အခန်း ၁၆၈

အခန်း (၁၆၈) စမ်းသပ်ပွဲ အောင်မြင်ခြင်း

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဒေါသအဟုန် ပြင်းထန်နေမိ၏။ မိမိကိုယ်ကိုယ် လှည့်စားခံလိုက်ရပြီဟုလည်း ခံစားနေရသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်မှ ရှန်းဝူမျှော်စင်အပြင်ဘက်ရှိ လူအများ အဘယ်ကြောင့် ထွက်ခွာမသွားကြသည်ကို သူ သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

ထိုသူတို့သည် နောက်ဆုံးအချိန်၌ မိမိတို့ ချစ်ခင်ရသူများအတွက် အသက်စွန့်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်တန်ရာ၏။ ထို့ကြောင့်လည်း ချစ်ရသူများထံသို့ ပြန်လည်သွားရောက်နိုင်စွမ်း မရှိကြတော့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ရန်အတွက် တစ်ဦးတစ်ယောက်ကို ရွေးချယ်ရမည် ဖြစ်၏။ အကယ်၍ မိမိချစ်မြတ်နိုးရသူကို ရွေးချယ်ပါက ချက်ချင်းပင် ရှုံးနိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

မိမိကိုယ်ကိုယ် ရွေးချယ်ခဲ့သော်လည်း လက်တွေ့ မလုပ်ဆောင်နိုင်ပါကလည်း ရှုံးနိမ့်မည်သာ ဖြစ်ချေသည်။ အကယ်၍သာ လက်တွေ့ လုပ်ဆောင်ခဲ့ပါကလည်း အသက်ဆုံးရှုံးရမည်သာ ဖြစ်သည်။

"အား..."

နာကျည်းချက်များ ပြည့်နှက်နေသော ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးအား ချည်နှောင်ထားသည့် အလင်းတန်းများကို ဖြတ်တောက်ရန် ကြိုးစားကာ တိုက်ခိုက်လိုက်သော်လည်း သူကိုယ်တိုင်သာ တိုက်ခိုက်မှုဒဏ်ကို ပြန်လည်ခံစားလိုက်ရ၏။

ကာကွယ်ရေး အလင်းတန်းက သူ့ကို တားဆီးထားချေသည်။

"အခုချက်ချင်း မရွေးချယ်ရင် သူတို့နှစ်ယောက်လုံး သေရလိမ့်မယ်" ဟု ရှန်းဝူမျှော်စင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံသည် ပိုမိုကျယ်လောင်လာခဲ့သည်။

"ကောင်းပြီ... သူတို့ကို လွှတ်ပေးလိုက်တော့"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်လျက် ၎င်း၏ ဓားရှည်ကို လှည့်ကာ မိမိ၏ နှလုံးသားတည့်တည့်သို့ ထိုးစိုက်လိုက်လေတော့သည်။

သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ကျသွားပြီး မိမိ၏ အသက်စွမ်းအားများ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ယုတ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရကာ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးသည်လည်း တဖန်ပြန်လည် ချာချာလည်လာခဲ့၏။

"တောက်... ဒါဟာ တံလျှပ်အိပ်မက် နောက်တစ်ခုပဲ"

ချင်ယွမ်ဖုန်း မျက်လုံးများ ပြန်လည်ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူသည် ရှန်းဝူမျှော်စင်၏ ပထမထပ်သို့ အမှန်တကယ် ပြန်လည်ရောက်ရှိနေပြီး ကိုယ်ခန္ဓာတွင်လည်း ဒဏ်ရာအနာအဆာ တစ်စုံတစ်ရာ မရှိဘဲ ဘေးကင်းလျက် ရှိနေသည်။

"ဒီတစ်ခါ တံလျှပ်အိပ်မက်ထဲ မဝင်ခင် ဘာလို့ ကြိုတင်သတိပေးချက် မရှိတာလဲ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မတတ်သာသလို ခေါင်းခါယမ်းကာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

"ဒါဟာ စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်တဲ့အတွက် စိန်ခေါ်မှု အနည်းငယ်တော့ ရှိသင့်တာပေါ့။ ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ မင်း တတိယအဆင့်ကို အောင်မြင်သွားပြီ" ဟု ထိုအသံက မြည်ဟည်းလာခဲ့၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် "ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် ရှန်းဝူအကယ်ဒမီကို တက်ရောက်ခွင့် ရပြီလို့ ဆိုလိုတာလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

"သေချာတာပေါ့၊ ရှန်းဝူအကယ်ဒမီရဲ့ တရားဝင်တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်လာတဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်" ဟု ထိုအသံက တဖန်ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှန်းဝူမျှော်စင်၏ အနောက်ဘက်တွင် တံခါးတစ်ချပ် ပွင့်သွားကာ ရောင်စုံအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက်မူ ထိုရောင်စုံအလင်းတန်းများသည် အရက်ဆိုင်တစ်ခုရှိ လေဆာမီးများနှင့် တူနေပြီး ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့် ဂီတသံစဉ်များပင် ကြားနေရသကဲ့သို့ ရှိချေသည်။

"တကယ့်ကို ထူးဆန်းနေတဲ့သူပဲ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မတတ်သာစွာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်မိ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရှန်းဝူမျှော်စင် အပြင်ဘက်ရှိ လူအများမှာ မှင်တက်နေကြကုန်၏။ ရှန်းဝူမျှော်စင်မှ အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် သူတို့သည် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားကြသည်။

ရှန်းဝူမျှော်စင်၏ စမ်းသပ်မှုများကို တစ်စုံတစ်ယောက်က အောင်မြင်သွားသည်ကို သူတို့ အမှန်တကယ် မြင်တွေ့လိုက်ရပြီ မဟုတ်လော။

ထိုစဉ် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ ထွက်လာပြီး အပြင်ရှိ လူတစ်ဒါဇင်ခန့်ကို ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"မိတ်ဆွေတို့... ကျွန်တော် ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ခဲ့ပါပြီ။ အားလုံးလည်း ဆက်လက် ကြိုးစားကြပါဦး" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဂုဏ်ယူပါတယ်" ဟု ထိုလူများက ရှေ့သို့တိုးလာကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ထူးခြားသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ၊ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည့်အရာကို ဤလူငယ်က တစ်နာရီမပြည့်မီ အချိန်အတွင်း ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်သွားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကြီးမားသော ကွာခြားချက်ကြောင့် သူတို့အားလုံးမှာ မနာလိုစိတ် အနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်မိကြပေသည်။

"အားလုံးပဲ ကျွန်တော် သွားတော့မယ်။ တကယ်တော့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ စွဲလမ်းမှုတွေကို စွန့်လွှတ်လိုက်တာက အရာအားလုံးကို ပိုပြီး ကောင်းမွန်သွားစေနိုင်တယ်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ပြောကြားခဲ့သည်။

လူအပေါင်းတို့သည် ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ဝမ်ချိုင်တို့ ရှန်းဝူမျှော်စင်အတွင်းသို့ ဝင်သွားသည်ကို လိုက်လံကြည့်ရှုနေကြကုန်၏။

ရှန်းဝူမျှော်စင်ရှိ ထူးခြားသော လှုပ်ရှားမှုများကို ရှန်းဝူအကယ်ဒမီမှ လူများ သတိပြုမိသွားကြသည်။

ရှန်းဝူအကယ်ဒမီ၏ ခေါင်းဆောင်အချို့သည် ယင်းကို အလေးအနက်ထားကာ ဆရာအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်၍ ရှန်းဝူမျှော်စင်သို့ တိုက်ရိုက် လာရောက်ခဲ့ကြသည်။

ရှန်းဝူအကယ်ဒမီ၏ နောက်ဘက်တွင် အမျိုးမျိုးသော အစွမ်းထက်သည့် သားရဲမိစ္ဆာများ နေထိုင်ရာ ဝန်းရံထားသော ခြံဝင်းတစ်ခု ရှိပြီး အနောက်တိုင်း ဒဏ္ဍာရီလာ ပုတ်သင်ညိုနှင့်တူသော ပျံလွှားနဂါးများကိုပင် မြင်တွေ့နိုင်သည်။

ဆရာများသည် ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ပျံလွှားနဂါးတစ်ကောင်ကို ရွေးချယ်ကာ ၎င်း၏ ကျောပေါ်တွင် ရပ်လျက် ရှန်းဝူမျှော်စင်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြတော့သည်။

"ဟေ့... ဖေးရွှယ် ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ၊ နောက်တစ်ခါ အပြင်ထွက် ဆော့နေပြန်ပြီလား" ဟု ဆရာတစ်ဦးက ခြံဝင်းအတွင်း ဖေးရွှယ်ကို မတွေ့ရသဖြင့် မတတ်သာသလို ခေါင်းခါယမ်းကာ မေးလိုက်သည်။

"ဖေးရွှယ်အတွက် စိတ်မပူပါနဲ့၊ သူက အမြဲတမ်း သူ့ဘာသာသူ အပြင်ထွက်ဆော့ပြီး ညကျရင် ပြန်လာတတ်တာပဲ" ဟု အခြားဆရာတစ်ဦးက ထူးဆန်းသည့် အရာမဟုတ်သကဲ့သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

ယီနန်သည်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်က ရှန်းဝူမျှော်စင် စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်သွားကြောင်း သိရှိရသဖြင့် အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်နေမိ၏။

"ဒါ နင်လား... ယွမ်ဖုန်း" ဟု သူမက တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ဝမ်ချိုင်တို့သည် ရှန်းဝူမျှော်စင်၏ နောက်ဘက်မှ ထွက်လာကြပြီး အနောက်ဘက်တံခါးမှာလည်း ဝုန်းခနဲ ပြန်လည်ပိတ်သွားခဲ့၏။

"ငါတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ၊ ဘယ်ကို သွားကြမှာလဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ မှင်တက်နေမိသည်။ ဤမျှလောက် များပြားလှသော နှင်းများနှင့် ရေခဲပြင်ထဲတွင် သူတို့ ဒီအတိုင်း ရပ်နေကြရမှာလော။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အလွန်ပင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေရုံမျှမက အလွန်အမင်း ပျင်းရိခြင်းကိုလည်း ခံစားနေရသည်။

ထိုစဉ် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ရှန်းဝူမျှော်စင်၏ ထိပ်ပိုင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ရှန်းဝူမျှော်စင်သည် မိုးတိမ်များထဲသို့ ထိုးတက်နေသော်လည်း သူ၏ စမ်းသပ်မှု သုံးခုလုံးမှာ အောက်ခြေတွင်သာ ဖြစ်ခဲ့ပြီး အပေါ်ဘက်တွင် ဘာရှိသည်ကို သူ လုံးဝ မသိရှိပေ။

"ငါတို့ အပေါ်တက်ပြီး သွားကြည့်ကြမလား" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဝမ်ချိုင်ကို မျက်စိတစ်မှိတ် ပြလိုက်သည်။ ဝမ်ချိုင်မှာမူ စိတ်မပါသလို ဝပ်နေပြီး မကြာမီမှာပင် လေနှင့်နှင်းများအောက်တွင် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မတတ်သာဘဲ ပြုံးလိုက်ကာ လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ရှန်းဝူမျှော်စင်၏ ဒုတိယထပ်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။ ရှန်းဝူမျှော်စင်တွင် ထောင့်ရှစ်ထောင့် ရှိပြီး အမိုးစွန်းတစ်ခုစီတွင် တိရစ္ဆာန်ရုပ်ငယ်ကလေး တစ်ခုစီ ထွင်းထုထားသည်။

အရပ်ရှစ်မျက်နှာလုံးတွင် ပြတင်းပေါက် တစ်ခုစီ ရှိနေသဖြင့် အခန်းတစ်ခုနှင့်ပင် တူနေချေသည်။

ထိုအခိုက်၌ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပြတင်းပေါက်တစ်ခု အပြင်ဘက်တွင် ဝဲပျံနေမိ၏။

သူသည် သိလိုစိတ်ဖြင့် ပြတင်းပေါက် စက္ကူကို အပေါက်ငယ်တစ်ခု ဖောက်ကာ အတွင်းသို့ ချောင်းကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် အတွင်း၌ မည်သည့်အရာမျှ မရှိသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထူးဆန်းသော တုန်ခါမှုတစ်ခုကို အာရုံခံမိနေ၏။

အခြားသော ပြတင်းပေါက်များကို ကြည့်လိုက်သောအခါတွင်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်နေပြီး အားလုံးမှာ ဗလာကျင်းလျက် ရှိနေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပိုမို၍ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကာ အထပ် ၁၈ ထပ်အထိ အပေါ်သို့ ပျံတက်သွားခဲ့သော်လည်း မည်သည့်အရာမျှ ရှာမတွေ့သေးပေ။

"ဒီမျှော်စင်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က အမှန်တကယ် ဘာများပါလိမ့်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ အထက်တွင် အနည်းဆုံး ၁၈ ထပ်ခန့် ကျန်ရှိနေသေးသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မြေပြင်မှ မီတာထောင်ချီ မြင့်မားသော အပေါ်ဆုံးထပ်သို့ တက်သွားခဲ့ရာ သူကိုယ်တိုင်ပင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားမိ၏။

ပြတင်းပေါက် အပေါက်ငယ်လေးမှတစ်ဆင့် ချောင်းကြည့်လိုက်သောအခါတွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထူးခြားချက်ကို အမှန်တကယ် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားတော့သည်။

အပေါ်ဆုံးထပ်ရှိ အခန်းထဲတွင် လူများ ရှိနေကြချေပြီ။

ထိုသူမှာ အလွန်အိုမင်းနေသော အဘိုးအိုတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါများ ဖြာထွက်နေကာ ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်နှင့်ပင် အဆင့်အတန်း တူညီနိုင်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

သို့သော် ထိုအဘိုးအိုသည် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေပြီး သေဆုံးနေသကဲ့သို့ပင် ရှိနေ၏။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုအထပ်ရှိ အခြားအခန်းများကိုပါ ကြည့်ရှုလိုက်ရာ အခန်းရှစ်ခန်းအနက် သုံးခန်းတွင်သာ လူရှိပြီး ကျန်အခန်းများမှာ ဗလာကျင်းနေသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။

"ထူးဆန်းလိုက်တာ၊ သူတို့တွေ အတွင်းထဲမှာ ဘာလို့ ဒီအတိုင်း ထိုင်နေကြတာလဲ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အလွန်ပင် သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေမိသော်လည်း ထိုသူတို့၏ ရိုက်ပုတ်ခြင်းကို ခံရကာ အသက်ဆုံးရှုံးမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် မနှောင့်ယှက်ရဲပေ။

ထို့ပြင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပြတင်းပေါက်စက္ကူကို ဖောက်နိုင်သော်လည်း အတွင်းသို့မူ မဝင်ရောက်နိုင်ချေ။ ပြတင်းပေါက်သည် တစ်စုံတစ်ရာသော ပိတ်ပင်တားဆီးမှုဖြင့် ချိတ်ပိတ်ထားသကဲ့သို့ အလွန်ပင် မာကျောနေပြီး ဖွင့်လှစ်၍ မရနိုင်ဘဲ ရှိနေသည်။

"ဒီအဖြေကို ရှာဖို့ဆိုရင် ရှန်းဝူအကယ်ဒမီကို သွားရုံပဲ ရှိတော့တယ်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ပြောဆိုကာ ကောင်းကင်ယံမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

ခေတ်မီသော အပြင်အဆင်များနှင့် ကမ္ဘာမြေရှိ ထူးဆန်းသော တံလျှပ်အိပ်မက်များမှာ ကမ္ဘာမြေမှ နည်းပညာများပင် မဟုတ်လော။ ဤထူးဆန်းသော ရှန်းဝူမျှော်စင်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား သိလိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေသည်။

သို့သော် တစ်ခုမှာမူ သေချာလှ၏။

ရှန်းဝူအကယ်ဒမီနှင့် ရှန်းဝူမျှော်စင်ကို တည်ဆောက်ခဲ့သူသည် ကမ္ဘာမြေမှ ဝိညာဉ်ကူးပြောင်းလာသူ တစ်ဦးသာ ဖြစ်ရပေလိမ့်မည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချင်ယွမ်ဖုန်း ပထမအဆင့်ကို အောင်မြင်ခဲ့စဉ်က မြင်တွေ့ခဲ့ရသော မြင်ကွင်းမှာ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်တော့သတည်း။