အခန်း ၄၃၆

အခန်း (၄၃၆) နံရံထက်မှ ပဲ့တင်ထပ်သော တောင်တန်းလှိုင်းသံ၊ မိတ်ဟောင်းဆွေဟောင်း၊ ပျံလွှားပန်းမိုးနှင့် ဝိဇ္ဇာပညာထက် ဉာဏ်ပညာကသာ သာလွန်ချေသည်

ယွမ်လိုင်တောင်။

ဧည့်ခန်းမဆောင်။

“မိတ်ဆွေတို့... အားလုံးပဲ အပန်းဖြေပြီး ထိုင်ကြပါဦး”

လင်းပုဖန်သည် အေးအေးလူလူပင် လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်လာပြီးနောက် သူ၏ ဝတ်ရုံစွန်းကို ခါယမ်းကာ အခန့်သား ထိုင်လိုက်ချေသည်။

၎င်း၏နောက်တွင် ကျူးရွှမ်းကျိ၊ ရှန်လင်းရှု၊ နင်းကျိုဖန်၊ နင်းကျော့နှင့် လင်းရှန်းရှန်းတို့သည်လည်း အသီးသီး နေရာယူကြကုန်၏။

လင်းပုဖန်သည် သူ၏လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်၍ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူမှ အစေခံများအား ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည်နှင့် မုန့်ပဲသရေစာများ တည်ခင်းရန် အချက်ပြလေသည်။

နင်းကျိုဖန်သည် သူ၏မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြုံးလျက် ဦးစွာ စကားဆိုလာသည်။

“ဒီလက်ဖက်ရည်နဲ့ မုန့်တွေက အရေးမကြီးပါဘူး... ဂိုဏ်းချုပ်လင်း မိစ္ဆာပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူထဲက အလင်းဆောင်မှန်အကြောင်းကိုပဲ ကျွန်တော်တို့ကို ပြောပြပါဦး”

ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် လူတိုင်း၏ အာရုံသည် လင်းပုဖန်ထံသို့ ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

နင်းကျော့သည်လည်း ရယ်မောလျက် “ဒါဖြင့် မိစ္ဆာပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူထဲက ရတနာက အလင်းဆောင်မှန်ဆိုတာ တကယ်ပဲပေါ့...

ကျွန်တော့်ရဲ့ အသိဉာဏ်နည်းပါးမှုကို ခွင့်လွှတ်ပါဦး၊ ဒီအလင်းဆောင်မှန်အကြောင်းကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးလို့ပါ” ဟု ဆိုလေသည်။

သူနှင့် နင်းကျိုဖန်တို့ မြေးအဘိုးနှစ်ယောက်မှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အပေးအယူမျှလှပေရာ လင်းပုဖန်အား ဝိုင်းဝန်းပိတ်ဆို့ မေးမြန်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေချေသည်။

ထိုအခြင်းအရာကြောင့် ကျူးရွှမ်းကျိမှာ ဘေးသို့ တစ်ချက် စောင်းကြည့်လိုက်သလို ရှန်လင်းရှုမှာလည်း မျက်ခုံးတစ်ချက် မြှင့်သွားမိသည်။

နင်းကျော့သည် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် သူ၏ နတ်ဘုရားပညာရပ်ဖြင့် ကျူးရွှမ်းကျိထံ ဆက်သွယ်ကာ မိစ္ဆာပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူအတွင်းရှိ ရတနာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြောင်း အသိပေးခဲ့ပြီးဖြစ်၏။

မူလက သူသည် ဘွားဘွားယွမ်၏ ရောဂါကို ကုသရန်နှင့် မီးလျှံသီးတောင်ရှိ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ သက်တမ်းရှိသော မီးလျှံဝိညာဉ်ကို ရရှိရန် ကြံစည်ခဲ့သော်လည်း မမျှော်လင့်သော အန္တရာယ်နှင့် ကြုံခဲ့ရသည်။

ဘွားဘွားယွမ်နှင့် နင်းကျိုဖန်တို့မှာ လင်းပုဖန်၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရပေရာ သူတို့ကို ကယ်တင်ပေးပါရန် ကျူးရွှမ်းကျိအား အကူအညီ တောင်းခံခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရှန်လင်းရှုကမူ စိတ်ထဲမှ ကြံစည်တွေးတောနေ၏။ ‘ဒီနင်းကျော့ကတော့ အကွက်ချရာမှာ တကယ့်ကို ကျွမ်းကျင်တာပဲ... အခုလည်း လင်းပုဖန်ကို တန်ပြန်ဖို့ ငါတို့ တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ ဂုဏ်ဒြပ်နဲ့ နတ်ဘုရားမုဆိုးရဲ့ အရှိန်အဝါကို အသုံးချဖို့ ကျူးရွှမ်းကျိကို သေသေချာချာ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တာကိုး’

‘ကျူးရွှမ်းကျိကတော့ သူ့အကွက်ထဲကို ဆင်းသက်မိသွားပြီ... ဒါကို ရှောင်လွှဲဖို့လည်း ခက်ခဲလှပါတယ်’

‘ဒီတော့မှပဲ... ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အလင်းဆောင်မှန်ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို ကြည့်ရသေးတာပေါ့’

ကျူးရွှမ်းကျိမှာမူ သက်ပြင်းအထပ်ထပ် ချမိနေတော့သည်။ သူက စိတ်ထဲမှ ‘ဒီနင်းကျိုဖန်ကတော့ တကယ့်ကို သတ္တိခဲပဲ... အခုလေးတင် အကျဉ်းသားအဖြစ် ဖမ်းဆီးခံထားရတာတောင် ဘာမှမဖြစ်သလို နေနိုင်သေးတယ်’ ဟု တွေးတောကာ ‘မြောက်ပိုင်းသားတို့ရဲ့ ရဲရင့်တဲ့ ဂုဏ်ဒြပ်ကတော့ ချီးကျူးစရာပါပဲ’ ဟု မှတ်ချက်ပြုမိသည်။

လင်းပုဖန်မှာမူ အခက်တွေ့နေချေပြီ။ သူသည် လက်ရှိအခြေအနေကို ကောင်းစွာ နားလည်ထား၏။

သူသည် အိမ်ရှင်နေရာတွင် ရှိနေပြီး ဤဒေသတွင် နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကျော် အုပ်စိုးလာခဲ့သည့် ဒေသခံအာဏာရှင် တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ယခုအခြေအနေတွင် သူ၏အင်အားမှာ အနည်းဆုံး ဖြစ်နေပေသည်။

နင်းမျိုးနွယ်စု မြေးအဘိုး၊ ကျူးရွှမ်းကျိနှင့် ရှန်လင်းရှုတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ လင်းပုဖန်အား ထိတ်လန့်စေရန် လုံလောက်လှသည့်အပြင် ၎င်းတို့နောက်ကွယ်ရှိ အင်အားစုကြီးများမှာလည်း သေးငယ်လှသည်မဟုတ်။

‘ကျူးရွှမ်းကျိနဲ့ ရှန်လင်းရှုတို့ အတူတူလာတယ်ဆိုကတည်းက တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူတွေလည်း အမှောင်ထဲမှာ ရှိနေလောက်တယ်’ ဟု သူ တွေးမိသည်။

အင်အားချင်း မမျှတသဖြင့် ရှုံးနိမ့်မည်မှာ သေချာလှပေသည်။ လင်းပုဖန်သည် ကျူးရွှမ်းကျိနှင့် ရှန်လင်းရှုတို့အား ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် ချိုင့်ဝှမ်းသို့ ကြိုဆိုလိုက်ကတည်းက ဤအချက်ကို သဘောပေါက်ခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။

ယခု သူလုပ်ဆောင်ရမည့်အရာမှာ ဤရှုံးနိမ့်မှုအတွင်း၌ သူနှင့် ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူ၏ အကျိုးစီးပွားကို အတတ်နိုင်ဆုံး ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန်သာ ဖြစ်တော့သည်။

ထို့ကြောင့် နင်းမျိုးနွယ်စု မြေးအဘိုး၏ ဝိုင်းဝန်းမေးမြန်းမှုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် လင်းပုဖန်သည် အလင်းဆောင်မှန်အကြောင်းကို တိုက်ရိုက် ဝန်ခံခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း ဤကိစ္စကို လုံးဝ နှုတ်ပိတ်နေ၍ မရမှန်းလည်း သူ သိထားသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ရှေ့ရှိ တည်ခင်းထားသော လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ညွှန်ပြလျက် “ဟိုတုန်းက ကျွန်တော်ဟာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးတာပါ... ကျင့်ကြံမှု ပါရမီလည်း နည်းပါးလှတဲ့အတွက် ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ ခက်ခဲနေခဲ့တယ်” ဟု စကားစလိုက်သည်။

“အဲဒီလိုနဲ့ စိတ်ပျက်အားငယ်နေတုန်းမှာပဲ အခွင့်အရေးအသစ်တွေ ရှာဖွေဖို့ နယ်လှည့်ခရီး ထွက်ခဲ့မိတာပေါ့”

“ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ပဲ မိစ္ဆာပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူထဲက အစီအရင်တစ်ခုထဲကို မတော်တဆ ရောက်ရှိသွားပြီး ကျန်းဝိုက်ရွှီနဲ့ ဆုံတွေ့ခဲ့ရတယ်”

ကျူးရွှမ်းကျိက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် “ပန်းချီသုခမိန် ကျန်းဝိုက်ရွှီလား” ဟု မေးမြန်းလိုက်၏။

လင်းပုဖန်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

ကျန်းဝိုက်ရွှီဆိုသည်မှာ တားမြစ်မင်းဆက်နောက်ပိုင်းနှင့် ညဉ့်မိုးစက်မင်းဆက် မတိုင်မီကာလက ထင်ရှားခဲ့သော သမိုင်းဝင် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ငယ်စဉ်က ကွန်ဖြူးရှပ်ဝါဒကို လေ့လာလိုက်စားခဲ့ပြီး စာရေးသားရာတွင်လည်း ရိုးသားဖြောင့်မတ်သူ ဖြစ်၏။ ရာထူးမှ ဖယ်ရှားခြင်း ခံရပြီးနောက်တွင်မူ အပင်များကို စိုက်ပျိုးပြုစုရင်း သူ၏ စိတ်ခံစားမှုများကို ထိုအပင်များအပေါ်တွင် ပုံအပ်ခဲ့လေသည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူသည် အပင်လောကမှတစ်ဆင့် တရားထူးကို ရရှိခဲ့ပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာကို ဆရာအဖြစ် တင်မြှောက်ကာ သဘာဝတရားကို သူ၏ကျင့်ကြံမှုအတွင်း ပေါင်းစပ်နိုင်ခဲ့၏။

သူသည် ထူးခြားဆန်းပြားသော စာရေးနည်းစနစ်တစ်ခုကို တီထွင်ခဲ့ရာ ၎င်း၏ ရေးသားမှုတိုင်းသည် သဘာဝတရား၏ အလှတရားများ လွှမ်းခြုံနေသကဲ့သို့ ခန့်ညားထည်ဝါလှပေသည်။

သူ၏ စာလုံးများမှာ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းကဲ့သို့ ရှိနေတတ်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ နူးညံ့သော လေပြေကဲ့သို့ ဖြစ်နေတတ်ရာ တစ်ချက်ချင်းစီတိုင်းတွင် သဘာဝတရား၏ အနှစ်သာရများ ကိန်းအောင်းနေချေသည်။

နောက်လူတို့ကမူ သူ့အား ‘ပန်းချီသုခမိန်’ ဟု ကြည်ညိုလေးစားစွာ ခေါ်ဝေါ်ကြကုန်၏။

သမိုင်းမှတ်တမ်းများအရ ထိုပန်းချီသုခမိန်မှာ ကွယ်လွန်သွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း လင်းပုဖန်က မိစ္ဆာပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူအတွင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်ဆိုသဖြင့် ထိုသူမှာ ပန်းချီသုခမိန် အစစ်အမှန် မဟုတ်ဘဲ အလင်းဆောင်မှန်နှင့် ပတ်သက်နေသည့် တစ်စုံတစ်ရာသာ ဖြစ်တန်ရာသည်။

လင်းပုဖန်က ဆက်လက်၍ “ကျွန်တော် တွေ့ရှိခဲ့တာကတော့ ပန်းချီသုခမိန် ကိုယ်တိုင် မဟုတ်ပါဘူး... သူက နံရံထက်မှာ ကံထူးစေမယ့် အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့တာပါ... နံရံအတွင်းမှာ သူ့ရဲ့ ပုံရိပ်ကို ထည့်သွင်းထားခဲ့တာပေါ့၊ ဒါကို ဝိညာဉ်ခန္ဓာတစ်ခုလို့လည်း နားလည်နိုင်ပါတယ်” ဟု ရှင်းပြသည်။

“ကျွန်တော့်မှာ ကျင့်ကြံမှု ပါရမီ နည်းပါးလှပေမဲ့ ပန်းချီသုခမိန်ရဲ့ ဝိညာဉ်ခန္ဓာက ကျွန်တော့်ကို လမ်းညွှန်ပေးခဲ့ပြီး သူ၏ အမွေအနှစ်အချို့ကို လက်ဆင့်ကမ်းပေးခဲ့တယ်”

“ဒီအမွေအနှစ်ကို ရရှိပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ဝိညာဉ်မြက်တွေကို အောင်မြင်စွာ စိုက်ပျိုးနိုင်ခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအဖြစ်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တာပါ”

ထိုနောက်ပိုင်းတွင် နင်းကျော့နှင့် ကျူးရွှမ်းကျိတို့ စုံစမ်းသိရှိထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။

လင်းပုဖန်သည် ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ကို ရရှိပြီးနောက် ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူ၏ ဂိုဏ်းချုပ်အဖြစ် တက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

သူသည် ဂိုဏ်းအား ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး အတိုက်အခံများကို ဖယ်ရှားခြင်း၊ အဂတိလိုက်စားမှုများကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းခြင်းတို့ဖြင့် ဂိုဏ်းအား ပြန်လည် နိုးထစေခဲ့သည်။

သူ၏ လူသိအများဆုံး နည်းလမ်းမှာ ဟောင်းနွမ်းပျက်စီးနေသော သဘောတူညီချက်များကို ကျော်လွန်၍ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် ချိုင့်ဝှမ်းသို့ ပြောင်းရွှေ့လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤနည်းဖြင့် အာဏာပိုင်များ၏ စာချုပ်ဟောင်းများမှာ တည်ရှိနေသေးသော်လည်း မည်သည့် အကျိုးအမြတ်ကိုမျှ မပေးနိုင်တော့ဘဲ အသုံးမဝင်သော စက္ကူစများကဲ့သို့သာ ဖြစ်သွားတော့သည်။

လင်းပုဖန်က “ကျွန်တော်ဟာ ရင်းနှီးပေးဆပ်မှုတွေ အများကြီး လုပ်ပြီးတော့ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို ဒီချိုင့်ဝှမ်းဆီ ရွှေ့ခဲ့တယ်... အပြင်ပန်းမှာတော့ ဒီနေရာက ဝိညာဉ်စမ်းရေတွေ ပေါများပြီး ဝိညာဉ်မြက်တွေ စိုက်ပျိုးဖို့ ကောင်းမွန်တာကြောင့် ပန်းချီသုခမိန်ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို အသုံးချဖို့လို့ လူတွေ ထင်ခဲ့ကြတာပေါ့” ဟု ဆိုသည်။

“တကယ်တမ်းကတော့ မိစ္ဆာပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူထဲက အခွင့်အရေးတွေကို ဆက်ပြီး ရှာဖွေချင်လို့ပါ”

“အချိန်တွေ ကြာလာတာနဲ့အမျှ ကျွန်တော် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားဝင်ရောက်ခဲ့ပေမဲ့ အစီအရင်တွေကြောင့် အမြဲတမ်း တားဆီးခံခဲ့ရတယ်... ဘယ်လောက်ပဲ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပါစေ ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်ကိုတော့ ဘယ်တော့မှ လျှော့မပေးခဲ့ပါဘူး”

“အဲဒီလိုနဲ့ တစ်နေ့မှာတော့ ပန်းချီသုခမိန် ကျန်းဝိုက်ရွှီက တစ်ကျော့ပြန် ပေါ်လာခဲ့တယ်... သူက ဒီမှန်ဟာ အလွန်အရေးကြီးတဲ့ အရာဖြစ်ကြောင်း ပြောပြခဲ့တယ်... ဒီရတနာရဲ့ ပိုင်ရှင်ဟာ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ တိုင်ပင်ဖော်တိုင်ပင်ဖက် ဖြစ်ရမယ်၊ ပါရမီရှင်တွေထဲက ပါရမီရှင်ပဲ ဖြစ်ရမယ်တဲ့... ကျွန်တော့်လို သာမန်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ပိုင်ဆိုင်နိုင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ပြောပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို ရိုက်ချိုးပစ်ခဲ့တာပါပဲ”