အခန်း ၁၆၇

အခန်း ၁၆၇ - ဒါကလည်း နဂါးနတ်ဘုရားဓားသိုင်းပဲလား

သစ်ပင်အုပ်ထက်၌ ကြောင်နက်ကြီးသည် ဦးလေးမြင်း၏ သရုပ်ဆောင်မှုကို ကြည့်ရင်း မှင်တက်မိနေ၏။

ဤသည်မှာ တကယ်ကို ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားစရာပင်။ ဦးလေးမြင်း၏ အားနည်းသလို ဟန်ဆောင်မှုမှာ ပြောင်မြောက်လှပြီး လုံးဝကို အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် ထူးခြားလှပေသည်။

‘ကြည့်ရတာ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု စိတ်နေစိတ်ထားက လိုအပ်ချက်တွေ ရှိနေသေးတာပဲ... ငါ ထာဝရနယ်ပယ်အထိ ဘာလို့ မကျင့်ကြံနိုင်ရတာလဲဆိုတာ မဆန်းတော့ပါဘူး... ငါသာ အဲ့ဒီအခြေအနေမှာဆိုရင်တော့ နဂါးသွေးဂျင်ဆင်းကို လုဖို့အတွက် သေချာပေါက် အပြေးအလွှား သွားမိမှာပဲ...’

...

ကြောင်နက်ကြီး အတွေးထဲ နစ်မျောနေစဉ်မှာပင်။

“ရှူး...”

မြင်းနက်ကြီးသည် လေကို အသာအယာ ရှူထုတ်လိုက်ပြီး ဓားတစ်လက်ကို အေးအေးဆေးဆေးပင် ဆွဲထုတ်လိုက်ကာ အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။

“ညီအစ်ကို... ငါ မင်းနဲ့ ရန်သူ မဖြစ်ချင်ပေမဲ့လည်း ဒီ နဂါးသွေးဂျင်ဆင်းကိုတော့ ငါ သေချာပေါက် ရမှ ဖြစ်မယ်... မင်း သိလား... ငါ့မှာ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရနေတဲ့ ညီအစ်ကိုတစ်ယောက် ရှိတယ်၊ သူ့အသက်ကို ကယ်ဖို့အတွက် ဒီ နဂါးသွေးဂျင်ဆင်းက အရေးတကြီး လိုအပ်နေလို့ပါ...”

အဝေးမှနေ၍ ဤစကားများကို နားထောင်နေသော ကြောင်နက်ကြီးမှာ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် တုန်ခါသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး သွေးအန်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့၏။ ဦးလေးမြင်း၏ သရုပ်ဆောင်မှုက တကယ်ကို အစစ်အမှန်အတိုင်းပင်။

‘ကံကြမ္မာနယ်ပယ်က ဒီ ကြောင်ပေါက်ကလေးကိုတောင် သူ့ရဲ့ အစီအစဉ်ထဲမှာ ထည့်သုံးသွားတာပဲ...’

‘ငါလည်း...’

ကြောင်နက်ကြီးသည် ရုတ်တရက် စိတ်ကူးယဉ်လာမိ၏။ သူသည် ဦးလေးမြင်း၏ သရုပ်ဆောင်မှုတွင် အလိုက်သင့် ပါဝင်ပေးရန်အတွက် အသည်းအသန် ဖျားနာနေသော “ညီအစ်ကို” အဖြစ် သရုပ်ဆောင်ရမလားဟု စဉ်းစားလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ပြန်လည်တွေးတောပြီးနောက်တွင် ထိုအကြံကို ဖျက်လိုက်၏။

‘ဦးလေးမြင်းရဲ့ သရုပ်ဆောင်မှုက အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပြီပဲ၊ ငါ့ရဲ့ မလိုအပ်တဲ့ အပိုဖြည့်စွက်ချက်တွေကို သူ လုံးဝ လိုအပ်မှာ မဟုတ်ဘူး...’

“မင်းရဲ့ ညီအစ်ကို သေတာ ရှင်တာက ငါနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး... လာပြီး ပြဿနာမရှာနဲ့တော့၊ မဟုတ်ရင် ငါ့ဓားက အညှာအတာ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး...”

အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ညိုမည်းသော မျက်နှာထားနှင့်အတူ သူ၏ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။

မြင်းနက်ကြီးမှာ စိတ်ထဲမှနေ၍ ကျေနပ်နေခဲ့၏။ သို့သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာကို အလေးအနက်ထားလျက်ပင် ပြောလိုက်၏။

“ဒါဆိုရင်တော့... ငါလည်း မင်းနဲ့ အနည်းငယ်လောက် ပညာဖလှယ်ဖို့ကလွဲပြီး တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူးပေါ့ ညီအစ်ကို...”

“ဟွန့်... သေစမ်း...”

အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်က ဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်ပြီး မြင်းနက်ကြီးထံသို့ တိုးဝင်သွားသည်။ အေးစက်သော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်းလက်သွားခဲ့၏။

မြင်းနက်ကြီးက သူ၏မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျုံ့လိုက်မိသည်။ ဤလူငယ်တွင် နဂါးနတ်ဘုရား ပုံရိပ်ယောင် ရှိမနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည့်အခါမှ သူ စိတ်အေးသွားခဲ့ရ၏။ သူသည် ဘေးသို့ လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်ထံသို့ ဓားနှင့် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်မှာ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွား၏။ တစ်ဖက်လူက ဤမျှအထိ လျင်မြန်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မထားခဲ့ပေ။ သူသည် ဓားအလင်းတန်းများကို အလျင်အမြန်ပင် ထိန်းချုပ်လိုက်ရာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသော ဓားမိုးရေစက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မြင်းနက်ကြီးထံသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။

“ဘုန်း... ဘုန်း...”

မြင်းနက်ကြီးသည် တိုက်ကွက်တိုင်းကို ခုခံကာကွယ်ရင်း လူငယ်နှင့် တိုက်ခိုက်နေခဲ့၏။ သူသည် တစ်ဖက်လူ၏ ဓားသိုင်းကို စမ်းသပ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသဖြင့် သူ၏ အမူအရာမှာ အလွန်ပင် တည်ကြည်နေပြီး မည်သည့် အထင်အမြင်သေးမှုမျိုးမျှ မရှိပေ။

ခေတ္တမျှကြာအောင် ထိုသူနှစ်ဦးမှာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်နေကြပေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်သည် သူ၏ စွမ်းရည်အားလုံးကို ထုတ်ဖော်လိုက်၏။ သူ၏ ဓားအလင်းတန်းများမှာ သောင်းကျန်းနေသော သမုဒ္ဒရာ ဆူနာမီလှိုင်းလုံးကြီးများအလား ယှက်နွယ်နေပြီး ၎င်း၏ အရှိန်အဟုန်မှာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

‘ဒီကောင်ရဲ့ ဓားသိုင်းက နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ဓားသိုင်းနဲ့ လုံးဝ ကွဲပြားနေတာပဲ...’

မြင်းနက်ကြီးက စိတ်ထဲမှနေ၍ ကျေနပ်နေခဲ့သည်။

သူသည် ဤရလဒ်ကို လက်ခံနိုင်ပေသည်။ အကယ်၍သာ စစ်မှန်သော နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း အတုအယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့မည်ဆိုပါက သူသည် မည်သို့မျှ လက်သင့်ခံနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူ၏နှလုံးသားအတွင်း၌ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ကျန်ရှိသော တပည့် သုံးဦးမှာ လော့လီ၊ ကျွင်းမော့ရှောင်နှင့် စုဝမ်ယီတို့သာ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ပြင် နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ လက်ရှိဂိုဏ်းချုပ်မှာလည်း လော့လီသာ ဖြစ်ပေသည်။

တိုက်ပွဲမှာ အဖြေမထွက်ဘဲ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်မှာ ရုတ်တရက် ဒေါသထွက်လာ၏။ သူသည် တိုက်ပွဲဧရိယာအတွင်းမှ ခုန်ထွက်လိုက်ပြီး သူ၏ဓားနှင့် တစ်ဖက်လူအား ချိန်ရွယ်လျက် ပြောလိုက်သည်။

“ငါ မင်းကို နောက်ထပ် အခွင့်အရေးတစ်ခု ထပ်ပေးမယ်... မင်းက ဒီလောက်အထိ ခေါင်းမာနေဦးမယ်ဆိုရင်တော့ ငါတို့ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ‘ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့် ဓားသိုင်း’ကို ထုတ်သုံးရလိမ့်မယ်...”

“ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့် ဓားသိုင်း ဟုတ်လား...”

မြင်းနက်ကြီးမှာ တကယ်ပင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရ၏။ ဤကောင်လေးတွင် ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့် ဓားသိုင်းတစ်ခု ဝှက်ထားလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မထားခဲ့ပေ။

“ညီအစ်ကို... နဂါးသွေးဂျင်ဆင်းက ငါ့အတွက် တကယ်ကို အရေးကြီးလို့ပါ... မင်း ငါ့ကို မပေးနိုင်ဘူးလား...”

မြင်းနက်ကြီးက တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားနှင့်ပင် နဂါးသွေးဂျင်ဆင်း ကိစ္စကိုသာ ဇွတ်အတင်း ပြောနေခဲ့သည်။

“သက်ညှာပေးထားတဲ့ ငါ့စေတနာကိုမှ မင်းက အသိအမှတ်မပြုဘူးဆိုရင်တော့... ငါ့အဆိုး မဆိုနဲ့တော့...”

အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်က ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွား၏။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ကျောနောက်၌ ရွှေရောင်နဂါးနတ်ဘုရား ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဤ ရွှေရောင်နဂါးနတ်ဘုရားမှာ ကြီးမားခြင်းမရှိဘဲ ငါးမီတာ ခြောက်မီတာခန့်သာ ရှည်လျားပြီး ဧရာမ ပန်းကန်လုံးတစ်လုံးစာခန့်သာ ထွားကြိုင်းကာ ၎င်း၏ ရွှေရောင်အမြီးမှာ လူငယ်၏ ခါးတွင် ရစ်ပတ်ထား၏။

“ဒါက...”

ဤ ရွှေရောင်နဂါးနတ်ဘုရား ပုံရိပ်ယောင်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မြင်းနက်ကြီးမှာ သွေးအန်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ သူ၏ ပြောင်မြောက်လှသော သရုပ်ဆောင်မှု စွမ်းရည်များ ရှိနေသော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင်မူ လုံးဝ ဟန်မဆောင်နိုင်တော့ပေ။

‘ဒါကလည်း နဂါးနတ်ဘုရားဓားသိုင်းပဲလား...’

၎င်းတွင် မူလအစ၏ အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပါဝင်နေသော်လည်း ကွာခြားချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို နှိုင်းယှဉ်သကဲ့သို့ပင် အလှမ်းကွာလွန်းလှပေသည်။

အဝေးက သစ်ပင်အုပ်ထက်က ကြောင်နက်ကြီးမှာလည်း တိုးညင်းစွာ ရယ်မောလိုက်မိ၏။ သူ၏ မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အဝေးက ထိုအရပ်မျက်နှာဆီသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်ရင်း သူ၏ စိတ်ထဲမှနေ၍ လှောင်ရယ်လိုက်မိတော့သည်။

‘ဒီ နဂါးနတ်ဘုရားက တကယ်ကို ခန့်ညားလှတာပဲ... နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း ဆိုတဲ့ အမည်နဲ့ တကယ်ကို ထိုက်တန်ပါတယ်... ဟားဟားဟား...’

အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်က ရွှေရောင်နဂါးနတ်ဘုရားကို ထုတ်ဖော်ပြီးနောက်တွင် သူ၏ အရှိန်အဝါတစ်ခုလုံးမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး သူ၏ ဓားချီမှာလည်း ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ဓားကဲ့သို့သော မျက်ခုံးများမှာ ပင့်တက်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ အကြည့်မှာလည်း အေးစက်တည်ငြိမ်နေလျက် မြင်းနက်ကြီးထံသို့ တိုးဝင်သွားလေတော့သည်။

သူ၏ ဓားအလင်းတန်းအတွင်း၌ ယခုအခါ နဂါးနတ်ဘုရား၏ ပုံရိပ်ယောင်များ ပါဝင်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ခဏချင်းမှာပင် သူ၏ ဓားသိုင်းအစွမ်းမှာ အဆပေါင်းများစွာ မြင့်တက်သွားလေသည်။

တိုက်ကွက် ဆယ်ဂဏန်းခန့်ကို ခုခံပြီးနောက် မြင်းနက်ကြီးမှာ ဤဓားသိုင်းအတွင်းက အားနည်းချက်အချို့ကို စတင် မြင်တွေ့လာခဲ့သည်။ သူသည် ရှုံးနိမ့်သွားဟန် ဟန်ဆောင်လိုက်ပြီး အလျင်အမြန်ပင် ထွက်ပြေးသွား၏။

“ကိုယ့်အရည်အချင်းကိုယ် မသိတဲ့ကောင်... နာမည်မရှိတဲ့ ဂိုဏ်းငယ်လေးတစ်ခုက တပည့်ကများ ငါတို့ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ အဆုံးစွန်သော ကျင့်စဉ်ကို လာပြီး စိန်ခေါ်ရဲတယ်ပေါ့... တကယ်ကို သေတွင်းထဲ လာတိုးတာပဲ...”

အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်က လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံတက်ကာ ထိုတောအုပ်အတွင်းမှ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

သစ်ပင်အုပ်ထက်၌ အနက်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ကျဆင်းလာခဲ့ပြီး မြင်းနက်ကြီး၏ ပုံရိပ်မှာ ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ကြောင်လေး... မင်း ဘေးကနေ အဲ့ဒီကောင်ရဲ့ ဓားသိုင်းကို သေချာ မြင်လိုက်ရဲ့လား...”

မြင်းနက်ကြီးက အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ် ပျောက်ကွယ်သွားသော ဘက်ဆီသို့ စိုက်ကြည့်ရင်း စဉ်းစားဟန်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။

“သေချာ မြင်လိုက်ပါတယ် ဦးလေးမြင်း... အဲ့ဒီကောင် သုံးသွားတဲ့ ဓားသိုင်းက နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ နဂါးနတ်ဘုရားဓားသိုင်းနဲ့ ဆင်တူတဲ့ အချက်အချို့ ရှိနေတယ်ဗျ...”

ကြောင်နက်ကြီးက အလေးအနက် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။

“ဆင်တူတဲ့ အချက်အချို့ ဟုတ်လား...”

မြင်းနက်ကြီးက ကြောင်နက်ကြီး၏ ခေါင်းကို ရိုက်လိုက်ရင်း မကျေမနပ်နှင့် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်၏။

“အနှစ်သာရမှာ ဆယ်ပုံတစ်ပုံလောက် ဆင်တူရင်တောင် ထားပါအုံး...”

ကြောင်နက်ကြီးမှာ အရိုက်ခံလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ဦးခေါင်းမှာ အူသွားခဲ့ရ၏။ သူက အားငယ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဦးလေးမြင်း... အခု သခင်ကြီးဆီ သွားပြီး အစီရင်ခံရတော့မှာလား...”

“သခင်ကြီးက အခု တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေတာလေ... ငါတို့ သူ့ကို သွားပြီး မနှောင့်ယှက်သင့်ဘူး... လောလောဆယ်တော့ ငါတို့ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းဆီကို တိတ်တဆိတ် သွားပြီးတော့... ဒါက တကယ်တော့ ဘယ်လိုဂိုဏ်းမျိုးလဲဆိုတာ တစ်ချက် သွားကြည့်ရမယ်...”

မြင်းနက်ကြီး၏ မျက်ဝန်းများ ဝင်းလက်သွားလျက် ပြောလိုက်သည်။

အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ် ပြသသွားသော ဓားသိုင်းမှာ နဂါးနတ်ဘုရားဓားသိုင်းနှင့် ဆယ်ပုံတစ်ပုံခန့်သာ ဆင်တူသော်လည်း လျစ်လျူရှုထား၍ မရပေ။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ၎င်းသည် ငါတို့၏ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းနှင့် တစ်စုံတစ်ရာ ပတ်သက်မှု ရှိနေနိုင်ပေသည်။ အကယ်၍ အမှန်တကယ် ပတ်သက်မှု ရှိနေခဲ့မည်ဆိုပါက ထိုအကြောင်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းမှာ သူတို့ဂိုဏ်းအတွက် အကျိုးပြုခြင်းပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

“ဦးလေးမြင်း... ဒါဆိုရင် အဲ့ဒီကောင်နောက်ကို လိုက်သွားကြတာပေါ့... ဒါမှ သူတို့ဂိုဏ်းက ဘယ်မှာ ရှိနေလဲဆိုတာကိုလည်း တစ်ခါတည်း ကြည့်လို့ရတာပေါ့...”

ကြောင်နက်ကြီးက ပြုံးရယ်လျက် ပြောလိုက်၏။

မြင်းနက်ကြီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ဟင်းလင်းပြင်သို့ ပျံတက်လိုက်ကြပြီး အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်၏ နောက်မှ နောက်ယောင်ခံကာ အဝေးကနေ၍ လိုက်ပါသွားကြတော့သည်။ တစ်ဦးမှာ ထာဝရနယ်ပယ်က မိစ္ဆာကြီးဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဦးမှာ ကံကြမ္မာနယ်ပယ်က မိစ္ဆာကြီး ဖြစ်သည့်အတွက် သာမန် နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ်က လူသားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှာ သူတို့ နောက်ယောင်ခံလိုက်နေသည်ကို သိရှိရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်မှာ တစ်ရက်တိတိ ပျံသန်းပြီးနောက် ညအိပ်အနားယူရန် ဂူတစ်ခုကို ရှာဖွေလိုက်သည်။ နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် သူ၏ခရီးကို ဆက်လက် ပျံသန်းပြန်သည်။ ထို့နောက် နောက်ထပ် တစ်ရက်တိတိ ပျံသန်းပြန်၏။ ညပြန်ရောက်သည့်အခါတွင်တော့ အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်မှာ ပျက်စီးနေသော ဘုရားကျောင်းတစ်ခုအတွင်းသို့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် တစ်ည အနားယူလိုက်ပြန်သည်။

မြင်းနက်ကြီးနှင့် ကြောင်နက်ကြီးတို့မှာ အဝေးမှ ပုန်းကွယ်နေရင်း စိတ်ထဲမှနေ၍ မကျေမနပ် ဆဲဆိုနေကြတော့၏။

‘အကွာအဝေးက ဘယ်လောက်မှ မဝေးတာကို... ဒီကောင်လေးက နှစ်ညတောင် ဆက်တိုက် အနားယူနေသေးတယ်... သူ့ရဲ့ ချီစွမ်းအင် သိုလှောင်မှုက တကယ်ကို နည်းလွန်းတာပဲ...’

“ဦးလေးမြင်း... ကျွန်တော် သွားပြီးတော့ သူ့ကို အားရပါးရ ပညာပေးလိုက်ရင် မကောင်းဘူးလားဗျာ...”

မှိန်ဖျော့သော ညအမှောင်အတွင်း၌ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ပုံရိပ်နှစ်ခုမှာ ဧရာမ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်၏ နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းကွယ်နေကြသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကြောင်နက်ကြီး၏ မျက်လုံးများမှာ ကြယ်တာရာများအလား ဝင်းလက်နေပြီး အတွင်း၌ ဒေါသတရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေတော့သည်။

အခန်း ၁၆၇ ပြီးပါပြီ။

---