အခန်း ၁၃၃၀

အခန်း (၁၃၃၀) ဧကရီ ဆင်းသက်လာခြင်း

တစ်ခဲနက်သော သဘောတူညီသံများကြားတွင် အဓိက လိုဏ်ဂူနတ်ဘုရားဘုံကြီးများသည် သူတို့၏ ရပ်တည်ချက်ကို ပြသလိုက်ကြပြီဖြစ်ရာ လူတိုင်း၏ အာရုံသည် ရွှယ်အန်း၊ ရှင်းယွီရှုနှင့် အခြားသူများထံသို့ မလွှဲမသွေ ကျရောက်သွားသည်။

အတိတ်က ရွှေရောင်ဆေးမီးဖိုရိပ်မြုံသည် အမြဲတမ်း ဩဇာအာဏာ အနည်းဆုံးဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ မည်သူကမျှ သူတို့ကို လျစ်လျူမရှုရဲကြတော့ပေ။ ရွှယ်အန်း၏ အံ့မခန်း တိုးတက်လာမှုကြောင့်သာမက ရှင်းယွီရှု၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာလည်း အလွန် အရည်အချင်း ပြည့်ဝလွန်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အင်အားဖြင့် ပဉ္စမနှင့် ဆဋ္ဌမ လိုဏ်ဂူနတ်ဘုရားဘုံ နှစ်ခုစလုံးကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့ခြင်းက အရာအားလုံးကို သက်သေပြနေသည်။ လူတိုင်း၏ စောင့်ကြည့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် ရှင်းယွီရှုသည် စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် အနည်းငယ် တုန်ရီနေပြီး ရွှေရောင်ဆေးမီးဖိုရိပ်မြုံမှ အဖွဲ့ဝင်အားလုံးကလည်း သူ၏ ရပ်တည်ချက်ကို ကြေညာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရင်း သူ၏ အနောက်တွင် ရိုသေစွာ ရပ်နေကြလေသည်။

ရှင်းယွီရှုသည် သက်ပြင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ချလိုက်ပြီး ဟိန်းဟောက်သံကဲ့သို့ ဩဇာပါသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သတ္တမအဆင့် လိုဏ်ဂူနတ်ဘုရားဘုံက ရွှေရောင်ဆေးမီးဖိုရိပ်မြုံ... ရှေ့ဆက်သွားဖို့ အဆင်သင့်ပဲ"

ရွှေရောင်ဆေးမီးဖိုရိပ်မြုံမှ အဖွဲ့ဝင်အားလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဦးညွှတ်လိုက်ကြလေသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ အမိန့်ကို နာခံပါ့မယ်"

ထိုဟစ်အော်သံသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ထျန်းယွမ်ချင် အပါအဝင် မင်ရှင်းနန်းတော်မှ တပည့်များအားလုံးသည် မနေနိုင်တော့ဘဲ မျက်ရည်များပင် ဝဲတက်လာကြလေသည်။ ပထမအဆင့် လိုဏ်ဂူနတ်ဘုရားဘုံ၏ တပည့်များအနေဖြင့် သူတို့သည် နှိမ့်ချစွာ နေထိုင်တတ်ကြသော်လည်း ရင်ထဲ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းတွင်မူ အခြား အဓိက လိုဏ်ဂူနတ်ဘုရားဘုံကြီးများမှ လူများကို မလွှဲမရှောင်သာ အထင်သေးတတ်ကြပြီး ထိုသူများသည် အကြံအစည်များလွန်းကာ သူတို့၏ စစ်မှန်သော သဘောသဘာဝကို ဆုံးရှုံးသွားပြီဟု ယုံကြည်ထားခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်၌ အဓိက လိုဏ်ဂူနတ်ဘုရားဘုံကြီးများ၏ လုပ်ရပ်များက အရာအားလုံးကို သက်သေပြလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ထျန်းယွမ်ချင်သည် သက်ပြင်းကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ချလိုက်ပြီး အားလုံးကို အရိုအသေပေးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။

"အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ရွယ်အန်းက ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်လေသည်။

"သွားကြစို့၊ ငါတို့ဆီ ဆင်းသက်လာတဲ့ ဧကရီ ဆိုတဲ့ တစ်ယောက်ကို အရမ်းကြာကြီး စောင့်မနေခိုင်းသင့်ဘူးလေ"

ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် ကောင်းကင်သို့ ပထမဆုံး ပျံတက်သွားကာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ ပျံသန်းသွားလေသည်။ ထိုအရာကိုမြင်သောအခါ ထျန်းယွမ်ချင်နှင့် အခြားသူများသည် အနည်းငယ် မင်သက်သွားကြသော်လည်း ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားကာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြလေသည်။ ဤအဖြူရောင်ဝတ် လူငယ်လေးကိုယ်တိုင် လိုက်ပါတိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက ဤကပ်ဘေးကြီးကို ကျော်လွှားရန် ပို၍ လွယ်ကူသွားနိုင်ပေသည်။

ထိုသို့ တွေးလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရေလွှမ်းမိုးမှုကြီးတစ်ခုပမာ တောက်ပလှသော အလင်းတန်းများ မြင့်တက်လာသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ရှေ့ဆုံးမှ မင်ရှင်းနန်းတော်၏ ဓားအလင်းတန်းက လမ်းရှင်းပေးကာ ၎င်းနောက်မှ ရောင်စုံအလင်းတန်းများ ရောယှက်ပါဝင်လာပြီး ဤနယ်ပယ်၏ အလယ်ဗဟို ဒေသရှိ မင်ရှင်းနန်းတော်ဆီသို့ ခမ်းနားကြီးကျယ်စွာ ပျံသန်းသွားကြတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှယ်အန်း၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ပိတ်လှောင်ခြင်းခံထားရသော ယိုချန်သည် သူမ၏ နှလုံးသား နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းတွင် အခြားသူများ ဒုက္ခရောက်မည်ကို ဝမ်းသာနေမှုနှင့် အောင်ပွဲခံလိုမှု အရိပ်အယောင်များကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေလေသည်။

ဟယး... ဒီလူမိုက်တစ်သိုက်က လူအင်အား များတာနဲ့တင် ဧကရီကို အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ တကယ်ကြီး ယုံကြည်နေကြတာလား၊ သိပ်ကို ရိုးအလွန်းတာပဲ၊ ဧကရီဆိုတာ နင်တို့ရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်နိုင်စွမ်းတွေထက် ကျော်လွန်နေတဲ့ တည်ရှိမှုမျိုးဟဲ့...

ပထမအဆင့် လိုဏ်ဂူနတ်ဘုရားဘုံ...

ကောင်းကင်ဖျက်ဆီးခြင်း သော့ခလောက်ကြီးက လိုဏ်ဂူနတ်ဘုံ တစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်ကတည်းက မင်ရှင်းနန်းတော်ရှိ လေထုသည် အလွန် လေးနက်တည်ကြည်နေခဲ့လေသည်။

ဓားကိုင်အကြီးအကဲနှင့် အခြား အကြီးအကဲလေးပါးတို့သည် သူတို့၏ တာဝန်များကို ခဏတစ်ဖြုတ်မျှပင် မပေါ့ဆရဲကြပေ။ ကောင်းကင်ဖျက်ဆီးခြင်း သော့ခလောက်၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေ အမျိုးမျိုးကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စောင့်ကြည့်လေ့လာကြပြီး ပိတ်ဆို့မှုကို ချိုးဖျက်ရန် ဖြစ်နိုင်သမျှ နည်းလမ်းတိုင်းကို ကြိုးစားခဲ့ကြလေသည်။ သို့သော် ကျင့်စဉ်တိုင်းကို အသုံးပြုခဲ့ပြီးသော်လည်း ကောင်းကင်ဖျက်ဆီးခြင်း သော့ခလောက်မှာ အနည်းငယ်မျှပင် ရွေ့လျားသွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ဤအချက်က ဓားကိုင်အကြီးအကဲနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာအမူအရာများကို ပို၍ပင် လေးနက်တည်ကြည်သွားစေလေသည်။ ကျန်းပြည်နယ် တစ်ခုလုံးမှာလည်း ဆူညံပွက်လောရိုက်လာသည်။ ပထမအဆင့် လိုဏ်ဂူနတ်ဘုရာစဘုံ၏ အခြေအနေသည် အခြား အဓိက လိုဏ်ဂူနတ်ဘုံကြီးများနှင့် မတူညီကြောင်းကို သိထားကြပေသည်။

အခြား လိုဏ်ဂူနတ်ဘုံကြီးများတွင် အုပ်စုတစ်စုတည်းကသာ လွှမ်းမိုးထားပြီး အစွမ်းထက်သော မျိုးနွယ်စုအချို့မှလွဲ၍ အခြားသော အမွေအနှစ်ဟူ၍ မရှိပေ။ သို့သော် ပထမအဆင့် လိုဏ်ဂူနတ်ဘုံမှာမူ ကွဲပြားခြားနားပြီး ဤနယ်ပယ်အတွင်းရှိ ဓားကျင့်ကြံသူ အားလုံး စုရုံးနေထိုင်ရာ နေရာဖြစ်သည်။

၎င်းတို့အထဲမှ အချို့သော တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူများသည် မင်ရှင်းနန်းတော်၏ အတွင်းဆောင် တပည့်စစ်များနှင့်ပင် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်သော ခွန်အားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့ နေထိုင်ရာ လိုဏ်ဂူနတ်ဘုရားဘုံကြီးကို ဆိုးညစ်သော နည်းလမ်းတစ်ခုခုဖြင့် ပိတ်လှောင်ထားခြင်း ခံရသည်ကို မြင်သောအခါ ဤဓားကျင့်ကြံသူများသည် မနေနိုင်တော့ဘဲ ဒေါသတကြီး လှုပ်ရှားလာကြလေသည်။

"သေစမ်း... ဒါတွေက ဘာဂွကျတဲ့ အရာတွေလဲ၊ ဒီ နတ်ဆိုးတစ္ဆေတွေက ဒီလို ကောက်ကျစ်ဆိုးယုတ်တဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ပဲ ကစားတတ်တာလား"

ကျန်းပြည်နယ်ရှိ မြို့တစ်မြို့၏ အပြင်ဘက် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်လေး တစ်ဆိုင်တွင် အင်္ကျီချွတ်ထားသော အမျိုးသားကြီးတစ်ဦးသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ယှက်နွယ်နေသော အမည်းရောင် သံကြိုးကြီးများကို မော့ကြည့်ရင်း ဒေါသတကြီးဖြင့် စားပွဲကို ထုချလိုက်သည်။

သူ့ဘေးရှိ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ပိုင်ရှင်မှာ ကြောက်လန့်တကြား တုန်ရီနေသော်လည်း အနီးသို့ မကပ်ရဲချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအင်္ကျီချွတ် အမျိုးသားကြီး၏ ခြေရင်းတွင် ဧရာမ ဓားကြီးတစ်လက်ကို ခိုင်မြဲစွာ စိုက်ထူထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၎င်းကို ဧရာမ ဓားကြီးဟု ခေါ်ဆိုရခြင်းမှာ တစ်ဝက်ခန့်သည် မြေကြီးထဲသို့ နစ်ဝင်နေသော်လည်း လူတစ်ဝက်စာခန့် မြင့်မားနေဆဲ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ထိုအချက်က ဓားကြီးသည် မည်မျှအထိ ကြီးမားကြောင်းကို ပြသနေလေသည်။ သူ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုအရ ဤအမျိုးသားကြီးမှာ ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေပေသည်။ ဤသည်မှာ သာမန် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ပိုင်ရှင် တစ်ယောက်အနေဖြင့် ရန်စဝံ့မည့် သူမျိုး မဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်လေးမှာပင် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ပိုင်ရှင်၏ သမီးလေးသည် ပူလောင်နေသော ခေါက်ဆွဲပြုတ် ပန်းကန်တစ်လုံးကို သယ်ဆောင်ကာ အနောက်ဘက်မှ ထွက်လာလေသည်။ သို့သော် စားပွဲပေါ်သို့ မချရသေးမီမှာပင် ကြွက်သားအပြည့်နှင့် အမျိုးသားကြီးက ကျိန်ဆဲသံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ မိန်းကလေးငယ်မှာ အလွန် လန့်ဖျပ်သွားပြီး တုန်ရီကာ ပန်းကန်ကို မြေကြီးပေါ်သို့ မတော်တဆ ပြုတ်ကျသွားစေခဲ့ပြီး ကွဲအက်သွားလေသည်။

ထိုကျကွဲသံလေးက လက်ဖက်ရည်ဆိုင် အတွင်းရှိ လူတိုင်း၏ အကြည့်များကို ဆွဲဆောင်သွားလေသည်။ အမျိုးသားကြီး ကိုယ်တိုင်လည်း ကျိန်ဆဲနေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မိန်းကလေးငယ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်လေသည်။ မိန်းကလေးငယ်မှာ အလွန် ကြောက်လန့်သွားသဖြင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူလျော့ကာ တုန်ရီနေပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှပင် မဟနိုင်တော့ချေ။

လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ပိုင်ရှင်သည် တုန်ရီနေသော်လည်း သူ၏သမီးကို ကာကွယ်ရန် ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး ထစ်ငေါ့နေသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"သ...သခင်ကြီး... တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော့်သမီးလေးက ဘာမှနားမလည်လို့ သခင်ကြီးတို့ကို အနှောင့်အယှက် ပေးမိသွားပါတယ်"

ကြွက်သားအပြည့်နှင့် အမျိုးသားကြီးက တစ်ချက်အော်ငေါက်လိုက်ပြီး ခေါင်းပြန်လှည့်သွားကာ သူ၏ ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲမှုများကို ဆက်လက် ပြုလုပ်နေသော်လည်း သူ၏့အသံမှာ အတော်လေး တိုးသွားခဲ့သည်။ ထိုအခါမှသာ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှ သားအဖနှစ်ဦးသည် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချကာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။

သူတို့သည် သာမန်လူများ ဖြစ်ကြသည့်အလျောက် သူတို့သည်လည်း အထက်ရှိ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဖြစ်ရပ်များကို ကြောက်ရွံ့ကြသော်လည်း ဘဝကိုတော့ ရှေ့ဆက်ရမည် မဟုတ်ပါလား။ ထို့ကြောင့် အမျိုးသားကြီးက သူတို့အား အပြစ်မတင်သည်ကို မြင်သောအခါ သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်လေးမှာပင် ကောင်းကင်သော့ခလောက်ကြီးကြောင့် မှေးမှိန်နေပြီးသားဖြစ်သော ကောင်းကင်၏ အလင်းရောင်သည် ပို၍ မှောင်မိုက်လာသည်။ ဤကဲ့သို့သော ပုံမှန်မဟုတ်သည့် အခြေအနေမျိုးက ကျန်းပြည်နယ် မြေပြင်ပေါ်ရှိ လူတိုင်းကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း မော့ကြည့်လာစေသည်။

ထို့နောက် ပြယ်ပျောက်သွားရန် မဖြစ်နိုင်တော့သယောင် ထင်ရသော ထူထပ်မည်းမှောင်နေသည့် တိမ်တိုက်များကြားမှ အလင်းစက် အနည်းငယ် ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူအုပ်ကြီးမှာ အံ့သြမှင်သက်စွာဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။

မင်ရှင်းနန်းတော်မှ ဓားကိုင်အကြီးအကဲများ၏ မျက်နှာအမူအရာများ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ ထိုအချိန်တွင် အလင်းတန်းများသည် ရုတ်တရက် ပေါင်းဆုံသွားပြီးနောက် သွေးကဲ့သို့ နီရဲနေသော ကြောက်မက်ဖွယ် လမင်းကြီး တစ်စင်းသည် တိမ်တိုက်များထဲမှ ခုန်ထွက်လာကာ ခြံဝင်း၏ အထက်တွင် တွဲလောင်းကျနေသည်။

ထိုကြောက်မက်ဖွယ် လမင်းကြီး ထွက်ပေါ်လာမှုနှင့်အတူ အလွန် အေးစက်ပြီး ဆိုးညစ်သော အရှိန်အဝါ တစ်ခုလည်း ရုတ်တရက် လျှံတက်လာလေသည်။ ဤအရှိန်အဝါ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျန်းပြည်နယ်၏ အသက်စွမ်းအင်များကို ဆူပွက်ကာ လှုပ်ရှားသွားစေသည်။

ထို့နောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လရောင်သည် မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ဓားကိုင်အကြီးအကဲများ၏ မျက်နှာများပေါ်သို့ ရောင်ပြန်ဟပ်ကာ သူတို့ကို နှင်းပွင့်များပမာ ဖြူလျော့သွားစေသည်။

"တစ္ဆေဂိုဏ်းဧကရီ၊ သူမ လူ့လောကကို ပြန်ရောက်လာပြန်ပြီ"

ဓားထိန်းအကြီးအကဲက မော့ကြည့်ရင်း ရေရွတ်လိုက်ရာ သူ၏ အသံတွင် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့ခြင်း အရိပ်အယောင်များ စွက်ဖက်နေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဂိုဏ်း၏ မှတ်တမ်းများကို တာဝန်ယူရသော အကြီးအကဲတစ်ဦးအနေဖြင့် တစ္ဆေဂိုဏ်း ဧကရီသည် မည်မျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းကြောင်းကို သူ အလွန် ကောင်းစွာ သိရှိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူမသည် အရိုးဖြူ ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်တော်မူသော နတ်ဆိုးတစ္ဆေ အရှင်သခင်မ ပင် ဖြစ်လေသည်။ သူမ၏ ကိုယ်ပွားတစ်ခုတည်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန်အတွက်ပင် လိုဏ်ဂူနတ်ဘုရားဘုံ ခုနစ်ခုမှ မရေမတွက်နိုင်သော သူရဲကောင်းများ သေဆုံးခဲ့ရပြီး သူမကို မောင်းထုတ်နိုင်ရန် အလွန် ကြီးမားသော အခက်အခဲများဖြင့် ကြိုးပမ်းခဲ့ရလေသည်။

ယခုမူ သူမသည် လူ့လောကသို့ အမှန်တကယ် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအရာက မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့ခြင်းများကို မည်သို့လျှင် မယူဆောင်လာဘဲ နေမည်နည်း။ သို့သော် ထိုအချိန်လေးမှာပင် ရှည်လျားသော အလင်းတန်းအမြီးတစ်ခုကို ဆွဲငင်လျက် ဓားဆန္ဒတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားပြီး တောက်ပသော အလင်းတန်းများနှင့်အတူ ကြောက်မက်ဖွယ် လမင်းကြီးကို ခုတ်ပိုင်းချလိုက်လေသည်။

"ညီလေးနံပါတ်ငါး"

ဓားကိုင်အကြီးအကဲသည် ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လာသည်။ အမှန်တကယ်ပင် တိုက်ခိုက်လိုက်သူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ မင်ရှင်းနန်းတော်မှ ဒေါသအကြီးဆုံးဖြစ်သည့် အကြီးအကဲ စစ်ကျန်းပင် ဖြစ်သည်။

သူ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ အခြား ဓားကိုင်အကြီးအကဲ လေးပါးသည်လည်း မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ သူတို့၏ အစွမ်းထက်ဆုံး ဓားရည်ရွယ်ချက်များကို လောင်ကျွမ်းစေကာ သူ၏နောက်မှ အလျင်အမြန် လိုက်ပါသွားကြသည်။ ထို့ကြောင့် မှောင်မိုက်နေသော ကောင်းကင်ကြီး၏ အထက်တွင် အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာလေသည်။ စူးရှတောက်ပသော ဓားအလင်းတန်း ငါးခုသည် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းကာ အလယ်ဗဟိုရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် လမင်းကြီးဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားကြလေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံလိုက်ရသူတိုင်းသည် လေးစားအံ့သြမှုဖြင့် မအော်ဟစ်ဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ချေ။ လက်ဖက်ရည်ဆိုင် အတွင်းရှိ ကြွက်သားအပြည့်နှင့် အမျိုးသားကြီး၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး စားပွဲကို ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ ထုချလိုက်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"မင်ရှင်းနန်းတော်က အကြီးအကဲ ငါးပါး ပူးပေါင်းလိုက်ကြပြီဟေ့”

--