အခန်း ၄၄၈

အခန်း (၄၄၈) - နင်းကျော့က ဤမျှအထိ ကြောက်စရာကောင်းနေပါလား

မူလဝိညာဉ် သန္ဓေလှေကို ရရှိပြီးနောက်တွင်မူ နင်းကျော့၏ စိတ်ထဲ၌ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာလိုသော ဆန္ဒမှာ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုမိုပြင်းပြလာခဲ့ချေသည်။

ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် ချိုင့်ဝှမ်းသို့ လာခဲ့သည့် သူ၏ အဓိကရည်မှန်းချက်မှာလည်း ဤလှေကို ရရန်ပင် ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရရှိပိုင်ဆိုင်ခဲ့လေပြီ။

နင်းကျော့မှာ ထို မိုင်တစ်သောင်းခရီးနှင် နဂါးပျံတော်ပေါ်သို့ တက်ကာ ယခုချက်ချင်းပင် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားချင်စိတ်ကို မနည်းထိန်းချုပ်ထားရ၏။

ဗုဒ္ဓဘာသာ သမားတော် မုန့်ယာယောင်၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသရန်အတွက် ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူ၌ ဆက်နေခြင်းကလည်း ထူးခြားသော အကျိုးကျေးဇူး မရှိတော့ပေ။

ဤမတိုင်မီက နင်းကျော့သည် အလင်းဆောင်မှန်အတွင်းရှိ ကျင့်ယု မသေမျိုး မင်းသမီးနှင့် အခြားသူများထံမှ အကြံဉာဏ်များ တောင်းခံခဲ့ဖူးသည်။

သူသည် မုန့်ယာယောင်ကို မှန်အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကာ ထိုပညာရှင်ကြီးများအား သူမကို ကုသပေးရန် ထပ်ခါတလဲလဲ အနုညွတ်တောင်းပန်ခဲ့၏။

သို့သော်လည်း များပြားလှသော သမားတော်များ၊ ဆေးလုံးဆရာများနှင့် စက်မှုပညာရှင်များအားလုံးမှာ ခေါင်းခါယမ်းကာ သူတို့အနေဖြင့် တတ်နိုင်ခြင်းမရှိကြောင်းသာ အားမနာတမ်း ပြောကြားခဲ့ကြလေသည်။

အလင်းဆောင်မှန်မှာ တစ်ပိုင်းတစ်စ မသေမျိုးရတနာအဆင့်အထိ မြင့်မားလှသော်လည်း ၎င်း၌လည်း အကန့်အသတ်များ ရှိနေပေသေးသည်။

အထူးသဖြင့် အခြားသော လမ်းစဉ်များနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် မှန်၏ စွမ်းအားမှာ လက်လှမ်းမမီနိုင်တော့ပေ။

ရှေးဟောင်း သွေးသတ်မင်းဆက်မှ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်များကိုမူ အလင်းဆောင်မှန်က လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းပေါ်ပေါက်လာသည့် တားမြစ်မင်းဆက်၏ နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်နှင့် ဗုဒ္ဓလမ်းစဉ်များကိုမူ မှန်က မတုပနိုင်ခဲ့ချေ။

ညဉ့်မိုးစက်မင်းဆက်၏ ထူးဆန်းလှသော တစ္ဆေလမ်းစဉ်များမှာမူ ပြောနေရန်ပင် မလိုတော့ပေ။

မုန့်ယာယောင်၏ တာအိုဒဏ်ရာမှာ ညဉ့်မိုးစက်မင်းဆက်နှင့် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဆက်နွှယ်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

စက်မှုအတတ်ပညာရှင် အများအပြားမှာလည်း ဗုဒ္ဓဘာသာ သမားတော်ကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ အရောင်တောက်သွားကြပြီး စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေကြကုန်၏။

"ဒီစက်မှုရုပ်သေးထဲမှာ ဝိညာဉ်သဘာဝ ကိန်းအောင်းနေတာပဲ၊ ဒါဟာ တကယ့်ကို ဝိညာဉ်ရတနာ တစ်ခုပါပဲ"

"ဒီဘက်ခေတ် ကျင့်ကြံသူတွေက ဝိညာဉ်သဘာဝကိုတောင် ဖန်တီးနိုင်နေကြပြီလား၊ နောက်မျိုးဆက်တွေက တကယ့်ကို အံ့မခန်းပါလား"

"ဒါကြောင့် ငါတို့က အိုပြီလို့ ပြောတာပေါ့၊ ခေတ်ကုန်သွားပါပြီ၊ နောက်မျိုးဆက်တွေရဲ့ ဉာဏ်ပညာကိုပဲ ပိုပြီး ယုံကြည်အားကိုးရတော့မှာပါ"

အစောပိုင်းက နင်းကျော့သည် ဂိုဏ်းချုပ်သုံးဦး၏ ပုံရိပ်များ အလင်းဆောင်မှန်ထဲတွင် ကျန်ရစ်နေလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း စုံစမ်းကြည့်သောအခါ စိတ်ပျက်စရာသာ ကြုံခဲ့ရသည်။

အလင်းဆောင်မှန်မှာ ဂြိုဟ်၏ ဗဟိုချက်တွင် ပုန်းကွယ်နေချိန်၌ပင် အမြဲတမ်း ဖုံးကွယ်ထားသည့် အခြေအနေတွင်သာ ရှိနေခဲ့သည်။ ကံပါသူများသာ ၎င်းနှင့် ထိတွေ့ခွင့်ရပြီး မိမိတို့၏ ပုံရိပ်များကို ချန်ထားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးများမှာ စွမ်းအားကြီးမားကြသော်လည်း အလင်းဆောင်မှန်နှင့် ဆုံစည်းရန် ကံမပါခဲ့ကြသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

ဘေးလူကဲ့သို့ အခြေအနေကို အကဲခတ်နေသည့် ဝိညာဉ်လေးမှာ နင်းကျော့၏ စိတ်သောကကို သတိပြုမိသွားပြီး တိုက်ရိုက်ပင် အကြံပေးလေသည်။

"နင်းကျော့၊ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားပါဦး"

"မင်းက မူလဝိညာဉ် သန္ဓေလှေလိုမျိုး ကြီးမားတဲ့ ရည်မှန်းချက်ကိုတောင် အောင်မြင်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီပဲ၊ ဒါကိုပဲ ကံကောင်းတယ်လို့ သဘောထားပြီး ကျေနပ်နေသင့်တာပေါ့"

"အရမ်းလည်း အလောမကြီးပါနဲ့ဦး"

"အလောတကြီး လုပ်ရင် အမှားပါတတ်တယ်၊ မင်းမှာ အဆုံးသတ်ရမယ့် အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေ အများကြီး ကျန်နေသေးတယ်လေ"

"စိတ်ကို အေးအေးထားပါ"

ဝိညာဉ်လေး၏ ဆူပူကြိမ်းမောင်းမှုကို ကြားမှပင် နင်းကျော့မှာ သူ၏ စိတ်ဆန္ဒကို အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်လိုက်နိုင်တော့သည်။

ဝိညာဉ်လေး ပြောသည်မှာ မှန်ကန်ကြောင်း သူ သိပါသည်။ သူ အဆုံးသတ်ရမည့် အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်များစွာ ကျန်ရှိနေသေးသည် မဟုတ်လော။

ယွမ်လိုင်တောင်ရှိ စာကြည့်တိုက်။

နင်းကျော့သည် စာကြည့်တိုက်၏ အမြင့်ဆုံးအထပ်တွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏ ရှေ့တွင်မူ မွှေးပျံ့သော လက်ဖက်ရည်နှင့် မုန့်အချိုအချဉ်များကို ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်စွာ ပြင်ဆင်ပေးထားလေသည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲ၌ စားချင်သောက်ချင်စိတ် အလျှင်းမရှိပေ။

သူသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖြန့်ခင်းလိုက်၏။

၎င်းမှာ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အသိအမြင် ပန်းချီကားတစ်ချပ် ဖြစ်သည့် 'ရွှေနဂါး မိုးတိမ်ခွဲ ပုံရိပ်' ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုပုံရိပ်မှာ ကျယ်ပြောလှပြီး အဆုံးအစ မရှိသကဲ့သို့ ခံစားရစေ၏။ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်း တစ်ခုလုံးမှာ ထူထပ်လှသော တိမ်တိုက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ကောင်းကင်ထက်မှ လေးလံသော လိုက်ကာကြီးများ ကျဆင်းနေသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။

ထိုစဉ် တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခုက ကောင်းကင်ယံကို ခွဲခြမ်းလိုက်ပြီး တိမ်တိုက်ပင်လယ်ထဲမှ နဂါးကြီးတစ်ကောင် ခွေရစ်ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

နဂါး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရွှေရောင်အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အကြေးခွံတစ်ခုချင်းစီမှာ သတ္တုရောင် တောက်ပနေကာ နတ်ဘုရားများ သွန်းလုပ်ထားသည့် လက်နက်များအလား ထင်မှတ်ရ၏။

ကောင်းကင်ယံ၌ နဂါးကြီး လူးလာဝဲပျံနေသဖြင့် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး တိမ်တိုက်များကို ဖြတ်သန်းကာ ရွှေရောင်လျှပ်စီးများ လက်ကနဲ လက်ကနဲ ပေါ်ထွက်လာပုံမှာ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား၏ အမျက်ဒေါသကို ဖော်ပြနေသကဲ့သို့ ရှိချေသည်။

"ရွှေဓာတ် ကျင့်စဉ်၊ ရွှေနဂါး စစ်အစီအရင် ဖောက်ထွင်းခြင်း..." နင်းကျော့သည် ထိုကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အသိအမြင် ပန်းချီကားကို နှစ်ချက် သုံးချက်မျှ ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် ၎င်း၌ ပါဝင်သော ကျင့်စဉ်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက် နားလည်သွားလေသည်။

ယခုအခါတွင်မူ ကျွမ်းကျင်လာအောင် လေ့ကျင့်ရန်သာ ကျန်တော့ပေသည်။

"ဒီ ရွှေနဂါး စစ်အစီအရင် ဖောက်ထွင်းခြင်း ကျင့်စဉ်မှာ တိုးတက်အောင် လုပ်လို့ရတဲ့ အချက်တွေ အများကြီး ရှိနေသေးတာပဲ"

အသေးစိတ် ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် နင်းကျော့မှာ ထိုကျင့်စဉ်၏ အားနည်းချက်များကို ချက်ချင်း မြင်ယောင်လာပြီး ၎င်းကို မည်သို့ ပြုပြင်ပြောင်းလဲလျှင် ပိုမို အစွမ်းထက်လာမည်၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သုံးစွဲမှုကို မည်သို့ လျှော့ချနိုင်မည် စသည်တို့ကို တွေးတောမိသွား၏။

သူ၏ လက်ရှိ ဓာတ်ငါးပါး နားလည်မှု အဆင့်မှာ အနည်းဆုံး ပါရဂူအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။ ထိုကဲ့သို့သော အသိအမြင် ပန်းချီကားများကို ကြည့်ရာတွင် ကျင့်စဉ်များကို ခဏချင်း သိမြင်နိုင်ရုံသာမက ၎င်းတို့၏ ချို့ယွင်းချက်များနှင့် အားနည်းချက်များကိုပါ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ဓာတ်ငါးပါး နားလည်မှုက တကယ်တမ်း ဘယ်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီလဲ"

နင်းကျော့ကိုယ်တိုင်ပင် ဤအချက်ကို သေချာမသိချေ။

အဆုံးသတ်ပိုင်းတွင်မူ သူ၏ မိသားစု မသေမျိုး ပါရမီနှင့် ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်မိုးမခပင်၏ အကူအညီကြောင့် သူ၏ စိတ်အာရုံမှာ ရှုပ်ထွေးသွားပြီး အရာရာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခွဲခြားနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။

သူ၏ မသေမျိုး ပါရမီမှာ အမှန်တကယ် မည်သို့သော အရာမျိုး ဖြစ်သည်ကို ဓာတ်ငါးပါး နတ်ဘုရားသခင်အား မေးမြန်းကြည့်ခဲ့ဖူးသည်။

နတ်ဘုရားသခင် ပြောပြချက်အရ နင်းကျော့အား အဆင့်တက်အောင် ကူညီပေးပြီးနောက် ပုံရိပ်ပြန်နံရံရှိ ဓမ္မခန္ဓာ အများအပြားကို အသုံးပြုကာ ဗေဒင်တွက်ချက်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း သိရ၏။

ထိုဓမ္မခန္ဓာများ၏ တူညီသောအချက်မှာ အားလုံးက ဗေဒင်တွက်ချက်ခြင်း၌ အလွန်ထူးချွန်ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဗေဒင်တွက်ချက်မှု၏ ရလဒ်မှာ နတ်ဘုရားသခင် အနေဖြင့် နင်းကျော့ကို တပည့်အဖြစ် လက်မခံခဲ့ခြင်းမှာ အလွန်မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက် ဖြစ်သည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် မှန်ကန်သော အချက်မှာ နင်းကျော့၏ မသေမျိုး ပါရမီနှင့် သက်ဆိုင်နေ၏။ ထိုပါရမီကို နောက်ကျမှ သိလေလေ နင်းကျော့အတွက် ကောင်းလေလေ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ စောစောစီးစီး သိသွားခဲ့လျှင် ဘေးဒုက္ခများ သီဆိုက်လာနိုင်ပြီး နင်းကျော့အနေဖြင့် ထိုဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို မခံနိုင်ဘဲ အသက်အန္တရာယ်နှင့်ပင် ကြုံတွေ့ရနိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။

နတ်ဘုရားသခင်က နင်းကျော့အား အထူးတလည် မှာကြားခဲ့၏။ "မင်းရဲ့ မသေမျိုး ပါရမီနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ သဘာဝအတိုင်းပဲ လွှတ်ထားလိုက်ပါ။ တကူးတက လိုက်မရှာပါနဲ့၊ စစ်ဆေးမှုတွေလည်း မလုပ်ပါနဲ့။ အချိန်တန်တဲ့အခါ အဖြေက သူ့အလိုလို ထွက်လာပါလိမ့်မယ်။ အဲဒါက မင်းအတွက် အကောင်းဆုံး ရလဒ်ပဲ"

"ဒီလောကမှာ အရာအားလုံးကို စောစောသိရတာက အမြဲတမ်း မကောင်းပါဘူး။ တစ်ခါတလေမှာ မသိဘဲ နေတာကတောင် ပိုပြီး အကျိုးရှိနိုင်ပါတယ်"

နင်းကျော့မှာ စိတ်ပျက်သွားသော်လည်း ဓာတ်ငါးပါး နတ်ဘုရားသခင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ယုံကြည်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး သူ၏ မသေမျိုး ပါရမီကို လိုက်လံစုံစမ်းခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်လေသည်။

ဤအရာမှာ သူ၏ အတွက် သိပ်ပြီး မခက်ခဲလှပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ အရေးကြီးဆုံးနှင့် အရေးတကြီးဆုံး ကိစ္စမှာ သူ၏ မိခင်ကို ကုသပေးနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေရန်သာ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

ဒေါက်... ဒေါက်... ဒေါက်...

လင်းရှန်းရှန်း၏ တတိယမြောက် ဂိုဏ်းတူအစ်ကို လောင်ဒေမှာ သစ်သားလှေကားထက်သို့ လေးလံသော ခြေလှမ်းများဖြင့် တက်လာလေသည်။

သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အသိအမြင် ပန်းချီကား အစည်းလိုက်ကို သယ်ဆောင်လာပြီး စိတ်ထဲ၌ မကျေမနပ် ဖြစ်နေ၏။

"ဆရာကလည်း ဘာတွေ တွေးနေပါလိမ့်၊ ဒီလောက် အဖိုးတန်တဲ့ အသိအမြင် ပန်းချီကားတွေကိုမှ ဟိုသူခိုး နင်းကျော့ကို ကြည့်ခွင့်ပေးရတယ်လို့"

"ဒါဟာ ဂျူနီယာညီမလေးက နင်းကျော့အတွက် ကောင်းသတင်းတွေ အများကြီး ပြောပေးထားလို့ နေမှာပဲ"

"အဓိကကတော့ စီနီယာအကိုကြီးကို သွားသတင်းပို့တော့ သူကပါ ဒါကို ဝမ်းပန်းတသာ ထောက်ခံနေတာပဲ။ အင်း... ငါတို့ အကိုကြီးကတော့ စိတ်ထားကလည်း အရမ်းမွန်မြတ်သလို ဖြောင့်မတ်လွန်းတာပဲ ခက်တယ်"

အလင်းဆောင်မှန်၏ ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ လျှို့ဝှက်ပဋိညာဉ်အရ ပါဝင်ပတ်သက်သူ အားလုံးမှာ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းထားကြရသည်။

လောင်ဒေနှင့် အခြားသူများမှာမူ ထိုကဲ့သို့သော ပါရမီနှင့် ဉာဏ်ရည်မျိုး မရှိကြသဖြင့် အမှန်တရားကို မသိဘဲ အမှောင်ထဲတွင်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ကြရလေသည်။

လောင်ဒေမှာ စာကြည့်တိုက်၏ ထိပ်ဆုံးထပ်သို့ ရောက်သောအခါ နင်းကျော့အား ဤမျှအထိ ဧည့်ခံထားသည်ကို မြင်ရသဖြင့် သူ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် ညိုမှောင်သွားတော့သည်။

သူက စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်နေမိ၏။ "ဒီနေရာက ငါတို့ ဆရာနဲ့ စီနီယာအကိုကြီးတို့အတွက်ပဲ သီးသန့်ထားတဲ့ နေရာလေ။ အခုတော့ နင်းကျော့လို အပြင်လူက လာပြီး မောက်မောက်မာမာနဲ့ နေရာယူထားတယ်၊ ဒါက တကယ့်ကို လွန်လွန်းပါတယ်"

လောင်ဒေမှာ ဂိုဏ်းကို လေးစားသောအားဖြင့် ပြဿနာမရှာခဲ့သော်လည်း မျက်နှာကို ခပ်တင်းတင်း ထားကာ အသိအမြင် ပန်းချီကားများကို စားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်လေသည်။

နင်းကျော့က မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်ကာ "ဘာလို့ ဒီလောက်ပဲ ရှိတာလဲ။ မင်းတို့ ဆရာက ဓာတ်ငါးပါးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အသိအမြင် ပန်းချီကားတွေ အားလုံးကို ငါ့အတွက် ပြင်ဆင်ပေးထားရမှာ မဟုတ်ဘူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

လောင်ဒေကမူ ထိုပန်းချီကားများကို နားလည် သဘောပေါက်ရန်အတွက် အနည်းဆုံး နှစ်အနည်းငယ်မျှ ကြာမြင့်လိမ့်မည်ဟု တွေးနေမိ၏။ ဤမျှအထိ အဘယ်ကြောင့် အလောတကြီး ဖြစ်နေရပါသနည်း။

သူက နှုတ်မှမူ တောင်းပန်စကား ဆိုကာ နင်းကျော့ အလောတကြီး ဖြစ်နေသည်ကို သိသောကြောင့် ရှိသမျှထဲမှ အချို့ကို အရင်လာပို့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ပြောလိုက်သည်။

နင်းကျော့မှာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။ သူသည် လောင်ဒေ၏ စိတ်ခံစားချက်နှင့် အတွေးများကို နားလည်ပါသည်။ ဝိညာဉ်ခေါ်ယူခြင်းပညာရပ်ကို အသုံးမပြုဘဲနှင့်ပင် လောင်ဒေ၏ မျက်နှာကို ကြည့်ရုံဖြင့် အများကြီး သိနိုင်ပေသည်။

"ဒီမှာ ခဏစောင့်နေဦး၊ ဒါတွေကို ကြည့်ပြီးတာနဲ့ မင်းကို ပြန်ပေးလိုက်မယ်" ဟု နင်းကျော့က ထွက်သွားရန် ပြင်နေသော လောင်ဒေကို လှမ်းတားလိုက်သည်။

သူသည် အသိအမြင် ပန်းချီကား အသစ်တစ်ချပ်ကို ဖြန့်လိုက်၏။

ထိုပုံထဲတွင် တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်၌ အနီရောင် ဝတ်ရုံဝတ်ထားသည့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ကောင်းကင်သို့ မြှောက်ကာ နေမင်း၏ စွမ်းအားကို ဆွဲယူနေပုံကို တွေ့ရသည်။

ကောင်းကင်ယံ၌ တောက်လောင်နေသော နေမင်းမှာ မြင့်မားစွာ ချိတ်ဆွဲထားပြီး နေရောင်ခြည်များမှာ မီးလျှံများကဲ့သို့ ကျဆင်းနေသဖြင့် ကမ္ဘာလောကကြီး တစ်ခုလုံးမှာ ပူပြင်းလောင်မြိက်နေသကဲ့သို့ ရှိချေသည်။

ထိုကျင့်ကြံသူ၏ ဘေးပတ်လည်တွင် ဟိန်းဟောက်နေသော မီးလျှံများ ဝန်းရံနေပြီး ထိုမီးလျှံများကြောင့် လေထုမှာ ပုံပျက်နေကာ တောင်ပေါ်ရှိ မြက်ပင်များနှင့် သစ်ပင်များကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုနေသည့် ပြင်းထန်သော မီးတောက်ကြီး ဖြစ်ပေါ်နေလေသည်။

မီးဓာတ် ကျင့်စဉ် - 'ပြင်းထန်မီးလျှံ ကမ္ဘာလောင်ခြင်း'

နင်းကျော့၏ နှလုံးသားမှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး "တကယ့်ကို အစွမ်းထက်ပြီး လွှမ်းမိုးမှုရှိတဲ့ ကျင့်စဉ်ပဲ" ဟု ရေရွတ်မိသည်။

သူသည် အသိအမြင် ပန်းချီကားကို ပြန်ချလိုက်ကာ လက်ဖဝါးကို ဖြန့်ပြီး လက်ချောင်းလေးများကို လှုပ်ရှားလျက် ကျင့်စဉ်ကို စတင်အသက်သွင်းလိုက်၏။

အသက်ရှူ အကြိမ်တစ်ဆယ်ခန့် အကြာတွင်မူ သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်မှ တောက်ပသော မီးတောက်လေးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာလေသည်။

ဤမီးတောက်မှာ ပန်းချီကားထဲ၌ ဖော်ပြထားသော မီးတောက်နှင့် အလွန်ပင် ဆင်တူလှပေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော လောင်ဒေမှာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားပြီး "ဒါ... နင်းကျော့၊ မင်းက ဒီကျင့်စဉ်ကို အရင်ကတည်းက တတ်ထားတာလား" ဟု မသိစိတ်ဖြင့် မေးမိသွားတော့သည်။

နင်းကျော့အနေဖြင့် အသိအမြင် ပန်းချီကားကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ဤကျင့်စဉ်ကို နားလည် သဘောပေါက်သွားသည်ဆိုသည်မှာ သူ ဘယ်လိုမှ မယုံကြည်နိုင်သော ကိစ္စဖြစ်နေ၏။

၎င်းမှာ မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် အံ့သြစရာ ကောင်းလွန်းလှပေသည်။

လောင်ဒေမှာ ထိုကဲ့သို့ပင် တွေးတောရန်ပင် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေ၏။

နင်းကျော့က သူ့ကို စိုက်ကြည့်ကာ ချက်ချင်းပင် ငေါက်လိုက်လေသည်။ "တိတ်စမ်း"

"ငါက မင်းကို ဒီမှာ တိုင်တစ်တိုင်လို စောင့်နေဖို့ ပြောတာလေ၊ ငါ ကျင့်စဉ်ကို နားလည်အောင် ကြိုးစားနေတာကို စကားပြောပြီး မနှောင့်ယှက်နဲ့"

လောင်ဒေမှာ နှုတ်ဆိတ်သွားရသော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲ၌မူ ပို၍ပင် မကျေမနပ် ဖြစ်လာတော့သည်။

နင်းကျော့မှာ သူ၏ လက်ထဲရှိ မီးတောက်ကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချမိ၏။

"'ပြင်းထန်မီးလျှံ ကမ္ဘာလောင်ခြင်း' ကျင့်စဉ်ရဲ့ အစွမ်းကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ဖို့ဆိုရင် စစ်မှန်နေမီးလျှံ လိုအပ်တာပဲ။ ဒီလို မီးမျိုးစေ့ မရှိရင် ငါ့ရဲ့ အဆင့်က ဘယ်လောက်ပဲ မြင့်နေပါစေ၊ တုပရုံပဲ တတ်နိုင်မှာပဲ။ ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားအကုန် သုံးရင်တောင် ဒီကျင့်စဉ်ရဲ့ တကယ့် အစွမ်း ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းကိုတောင် ရောက်မှာ မဟုတ်ဘူး"

သူသည် အသိအမြင် ပန်းချီကားများကို ဆက်လက် လေ့လာနေခဲ့သည်။

နောက်ထပ် ပန်းချီကားတစ်ချပ်မှာမူ အလွန်ပင် ထူးခြားလှ၏။

ရှေးဟောင်း ချိုင့်ဝှမ်းကြီးတစ်ခုကို တွေ့ရသည်။ မြေပြင်မှာ အက်ကွဲသွားပြီး ချော်ရည်များ ပွင့်ထွက်လာကာ နံရံများပေါ်မှ ကြည်လင်သော စမ်းရေများ စီးကျလာပြီး ချိုင့်ဝှမ်းအောက်ခြေ၌ အခိုးအငွေ့များကြားတွင် ပေါင်းဆုံနေကြသည်။

ထိုအငွေ့များကြားတွင် မီးနဂါးတစ်ကောင်နှင့် ရေနဂါးတစ်ကောင်တို့မှာ တစ်ကောင်နှင့်တစ်ကောင် ရစ်ပတ်နေကြပုံမှာ ခန့်ညားထည်ဝါလှသော မြင်ကွင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်ချေသည်။

"ဒီကျင့်စဉ်က မီးဓာတ်နဲ့ ရေဓာတ် နှစ်မျိုးလုံး ပါဝင်နေတာပဲ - 'ရေနှင့်မီး ပေါင်းစည်းခြင်း'"

"စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလိုက်တာ၊ တကယ့်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်"

နင်းကျော့သည် ၎င်းကို နှစ်ချက် သုံးချက်မျှ ကြည့်လိုက်ပြီး အသိအမြင် ပန်းချီကားကို ပြန်ချလိုက်ကာ လက်တစ်ဖက်တွင် မီးနှင့် အခြားလက်တစ်ဖက်တွင် ရေကို ဖြစ်ပေါ်စေလိုက်၏။

မီးလျှံနှင့် ရေစွမ်းအားတို့မှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဟန်ချက်ညီစွာ ရစ်ပတ်နေကြပြီး ဆန့်ကျင်ဘက် အစွမ်းများ ဖြစ်ကြသော်လည်း အံ့သြဖွယ် ကောင်းလောက်အောင်ပင် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေကြချေသည်။

လောင်ဒေမှာမူ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အံ့သြဘနန်း ဖြစ်ကာ မျက်လုံးများပင် ပြူးထွက်မတတ် ဖြစ်သွားသော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဘာမှမပြောဘဲ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်သာ နေလိုက်တော့သည်။

ထို့နောက်တွင်မူ နင်းကျော့သည် အသိအမြင် ပန်းချီကားများကို တစ်ချပ်ပြီး တစ်ချပ် ဆက်တိုက်ဆိုသလို နားလည် သဘောပေါက်သွားခဲ့လေသည်။

လောင်ဒေမှာ ကြည့်နေရင်းနှင့် အမှန်တရားကို တဖြည်းဖြည်း ရိပ်မိလာပြီး ပါးစပ်မှာ အလိုလို ဟသွားကာ မျက်လုံးများ ပြူးထွက်နေပုံမှာ နင်းခြေခံလိုက်ရသည့် ဖားပြုတ်တစ်ကောင်နှင့်ပင် တူနေတော့သည်။

"နင်းကျော့ဆိုတဲ့ ဒီလူငယ်လေးရဲ့ ဉာဏ်ရည်က တကယ့်ကို အံ့မခန်းပါလား"

"မယုံနိုင်စရာပဲ"

"ငါတို့ ဆရာ၊ ဂျူနီယာညီမလေးနဲ့ စီနီယာအကိုကြီးတို့က သူ့ကို ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ အလေးထားပြီး ဆက်ဆံနေကြလဲဆိုတာ အခုမှ သိတော့တယ်"

"ကြောက်စရာပဲ၊ ဒီလောက် ဉာဏ်ရည်မြင့်တာက တကယ့်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်"

ဤအချက်ကို သဘောပေါက်သွားပြီးနောက်တွင်မူ လောင်ဒေ၏ စိတ်ထဲရှိ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မှုများနှင့် မကျေနပ်မှုများမှာ တစ်စစီ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူ၏ ဂိုဏ်း၊ ဆရာ၊ ဂျူနီယာညီမလေးနှင့် စီနီယာအကိုကြီးတို့မှာ နင်းကျော့၏ အနာဂတ် အလားအလာကို ကြိုတင်မြင်ထားကြသဖြင့် သူ၏ အစောပိုင်း အဆင့်တွင်ပင် ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်အောင် ကြိုတင်၍ မေတ္တာရှေ့ထား ဆက်ဆံနေကြခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ ချက်ချင်းပင် ရိပ်မိသွားလေတော့သည်။

နင်းကျော့သည် အသိအမြင် ပန်းချီကားများကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် လောင်ဒေကို ပြန်သယ်သွားခိုင်းလိုက်၏။

"ကျန်တဲ့ အသိအမြင် ပန်းချီကားတွေကို ဘယ်တော့ လာပို့ပေးမှာလဲ" ဟု နင်းကျော့က တင်းမာသော မျက်နှာထားဖြင့် မေးလိုက်သည်။

လောင်ဒေမှာ ခေါင်းညိတ်ကာ အရိုအသေပေးရင်း "ကျွန်တော် အမြန်ဆုံး စုစည်းပြီး ဒီညထက် နောက်မကျစေဘဲ လာပို့ပေးပါ့မယ်။ ခဏလောက် ထပ်စောင့်ပေးပါဦး သခင်လေးနင်းကျော့" ဟု ပြန်ပြောလေသည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း မြန်မြန်လုပ်" ဟု နင်းကျော့က မျက်လုံးကို အနည်းငယ် ဖွင့်ကာ ပြောလိုက်၏။

နင်းကျော့မှာ လောင်ဒေအား မျက်နှာသာပေး၍ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် မဆက်ဆံခဲ့သော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော အမူအရာကပင် လောင်ဒေ၏ ရိုသေလေးစားမှုကို ပို၍ ရရှိစေခဲ့လေသည်။

လောင်ဒေမှာ ကမန်းကတန်းပင် ပြန်ဆင်းသွားတော့၏။

ထိုအခါမှသာ နင်းကျော့မှာ သူ၏ တည်တင်းနေသော အမူအရာကို လျှော့ချလိုက်ပြီး အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်လေသည်။

ဤသို့ အခွင့်သာခိုက် ဆုံးမလိုက်ခြင်းက အမှန်တကယ်ပင် ထိရောက်ပေလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ လောင်ဒေနှင့် အခြားသူများ၏ မကျေနပ်မှုများကို ဖယ်ရှားပေးရုံသာမက နင်းမျိုးနွယ်စုဝင်များ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူ၌ အခြေချနိုင်ရန်အတွက်လည်း အဟန့်အတားအချို့ကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကတိကဝတ်အရ ကျူးမျိုးနွယ်စုဝင်များနှင့် မီးလျှံသီး နင်းမျိုးနွယ်စုဝင် အချို့မှာ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူအတွင်းသို့ လာရောက် နေထိုင်ကြရမည် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့အတူ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူမှ တပည့်အချို့မှာလည်း တောင်ပိုင်းမင်မြို့တော်နှင့် မီးလျှံသီး မသေမျိုး မြို့တော်တို့တွင် သွားရောက် နေထိုင်ကြရမည် ဖြစ်ပေသည်။