အခန်း ၈၇၈
Vol. 84 Ch. 878
အခန်း (၈၇၈) ပူပန်နေသော ရှောင်ယင်
အမှောင် ကာလ နှစ်ပေါင်း ရာချီ ကြာမြင့်လာမှုက ဤကမ္ဘာကို အလွန်အမင်း ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။
အထူးသဖြင့် သာမန်လူအများစုအတွက်မူ ဤသည်မှာ မျိုးဆက်ပေါင်း ဒါဇင် မက ကုန်လွန်သွားခဲ့ခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။
လူမှုစည်းမျဉ်းများ၊ ကျင့်ကြံခြင်းစနစ် စသည်တို့မှာလည်း ယခင်နှင့် မတူဘဲ ကွဲပြားမှုများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီရှင် ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ကိုလည်း အသစ်ပြန်လည် သတ်မှတ်လာကြသည်။
ကျူးကျစ်ယန် ကဲ့သို့သော မူလက ထိပ်တန်း ပါရမီရှင် ဖြစ်သင့်သည့် မျိုးဆက်သစ်များသည် သာမန် ကျင့်ကြံသူများအဖြစ် ကျဆင်းသွားခဲ့ရသည်။ အကယ်၍ ထူးခြားသော နတ်ဘုရားရတနာများ မတွေ့ရှိခဲ့ပါက ဤတစ်သက်တွင် အင်မော်တယ် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်မှာ အိပ်မက်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ကျူးကျစ်ယန်နှင့် အခြေအနေ တူညီသူများ အမြောက်အမြား ရှိနေလိမ့်မည်ဟု ထန်ထျန်း ယုံကြည်နေသည်။
ထန်ထျန်း ပေးလိုက်သော ပြာမှုန့်များကို ယူဆောင်ပြီး ရှောင်ယင်က ကျူးကျစ်ယန်အတွက် လက်ဖက်ရည် ပြင်ဆင်ရန် ပြန်သွားခဲ့သည်။
ထန်ထျန်းကို ယုံကြည်၍ဟု ဆိုခြင်းထက် ကျူးကျစ်ယန်ကို ဤကဲ့သို့ နောင်တများ၊ စိုးရိမ်မှုများနှင့်အတူ ကျင်းရှန် မြို့မှ ထွက်ခွာမသွားစေချင်ခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ဤနည်းလမ်းမှာ ယုတ္တိမရှိဟု ထင်ရသော်လည်း သူမတွင် ရွေးချယ်စရာ နည်းလမ်း မရှိတော့သဖြင့် စမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
မကြာမီမှာပင် ရှောင်ယင်က လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကိုင်ကာ ကျူးကျစ်ယန် ရှိရာ အခန်းသို့ သွားခဲ့သည်။
မကြာသေးမီက ကျူးကျစ်ယန်က သူမ၏ အခန်းထဲတွင်သာ အချိန်ကုန်ဆုံးလေ့ရှိပြီး ရံဖန်ရံခါမှသာ အပြင်သို့ အလျင်စလို ထွက်သွားတတ်သည်။
သို့သော် မကြာခင်မှာပင် စိတ်ပျက်အားလျော့စွာဖြင့် ပြန်လာတတ်ကာ ကျင့်ကြံခြင်းလည်း မပြုတော့ဘဲ အခန်းထဲတွင်သာ အောင်းနေတတ်သည်။
ရှောင်ယင် အခန်းထဲသို့ လက်ဖက်ရည်ခွက် ယူဆောင်သွားပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် အထဲမှ ဖန်ခွက် ကွဲအက်သွားသည့် အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ထို့နောက် ကျူးကျစ်ယန်၏ ပြင်းထန်သော ချောင်းဆိုးသံနှင့်အတူ ရှောင်ယင်၏ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။
"သခင်မလေး ဘာဖြစ်တာလဲ"
"အဆင်ပြေရဲ့လား ကျွန်မကို လန့်အောင် လုပ်ပါနဲ့"
သို့သော် စကားပင် မဆုံးသေးမီမှာပင် ကျူးကျစ်ယန်၏ အခန်းထဲမှ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်ခု ဟိန်းထွက်လာသည်။
"ဘုန်း"
တလိမ့်လိမ့် တက်လာသော မီးလျှံများက အခန်းထဲမှ ပွင့်ထွက်လာကာ တံခါးနှင့် ပြတင်းပေါက်များကို တစ်စစီ ဖြစ်သွားစေသည်။ သို့သော် ခဏချင်းမှာပင် ထိုမီးလျှံများက အထဲသို့ ပြန်လည် စုဝင်သွားပြန်သည်။
ရှောင်ယင်သည်လည်း ထိုပေါက်ကွဲမှုနှင့်အတူ အခန်းအပြင်သို့ လွင့်ထွက်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှက်တကွဲ လိမ့်ကျသွားသည်။ သူမ၏ အဝတ်အစားများမှာလည်း စုတ်ပြတ်သတ်သွားခဲ့ပြီ။
သို့သော် သူမက သူမကိုယ်သူမ ဂရုမစိုက်နိုင်ဘဲ ကြောက်လန့်တကြား မြေပြင်မှ ထကာ ကျူးကျစ်ယန်၏ အခန်းသို့ ပြန်ပြေးသွားသည်။
"သခင်မလေး"
သူမ အလောတကြီး ပြေးသွားသော်လည်း အခန်းအနီးသို့ ရောက်သောအခါ မမြင်ရသော အကာအကွယ် တစ်ခုနှင့် တိုက်မိပြီး နောက်သို့ လွင့်ထွက်ကာ မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားပြန်သည်။
"သခင်မလေး ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲဟင်"
"သခင်မလေး"
ရှောင်ယင်က မြေပြင်မှ ထကာ ရှေ့ရှိ မမြင်ရသော အကာအကွယ် ကို အားကုန် ထုရိုက်ရင်း အခန်းထဲမှ ကျူးကျစ်ယန်ကို အော်ခေါ်နေသည်။
သို့သော် သူမ မည်မျှပင် အော်ခေါ်နေပါစေ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမှ ပြန်မရခဲ့ချေ။ ထိုအကာအကွယ် မှာ အလွန် ခိုင်မာလှသဖြင့် သူမ မည်သို့မှ ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။
ထန်ထျန်းကမူ ဤအရာအားလုံးကို တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ကြည့်နေသည်။
ထိုအကာအကွယ် မှာ ကျူးကျစ်ယန်၏ 'သန့်စင် ယန် သွေးကြော' နှိုးဆွခံလိုက်ရခြင်း၏ ပြယုဂ်ပင် ဖြစ်သည်။
ခုနက ပေါက်ကွဲမှုမှာလည်း သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်။
'နေမူလ စွမ်းအား' မှာ သူမအတွက် အလွန် မြင့်မားလွန်းနေသေးသည်။ သဘာဝ စွမ်းအားနှင့် ညှိပေးထားသော်လည်း သူမကဲ့သို့ 'ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်' ကျင့်ကြံသူလေးအတွက် အလွယ်တကူ လက်ခံနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
ဤကာလကို ကျော်ဖြတ်ပြီးသည်နှင့် ကျူးကျစ်ယန်က ချက်ချင်း ပြန်လည် နိုးထလာလိမ့်မည်။
သို့သော် ရှောင်ယင်ကမူ ဘာဖြစ်နေမှန်း မသိသဖြင့် အကြာကြီး အော်ခေါ်သော်လည်း အကြောင်းမထူးသည့်အခါ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပူပန်မှုနှင့် စိုးရိမ်မှုများ ပြည့်နှက်လာသည်။
မျက်ရည်များမှာလည်း ထိန်းမရဘဲ ပါးပြင်ပေါ်သို့ တလိမ့်လိမ့် စီးကျလာတော့သည်။
ခဏအကြာတွင် သူမက လှေကားထစ်ပေါ်တွင် ထိုင်နေဆဲဖြစ်သော ထန်ထျန်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"ရှင် သူမကို ဘာတွေ တိုက်လိုက်တာလဲ"
ရှောင်ယင်က ငိုယိုအော်ဟစ် မေးလိုက်သည်။
"မင်းတို့ကို ကူညီပေးမယ့် အရာတွေပါ"
ထန်ထျန်းက ပြောသည်။
"ကူညီတယ် ဟုတ်လား"
ရှောင်ယင်က ငိုသံပါဖြင့် ပြော၏။ "သူမ သွေးတွေ အန်ထုတ်ပြီး ကျွန်မရှေ့မှာ လဲကျသွားတာ"
" ဒါက ကူညီတာလား"
"ရှင် သူမကို လုပ်ကြံတာ မဟုတ်လား"
ထန်ထျန်း ပြန်မဖြေခဲ့ပေ။ သူမကို ကူညီခြင်းလား၊ ဒုက္ခပေးခြင်းလား ဆိုသည်မှာ ခဏနေလျှင် သိရလိမ့်မည်။
သို့သော် ပူပန်နေသော ရှောင်ယင်မှာမူ ထိုအချိန်အထိ စောင့်နိုင်ပုံမရပေ။
တိတ်ဆိတ်နေသော ထန်ထျန်းကို ကြည့်ပြီး သူမက မျက်ရည်များဖြင့် ပြောသည်။ "ကျွန်မတို့ ရှင့်ကို ဘာမှ မစော်ကားခဲ့ဘူးမလား"
"ကျွန်မနဲ့ သခင်မလေးက ရှင့်ကို လွင်ပြင် ထဲကနေ ခေါ်လာပြီး ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ကျွေးမွေးပြုစုခဲ့တာ တစ်လကျော်ပြီ။ ရှင် ကျေးဇူးမသိရင်တောင် ဘာလို့ သူမကို ဒုက္ခပေးရတာလဲ"
"ဘာလို့လဲ"
ထန်ထျန်းက အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်၏။ "မင်း အရမ်း ပူပန်နေမှန်း ငါသိပါတယ်"
" ဒါပေမဲ့ မလောပါနဲ့"
" ခဏနေရင် အဆင်ပြေသွားမှာပါ"
ရှောင်ယင် ကြောင်သွားပြီး ကျူးကျစ်ယန်၏ အခန်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
သို့သော် ကျူးကျစ်ယန်၏ အသက်ရှူသံမှာ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာသည်ကို သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။
ဤသည်မှာ 'သန့်စင် ယန် သွေးကြော' နှိုးဆွနေသည့် ပုံမှန် အခြေအနေဖြစ်သော်လည်း ရှောင်ယင်ကမူ ထိုအချက်ကို မသိဘဲ ကျူးကျစ်ယန်၏ အသက်မှာ အန္တရာယ်ရှိနေပြီဟု ထင်နေတော့သည်။
"ရှင် ကျွန်မကို ဘာတွေ ပေးလိုက်လဲ"
"ရှင် မှတ်ဉာဏ်တွေ ပြန်ရလို့ ရှင့်ကို မြင်းရထားနဲ့ တိုက်မိခဲ့တာကို သိသွားလို့လား"
"ကျွန်မတို့ တမင်လုပ်တာ မဟုတ်ပါဘူး"
ပူပန်လွန်းသဖြင့် သူမသည် ထိုနေ့က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အမှန်တရားကိုပင် ထုတ်ပြောလိုက်မိသည်။
သူမ ထင်သည်မှာ ထန်ထျန်းက လက်စားချေရန် ဤသို့ လုပ်နေသည်ဟုပင်။
"ကျွန်မ တောင်းပန်ပါတယ် ဟုတ်ပြီလား"
"ရှင့်မှာ အဆိပ်ဖြေဆေး ရှိမှာပါ။ ကျွန်မ တောင်းပန်ပါတယ်၊ အဆိပ်ဖြေဆေးကို ပေးပါနော်"
" သခင်မလေး ဘာမှမဖြစ်ဘူးဆိုရင် ရှင် ခိုင်းတာ အကုန်လုပ်ပါ့မယ်"
ရှောင်ယင်က ငိုယိုကာ တောင်းပန်ရှာသည်။
သနားစရာကောင်းသော ရှောင်ယင်ကို ကြည့်ပြီး ထန်ထျန်းက အားကိုးရာမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။ "သူမ တကယ်ပဲ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး"
"ငါ သူမကို ဒုက္ခမပေးဘူး"
" ထပ်ပြီး ခဏလောက် စောင့်ကြည့်ပါ၊ မကြာခင် ရလဒ်ထွက်လာပါလိမ့်မယ်"
ကျူးကျစ်ယန်၏ 'သန့်စင် ယန် သွေးကြော' မှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် နိုးထနေပြီး မကြာမီ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာတော့မည်ကို သူ ခံစားသိရှိနေသည်။
ဤနိုးထမှု အမြန်နှုန်း မှာ သူထင်ထားသည်ထက်ပင် ပိုမို ကောင်းမွန်နေသေးသည်။
သို့သော် လက်ရှိ ရှောင်ယင်မှာမူ သတိလက်လွတ် ဖြစ်နေသဖြင့် ထန်ထျန်း၏ စကားကို မယုံကြည်နိုင်တော့ပေ။
တောင်းပန်သော်လည်း မထူးသည့်အဆုံး သူမက မတ်တတ်ရပ်ကာ သူမ၏ ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
'ရွှေအူတိုင်အဆင့်' ၏ ဖိအားများမှာလည်း ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
"ကျွန်မ ရှင့်ကို မထိခိုက်စေချင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မကို မဖိအားပေးပါနဲ့"
"မြန်မြန် အဆိပ်ဖြေဆေး ထုတ်ပေး၊ မဟုတ်ရင် ကျွန်မ ရှင့်ကို တကယ် သတ်မိလိမ့်မယ်"
"ကျွန်မ တကယ် သတ်မှာနော်"
သူမက အသံကုန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သူမ လိမ်ညာနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ ဤကဲ့သို့သော ရက်စက်သည့် လောကတွင် ကျင့်ကြံသူ အများစု၏ လက်မှာ သွေးစွန်းဖူးကြပြီး ရှောင်ယင်လည်း အပါအဝင် ဖြစ်သည်။
လူသတ်လိုသည့် စိတ်များ ပြည့်နှက်နေပြီး မည်သည့် ရှင်းပြချက်ကိုမှ နားမဝင်တော့သော ရှောင်ယင်ကို ကြည့်ပြီး ထန်ထျန်းမှာ စိတ်မကောင်း ဖြစ်ရသည်။
ကျူးကျစ်ယန်၏ နိုးထမှုမှာ ပိုမို မြန်ဆန်လာရန်သာ သူ မျှော်လင့်နေမိသည်။
ထန်ထျန်းက မလှုပ်မယှက် ရှိနေသဖြင့် ရှောင်ယင်က ဓားကိုကိုင်ကာ လူသတ်ငွေ့များဖြင့် ထန်ထျန်းဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း တိုးကပ်လာသည်။
"အဆိပ်ဖြေဆေး ထုတ်ပေးစမ်း"
"သခင်မလေးက ကျွန်မရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ဆွေမျိုးပဲ"
"သူမသာ တစ်ခုခုဖြစ်ရင် ရှင့်ကို ဒီလောကရဲ့ အဆိုးရွားဆုံး ဝေဒနာတွေ ခံစားရအောင် ငါ လုပ်ပစ်မယ်"
မကြာမီ သူမက ထန်ထျန်း၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာခဲ့ပြီ။
ထိုဓားရှည်မှာ ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေကာ ထန်ထျန်း၏ အပေါ်သို့ အချိန်မရွေး ကျရောက်လာတော့မည့်ပုံ ရှိသည်။
သို့သော် ရှောင်ယင် လက်မလျှော့နိုင်ဘဲ တိုက်ခိုက်တော့မည့် အချိန်မှာပင် သူမ၏ နောက်ကွယ်မှ အားနည်းသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ရှောင်ယင်..."
"မ... မရိုင်းနဲ့..."
ကျူးကျစ်ယန်က နောက်ဆုံးတွင် 'သန့်စင် ယန် သွေးကြော' ကို အောင်မြင်စွာ နှိုးဆွနိုင်ခဲ့ပြီး အခန်းထဲမှ လမ်းလျှောက် ထွက်လာခဲ့လေပြီ။