အခန်း ၄၃၉

အခန်း(၄၃၉)က

ကျူးရွှမ်းကျိသည် သူ၏လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ချလိုက်ပြီးနောက် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက်ကို ချလျက် “ဂိုဏ်းချုပ်လင်းဟာ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူကို ဒီလောက်အထိ ခက်ခက်ခဲခဲနဲ့ ပင်ပင်ပန်းပန်း စီမံအုပ်ချုပ်ခဲ့ရတာ တကယ်ကို မလွယ်ကူလှပါဘူး” ဟု ဆိုလေသည်။

“အတိတ်က ဖြစ်ရပ်တွေနဲ့ ပတ်သက်လို့တော့ လေထဲမှာပဲ လွင့်ပါးသွားခွင့်ပြုလိုက်တာက ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်။ ရှေ့ဆက်ရမယ့် အနာဂတ်ကိုပဲ ကြည့်ကြတာပေါ့။ ဒီနေ့လို အခြေအနေမျိုးမှာ ကျုပ်ရဲ့ ညီနောင်ဟာ စိတ်သဘောထား ကြီးကြီးထားပြီး ခွင့်လွှတ်သင့်တာပေါ့”

“သမုဒ္ဒရာ လေးစင်္ကြာအတွင်းမှာရှိတဲ့ နယ်မြေအားလုံးဟာ ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ပိုင်ဆိုင်တာဖြစ်သလို ဒီလောကကြီးထဲမှာ တိုင်းပြည်ရဲ့ လက်အောက်ခံ မဟုတ်တဲ့ နေရာဆိုတာ မရှိပါဘူး။ ဂိုဏ်းချုပ်အနေနဲ့ အမြင်ကျယ်ကျယ်နဲ့ နားလည်ပေးနိုင်တဲ့အတွက် တိုင်းပြည်က ပေးအပ်မယ့် ရက်ရောတဲ့ ဆုလာဘ်တွေကတော့ ပြောနေစရာတောင် လိုမှာမဟုတ်ပါဘူး”

ထိုသည်ကို မြင်သောအခါ နင်းကျော့သည် မတ်တတ်ရပ်၍ ရှေ့သို့တိုးကာ ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုလိုက်ပြီး “ဂိုဏ်းချုပ်လင်းရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ စိတ်ထားဟာ တကယ်ကို လေးစားစရာ ကောင်းလှပါတယ်” ဟု လေးလေးနက်နက် ဆိုလိုက်သည်။

“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေတုန်းက နင်းမျိုးနွယ်စု အခက်အခဲနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရချိန်မှာ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူရဲ့ ကြီးမားတဲ့ အကူအညီကို ရရှိခဲ့လို့ ဘေးဒုက္ခကနေ လွတ်မြောက်ခဲ့ရတာပါ။

နင်းမျိုးနွယ်စုအနေနဲ့ ဒီကျေးဇူးကို သားစဉ်မြေးဆက် ဘယ်တော့မှ မေ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်ဟာ လူငယ်တစ်ယောက် ဖြစ်ပေမယ့် ဒီကရုဏာတရားကို အသည်းထဲအထိ ခံစားရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ပြန်လည် အလုပ်အကျွေး မပြုနိုင်ခဲ့သေးပါဘူး။

ဒီနေ့မှာ ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ ဆုံတွေ့ခွင့်ရပြီး သခင်မလေးလင်းရှန်းရှန်းရဲ့ ဂရုစိုက်မှုကို ထပ်မံရရှိတာဟာ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကံကြမ္မာပါပဲ။ ပြန်လည်ပေးဆပ်ဖို့ နည်းလမ်းမရှိတဲ့အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရှက်ရွံ့မိပြီး မျက်နှာမပြရဲအောင် ဖြစ်နေရပါတယ်”

“ရုတ်တရက် ဒီနေ့မှာ ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး အခြေအနေက အရေးကြီးသွားခဲ့ပါတယ်။ ရတနာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး ထိတွေ့မိသွားတာဟာ လုံးဝ တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုဖြစ်လို့ မမျှော်လင့်ဘဲ ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားခဲ့တာပါ။

ဂိုဏ်းချုပ်အနေနဲ့ သတ်ဖြတ်လိုတဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ အစီအရင်ကို အသုံးပြုလိုက်ရတဲ့အတွက် ကျွန်တော်တို့လို လူငယ်တွေမှာ အသက်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ စိုးရိမ်မိပါတယ်။ ဒါဟာ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆန္ဒမဟုတ်ပါဘူး၊ တကယ်ကို စိတ်ရင်းနဲ့ ဆန့်ကျင်နေတာပါ”

လင်းရှန်းရှန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

သူမသည် နင်းကျော့ကို ရှုပ်ထွေးပြီး မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

သူမသည် လောကအတွေ့အကြုံ သိပ်မရှိလှသော်လည်း လင်းပုဖန်၏ လက်တွဲအောက်တွင် ကြီးပြင်းလာပြီး သူ၏ သွန်သင်ဆုံးမမှုများကို ခံယူခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် နင်းကျော့၏ စကားများသည် တောင်းပန်နေသလို ထင်ရသော်လည်း သူမ၏ ဖခင်ကို ထက်မြက်သော ဓားတစ်စင်းဖြင့် ထိုးနှက်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း လင်းရှန်းရှန်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။

လင်းပုဖန်၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ “ဒီရဲတင်းတဲ့ကောင်လေး၊ မင်းရဲ့လျှာက ဓားတစ်စင်းလို ထက်မြက်လှချည်လား၊ အပြစ်မရှိသလို ဟန်ဆောင်နေလိုက်တာ” ဟု လှောင်ပြောင်နေလေသည်။

“တိုက်ဆိုင်မှု သက်သက်ပဲ ဟုတ်လား၊ ဒါဆို ဇာတ်ကြောင်းတွေ သိနေတဲ့ ကျူးရွှမ်းကျိက ဘာလို့ ဒီကို တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ရောက်နေရတာလဲ”

အပြင်ပန်းတွင်မူ လင်းပုဖန်သည် ရယ်မောလျက် ယဉ်ကျေးပျူငှာသော စကားအချို့ကို ပြောဆိုလိုက်ပြီး လင်းရှန်းရှန်း ပျောက်ဆုံးနေသောကြောင့်သာ သူက ထိုကဲ့သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် လုပ်ဆောင်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုက်သည်။

သို့သော် ယင်းက အမှားကို အမှန်လုပ်၍ ပြောဆိုခြင်းသာ ဖြစ်ချေသည်။

အမှန်တကယ်တွင် လင်းပုဖန်က နင်းကျိုဖန်ကို အရင်ဖမ်းဆီးပြီး တောင်တန်ခိုးနှိမ်အစီအရင်ကို စတင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ထိုအချက်ကြောင့်ပင် နင်းကျော့က လင်းရှန်းရှန်းကို ဖမ်းဆီးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

နင်းကျော့သည်လည်း လင်းပုဖန်က အမှန်တရားကို ထိုကဲ့သို့ လိမ်လည်ပြောဆိုသည်ကို အခွင့်မပေးဘဲ ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ချေပလိုက်သော်လည်း သူ၏ လေသံမှာမူ လူငယ်တစ်ယောက်က တောင်းပန်နေသည့်အလား ကြားရဆဲ ဖြစ်သည်။

ထိုသူနှစ်ဦးသည် စကားလုံးစစ်ပွဲ ဆင်နွှဲနေကြရာ အစပိုင်းတွင် လူတိုင်းက စိတ်ဝင်တစား ရှိခဲ့ကြသည်။

သို့သော် သူတို့၏ စကားပုလ္လင်မှာ အဆုံးမရှိဘဲ ရှည်လျားလာသောအခါ ကျူးရွှမ်းကျိသည် စိတ်မရှည်တော့ဘဲ ကြားဖြတ်၍ တားလိုက်ရလေသည်။

“တော်ကြပါတော့၊ နှစ်ယောက်လုံး ရပ်ကြစမ်း”

သူက အငြင်းပွားနေခြင်းမှာ အကျိုးမရှိကြောင်းနှင့် အလင်းဆောင်မှန်ကို အရင်သွားကြည့်သင့်ကြောင်း အကြံပြုလိုက်သည်။

လင်းပုဖန်သည် သူ၏မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်လျက် ပြုံးကာ သဘောတူလိုက်ပြီး နင်းကျော့ကို ကြည့်ကာ “မြေခွေးအိုလေး” ဟု စိတ်ထဲမှ မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

နင်းကျော့သည်လည်း ရှက်ရွံ့နေသည့် ဟန်ပန်ဖြင့် အစ်ကိုကျူးရွှမ်းကျိ၏ ဆုံးမစကားမှာ မှန်ကန်ကြောင်း ဝန်ခံလိုက်ပြီး လင်းပုဖန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ “မြေခွေးအိုကြီး” ဟု တွေးလိုက်လေသည်။

လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ လင်းရှန်းရှန်းက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

နင်းကျော့က ပြုံးလျက် “သခင်မလေးလင်း…” ဟု နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

လင်းရှန်းရှန်းက မျက်နှာလွှဲလိုက်ကာ “သခင်လေးနင်းကျော့၊ ကျွန်မကို စကားမပြောနဲ့” ဟု ဆိုလေသည်။

လင်းပုဖန်သည် စိတ်ထဲတွင် နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး အမှန်တရား အချို့ကို ပြောပြလိုက်လေသည်။ အလင်းဆောင်မှန်သည် အလွန်မြင့်မားသော အဆင့်ရှိသည့် ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း၊ သူကိုယ်တိုင် အကြိမ်ကြိမ် စမ်းသပ်ခဲ့သော်လည်း နံရံ၏ ပုံရိပ်အစစ်အမှန်ကို မမြင်နိုင်ခဲ့ကြောင်းနှင့် နံရံအပြင်ဘက်ရှိ အစီအရင် အလွှာအနည်းငယ်မှာပင် သူ့ကို အခက်တွေ့စေခဲ့ကြောင်း ဆိုသည်။

“ဒီအစီအရင်တွေဟာ အလင်းဆောင်မှန်ကနေ သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်လာတာ မဟုတ်ဘဲ အစီအရင်ပညာရှင် အဆက်ဆက်က စုပေါင်းပြီး တည်ဆောက်ခဲ့တာ ဖြစ်တယ်”

“ကျုပ်ဟာ တစ်ဂိုဏ်းလုံးကို ဒီနေရာကို ရွှေ့ပြောင်းလာပြီး ယွမ်လိုင်တောင်ရဲ့ တောင်ပိုင်စိုးနတ်မင်းကို နှစ်ပေါင်း တစ်ရာကျော်ကြာအောင် ဒီနေရာထဲကို စိမ့်ဝင်ခိုင်းခဲ့တယ်။

ဒါတောင်မှ အပြင်ဘက်က အစီအရင် နှစ်လွှာကိုပဲ ဖောက်ထွက်နိုင်ပြီး မြေအောက်လှိုဏ်ဂူနဲ့ အိမ်တော်ကို ဆက်သွယ်ထားတဲ့ လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်း တစ်ခုကိုပဲ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့တယ်”

လင်းပုဖန်သည် ဝိညာဉ်ရတနာကို သူပင်လျှင် မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ယခုသွားရောက်သည့်အခါတွင် ကြီးမားသော မျှော်လင့်ချက်များ မထားကြရန် သွယ်ဝိုက်၍ သတိပေးလိုက်လေသည်။

အကယ်၍ မအောင်မြင်ခဲ့ပါက ယင်းက လင်းပုဖန်၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လိုစိတ် မရှိခြင်းကြောင့် မဟုတ်ကြောင်းကိုလည်း ကြိုတင်ကာကွယ်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

နင်းကျိုဖန်သည် သူ၏မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်လျက် တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် “ဂိုဏ်းချုပ်လင်း ပြောသလို အလင်းဆောင်မှန်ထဲမှာ ဘိုးဘေးအဆက်ဆက်ရဲ့ ပညာရပ်တွေ ပါဝင်နေမယ်ဆိုရင် ဒါဟာ တကယ်ကို အံ့ဩစရာပါပဲ။

ငါတို့သွားတဲ့အချိန်မှာ ဝိညာဉ်ရတနာကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေပြီး ပြန်လည်တိုက်ခိုက်တာမျိုး ခံရမယ်ဆိုရင်တော့ ငါတို့ရဲ့ အသက်အန္တရာယ်တောင် စိုးရိမ်ရတယ်” ဟု ဆိုသည်။

ကျူးရွှမ်းကျိသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများနှင့် တိုက်ဆိုင်နေသဖြင့် အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ဘေးတွင်ရှိသော ရှန်လင်းရှုကို လှည့်ကြည့်ကာ “စီနီယာရှန်အနေနဲ့ ရှေ့ဆက်မသွားခင် တားရော့ဟောကိန်းတစ်ခုလောက် ထုတ်ပေးပါဦး” ဟု တောင်းဆိုလိုက်သည်။

ရှန်လင်းရှုက ခေါင်းညိတ်လျက် “ဒါဟာ ကျုပ်ဒီကိုလာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ပဲလေ၊ ခင်ဗျားတို့ကို ကူညီဖို့ပါ” ဟု ပြောသည်။

နင်းကျော့သည် ရှန်လင်းရှုကို စူးစမ်းကြည့်ရင်း “ဟောကိန်းထုတ်တာလား” ဟု တွေးနေမိသည်။

ဟောကိန်းထုတ်ခြင်း အတတ်ပညာသည် ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အတတ်ပညာ တစ်ရာထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး သူသည် ထိုအတတ်ပညာကို အချိန်အတော်ကြာ စိတ်ဝင်စားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

ယနေ့တွင် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်သည်ကို မြင်ရသောအခါ သူသည် အထူးအဆန်း ဖြစ်နေလေသည်။

“ဒီစီနီယာရှန်ဟာ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်မှာ ရှိရုံသာမက တမ်းတခြင်းပြည် ဘုရင်မကြီးရဲ့ မိသားစုကနေ လွှတ်လိုက်တာဆိုတော့ သူဟာ ဟောကိန်းထုတ်တဲ့နေရာမှာ တကယ်ကို ကျွမ်းကျင်မှာပဲ”

“နောက်မှ အခွင့်အရေးရရင် သူနဲ့ ရင်းနှီးအောင် လုပ်ရမယ်”

ရုတ်တရက် ရှန်လင်းရှုသည် စိတ်မအေးစရာ ကောင်းသော ရှေ့ပြေးနိမိတ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပိုမိုတည်ကြည်သွားပြီး “ခရီးမထွက်ခင်မှာ ရှေ့ပြေးနိမိတ် တစ်ခုခု ရနေသလိုပဲ၊ ဒီခရီးက အခက်အခဲတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေမှာလား” ဟု တွေးတောနေမိသည်။

သူသည် အစပိုင်းတွင် သူ၏စွမ်းဆောင်ရည် ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက်ကိုသာ အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း ယခုခံစားချက်ကြောင့် သူ၏ အတတ်ပညာအားလုံးကို အသုံးချရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူသည် သူ၏ သိုလှောင်ခါးပတ်ထဲမှ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိသော ဟောကိန်းထုတ်သည့် ကိရိယာများကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

နင်းကျော့သည် ထိုသည်ကို အာရုံစိုက်၍ ကြည့်နေမိသည်၊ အကြောင်းမှာ အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် ဟောကိန်းထုတ်သည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ရှန်လင်းရှုသည် နက်ရှိုင်းသော အကြည့်ဖြင့် သူ၏လက်ထဲရှိ ဟောကိန်းထုတ်သည့် ကိရိယာများကို အသာအယာ ထိတွေ့လိုက်ပြီးနောက် “ခင်ဗျားတို့ အားလုံးရဲ့ ကံကြမ္မာဟာ မတူညီကြပါဘူး၊ ကောင်းတာနဲ့ မကောင်းတာတွေ ရောထွေးနေတယ်။

တစ်ဦးချင်းစီရဲ့ ကံကြမ္မာကို ကျုပ်တွက်ချက်ပြီးတော့မှ ဒီခရီးစဉ်ရဲ့ ကံကြမ္မာကို ခြုံငုံပြီး ဟောကိန်းထုတ်ပေးမယ်” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဘယ်သူမှ ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိကြပေ။

ရှန်လင်းရှုသည် ခေတ္တမျှ အာရုံစူးစိုက်လိုက်ပြီးနောက် နင်းကျိုဖန်ကို ဦးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် နင်းကျိုဖန်၏ ဝိညာဉ်အငွေ့အသက်ကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီး ဟောကိန်းထုတ်သည့် ကိရိယာများထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

သူသည် ကိရိယာများကို ပစ်ချလိုက်လေသည်။

အခန်း(၄၃၉)ခ

ကိရိယာများမှ နက်ရှိုင်းသော အလင်းစက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေထဲတွင် ဝဲပျံနေပြီးမှ ရပ်တန့်သွားသည်။

ရှန်လင်းရှုသည် ရလဒ်ကို တွက်ချက်လိုက်ပြီးနောက် နင်းကျိုဖန်ကို “ခင်ဗျားရဲ့ ဘဝမှာ ကူညီမယ့်သူနဲ့ ဖုံးကွယ်နေတဲ့ ကောင်းချီးတွေ ရှိနေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မကြာသေးခင်က ခင်ဗျားရဲ့ သက်တမ်းဟာ ပြင်ပအားတွေကြောင့် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကံကြမ္မာနဲ့ ပတ်သက်မှုတွေ ရောထွေးနေပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

နင်းကျိုဖန်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် နီမြန်းသွားပြီး “တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ ကံကြမ္မာကို မဆင်မခြင် ပြောင်းလဲလိုက်ရင် တန်ပြန်သက်ရောက်မှုတွေ ရှိနိုင်တယ်လို့ ကြားဖူးပါတယ်၊ ဒါဟာ တကယ်ပဲလား…” ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှန်လင်းရှုက ခေါင်းယမ်းလိုက်ကာ “ဒါဟာ ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က ခင်ဗျားရဲ့ ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးကို မျှဝေခံစားပေးလိုက်တာမို့ စိုးရိမ်စရာ မရှိပါဘူး” ဟု နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် နင်းကျော့ဘက်သို့ လှည့်၍ ဟောကိန်းဆက်ထုတ်လေသည်။

ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက် သူ၏မျက်လုံးများသည် ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်သွားပြီး “လူငယ်လေးနင်းကျော့၊ မင်းရဲ့ ဇီဝအသက်စွမ်းအားဟာ တည်ငြိမ်ပြီး သာမန်ကာလျှံကာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီတည်ငြိမ်မှုထဲမှာပဲ ဖုံးကွယ်နေတဲ့ အခွင့်အရေးတွေ ရှိနေတယ်” ဟု တိုက်ရိုက်ပင် ဆိုလိုက်သည်။

ထို့နောက် လင်းရှန်းရှန်းအတွက် ဟောကိန်းထုတ်ပေးပြန်ရာ “လူငယ်လေးလင်းရှန်းရှန်း၊ မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာမှာ အိမ်တွင်းမှာပဲ နေရမယ့် စွမ်းအင်တွေ ပါဝင်နေတယ်၊ ဒါကြောင့် မကြာသေးခင်မှာ အဝေးကို ခရီးထွက်ဖို့ မသင့်တော်ပါဘူး။

အပြင်ဘက်မှာ အေးစက်တဲ့ နှင်းရည်တွေ ရှိနေပေမယ့် အထဲမှာတော့ နွေးထွေးမှုက မင်းကို ကာကွယ်ပေးထားလိမ့်မယ်၊ အထဲမှာပဲ နေတာက မင်းရဲ့ ဇီဝစွမ်းအားကို ပိုမိုအားကောင်းစေပါလိမ့်မယ်” ဟု ဆိုသည်။

လင်းရှန်းရှန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

ထို့နောက် ရှန်လင်းရှုသည် လင်းပုဖန်အတွက် ဟောကိန်းထုတ်ရာတွင် သူ၏ အမူအရာမှာ လေးနက်သွားပြီး “ဂိုဏ်းချုပ်လင်း၊ ခင်ဗျားရဲ့ ကံကြမ္မာဟာ စည်းစိမ်ဥစ္စာနဲ့ ဂုဏ်ကျက်သရေတွေ ပြည့်နှက်နေပေမယ့် ငြိမ်ငြိမ်နေရင် စိတ်မအေးစရာ ဖြစ်တတ်ပြီး လှုပ်ရှားမှုကမှ ကံကောင်းခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းပေးလိမ့်မယ်။

စကြဝဠာထဲမှာ ယင်နဲ့ ယန် စွမ်းအင်တွေ စီးဆင်းနေသလိုပဲ၊ အချိန်အတော်ကြာ ငြိမ်သက်နေပြီးရင် လှုပ်ရှားမှုက နောက်က လိုက်လာစမြဲပဲ။ အခုချိန်မှာ ခင်ဗျား မလှုပ်ရှားဘူးဆိုရင် ဘေးအန္တရာယ်က ရှောင်လွှဲလို့ ရမှာမဟုတ်ပါဘူး၊ အောင်မြင်မှု ဒါမှမဟုတ် ကျရှုံးမှုဟာ အတွေးတစ်ချက်ပေါ်မှာပဲ မူတည်နေပါတယ်။

လှုပ်ရှားမှုက ကံကောင်းခြင်းကို ယူဆောင်လာပြီး ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကိုလည်း ကာကွယ်ပေးလိမ့်မယ်၊ ဒါဟာ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အလိုတော်နဲ့အညီ ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် အိမ်ထဲမှာ ငြိမ်ငြိမ်လေး ထိုင်နေရင်းနဲ့တောင် ကောင်းကင်က ဘေးဒုက္ခတွေ ကျဆင်းလာနိုင်သည်ဟူသော သဘောပင် ဖြစ်ချေသည်။

ယင်းက လင်းပုဖန်၏ စိတ်ကို ချက်ချင်း ထိမှန်သွားစေပြီး သူက နင်းကျော့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လေသည်။

နင်းကျော့မှာမူ ဘာမျှမပြောနိုင်ဘဲ ငြိမ်နေရလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရှန်လင်းရှုသည် ကျူးရွှမ်းကျိကို ကြည့်ကာ ဟောကိန်းထုတ်သည့် ကိရိယာများကို ပစ်ချလိုက်ပြီး အဖြေကို ရှာဖွေလိုက်သည်။

“တာအိုကျင့်ကြံဖော်ကျူး၊ ခင်ဗျားဟာ တစ်ဘဝလုံး ပင်ပင်ပန်းပန်း လုပ်ဆောင်ရမယ့် ကံပါလာသူ ဖြစ်ပါတယ်။ ခင်ဗျားမှာ ထူးချွန်တဲ့ အရည်အချင်းတွေ ရှိပေမယ့် ခက်ခဲတဲ့ အခြေအနေတွေ ကြားထဲကနေမှ ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုတွေ ရရှိမှာပါ။

ကြိုးစားမှုက အောင်မြင်မှုကို ယူဆောင်လာမှာ ဖြစ်ပြီး ခင်ဗျားရဲ့ အနာဂတ်ဟာ ထင်ရှားကျော်ကြားပါလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီခရီးစဉ်မှာတော့ သည်းခံနိုင်စွမ်း လိုအပ်ပြီး အောင်မြင်မှု ဒါမှမဟုတ် ကျရှုံးမှုဟာ သေးငယ်တဲ့ အသေးစိတ်အချက်လေးတွေပေါ်မှာပဲ မူတည်နေပါတယ်။

ဂုဏ်ကျက်သရေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ လမ်းစဉ်ကို မဆန့်ကျင်မိဖို့အတွက် အလွန်အမင်း သည်းခံနိုင်တဲ့ စိတ်ထား ရှိရပါလိမ့်မယ်”

လူတိုင်းသည် အသက်ရှူအောင့်ကာ နားထောင်နေကြလေသည်။

နင်းကျော့သည် အလွန်လေးစားသော ဟန်ဖြင့် “စီနီယာရှန်ရဲ့ ဟောကိန်းထုတ်တဲ့ အတတ်ပညာဟာ တကယ်ကို နက်နဲပြီး ထိုးထွင်းသိမြင်မှု ရှိလှပါတယ်၊ ဒါကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့လိုက်ရတဲ့အတွက် မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်ပါဘူး” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ ရှန်လင်းရှုက “လူငယ်လေးနင်းကျော့၊ ကံကြမ္မာဆိုတာ သတ်မှတ်ပြီးသား ဖြစ်သလို ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် မပြောသင့်ဘူးဆိုတာ မင်းသိသင့်တယ်။ အခုကစပြီး ငါနဲ့ ဝေးဝေးမှာ နေပါ” ဟု အေးစက်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

နင်းကျော့မှာမူ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားရချေသည်။

ယခုအခါ ဟောကိန်းထုတ်ခြင်းမှာ ထိုကဲ့သို့သော ရလဒ်များဖြင့် ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် လူတိုင်းသည် စတင်လှုပ်ရှားကြလေသည်။

လင်းပုဖန်သည် အစပိုင်းတွင် လင်းရှန်းရှန်းကို ယွမ်လိုင်တောင်ပေါ်တွင် ထားခဲ့ရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း သူမက သူမ၏စီနီယာအစ်ကိုကြီး လင်ဟုကျိုကို ကိုယ်တိုင်သွားရောက် ကယ်တင်လိုကြောင်း အခိုင်အမာ ပြောဆိုသဖြင့် လင်းပုဖန်က ခွင့်ပြုလိုက်လေသည်။

လင်းပုဖန်သည် လျှို့ဝှက်တောင်လမ်းတစ်ခုကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ဤလမ်းသည် နင်းကျော့က မြေအောက်လှိုဏ်ဂူများမှတစ်ဆင့် ယွမ်လိုင်တောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်စဉ်က အသုံးပြုခဲ့သည့် လမ်းပင် ဖြစ်ချေသည်။

သူသည် သူလာခဲ့သည့် လမ်းဟောင်းအတိုင်း ပြန်လည် လျှောက်လှမ်းနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအဖွဲ့သည် အစီအရင်များ ထပ်နေသည့် နေရာထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

မြူခိုးပင်လယ်ကြီးက အရာအားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသဖြင့် သူတို့၏ အမြင်အာရုံကို ကန့်သတ်ထားလေသည်။

လင်းပုဖန်သည် သူ၏ အတတ်ပညာကို အသုံးပြုလျက် သူ၏လက်အင်္ကျီများကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မြူခိုးများသည် ပွက်ပွက်ဆူလာသလို ဖြစ်သွားပြီး လျင်မြန်စွာ ပါးလွှာသွားလေသည်။

မြူခိုးများကြားမှ တံခါးတစ်ခု စတင်ပေါ်ထွက်လာချိန်တွင် ဓားရှည်တစ်စင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူရိပ်တစ်ခုသည် မြူခိုးများကို ဖောက်ထွက်လျက် ထိုအဖွဲ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာလေသည်။

ယင်းက လင်ဟုကျိုပင် ဖြစ်ချေသည်။

“ဆရာနဲ့ ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်တို့၊ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်ပေးကြပါဦး” ဟု လင်ဟုကျိုက သာယာသော အပြုံးဖြင့် ဆိုလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ဓားကို နင်းကျော့ထံသို့ ရုတ်တရက် ချိန်ရွယ်လိုက်ကာ “ကျွန်တော်ကို အရင်ဆုံး တစ်ယောက်လောက် စိန်ခေါ်ခွင့်ပြုပါဦး” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“နင်းကျော့၊ ငါနဲ့ တစ်ပွဲလောက် ယှဉ်ပြိုင်ကြည့်ရင် ဘယ်လိုလဲ”

“အစ်ကိုလင်ဟု၊ ဘာလို့ ဒီလိုပြောရတာလဲ”

နင်းကျော့၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဇဝေဇဝါဖြင့် “အကိုတို့ ဂိုဏ်းနဲ့ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ နားလည်မှုလွဲတာတွေကို ဖြေရှင်းပြီးပြီ မဟုတ်လား” ဟု မေးလိုက်သည်။

လင်ဟုကျိုသည် ပြုံးလျက် ခေါင်းယမ်းလိုက်ရုံသာ ပြုချေသည်။

လင်းပုဖန်သည် သူ၏မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်လျက် ရုတ်တရက် “မဟုတ်ဘူး၊ မင်းဟာ ကျိုအာ့ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းဟာ သူ့ရဲ့ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုပဲ” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

“လင်ဟုကျို” က ခေါင်းညိတ်လျက် “ကျွန်တော်ရဲ့ ကိုယ်ပွားအစစ်ကတော့ ပိုပြီး နက်ရှိုင်းတဲ့ နေရာတစ်ခုဆီကို ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံလိုက်ရပါပြီ။ ပုံရိပ်ယောင်ကိုတော့ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုအတွက် ဒီမှာ ထားခဲ့တာပါ” ဟု ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဝန်ခံလိုက်သည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် နင်းကျော့ကို စိုက်ကြည့်ကာ တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ပြင်းပြနေလေသည်။

နင်းကျော့မှာမူ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး လင်ဟုကျိုအနေဖြင့် ထိုကဲ့သို့ အမိန့်မျိုးကို ဘယ်တော့မှ ပေးမည်မဟုတ်သလို သူ့ကိုလည်း ထိုကဲ့သို့ ဆက်ဆံမည်မဟုတ်ကြောင်း ဆိုသည်။

ရှန်လင်းရှုက ရုတ်တရက် “ကျုပ်သိပြီ၊ ဒါဟာ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံရတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

နင်းကျော့သည် “အာ” ဟု အာမေဍိတ်သံ ထွက်သွားပြီး ဟောကိန်းထုတ်သည့် ကျင့်ကြံသူကြီး ရှန်လင်းရှုက သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျူးရွှမ်းကျိက “ဒါဆိုရင်လည်း မြန်မြန်လုပ်ကြတာပေါ့၊ နင်းကျော့၊ သူ့ကို တိုက်လိုက်စမ်း” ဟု တိုက်တွန်းလိုက်လေသည်။

လင်းရှန်းရှန်းက သူမ၏ ပါးစပ်ကို ပိတ်လျက် ပြုံးကာ “ရုတ်တရက်ကြီး ကျွန်မတို့ရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကြီးနဲ့ သခင်လေးနင်းကျော့တို့ တိုက်ခိုက်တာကို မြင်ရမှာဆိုတော့၊ စီနီယာအစ်ကိုကြီး အစစ်မဟုတ်ရင်တောင် တကယ်ကို မျှော်လင့်မိပါတယ်” ဟု ဆိုသည်။

သူမသည် နင်းကျော့၏ အပြုအမူကို အလွန်မကျေမနပ် ဖြစ်နေသဖြင့် ထိုဝင့်ကြွားနေသော ကောင်လေးကို “လင်ဟုကျို” က ကောင်းကောင်း ဆုံးမပေးရန် စိတ်ထဲမှ ဆုတောင်းနေမိလေသည်။

လင်းရှန်းရှန်း၏ သဘောထားကြောင့် လင်းပုဖန်၏ အမြင်မှာလည်း စကားလုံးများဖြင့် ပြောရန်မလိုဘဲ ရှင်းလင်းနေချေသည်။

နင်းကျိုဖန်သည် သူ၏မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်လျက် “နင်းကျော့လေး၊ သွားတိုက်လိုက်စမ်း။ မြောက်ပိုင်းဒေသက နင်းမျိုးနွယ်စုဝင် အမျိုးသားတွေရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို အားလုံးကို မြင်တွေ့ပါစေ” ဟု ဆိုသည်။

နင်းကျော့သည် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြလိုက်မိသည်။ နင်းကျိုဖန်က သူ့အပေါ် ကြီးမားသော ယုံကြည်မှု ရှိနေသော်လည်း လင်ဟုကျိုမှာ မရိုးရှင်းကြောင်း၊ ဝိညာဉ်ခေါ်ယူခြင်းပညာရပ်ကိုပင် သိရှိနိုင်စွမ်း ရှိသဖြင့် သူဖုံးကွယ်ထားသည်များ အများကြီး ရှိနိုင်ကြောင်း သူကောင်းစွာ သိထားလေသည်။

“စစ်ပွဲဆိုတာ ဘေးအန္တရာယ်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာပဲ…” နင်းကျော့သည် မဆင်မခြင် မတိုက်ခိုက်လိုသဖြင့် မျှော်လင့်ချက်ကလေးတစ်ခု ထားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဓာတ်ငါးပါး နတ်ဘုရားသခင်၏ အသံသည် လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။ “လူငယ်လေးနင်းကျော့၊ လင်ဟုကျိုနဲ့ မြန်မြန်တိုက်စမ်း”

“ကျုပ် အစ်ကိုလုံနဲ့ လောင်းကြေးထပ်ထားတယ်”

“မင်းရှုံးရင်တော့ အထဲကို ဝင်လာဖို့ မစဉ်းစားနဲ့တော့”

နင်းကျော့မှာမူ “ဟင်” ဟုသာ ရေရွတ်နိုင်တော့လေသည်။