အခန်း ၄၃၅

အခန်း(၄၃၅)

ရှန်လင်းရှုသည် ခေတ္တမျှ တွေးဆဆင်ခြင်ပြီးနောက် "တွက်ဆကြည့်ပြီးပြီ၊ တိုက်ရိုက် တွေ့ဆုံဆွေးနွေးတဲ့အခါမှာ ကျွန်တော်ပါ လိုက်ပါတာက ပိုပြီးတော့ အဆင်ပြေလိမ့်မယ်၊ ဒါကတော့ ကျွန်တော်ရဲ့ အကြံပြုချက်သက်သက်ပါပဲ" ဟု ပြောလိုက်ချေသည်။

ထိုအခါ ကျူးရွှမ်းကျိကလည်း "အကြီးအကဲရဲ့ အကြံပေးချက်အတိုင်းပဲ ကျနော်တို့ လိုက်နာပါ့မယ်" ဟု ပြန်လည် ပြောကြားလေသည်။

ခဏအကြာတွင် ကျူးရွှမ်းကျိနှင့် ရှန်လင်းရှုတို့သည် ကောင်းကင်ထက်သို့ အတူတကွ ပျံတက်သွားကြတော့သည်။

ကျူးရွှမ်းကျိ၏ အသံသည် မြေကမ္ဘာနှင့် ကောင်းကင်တစ်ခွင် ဟိန်းထွက်သွားလျက် "ကျနော်ကတော့ တောင်ပိုင်းမင်းမျိုးမင်းနွယ်က ကျူးရွှမ်းကျိ ဖြစ်ပါတယ်၊ နတ်ဘုရားမုဆိုးရုံးတော်ရဲ့ အရာရှိတစ်ဦးလည်း ဖြစ်တယ်၊ ဒီနေ့မှာတော့ ဆရာ ရှန်လင်းရှုနဲ့အတူ တာဝန်အရ ရောက်ရှိလာတာ ဖြစ်တဲ့အတွက် တွေ့ဆုံခွင့် တောင်းခံပါတယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး တံခါးတွေ အမြန်ဖွင့်ပေးပြီး သတင်းပို့ပေးကြပါ" ဟု ကြွေးကြော်လိုက်လေသည်။

သူ၏ အသံသည် ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံးတွင် အချိန်အတော်ကြာ ဟိန်းမြည်နေခဲ့ရာ လူတိုင်းကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားစေချေသည်။

ယွမ်လိုင်တောင် ထိပ်ဝယ်။

နင်းကျိုဖန်သည် ကျူးရွှမ်းကျိ၏ ဟစ်ကြွေးသံကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကာ "နတ်ဘုရားမုဆိုး အကြီးအကဲကျူး ပါလား၊ ဟားဟားဟား၊ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီကို ရောက်လာတာလဲ" ဟု ရေရွတ်မိသည်။

"ဩော်... ဒါဟာ နင်းကျော့ ဖြစ်ရမယ်၊ သေချာပေါက် နင်းကျော့ရဲ့ လက်ချက်ပဲ"

"ဒီကောင်စုတ်လေးကတော့ တကယ်ကို ပါးနပ်လွန်းတယ်၊ ကြိုတင်ပြီးတော့တောင် စီစဉ်ထားပြီး စစ်ကူတွေ တောင်းထားတာကိုး"

"ဒါမှ ငါတို့ နင်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ အနွယ်တော် အစစ်အမှန်ပေါ့၊ ဟားဟားဟား၊ သူက မုန့်ခွေကိုတောင် အသာစီး ရထားတာဆိုတော့ လင်းပုဖန်ကိုတော့ ပြောမနေနဲ့တော့"

ခဏအတွင်းမှာပင် နင်းကျိုဖန်၏ ယုံကြည်မှုများ မြင့်တက်လာပြီး စိတ်ဓာတ်များလည်း တက်ကြွလာချေသည်။

သူသည် ထောင်ချောက်အတွင်း ပိတ်မိနေသည့် အကျဉ်းသားတစ်ဦး ဖြစ်နေသော်လည်း ယခုမူ ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးကို သပ်လိုက်ရင်း "ဂိုဏ်းချုပ်လင်း၊ နားထောင်လိုက်စမ်းပါ၊ အဲဒါ အကြီးအကဲ ကျူးရွှမ်းကျိ ရဲ့ အသံပဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်က အကြီးအကဲ ကျူးရွှမ်းကျိဟာ မီးလျှံသီး မသေမျိုး မြို့တော်ကို လာရောက်လည်ပတ်ခဲ့တယ်၊ ကျနော်တို့နဲ့လည်း ရင်းရင်းနှီးနှီး စကားပြောဖြစ်ခဲ့သလို ကျနော်တို့ရဲ့ နင်းကျော့နဲ့လည်း အဆင်ပြေပြေ ရှိခဲ့ကြတာ"

"အကယ်၍ ကျနော့်ရဲ့ အရာရှိ အဆင့်အတန်းကို သံသယရှိတယ်ဆိုရင် သူ့ကို သေချာပေါက် မေးမြန်းကြည့်နိုင်ပါတယ်၊ နတ်ဘုရားမုဆိုး အကြီးအကဲကျူးဟာ တစ်နိုင်ငံလုံးရဲ့ လေးစားမှုကို ခံရသူဖြစ်ပြီး ဒီတာဝန်အတွက် တောင်ပိုင်းမင်းမျိုးမင်းနွယ်ကို ကိုယ်စားပြု လာတာဖြစ်တဲ့အတွက် ခင်ဗျားကို လိမ်ညာမှာ မဟုတ်တာတော့ အသေအချာပဲ"

လင်းပုဖန်မှာမူ ဘာစကားမှ ပြန်မပြောနိုင်ဘဲ ငြိမ်သက်နေတော့သည်။

တကယ်ကို စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလှပေစွ။

ဂိုဏ်းချုပ်လင်းသည် ခေါင်းခဲစရာ ကိစ္စများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သည့်အပြင် ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် ချိုင့်ဝှမ်းကို နှစ်ပေါင်းတစ်ရာတိုင်အောင် ပင်ပင်ပန်းပန်း ထိန်းကျောင်းလာခဲ့ပြီး နယ်မြေကျွမ်းကျင်မှုနှင့် လူထုထောက်ခံမှု နှစ်ရပ်လုံးကို ရရှိထားသူ ဖြစ်ရာ မြောက်ပိုင်းဒေသမှ ပြောင်းရွှေ့လာသည့် မိသားစုတစ်ခုကို ထိန်းချုပ်ရန်မှာ အလွန်လွယ်ကူလိမ့်မည်ဟု နဂိုက တွေးထင်ခဲ့မိသည်။

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ နင်းကျိုဖန်မှာ အစိုးရအရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်နေခဲ့ချေသည်။

ထို့ထက် ပို၍ မမျှော်လင့်ထားသည်မှာ နင်းကျော့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်သမီးဖြစ်သူ လင်းရှန်းရှန်းကို ခိုးယူသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အဆိုးရွားဆုံးမှာ ကျူးရွှမ်းကျိသည် ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့်အတူ ကူညီရန် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။

အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော လင်းပုဖန်မှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အံ့အားသင့်ဖွယ် ကိစ္စရပ်များကြောင့် အခြေအနေများမှာ သူ၏ လက်ထဲမှ လျောကျသွားပြီး အလွန်အမင်း အခက်တွေ့စရာ ဖြစ်လာရချေသည်။

နင်းကျိုဖန်က လင်းပုဖန်၏ အကျိုးစီးပွားကို ငဲ့ကွက်သည့် အမူအရာဖြင့် "ဂိုဏ်းချုပ်လင်း၊ ကျေးဇူးပြုပြီး အဆုံးအဖြတ်ကို မြန်မြန်ချလိုက်ပါ၊ နောက်ဆုံးတော့လည်း အကြီးအကဲ ကျူးရွှမ်းကျိဟာ အစိုးရ တာဝန်နဲ့ ရောက်လာတာ မဟုတ်လား၊ သူ့ရဲ့ ခရီးစဉ်ဟာ မင်းမျိုးမင်းနွယ်ရဲ့ ဂုဏ်ဒြပ်ကို ကိုယ်စားပြုနေတာ" ဟု အကြံပေးလိုက်သည်။

"အကယ်၍ သူ့ကို တံခါးပိတ်ပြီး ငြင်းပယ်လိုက်လို့ ဝေဖန်မှုတွေ ထွက်ပေါ်လာမယ်ဆိုရင် တောင်ပိုင်းမင်းမျိုးမင်းနွယ်က လျစ်လျူရှုထားရင်တောင်၊ စိတ်သဘောထား ကြီးမြတ်လှတဲ့ အကြီးအကဲ ကျူးရွှမ်းကျိက ခွင့်လွှတ်ပေးခဲ့ရင်တောင် အခြားလူတွေကတော့ သတိထားမိပြီး အမျိုးမျိုး ဝေဖန်ကြလိမ့်မယ်"

"အဲဒီလို ဖြစ်လာရင်တော့ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူရဲ့ စီးပွားရေးဟာ ထိုးဆင်းသွားနိုင်တယ်၊ နောက်ဆုံးတော့လည်း တောင်ပိုင်းမင်းမျိုးမင်းနွယ်နဲ့ ဆက်ဆံရေး မကောင်းတဲ့ အင်အားစုတစ်ခုနဲ့ ဘယ်သူကများ မဟာမိတ် ဖွဲ့ချင်မှာလဲ"

လင်းပုဖန်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရင်း "စကားပြော ကောင်းလှချေလား၊ ဒါဟာ မြောက်ပိုင်းဒေသက လာတဲ့လူတစ်ယောက်ရဲ့ အမူအရာမျိုးပဲလား" ဟု အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

နင်းကျိုဖန်၏ အပြုံးမှာ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားရချေသည်။

သို့သော်လည်း လင်းပုဖန်သည် သူ၏ လက်များကို ခါယမ်းကာ ယွမ်လိုင်တောင်ပေါ်မှ ပျံထွက်သွားတော့သည်။

သူသည် အစီအရင်တွင် လမ်းကြောင်းငယ်လေးတစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ပေးလိုက်ပြီး အစီအရင်အတွင်းမှနေ၍ ကျူးရွှမ်းကျိနှင့် ရှန်လင်းရှုတို့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်ကာ "ဂုဏ်သရေရှိတဲ့ ဧည့်သည်တော် နှစ်ဦး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူကို ရောက်လာတာဟာ တကယ့်ကို ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ၊ ဒီအစီအရင်ကို ဖွင့်ထားရတာက ဧည့်သည်တွေကို နှင်ထုတ်ဖို့ မဟုတ်ပါဘူး၊

သခင်လေး နင်းကျော့ ရဲ့ သတင်းအစအနက မရှင်းလင်းသေးတာကြောင့်ပါ၊ ဘယ်လို မတော်တဆမှုမျိုးမှ မဖြစ်ရအောင် ကာကွယ်ဖို့နဲ့ ရှာဖွေရတာ လွယ်ကူအောင် စီစဉ်ထားတာပါ၊ နှစ်ဦးလုံးအနေနဲ့ ကျမတို့ရဲ့ ကြိုတင်ကာကွယ်မှုကို နားလည်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်" ဟု ပြောဆိုလေသည်။

ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်သော လင်းပုဖန်သည် နင်းကျော့ကို သခင်လေးဟုပင် သုံးနှုန်းသွားချေသည်။

သူ ထိုသို့ ခေါ်ဆိုရခြင်းမှာ စေတနာထားရှိကြောင်း ပြသရန်အတွက် နင်းကျော့၏ အဆင့်အတန်းကို မြှင့်တင်ပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကျူးရွှမ်းကျိက "ကျနော် ဒီကိုလာတာကလည်း သူ့အတွက်ပါပဲ..." ဟု ဆိုလိုက်သည်။

သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် ကောင်းကင်ယံထက်၌ နင်းကျော့သည် လင်းရှန်းရှန်းနှင့်အတူ ပေါ်လာချေသည်။

နင်းကျော့သည် တောင်းပန်သည့် အမူအရာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်ကာ "အကိုကျူး၊ ဂိုဏ်းချုပ်လင်း၊ အခုလို ဆူဆူပူပူ ဖြစ်သွားရတာဟာ ကျနော့်ရဲ့ အမှားပါပဲ၊ အစောပိုင်းက ကျနော်ဟာ ဘယ်သူ့ကိုမှ အသိမပေးဘဲ မိစ္ဆာဂူရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ နေရာဆီကို စွန့်စားခန်းသွားခဲ့မိတယ်၊

ကျနော် ပြန်လာတဲ့အခါမှာ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူ တစ်ခုလုံးကို သက်ရောက်မှုရှိပြီး အကိုကျူးကိုယ်တိုင်တောင် ဒီကို ရောက်လာရတဲ့အထိ အုတ်အော်သောင်းနင်း ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး၊ နှစ်ဦးလုံးကို ကျနော် တောင်းပန်ပါတယ်" ဟု ဆိုလေသည်။

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် နင်းကျော့သည် ရိုသေစွာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်တော့သည်။

သူ့ဘေးရှိ လင်းရှန်းရှန်းကလည်း ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ကျူးရွှမ်းကျိနှင့် ရှန်လင်းရှုတို့ကို ဦးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် လူအများရှေ့တွင် လင်းပုဖန်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်ကာ "ဖေဖေ၊ အဆင်ပြေနေတာ တွေ့ရလို့ သမီး စိတ်အေးသွားပါပြီ၊ သမီးအတွက် စိတ်ပူပေးတဲ့အတွက်လည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်နော်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းပုဖန်၏ အပြုံးသည် နွေဦးလေပြေကဲ့သို့ပင် သာယာလှပနေပြီး "သမီးတို့နှစ်ယောက် ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ရှိနေတာကို တွေ့ရတာ ဖေဖေလည်း စိတ်အေးရပါတယ်၊ နောက်တစ်ခါကျရင်တော့ တစ်ယောက်တည်း ဒီလိုမျိုး လျှောက်မသွားပါနဲ့တော့" ဟု နွေးထွေးစွာ ပြန်ပြောလိုက်ချေသည်။

၎င်းတို့၏ စကားလုံးများမှာ နက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ်များ ကိန်းအောင်းနေသည်မှာ အမှန်ပင်။

နှုတ်ဆက်စကားများ ပြောကြားပြီးနောက် လင်းပုဖန်သည် အစီအရင်ကို ရပ်ဆိုင်းလိုက်ပြီး ကျူးရွှမ်းကျိနှင့် ရှန်လင်းရှုတို့ကို တောင်ပေါ်သို့ ဝင်ရောက်ရန် ဖိတ်ကြားလိုက်တော့သည်။

လူအားလုံး ယွမ်လိုင်တောင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်ပြီးသည်နှင့် ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူ တစ်ခုလုံးမှာ ဆူညံသွားတော့သည်။

လူအများမှာ ထိုအဖြစ်အပျက်ကို စိတ်ဝင်တစားဖြင့် စတင်ဆွေးနွေးကြတော့သည်။

"ဘာလို့ အစီအရင်ကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်တာလဲလို့ ကျနော် တွေးနေတာ၊ ဒါဟာ သခင်လေး နင်းကျော့ အတွက် ဖြစ်နေတာကိုး"

"ကျနော်တောင် လန့်သွားတာပဲ၊ မိစ္ဆာပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူမှာ မိစ္ဆာသားရဲတွေ တစ်ကျော့ပြန် ထွက်ပေါ်လာပြီလို့ ထင်နေတာ"

"မဖြစ်နိုင်တာ၊ မိစ္ဆာပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူကနေ မိစ္ဆာသားရဲတွေ မထွက်လာတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာလှပြီ၊ ကျူးရွှမ်းကျိ ရောက်လာတာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့်တော့ ဒီမှာ တစ်ခုခု အကြီးအကျယ် ဖြစ်နေတာ သေချာတယ်၊ ရာဇဝတ်သားတစ်ယောက်ယောက် ပုန်းနေလို့ ဂိုဏ်းချုပ်လင်းက အစီအရင်ကို ဖွင့်ပြီး ဝိုင်းဖမ်းတာမျိုး ဖြစ်နိုင်တယ်"

"ဒါဟာ နင်းကျော့ကြောင့် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး"

"မင်းတို့ ခုနက ကြားလိုက်ကြလား၊ ဂိုဏ်းချုပ်လင်းတောင်မှ နင်းကျော့ကို သခင်လေး လို့ ခေါ်တာဗျ"

"ကျနော် စုံစမ်းကြည့်ရသလောက်တော့ မီးလျှံသီးတောင်က နင်းမျိုးနွယ်စုဟာ အဲဒီလောက် မကြီးကျယ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ နင်းကျော့က ဘာလို့ ဂိုဏ်းချုပ်လင်းဆီကနေ အဲဒီလို ဆက်ဆံမှုကို ရနေတာလဲ"

"ကျနော်လည်း မသိဘူး၊ ကျနော် သိတာကတော့ တစ်နိုင်ငံလုံးမှာ နာမည်ကြီးတဲ့ နတ်ဘုရားမုဆိုး ကျူးရွှမ်းကျိဟာ နင်းကျော့အတွက် အထူးတလည် ရောက်လာတယ် ဆိုတာပါပဲ"

"နင်းကျော့ရဲ့ နောက်ကြောင်းက ဘယ်လိုမျိုးများ ဖြစ်နေလို့လဲ"

"အဲဒါထက် ကျနော် ပိုသိချင်တာကတော့ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ချစ်လှစွာသော သမီးတော်၊ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူရဲ့ သခင်မလေး လင်းရှန်းရှန်းဟာ ဘာလို့ နင်းကျော့နဲ့ လက်တွဲပြီး ပေါ်လာတာလဲ ဆိုတာပါပဲ"

"ဟေး... ခင်ဗျား ပြောမှ ကျနော်လည်း ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားလာပြီ"

"ဒါကတော့ ဘာရှိဦးမှာလဲ၊ သူတို့က အဆင့်အတန်းချင်းလည်း တူတယ်၊ တကယ့်ကို လိုက်ဖက်ညီတဲ့ စုံတွဲပဲ မဟုတ်လား၊ အချင်းချင်းလည်း မေတ္တာရှိနေကြလို့ ဖြစ်မှာပေါ့"

အခြားသူများ ဆွေးနွေးနေသည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဟွာကူးကျိ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားရလေသည်။

၎င်းကို မြင်သောအခါ ဟန်ကျိုးသည် ခေါင်းကို ခါယမ်းရင်း သက်ပြင်းချလိုက်ကာ "လောကကြီးမှာ အခက်အခဲတွေကတော့ ရှိနေမှာပဲ၊ ဟွာကူးကျိ... မင်းကတော့..." ဟု ဆိုသည်။

သူက နှစ်သိမ့်စကား ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ဟွာကူးကျိက "ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း" ဟု အေးစက်စွာ ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

ဟန်ကျိုးသည် ဟွာကူးကျိထံမှ ယခင်က မခံစားခဲ့ဖူးသော အန္တရာယ်ရှိသည့် အငွေ့အသက်များကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် အလျင်အမြန်ပင် ပါးစပ်ပိတ်ကာ ဆက်မပြောရဲတော့ပေ။

ဟွာကူးကျိသည် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ထားရင်း "သခင်လေး နင်းကျော့ဟာ အရင်က အန္တရာယ်တစ်ခုခုနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတာ ဖြစ်ရမယ်၊ မဟုတ်ရင် လင်းပုဖန်နဲ့ ကျူးရွှမ်းကျိတို့က ကူညီဖို့ လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု စိတ်ထဲမှ တွေးနေမိသည်။

"ဒါဟာ သေချာပေါက် လင်းရှန်းရှန်းရဲ့ လက်ချက်ပဲ"

"ဟွန်း... သခင်လေးရဲ့ ရုပ်ရည်ကို မက်မောပြီး အန္တရာယ်ထဲကို ဆွဲခေါ်သွားတာ ဖြစ်ရမယ်၊ အဲဒီမိန်းမက တကယ့်ကို ယုတ်မာလွန်းတယ်၊ တကယ်ကို ယုတ်မာတာပဲ၊ သူက သခင်လေးကို ကျမလက်ထဲကနေ လုယူချင်နေတာ"

လောင်ဒေနှင့် သူ၏ ဂိုဏ်းတူညီနောင်များမှာလည်း အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားကြချေသည်။

"ညီမလေးလား၊ ညီမလေးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရုတ်တရက် ပေါ်လာတာလဲ၊ ပြီးတော့ နင်းကျော့နဲ့ အတူတူ ရပ်နေပါလား"

"သူက အိမ်ပြင်မထွက်ရ အပြစ်ပေးခံထားရတာ မဟုတ်လား၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တိတ်တဆိတ် ထွက်ပြေးလာတာလဲ"

"ဆရာ့အကြောင်းကို ကျနော် သိပါတယ်၊ တစ်ခုခု အကြီးအကျယ် မဖြစ်ဘဲနဲ့တော့ အစီအရင်ကို ရုတ်တရက်ကြီး ဖွင့်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"မင်း ဘာပြောချင်တာလဲ"

"ညီမလေးက နင်းကျော့နဲ့ ခိုးရာလိုက်ပြေးသွားလို့ ဆရာက သိသွားပြီး အစီအရင်ကို သုံးပြီး ပိတ်ဆို့လိုက်တာ ဖြစ်ရမယ်"

"နင်းကျော့မှာ မရိုးသားတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိနေတာ၊ သူ ခိုးရာလိုက်ပြေးတာ အောင်မြင်ဖို့အတွက် အစီအစဉ်တွေ အများကြီး ဆွဲထားတာပဲ၊ ကျူးရွှမ်းကျိကိုတောင် စစ်ကူအဖြစ် တမင်တကာ ဖိတ်ခေါ်ထားသေးတာ၊

အခုတော့ သူနဲ့ ညီမလေးတို့ဟာ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းမှာ ပိတ်မိနေကြပြီ၊ နောက်ဆုံးတော့လည်း အမိခံရမှာပဲလေ၊ အဲဒါကြောင့် ကျူးရွှမ်းကျိက ထွက်ပေါ်လာရတာပေါ့"

ဂိုဏ်းတူညီနောင်များမှာ ဆွံ့အသွားကြတော့သည်။

၎င်းတို့အနက် အများစုမှာ ရင်ဘတ်ကို ဖိထားရင်း နှလုံးသားများ ကွဲကြေလုမတတ် ခံစားနေကြရချေသည်။

"ညီမလေးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီးတော့..."

"ရုပ်ချောတဲ့ နင်းကျော့ကို ကျနော် ကြည့်မရတာ ကြာပြီ၊ အဲဒီကောင်က စကားတွေ ချိုနေတာ၊ သူခိုးပဲ၊ သူက သူခိုးပဲ"

"စီနီယာအစ်ကိုကြီး ဘယ်မှာလဲ၊ ကျနော် အစ်ကိုကြီးကို သွားပြောရမယ်၊ ဒါက တကယ့်ကို ကိစ္စကြီးပဲ"

"အစ်ကိုကြီးက မိစ္ဆာပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူထဲမှာ စိတ်ပူနေမှာပဲ မဟုတ်လား"

"ကဲ... ကျနော်တို့ အစ်ကိုကြီးကို သွားရှာပြီး အခြေအနေကို သတင်းပို့ကြရအောင်"

"နေဦးလေ၊ ဒါတွေက ကျနော်တို့ရဲ့ ထင်မြင်ချက်တွေသက်သက်ပဲ မဟုတ်လား"

"မင်းက ဘာကို စောင့်နေဦးမှာလဲ၊ ထပ်စောင့်နေရင် နေတောင် ဝင်တော့မယ်"

ထိုလူစုသည် တိုက်ပွဲကြီးတောင်ထိပ်၏ နောက်ဘက်တောင်ဆီသို့ အလျင်အမြန် သွားကြသော်လည်း မိစ္ဆာပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူသို့ ရောက်သောအခါ မည်သူ့ကိုမှ မတွေ့ရတော့ပေ။

"စီနီယာအစ်ကိုကြီး"

"စီနီယာအစ်ကိုကြီး ဘယ်မှာလဲ"

"စီနီယာအစ်ကိုကြီး ပျောက်သွားပြီ"

အစီအရင်အတွင်းမှ အစီအရင်ထဲဝယ်။

လင်ဟုကျိုသည် ခြေကုန်လက်ပန်း ကျသည့်အထိ ဓားသိုင်းများကို လေ့ကျင့်ရင်း ဟိုဟိုဒီဒီ လမ်းလျှောက်နေကာ "တောက်... ဒါက ဘယ်လို အစီအရင်လဲ၊ ငါ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အပြင်ကို ထွက်ရမလဲ" ဟု ရေရွတ်နေမိသည်။

"နင်းကျော့... ညီလေး နင်းကျော့..."

အစီအရင်အတတ်ကို နားမလည်သူ ဖြစ်သည့်အတွက် သူသည် အကူအညီရလိုရငြား နင်းကျော့၏ အမည်ကိုသာ အလဟဿ အော်ဟစ်ခေါ်ဆိုနေရတော့သတည်း။