အခန်း ၁၇၄

အခန်း ၁၇၄ - နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ မောက်မာသော ဂိုဏ်းချုပ်

တစ်ဖက်တွင်မူ စီစဉ်သူသည် အတုအယောင် နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းအား ကံကြမ္မာတရားကို ဆက်ခံခွင့် ပြုထားသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ မြေအောက်၌ ဧရာမအစီရင်ကြီးတစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားပြီး ကံကြမ္မာကို ထိန်းချုပ်သည့် နတ်ဘုရားအဆင့် စွမ်းရည်များကို အသုံးပြုကာ ညစဉ်ညတိုင်း ကံကြမ္မာတရားများကို ဝါးမြိုနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ဤ နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူ၏ ယုတ်မာလှသော ရည်ရွယ်ချက်မှာ တကယ့်ကို ဒေါသထွက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

ရီယွင်သည်လည်း အလွန်ပင် ဒေါသထွက်မိပေသည်။ သို့သော်လည်း နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းတိုင်တိုင် မယိမ်းယိုင်ခဲ့သော သူ၏တာအိုစိတ်ဓာတ်က ထိုစိတ်လှုပ်ရှားမှုကို လျင်မြန်စွာပင် ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ ဤ နောက်ကွယ်မှ စီစဉ်သူမှာ လုံးဝ မရိုးရှင်းလှချေ။ သူတို့သည် နှစ်ပေါင်းသောင်းချီတိုင်အောင် မည်သည့်အမှားအယွင်းမျှ မရှိစေဘဲ စနစ်တကျ စီစဉ်ခဲ့ကြပြီး ဤလောကအတွင်းသို့ ကိုယ်စားလှယ် အမျိုးမျိုးကို စေလွှတ်ကာ အသုံးချနေခဲ့ကြသည်။ ဤနေရာရှိ ခုနစ်စဉ်ကြယ် နဂါးသုတ်သင်ခြင်းအစီရင်တွင် အလွန်နက်နဲသော ကံကြမ္မာထိန်းချုပ်မှု နတ်ဘုရားအဆင့် စွမ်းရည်များ ပါဝင်နေသဖြင့် သဲလွန်စအားလုံးသည် နတ်ဘုရားနယ်မြေဆီသို့ ဦးတည်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရီယွင်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်၏။ အခြေအနေများမှာ တစ်စထက်တစ်စ ပိုမို စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာချောက်နက်မှ ပြန်လာကတည်းက သဲလွန်စအချို့မှာ နတ်ဘုရားနယ်မြေမှ လာခြင်းဖြစ်သည်ဟု သူ ခံစားခဲ့ရရာ ယခု ဤခုနစ်စဉ်ကြယ် နဂါးသုတ်သင်ခြင်းအစီရင်က သူ၏ သံသယကို ပိုမို ခိုင်မာစေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ရီယွင်မှာ အလျင်စလို မရှိချေ။

သူ လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည်မှာ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ မျိုးဆက်သစ်များနှင့်အတူ အင်အားကြီးထွားလာရန်သာ ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသို့ဖြစ်လာပါက နောက်ကွယ်မှ စီစဉ်သူ၏ အာရုံစိုက်မှုကို နောက်ဆုံးတွင် ရရှိလာပေလိမ့်မည်။ နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းတိုင်တိုင် ဝင်ရောက်မှု ပြုလုပ်ပြီးနောက် ပြိုင်ဘက်ကင်းစွာ ပြန်လာခဲ့သော ရီယွင်အနေဖြင့် နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို ပြန်လည် နိုးထလာအောင် ပြုလုပ်ရန်မှာ သူ၏ သမိုင်းပေးတာဝန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် ဂိုဏ်း၏ ကျော်ကြားမှုကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းရမည်ဖြစ်ပြီး ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီး၏ ကံကြမ္မာတရားကိုလည်း ပြန်လည် ထိန်းချုပ်ရပေလိမ့်မည်။

ဤလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း သူသည် စီစဉ်သူ၏ ရှေ့တန်းကိုယ်စားလှယ်များအားလုံးကို သုတ်သင်ပစ်မည်ဖြစ်ပြီး နောက်ကွယ်မှ စီစဉ်သူနှင့်လည်း ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။ ဤသို့ တွေးလိုက်သည့်အခါ ရီယွင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ပိုမို စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသော အလုပ်တစ်ခု ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။ ဤကဲ့သို့သော ရန်သူမျိုး ရှိနေခြင်းက ရီယွင်ကို အလွန်ပင် စိတ်ဝင်စားသွားစေရာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဘဝမှာ နောက်ထပ် အထီးကျန်နေတော့မည် မဟုတ်တော့ချေ။

“သခင်ကြီး... နောက်ထပ် ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ...”

မြင်းနက်ကြီးက ဘေးမှနေ၍ တိုးညင်းစွာ မေးမြန်းလိုက်၏။

“အပေါ်ကို တက်ပြီး ခဏလောက် ထိုင်ရအောင်...”

ရီယွင်က အနည်းငယ် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

မြင်းနက်ကြီးမှာ ခဏမျှ မှင်တက်မသွားပြီး နဂါးနက်ကြီး၏ ရုပ်အလောင်းကို ညွှန်ပြကာ မေးလိုက်၏။

“သခင်ကြီး... ဒီနဂါးနက်ကြီးနဲ့ ခုနစ်စဉ်ကြယ် နဂါးသုတ်သင်ခြင်းအစီရင်ကို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ...”

“ဒါတွေကို အခုလောလောဆယ် သိမ်းထားလိုက်ဦးမယ်...”

ရီယွင်က ပြုံးလျက် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဧရာမ နဂါးနက်ကြီးမှာ ခဏချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။ နက်ရှိုင်းသော အပေါက် ခုနစ်ပေါက်မှာလည်း ပိတ်သွားခဲ့သည်။ အပေါက်တစ်ခုစီပေါ်တွင် စာလုံးငယ်လေးတစ်ခုစီ ပေါ်လာခဲ့ပြီး ခဏမျှ ဝင်းလက်သွားကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

ရီယွင်သည် ဟင်းလင်းပြင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ဆုတ်ဖြဲလိုက်ပြီး နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ အထက် ကောင်းကင်ယံသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။ အောက်ဘက်ရှိ စီစီရီရီ ရှိနေသော နန်းတော်များကို စူးစမ်းကြည့်ပြီးနောက် သူ၏အကြည့်မှာ ရှေးဟောင်းဆောင်တစ်ခုပေါ်သို့ ကျရောက်သွား၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် ရီယွင်နှင့် မြင်းနက်ကြီးမှာ ထိုအဆောင်၏ အလယ်ဗဟို၌ ပေါ်လာခဲ့ကြသည်။ ဆံပင်အနက်ရောင်နှင့် အနီရောင်နဂါးဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူအိုကြီးတစ်ဦးမှာ အလယ်ဗဟိုတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်ကာ ကျင့်ကြံနေပေသည်။ သူ၏နောက်ကျောတွင် မှိန်ဖျော့သော ရွှေရောင်နဂါးနတ်ဘုရား ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်နေ၏။

ရီယွင်မှာ စကားမပြောဘဲ စိတ်ဝင်စားစွာဖြင့်သာ စောင့်ကြည့်နေ၏။ မြင်းနက်ကြီးမှာမူ ဘေးမှနေ၍ အသံမထွက်ရဲဘဲ တခွိခွိ ရယ်မောနေတော့သည်။

“မြင်းလေး... ဒီလူက လက်ရှိ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ပဲ… မင်း သွားပြီးတော့ သူနဲ့ လက်ရည်စမ်းကြည့်လိုက်ဦး... သူ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကျင့်စဉ်သုံးရပ်ကို ဘယ်လောက်အထိ ကျွမ်းကျင်လဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင်...”

ရီယွင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်၏။

“အခုချက်ချင်း သွားလိုက်ပါ့မယ် သခင်ကြီး...”

မြင်းနက်ကြီးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ သူသည် အားနည်းသူအဖြစ် ဟန်ဆောင်ကစားရသည်ကို အနှစ်သက်ဆုံး ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရီယွင်သည် သူ၏ မဟာနဂါးနတ်ဘုရား အရှိန်အဝါ တစ်ခုလုံးကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး ဆောင်ကြီး၏ အလယ်ဗဟို၌ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေရင်း အမိုးတန်းများပေါ်ရှိ လက်ရာမြောက်သော ပန်းပုများကို မော့ကြည့်နေ၏။

မြင်းနက်ကြီးသည် ရှေ့သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းလိုက်သည့်အခါ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ လျင်မြန်စွာ လျော့နည်းသွားတော့သည်။ သူသည် အနီရောင်ဝတ်စီနီယာကြီးနှင့် အတောင်သုံးဆယ်ခန့် အကွာသို့ ရောက်သည့်အခါ သူ၏ကျင့်ကြံမှုမှာ မြေကမ္ဘာအဆင့် အဆင့် ၃ အထိ လျော့ကျသွားခဲ့၏။

သူ၏ပြိုင်ဘက်ဖြစ်သော အနီရောင်ဝတ်စီနီယာကြီးမှာမူ ကံကြမ္မာနယ်ပယ် အဆင့် ၄ တွင် ရှိနေပေသည်။ မြင်းနက်ကြီးက ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်၏။ သူ၏ ရယ်သံမှာ ကျယ်လောင်ခြင်း မရှိသော်လည်း ဆောင်ကြီးတစ်ခုလုံး၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ အနီရောင်ဝတ်စီနီယာကြီးမှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ၏မျက်လုံးများကို အလျင်အမြန် ဖွင့်လိုက်ရတော့သည်။

“ဘယ်သူလဲ... ငါ့ရဲ့ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းထဲကို ဘယ်သူက ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရဲတာလဲ...”

“မကြောက်ပါနဲ့... ငါက ရန်သူမဟုတ်ပါဘူး... မင်းနဲ့ လက်ရည်စမ်းဖို့ လာတာပါ...”

မြင်းနက်ကြီးက ရပ်နေရင်း လက်ဝှေ့ယမ်းပြကာ နူးညံ့စွာ ပြုံးပြလိုက်၏။

အနီရောင်ဝတ်စီနီယာကြီးမှာ ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သူသည် သူ၏ရှေ့ရှိ အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်ကို အကဲခတ်လိုက်ရာ ထိုလူငယ်မှာ သူ၏နယ်ပယ်ထက် အဆင့်တစ်ခုသာ နိမ့်သော်လည်း ဂိုဏ်း၏ အဆောင်ကြီးအတွင်းသို့ မည်သို့မည်ပုံ ဝင်ရောက်လာသည်ကို သူ သတိမပြုမိခဲ့ချေ။ ဤကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားအဆင့် စွမ်းရည်မှာ တကယ့်ကို အံ့ဩဖွယ် ကောင်းလှသဖြင့် ထိုလူငယ်သာ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ခဲ့မည်ဆိုပါက သူမှာ သေဆုံးပြီးသား ဖြစ်နေနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

“မင်းက ဘာကို လက်ရည်စမ်းချင်တာလဲ... မင်းရဲ့ နာမည်ကို သိပါရစေ...”

သူက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးမြန်းလိုက်၏။

မြင်းနက်ကြီး၏ မျက်ဝန်းများမှာ ဝင်းလက်သွားပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

“နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှာ ထျန်းရှင်းမင်းဆက် တစ်ခုလုံးမှာ ကျော်ကြားတဲ့ အထွတ်အထိပ်ကျင့်စဉ်သုံးရပ် ရှိတယ်လို့ ငါ ကြားထားတယ်... အဲ့ဒါကို လေ့လာဖို့ လာတာပါ...”

“ထျန်းရှင်းမင်းဆက် တစ်ခုတည်းမှာ မဟုတ်ဘူး...”

အနီရောင်ဝတ်စီနီယာကြီးက နှာခေါင်းရှုံ့လျက် ပြောလိုက်သည်။

“ငါ့ရဲ့ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီတုန်းက ထာဝရအဆင့်ဂိုဏ်း တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တာ... ငါတို့ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကျင့်စဉ်သုံးရပ်က ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီး တစ်ခုလုံးမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းခဲ့တာကွ...”

မြင်းနက်ကြီးမှာ ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဆွံ့အသွားရသည်။ ဘေးတွင် ရှိနေသော ရီယွင်သည်လည်း သူ၏မျက်ခုံးအစုံကို အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ရှားရှားပါးပါး ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။ ထို့နောက် ရီယွင်ကို အံ့အားသင့်သွားစေမည့် ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အနီရောင်ဝတ်စီနီယာကြီးမှာ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ မြင်းနက်ကြီးအား မောက်မာစွာ ကြည့်လျက် ပြောလိုက်သည်။

“လက်ရည်စမ်းဖို့ မလိုပါဘူး... ငါတို့ တိုက်ခိုက်ကြမယ်ဆိုရင် မင်းက ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး...”

“ဘာလို့ အဲ့လို ပြောတာလဲ...”

မြင်းနက်ကြီးမှာ မှင်တက်မိသွားရသည်။ ဤ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းချုပ်မှာ အတိတ်က ကျော်ကြားမှုကို အကြောင်းပြကာ အလွန်အမင်း ယုံကြည်မှု လွန်ကဲနေသည် မဟုတ်ပါလား။

“မင်း... မင်းက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ယောက်ပဲ...”

အနီရောင်ဝတ်စီနီယာကြီးသည် မြင်းနက်ကြီးကို ခဏမျှ အသေအချာ အကဲခတ်လိုက်ပြီးနောက် အလွန်ပင် ယုံကြည်မှုရှိစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“မင်း ဘာမှမသိတာ မဆန်းပါဘူးလေ... အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းတုန်းက ငါ့ရဲ့ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းချုပ် ရီယွင်က ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီးရဲ့ ထာဝရနယ်ပယ်မှာ အသန်မာဆုံးလူပဲ... သူက ခေတ်အဆက်ဆက်ကို လွှမ်းမိုးခဲ့ပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းခဲ့တာကွ... ခေတ်တစ်ခုလုံးကို သူက ဖိနှိပ်ထားခဲ့တာ...”

မြင်းနက်ကြီးမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားသဖြင့် စကားပင် မပြောနိုင်တော့ချေ။ ဘေးတွင် ရပ်နေသော ရီယွင်သည်လည်း နောက်ဆုံးတွင် မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ လှည့်ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။ သို့သော်လည်း ရီယွင်သည် သူ၏ နတ်ဘုရားအဆင့် စွမ်းရည်များကို အသုံးပြု၍ အသံကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့၏။

မြင်းနက်ကြီးမှာ အတော်ကြာအောင် မှင်တက်နေမိသည်။ ထို့နောက် သခင်ကြီး ပေးထားသော တာဝန်ကို သတိရလိုက်သဖြင့် သူ၏ဓားကို ဖြည်းညင်းစွာ ထုတ်ယူလိုက်ပြီး တမင်တကာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်း ပြောတာတွေ အားလုံး မှန်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းနဲ့ လက်ရည်စမ်းချင်သေးတယ်...”

“လက်ရည်စမ်းတာက ပြဿနာ မဟုတ်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ မင်းကို အခက်အခဲကို သိပြီး နောက်ဆုတ်သွားစေချင်တာ... ဒီမှာမိတ်ဆွေ... မင်းရဲ့ဂိုဏ်းအကြောင်းကို သေချာ ပြန်စဉ်းစားပါဦး... မင်းမှာ ထာဝရအဆင့် အခြေခံအုတ်မြစ် ရှိမယ်ဆိုရင်တော့ ငါနဲ့ လက်ရည်စမ်းဖို့ စဉ်းစားတာ နောက်ကျသေးပါဘူး...”

အနီရောင်ဝတ်စီနီယာကြီးက သရော်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

မြင်းနက်ကြီးသည် သူ၏ဦးခေါင်းကို ငုံ့လိုက်ပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ အလေးအနက် စဉ်းစားဟန် ဆောင်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ဦးခေါင်းကို ပြန်မော့လိုက်၏။ သူသည် အနီရောင်ဝတ်စီနီယာကြီးအား အလေးအနက် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ဖြူဖွေးသော သွားတန်းကြီးများကို ဖြဲပြလျက် ပြုံးလိုက်သည်။

“ငါ အခုမှ သတိရတယ်... ငါ့ရဲ့ မျိုးနွယ်ကလည်း ထာဝရအဆင့်ဂိုဏ်းကပဲ...”

အခန်း ၁၇၄ ပြီးပါပြီ။

---