အခန်း ၄၄၂

အခန်း (၄၄၂) - လွန်လွန်းလှချေတကား

ထိုစဉ်က ကြည့်ရှုနေကြသူ အပေါင်းတို့သည် သံသယစိတ်များ၊ အံ့အားသင့်တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြချေသည်။

နင်းကျော့သည် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲအလယ်၌ပင် တရားထူးကို ထိုးထွင်းသိမြင်သွားခဲ့ပြီး လင်ဟုကျိုထံမှ "ရေလှိုင်းသုံးထောင် ရိုက်ခတ်ခြင်း အတတ်" ဟုခေါ်သော ရေဓာတ်ပညာရပ်ကို သင်ယူတတ်မြောက်သွားခဲ့၏။

သို့သော်လည်း သူ၏ "ရေလှိုင်းသုံးထောင် ရိုက်ခတ်ခြင်း အတတ်" ကား သာမန်ကာလျှံကာ မဟုတ်ချေ။ ယင်းက နဂါးတစ်ကောင် သို့မဟုတ် မြွေကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် တိုးဝင်ကာ ရိုက်ခတ်မှုများကို ပေါင်းစပ်လျက် ကြီးမားသော အဟုန်သုံးရပ်ကို ဖန်တီးလိုက်လေသည်။

ရှန်လင်းရှုမှာမူ အဖြစ်မှန်ကို မသိရှိသဖြင့် တည်ငြိမ်မှု ပျက်ပြားသွားကာ မျက်လုံးအစုံ ပြူးကျယ်လျက် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရ၏။

သူက "ဒဏ္ဍာရီလာ ထူးကဲလှတဲ့ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုဆိုတာ ဒါမျိုးကို ခေါ်တာကိုး။ အခုမှပဲ ငါ့မျက်စိနဲ့ တပ်အပ်မြင်ဖူးတော့တယ်။ သူက ကံကြမ္မာရဲ့ သားတော်များလား။ တကယ်ကို ထူးခြားဆန်းပြားလှပေစွ" ဟု ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ကျူးရွှမ်းကျိကလည်း "နင်းကျော့ရဲ့ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုက ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလား။ သူက သစ်သားဓာတ် ပညာရပ်မှာ ဒီလောက်အထိ တိုးတက်လာတာ မဆန်းတော့ဘူး။ သူဟာ တကယ်ကို ဂိုဏ်းကြီးသုံးခုက အကြီးအကဲတွေ ရွေးချယ်ထားတဲ့သူပဲ" ဟု ဆိုလေသည်။

နင်းကျိုဖန်၊ လင်းပုဖန်နှင့် လင်းရှန်းရှန်းတို့မှာမူ အဖြစ်မှန်ကို သိရှိကြပေသည်။

အကြောင်းမူကား နင်းကျော့ကိုယ်တိုင်က သူတို့အား အခြေအနေအမှန်ကို အသိပေးထားသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်မိုးမခပင် အောက်တွင် ဓာတ်ငါးပါး နတ်ဘုရားသခင် ထံမှ သင်ကြားပြသမှုများကို သူ မည်သို့ရရှိခဲ့ကြောင်းနှင့် ထိုသို့သော အကျိုးကျေးဇူးကြောင့် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ မည်သို့ ခုန်ပျံတိုးတက်သွားခဲ့ကြောင်း သူက ရှင်းပြထားခဲ့သည်။

စွန်းလင်ထုံနှင့် နင်းကျိုဖန်တို့သာမက လင်ဟုကျိုပင်လျှင် အဖြစ်မှန်ကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိချေ။

လင်ဟုကျိုက သိရှိနေသဖြင့် လင်းပုဖန်နှင့် လင်းရှန်းရှန်းတို့လည်း အကြောင်းစုံကို သိရှိထားကြလေသည်။

လင်းပုဖန်သည် သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးကို သပ်နေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ကာ မျက်ဝန်းများမှာ အရောင်တောက်သွားလျက် "ဒီကောင်စုတ် နင်းကျော့ကတော့ကွာ။ သူ့ရဲ့ ဓာတ်ငါးပါး အဆင့်က ဘယ်လောက်အထိ မြင့်တက်သွားတာလဲ" ဟု တွေးတောနေမိသည်။

"ဒီလောက်အထိ ဖြစ်ဖို့ဆိုရင်၊ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ သင်ယူနိုင်ဖို့ဆိုရင်... အနည်းဆုံးတော့ ပါရဂူအဆင့် ကို ရောက်နေရမယ်"

ပါရဂူအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခြင်းဆိုသည်မှာ အနှစ်သာရကို ဆုပ်ကိုင်မိခြင်းပင် ဖြစ်၏။ ပါရဂူအဆင့်ရှိသော မည်သည့်ကျင့်ကြံသူမဆို ထိုအခြေခံသဘောတရားများကို အသုံးပြုလျက် အမျိုးမျိုးသော ဂါထာမန္တန်များနှင့် ကျင့်စဉ်များကို ဖန်တီးနိုင်ကြပေသည်။

ပါရဂူဟူသည်မှာ ဂိုဏ်းတစ်ဂိုဏ်းကို တည်ထောင်နိုင်သည့် အရည်အချင်းရှိသူကို ဆိုလိုခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။

နင်းကျော့၏ တိုက်ပွဲအတွင်း ထိုးထွင်းသိမြင်မှုမှာ အမှန်စင်စစ် သူသည် ရေဓာတ်၏ အနှစ်သာရကို ဆုပ်ကိုင်မိပြီးသား ဖြစ်သဖြင့် လင်ဟုကျိုက "ရေလှိုင်းသုံးထောင် ရိုက်ခတ်ခြင်း အတတ်" ကို အသုံးပြုပြလိုက်သောအခါ ရေဓာတ်ဆိုင်ရာ သဘောတရားများ၏ အသုံးချပုံတစ်မျိုးကို သူက မှတ်မိသွားခြင်းသာ ဖြစ်၏။

ထိုသဘောတရားများအတိုင်းပင် သူက လိုက်လံတုပလိုက်ရာ မြင့်သောနေရာမှ နိမ့်သောနေရာသို့ ရေသွန်းလောင်းသကဲ့သို့ပင် အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ အောင်မြင်စွာ တုပနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

နင်းကျိုဖန်၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင်မူ အသံတိတ်ရယ်မောသံတို့ ယှက်သန်းနေ၏။

နင်းကျော့၏ အံ့ဖွယ်စွမ်းဆောင်ရည်ကြောင့် နင်းမျိုးနွယ်စု၏ ဘိုးဘေးတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် ပွင့်လင်းဝင့်ကြွားနေလေသည်။

"နင်းကျော့ဟာ တကယ်ကို အားကိုးထိုက်တဲ့သူပဲ"

"ပါရဂူအဆင့်ရှိတဲ့ ဓာတ်ငါးပါး အသိအမြင်ဆိုတာ... ငါတောင် မနာလိုဖြစ်မိတယ်။ ငါတစ်သက်လုံး ကျင့်ကြံလာတာတောင် ဒီအဆင့်ကို မရောက်သေးဘူး။ ဒါကို ဒီကောင်စုတ်က ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ရသွားတာပါလား"

"ဒါဟာ ဘယ်လိုမှ မတရားဘူး"

လင်းရှန်းရှန်းကလည်း "အခုမှပဲ ငါ

နားလည်တော့တယ်" ဟု သဘောပေါက်သွားလေသည်။

"နင်းကျော့ က ဘယ်လို ဓာတ်ငါးပါး ပညာရပ်ကိုမဆို ထိုးဖောက်သိမြင်နိုင်တာဟာ သူ့ရဲ့ ဓာတ်ငါးပါး အသိအမြင်က အလွန်တရာ နက်ရှိုင်းနေလို့ပဲ"

"သူ့စိတ်ထဲမှာ သဘောတရားတွေကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီးသားဆိုတော့ လက်တွေ့အသုံးချတဲ့အခါမှာ နည်းနည်းလောက် တုပကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ အောင်အောင်မြင်မြင် လုပ်ဆောင်နိုင်တာပေါ့"

"ငါ့ရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကြီး ရဲ့ သစ်သားဓာတ်နဲ့ ရေဓာတ်ပညာရပ်တွေဆိုရင်လည်း သူ အမှားအယွင်းမရှိ လုပ်ဆောင်နိုင်ဖို့အတွက် အချိန်အနည်းငယ်ယူပြီး စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ရုံပဲ။ အကြိမ်အနည်းငယ် ကြိုးစားပြီးရင် သူ တကယ်တတ်မြောက်သွားသလိုမျိုး လုပ်ပြနိုင်မှာပဲ"

"အဲဒီလိုဆိုရင် သူဟာ ဓာတ်ငါးပါးနဲ့ဆိုင်တဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အသိအမြင် ပန်းချီကားချပ်တွေ ကို အလွယ်တကူ နားလည်နိုင်မှာ မဟုတ်လား"

"လောကမှာရှိတဲ့ ဓာတ်ငါးပါး ပညာရပ်အားလုံးကို သူ ချက်ချင်း သင်ယူနိုင်မှာပေါ့"

"အို... နင်းကျော့က အသက်ဘယ်လောက်ရှိသေးလို့လဲ"

ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့လှသော လင်းရှန်းရှန်းပင်လျှင် ပြင်းထန်သော မနာလိုစိတ်နှင့် မနာလိုဝန်တိုစိတ်တို့ကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ချေ။

သူမသည် မိမိ၏ဘဝမှာ အချိန်များစွာ ဖြုန်းတီးခဲ့ရသလို ခံစားရသဖြင့် အလွန်ပင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မိ၏။ သို့သော်လည်း သူမကိုယ်တိုင် မည်မျှပင် ဝီရိယရှိရှိ ကျင့်ကြံအားထုတ်ပါစေ နင်းကျော့၏ အဆင့်အတန်းမျိုးသို့ ရောက်ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဓာတ်ငါးပါး နတ်ဘုရားသခင် ထံမှ လမ်းညွှန်မှုများ၊ ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်မိုးမခပင် နှင့် အခြားသောအရာများမှာ သာမန်လူတို့ ရရှိနိုင်ခဲသော တစ်သက်တွင် တစ်ကြိမ်သာ ကြုံတွေ့နိုင်သည့် အခွင့်အရေးကောင်းများ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ထိုသို့ သိရှိသွားသောအခါ လင်းရှန်းရှန်းမှာ ပို၍ပင် စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားပြီး "ငါလည်း ဘာလို့ အဲဒီလို ကံကောင်းခြင်းမျိုးနဲ့ မဆုံတွေ့ခဲ့ရတာလဲ" ဟု ညည်းတွားမိလေသည်။

လင်ဟုကျိုမှာမူ ဖြစ်ပျက်နေသမျှကို ပထမဆုံး လက်ခံနိုင်သူ ဖြစ်၏။

သူသည် အံ့ဩဝမ်းသာလျက် "ညီလေးနင်းကျော့၊ မင်းရဲ့ အဆင့်ကတော့ တကယ်ကို အံ့မခန်းပါပဲလား" ဟု ကျယ်လောင်စွာ ချီးကျူးလိုက်သည်။

နင်းကျော့ကလည်း ချက်ချင်းပင် "အစ်ကိုကြီးက ကျွန်တော့်ကို အမွှမ်းတင်လွန်းနေပါပြီ။ ကျွန်တော်က ပညာရှိတွေရဲ့ အကူအညီကို ရရှိခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော့်ဘာသာ ကြိုးစားခဲ့တာ မဟုတ်လို့ ချီးကျူးခံရဖို့ မထိုက်တန်ပါဘူး" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်၏။

သို့သော်လည်း ထိုစဉ်မှာပင် ဓာတ်ငါးပါး နတ်ဘုရားသခင် ၏ ရယ်မောသံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ "ဟားဟားဟား... ဘာလို့ မပြောရမှာလဲ။ မင်းလေးက အလွန်ကို နှိမ့်ချလွန်းနေတာပဲ"

"သာမန်လူတွေသာ ငါ့ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကို ရရင် သူတို့ရဲ့ ဓာတ်ငါးပါး အဆင့်က ဒီလောက်အထိ မြင့်တက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး"

"မင်းရဲ့ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုက ရှားပါးလှသလို မသေမျိုးပါရမီ ကလည်း မင်းကို ကူညီပေးနေတာပဲ။ အချိန်တန်ရင် မင်းဟာ တစ်ကမ္ဘာလုံးကို လွှမ်းမိုးနိုင်မှာ၊ ဒါမှမဟုတ်ရင်တောင် အနည်းဆုံးတော့ နယ်မြေတစ်ခုကို စိုးမိုးနိုင်တဲ့သူ ဖြစ်လာမှာ အသေအချာပဲ"

နတ်ဘုရားသခင်၏ အကဲဖြတ်မှုကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူအများ၏ စိတ်ထဲတွင် အမျိုးမျိုးသော ခံစားချက်များ ယှက်နွယ်ကုန်ကြသည်။

နင်းကျော့၏ နှလုံးခုန်သံမှာ မြန်ဆန်သွားပြီး "မသေမျိုးပါရမီလား။ ငါ့ရဲ့ ဒုတိယမြောက် မွေးရာပါ စွမ်းရည်၊ မဟုတ်ဘူး၊ ငါ့ရဲ့ တကယ့်မွေးရာပါ စွမ်းရည်က အဆင့်မြင့် ဖြစ်နေတာလား" ဟု တွေးတောမိ၏။

ကျူးရွှမ်းကျိနှင့် ရှန်လင်းရှုတို့မှာမူ အံ့အားသင့်ခြင်း မရှိကြချေ။ ကံကြမ္မာ၏ သားတော်ဖြစ်သဖြင့် ထိုသို့သော အောင်မြင်မှုမျိုး ရှိနေခြင်းမှာ သဘာဝကျသည်ဟု သူတို့က ယူဆထားကြသည်။

ထိုသို့သော အစွမ်းအစ မရှိလျှင် အနာဂတ်တွင် ဖြစ်ပွားမည့် ဗုဒ္ဓနှင့် မိစ္ဆာတို့၏ ကြီးမားသော ပဋိပက္ခကြီးကို မည်သို့ ရင်ဆိုင်နိုင်ပါမည်နည်း။

နင်းကျိုဖန်မှာမူ ဝမ်းသာမဆုံး ဖြစ်နေကာ "နင်းကျော့ရဲ့ အနာဂတ်က တောက်ပနေပြီပဲ။ ငါတို့ နင်းမျိုးနွယ်စုကနေ နဂါးတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာပြီ။ မကြာခင်မှာပဲ ကြီးပွားချမ်းသာတော့မှာပဲ" ဟု တွေးနေတော့သည်။

လင်းရှန်းရှန်းနှင့် လင်းပုဖန်တို့မှာမူ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေကြ၏။

လင်းပုဖန်သည် နက်နက်နဲနဲ စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားလေသည်။

အနာဂတ်တွင် ကြီးကျယ်သော အောင်မြင်မှုများ ရရှိမည့်အပြင်၊ မသေမျိုးပါရမီ ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး အသက် ၁၆ နှစ်အရွယ်နှင့်ပင် ရေဓာတ်ပညာရပ်တွင် ပါရဂူအဆင့် သို့ ရောက်ရှိနေသည့် နင်းကျော့သည် ဓာတ်ငါးပါး နတ်ဘုရားသခင် ထံမှ လမ်းညွှန်မှုကိုပါ ရရှိထားသဖြင့် နောင်တစ်ချိန်တွင် လင်းပုဖန်ထက်ပင် သာလွန်သွားပေလိမ့်မည်။

ရန်သူမဟုတ်သော ထိုသို့သောသူမျိုးကို မည်သို့ ဆက်ဆံရမည်နည်း။

"ငါ့ရဲ့ တပည့်ကြီး လင်ဟုကျိုကတော့ မွေးရာပါ ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီရှိရုံသက်သက်ပဲ။ သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနဲ့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း နေတတ်တဲ့ သဘာဝရှိတော့ နောင်မှာ ငါ့ရဲ့ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် ချိုင့်ဝှမ်း ကို ဆက်ခံရရင်တောင် လက်ရှိအခြေအနေကိုပဲ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ရုံပဲ ရှိမှာ"

"ဒါနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ဒီကောင်စုတ် နင်းကျော့ကတော့ ရည်မှန်းချက်ကြီးတယ်၊ ပါးနပ်တယ်၊ စကားပြောကောင်းတယ်၊ ဒါတင်မကသေးဘူး၊ သူက ပြတ်သားပြီး ရက်စက်တတ်သေးတယ်။"

"လင်းရှန်းရှန်းကို ပြန်ပေးဆွဲသွားတာတုန်းက ငါ့ကို အလွန်ဒေါသထွက်စေခဲ့ပေမဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ခံစားချက်တွေကို ဘေးဖယ်ထားပြီး ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင် သူ လုပ်ဆောင်သွားပုံက မြန်ဆန်တယ်၊ တိကျတယ်၊ ရက်စက်တယ်။ ငါသာဆိုရင်လည်း အဲဒီလိုပဲ လုပ်မှာပဲ"

"အကယ်၍... အကယ်၍ လင်းရှန်းရှန်းသာ သူ့ကို လက်ထပ်လိုက်ရမယ်ဆိုရင်ရော"

ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် လင်းပုဖန်၏ စိတ်ထဲ၌ ရဲတင်းသော အတွေးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာလေသည်။

ထိုသို့ တွေးလိုက်မိသည်နှင့် သူသည် လင်းရှန်းရှန်းရှိရာသို့ မသိမသာ လှမ်းကြည့်လိုက်မိတော့သည်။