← Chapters

အခန်း ၄၃၇

Vol. 23 Ch. 437

အခန်း ၄၃၇

Vol. 23 Ch. 437

အခန်း (၄၃၇)

"အဲဒီနောက်မှာတော့ ကျွန်တော်ဟာ အချိန်အတော်ကြာအောင် စိတ်ဓာတ်ကျနေခဲ့ရတာပေါ့"

"ဒါပေမဲ့ တစ်နေ့မှာတော့ စိတ်ကူးရတာနဲ့ ဒီဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည်ကို ဖော်စပ်ကြည့်ခဲ့တယ်၊ အားလုံးပဲ မြည်းစမ်းကြည့်ကြပါဦး"

ခန်းမအတွင်းရှိ လူများမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြချေသည်။

ယင်းတို့သည် လင်းပုဖန် ပြန်လည်ပြောပြနေသော လျှို့ဝှက်ချက်များကို အာရုံစိုက်နားထောင်နေကြခြင်း ဖြစ်သဖြင့် စကားစကို ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည်ဘက်သို့ ရုတ်တရက် ပြောင်းလိုက်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားကြပေ။

သို့သော်လည်း လူတို့သည် နားစွင့်နေကြဆဲဖြစ်ပြီး အာရုံအပြည့်ရှိနေကြသဖြင့် အရှိန်ဖြင့်ပင် ဘေးနားရှိ လက်ဖက်ရည်ခွက်များဆီသို့ အကြည့်များ ရောက်သွားကြတော့သည်။

ထိုလက်ဖက်ရည်ခွက်များသည် ရှေးဆန်လှပြီး အနီရောင် မြေအိုးနှင့်တူကာ မျက်နှာပြင်မှာ ကြမ်းတမ်းပြီး ညီညာမှုမရှိသဖြင့် အကြမ်းထည် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရပေသည်။

ခွက်များအတွင်းရှိ လက်ဖက်ရည်အရွက်များသည် ဆောင်းဦးညနေခင်း၏ နေရောင်ခြည်ကဲ့သို့ လိမ္မော်ရောင်သန်းနေပြီး ယင်းတို့အပေါ်တွင် တောင်တန်းနှင့် မြစ်ချောင်းပုံစံများကို ခပ်ရေးရေး မြင်တွေ့ရ၏။

ရှန်လင်းရှုသည် စိတ်ဝင်တစားရှိလှသဖြင့် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို မကာ တစ်ငုံမြည်းစမ်းလိုက်သည်။

မြည်းစမ်းကြည့်ပြီးနောက်တွင် သူက "လက်ဖက်ရည်ကောင်းပဲ" ဟု လျင်မြန်စွာ ချီးကျူးလိုက်လေသည်။

နင်းကျော့လည်း တစ်ငုံမြည်းကြည့်လိုက်၏။

ပထမဆုံး မြည်းစမ်းလိုက်သည့် အရသာမှာ အနည်းငယ် ဖန်သော်လည်း သစ်သားနံ့ ခပ်သင်းသင်းလေး ပါဝင်နေကာ တောအုပ်တစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည့်အခါ မျက်နှာကို ရိုက်ခတ်လာသော လတ်ဆတ်အေးမြသည့် လေထုနှင့် ဆင်တူလှသည်။

လက်ဖက်ရည်သည် ပါးစပ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားပြီး သူက အရသာခံကြည့်လိုက်သည့်အခါတွင် အရသာမှာ တဖြည်းဖြည်း နက်ရှိုင်းလာကာ ချိုမြိန်သော အရသာကို ပေးစွမ်းပြီး အာခံတွင်း၌ အရသာ ကြွင်းကျန်ရစ်စေသည်။

သောက်ပြီးသည့်နောက်တွင် လည်ချောင်းအတွင်း၌ နွေးထွေးသော ခံစားချက်ကို ရရှိစေကာ မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ရှည်လျားသည့် မြစ်ချောင်း တောင်တန်းများကို မြင်တွေ့ရပြီး ခေတ်အဆက်ဆက် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်တည်နေသကဲ့သို့ ခံစားရချေသည်။

နားဘေးတွင်လည်း မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ဦး၏ တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလိုက်သည့် အသံကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ ရှိပြီး အတွေးများထဲတွင် နစ်မြောသွားကာ လွမ်းဆွတ်တမ်းတမှုများကို မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်စေတော့သည်။

လူတိုင်းက တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် လက်ဖက်ရည်၏ အရသာကို ခံစားနေကြသည်ကို မြင်လျှင် လင်းပုဖန်က အချိန်ကိုက်ပင် ပြောလိုက်သည်မှာ "ဒီလက်ဖက်ရည်ကို ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး 'တောင်တန်းနှင့် မိတ်ဆွေဟောင်းများ' လို့ အမည်ပေးထားပါတယ်၊ သူ့ရဲ့ လက်ဖက်ပင်တွေက အညံ့ဆုံး မြေဆီလွှာတွေမှာ ပေါက်ရောက်တာဖြစ်ပြီး အပင်တွေ ကြီးထွားဖို့နဲ့ အရွက်တွေ ထွက်လာဖို့အတွက် ဆေးဖက်ဝင်အပင်ပေါင်း တစ်သောင်းကနေ ထုတ်ယူထားတဲ့ ဝိညာဉ်ရည်ကို နေ့စဉ် လောင်းပေးရတာပါ"

"ဒါနဲ့ပဲ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေကို ပူဇော်ခဲ့ပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်ဓာတ်တွေကိုလည်း ပြန်လည် နိုးထစေခဲ့တာပေါ့"

"တစ်ဖက်မှာလည်း ကျွန်တော်ဟာ မိဘမဲ့ကလေး အများအပြားကို ကိုယ်တိုင် သွားရောက်ရှာဖွေပြီး သူတို့ရဲ့ မွေးရာပါ ပါရမီတွေကို စမ်းသပ်ကာ အားလုံးကို တပည့်တွေအဖြစ် လက်ခံခဲ့တယ်၊ နောက်တစ်ဖက်မှာတော့ ယွမ်လိုင်တောင်ပိုင်စိုးနတ်မင်းကို ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် ချိုင့်ဝှမ်းနဲ့ တခြား တောင်ထိပ်သုံးခုဆီကို ရေရှည်စီမံကိန်းတွေအတွက် စိမ့်ဝင်ခိုင်းခဲ့တယ်၊

နောက်ဆုံးအနေနဲ့ မူဝါဒအသစ်တွေကို ချမှတ်ပြီး ကျင့်ကြံသူတွေကို တိုက်ပွဲငယ်တောင်ထိပ်မှာ နေထိုင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ကာ သူတို့ကို အမြဲတမ်း တိုက်ခိုက်ခိုင်းခြင်းအားဖြင့် အလင်းဆောင်မှန်ရဲ့ စိတ်ကျေနပ်မှုကို ရရှိအောင် ဒီနည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့တာပါ"

"ဒီအလင်းဆောင်မှန်ဆိုတာက မူလက ကျင့်ယု မသေမျိုး မင်းသမီးရဲ့ နန်းတော်ထဲက နံရံတစ်ခုပဲ ဖြစ်ပါတယ်၊ သူမဟာ လူသားနဲ့ ကောင်းကင်ဘုံအကြောင်းကို လေ့လာရင်း ဝူဧကရာဇ်ရဲ့ စုဆောင်းမှုတွေကို အသုံးပြုပြီး ကမ္ဘာတစ်ဝန်းက သူမ စုဆောင်းထားတဲ့ ပညာရပ်တွေကို လေ့လာ လေ့ကျင့်ခဲ့တယ်၊ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ အဲဒီနံရံဟာ အသိစိတ်ဝင်လာပြီး ဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းအားတွေကို ရရှိခဲ့တာပေါ့"

"အဲဒါက လောကအရပ်ရပ်က လူအမျိုးမျိုးကို ရောင်ပြန်ဟပ်ပေးနိုင်သလို ထူးခြားတဲ့ ပုံရိပ်တွေကိုလည်း ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တယ်၊ ဒါကို ထူးခြားတဲ့ ဓမ္မကိုယ်ထည် တစ်မျိုးလို့ ခံယူလို့ရပါတယ်"

"အရင်က ကျွန်တော် တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးတဲ့ ပန်းချီသုခမိန် ကျန်းဝိုက်ရွှီ ဆိုတာကလည်း အဲဒီထဲက တစ်ဦးပေါ့၊ သူက အနာဂတ် မျိုးဆက်တွေအတွက် အကျိုးရှိစေဖို့ သူ့ရဲ့ အမွေအနှစ်တွေကို အထူးတလည် ချန်ထားခဲ့တာပါ"

ခန်းမတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားချေသည်။

တစ်ဖက်တွင် လူတိုင်းသည် ထိုလျှို့ဝှက်ချက်များကို ကြားရသဖြင့် အံ့အားသင့်နေကြသကဲ့သို့ အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

လင်းပုဖန်သည် အခက်အခဲများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော်လည်း လက်မလျှော့ဘဲ ထူးခြားသည့် ဗျူဟာများကို အသုံးပြုကာ နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ကြိုးစားခဲ့ပေသည်။

သူသည် ဤနေရာ၌ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကျော်ကြာအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ယင်းမှာ အထီးကျန်လှသည့် နှစ်တစ်ရာ စီမံကိန်းဖြစ်ပြီး စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာစွာဖြင့် သည်းခံကာ သင့်တော်သည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူဖော်စပ်ခဲ့သည့် "တောင်တန်းနှင့် မိတ်ဆွေဟောင်းများ" ဟူသော ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည်သည်ပင်လျှင် သူ၏ ရည်မှန်းချက်များကို ထုတ်ဖော်ပြသခြင်း ဖြစ်၏။

ပန်းချီသုခမိန် ကျန်းဝိုက်ရွှီကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များကို အတုယူခြင်းအားဖြင့် သူ၏ ရည်မှန်းချက်များသည် တောင်တန်းရေမြေကဲ့သို့ပင် ထာဝရ သစ်လွင်နေပေတော့မည်။

ရှန်းရှန်း၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ဝိုင်းလာကာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။

သူမ၏ ဖခင်သည် ဤနှစ်တစ်ရာစီမံကိန်းအတွက် မည်မျှအထိ နက်ရှိုင်းပြီး အထီးကျန်စွာ ကြိုးစားခဲ့ရသည်ကို ယခုမှသာ သိရှိနားလည်လိုက်ရသဖြင့် ယင်းမှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသော အလုပ်ဖြစ်ချေသည်။

နင်းကျော့ကလည်း သူ၏ ပါရမီကို စိတ်ထဲမှ ချီးကျူးမိနေသည်။

လင်းပုဖန်သည် မိမိအား တန်ပြန်နှိပ်ကွပ်ရန် ခေါ်ဆောင်လာသည့် ကျူးရွှမ်းကျိကြောင့် အားနည်းသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေသော်လည်း သူ၏ ပြုမူပုံမှာ အပြစ်ပြောစရာ မရှိပေ။

သူသည် နင်းမျိုးနွယ်စု၏ အခက်အခဲများကို တာဝန်ယူလိုက်ပြီး သူ၏ အတိတ်ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပြကာ အလင်းဆောင်မှန်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ရှင်းပြနေသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ သူ၏ ရည်မှန်းချက်များ၊ အတိတ်က အခက်အခဲများနှင့် ဤအခွင့်အရေးအတွက် သူ မည်မျှအထိ ကြိုးစားခဲ့ရသည်ကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် ယင်းကို အသုံးချနေခြင်းသာ ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် နင်းကျော့ကဲ့သို့သော သူပင်လျှင် လင်းပုဖန်၏ စကားများကို ကြားရပြီး လက်ဖက်ရည်ကို မြည်းစမ်းကြည့်ပြီးသည့်နောက်တွင် လင်းပုဖန်၏ ကြံ့ခိုင်မှုကို မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ သူ့အပေါ်တွင် ပိုမိုနားလည်မှု ရရှိလာကာ ရန်လိုစိတ်များလည်း သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားရချေသည်။

လင်းပုဖန်က ဆက်ပြောသည်မှာ "အဆင့်မြင့် မွေးရာပါ ပါရမီဆိုတာက အရမ်းကို ရှားပါးလှပါတယ်၊ ကျွန်တော် နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှာဖွေခဲ့ပေမယ့် ဘာမှ မတွေ့ခဲ့ရဘူး"

"ဒါကြောင့် အရေအတွက်နဲ့ အောင်မြင်မှုရဖို့ မျှော်လင့်ပြီး တပည့်တွေ အများကြီးကို လက်ခံခဲ့တာပေါ့"

"အခုထိတော့ အလင်းဆောင်မှန်ထဲက ရှေးဟောင်းပညာရှိ ပုံရိပ်အချို့ရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိပြီး မကြာခဏ သင်ကြားပြသမှုတွေကို ခံယူနေရတာ တစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးတယ်"

"အဲဒါကတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ တပည့်ကြီး လင်ဟုကျို ပါပဲ"

"ကျွန်တော် စိတ်အေးရသလို တစ်ဖက်မှာလည်း ကျွန်တော့်တပည့်က မူလကတည်းက ပျင်းရိပြီး စိတ်မြန်တဲ့အပြင် အထူးသဖြင့် မူးလာတဲ့အခါမျိုးမှာ စည်းကမ်းတွေကို ဂရုမစိုက်တတ်တာကို သိနေတယ်"

"အဲဒါက သူ့ရဲ့ ကောင်းကွက်လည်းဖြစ်သလို ဆိုးကွက်လည်း ဖြစ်နေတာပဲ၊ 'လမင်းအောက် မသေမျိုးအား ရှာဖွေခြင်း' ပေါ့၊ လင်ဟုကျိုရဲ့ ပါရမီနဲ့ သဘာဝအရ သူ့ရဲ့ ချို့ယွင်းချက်တွေကို ကျွန်တော်ကပဲ ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ ကြိုးစားနေရတယ်"

"ဒါကြောင့် သူ့ကို အမှန်တရားကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး ငရဲဘုံ လွမ်းဆွတ်ဖွယ်ရာ ဝိုင်လို့ခေါ်တဲ့ သောက်စရာတစ်မျိုးကို လျှို့ဝှက် ဖော်စပ်ပေးခဲ့ရတယ်၊ အဲဒါက သူ့ကို စိတ်တည်ငြိမ်စေပြီး ဒီဝိုင်နဲ့ သူ့ရဲ့ မွေးရာပါ စွမ်းအားတွေ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ငရဲဘုံနဲ့ ဆက်သွယ်နိုင်ပြီး ပညာရှိတွေဆီကနေ အသိဉာဏ်တွေ ရနိုင်မယ်လို့ သူယုံကြည်အောင် လုပ်ထားတာပါ"

"တကယ်တော့ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် ချိုင့်ဝှမ်းရဲ့ နယ်နိမိတ်ထဲမှာ ရှိနေသရွေ့ မြေအောက်လိုဏ်ဂူတွေထဲအထိ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သွားစရာမလိုဘဲ အလင်းဆောင်မှန်ထဲက အတိတ်က လူသားတစ်ယောက်ရဲ့ ပုံရိပ်က သတိပြုမိသွားရင်ပဲ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဟာ အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံနိုင်တာပါ"

နင်းကျော့က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အစောပိုင်းက ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်မိုးမခပင် အောက်တွင် ဓာတ်ငါးပါး နတ်ဘုရားသခင်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရစဉ်က သူ တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေသည်ဟု ခံစားခဲ့ရဖူးသည်။

ယခု လင်းပုဖန်၏ စကားများကို ကြားရသည့်အခါတွင် ယင်းမှာ အတည်ပြုချက်တစ်ခု ဖြစ်လာချေသည်။

လင်းပုဖန်၏ စကားများသည် အမှန်တရား ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

နင်းကျော့သည် ထိုစကားများကို ယုံကြည်ရန် စိတ်ညွတ်နေပေသည်။

ယင်းမှာ လင်းပုဖန်၏ စရိုက်ကို ယုံကြည်သောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ကျူးရွှမ်းကျိကို ပိုမိုယုံကြည်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

ကျူးရွှမ်းကျိသည် နတ်ဘုရား အမဲလိုက်သမား တစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖျတ်ခနဲ လက်သွားလေ့ရှိပြီး လိမ်လည်မှုများကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သော စွမ်းအား ရှိပေသည်။

အရင်က မီးလျှံသီး မသေမျိုးမြို့တော်တွင်လည်း သူသည် ထိုကဲ့သို့သော နည်းလမ်းများကို မကြာခဏ အသုံးပြုခဲ့ဖူးပေသည်။

All Chapters