အခန်း ၁၃၃၂

အခန်း (၁၃၃၂) တစ်ဖက်ကမ်းမှ မရဏပန်းများ ပွင့်လန်းလာခြင်း၊ သွေးရောင်လွှမ်းသော ပန်းပင်လယ်

ဓားသည်ပင်လျှင် နှလုံးသား ဖြစ်၏။

ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဓားဆန္ဒကို နားလည်သဘောပေါက်သွားသောအခါ ဓားနှလုံးသား တစ်ခုကို ပေါင်းစည်းဖန်တီးနိုင်လာပေမည်။ ဓားနှလုံးသားသည် ပို၍ ကြည်လင်သန့်စင်လေလေ ဓားလမ်းစဉ်အပေါ် သူတို့၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုက ပို၍ နက်ရှိုင်းလာလေလေပင် ဖြစ်သည်။

ဓားလမ်းစဉ်သည် ပို၍ သန့်စင်ပါက ၎င်း၏ စွမ်းအားကလည်း ပို၍ အစွမ်းထက်လာမည်ဖြစ်သည်။ ဓားနှလုံးသားသည် ဓားကျင့်ကြံသူများအတွက် အလွန်တရာ အရေးကြီးလှသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းသာ ကွဲကြေသွားခဲ့ပါက အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်ပေးမည် ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်၌ကား မင်ရှင်းနန်းတော်မှ တပည့်သုံးထောင်သည် သူတို့၏ ဓားနှလုံးသားများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခွဲကြေပစ်လိုက်ကြပြီးနောက် လျှံတက်လာသော ဓားရည်ရွယ်ချက်များသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေရန် လုံလောက်သည်။

ယခုလေးတင် ဓားနှလုံးသားများ ကွဲကြေသွားခဲ့သော ထိုလူငါးဦးသည်လည်း သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တစ်ခုလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေရန် မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိခဲ့ကြချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အကယ်၍ ယခု အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ဤ ဆင်းသက်လာခါစ ဧကရီကို အမြစ်ပြတ် မချေမှုန်းနိုင်ခဲ့ပါက။သူမ၏ ခွန်အားများ တည်ငြိမ်သွားချိန်တွင် ဤနယ်ပယ်၌ ကျရောက်လာမည့်အရာမှာ ကြီးမားလှသော ဆင်းရဲဒုက္ခ ကပ်ဘေးကြီးတစ်ခုဖြစ်ကြောင်းကို သူတို့အားလုံး နားလည်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤဧကရီကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းရန် သူတို့၏ အသက်များကို တန်ဖိုးအဖြစ် ပေးဆပ်ရန် ဆန္ဒရှိနေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။ မင်ရှင်းနန်းတော်နှင့် ကျန်းပြည်နယ်မှ လွတ်လပ်စွာ ကျင့်ကြံသူများထံမှ ဓားအလင်းတန်းများသည် ကောင်းကင်ယံတွင် မြစ်ရှည်ကြီး နှစ်စင်းပမာ ပေါင်းဆုံသွားကြပြီး ဧကရီထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤမြင်ကွင်းက ကျန်းပြည်နယ် မြေပြင်ပေါ်ရှိ လူတိုင်းကို အံ့သြမှင်သက်သွားစေလေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကောင်းကင်ယံ အပြည့်ရှိနေသော ဤဓားချီစွမ်းအင်များသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် လင်းထိန်သွားစေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဧကရီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း လေးနက်တည်ကြည်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"တကယ်ပဲ ဓားအရူးကောင်တွေပဲ၊ ငါ့ကို ရင်ဆိုင်ဖို့အတွက်နဲ့ နင်တို့ရဲ့ ဓားနှလုံးသားတွေကို ခွဲကြေပစ်ရဲတယ်ပေါ့လေ၊ ကံမကောင်းတာက စစ်မှန်တဲ့ ခွန်အားဆိုတာ ဘာလဲ နင်တို့ နားမလည်ကြသေးတာပဲ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဧကရီသည် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းရောင်တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် တောက်ပသွားကာ သူမ၏ရှေ့တွင် လှိုင်းလုံးထနေသော အမည်းရောင် မြူခိုးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤအမည်းရောင် မြူခိုးများ အတွင်း၌ တစ်ဖက်ကမ်းမှ တမလွန်ပန်းငုံဖူးများသည် စတင် ပေါ်ထွက်လာလေသည်။

၎င်းတို့ ယိမ်းနွဲ့နေစဉ်အတွင်း ဤပန်းများသည် ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်အာလာကြပြီး ဆိုးညစ်ကာ တောက်ပလှသော သွေးရောင် မရဏပန်း ပင်လယ်ပြင်ကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ ပန်းပင်လယ်ပြင်ကြီး ပုံပေါ်လာသည့် အချိန်လေးမှာပင် ဓားချီ မြစ်ကြီးသည်လည်း မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ အနီးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့ နှစ်ခု ရိုက်ခတ်သွားသောအခါ မည်သည့် အသံမျှ ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ချေ။

ထိုအချိန်လေးတွင် အချိန်ကိုယ်တိုင် ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ထင်ရပြီး ဓားအလင်းတန်းများသည် ငြိမ်သက်သွားကာ ပန်းပင်လယ်ပြင်ကြီးမှာလည်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် ဤထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းကြီးသည် သိသိသာသာပင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲကြေသွားတော့သည်။

တိတ်ဆိတ်နေသော လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ပျံ့နှံ့သွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တစ်ခုလုံးကို သန့်စင်ပစ်လိုက်လေသည်။ အဆုံးအစမရှိသော ပန်းပင်လယ်ပြင်ကြီးသည် အများစု ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသော်လည်း ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဤဓားချီ မြစ်ကြီး၏ တောက်ပသော အလင်းရောင်များမှာလည်း အနည်းဆုံး ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် မှေးမှိန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ခွန်အားပိုနည်းသော ဓားကျင့်ကြံသူ အများအပြားသည် ထူးဆန်းသော ဤမိစ္ဆာပန်းများကြောင့် ထွက်သက်ဝင်သက် တစ်ကြိမ်မျှပင် မခံလိုက်ရဘဲ လွင့်စင်သွားခဲ့ကြရသည်။ ခဏအကြာတွင် ဓားများသည် မိုးရွာကျသကဲ့သို့ ပြုတ်ကျလာလေတော့သည်။

သို့သော် ကျန်းရီနှင့် အခြားသူများသည် လက်မလျှော့သေးဘဲ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် ကျန်းရီ၊ ထင်ကျန်း၊ မော့ကျန်း၊ ဓားထိန်းအကြီးအကဲနှင့် အင်္ကျီချွတ် အမျိုးသားကြီး အပါအဝင် အခြား အစွမ်းထက်သော ဓားလမ်းစဉ်မှ လွတ်လပ်စွာ ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးသည် သူတို့၏ ဓားဆန္ဒ တစ်ခုလုံးကို ရှေ့ဆုံးမှ စစ်ကျန်းထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ကြသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။

လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း စစ်ကျန်း၏ ဓားဆန္ဒသည် အဆမတန် လျှံတက်လာပြီး အကယ်၍ သူ၏ မွေးရာပါ ဖြူစင်သော နှလုံးသားသာ မရှိခဲ့ပါက ဤကြီးမားလှသော ဓားရည်ရွယ်ချက်ကြောင့် ထိုနေရာတွင်ပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပေါက်ကွဲထွက်သွားလောက်ပေသည်။ အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ကျန်းရီ အပါအဝင် လူတိုင်းသည် အင်အား ကုန်ခမ်းသွားမှုကြောင့် ပြိုလဲသွားကြတော့သည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် စစ်ကျန်း တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်တော့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှနေ၍ တည့်တည့်မကြည့်ရဲလောက်အောင် စူးရှတောက်ပသော ဓားအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည်။

လူတိုင်းသည် သူတို့၏ အကောင်းဆုံးသော အစွမ်းအစများကို ထုတ်သုံးကာ သူတို့၏ အစွမ်းထက်ဆုံး ဓားဆန္ဒများကို သူ့ထံသို့ လက်ဆင့်ကမ်း ပေးအပ်လိုက်ကြောင်း စစ်ကျန်း နားလည်ထားသည်။ ဤသည်မှာ နောက်ဆုံး ဓားချက် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ မျက်လုံးများသည် ကြယ်များကဲ့သို့ တောက်ပလာပြီး သွေးကဲ့သို့ နာကျင်ကြေကွဲဖွယ် ကောင်းသော အသံဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"နှစ်ထောင်ချီတဲ့ အမွေအနှစ်... ဒီအချိန်လေးမှာ ဆုံးဖြတ်မယ်၊ နတ်ဆိုးတစ္ဆေ... သေပေတော့"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကောင်းကင်ကိုပင် ထိုးဖောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ဧရာမ ဓားကြီးတစ်လက်သည် လျှပ်တစ်ပြက် ပုံပေါ်လာပြီး ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။ ၎င်းဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းရှိ လေဟာပြင် ကိုယ်တိုင်သည်ပင် ကျယ်ပြန့်သော ချောက်ကမ်းပါးကြီးတစ်ခုအဖြစ် ထက်ပိုင်းကွဲသွားလေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ဓားချက်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ဧကရီ၏ မျက်နှာပေါ်၌ နောက်ဆုံးတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင် ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း သူမသည် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"သိပ်တော်တာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မလုံလောက်သေးဘူး"

ထိုသို့ပြောလိုက်သည်နှင့် သူမ၏ အနောက်တွင် ဧရာမ ပုံရိပ်ယောင်ကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် အမည်းရောင် ကြာပန်းပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး နူးညံ့လှပသော အမျိုးသမီး မျက်နှာတစ်ခုမှလွဲ၍ ကျန်ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်း အားလုံးမှာ တောက်ပနေသော အရိုးဖြူများဖြင့်သာ ဖွဲ့စည်းထားလေသည်။

သို့သော် ဤပုံရိပ်ယောင် အမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးများသည် မှိတ်ထားသည်။ ထိုသို့ဖြစ်နေလင့်ကစား ပုံရိပ်ကြီး ပေါ်ထွက်လာသည့် အချိန်လေးမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်လောကကြီးသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဧရာမ ဓားကြီးသည် အလွန် နီးကပ်စွာ ခုတ်ပိုင်းချလာလေသည်။ ထိုအချိန်မှာပင် ပုံရိပ်ယောင်၏ အရိုးလက်မောင်းကြီး နှစ်ဖက်သည် ရုတ်တရက် အပေါ်သို့ မြင့်တက်လာပြီး ဧရာမ လက်ဝါးကြီး နှစ်ဖက်သည် အလယ်တွင် ပေါင်းဆုံကာ ခုတ်ပိုင်းချလာသော ဧရာမဓားကြီးကို တိုက်ရိုက် ညှပ်ဖမ်းလိုက်သည်။

ကြီးမားလှသော တွန်းကန်အားကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အလွန် ပြင်းထန်သော လေလှိုင်းကြီးတစ်ခုသည် ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခွင်သို့ တံမြက်စည်းလှည်းသကဲ့သို့ ရိုက်ခတ်သွားသည်။ ဤဓားချက် အရာရောက်မည်ဟု အစပိုင်းက မျှော်လင့်ထားခဲ့ကြသူအားလုံးမှာ မင်သက် အံ့အားသင့်သွားကြရသည်။

အထူးသဖြင့် စစ်ကျန်းကို ထောက်ပံ့ပေးထားကြသော ဓားကိုင်အကြီးအကဲနှင့် အခြားသူများသည် ခေတ္တမျှ ကြက်သေသေသွားပြီးနောက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြလေသည်။

"နံပါတ်ငါး... ပြန်ဆုတ်တော့"

သို့သော် စစ်ကျန်းသည် သူ၏ အပေါင်းအပါများ၏ အော်ဟစ်သံများကို လျစ်လျူရှုကာ ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်သည်။

"သတ်"

ထိုဟစ်အော်သံနှင့်အတူ ဧရာမ ဓားကြီးသည် ပေါက်ကွဲကွဲကြေသွားပြီး ကောင်းကင်ယံ အပြည့် ဓားဆန္ဒများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဧကရီကို လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းမျိုချသွားလေသည်။ ၎င်းနှင့်အတူ စစ်ကျန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားလေတော့သည်။

"နံပါတ်ငါး"

"အကြီးအကဲ စစ်ကျန်း"

ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများကြားတွင် မျက်ရည်များသည် လူများစွာ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ချက်ချင်း ကျဆင်းလာလေသည်။ သို့သော် ဤအချိန်၌ ဓားကျင့်ကြံသူ အားလုံးသည် ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ရန် အင်အားများ ဆုံးရှုံးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုဓားချက် အရာရောက်ခဲ့ပါရဲ့လား...

လူများစွာ၏ စိတ်ထဲတွင် ဤအတွေး ပေါ်လာသည့် အချိန်လေးမှာပင် အပိုင်းပိုင်း ကွဲကြေနေသော ဓားအလင်းတန်းများ အတွင်းမှ ဒေါသတကြီး အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"အောက်တန်းကျတဲ့ ပုရွက်ဆိတ် ကောင်တွေ... ငါ့ကိုများ ထိခိုက်အောင် လုပ်ရဲတယ်ပေါ့၊ ဒီကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို သွေးနဲ့ ဆေးကြောပစ်မယ်"

ထိုဟစ်အော်သံနှင့်အတူ အလင်းရောင်များသည် လျင်မြန်စွာ ပြယ်ပျောက်သွားပြီး ဧကရီ၏ ပုံရိပ်ကို တစ်ဖန် ပြန်လည် ဖော်ပြလိုက်လေသည်။ သို့သော် ယခုအခါ သူမ၏ အသွင်အပြင်မှာ အနည်းငယ် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး ယခင်ကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေခြင်း မရှိတော့ချေ။ သူမ၏ နဖူးပေါ်ရှိ သွေးစီးကြောင်းတစ်ခုက သူမအား အတော်လေး ရှက်ရွံ့ဒေါသထွက်နေပုံ ပေါက်စေလေသည်။

သို့သော် ထိုမျှသာ ဖြစ်သည်။ ကြီးမားလှသော ပေးဆပ်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး စစ်ကျန်း ကိုယ်တိုင် ဝိညာဉ်ကို ဖောက်ခွဲခဲ့သည့်တိုင် ဧကရီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သေးငယ်သော ဒဏ်ရာလေး တစ်ခုသာ ရရှိစေခဲ့လေသည်။ လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း လူတိုင်း၏ နှလုံးသားများသည် လုံးဝ ကျဆင်းသွားတော့သည်။

ဧကရီသည် အင်အားကုန်ခမ်းမှုကြောင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲနေကြသော ဓားကျင့်ကြံသူ မြောက်မြားစွာကို ကြည့်ကာ ကောက်ကျစ်ဆိုးယုတ်စွာ သရော်လိုက်လေသည်။

"နင်တို့အားလုံးက ဒီလောကကြီးကို ကာကွယ်မယ်လို့ အမြဲတမ်း ကြွေးကြော်နေကြတယ် မဟုတ်လား၊ ဒါဆိုရင် ဒီနေ့ နင်တို့ မျက်စိရှေ့မှာတင် ဒီနေရာကို ငါ သွေးချောင်းစီးအောင် လုပ်ပြမယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမသည် ခြေကို ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်နင်းလိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ထွက်ခဲ့ကြစမ်း"

ထိုသို့ ခြေဆောင့်နင်းလိုက်သည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင် လေဟာပြင်သည် ချက်ချင်း တုန်ခါသွားပြီးနောက် အမည်းရောင် အက်ကွဲကြောင်းကြီးများ ပေါ်ထွက်လာလေသည်။ မှိုင်းညို့နေသော လေပြင်းကြီးတစ်ခု ကြမ်းတမ်းစွာ တိုက်ခတ်လာပြီး ၎င်း၏အနောက်မှ ဧရာမ နတ်ဆိုးတစ္ဆေကြီးများသည် အက်ကွဲကြောင်းများကို ကုပ်ခြစ်ကာ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာကြလေသည်။ လျင်မြန်စွာပင် သူတို့သည် ကောင်းကင်ယံ အများစုကို နေရာယူလိုက်ကြပြီးနောက် ဧကရီထံသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

"အရှင် ဧကရီ"

ဧကရီသည် ဆိုးညစ်သောအပြုံးဖြင့် အောက်ဘက်ရှိ ကျန်းပြည်နယ် တစ်ခုလုံးကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။

"ဒီက လူတွေကို အကုန်သတ်... တစ်ယောက်မှ အရှင်မထားနဲ့"

"အမိန့်အတိုင်းပါ"

သူမ၏ အမိန့်ရသည်နှင့် ကောင်းကင်ယံ အပြည့်ရှိနေသော နတ်ဆိုးတစ္ဆေများသည် အရိုင်းဆန်စွာ ရယ်မောလျက် ကျန်းပြည်နယ်ဆီသို့ ပြေးဆင်းသွားကြလေသည်။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ဓားထိန်းအကြီးအကဲနှင့် အခြားသူများသည် ဒေါသနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ လွှမ်းမိုးသွားပြီး မနေနိုင်တော့ဘဲ သွေးများကို အဆက်မပြတ် အန်ထုတ်လိုက်ကြလေသည်။

"နတ်ဆိုးတစ္ဆေ... မင်းတို့ အတင့်ရဲလှချည်လား"

ဧကရီသည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောသည်။

"ငါ လုပ်ရဲမရဲ ကြည့်နေလိုက်စမ်းပါ"

ကျန်းပြည်နယ် တစ်ခုလုံးမှာမူ ဤအချိန်၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာအရှိန်အဝါ၏ ဖုံးလွှမ်းမှုအောက်တွင် တုန်လှုပ်နေသည်။ လက်ဖက်ရည်ဆိုင် တဲလေးအတွင်း၌ အဖေနှင့်သမီးနှစ်ဦးသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားကြပြီး မိန်းကလေးငယ်မှာ သူမဖခင် ရင်ခွင်ထဲတွင် ကြောက်လန့်တကြား ပုန်းကွယ်ကာ တုန်ရီလျက် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဖေဖေ... သမီး ကြောက်တယ်"

လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ပိုင်ရှင် ကိုယ်တိုင်လည်း မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူလျော့ကာ ထိတ်လန့်နေသော်လည်း ဖခင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏သမီးလေး၏ ကျောကို ညင်သာစွာ ပုတ်ပေးလိုက်လေသည်။

"မကြောက်နဲ့နော်... ဖေဖေ ဒီမှာ ရှိတယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် မီးဖိုချောင်သုံး ဓားမကြီးတစ်လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ သူ၏ ရိုးသားသော မျက်နှာပေါ်တွင် ကြမ်းတမ်းခက်ထန်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာလေသည်။

ဒီနေ့တော့ သူ အသေခံပြီး တိုက်မယ်…

--