အခန်း ၄၄၆

အခန်း ၄၄၆ နှစ်တစ်သောင်းရေအနှစ်သာရ လက်ဆောင်မွန်

ကျင့်ယုမသေမျိုးမင်းသမီးသည် တိုက်ပွဲမြေပြင်၏ မြင်ကွင်းကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲရင်း စကားဆိုလိုက်၏။

ထိုအခါ လူတိုင်း၏ မြင်ကွင်းသည် တဖြည်းဖြည်း ကျယ်ပြန့်လာပြီး အနှိုင်းမဲ့မိစ္ဆာနန်းတော်သို့ နီးကပ်သွားရာ နန်းတော်၏ အနားသတ်ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မိစ္ဆာကောင်များနှင့် တိုက်ခိုက်နေကြသော မြောက်မြားစွာသော ဓမ္မခန္ဓာများကို တွေ့မြင်ကြရလေသည်။

ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာကောင်မျိုးစုံတို့သည် မိစ္ဆာနန်းတော်အတွင်းမှ မပြတ်တမ်း ထွက်ပေါ်လာကြပြီး ချိပ်ပိတ်မှုကို ဖျက်ဆီးကာ လူ့လောကသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက် သောင်းကျန်းရန် ကြိုးပမ်းနေကြ၏။

သို့သော် အစွန်အဖျားတွင် ရှိနေကြသော ဘိုးဘေးဓမ္မခန္ဓာ အမြောက်အမြားက ယင်းတို့ကို ဟန့်တားပိတ်ဆို့ထားကြချေသည်။

"ဒါ... စီနီယာအကိုကြီးပဲ" ဟု လင်းရှန်းရှန်းက အံ့အားသင့်တကြီး ရေရွတ်လိုက်၏။

လင်ဟုကျိုကိုလည်း လူတိုင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ယခုအချိန်တွင် လင်ဟုကျိုမှာ အစွန်ဆုံးအပိုင်း၌သာ တိုက်ခိုက်နိုင်သေးပြီး ရှေ့တန်းမှ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လွှတ်ပေးလိုက်သော မိစ္ဆာကောင်ငယ်လေးများကို လုံးထွေးသတ်ပုဒ်နေရသည်။

သူသည် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသော်လည်း ရွှေအမြုတေအဆင့်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် အနှိုင်းမဲ့မိစ္ဆာနန်းတော်၏ ရှေ့မှောက်တွင်မူ သူသည် အားနည်းသော မိစ္ဆာအမှိုက်သရိုက်များကိုသာ ကိုင်တွယ်နိုင်သည့် နောက်လိုက်ငယ်လေး တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်ချေသည်။

သူသည် သစ်သားဓာတ်၊ ရေဓာတ်နှင့် လေဓာတ်ဆိုင်ရာ ကျင့်စဉ်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထုတ်ဖော်နေသော်လည်း အခြေအနေမှာ အတော်ပင် စိုးရိမ်ဖွယ်ရာ ဖြစ်နေသေး၏။

တစ်ကိုယ်တော်ဓားကျမ်းကို အသုံးပြုမှသာလျှင် သူသည် အခြေအနေကို အသာစီးရယူနိုင်ပေမည်။

ကြည့်ရှုနေသည့် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ နင်းကျော့သည် လင်ဟုကျိုထံတွင် မောပန်းနွမ်းနယ်နေသည့် လက္ခဏာများကို သတိထားမိလာသည်။

"အစ်ကိုလင်ဟုရဲ့ တစ်ကိုယ်တော်ဓားကျမ်းကို ခဏခဏ ဆက်တိုက်သုံးလို့ မရဘူးပဲ"

ယခင်က သူ၏ပုံရိပ်နှင့် လင်ဟုကျိုတို့ ယှဉ်ပြိုင်စဉ်ကလည်း လင်ဟုကျိုသည် တစ်ကိုယ်တော်ဓားကျမ်းကို အဆုံးသတ်ပိုင်းရောက်မှသာ အသုံးပြုခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အင်အားအားလုံးကို စုစည်းကာ ပေါက်ကွဲထွက်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကြည့်ရတာ တစ်ကိုယ်တော်ဓားကျမ်းနဲ့ ဆီးနှင်းကမ္ဘာအေးမြခြင်းကျမ်းတို့က ထူးခြားတဲ့ အပြန်အလှန် အကျိုးပြုမှု ရှိနေပုံပဲ။ ကျမ်းနှစ်ခုလုံးက ထူးကဲတဲ့ စွမ်းအားတွေ ရှိလာဖို့အတွက် စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲက တစ်စုံတစ်ရာသော စိတ်ရင်းစေတနာအပေါ်မှာ အမှီပြုနေရတာပဲ"

ဆီးနှင်းကမ္ဘာအေးမြခြင်းကျမ်းကို ကျင့်ကြံသည့် ဟန်ကျိုးမှာလည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်ချေသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်၏ အထက်ပိုင်းတန်တျန်အတွင်း ခါးသီးမှုများကို အမြဲမပြတ် မွေးမြူနိုင်ရန်အတွက် ဒုက္ခဆင်းရဲများကို ရှာဖွေရခြင်း၊ ဆာလောင်မွတ်သိပ်ခြင်း၊ အေးစိမ့်ခြင်းနှင့် အဝတ်အစားမလုံလောက်ခြင်း စသည့် လောကဓံများကို ကြံ့ကြံ့ခံရခြင်းတို့ လိုအပ်ပေသည်။

ထိုခါးသီးမှုများ၏ အရှိန်အဝါကြောင့် ဆီးနှင်းကမ္ဘာအေးမြခြင်းကျမ်း၏ နည်းဗျူဟာအမျိုးမျိုးမှာ ထူးကဲသော စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝိညာဉ်အသွေးအသား ခံနိုင်ရည်ကျင့်စဉ်မှာလည်း ပိုမိုတောင့်တင်း ခိုင်မာလာရချေသည်။

"အစ်ကိုလင်ဟုရဲ့ တစ်ကိုယ်တော်ဓားကျမ်းက 'တစ်ကိုယ်တော်' လို့ အမည်ပေးထားတဲ့အတိုင်း ဓားကွက်တွေကလည်း အထီးကျန်ဆဲဆဲ အေးစိမ့်တဲ့ ခံစားမှုမျိုးနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာပဲ။ ဒါဟာ အကြောင်းမဲ့တော့ ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး"

လင်ဟုကျိုမှာ အချိန်အတော်ကြာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်နေရသဖြင့် အင်အားကုန်ခမ်းကာ နွမ်းလျနေပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ရန်သူ၏ အားနည်းချက်ကို ဖမ်းဆွဲမိသွားပြီး တစ်ကိုယ်တော်ဓားကျမ်းကို အသုံးချကာ မိစ္ဆာကောင်၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ချလိုက်လေသည်။

လင်ဟုကျို၏ ခက်ခဲပင်ပန်းလှသော တိုက်ပွဲကို မြင်တွေ့ရသည့်အခါ အားလုံးမှာ စကားပင် မဆိုနိုင်လောက်အောင် အံ့သြချီးကျူးမိကြ၏။

လင်ဟုကျို၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ အံ့မခန်းဖွယ်ဖြစ်သော်လည်း ဤနေရာ၌မူ သူသည် သာမန်အစိတ်အပိုင်းလေး တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

အမှန်တကယ် စိတ်ထိခိုက်သွားရသူမှာ နင်းကျိုဖန် ဖြစ်သည်။

နင်းမျိုးနွယ်စု၏ ရွှေအမြုတေအဆင့် ဘိုးဘေးဖြစ်သူ သူသည် စိတ်ထဲတွင် ခါးသီးသော ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။ အကယ်၍ သူသာ လင်ဟုကျို၏ နေရာတွင် ရှိနေခဲ့ပါက သူသည်လည်း ထိုကဲ့သို့ ခက်ခဲပင်ပန်းပြီး အရှက်တကွဲ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"အနှိုင်းမဲ့မိစ္ဆာနန်းတော်ရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာ ငါတို့လို ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေဟာ ပုရွက်ဆိတ်တွေလိုပဲ အားနည်းလွန်းတယ်။ ငါတို့ရဲ့ ရွှေအမြုတေတွေ၊ အကြောတွေ၊ ကြွက်သားတွေဟာ ဒီယုတ်မာတဲ့ မိစ္ဆာကောင်တွေရဲ့ သွားကြားတောင် ဝင်မှာမဟုတ်ဘူး"

ရုတ်တရက် နင်းကျော့သည် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိကာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ကျင့်ယုမသေမျိုးမင်းသမီးကို ဦးညွှတ်ကာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။

"ဝူဧကရာဇ်မင်းဆက် စတင်ကတည်းက မင်းသမီးနဲ့ တကွ လေးစားအပ်တဲ့ ဘိုးဘေးတွေဟာ ဒီနေရာမှာ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခဲ့ကြတာပါ။ မိစ္ဆာတွေကို တိုက်ဖျက်ပြီး မကောင်းမှုတွေကို နှိမ်နင်းရင်း အဆုံးမဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ကြတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ လူသားမျိုးနွယ်တွေ ကမ္ဘာပေါ်မှာ လွှမ်းမိုးနိုင်တာဟာ မင်းသမီးတို့လို ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားတဲ့ ရှေးလူကြီးတွေရဲ့ ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုတွေကြောင့်သာ ဖြစ်ပါတယ်"

"ဒါပေမဲ့ အလင်းဆောင်မှန်ဟာ မြေအောက်လိုဏ်ဂူထဲမှာပဲ ပုန်းကွယ်နေခဲ့ပြီး သမိုင်းကြောင်းရဲ့ မြူခိုးတွေက ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တဲ့အတွက် နေရောင်အောက်ကို မရောက်ရှိခဲ့ပါဘူး။ ဘိုးဘေးတို့ရဲ့ ထူးကဲတဲ့ စွမ်းဆောင်ချက်တွေကိုလည်း လောကကြီးက သိပ်မသိခဲ့ကြပါဘူး။

အတိတ်က ပျော်ရွှင်အေးချမ်းမှုတွေဟာ မင်းသမီးတို့လို ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေရဲ့ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ပြီး အဆက်မပြတ် ကြိုးပမ်းမှုတွေကြောင့် ရရှိလာတာဆိုတာကို အခုမှပဲ ကျွန်တော် သဘောပေါက်ပါတော့တယ်"

"ကျွန်တော်တို့ အစောပိုင်းက ဝင်ရောက်ခဲ့တဲ့ အစီအရင်ကို ကျောက်စိမ်းရေစက်အစီအရင်လို့ ခေါ်ပါတယ်။ 'ဖွင့်ရဦးမယ့် ရွှေတံခါး၊ ကျနေဆဲ ကျောက်စိမ်းရေစက်၊ ရထားလုံးအောက်မှာ တသွင်သွင်စီးလို့၊ အနားယူရာ တွေ့ရပေါ့' ဆိုတဲ့ စကားအတိုင်းပါပဲ။

အနှိုင်းမဲ့မိစ္ဆာနန်းတော်ကို အမြစ်ပြတ် မချေမှုန်းနိုင်သေးခင်မှာ ကျွန်တော်တို့အနေနဲ့ နှိမ်နင်းပြီး ချိပ်ပိတ်ထားရုံပဲ တတ်နိုင်ခဲ့တာပါ။ ဒီညဉ့်အမှောင်ဟာ သွေးသတ်မင်းဆက်ကတည်းက မပြတ်တမ်း ဆက်ရှိနေခဲ့တာပါ။

လေးစားအပ်တဲ့ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကြောင့်သာ ဒီညဉ့်အမှောင်ဟာ ကမ္ဘာလောကထဲကို ပြန်မရောက်လာတာ ဖြစ်ပြီး သာမန်လူသားတွေကို ဘေးဒုက္ခကနေ လွတ်ကင်းစေခဲ့တာပါ။

ဘိုးဘေးတို့ရဲ့ ဂုဏ်ကျေးဇူးတွေဟာ ထာဝရတောက်ပနေမှာ ဖြစ်ပါတယ်"

နင်းကျော့သည် လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ရှိနေသည်များကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်ရာ အခြားသူများကလည်း လေးနက်သော အမူအရာများဖြင့် ယင်းစကားကို ထောက်ခံကြလေသည်။

အနှိုင်းမဲ့မိစ္ဆာနန်းတော်ကို နှိမ်နင်းခြင်းသည် ဝူဧကရာဇ်ခေတ်မှ စတင်ခဲ့ပြီး ယနေ့တိုင်အောင် ဆက်ရှိနေသည်မှာ နှစ်ပေါင်း မည်မျှပင် ကြာခဲ့ပြီနည်း။

အလင်းဆောင်မှန်အတွင်းရှိ ဤဓမ္မခန္ဓာများသည် မိစ္ဆာကောင်များ၏ ဘေးအန္တရာယ် လောကသို့ ပျံ့နှံ့မသွားအောင် အားမလျော့တမ်း ဟန့်တားခဲ့ကြ၏။

ဤသည်မှာ လက်ရှိလောကရှိ မျိုးနွယ်စုအားလုံးအတွက် ကြီးမားလှသော ဝန်ဆောင်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ကျောက်စိမ်းရေစက်သည် ကျနေဆဲဖြစ်ပြီး ညဉ့်အမှောင်သည်လည်း မကုန်ဆုံးသေးချေ။ သို့သော် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ၍ အဆက်မပြတ် ကြိုးပမ်းတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသော ဤပုဂ္ဂိုလ်များကြောင့်သာ ကမ္ဘာလောကကြီးမှာ အလင်းရောင်ကို ရရှိနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ကျင့်ယုမသေမျိုးမင်းသမီးသည် ဦးညွှတ်နေသော နင်းကျော့ကို ကြည့်ကာ ခပ်ယဲ့ယဲ့ ပြုံးလိုက်ပြီး "လူငယ်လေး နင်းကျော့၊ မတ်တပ်ထပါဦး။ မြစ်ရေတွေက အဆက်မပြတ် စီးဆင်းနေသလိုပဲ၊ မင်းလို နောက်မျိုးဆက်တွေက အသိအမှတ်ပြုပေးတာကို ကြားရတာ ငါတို့ ရှေးလူကြီးတွေအတွက် အများကြီး အဓိပ္ပာယ်ရှိပါတယ်။

ဒါဟာ ငါတို့အတွက်တော့ နောင်လာနောက်သားတွေဆီကို ပေးနိုင်တဲ့ ရှင်းပြချက်တစ်ခုပဲပေါ့" ဟု ဆိုလိုက်၏။

ရုတ်တရက် ဓမ္မခန္ဓာတစ်ခု ပေါ်လာပြီး "ဟားဟားဟား၊ ငါ ခုနက ကြားလိုက်တယ်။ ဒီလို အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရလိုက်တော့ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ဒီနေရာကို စောင့်ကြပ်နေခဲ့ရတာ တန်သွားပြီလို့ ငါ ခံစားရတယ်" ဟု ဆိုကာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

ထိုရယ်မောနေသော ပုဂ္ဂိုလ်မှာ မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာဖြူဖျော့ကာ စွယ်များပေါက်လျက် မျက်လုံးစိမ်းများ ရှိနေသည့် ဖုတ်ကောင်တစ်ဦး ဖြစ်ချေသည်။

ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းသော ပုံပန်းသဏ္ဌာန် ရှိသော်လည်း သူ၏ အမူအရာမှာ ခန့်ညားထည်ဝါပြီး ကြည်လင်အေးချမ်းသော အကြည့်များ ရှိနေ၏။

စွန်းလင်ထုံက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် "အဲဒါ... အဲဒါအကြီးအကဲ မုန့်ကျိကျုံး မဟုတ်လား" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

နင်းကျော့သည်လည်း ချက်ချင်းပင် ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

မုန့်ကျိကျုံးသည် ဤလောကတွင် ကျော်ကြားလှသော သမိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

ထိုစဉ်က သူသည် ဘုရင်မင်းမြတ်၏ စကားနှင့် လုပ်ရပ်များကို မှတ်တမ်းတင်ရသည့် သမိုင်းအရာရှိအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။

သူ၏ ဘက်လိုက်မှုကင်းခြင်းနှင့် အမှန်တရားအပေါ် စွဲကိုင်ခြင်းတို့ကြောင့် ဘုရင်၏ လျှို့ဝှက်စွာ လုပ်ကြံခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး လွတ်လပ်မှုမရှိသော ထောင်ထဲတွင် ပိတ်လှောင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

သမိုင်းအမှန်တရားကို ပြန်လည်ဖော်ထုတ်ရန်အတွက် မုန့်ကျိကျုံးသည် သူ၏ အသက်ကို စတေးခဲ့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုတ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အသက်ရှည်မှုကို ရယူခဲ့သည်။

သူသည် ဘဝတစ်လျှောက်လုံးတွင် ဘက်လိုက်မှုကင်းသော ကလောင်ကို ကိုင်စွဲကာ သမိုင်းဝင် အမွေအနှစ်များကို လေ့လာစူးစမ်းခဲ့ပြီး အမှန်တရားကို ပြန်လည်ဖော်ထုတ်ခဲ့သဖြင့် နောင်လာနောက်သား အမြောက်အမြား၏ လေးစားမှုကို ခံယူခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။

မုန့်ကျိကျုံးသည်လည်း အလင်းဆောင်မှန်အတွင်း ပုံရိပ်တစ်ခု ချန်ထားရစ်ခဲ့လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ကြချေ။

မုန့်ကျိကျုံး၏ မျက်လုံးစိမ်းများနှင့် စွယ်များက နင်းကျော့ကို အထက်အောက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဦးခေါင်းကြီးကြီးနှင့် ဤလူငယ်လေးကို သဘောကျသွားပုံရ၏။

"တကယ့်ကို ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပါလား။ ခေတ်တိုင်းမှာ လှိုင်းသစ်တွေ အမြဲရှိနေတာပဲ။ မင်းတို့လို ထူးချွန်တဲ့ လူငယ်တွေကို မြင်ရတာ ငါ ဝမ်းသာမိတယ်"

သူသည် နင်းကျော့၏ ခါးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျူးရွှမ်းကျိကိုလည်း တစ်ချက်ကြည့်ကာ ထပ်မံ၍ ရယ်မောလိုက်ပြန်သည်။ "ကောင်းတယ်၊ သိပ်ကောင်းတယ်"

"မင်းတို့ သုံးယောက်နဲ့ လင်ဟုကျိုတို့ဟာ ဒီနေရာကနေ မထွက်ခွာခင်မှာ တစ်ယောက်ကို နှစ်တစ်သောင်းရေအနှစ်သာရ တစ်ခုစီ ယူသွားကြပါ"

နင်းကျော့က ထပ်မံ၍ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်၏။

ကျူးရွှမ်းကျိကလည်း အလွန်လေးစားစွာဖြင့် ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဦးညွှတ်ပြလိုက်သည်။

နှစ်တစ်သောင်းရေအနှစ်သာရသည် ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံရေး အရင်းအမြစ်တစ်ခု ဖြစ်ပေရာ တော်ဝင်မျိုးနွယ်စုဝင် ဖြစ်သော်လည်း ကျူးရွှမ်းကျိအနေဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော ရတနာမျိုးကို ရရှိသည့်အတွက် ဝမ်းမြောက်မိသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ချေသည်။

စွန်းလင်ထုံမှာမူ မိုင်တစ်သောင်းခရီးသွားနဂါးအတွင်း၌ သူ၏ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ကာ တခစ်ခစ် ရယ်မောနေ၏။

"တွေ့တွေ့ချင်း လက်ဆောင်ပေးတဲ့ တကယ့်ကို ကောင်းမွန်လှတဲ့ ရှေးလူကြီးပဲ" ဟု စိတ်ထဲတွင် တွေးနေလေသည်။

သူသည် မုန့်ကျိကျုံးနှင့် အလွန်ရင်းနှီးနေရခြင်းမှာ သူ၏ ဆရာ သက်ရှိထင်ရှား ရှိစဉ်က မုန့်ကျိကျုံး၏ လက်ရာများကို သေချာစွာ လေ့လာရန် ညွှန်ကြားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

မုန့်ကျိကျုံးသည် ဘိုးဘေးတို့၏ ဂူဗိမာန်များကို တူးဖော်ခြင်းနှင့် သမိုင်းဝင် အမွေအနှစ်များကို ရှာဖွေခြင်းတို့တွင် အလွန်ပင် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်။

စွန်းလင်ထုံနှင့် သူ၏ဆရာတို့ ခရီးသွားစဉ်တွင် မုန့်ကျိကျုံး၏ စာအုပ်များမှ အသိပညာများကို အသုံးချကာ စည်းစိမ်ဥစ္စာများကို ရှာဖွေခဲ့ကြဖူးချေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဓာတ်ငါးပါးနတ်ဘုရားသခင်ကလည်း ပုံရိပ်တစ်ခု အဖြစ် ပေါ်လာလေသည်။ "နှစ်တစ်သောင်းရေအနှစ်သာရ အပြင် တခြားပစ္စည်းတွေ လိုချင်သေးရင်တော့ မင်းတို့ကိုယ်တိုင် ကြိုးစားယူကြရလိမ့်မယ်"

"အမြဲတမ်း ထွက်ပေါ်နေတဲ့ ဒီမိစ္ဆာကောင်တွေဟာ ရတနာသိုက်ကြီးတွေပဲ"

"မင်းတို့ရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ မိစ္ဆာတွေကို သတ်ဖြတ်ပြီး ရတနာတွေကို ရယူနိုင်တယ်"

"ဒါမှမဟုတ် မင်းတို့ရဲ့ ဓမ္မခန္ဓာကို မိစ္ဆာတွေကို နှိမ်နင်းဖို့ ဒီမှာ ချန်ထားခဲ့လို့ ရတယ်။ ငါတို့က မင်းတို့အတွက် ရရှိလာတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို သိမ်းထားပေးမယ်။ အကယ်၍ မင်းတို့ရဲ့ ဘဝသက်တမ်းအတွင်း ဒီနေရာကို ပြန်လာနိုင်ရင် အဲဒီထဲက ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို ထုတ်ယူနိုင်လိမ့်မယ်"

နင်းကျော့က ရယ်မောရင်း "နတ်ဘုရားသခင်၊ အကြီးအကဲ မုန့်ကျိကျုံးကတောင် ပေးသေးတာပဲ၊ ကျွန်တော့်ကို တစ်ခုခုလောက် မပေးချင်ဘူးလား" ဟု ဆိုလိုက်၏။

ဓာတ်ငါးပါးနတ်ဘုရားသခင်က မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီး "မင်းလို ကောင်စုတ်လေး၊ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါငါးပါးကျောင်းတော်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားပညာရပ်ကို ငါက ပေးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းက ခိုးယူသွားတာလေ"

"မင်း ငါ့ရဲ့ ဓာတ်ငါးပါးကမ္ဘာကိုလည်း အကြာကြီး ချောင်းကြည့်ပြီး အများကြီး သင်ယူသွားခဲ့သေးတယ် မဟုတ်လား"

"အခုတော့ ငါ့ရဲ့ တိုက်ပွဲက ရလာတဲ့ ပစ္စည်းတွေကိုပါ လိုချင်နေသေးတာလား"

"တကယ့်ကို အရှက်မရှိ မျက်နှာပြောင်လှချည်လား"

ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ မုန့်ကျိကျုံးသည် စူးစမ်းလိုသော အကြည့်ဖြင့် နင်းကျော့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး "ဒါ ဓာတ်ငါးပါးနတ်ဘုရားသခင်ရဲ့ ဆက်ခံသူလား။ ငါ နတ်ဘုရားသခင်ကို ဂုဏ်ပြုပေးရမှာပေါ့" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဓာတ်ငါးပါးနတ်ဘုရားသခင်က ချက်ချင်းပင် လက်ခါပြလိုက်၏။ "မလုပ်ပါနဲ့၊ သူက ငါ့တပည့် မဟုတ်ပါဘူး။ သူက ခိုးယူသွားတာပါ၊ ခိုးယူသွားတာ"

ကျင့်ယုမသေမျိုးမင်းသမီးက ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် "အတိတ်တုန်းက နတ်ဘုရားသခင်ဟာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှာ ဝိညာဉ်ငါးပါးကို မွေးမြူခဲ့ပြီး ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ဓာတ်ငါးပါးနိယာမတွေကို တစ်ဦးတည်း လက်ဝါးကြီးအုပ်ကာ ဓာတ်ငါးပါးနတ်ဘုရား ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ကိုယ်စား ဆောင်ရွက်ခဲ့တဲ့ ဒီလုပ်ရပ်ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အမျက်ဒေါသကို ခံခဲ့ရပြီး ကံကြမ္မာတွေ အကြီးအကျယ် ဆုတ်ယုတ်ကာ နောင်ဘဝမှာ ကံမကောင်းဖြစ်ခဲ့ရတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဓာတ်ငါးပါးနတ်ဘုရားသခင်က ရယ်မောရင်း ကျိန်ဆဲလိုက်၏။ "အဲဒါကို သောက်ကျိုးနည်းလို့ပဲ ပြောရမယ်၊ ငါ့ရဲ့ မူလခန္ဓာကိုယ်ဟာ နောင်ဘဝကိုတောင် မရောက်သေးဘဲ အနစ်နာခံခဲ့ရတာလေ"

နင်းကျော့သည် ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားချေသည်။ ကျင့်ယုမသေမျိုးမင်းသမီးသည် ဓာတ်ငါးပါးနတ်ဘုရားသခင်ကို ဥပမာပြပြီး သူ့ကို သတိပေးနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါငါးပါး၏ ဝိညာဉ်များကို မွေးမြူကာ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား၏ နေရာကို အစားထိုးရန် ကြိုးပမ်းခြင်းသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အမျက်ဒေါသကို ဖြစ်စေနိုင်ကြောင်း သတိပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

နင်းကျော့သည် ချက်ချင်းပင် လက်အုပ်ချီ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ဤသင်ခန်းစာကို နှလုံးသွင်းထားကာ သေချာပေါက် မှတ်သားထားမည် ဖြစ်ကြောင်း ပြသလိုက်သည်။

ကျင့်ယုမသေမျိုးမင်းသမီးက ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ထပ်မံ ပြောကြားလိုက်ပြန်သည်။ "အစပိုင်းတုန်းက အလင်းဆောင်မှန်ဟာ ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရေတွက်လို့ မရနိုင်တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းလာတဲ့အခါမှာတော့ အခုဆိုရင် ဒါဟာ တစ်ပိုင်းတစ်စ မသေမျိုးရတနာ အဆင့်ကို ရောက်ရှိနေပါပြီ"

"ဒါဟာ ဓမ္မခန္ဓာတွေက မိစ္ဆာကောင်တွေကို ချေမှုန်းပြီး သူတို့ဆီက မိစ္ဆာပစ္စည်းတွေကို သန့်စင်ကာ နံရံကျောက်တုံးတွေထဲမှာ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းခဲ့ကြလို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် ဒီဝိညာဉ်ရတနာရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ဟာ အမြဲမပြတ် နက်ရှိုင်းလာခဲ့ရတာပါ။ အချိန်တွေ ကြာလာတာနဲ့အမျှ ခိုင်မာတောင့်တင်းလှတဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို အသုံးချပြီး သူ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို အတင်းအကျပ် မြှင့်တင်ခဲ့တာပဲ ဖြစ်ပါတယ်"

"ငါတို့အားလုံးဟာ ဓမ္မခန္ဓာတွေ ဖြစ်ကြပြီး ဝိညာဉ်ရတနာနဲ့ပဲ ချည်နှောင်ခံထားရသူတွေ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် မိစ္ဆာတွေကို သတ်ဖြတ်ပြီး ရလာတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ခွဲဝေတဲ့နေရာမှာ သတ်မှတ်ထားတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို လိုက်နာရမှာ ဖြစ်ပါတယ်"

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ရဲ့ အမွေအနှစ်တွေနဲ့ အပြင်ဘက် လိုဏ်ဂူတွေထဲမှာ ရှိနေတဲ့ နှစ်တစ်သောင်းရေအနှစ်သာရတွေကတော့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ ရှိနေတဲ့အတွက် စိတ်ကြိုက် ပေးကမ်းလို့ ရပါတယ်"

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် မင်းသမီးသည် စကားကို ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး ကျူးရွှမ်းကျိဘက်သို့ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်သည်။ "မင်းတို့ရဲ့ အမှတ်အသားနဲ့ ဇာစ်မြစ်တွေကို ငါ သိပါတယ်။ နံရံထဲမှာ ရှိနေတဲ့ ဓမ္မခန္ဓာတွေထဲမှာ ဗေဒင်ဟောကိန်း ထုတ်တာကို ကျွမ်းကျင်တဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိကြတယ်"

"အေးချမ်းမှုက အချိန်အတော်ကြာ တည်ရှိနေခဲ့ပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ နောင်နှစ်ပေါင်း ရာနဲ့ချီတဲ့အခါမှာတော့ ကြီးမားလှတဲ့ ဘေးဒုက္ခတစ်ခု ရောက်လာလိမ့်မယ်၊ အဲဒီအခါမှာ ပြင်းထန်လှတဲ့ တိုက်ပွဲတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ခေတ်တစ်ခေတ် စတင်ပါလိမ့်မယ်"

"ဒီကြီးကျယ်လှတဲ့ ခေတ်ဟာ အနည်းဆုံးတော့ ဧကရာဇ်မင်းဆက် တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်၊ ဒါဟာ သမိုင်းမှာ စတုတ္ထမြောက် မင်းဆက်တောင် ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်"

"ဧကရာဇ်မင်းဆက် ဆိုရင်တော့ ကိုင်တွယ်လို့ ရပါသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းဆက်တစ်ခု ဖြစ်လာပြီဆိုရင်တော့ အလင်းဆောင်မှန်ဟာ သူ့ကိုယ်သူ အမြဲတမ်း ချိပ်ပိတ်လိုက်ပြီး မြေကမ္ဘာရဲ့ အလယ်ဗဟိုထဲကို နစ်မြုပ်သွားကာ ပုန်းကွယ်နေတတ်ပြီး ထွက်မလာတော့ပါဘူး"

"အဲဒီအချိန် မရောက်ခင်မှာ အလင်းဆောင်မှန်ဟာ အခုရှိနေတဲ့ နှစ်ပေါင်း ရာဂဏန်းလောက်ကို အသုံးချပြီး ပါရမီရှင် နောက်ဆက်ခံသူတွေရဲ့ ပုံရိပ်တွေကို တက်ကြွစွာ သိမ်းဆည်းဖို့ ရည်ရွယ်ထားပါတယ်။ ဒါဟာ အနှိုင်းမဲ့မိစ္ဆာနန်းတော်ရဲ့ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်မှုကို ပြင်ဆင်ဖို့အတွက်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်"

အနှိုင်းမဲ့မိစ္ဆာနန်းတော်သည် ဤကမ္ဘာလောက၏ ပြင်ပမှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး မသေနိုင်၊ မပျက်စီးနိုင်သည့်အပြင် အဆုံးမဲ့သော မိစ္ဆာကောင်များသည်လည်း ပြင်ပပတ်ဝန်းကျင်နှင့်အညီ ဆက်လက် တိုးတက်ပြောင်းလဲနေကြမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ပြောင်းလဲခြင်းမရှိသော အစီအရင်များသည် မိစ္ဆာနန်းတော်ကို ဟန့်တားနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိစ္ဆာကောင်များသည် အစီအရင်များနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ပြောင်းလဲလာနိုင်ပြီး အစီအရင်များ၏ အပေါက်အပြဲများကို ရှာဖွေကာ ဖောက်ထွက်သွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အလင်းဆောင်မှန်သည် လူသားပုံရိပ်များကို အသုံးချကာ နန်းတော်ကို ထိန်းချုပ်ခြင်းမှာ ဆန်းသစ်သော်လည်း မတတ်သာသည့် ဗျူဟာတစ်ခု ဖြစ်ချေသည်။

ထိုနည်းတူစွာပင် ဤဓမ္မခန္ဓာများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ အနှိုင်းမဲ့မိစ္ဆာနန်းတော်သည်လည်း အမြဲမပြတ် ပြောင်းလဲတိုးတက်ကာ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ကြိုးပမ်းနေချေသည်။

ဓာတ်ငါးပါးနတ်ဘုရားသခင်ကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး၏ နည်းလမ်းများသည် ယခုတိုင် အလုပ်ဖြစ်နေသေးသော်လည်း ယခင်ကလောက် ထိရောက်မှု မရှိတော့ချေ။

ထို့ကြောင့် အလင်းဆောင်မှန်သည် ပိုမိုအားကောင်းသော ဆက်ခံသူများကို အစဉ်တစိုက် စုပ်ယူရန် လိုအပ်ပြီး သူတို့၏ ဓမ္မခန္ဓာများကို ဖန်တီးကာ အနှိုင်းမဲ့မိစ္ဆာနန်းတော်ကို ဆက်လက် နှိမ်နင်းထားရမည် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ကျင့်ယုမသေမျိုးမင်းသမီးနှင့် အခြားသူများက နင်းကျော့နှင့် လင်ဟုကျိုကဲ့သို့သော ထူးချွန်သည့် နောက်ဆက်ခံသူများကို အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအထိ အလေးထားနေရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

နင်းကျော့သည် ဇဝေဇဝါဖြစ်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် သိချင်တာက မင်းဆက်တိုင်းမှာ အစွမ်းထက်တဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိနေရင် သူတို့က အလင်းဆောင်မှန်ကို ပိုပြီး ကူညီပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလား"

"ဘာဖြစ်လို့ ပုံရိပ်ပြန်နံရံဟာ မင်းဆက်တစ်ခု ပေါ်လာတိုင်း ပုန်းကွယ်သွားရတာလဲ"