အခန်း ၁၃၃၁

အခန်း (၁၃၃၁) ကျန်းပြည်နယ်က ယောက်ျားသားကောင်းတို့... နတ်ဆိုးတစ္ဆေများကို သုတ်သင်ချင်သူများအားလုံး မတ်တတ်ရပ်ကြ...

ထို့နောက် အက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး စားပွဲသည် ကြီးမားလှသော ဝန်ပိမှုဒဏ်ကြောင့် အဆုံးတွင် ပြိုကျပျက်စီးသွားလေသည်။ အင်္ကျီချွတ်ထားသော ခွန်အားကြီး အမျိုးသားကြီးသည် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ပိုင်ရှင်အား လှမ်းကြည့်ကာ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် သူ၏ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်လေသည်။

လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ပိုင်ရှင်မှာ ဘာတစ်ခွန်းမျှ မဟရဲဘဲ အမြန်သာ ပြုံးပြလိုက်ရသည်။ ကောင်းကင်ယံကို နောက်တစ်ကြိမ် မော့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အမျိုးသားကြီးက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ကြွေးကြော်လိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခါတော့ နတ်ဆိုးတစ္ဆေ သေဖို့သာ ပြင်ထားပေတော့"

သူ၏ စကားသံများ မဆုံးမီမှာပင် သွေးရောင်လွှမ်းနေသော ကြောက်မက်ဖွယ် လမင်းကြီးသည် ရုတ်တရက် စတင် ပြောင်းလဲလာပြီး လပြည့်ဝန်းအသွင်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရိုးဖြူ ပလ္လင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ လျှပ်တစ်ပြက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုပလ္လင်ကြီး၏ အထက်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဓားအလင်းတန်း ငါးခုသည် အနီးသို့ ထိုးဆင်းရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ပလ္လင်ထက်ရှိ ပုံရိပ်သည် ဝင်ရောက်လာသော ဓားအလင်းတန်းများကို တစ်ချက်မျှပင် လှည့်မကြည့်ဘဲ အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ရုံသာ ပြုလေသည်။

ဤရိုးရှင်းသော နှာမှုတ်သံလေးသည် လုံပိတ်နေသော မိုးခြိမ်းသံကြီးတစ်ခုပမာ ကျန်းပြည်နယ်၏ ကောင်းကင်ယံ တစ်ခွင်သို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။ ရှေ့ဆုံးမှ ပြေးဝင်သွားသူမှာ စစ်ကျန်း၏ ဓားအလင်းတန်းသည် လရောင်အလွှာများကို ထိုးဖောက်ကာ ပုံရိပ်၏အနီးသို့ ရောက်လုနီးပါးဖြစ်နေပြီဖြစ်သော်လည်း ထိုအေးစက်သော နှာမှုတ်သံ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ခိုင်မာလှသော ဓားအလင်းတန်းသည် အပိုင်းပိုင်းအစစ ပေါက်ကွဲထွက်သွားလေသည်။

စစ်ကျန်းသည် ညည်းတွားသံတစ်ခု ပြုလိုက်မိပြီး အနောက်သို့ လွင့်စင်ထွက်သွားတော့သည်။ သူ၏နောက်မှ အနီးကပ် လိုက်ပါလာကြသော ဓားကိုင်အကြီးအကဲ၊ ဓားထိန်းအကြီးအကဲ၊ ထင်ကျန်းနှင့် မော့ကျန် တို့သည်လည်း အလားတူ ကံကြမ္မာမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ကြရသည်။

ထို့ကြောင့် ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသော ဓားအလင်းတန်း ငါးခုစလုံးသည် ပုံရိပ်ကို ထိပင်မထိလိုက်ရဘဲ မိုင်ဆယ်ဂဏန်းခန့် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ကြရသည်။ ကိုယ်နေဟန်ထားကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီးနောက် သူတို့ငါးဦးစလုံးသည် လတ်ဆတ်သော သွေးတစ်လုတ်စီကို အန်ထုတ်လိုက်ကြရပြီး စစ်ကျန်းမှာ ဒဏ်ရာအပြင်းထန်ဆုံးဖြစ်ကာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ ဓားအလင်းရောင်မှာလည်း မှေးမှိန်သွားခဲ့လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အရိုးဖြူ ပလ္လင်ထက်ရှိပုံရိပ်သည် အဆုံးတွင် အထင်းသား ပေါ်လွင်လာလေသည်။ ၎င်းမှာ ရိုးရှင်းသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မေ့ဖျောက်ရန် ခက်ခဲလောက်အောင် လှပကျော့ရှင်းကာ သေးသွယ်လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။

သူမသည် လက်ထဲတွင် ဆေးတံရှည်တစ်တံကို ကိုင်ထားလျက် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေပြီး အဝေးရှိ ဓားကိုင်အကြီးအကဲတို့ ငါးဦးအုပ်စုကို အေးစက်စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"မင်ရှင်းနန်းတော်က တကယ်ပဲ ဒီလောက်တောင် နိမ့်ကျသွားပြီလား"

သူမ၏ အသံသည် ကျန်းပြည်နယ် တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး လူတိုင်း၏ နှလုံးသားများကို ချက်ချင်း တင်းကျပ်သွားစေလေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သော မြင်ကွင်းကို လူတိုင်း မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံလိုက်ရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ မင်ရှင်းနန်းတော်မှ အကြီးအကဲချုပ် ငါးပါး၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုသည် ထိုအမျိုးသမီးအနီးသို့ပင် မရောက်နိုင်ဘဲ လွင့်စင်သွားခဲ့ရသည်။

ဤမျှ ကြီးမားသော ခွန်အားကွာဟချက်ကြီးက မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့စရာပင် ဖြစ်လေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဓားကိုင်အကြီးအကဲနှင့် အခြားသူများသည် အပြင်းအထန် အသက်ရှူနေရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုတိုက်ခိုက်မှုက သူတို့၏ ဓားဆန္ဒများကို ဆိုးရွားစွာ ထိခိုက်ပျက်စီးသွားစေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်နေလင့်ကစား ဤအကြီးအကဲငါးပါး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အကြောက်တရား အရိပ်အယောင် တစ်စက်မျှပင် ရှာမတွေ့နိုင်ချေ။

"ညီအငယ်ဆုံး... မင်း အခြေအနေ ဘယ်လိုနေလဲ"

ဓားကိုင်အကြီးအကဲက တိုးတိုးလေး မေးသည်။

"မသေသေးပါဘူး"

စစ်ကျန်း ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများကို အန်လိုက်ပြီး ဂရုမစိုက်သည့်ဟန်ဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။

"သူမရဲ့ စွမ်းအားက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ထောင်က မှတ်တမ်းတင်ထားတာထက်တောင် ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာခဲ့ပြီပဲ"

ဓားထိန်းအကြီးအကဲက သက်ပြင်း ဖွဖွချလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ကြောက်နေပြီလား"

ထင်ကျန်း က ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်လေသည်။ သူတို့ ငါးဦးစလုံးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါင်းခါလိုက်ကြပြီးနောက် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ပြုံးပြကြလေသည်။

"ငါတို့တွေ ဒီလို ပခုံးချင်းယှဉ်ပြီး တိုက်ပွဲမဝင်ရတာ တော်တော်တောင် ကြာခဲ့ပြီပဲ"

မော့ကျန်းက သက်ပြင်းချလျက် ရေရွတ်သည်။

"တကယ်ပါပဲ၊ ဒီကပ်ဘေးကြီးက သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူရဲ့ တပည့်တွေဖြစ်တဲ့ ငါတို့က ဘယ်လိုလုပ် နောက်ဆုတ်လို့ ရမှာလဲ"

ထင်းကျန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး... အမိန့်သာ ပေးလိုက်ပါတော့"

ဓားထိန်းအကြီးအကဲက တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ ဓားကိုင်အကြီးအကဲမှာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် အသင့်ပြင်ထားပြီးဖြစ်သော မင်ရှင်းနန်းတော်မှ တပည့်များ အားလုံးကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကျေနပ်ဂုဏ်ယူမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာလေသည်။

"မင်ရှင်းနန်းတော်က တပည့်သုံးထောင်... ငါ့ရဲ့ အမိန့်ကို နားထောင်ကြ"

"အမိန့်ခံယူပါ့မယ်"

အထက်အောက် မင်ရှင်းနန်းတော်၏ အဖွဲ့ဝင်များနှင့် တပည့်များအားလုံးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်ကြရာ သူတို့၏ အသံများသည် တောတောင်တစ်ခွင်လုံးကိုပင် တုန်ဟည်းသွားစေလေသည်။

"ဓားဆွဲထုတ်ကြ"

ဓားကိုင်အကြီးအကဲက အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။ ထိုအမိန့်နှင့်အတူ မင်ရှင်းနန်းတော်ရှိ တပည့်သုံးထောင်သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း မော့ကြည့်လိုက်ကြရာ သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် အချို့က ငယ်ရွယ်ပြီး အချို့က အသက်အရွယ် ရနေသော်လည်း အကြောက်တရား အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှပင် မရှိဘဲ မျက်ခုံးများကြားမှ ဓားအလင်းတန်းများကို အသီးသီး ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။

ဓားအလင်းတန်း သုံးထောင် ပေါင်းဆုံသွားသောအခါ မည်သို့သော ပုံစံမျိုး ဖြစ်မည်နည်း။ ထိုခဏ၌ ဓားအလင်းတန်း ရေလွှမ်းမိုးမှုကြီးတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ထိုးဖောက်သွားသော ဧရာမ အလင်းတိုင်ကြီးတစ်ခုပမာ ဖြစ်နေသည်။ ဓားကိုင်အကြီးအကဲ၊ စစ်ကျန်းနှင့် အခြား အကြီးအကဲများ အားလုံးသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီးနောက် မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။

ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ သူတို့၏ ဓားနှလုံးသားများသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကွဲကြေသွားကြပြီးနောက် ထွက်ပေါ်လာသော ကြီးမားလှသည့် ဓားဆန္ဒများက သူတို့ကို လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားကာ လောင်ကျွမ်းနေသော ဓားမီးတောက်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့သည် ဧရာမ ဓားအလင်းတိုင်ကြီးကို ဦးဆောင်လျက် အရိုးဖြူ ပလ္လင်ကြီးဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားကြလေတော့သည်။

အရိုးဖြူ ပလ္လင်ထက်တွင် ထိုင်နေသော ဧကရီသည် အေးစက်စွာ သရော်လာသည်။

"ငါ့ကို အသက်ပေးပြီး လာတိုက်ချင်နေတာလား၊ နင်တို့မှာ အဲဒီအရည်အချင်း ရှိလို့လား"

ထိုသို့ပြောကာ သူမသည် ဆေးတံကို တစ်ချက်ဖွာလိုက်ပြီး မီးခိုးတစ်လုတ်ကို ဖြည်းညင်းစွာ မှုတ်ထုတ်လိုက်လေသည်။

မီးခိုးငွေ့များသည် နက်နဲဆန်းကြယ်သော အငွေ့အသက်များနှင့်အတူ လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အရိုးဖြူပလ္လင်ကြီး၏ ရှေ့တွင် မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဆိုးတစ္ဆေများ ပုံပေါ်လာကာ ဝင်ရောက်လာသော ဓားချက်ကို ရင်ဆိုင်ရန် အုံနှင့်ကျင်းနှင့် ပြေးဝင်သွားကြသည်။

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ပထမဆုံး နတ်ဆိုးတစ္ဆေ လှိုင်းလုံးကြီးသည် ညည်းတွားသံ တစ်ချက်မျှပင် မထွက်နိုင်ဘဲ ဘာမျှမကျန်အောင် ချေမှုန်းခံလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် ဓားကိုင်အကြီးအကဲ ငါးပါး ပေါင်းစည်းဖန်တီးထားသော ဓားထိပ်ဖျားသည် မဆုတ်မနစ်သော သန္နိဋ္ဌာန်များဖြင့် ရှေ့သို့ ဆက်လက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

သို့သော် ကျဆုံးသွားသော နတ်ဆိုးတစ္ဆေများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဒုတိယနှင့် တတိယ လှိုင်းလုံးများသည် ၎င်းတို့၏ နေရာသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်လာကြလေသည်။ ဤနတ်ဆိုးတစ္ဆေများသည် ခွန်အားနည်းပါးသော်လည်း မီးခိုးပင်လယ်ကြီးတစ်ခုပမာ အရေအတွက် များပြားလွန်းလှပြီး ရူးသွပ်စွာ စုရုံးရောက်ရှိလာကာ ဓားချက်၏ ထက်မြက်မှုကို အရိုင်းဆန်စွာ တိုက်စားပစ်ကြလေသည်။ ဧရာမ ဓားကြီး၏ ရှေ့သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်မှု အရှိန်မှာ တဖြည်းဖြည်း နှေးကွေးလာပြီး ပို၍ပို၍ လေးလံလာတော့သည်။

အဆုံးတွင် ဓားကိုင်အကြီးအကဲနှင့် အခြားသူများသည် အနီးသို့ ကပ်လာပြီး ဧကရီ၏ ပုံရိပ်ကို ထိခိုက်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ဧရာမ ဓားကြီးသည် ဖိအားကို နောက်ထပ် မခံနိုင်တော့ဘဲ လုံးဝ ကွဲကြေသွားတော့သည်။ မင်ရှင်းနန်းတော်မှ တပည့်သုံးထောင်သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ညည်းတွားလိုက်ကြပြီးနောက် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားကြလေသည်။

သူတို့နှင့်အတူ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဓားမီးတောက်များ ငြိမ်းသတ်ခံလိုက်ရပြီဖြစ်သော ဓားအကြီးအကဲ ငါးပါးသည်လည်း လွင့်စင်သွားခဲ့ကြသည်။

ဤအရာအားလုံး ဖြစ်ပျက်နေစဉ်အတွင်း ဧကရီသည် အနည်းငယ်မျှပင် လှုပ်ရှားခဲ့ခြင်း မရှိချေ။

မင်ရှင်းနန်းတော်မှ လူများသည် အဆုံးတွင် သူတို့၏ ကိုယ်နေဟန်ထားကို ပြန်လည် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းနိုင်သွားသောအခါ သူတို့ တစ်ယောက်စီတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန် ကြည့်ရဆိုးသော အမူအရာများ ပေါ်လွင်နေသည်။ တစ်ဝက်ခန့်မှာ သူတို့၏ ဒဏ်ရာများကြောင့် ဖြစ်သော်လည်း အခြားတစ်ဝက်မှာမူ ဧကရီ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ခွန်အားကြောင့် ဖြစ်လေသည်။ ဤခွန်အား ကွာဟချက်မှာ လူသားတို့၏ စွမ်းပကားဖြင့် ပေါင်းကူးပေးနိုင်သော အရာမျိုး မဟုတ်ပေ။

မင်ရှင်းနန်းတော်က နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းလာခဲ့သော အင်အားသည် သူမ၏ရှေ့တွင် ဤမျှလောက် အချည်းနှီး ဖြစ်နေကြောင်း သက်သေပြသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မင်ရှင်းနန်းတော် တပည့်တစ်ဦးစီ၏ နှလုံးသားထဲသို့ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့ခြင်းများ လျှံတက်လာလေတော့သည်။

ထိုအချိန်လေးမှာပင် လက်ဖက်ရည်ဆိုင် အတွင်း၌ မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော အင်္ကျီချွတ် အမျိုးသားကြီးသည် ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး မြေကြီးထဲမှ ဧရာမ ဓားကြီးကို ဆွဲနှုတ်လိုက်ကာ ပခုံးပေါ် ထမ်းတင်လျက် အပြင်သို့ စတင် လျှောက်ထွက်သွားလေသည်။ သို့သော် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လျှောက်ပြီးနောက် သူသည် တစ်စုံတစ်ရာကို သတိရသွားပုံရကာ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အိတ်ကပ်ထဲမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးကို ဆွဲထုတ်ကာ အနောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

"အဘိုးကြီး... ခင်ဗျားရဲ့ လက်ဖက်ရည်ဖိုးပဲ"

လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ပိုင်ရှင်သည် အလောတကြီး ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီးနောက် တုန်ရီနေသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"သ...သခင်ကြီး... ဒါက များလွန်းနေပါတယ်"

"ပိုတာတွေက ခုနက ခင်ဗျားသမီးလေး ခိုက်မိသွားတဲ့ ပန်းကန်နဲ့ စားပွဲအတွက် လျော်ကြေးပဲ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် အင်္ကျီချွတ် အမျိုးသားကြီးသည် ဧရာမ ဓားကြီးကို ကိုင်ဆောင်လျက် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထဲမှ ထွက်လာကာ ခြေဆောင့်နင်းလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ လျှပ်တစ်ပြက် ပျံတက်သွားလေရာ ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။

"ကျန်းပြည်နယ်က ယောက်ျားကောင်းတို့... နတ်ဆိုးတစ္ဆေတွေကို သုတ်သင်ချင်တဲ့ သူတွေ အားလုံး မတ်တတ်ရပ်ကြ"

ထိုဟိန်းဟောက်သံသည် တောတောင်တစ်ခွင်လုံးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ကျန်းပြည်နယ် တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားလေတော့သည်။ ထို့နောက် ကျန်းပြည်နယ်၏ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ဟစ်အော်သံများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ကျန်ကျန်းမျှော်စင်က ဒီမှာ ရှိတယ်ဟေ့"

"မီးတောက်ဓားဂိုဏ်းလည်း ဒီမှာ ရှိတယ်ဟေ့"

"..."

အော်ဟစ်သံများသည် တက်လာလိုက် ကျသွားလိုက်ဖြစ်နေပြီး ကျန်းပြည်နယ် မြေပြင် တစ်ခုလုံးသည် ဓားအလင်းတန်း အစက်အပြောက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားကာ ထိုအလင်းတန်းများသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်လာကြလေသည်။ ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသော ဓားအလင်းတန်းများက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် လင်းထိန်သွားစေသည်။ အင်္ကျီချွတ် အမျိုးသားကြီးက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"ကောင်းတယ်... ဒါမှ ဓားကျင့်ကြံသူကွ၊ ငါ့နောက်က လိုက်ခဲ့ကြ"

အင်္ကျီချွတ် အမျိုးသားကြီးသည် သူ၏ ဧရာမ ဓားကြီးကို ထောင့်ဖြတ် ချိန်ရွယ်လိုက်ပြီး အဝေးရှိ ဧကရီကို ကြည့်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။

"သတ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် ရှေ့ဆုံးမှ ပြေးဝင်သွားလေရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မဆုတ်မနစ်သော သန္နိဋ္ဌာန်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။ သူ၏ အနောက်တွင်ကား အဆုံးအစမရှိသော ဓားအလင်းတန်း ပင်လယ်ကြီး တစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ဓားကိုင်အကြီးအကဲသည် အစပိုင်းတွင် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ငါတို့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေက ဘယ်လောက်တောင် ခမ်းနားလိုက်သလဲ၊ မင်ရှင်းနန်းတော်က လူတွေ အားလုံး... မင်းတို့ရဲ့ ဓားနှလုံးသားတွေကို ခွဲကြေပစ်လိုက်ပြီး ဒီနတ်ဆိုးတစ္ဆေ ကို သုတ်သင်ဖို့ ငါ့နောက်ကနေ လိုက်ခဲ့ကြ"

"ဟုတ်ကဲ့”

--