အခန်း ၁၄၁

အခန်း (၁၄၁) အပြစ်ဖို့ရန် လာရောက်ခြင်း

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တစ်ညတာ အပန်းဖြေအနားယူပြီးနောက်၊ မိုးသောက်ယံအချိန်တွင် အဝေးမြောက်ဘက်အရပ်သို့ ခရီးဆက်ရန် ပြင်ဆင်လေသည်။

ကျင့်စဉ်အဆင့် ပဉ္စမအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ သွားလာနှုန်းမှာ သိသိသာသာ မြန်ဆန်လာခဲ့ပေသည်။

အဝေးမြောက်ဘက်သို့ သွားရောက်ရာတွင် အချိန်အလွန်အမင်း မကြာမြင့်နိုင်ဘဲ ဂိုဏ်းတွင်းပြိုင်ပွဲမတိုင်မီ အမှန်ပင် ပြန်လည်ရောက်ရှိနိုင်မည်ဟု သူက တွက်ဆထားမိသည်။

"စီနီယာအစ်ကို... စီနီယာအစ်ကို..."

ချင်ယွမ်ဖုန်း အံ့အားသင့်သွားရသည်မှာ အိုင်ဖေးသည် အစီအရင်အပြင်ဘက်သို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာပြီး ပျာပျာသလဲ အော်ဟစ်ခေါ်ဆိုနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအသံကို ကြားရသည်နှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဇဝေဇဝါမျက်နှာထားဖြင့် အခန်းပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့၏။ အလင်းရောင် ခပ်ဖျော့ဖျော့သာ ရှိသေးသဖြင့် အဝေးတစ်နေရာတွင် မှောင်ရိပ်သန်းနေဆဲဖြစ်ရာ အိုင်ဖေး၏ စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်သံကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း စိတ်ထဲ၌ မကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"အိုင်ဖေး... ဘာများဖြစ်လို့လဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အစီအရင်အပြင်ဘက်သို့ အမြန်ထွက်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

အိုင်ဖေးသည် ပူပန်နေသော မျက်နှာထားဖြင့် "အခြေအနေ မကောင်းတော့ဘူး စီနီယာအစ်ကို... ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းက အကြီးအကဲချုပ်ဟာ အခြားအကြီးအကဲတွေ၊ တပည့်တွေနဲ့အတူ ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို ရောက်နေကြပြီ။ သူတို့က စီနီယာအစ်ကို့ကို အထူးတလည် တောင်းဆိုနေကြတာ" ဟု ပြောရှာသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိ၏။ "ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ... ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဆူဆူညံညံ ဖြစ်နေရတာလဲ"

အိုင်ဖေးက ခေါင်းခါယမ်းကာ "ကျွန်တော်လည်း အသေအချာတော့ မသိဘူး။ ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းက အကြီးအကဲ ဝမ်မင်ကျိ ပျောက်ဆုံးနေတာဟာ စီနီယာအစ်ကို့လက်ချက်လို့ ကြားမိတယ်။ ဒါကြောင့် အမြန်ပြေးလာပြီး အကြောင်းကြားတာပါ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

"မလောနဲ့ဦး... ဒီကိစ္စကို ငါ့အပေါ် လွှဲချဖို့ဆိုတာ လွယ်ကူမှာ မဟုတ်ဘူး" ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို..." အိုင်ဖေးက ခေါင်းခါယမ်းလျက် "ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းက အကြီးအကဲချုပ်ဟာ သိုင်းပါရဂူရှင်နယ်ပယ် အဆင့်ရှိပြီး အင်အားအလုံးအရင်းနဲ့ လာခဲ့တာပါ။ သူက ပြဿနာရှာဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ ထင်ရှားပါတယ်။ စီနီယာအစ်ကို ခဏလောက် ရှောင်နေသင့်တယ် ထင်တယ်" ဟု အကြံပြုသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခိုင်မာစွာ ငြင်းဆန်လိုက်၏။ "ငါ ရှောင်နေလို့ မဖြစ်ဘူး။ ငါသာ ရှောင်နေရင် သူတို့က ငါ့ကို အပြစ်ပုံချဖို့ အကြောင်းပြချက်တွေ ပိုရသွားလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ငါပြန်သွားပြီး သူတို့နဲ့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရမယ်"

ချန်ဒါချောင်၊ ချန်ရှောင်ချောင်နှင့် ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်တို့မှ လွဲ၍ ဝမ်မင်ကျိသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။ အိုင်ဖေးပင် မသိရှိသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အလွန်တရာ ယုံကြည်မှု ရှိနေလေသည်။

"သွားကြစို့... အမှားကို အမှန်လုပ်နိုင်မယ်လို့ ငါမယုံဘူး" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခက်ထန်စွာ ဆိုရင်း ဝမ်ချိုင်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းသို့ ဦးတည်လိုက်တော့သည်။

ဤအချိန်တွင် ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းအတွင်း၌ တင်းမာသော အရှိန်အဝါများ ဖုံးလွှမ်းနေလေသည်။ ဂိုဏ်းနှစ်ခု စစ်ခင်းတော့မည့်အလား ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း တပည့်များအားလုံးသည် ကျောက်လှေကား နှစ်ဖက်စလုံးတွင် နေရာယူကာ တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်နေကြသည်။

ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်း တပည့်များသည်လည်း ရန်ငြိုးအပြည့်ဖြင့် တောင်ထိပ်ရင်ပြင်အောက်ခြေရှိ ကျောက်လှေကားရင်း၌ စုရုံးနေကြ၏။

ထိုစဉ် ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲချုပ် ယွမ်ထျန်းကန်သည် အခြားအကြီးအကဲများအား ဦးဆောင်လျက် ရင်ပြင်ထက်သို့ တက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းဘက်မှလည်း အကြီးအကဲ ဆယ်ဂဏန်းကျော်တို့သည် ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်၏ နောက်ကွယ်၌ ဝန်းရံလျက် ရှေ့သို့ ထွက်လာကြသည်။

"အကြီးအကဲယွမ်... မိုးမလင်းခင်ကတည်းက အဝေးကနေ ရောက်လာကြတာဆိုတော့ ကျွန်ုပ်တို့ ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း တပည့်က ခင်ဗျားတို့ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲကို သတ်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ ခိုင်လုံတဲ့ အထောက်အထား ရှိလို့နေမှာပေါ့... ဟုတ်လား" ဟု ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်က အေးစက်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ယွမ်ထျန်းကန်က နှာခေါင်းရှုံ့လျက် "ဂိုဏ်းချုပ်ဒုန်ဖန်း... ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ အကြီးအကဲ ဝမ်မင်ကျိဟာ ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို လာပြီးကတည်းက ပြန်မရောက်လာတော့ဘူး။ သူ တစ်စုံတစ်ခု ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာ အမှန်ပဲ။ ခင်ဗျားတို့ဂိုဏ်းမှာ တာဝန်မရှိဘူးဆိုတာကို ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ မယုံကြည်နိုင်ဘူး" ဟု တုံ့ပြန်သည်။

ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလျက် "ယွမ်ထျန်းကန်... အလုပ်တစ်ခုလုပ်ရင် အထောက်အထား ရှိရမယ်။ ငါတို့ဂိုဏ်းက ခင်ဗျားတို့ အကြီးအကဲကို သတ်တယ်လို့ ပြောချင်ရင် အထောက်အထား ပြလေ" ဟု ဆို၏။

"အထောက်အထား ဟုတ်လား..." ယွမ်ထျန်းကန်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး "ကျန့်ယီယွမ်... ထွက်လာခဲ့စမ်း" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း ယခင်က တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသော ဝဖြိုးဖြိုးအကြီးအကဲသည် မဝံ့မရဲ မျက်နှာထားဖြင့် ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်လာခဲ့သည်။

သူကိုယ်တိုင်ပင် ကိစ္စရပ်များ ဤမျှအထိ ကြီးထွားလာလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ယခုမူ လှေနံဓားထစ် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ နောက်ဆုတ်ရန် လမ်းမရှိတော့ပြီ။

"အကြီးအကဲ..." ကျန့်ယီယွမ်က ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ဒုန်ဖန်းကို မင်းသိသမျှ အကုန်ပြောပြလိုက်စမ်း" ဟု ယွမ်ထျန်းကန်က အမိန့်ပေးသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ" ကျန့်ယီယွမ်သည် ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သော်လည်း တည့်တည့်မကြည့်ဝံ့ရှာပေ။ "အဲဒီနေ့က ရှေးဟောင်းတောအုပ် အပြင်ဘက်မှာ ခင်ဗျားတို့ဂိုဏ်းက ဝေယျာဝစ္စတပည့် တစ်ယောက်ဟာ ကျွန်တော်တို့ ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်း တပည့်တွေကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့ပြီး တောအုပ်ထဲကို အတင်းဝင်သွားခဲ့ပါတယ်။ သူဟာ သုံးရက်အကြာမှာ ပြန်ထွက်လာခဲ့ပြီး ကျွန်တော် ရှိနေတာတောင်မှ ကျွန်တော်တို့ဂိုဏ်းသားတွေရဲ့ အဝတ်အစားတွေကို လုယူသွားခဲ့ပါသေးတယ်"

ထို့နောက် ကျန့်ယီယွမ်သည် ယွမ်ထျန်းကန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ သတ္တိမွေးလျက် "ဒါ့အပြင် အဲဒီဝေယျာဝစ္စတပည့်က သူကိုယ်တိုင် အကြီးအကဲ ဝမ်မင်ကျိကို သတ်ခဲ့တာလို့ အခါခါ ပြောဆိုနေခဲ့ပြီး ကျွန်တော်တို့ကို လုံးဝ အလေးမထားခဲ့ပါဘူး" ဟု ထည့်ပြောလေသည်။

"အလကား လျှောက်ပြောနေတာပဲ"

ထိုစဉ် တောင်အောက်ခြေမှ ဟိန်းထွက်လာသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူအားလုံး လှည့်ကြည့်လိုက်ကြရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အိုင်ဖေးကို တင်ဆောင်လျက် ဝမ်ချိုင်ကို စီးနင်းကာ ရင်ပြင်ထက်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"အကြီးအကဲ... သူပဲ" ကျန့်ယီယွမ်က ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ချက်ချင်း ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ဆင်မြန်းလျက်၊ မျက်ဝန်း၌ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များဖြင့် ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်၏ ဘေးသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်... တပည့် ရောက်ပါပြီ"

ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် "ရောက်လာတာ ကောင်းတယ်။ ဟိုအကြီးအကဲ ပြောတာတွေ အကုန်ကြားလိုက်ရဲ့လား" ဟု မေးသည်။

"သေချာ ကြားလိုက်ပါတယ်" ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ "ဒါပေမဲ့ သူပြောတာတွေက လုံးဝ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေပါ" ဟု ဆို၏။

"ဩော်... ဒါဆို ဘာတွေ တကယ်ဖြစ်ခဲ့တာလဲဆိုတာ ပြောပြပါဦး" ဟု ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်က အေးဆေးစွာ ဆိုသည်။

ယွမ်ထျန်းကန်သည်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းကို စေ့စေ့ကြည့်နေမိသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပဉ္စမအဆင့် မဟာဆရာနယ်ပယ် သာ ရှိသဖြင့် သတ္တမအဆင့် ရှိသည့် ဝမ်မင်ကျိကို သတ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ဟု သူက တွက်ဆနေမိသည်။

ယခုအခါ ယွမ်ထျန်းကန်၏ စိတ်ထဲ၌ သံသယများ ဝင်ရောက်လာလေပြီ။

"ကျွန်တော် ရှေးဟောင်းတောအုပ်ကို သွားခဲ့တာ အမှန်ပါ။ ဒါပေမဲ့ တောအုပ်အပြင်ဘက်မှာ ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းက တပည့်အချို့ဟာ ကျွန်တော့်ဆီကနေ လမ်းဖြတ်သန်းခ တောင်းခဲ့ကြလို့ ကျွန်တော် တုံ့ပြန်ခဲ့ရတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမှ ဒဏ်ရာအနာတရ မရစေခဲ့ပါဘူး" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုသည်။

"ဒါဆို မင်းက အကြီးအကဲ ဝမ်မင်ကျိကို သတ်ခဲ့တယ်လို့ သူတို့ ပြောနေတာကကော" ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်၏ မျက်နှာထားမှာ သာမန်ကိစ္စတစ်ခုကဲ့သို့ပင် တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော် တောအုပ်ထဲက ထွက်လာတဲ့အခါ အဲဒီတပည့်တွေဟာ နောင်တရရမယ့်အစား ဒီဝဖြိုးဖြိုး အကြီးအကဲကို ခေါ်လာခဲ့ကြတာပါ။ ကံကောင်းလို့ ကျွန်တော်ဟာ တောအုပ်ထဲမှာ အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ရင်း ကျင့်စဉ်အဆင့် တက်လာခဲ့လို့သာပေါ့။ မဟုတ်ရင်တော့ ဒီအကြီးအကဲရဲ့ လက်ထဲမှာ ကျဆုံးသွားလောက်ပါပြီ။ အဲဒီနောက်မှာတော့ ကျွန်တော် ထွက်လာခဲ့တာဖြစ်လို့ နောက်ပိုင်း ဘာဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ မသိတော့ပါဘူး"

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စကားများမှာ ရှင်းလင်းလှသဖြင့် ကျန့်ယီယွမ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားရသည်။ သူသည် ဖန်ကုကို ရန်ငြိုးဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်မိ၏။

ဖန်ကုသာ မရှိလျှင် သူ ဤကိစ္စတွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေမည် မဟုတ်ပေ။

"အကြီးအကဲ... ကြားပြီမဟုတ်လား" ဟု ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်က အေးဆေးစွာ မေးလိုက်သည်။

"ဟင်း... ဒါတွေက အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေပဲ။ငါတို့ ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းဟာ စည်းကမ်းအမြဲ တင်းကျပ်တယ်။ တောအုပ်အပြင်ဘက်မှာ လမ်းဖြတ်သန်းခ တောင်းတယ်ဆိုတာ ဘယ်တော့မှ မရှိနိုင်ဘူး။ ဒါဟာ မင်းတို့ဘက်က တစ်ဖက်သတ် ပြောဆိုချက်ပဲ" ယွမ်ထျန်းကန်က ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ညွှန်ပြကာ ခက်ထန်စွာ ဆိုသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး "တစ်ဖက်သတ် ပြောဆိုချက် ဟုတ်လား... ဒါဆို ခင်ဗျားတို့ဂိုဏ်းက ဝဖြိုးဖြိုး အကြီးအကဲ ပြောတာကကော တစ်ဖက်သတ် မဟုတ်ဘူးလား။ ပြီးတော့ အဲဒီအချိန်တုန်းက ကျွန်တော်ဟာ စတုတ္ထအဆင့် သိုင်းပညာရှင် ပဲ ရှိသေးတာပါ။ အကြီးအကဲ ဝမ်မင်ကျိကို ဘယ်လိုလုပ် သတ်နိုင်မှာလဲ" ဟု ပြန်လှန်မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် အကြီးအကဲယွမ်..." ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်က ခေါင်းညိတ်လျက် "အဲဒီနေ့က အကြီးအကဲ ဝမ်မင်ကျိဟာ ငါတို့ ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း တောင်တံခါးကနေ ထွက်သွားတာကို တပည့်တွေအများကြီး တွေ့လိုက်ကြတယ်" ဟု အားဖြည့်ပြောဆိုလေသည်။

"ငါ မယုံဘူး" ယွမ်ထျန်းကန်က အေးစက်စွာ ဆိုရင်း "ကျန့်ယီယွမ်... တကယ်တမ်း ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ" ဟု ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။