အခန်း ၁၃၄

အခန်း (၁၃၄) ပဉ္စမအဆင့်

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ခပ်ဖွဖွချမိလေသည်။ ယခုအချိန်ဝယ် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ များပြားလှသော လုပ်ဆောင်ချက်များကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။

ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် လက်ဝါးကြီးနှစ်ဖက်ကို ဖန်တီးထားနိုင်ခြင်းသည်ပင် သူ၏ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ကျီးကန်း သည် အံ့အားသင့်တုန်လှုပ်ခြင်းကြီးစွာ ဖြစ်ရလေသည်။ စတုတ္ထအဆင့် သိုင်းပညာရှင်လေး တစ်ဦးက ကောင်းကင်ထက်ဝယ် လမ်းလျှောက်နိုင်ရုံမျှမက အလောင်းကောင်ရုပ်သေး သုံးခုကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ထူးဆန်းသော ပညာရပ်များကို တတ်မြောက်ထားသည်မှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

၎င်းအပြင် ကျီးကန်းအသုံးပြုထားသော လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်မှ ရရှိသည့် စွမ်းအားများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးလာနေပြီဖြစ်ရာ မကြာမီပင် အားအင်ချိနဲ့သော မူလအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိတော့မည် ဖြစ်သည်။

"မဖြစ်ဘူး... ဒီကောင်လေးလက်ထဲ ငါအမိဖမ်းမခံနိုင်ဘူး"

ကျီးကန်းသည် သွားကိုတင်းတင်းကြုတ်လျက် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ရုတ်ခြည်းပင် ပြိုကွဲစေလိုက်ရာ အနက်ရောင်လင်းနို့အုပ်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝေးရာသို့ ပျံသန်းသွားတော့၏။

ညဉ့်နက်သန်းခေါင် အချိန်ဖြစ်သည့်အပြင် ပတ်ဝန်းကျင်၌လည်း တောအုပ်များ ဝန်းရံနေသောကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အနက်ရောင်လင်းနို့များကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်ရတော့ဘဲ မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ရလေသည်။

"မင်း ဘယ်လောက်ဝေးဝေး ပြေးနိုင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့"

ကျီးကန်းသည် သေအံ့ဆဲဆဲ အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ချင်ယွမ်ဖုန်း သိရှိနားလည်ထားသည်။

ဤသည်မှာ ကျီးကန်းကို သတ်ဖြတ်ရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပင် ဖြစ်၏။ သို့မဟုတ်ပါက ကျီးကန်း ပြန်လည်နာလန်ထူလာလျှင် သူကိုယ်တိုင် သေဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်ရပေမည်။

သူသည် မြေပြင်၌ ဝပ်စောင်းလိုက်ပြီးနောက် ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို တစ်ကီလိုမီတာ အကွာအဝေးအထိ ဖြန့်ကြက်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် တစ်ကီလိုမီတာခန့် အကွာအဝေး၌ အနက်ရောင်လင်းနို့များသည် ကျီးကန်းအဖြစ်သို့ ပြန်လည်ပေါင်းစည်းသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"လိုက်မယ်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်ခြည်း ပျော့ခွေသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားရ၏။

"ဒုက္ခပဲ... ကျီးကန်းရဲ့ စွမ်းအင်ထဲမှာပါတဲ့ အဆိပ်က အာနိသင်ပြလာပြီ" ဟု သူက ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

စောစောက ကျီးကန်း၏ စွမ်းအင်အလင်းတန်း နှစ်ခုမှာ လင်းနို့နှစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပုခုံးကို ကိုက်ခဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ထိုအဆိပ်များသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

"မဖြစ်ဘူး... ငါ ကျီးကန်းကို သတ်ပြီး 'မြေကမ္ဘာနက်ရှိုင်းသော ကြယ်တာရာမြက်ပင်' ကို ပြန်ယူရမယ်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သွားကို တင်းတင်းကြုတ်ကာ ကျီးကန်းရှိရာသို့ အပြင်းအထန် ပြေးလွှားသွားတော့သည်။ အလောင်းကောင်ရုပ်သေး သုံးခုမှာလည်း သူ၏ နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာကြသည်။

တစ်ကီလိုမီတာ အကွာအဝေးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားသော်လည်း ကျီးကန်းမှာမူ ၎င်း၏ မှော်ပညာ အာနိသင်များ ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ရှေ့သို့ ဆက်လက်ရွေ့လျားရန် ခက်ခဲနေပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း တဖန်လိုက်လံဖမ်းဆီးသည်ကို မြင်သောအခါ ကျီးကန်းမှာ အလွန်တရာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားရ၏။

"မင်း... မင်း ဘယ်လိုလုပ် ငါ့နောက်ကို အမှီလိုက်နိုင်တာလဲ" ဟု ကျီးကန်းက ခက်ခဲစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"စကားအပိုတွေ ပြောမနေနဲ့တော့... သေဖို့သာ ပြင်ထားတော့"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လုယန့်ဓား ကို မြှောက်ကိုင်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံ၌ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့၏။

သို့သော် ထိုခဏ၌ပင် ကျီးကန်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရိပ်အယောင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လက်အတွင်းမှ စွမ်းအင်တစ်စုံကို ထုတ်လွှတ်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရင်ဘတ်ကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သွေးတစ်လုတ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး နောက်သို့ လွင့်စင်သွားတော့၏။

ထိုအခါ အလောင်းကောင်ရုပ်သေး သုံးခုမှာ ရှေ့သို့ တိုးထွက်သွားပြီး ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့သော ကျီးကန်းကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်နှက်နှိမ်နင်းလိုက်ကြလေသည်။

"ဟဲဟဲ... ကောင်လေး" ကျီးကန်း၏ နောက်ဆုံးတိုက်ကွက်မှာ သူ၏ ကျန်ရှိသမျှ အင်အားကို အကုန်သုံးထားခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ယခုအခါ သူသည် ခေါင်းကိုပင် မော့နိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။

"မင်းမှာ ဒီအလောင်းကောင် ခြောက်ကပ်ကပ် သုံးခုသာ မရှိရင် ငါ မင်းကို သေချာပေါက် သတ်နိုင်ခဲ့မှာ"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရင်ဘတ်ကို ဖိလျက် မြေပြင်မှ ခက်ခဲစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး ယိုင်တိုင်တိုင်ခြေလှမ်းများဖြင့် ကျီးကန်းအနီးသို့ လျှောက်သွားကာ လက်ဝါးကို ကျီးကန်း၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ တင်လိုက်လေသည်။

"နှမြောစရာပဲ... မင်း ငါ့ကို မသတ်နိုင်ခဲ့ဘူး"

ပြင်းထန်လှသော စုပ်ယူမှု စွမ်းအားကြီးတစ်ခုမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျီးကန်း၏ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားအားလုံးကို အကုန်အစင် စုပ်ယူလိုက်တော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် 'ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း ပညာရပ်' ကို အသုံးပြု၍ ကျီးကန်း၏ မှတ်ဉာဏ်များကို စစ်ဆေးလိုက်လေသည်။

အတန်ကြာပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ခွေလဲသွားတော့သည်။

ထိုအချိန်၌ ကျီးကန်းမှာလည်း သက်မဲ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအကြိမ်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်ခြင်း မပြုတော့ဘဲ သိုလှောင်အိတ်အတွင်းမှ ဝိညာဉ်ပင်များကို ထုတ်ယူကာ ပါးစပ်အတွင်း ထည့်၍ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

အနီးအနား၌ အလောင်းကောင်ရုပ်သေး သုံးခု ရှိနေသဖြင့် သားရဲများ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို သူ စိုးရိမ်ရန် မလိုတော့ချေ။

ကျီးကန်းကို လိုက်လံဖမ်းဆီးနေစဉ် အတွင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် များစွာသော သင်ခန်းစာများကို ရရှိခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ကျီးကန်း၏ နောက်ဆုံး တိုက်ကွက်မှာ သူ့အား များစွာ တုန်လှုပ်စေခဲ့၏။

ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိနေသော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးကို လိုက်လံဖမ်းဆီးစဉ် မိမိကိုယ်တိုင် အသတ်ခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရခြင်းမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် သင်ခန်းစာကြီးတစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

သေအံ့ဆဲဆဲ သားရဲတစ်ကောင်ပင်လျှင် သေလောက်သော တိုက်ကွက်ကို ထုတ်ဖော်နိုင်သည်ဆိုပါက လူသားတစ်ဦးမှာ ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့ချေ။

သူသည် 'အဆိပ်တစ်သောင်း ပညာရပ်' ကို လှည့်ပတ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အဆိပ်များကို ဖြေဖျောက်ပြီးနောက် ဒဏ်ရာများ သက်သာလာသောအခါ ထရပ်လိုက်လေသည်။

"ရှောင်လင်... ငါ့ရဲ့ အရည်အချင်းပြကွက်ကို တစ်ချက်လောက် ပြပါဦး" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အားနည်းသော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်

သခင်: ချင်ယွမ်ဖုန်း

အသက်: ၁၈ နှစ်

ကျင့်စဉ်အဆင့်: ပဉ္စမအဆင့် မဟာဆရာနယ်ပယ်၊ တတိယအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူ

သိုင်းပညာရပ်များ: ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း ပညာရပ်၊ အဆိပ်တစ်သောင်း ပညာရပ်၊ မိုးတိမ်လွင့် ပညာရပ်၊ ကောင်းကင်ဘုံ သန့်စင်ခြင်း ပညာရပ်၊ အလောင်းကောင်ရုပ်သေး ပညာရပ်၊ သားရဲမီးလျှံ၊ ယင်ယန်ပေါင်းစပ်ခြင်း ပညာရပ်၊ ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေး ပညာရပ်၊ နဂါးဟိန်းသံပညာရပ်၊ ဓားဆွဲခုတ်ချက်၊ လင်းနို့အဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း ပညာရပ် ၊ သွေးပေါက်ကွဲခြင်း

ကျင့်စဉ်: စွမ်းအင်စုပ်ယူခြင်း မဟာပညာရပ်

ယုံကြည်မှုတန်ဖိုး: ၄၀၃၂၂

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ သိုင်းပညာရပ်များ ကဏ္ဍတွင် 'လင်းနို့အဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း ပညာရပ်' နှင့် 'သွေးပေါက်ကွဲခြင်း' ဟူသော အချက်နှစ်ခု အသစ်တိုးလာသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ထိုပညာရပ်များ၏ အသုံးပြုပုံနှင့် အသေးစိတ် အချက်အလက်များမှာလည်း သူ၏ စိတ်အတွင်း၌ ပေါ်ပေါက်လာလေသည်။

'လင်းနို့အဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း ပညာရပ်' မှာ ထူးဆန်းသော ပညာရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ် တိုက်ခိုက်ခံရချိန်တွင် လွတ်မြောက်ရန်အတွက် လင်းနို့အုပ်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သကဲ့သို့ ထွက်ပြေးရန်အတွက်လည်း အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။

လင်းနို့တစ်ကောင်မျှ လွတ်မြောက်သွားရုံဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ပေါင်းစည်းနိုင်သော်လည်း ပဉ္စမအဆင့် သိုင်းပညာရှင်နှင့် အထက်မှသာ အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

'သွေးပေါက်ကွဲခြင်း' မှာမူ ခဏတာအတွင်း မိမိ၏ အင်အားကို အဆမတန် မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ် အားနည်းခြင်းနှင့် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာရရှိခြင်းကဲ့သို့သော ဆိုးကျိုးများကိုပင် ဖယ်ရှားပေးနိုင်သည်။

သို့သော် ဤပညာရပ်ကို အသုံးပြုခြင်းသည် မူလဒဏ်ရာများကို ပိုမိုဆိုးရွားစေပြီး အချို့သောအခြေအနေများတွင် ကျင့်စဉ်အဆင့် လျော့ကျခြင်းကိုပင် ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် အသက်အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရသည့် အခြေအနေမှအပ အသုံးမပြုခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။

ဤထူးခြားသော ပညာရပ်များအပြင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာလည်း ပဉ္စမအဆင့် မဟာဆရာနယ်ပယ်သို့ သဘာဝအတိုင်း ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ဆဋ္ဌမအဆင့်သို့ ရောက်ရန် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။

ကျီးကန်းမှာ နဝမအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူသည် ဒဏ်ရာရရှိထားသော်လည်း ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ နဂိုအတိုင်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ပဉ္စမအဆင့် နယ်ပယ်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များကို အာရုံခံကြည့်ပြီးနောက် လက်ဝါးတွင် စုစည်းလိုက်သည်။

လက်ကို ခပ်ဖွဖွ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံမျှဖြင့် စွမ်းအင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အနီးရှိ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ကို ထက်ပိုင်းပြတ်သွားစေတော့၏။

"နောက်ဆုံးတော့ ပဉ္စမအဆင့်ကို ရောက်ပြီပေါ့" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပြုံးလိုက်ရင်း ကျီးကန်း၏ အလောင်းအနားသို့ သွားကာ သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ကို ကောက်ယူလိုက်လေသည်။

သူ လိုအပ်နေသော 'မြေကမ္ဘာနက်ရှိုင်းသော ကြယ်တာရာမြက်ပင်' များမှာ ထိုအိတ်အတွင်း၌ အပုံလိုက် ရှိနေသည်။ ထိုအရာများအပြင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအချို့၊ မှော်လက်နက်များနှင့် အခြားသော ပစ္စည်းများကိုလည်း တွေ့ရလေသည်။

သို့သော် ထိုရတနာများ၏ အဆင့်မှာ မြင့်မားခြင်း မရှိဘဲ တတိယအဆင့် ရတနာပင် တစ်ခုမျှ မပါရှိသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် တန်ဖိုးရှိလှသည်တော့ မဟုတ်ချေ။

သို့သော် သိုလှောင်အိတ်၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အနက်ရောင် တံဆိပ်တုံးတစ်ခုကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ထိုတံဆိပ်တုံးမှာ လက်သီးဆုပ်ခန့်သာ ရှိပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သရဲခေါင်းပုံကို ထွင်းထုထားသည်။

၎င်း၏ မျက်နှာပြင်မှာ ဖုန်မှုန့်များ ဖုံးလွှမ်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ကိုင်တွယ်ကြည့်ရာတွင် အလွန်ပင် လေးလံလှပေသည်။

"ရှောင်လင်... ဒါက ဘာလဲဆိုတာ ငါ့ကို ကူကြည့်ပေးပါဦး" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ တံဆိပ်တုံးပေါ်သို့ ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ရှောင်လင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

"အရှင်သခင်... ဒါက မှော်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်ပုံရပေမယ့် အစီအရင်နဲ့ ပိတ်လှောင်ခံထားရပါတယ်" ဟု ရှောင်လင်က အေးဆေးစွာပင် ဆိုလိုက်လေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အစပိုင်းတွင် ဝမ်းသာသွားသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် စိတ်ပျက်သွားရသည်။ အစီအရင်ဖြင့် ပိတ်လှောင်ထားသော မှော်လက်နက်မှာ အသုံးပြု၍ မရနိုင်သဖြင့် ကျီးကန်းသည်လည်း ၎င်းအား သိုလှောင်အိတ်အတွင်း၌ ဖုန်တက်ခံ၍ ပစ်ထားခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"နှမြောစရာပဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး ကျီးကန်း၏ သိုလှောင်အိတ်အတွင်းရှိ ပစ္စည်းအားလုံးကို မိမိ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းသို့ ပြောင်းထည့်ကာ ထိုနေရာမှ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသွားတော့သတည်း။