← Chapters

အခန်း ၇၆၁

Vol. 72 Ch. 761

အခန်း ၇၆၁

Vol. 72 Ch. 761

အခန်း (၇၆၁) - ဆဋ္ဌမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်အဖြစ် အဆင့်တက်ခြင်း၊ ကံကြမ္မာသားတော်၏ အခွင့်အရေးနှင့် မိုးကြိုးအင်မော်တယ်စံအိမ်(၁)။

နှစ်တစ်ရာ ကြာမြင့်ပြီးနောက်။

ဝိညာဉ်လောက၊ ဖုန်းရှီးမြို့၊ အမှတ် (၈၈) တာအိုကျောင်းတော်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ရာကနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အမှတ် (၈၈) တာအိုကျောင်းတော်သည် ပိုမိုစည်ကားသိုက်မြိုက်လာသည်မှာ သိသာထင်ရှားလှပေသည်။

တာအိုကျောင်းတော်၏ အကျယ်အဝန်းမှာလည်း သုံးဆထက်မက ကျယ်ပြန့်လာခဲ့လေပြီ။

နှစ်စဉ် ကျောင်းဝင်ခွင့်ရသော ကျောင်းသူကျောင်းသား အရေအတွက်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း တိုးပွားလာပြီး ဖုန်းရှီးမြို့တွင် နာမည်ကျော်ကြားသော တာအိုကျောင်းတော်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ချေသည်။

ကျောင်းသူကျောင်းသား အများအပြားသည် ဂုဏ်သတင်းကို ကြားသိပြီး အမှတ် (၈၈) တာအိုကျောင်းတော်သို့ ဝင်ရောက်၍ ကျောင်းသားဖြစ်လာရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ရောက်ရှိလာကြ၏။

ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာရခြင်းမှာ သဘာဝကျစွာပင် ကျိုးစွေ့အပြင် ပိုင်စုကျဲ့တို့နှင့် ကြီးမားသော ဆက်စပ်မှု ရှိနေပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပိုင်စုကျဲ့သည် လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားပြီး လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ဘိုးဘေးတစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့သောကြောင့်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအားမျိုးမှာ တာအိုကျောင်းတော် အများအပြား၏ ကျောင်းအုပ်ကြီးများကြားတွင်ပင် အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှပေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဤသို့သော စွမ်းအားရှိသည့် ကျင့်ကြံမှုမျိုးရှိသူများက တော်ရုံ စာသင်ကြားပေးရန် ရွေးချယ်လေ့မရှိကြပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တာအိုကျောင်းတော်၏ ကျောင်းအုပ်ကြီးလုပ်ခြင်းမှာ လုံးဝအကျိုးအမြတ်မရှိသောကြောင့် ဖြစ်၏။

လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ဘိုးဘေးတစ်ပါးအနေဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ် အများအပြားကို ရယူလိုပါက မိသားစုတစ်ခု တည်ထောင်ရန်၊ ကုန်သည်အသင်းဖန်တီးရန်နှင့် ဆိုင်ခန်းများဝယ်ယူရန် စသည်တို့သာ လိုအပ်ပေသည်။

ဆရာဟူသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အကျိုးအမြတ် မရှိလှသော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း အလုပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ပိုင်စုကျဲ့ကဲ့သို့ လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ဘိုးဘေးတစ်ပါး ဖြစ်လာပြီးနောက်၌ပင် တာအိုကျောင်းတော်တွင် ဆက်လက်နေထိုင်ကာ စာသင်ကြားပေးနေခြင်းမှာ အလွန်တရာ ရှားပါးလှပေသည်။

မှန်ပေသည်၊ ဤသို့သော လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ဘိုးဘေးမျိုး မရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

သို့ရာတွင် ထိုသို့သော သူများသည် အခြေခံအားဖြင့် တာအိုလမ်းစဉ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့ဘဲ သက်တမ်းကုန်ဆုံးခါနီးဖြစ်မှသာ ထိုရာထူးမျိုးကို ရွေးချယ်လေ့ရှိကြ၏။

သို့သော် ပိုင်စုကျဲ့ကဲ့သို့ ငယ်ရွယ်နုပျိုကာ ခွန်အားပြည့်ဝပြီး အနာဂတ်တောက်ပနေသူတစ်ဦးက တာအိုကျောင်းတော်၏ ကျောင်းအုပ်ကြီးအဖြစ် ဆက်လက်လုပ်ကိုင်နေခြင်းမှာ မည်သို့မျှ တွေးထင်ထားနိုင်စရာ မရှိပေ။

ဤနေ့သည် ကျောင်းဖွင့်ရက်လည်း ဖြစ်လေသည်။

မိဘအများအပြားသည် မိမိတို့၏ သားသမီးများကို ခေါ်ဆောင်ကာ အမှတ် (၈၈) တာအိုကျောင်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြ၏။

တာအိုကျောင်းတော်တစ်ခုလုံးမှာ အလွန်တရာ စည်ကားသိုက်မြိုက်နေချေသည်။

"နှစ်တစ်ရာဆိုတဲ့ အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာ အမှတ် (၈၈) တာအိုကျောင်းတော်က ဖုန်းရှီးမြို့ရဲ့ လူကြိုက်အများဆုံး တာအိုကျောင်းတော် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဝင်ခွင့်ရဖို့တောင် စာမေးပွဲဖြေဆိုဖို့ လိုအပ်နေသေးတယ်ဆိုတော့ တကယ်ကို တွေးကြည့်လို့တောင် မရနိုင်လောက်အောင်ပဲ...”

လူတစ်ဦးက သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်၏။

ယခင်က အမှတ် (၈၈) တာအိုကျောင်းတော်သည် အခြေခံအားဖြင့် မည်သူမဆို ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး ခွဲခြားဆက်ဆံမှုမရှိဘဲ သင်ကြားပေးလေ့ရှိသည်။

၎င်းသည် မသင်မနေရအမျိုးအစား တာအိုကျောင်းတော်တစ်ခု ဖြစ်၏။

သို့ရာတွင် ယခုမူကား အမှတ် (၈၈) တာအိုကျောင်းတော်သို့ ဝင်ရောက်လိုသူ အရေအတွက် အလွန်များပြားလွန်းသော်လည်း၊ ကျောင်းတော်မှ လက်ခံနိုင်သည့် ကျောင်းသားအရေအတွက်မှာ ကန့်သတ်ချက်ရှိနေသောကြောင့် သဘာဝကျစွာပင် ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲ စစ်ဆေးရန် လိုအပ်လာခဲ့လေသည်။

သတ်မှတ်ထားသော ပါရမီရှိသူများသာလျှင် တာအိုကျောင်းတော်၏ ကျောင်း‌တော်သား ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

"မတတ်နိုင်ဘူးလေ၊ ဒါတွေအကုန်လုံးက ကျောင်းအုပ်ကြီးပိုင်ရဲ့ ကျေးဇူးတွေချည်းပဲ...”

"ကျောင်းအုပ်ကြီးပိုင် လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းသွားပြီးကတည်းက အမှတ် (၈၈) တာအိုကျောင်းတော်ဟာ အစိုးရဆီကနေ ထောက်ပံ့ကြေး အများကြီး ရရှိခဲ့တာပဲ...”

"ဒါက အမှတ် (၈၈) တာအိုကျောင်းတော်ကို မိုးနဲ့မြေလို ကြီးမားတဲ့ အပြောင်းအလဲတွေ ဖြစ်သွားစေခဲ့တာ...”

"တာအိုကျောင်းတော်၏ အကျယ်အဝန်းကို ချဲ့ထွင်လိုက်ရုံလောက် ရိုးရှင်းတာမဟုတ်ဘဲ အဆောက်အအုံ အသုံးအဆောင်တွေ အများကြီးကိုပါ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုးချဲ့ခဲ့သေးတယ်...”

"ကျောင်းသားအများအပြားက ပိုကောင်းတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေအနေတွေအတွက် သဘာဝကျကျပဲ နာမည်ကျော်ကြားမှုကို ကြားပြီး ရောက်လာကြတာပေါ့...”

လူတစ်ဦးက အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့် ပြောလိုက်၏။

"မဟုတ်‌သေးဘူး... ဒီလောက်နဲ့ ဘယ်ကမလဲ... အမှတ် (၈၈) တာအိုကျောင်းတော် ဒီလောက် လူကြိုက်များနေတာက ကျောင်းအုပ်ကြီးပိုင်ရဲ့ ကျေးဇူးသက်သက်တင် မဟုတ်ဘူး...”

"ငါထင်တာတော့ ပိုကြီးမားတဲ့ ကျေးဇူးက ကျောင်းအုပ်ကြီးပိုင်ရဲ့ တာအိုလက်တွဲဖော်ဆီမှာ ရှိနေတာပဲ...”

"ကြားသိရသလောက်တော့ ကျောင်းအုပ်ကြီးပိုင်ရဲ့ တာအိုလက်တွဲဖော်ကလည်း အောက်ဘုံလောကကနေ တက်လှမ်းလာတဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တစ်ယောက်တဲ့...”

"သူ့နာမည်က ကျိုးစွေ့ လို့ ခေါ်တယ်...”

"ဒီတာအိုရောင်းရင်းကျိုးရဲ့ အသက်က အခုအချိန်အထိတောင် ခြောက်ရာ၊ ခုနစ်ရာလောက်ပဲ ရှိသေးတာ၊ ဒါပေမဲ့ သူက နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့်ကို ရောက်နေပြီလေ...”

"ပိုအရေးကြီးတာက သူက ပဉ္စမအဆင့် အထွတ်အထိပ် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်နေသေးတာပဲ...”

"နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားက ဂုဏ်သတင်းကြားလို့ ရောက်လာကြပြီးတော့ ဆေးလုံးဖော်စပ်ပေးဖို့ အပြိုင်အဆိုင် လာရှာကြရတာ...”

"အခုအချိန်အထိ ဒီပါရမီရှင်ရဲ့ ဆေးလုံးဖော်စပ် အောင်မြင်မှုနှုန်းက ရာခိုင်နှုန်းပြည့်ပဲ၊ တစ်ခါမှ မကျရှုံးဖူးဘူး...”

လူတစ်ဦးက လေးနက်သော လေသံဖြင့် အတွင်းရေးလျှို့ဝှက်ချက်များကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်၏။

"မဖြစ်နိုင်တာ၊ မင်းဟာ ဟုတ်မှဟုတ်ရဲ့လားကွာ… ဆေးလုံးဖော်စပ်မှု အောင်မြင်နှုန်းက ရာခိုင်နှုန်းပြည့်တဲ့လား...”

"ဆဋ္ဌမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်ဆိုရင်တောင် ဒီလိုအစွမ်းအစမျိုး မရှိနိုင်ဘူးလေ၊ တကယ်ကို ကြမ်းလွန်းနေပြီ...”

"ငါနားလည်ပြီ၊ ကျောင်းသားအများအပြား အမှတ် (၈၈) တာအိုကျောင်းတော်ကို ဝင်ချင်နေကြတာကလည်း ဒီတာအိုရောင်းရင်းကျိုးရဲ့ တပည့်ဖြစ်ချင်လို့ကိုး...”

လူအများအပြားမှာ ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားကြလေသည်။

ယခုအချိန်တွင် အမှတ် (၈၈) တာအိုကျောင်းတော်မှာ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ လူကြိုက်များနေရသနည်းဆိုသည်ကို သူတို့ ချက်ချင်း နားလည်သွားကြတော့သည်။

တကယ်တမ်း၌ ဤမျှ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ရှိနေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

"ဒါက လက်ခံနိုင်စရာ မကောင်းဘူးလား...”

"တာအိုရောင်းရင်းကျိုးက ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့တင် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေပြီ၊ ပြီးတော့ ပဉ္စမအဆင့် အထွတ်အထိပ် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်နေသေးတယ်...”

"တချို့က တာအိုရောင်းရင်းကျိုးရဲ့ ပါရမီအရ လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ဆိုတာ လက်ဖဝါးလှန်သလို လွယ်ကူတဲ့ကိစ္စပဲလို့ ထင်ကြတယ်...”

"အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် အမှတ် (၈၈) တာအိုကျောင်းတော်မှာ လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ဘိုးဘေးနှစ်ပါးတောင် ရှိလာမှာပဲ...”

"ပိုအရေးကြီးတာက တာအိုရောင်းရင်းကျိုးဟာ အနာဂတ်မှာ ဆဋ္ဌမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်ဖြစ်လာဖို့လည်း အခွင့်အရေး အများကြီးရှိနေတာပဲ...”

"တစ်နေ့နေ့ ဆဋ္ဌမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်သာ ဖြစ်လာခဲ့ရင် ဖုန်းရှီးမြို့မှာတောင် အင်မတန် အရေးပါတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်...”

လူတစ်ဦးက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ရင်း ပြောလိုက်၏။

"ဒါက..."

လူတိုင်း၏ သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားကြကာ ဤအရာက မည်သည့်အဓိပ္ပာယ်ကို ကိုယ်စားပြုကြောင်း သူတို့ သဘာဝကျကျ သိရှိနေကြပေသည်။

လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ဘိုးဘေးတစ်ပါး၏ ဂုဏ်သတင်းနှင့် အဆင့်အတန်းသက်သက်ကပင် ရေတွက်၍မရနိုင်သော ကျင့်ကြံသူများကို မော့ကြည့်စေရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်၏။

အကယ်၍ ဆဋ္ဌမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်၏ ကျင့်ကြံမှုသာ ထပ်ပေါင်းထည့်လိုက်မည်ဆိုပါက ကျင့်ကြံသူအများအပြားကို အဆုံးအစမရှိ မျက်နှာချိုသွေးကာ မြှောက်ပင့်ဖားယားစေရန် ပို၍ပင် တွန်းအားပေးနေမည်မှာ သေချာပေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဆဋ္ဌမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်များ၏ အရေအတွက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် နည်းပါးလွန်းလှသည် မဟုတ်ပါလော။

အချိန်ကျရောက်လာပါက လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ဘိုးဘေးအများအပြားသည် ဆေးလုံးဖော်စပ်ပေးရန် တောင်းပန်တိုးလျှိုးလျက် သူ၏အိမ်တံခါးဝသို့ ရောက်လာကြရမည် ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဆဋ္ဌမအဆင့် ရတနာဆေးလုံးများအား အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်နိုင်ရန်ဟူသည်မှာ ထိုမျှ လွယ်ကူရိုးရှင်းသော ကိစ္စတစ်ရပ် မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် ဒီကိစ္စက နည်းနည်းတော့ ပုံကြီးချဲ့လွန်ရာ မကျဘူးလား...”

"ဒီတာအိုရောင်းရင်းကျိုးဆီမှာ အလားအလာလေး နည်းနည်းရှိတယ်ဆိုရင်တောင် အနာဂတ်ကိစ္စကို ဘယ်သူက တပ်အပ်ပြောနိုင်မှာလဲ...”

"အကယ်လို့ အနာဂတ်မှာ ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်တာ ကျရှုံးခဲ့ရင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားသမျှ ရေစုန်မျောသွားပြီ မဟုတ်ဘူးလား...”

လူတစ်ဦးက အနည်းငယ် အလျင်စလိုဖြစ်လွန်းနေသည်ဟု ခံစားနေရ၏။

ထိုသူ လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်း၍ ဆဋ္ဌမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်ဖြစ်လာချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းပြီးကာမှ ပြောဆိုကြခြင်းက ပိုမကောင်းပေဘူးလော။

"တုံးလိုက်တာကွာ...”

"အကယ်လို့ သူ လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ဘိုးဘေး၊ ဆဋ္ဌမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင် ဖြစ်လာတဲ့အထိ တကယ်စောင့်နေမယ်ဆိုရင် ငါတို့တွေ သူ့မျက်နှာကိုတောင် မြင်ရဖို့ ဆုတောင်းနေရလိမ့်မယ်...”

"အဲဒီလိုဆိုရင် မျက်နှာချိုသွေးဖို့၊ မြှောက်ပင့်ဖားယားဖို့ အခွင့်အရေးက ဘယ်လိုလုပ် ရှိလာနိုင်တော့မှာလဲ...”

"အခုအချိန်လေးကို အမိအရယူပြီး ဆက်ဆံရေးကောင်းအောင် မလုပ်ထားဘဲ ဘယ်အချိန်အထိ စောင့်နေရမှာလဲ...”

လူအများက ဆက်တိုက် လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ကြပြီး ဘေးနားရှိလူကို အရူးတစ်ယောက်အား ကြည့်နေသည့်အလား ကြည့်လိုက်ကြ၏။

အကယ်၍ တစ်ဘက်လူသည်သာ အမှန်တကယ် အောင်မြင်မှုများ ရရှိသွားပါက သူတို့တွင် ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်အောင် ပြုလုပ်ရန် အခွင့်အရေး မည်သို့ ရှိနိုင်တော့မည်နည်း။

ထိုအချိန်ရောက်လျှင် ယခု ကျိုးစွေ့အား မျက်နှာချိုသွေးနေသူများမှာ မြစ်ကိုဖြတ်ကူးနေသည့် ငါးသိုင်းခြုံများကဲ့သို့ပင် ရေတွက်၍မရနိုင်အောင် များပြားနေမည်မှာ သေချာပေသည်။

သူတို့မှာ အလှည့်ပင် ရနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

"နေပါဦး... တာအိုကျောင်းတော်ထဲမှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေး ပေါ်လာရတာလဲ...”

ဤအချိန်လေး၌ပင် တာအိုကျောင်းတော်၏ အတွင်းပိုင်းတစ်နေရာတွင် မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကို လူတစ်ဦးက ချက်ချင်း သတိပြုမိသွား၏။ ထိုနေရာမှ ရွှေရောင်မိုးကြိုးများ တစ်စစီ ကျဆင်းလာကာ ရင်တမမဖြစ်စေသော ကြောက်မက်ဖွယ် ကပ်ဘေးအငွေ့အသက်များ ပျံ့နှံ့နေလေသည်။

"ဒါက ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေး မဟုတ်ဘူး၊ ဆေးလုံးကပ်ဘေးပဲ...”

"ရတနာဆေးလုံး ဖော်စပ်တဲ့အခါမှသာ ပေါ်လာတတ်တဲ့ ကပ်ဘေးမျိုး...”

"တကယ်ကို အသေးအမွှားလေးကို ပုံကြီးချဲ့နေတော့တာပဲ၊ မင်းက ဆေးလုံးကပ်ဘေးကို မမြင်ဖူးဘူးလား...”

ဘေးနားရှိ လူတစ်ဦးက အထင်သေးစွာ ပြောလိုက်၏။

နောက်ဆုံးတွင် ဤနှစ်တစ်ရာအတွင်း ကျိုးစွေ့သည် တာအိုကျောင်းတော်ထဲ၌ မကြာခဏဆိုသလို ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်လေ့ရှိရာ ဆေးလုံးကပ်ဘေးများမှာလည်း အခါအားလျော်စွာ ပေါ်ထွက်လာတတ်ပေသည်။

လူအများအပြားမှာ စောစောစီးစီးကပင် ရိုးအီနေကြပြီဖြစ်ရာ ထူးဆန်းသည်ဟု မခံစားရတော့ကြောင်း ဆိုနိုင်ပေသည်။

"မဟုတ်ဘူး... မဟုတ်ဘူး... ဒါက သာမန် ဆေးလုံးကပ်ဘေး မဟုတ်ဘူး...”

"ငါခန့်မှန်းတာသာ မမှားဘူးဆိုရင် ဒါက ဆဋ္ဌမအဆင့် ရတနာဆေးလုံးရဲ့ ဆေးလုံးကပ်ဘေး ဖြစ်ရမယ်...”

"တစ်စုံတစ်ယောက်က တာအိုကျောင်းတော်ထဲမှာ ဆဋ္ဌမအဆင့် ရတနာဆေးလုံး ဖော်စပ်နေတာများလား...”

ထိုလူမှာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရပြီး တံတွေးတစ်ချက်ကို မမျိုချဘဲ မနေနိုင်ဖြစ်သွားရ၏။ သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိသွားဟန်ဖြင့် မျက်လုံးများတွင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုများ ပေါ်လွင်လာလေသည်။

"အမှတ် (၈၈) တာအိုကျောင်းတော် တစ်ခုလုံးမှာ ထိပ်တန်းဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်ဆိုလို့ တစ်ယောက်ပဲ ရှိတာလေ...”

"ဒါက တာအိုရောင်းရင်းကျိုး ဆဋ္ဌမအဆင့် ရတနာဆေးလုံး ဖော်စပ်နေတာများလား...”

"မဖြစ်နိုင်တာ၊ အကယ်လို့ အောင်မြင်သွားခဲ့ရင် တာအိုရောင်းရင်းကျိုးက ဆဋ္ဌမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင် ဖြစ်သွားပြီ မဟုတ်ဘူးလား...”

လူအများအပြားသည် ဤအချက်ကို တွေးမိသွားကြပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်မိကြကာ တစ်ဦး၏အမူအရာမှ တုန်လှုပ်မှုကို အခြားတစ်ဦးက မြင်တွေ့နေရလေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဆဋ္ဌမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်နှင့် ပဉ္စမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်မှာ လုံးဝကို ကွဲပြားခြားနားသော တည်ရှိမှုများ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

၎င်းတို့၏ အဆင့်အတန်းမှာ မည်သည့် လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ဘိုးဘေးနှင့်မျှ လျော့နည်းခြင်း မရှိပေ။

ထို့ထက်ပင် သာလွန်နိုင်ခြေ ရှိသေး၏။

…………

All Chapters