အခန်း ၁၅၂

အခန်း (၁၅၂) ခေါင်းသုံးလုံးပါ မြွေဟောက်ကြီး

ချာဂန်၏ နောက်ကွယ်မှ အဘိုးအို ဒါလင်ထိုက်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နောက်သို့ အပြင်းအနှင် လိုက်လံဖမ်းဆီးလေရာ ချာဂန်ကလည်း ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်ပါလာချေသည်။

မြက်ခင်းပြင်မှ စစ်သည်တော်တို့သည် ခဏမျှ ကြောင်အသွားကြသော်လည်း လိုက်လံရန် ပြင်ဆင်ကြစဉ်မှာပင် ချာဂန်၏ အေးစက်လှသော အသံကို ကြားလိုက်ရလေသည်။

​"မင်းတို့ ဝင်ပါနေဖို့ မလိုတော့ဘူး။ မင်းတို့ လက်ရှိအခြေအနေနဲ့ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီက လူသေလောင်းတွေနဲ့ စစ်တလင်းကိုပဲ ရှင်းလင်းရေးလုပ်ထားလိုက်ကြ၊ ပြီးရင် ငါတို့နောက်ကနေ လိုက်ခဲ့ကြတော့"

ထိုအခါ မြက်ခင်းပြင် စစ်သည်တို့သည် ရပ်တန့်သွားကြပြီး သေဆုံးသူနှင့် ဒဏ်ရာရရှိသူ ရဲဘော်အပေါင်းတို့ကို စုစည်းရန် ပြင်ဆင်ကြတော့သည်။ ယင်းတို့အနေဖြင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း ၎င်းတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ထိုအလယ်ပိုင်းဒေသသား၏ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်ကို ကုန်ခမ်းအောင် ပြုလုပ်ရန်သာ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိကြလေသည်။

ဤသန်ရာစားစနစ် ကျင့်သုံးသည့် လောကကြီးတွင် သင်သည် အင်အားမရှိပါက အခြားသူတို့၏ အမြတ်ထုတ်ခြင်းနှင့် ဝါးမြိုခြင်းကိုသာ ခံရပေလိမ့်မည်။ ဤကား မြက်ခင်းပြင်၏ နိယာမပင် ဖြစ်ချေတော့သည်။

မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်ပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်မိသည်။ ချာဂန်နှင့် အဘိုးအိုတစ်ဦး လိုက်ပါလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါမှ သူသည် စိတ်အေးသွားရလေသည်။

သူသည် ဆက်လက် ပြေးလွှားနေသော်လည်း ချာဂန်နှင့် အဘိုးအိုတို့ လိုက်မီနိုင်စေရန် သူ၏ အရှိန်ကို တမင်တကာ ထိန်းညှိထားလေသည်။

ချာဂန်၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှိနေသော ပိန်လှီသည့် အဘိုးအို ဒါလင်ထိုက်မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်း သတိပြုမိလိုက်သည့် သိုင်းပညာရှင်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာမူ ပဉ္စမအဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ ထိုမြက်ခင်းပြင် စစ်သည်များကြားတွင် သိုးအုပ်ထဲရောက်နေသော ဝံပုလွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင် အတားအဆီးမဲ့ နေချေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မြက်ခင်းပြင် စစ်သည်တို့ လောလောဆယ် လိုက်မမီနိုင်သော နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

"ရွှီး..."

အမည်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အဝတ်အစားကို ပွတ်တိုက်သွားပြီး သူ၏ ရှေ့မှ မြက်ခင်းပြင်ထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ချာဂန်နှင့် ဒါလင်ထိုက်တို့ကို အေးစက်စွာ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

"အလယ်ပိုင်းဒေသသား... မင်း ဘယ်မှ ထွက်ပြေးလို့ မရတော့ဘူး" ချာဂန်က အနီးသို့ ရောက်လာကာ အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်ရင်း "မင်းတို့ နှစ်ယောက်တည်းနဲ့ ငါ့ကို ဒီမှာ တားဆီးထားနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား"

"မောက်မာလှချည်လား"

ချာဂန်သည် သူစီးနင်းလာသော ဝံပုလွေ၏ ကျောပေါ်၌ ချည်နှောင်ထားသည့် အိတ်ထဲမှ အခြားသော အမည်းရောင် လှံတစ်စင်းကို ဆွဲထုတ်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ပစ်လွှတ်လိုက်ပြန်သည်။

ထိုလှံ၏ အရှိန်အဟုန်မှာ ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့် ဝံပုလွေပင်လျှင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲသွားရချေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဒါလင်ထိုက်သည်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်လာရင်း ပါးစပ်မှလည်း တိုးတိုးတိတ်တိတ် ရေရွတ်နေသည်မှာ တစ်စုံတစ်ခုကို ပြုလုပ်နေဟန် တူပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ ဓားရှည်ကို ဘေးဘက်တွင် အဆင်သင့် ကိုင်ထားပြီး ကိုယ်ကို ခပ်စောင်းစောင်း ပြုလုပ်လိုက်ရာ လှံမှာ လုယန့်ဓားကို ပွတ်တိုက်သွားပြီး မီးပွင့်များပင် ထွက်ပေါ်သွားရလေသည်။

ထိုစဉ် ဒါလင်ထိုက်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ရုတ်တရက် အားစိုက်ထုတ်ကာ ဝေဟင်သို့ ခုန်တက်လိုက်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက အဘယ်သို့ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို တွေးတောနေစဉ်မှာပင် မြေပြင်သည် ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားပြီး မြေအောက်မှ မြွေကြီးတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

ထိုမြွေ၏ ဦးခေါင်းတစ်ခုတည်းပင်လျှင် ချင်ယွမ်ဖုန်းထက် ပိုမိုကြီးမားနေချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများမှာ အံ့အားသင့်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားရပြီး နောက်သို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာရင်း လက်ကို မြှောက်ကာ စွမ်းအင်အလင်းတန်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

ယင်းအလင်းတန်းသည် မြွေကြီးကို ထိမှန်သွားသော်လည်း မီးပွင့်အချို့သာ ထွက်ပေါ်လာပြီး အစင်းရာလေးတစ်ခုပင် မထင်ကျန်ခဲ့ပေ။

မြွေကြီး၏ အမြီးမှာ မြေအောက်တွင် ခွေလိပ်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ မတ်မတ်ရပ်နေကာ ဒါလင်ထိုက်က မြွေဦးခေါင်းပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ဆင်းသက်လိုက်လေသည်။

ထိုအခါမှသာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မြွေကြီး၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်အပြည့်အစုံကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရချေသည်။ ယင်းကား ခေါင်းသုံးလုံးပါသော မြွေဟောက်ကြီး ဖြစ်နေပေသည်။

"ခေါင်းသုံးလုံးပါ မြွေဟောက်လား... ဒါမှမဟုတ် ပဉ္စမအဆင့် မြင့်မားသော သားရဲလား..." ချင်ယွမ်ဖုန်းက တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ဤအဘိုးအိုမှာ အဘယ်ကြောင့် ယခုကဲ့သို့ ရဲတင်းစွာ ပြေးဝင်လာသနည်းဟု သူ တွေးတောနေခဲ့မိရာ အမှန်စင်စစ်တွင် ဤမြွေကြီးကို အားကိုးနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဒါလင်ထိုက်သည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ရင်း သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်မှ မြွေကြီးကို စေခိုင်းကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို တိုက်ခိုက်စေတော့သည်။ မြွေဦးခေါင်း သုံးလုံးစီမှ မတူညီသော စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာမည့်အစား ခေါင်းသုံးလုံးပါ မြွေဟောက်ကြီးထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်လိုက်ပြီး ဝေဟင်သို့ ခုန်တက်ကာ မိုးတိမ်နင်းခြင်း ပညာရပ်ဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လိုက်သည်။

သူသည် ဓားရှည်ကို အဆက်မပြတ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သိပ်သည်းလှသော ဓားအလင်းကွန်ရက်ကြီး ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဒါလင်ထိုက်ကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

သို့သော် ထိုခဏမှာပင် ခေါင်းသုံးလုံးပါ မြွေဟောက်ကြီး၏ ဦးခေါင်းသုံးလုံးစလုံးမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ လှည့်လာချေသည်။ အလယ်ခေါင်ရှိ ဦးခေါင်းမှ တောက်လောင်နေသော မီးလျှံများ၊ ဘယ်ဘက်ဦးခေါင်းမှ ပြင်းထန်သော လေဆင်နှာမောင်းနှင့် ညာဘက်ဦးခေါင်းမှ ရေပန်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ပြေးဝင်လာတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး ဝေဟင်၌ ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားကာ အလျင်အမြန် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်ရလေသည်။ ဤခေါင်းသုံးလုံးပါ မြွေဟောက်ကြီးမှာ အံ့ဩဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

ဦးခေါင်းတစ်ခုစီမှ မတူညီသော စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ဒါလင်ထိုက်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ ဤခေါင်းသုံးလုံးပါ မြွေဟောက်ကြီးမှာ မြက်ခင်းပြင်မှ လူပေါင်းများစွာ၏ အသက်ကို စတေး၍ ယဉ်ပါးအောင် ပြုလုပ်ထားသော မှော်သားရဲ ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းကို သူ့ထံ အပ်နှင်းထားသော်လည်း သူသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ဤမြွေကြီးကို ဆင့်ခေါ်ရန် မဝံ့ရဲခဲ့ပေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မြွေဟောက်ကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သော်လည်း မှောင်မိုက်သော အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ကိုယ်ကို အသာအယာသာ လှည့်ရန် အချိန်ရလိုက်သဖြင့် ထိုအမည်းရောင် အလင်းတန်းသည် သူ၏ လက်မောင်းကို ပွတ်တိုက်သွားကာ ပူလောင်သော ဝေဒနာကို ပေးစွမ်းသွားလေသည်။

ဒါလင်ထိုက်သည် သူ၏ ခြေအောက်မှ မြွေကြီးကို အဆက်မပြတ် စေခိုင်း၍ တိုက်ခိုက်စေရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ဝေဟင်၌ အဆက်မပြတ် ရှောင်တိမ်းနေရချေသည်။

ချာဂန်ကလည်း မြေပြင်မှနေ၍ လှံများဖြင့် ပစ်ခတ်နေသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ထိုတိုက်ခိုက်မှုများကို ဖြေရှင်းနေရသဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေတော့သည်။

"ဒီလို ဆက်ဖြစ်နေလို့ မဖြစ်တော့ဘူး"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သွားကို တင်းတင်းကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ ဝေဟင်၌ တစ်ပိုင်းတစ်စ ပွင့်လင်းမြင်သာနေသော လက်ကြီးနှစ်ဖက် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဒါလင်ထိုက်ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်တော့သည်။

"ဆင်းခဲ့စမ်း"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် ဖန်တီးထားသော လက်ကြီးဖြင့် ဒါလင်ထိုက်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

ခေါင်းသုံးလုံးပါ မြွေဟောက်ကြီးမှာလည်း အမိန့်ကို ချက်ချင်း မရရှိတော့သဖြင့် ဝေဟင်၌ ကြောင်အစွာ ရပ်တန့်နေချေသည်။

"ဒီကောင်လေးက ဘယ်သူလဲ။ လေထဲမှာ ရပ်နေနိုင်ရုံတင်မကဘူး၊ ဒီလို ထူးဆန်းတဲ့ ကွက်ကွက်တွေကိုလည်း တတ်ထားသေးတာလား" ချာဂန်မှာ ယခုအချိန်တွင် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်နေမိသည်။

ယနေ့ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စွမ်းဆောင်ရည်များကို မြင်တွေ့ရပြီးနောက် သူသည် ပိုမို ကြောက်ရွံ့လာမိသည်။ ဤကဲ့သို့သော ပြိုင်ဘက်ကို အလွတ်မပေးနိုင်ပေ။ သို့မဟုတ်ပါက အနာဂတ်တွင် ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုကြီး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆင်းသက်လာကာ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များကို သူ၏ ဓားရှည်အတွင်းသို့ ပို့လွှတ်လိုက်ပြီး မြေပြင်ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်တော့သည်။

ဓားသွား၏ အရှိန်အဟုန်သည် မှောင်မိုက်မှုကို ခွင်းသွားရာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကာမှ ပြန်လည်ထလာသော ဒါလင်ထိုက်မှာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ဘေးဘက်သို့ ကစဉ့်ကလျား လိမ့်ကာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ရလေသည်။

ဓားချက်သည် မြေပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်သွားသဖြင့် နက်ရှိုင်းသော မြောင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားပြီး မြက်စအပြတ်အသတ်တို့မှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ လွင့်စင်သွားရချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး တစ်လှမ်းတည်းဖြင့် ဒါလင်ထိုက်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

သူသည် သူ၏ ဓားရှည်ကို ဒါလင်ထိုက်၏ ပုခုံးအတွင်းသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်လိုက်ရာ သူ့ကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ကပ်လျက်သား ဖြစ်သွားစေတော့သည်။

"အား..." ဒါလင်ထိုက်သည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာလည်း အရေတွန့်များဖြင့် ရှုံ့တွသွားရလေသည်။

သို့သော် ထိုခဏမှာပင် ခေါင်းသုံးလုံးပါ မြွေဟောက်ကြီးသည် ဦးခေါင်းကို နှိမ့်ချလိုက်ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ခဲရန် ကြိုးပမ်းလိုက်ချေသည်။

မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေသော ချာဂန်မှာလည်း တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာသွားမိသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်း ယခုတော့ အဖမ်းခံလိုက်ရပြီဟု သူ တွေးလိုက်မိ၏။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှောင်တိမ်းနိုင်ခြင်း မရှိဘဲ မြွေဟောက်ကြီး၏ အကိုက်ကို ခံလိုက်ရလေသည်။ သို့ရာတွင် ချာဂန် စိတ်ကူးထားသကဲ့သို့ သွေးများ လွင့်စင်သွားသည့် မြင်ကွင်းမှာ ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ပေ။

အကိုက်ခံလိုက်ရသော ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရုတ်တရက် ဓာတ်ငွေ့များကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားချေသည်။

အမည်းရောင် လင်းနို့အုပ်ကြီးသည် မြွေဟောက်၏ ပါးစပ်ထဲမှ ပျံထွက်လာပြီး ၎င်း၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ကြသည်။

ချာဂန်သာမက မြွေဟောက်ကြီးပင်လျှင် ယခုအချိန်တွင် ကြောင်အသွားရချေသည်။

အမည်းရောင် လင်းနို့အားလုံးသည် ခေါင်းသုံးလုံးပါ မြွေဟောက်ကြီး၏ ဦးခေါင်းထိပ်တွင် စုစည်းသွားကြပြီး ဖြည်းညှင်းစွာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် ပြန်လည် ပေါင်းစည်းသွားတော့သည်။

ယင်းကား လင်းနို့အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း ပညာရပ် ပင် ဖြစ်ချေသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဤထူးဆန်းသော သိုင်းပညာရပ်ကို စုပ်ယူပြီးကတည်းက တစ်ခါမျှ အသုံးမပြုခဲ့ဖူးသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ထုတ်ဖော် အသုံးပြုလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဤပညာရပ်ကို တစ်ကြိမ် အသုံးပြုလိုက်တိုင်း ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင် ကုန်ဆုံးမှုမှာ အလွန်ကြီးမားလှရာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စွမ်းအင်မှာ ချက်ချင်းပင် ထက်ဝက်ခန့် လျော့နည်းသွားရလေသည်။

"ငရဲကို သွားတော့"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး အလယ်ခေါင်ရှိ မြွေဦးခေါင်း၏ မျက်လုံးတစ်ဖက်ပေါ်သို့ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် တိုက်ရိုက် ဖိချလိုက်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ထဲမှ တောက်လောင်နေသော မီးလျှံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။