အခန်း ၁၆၈

အခန်း ၁၆၈ - သိုင်းကျမ်းအဆောင်အတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ်ဝင်ရောက်ခြင်းနှင့် အထွတ်အထိပ်ကျင့်စဉ်သုံးရပ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်း

“မြက်ပင်ကို ရိုက်ပြီး မြွေကို လှန့်မလို့လား...”

မြင်းနက်ကြီးက အေးအေးလူလူ ရယ်မောလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ တောက်ပသော မျက်ဝန်းအစုံတွင် သဘောမတူသည့် အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

သူသည် ကြောင်နက်ကြီး၏ ဆိုလိုရင်းကို သဘာဝကျကျပင် သဘောပေါက်ပေသည်။ ဤသည်မှာ အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်ကို ပညာပေးပြီး နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း တည်ရှိရာနေရာကို တိုက်ရိုက် အတင်းအကျပ် မေးမြန်းရန်ပင် ဖြစ်၏။ ထိုသို့ဆိုလျှင် အမှန်တကယ်ပင် အမြန်ဆန်ဆုံးနှင့် အထိရောက်ဆုံး နည်းလမ်းဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း မြင်းနက်ကြီးတွင် ကိုယ်ပိုင်အကြံအစည် ရှိနေ၏။ သခင်ကြီးက နောက်ဆုံးတွင် သူ့အား အနားပေးလိုက်သည်မှာ ရက်အနည်းငယ်သာ ရှိသေးသည် မဟုတ်ပါလား။ အကယ်၍ သူသည် တာဝန်ကို ဤမျှအထိ လျင်မြန်စွာ အပြီးသတ်လိုက်မည်ဆိုပါက ပျော်ရွှင်စရာအချိန်များစွာ ဆုံးရှုံးသွားမည် မဟုတ်ပါလော။ သူသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ရထားလုံးကို မမောမပန်း ဆွဲခဲ့ရသဖြင့် ငြိမ်သက်နေသော သူ၏ဘဝတွင် ပျော်ရွှင်စရာဟူ၍ လုံးဝမရှိခဲ့ချေ။ သခင်ကြီးသည် သူ အထီးကျန်နေသည်ကို မြင်သောကြောင့်သာ ဤ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို စုံစမ်းစစ်ဆေးသည့် တာဝန်ကို ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် မြင်းနက်ကြီးသည် သခင်ကြီး၏ လေးနက်သော ယုံကြည်မှုကို အပျက်ခံမည်မဟုတ်ဟု စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆိုလိုက်၏။

ဤမစ်ရှင်ကို ရိုးရှင်းစွာနှင့် အလျင်စလို အပြီးသတ်၍ မဖြစ်ပေ။ အဆုံးတွင်တော့ သူကဲ့သို့ ထာဝရနယ်ပယ်မှ မိစ္ဆာကြီး တစ်ဦးအတွက် ကောင်းကင်ကြယ်တာရာမင်းဆက် ကဲ့သို့ နေရာလေးတစ်ခုရှိ ဂိုဏ်းတစ်ခုကို စုံစမ်းရန်မှာ အလွန်ပင် လွယ်ကူလှပေသည်။ မိနစ်ပိုင်းအတွင်းပင် လုပ်ဆောင်နိုင်၏။ သခင်ကြီးက ဤမျှလွယ်ကူသော တာဝန်ကို သူ့အား ပေးအပ်ခဲ့ခြင်းမှာ သူ သေချာပေါက် ပျော်ပျော်ပါးပါး အချိန်ပိုရစေလိုသောကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

“ဦးလေးမြင်း... ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့... ဆက်ပြီး စောင့်နေရမှာလား...”

ကြောင်နက်ကြီးက စိတ်ပျက်စွာ ခေါင်းငုံ့လျက် မေးလိုက်သည်။

သူသည် ဦးလေးမြင်း၏ စိတ်နေစိတ်ထားကို တကယ်ပင် နားမလည်နိုင်ချေ။

“ဖန်း...”

မြင်းနက်ကြီးက ကြောင်နက်ကြီး၏ ဦးခေါင်းကို ခပ်နာနာ တစ်ချက် ရိုက်လိုက်၏။

“ကြောင်လေး... မင်းရဲ့ ပုံစံကို ကြည့်ပါဦး... တစ်နေကုန် မိန်းမကြီးတွေလိုပဲ... ဒီလို အောက်ခြေအဆင့် ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုကို စုံစမ်းရတာ ငါ့အတွက်တော့ ကလေးကစားစရာပဲ မဟုတ်လား... သခင်ကြီးရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို မင်း ဘာလို့ သေချာ မစဉ်းစားတာလဲ...”

မြင်းနက်ကြီးက သူ့အား ခေတ္တမျှ ဆုံးမလိုက်သည်။

“ဪ...”

ကြောင်နက်ကြီးက မျက်တောင်တခတ်ခတ် လုပ်လျက် ဦးလေးမြင်း၏ စကားကို အသေအချာ ဆင်ခြင်ပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်း သဘောပေါက်လာတော့၏။

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးမှာ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်၏ နောက်၌ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ ကောင်းကင်ဘုံသုတ်သင်ခြင်း ပုံရိပ်ယောင်မျက်ဝန်းကျင့်စဉ်ကို စတင် ကျင့်ကြံကြလေသည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်သည် သူ၏ခရီးကို ပြန်လည်စတင်ခဲ့ရာ သူတို့နှစ်ဦးကလည်း နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါသွားကြ၏။

မွန်းတည့်ချိန်တွင် ဧရာမနဂါးကြီးတစ်ကောင်နှင့် တူသော ခန့်ညားထည်ဝါသည့် တောင်တန်းကြီးတစ်ခုမှာ သူတို့၏ မြင်ကွင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်မှာ တောင်ထိပ်များထဲမှ တစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်ကာ ဆင်းသက်သွား၏။

“နောက်ဆုံးတော့ ရောက်ပြီ...”

ကြောင်နက်ကြီးက အဝေးက တောင်တန်းပေါ်ရှိ အထပ်ထပ်သော ပြာသာဒ်ဆောင်များနှင့် အဆောက်အအုံများကို လှမ်းကြည့်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

တောင်တံခါးဝရှိ ဆိုင်းဘုတ်ပေါ်တွင် "နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း" ဟူသော ရှေးဟောင်းစာလုံးသုံးလုံးကို ရေးထိုးထား၏။

“ဦးလေးမြင်း... နောက်ထပ် ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ...”

ကြောင်နက်ကြီးက အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

“ငါတို့ အရင်ဆုံး သိုင်းကျမ်းအဆောင်ကို သွားပြီး သူတို့မှာ ဘယ်လို ကျင့်စဉ်တွေ ရှိလဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင်...”

မြင်းနက်ကြီး၏ မျက်လုံးများမှာ ဝေ့ဝဲသွားပြီး အကြံတစ်ခု ချက်ချင်း ရရှိသွား၏။

“ဦးလေးမြင်း... ဒီဂိုဏ်းမှာ ကံကြမ္မာနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတွေ ရှိတယ်... ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်က မမြင့်သေးဘူး... ဒါကြောင့်... ဦးလေးပဲ ကျွန်တော့်ကို ခေါ်သွားပေးပါလား...”

ကြောင်နက်ကြီးက ခေါင်းကို ကုတ်လျက် စိုးရိမ်ပူပန်နေသော အမူအရာကို ပြသနေပေသည်။

သူတို့ရှေ့ရှိ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှာ အောက်ခြေအဆင့် ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းကို အုပ်ချုပ်နေသော ကံကြမ္မာနယ်ပယ်မှ ကျင့်ကြံသူကြီးများ ရှိနေ၏။

သူကိုယ်တိုင်မှာမူ ကံကြမ္မာနယ်ပယ် အဆင့် ၃ သာ ရှိသေးသည်။

သူသည် နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း အတွင်းသို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ဖော်ထုတ်ဖမ်းဆီးခံရမည်ကို စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“ကောင်းပြီ... ငါ မင်းကို ခေါ်သွားပေးမယ်”

မြင်းနက်ကြီးက အလွယ်တကူပင် သဘောတူလိုက်၏။ သူသည် သူ၏ မဟာနဂါးနတ်ဘုရား အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို အလင်းတန်းတစ်ခုအတွင်း လွှမ်းခြုံကာ လျှပ်စီးအလား မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း ထံသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

ထာဝရနယ်ပယ်မှ မိစ္ဆာကြီး တစ်ဦးအနေဖြင့် မြင်းနက်ကြီးသည် သဘာဝကျကျပင် အလွန်အစွမ်းထက်ပေသည်။

သူသည် နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားချိန်တွင် ကာကွယ်ရေးအစီရင်မှာ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိချေ။ ကံကြမ္မာနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှပင် သူ၏ တည်ရှိမှုကို မခံစားနိုင်ကြချေ။

မြင်းနက်ကြီးသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းလိုက်ပြီး သိုင်းကျမ်းအဆောင်၏ အဝင်ဝသို့ တိုက်ရိုက် ဆင်းသက်လိုက်၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အဝင်ဝ၌ မည်သူမျှ မရှိချေ။ မြင်းနက်ကြီးက တံခါးကို အသာအယာ မှုတ်လိုက်ရာ တံခါးမှာ ပွင့်သွားလေသည်။ သူသည် ကြောင်နက်ကြီးကို ဆွဲကိုင်ကာ လှစ်ခနဲ ဝင်ရောက်သွားတော့၏။

တံခါးမှာ ပြန်လည် ပိတ်သွား၏။

ထိုစဉ်မှာပင် လူအိုကြီး တစ်ဦးက ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်နှစ်ဦး ဝင်ရောက်လာသည်ကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွား၏။

“မင်းတို့က...”

သူ၏ စကားမဆုံးခင်မှာပင် သူ၏ ဦးခေါင်းမှာ ရုတ်တရက် စောင်းသွားပြီး လုံးဝ သတိလစ်သွားတော့သည်။

သိုင်းကျမ်းအဆောင်ကို စောင့်ကြပ်နေသော ဤ လူအိုကြီးသည် ကံကြမ္မာနယ်ပယ် အဆင့် ၃ သာ ရှိသေးသဖြင့် ထာဝရနယ်ပယ်မှ မိစ္ဆာကြီး ဖြစ်သော မြင်းနက်ကြီးကို မည်သို့မျှ မယှဉ်နိုင်ချေ။

ထို့ကြောင့် မြင်းနက်ကြီး၏ အခြေခံအဆင့် ကောင်းကင်ဘုံသုတ်သင်ခြင်း ပုံရိပ်ယောင်မျက်ဝန်း ကြောင့်ပင် ထိုသူမှာ ချက်ချင်း သတိလစ်သွားခြင်း ဖြစ်၏။

“နောက်ဆုံးတော့ ဝင်လာနိုင်ပြီ”

မြင်းနက်ကြီးက ပရိယာယ်ကြွယ်ဝစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ကြောင်နက်ကြီးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ချပေးလိုက်သည်။

“ဒီမှာ ကျင့်စဉ်တွေ အများကြီး ရှိတာပဲ... ငါတို့ ခွဲပြီး ရှာကြရအောင်... တူညီတဲ့ ကျင့်စဉ်တစ်ခုခု တွေ့ရင် အကုန်လုံး ယူခဲ့ရမယ်...”

မြင်းနက်ကြီးက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

“ဦးလေးမြင်း... ဒီ သိုင်းကျမ်းအဆောင် တစ်ခုလုံးမှာရှိတဲ့ ကျင့်စဉ်စာအုပ်တွေကို အကုန်လုံး ယူသွားကြရင် မကောင်းဘူးလား”

ကြောင်နက်ကြီးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

“မင်း သေချင်နေတာလား...”

မြင်းနက်ကြီးက သူ၏ ဦးခေါင်းကို ချက်ချင်းပင် ရိုက်လိုက်ပြီး ငြိုငြင်စွာ ဆူပူလိုက်၏။

“ဒါတွေကို အကုန်ယူပြီး ငါတို့ ဘာလုပ်မှာလဲ... မင်းက သခင်ကြီးကို ပြချင်လို့လား...”

“အဲ့ဒီလို ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး...”

ကြောင်နက်ကြီးက ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်သွားပြီး ခေါင်းခါလျက် တီးတိုး ပြောဆိုနေ၏။

“သခင်ကြီးက ငါတို့ကို စုံစမ်းဖို့ လွှတ်လိုက်တာ၊ ဒါကြောင့် ငါတို့က စုံစမ်းစစ်ဆေးသူတွေလို ပြုမူရမယ်... ဒီမှာ ကျင့်စဉ်တွေ အများကြီး ရှိတယ်၊ ငါတို့က အသုံးဝင်တာကိုပဲ ရှာမှာ... အသုံးမဝင်တဲ့ အရာတွေကိုတော့... မင်းက ကြိုက်ရင်တောင် မင်းရဲ့ ဦးလေးမြင်းကတော့ တစ်ချက်တောင် လှည့်ကြည့်မှာ မဟုတ်ဘူး...”

မြင်းနက်ကြီးက မောက်မာစွာ ပြောလိုက်ပြီး ကြောင်နက်ကြီး၏ ဦးခေါင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ရိုက်လိုက်ပြန်သည်။

ကြောင်နက်ကြီးက နာကျင်ဟန်ဖြင့် သူ၏ ဦးခေါင်းကို ပွတ်သပ်နေ၏။

သို့သော်လည်း သူသည် အလျင်အမြန်ပင် ပြန်လည် သတိဝင်လာပြီး အနီးရှိ စာအုပ်စင်တစ်ခုဆီသို့ လှစ်ခနဲ သွားကာ စာအုပ်များကို လှန်လှောကြည့်ရှုတော့သည်။

မြင်းနက်ကြီး သည်လည်း ငြိမ်မနေချေ။ သူသည် ကျင့်စဉ်စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ကောက်ယူလိုက်ပြီး အလျင်အမြန် လှန်ကြည့်လိုက်၏။

သိုင်းကျမ်းအဆောင်အတွင်း၌ စာရွက်လှန်သံများ ထွက်ပေါ်နေပေသည်။

ထိုနှစ်ဦးလုံးမှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် လှုပ်ရှားနေကြ၏။

အထူးသဖြင့် မြင်းနက်ကြီးသည် ကြောင်နက်ကြီးထက် အနည်းဆုံး ဆယ်ဆခန့် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ စာရွက်များကို လှန်လှောနေသည်။

“တွေ့ပြီ... ဒီ ကိုယ်ဖော့သိုင်းက နဂါးနတ်ဘုရား ကိုယ်ဖော့သိုင်းနဲ့ အနည်းငယ် ဆင်တူနေသလိုပဲ...”

ကြောင်နက်ကြီးက ဝါကျင့်ကျင့် ရှေးဟောင်းစာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကိုင်မြှောက်လျက် ပြောလိုက်၏။

“လောလောဆယ် သိမ်းထားလိုက်ဦး”

မြင်းနက်ကြီးက ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

သူသည် အခြားသော ကျင့်စဉ်များကို ဆက်လက် စူးစမ်းလိုက်ရာ မကြာမီမှာပင် သိုင်းကျမ်းအဆောင်၏ ပထမအထပ်ရှိ ကျင့်စဉ်အားလုံးကို ကြည့်ရှုပြီးသွား၏။

မြင်းနက်ကြီး သည်လည်း အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ် အသုံးပြုခဲ့သော ဓားသိုင်းနှင့် ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ဆင်တူသည့် ဓားသိုင်းတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

ဤကျင့်စဉ်စာအုပ်ပေါ်တွင် စာလုံးအချို့ကို ရေးသားထား၏။

“နဂါးပျံဓားသိုင်း”

‘ဒါကို နဂါးပျံဓားသိုင်းလို့ ခေါ်တယ်ပေါ့... တကယ့်ကို မောက်မာတဲ့ နာမည်ပဲ...’

မြင်းနက်ကြီးက အထင်အမြင်သေးစွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ထိုစာအုပ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ ဒုတိယအထပ်သို့ တက်လှမ်းခဲ့ကြ၏။

နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ သိုင်းကျမ်းအဆောင်တွင် စုစုပေါင်း သုံးထပ် ရှိပေသည်။

ဒုတိယအထပ်တွင်လည်း နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ဓားသိုင်းနှင့် ဆင်တူသော စာအုပ် နှစ်အုပ်၊ သုံးအုပ်ခန့်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြန်၏။

သေချာသည်မှာ ထိုအရာများသည် တူညီသည့်အချက်အနေဖြင့် ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းပင် မပြည့်ချေ။

ဤသည်မှာ အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ် ပိုင်ဆိုင်ထားသော ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့် ဓားသိုင်း မျိုးတော့ မဟုတ်သေးချေ။

‘ကြည့်ရတာ တတိယအထပ်မှာ ဖြစ်ရမယ်...’

မြင်းနက်ကြီးက မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီး ကြောင်နက်ကြီးကို တတိယအထပ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွား၏။

တတိယအထပ်သို့ ရောက်ရှိသည့်အခါ ကျင့်စဉ်များစွာ မရှိတော့ဘဲ စားပွဲတစ်ခုပေါ်တွင် စာအုပ်သုံးအုပ်သာ တင်ထားသည်ကို တွေ့ရသည်။

မြင်းနက်ကြီး ၏ စူးရှသော အကြည့်မှာ ၎င်းတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်သွား၏။

“နဂါးနှလုံးသားကျင့်စဉ်”

“နဂါးနတ်ဘုရား ကိုယ်ဖော့သိုင်း”

“နဂါးနတ်ဘုရား ဓားသိုင်း”

ဤကျင့်စဉ်စာအုပ်များပေါ်ရှိ စာလုံးများကို အသေအချာ မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မြင်းနက်ကြီးမှာ မှင်တက်မိသွားတော့သည်။

‘ဘာတွေလဲ... ဒါတွေက ဘယ်လိုလုပ် နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကျင့်စဉ်သုံးရပ်နဲ့ နာမည်ချင်း အတူတူ ဖြစ်နေရတာလဲ...’

အခန်း ၁၆၈ ပြီးပါပြီ။

---