အခန်း (၁၅၉-၁၆၀)

အခန်း (၁၅၉) - ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး၏ အစွမ်း

ယိုးဂူခံတပ်။

“ဒု-ဂိုဏ်းချုပ်”

“ဒု-ဂိုဏ်းချုပ် ပျောက်သွားပြီ”

လဆန်းဂိုဏ်းဝင်များအားလုံး ကြောင်အသွားကြသည်။ ကာကွယ်သူအချို့မှာ

ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြစဉ်

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမြောက်ဆန်ကြီးတစ်ခု

သူတို့အနီးတွင် ကျရောက်ပေါက်ကွဲသွားသည်။

“အမေရေ... အဲဒီ သံတုံးကြီး ပြန်ရောက်လာပြီ”

“ပြေး အမြန်ပြေးကြ”

လူအုပ်ကြီးမှာ ထိတ်လန့်စွာဖြင့် ထွက်ပြေးကြသည်။ ဝူမင်းဆက် တန်ခိုးရှင်များက

အပူစွမ်းအင်သုံး လက်နက်ကြီးများ၊ တင့်ကားကြီးများဖြင့် နောက်ကနေ

အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ကြသည်။

ကာကွယ်သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် စိုးရိမ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ အခုနက

ဓားအလင်းတန်းမှာ တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။

ဒုတိယအဆင့် အလယ်အဆင့်ရှိသည့် ဒု-ဂိုဏ်းချုပ်ပင်လျှင် တစ်ချက်တည်းဖြင့်

ပြတ်သွားသည်။ တကယ့်ကို ဒုက္ခပါပဲ။

…

ယိုးဂူခံတပ်၏ နောက်တစ်ဖက်၌...

“လှုပ်ရှားမှု - ပေါင်ထောင်ဂဏန်း”

အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင် ရုပ်တုများ လဲလှယ်သွားပြီး အဆုံးမရှိသော ဆွဲအားများက

နေရာအနှံ့ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ လဲ့ချူး၏ အကြည့်များမှာ အေးစက်နေသည်။

ရုတ်တရက် မြေပြင်မှ ခရမ်းရောင် နွယ်ပင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး လျှပ်စီးပမာ

မြန်ဆန်စွာဖြင့် ရစ်ပတ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့ကို ထိန်းချုပ်နေသူမှာ အလွန်လှပသော

အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်၏။

ထိုနောက်တွင်မူ ရေလွှမ်းမိုးသကဲ့သို့ တားဆီး၍မရသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

လုချန်ရှင်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ဓားအရှိန်အဝါများ ဖြာထွက်နေသည်။

လင်းယမ်က လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးကပ်လိုက်ပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ

ရွှေရောင်အလင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

“မင်းတို့တွေ လွန်လွန်းနေပြီ”

လင်းယမ် သွားကို ကြိတ်လိုက်သည်။ သုံးဦးကို တစ်ဦးတည်းဖြင့် ရင်ဆိုင်ရသည်မှာ အလွန်

ရှက်စရာကောင်းသည်။ သူ၏ အဆင့်မှာ ပိုမြင့်သော်လည်း ထိုသူသုံးဦး၏

ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုမှာ လွန်စွာ ကျွမ်းကျင်လှသဖြင့်

သူ အခက်တွေ့နေရသည်။

“ဟွန်း၊ လဆန်းဂိုဏ်းက ငါတို့ ဝူမင်းဆက် တန်ခိုးရှင်တွေကို ဒုက္ခပေးနေတာ။ မင်းတို့က

ကောင်းကင်နယ်မြေက လာရင်တောင် ငါတို့ လွှတ်မပေးဘူး” လဲ့ချူး၏ အမူအရာမှာ

အေးစက်နေသည်။

လင်းယမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင်ကြီးများ ဖိထားသကဲ့သို့ လေးလံလာသည်။

“လမင်း၏ အဆုံးမဲ့ စီးဆင်းမှု၊ သုံးထောင်သော ခုတ်ချက်”

လုချန်ရှင်းမှာ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသော ဓားနတ်သားအလား ဖြစ်နေသည်။

ဓားအလင်းတန်းများမှာ နဂါးတစ်ကောင်အလား

တိုးဝင်သွားသည်။ လင်းယမ်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး၊ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ကယ်ပါဦး”

ရုတ်တရက် မိုးခြိမ်းသံများနှင့်အတူ အနက်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်မှ

ထိုးဆင်းလာသည်။ “ဘုန်း” ဟူသော အသံနှင့်အတူ စစ်တုရင်ခုံကြီးမှာ

ချက်ချင်း ကွဲအက်သွားသည်။

လဲ့ချူး၏ မျက်လုံးအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်သည်။

လင်းယမ်၏ ရှေ့တွင် လူတစ်ဦး ရပ်နေသည်ကို သူမြင်လိုက်ရသည်။ ထိုသူက

လက်ညှိုးဖြင့် လုချန်ရှင်း၏ ဓားအလင်းတန်းကို အသာအယာ ဖိထားသည်။

“ဒါ...”

လုချန်ရှင်း၏ နှလုံးသားမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ လဆန်းဂိုဏ်းမှာ ဤမျှ

စွမ်းအားကြီးသော လူမျိုး ရှိနေတာလား။

“ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး... တပည့်တော် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်” လင်းယမ်က

ဒူးထောက်လိုက်သည်။

လဲ့ချူးတို့ သုံးဦးစလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ သူက လဆန်းဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ပဲ

ယုဆောင်ဟိုင်းမှာ လက်ကို နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေသည်။ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများ

ပေါက်ကွဲထွက်လာရာ လဲ့ချူးတို့ အလျှင်အမြန် နောက်ဆုတ်လိုက်ရသည်။

“ဘုန်း”

တောင်ကြီးများ ပြိုလဲသကဲ့သို့ အရှိန်အဝါကြောင့် ယိုးဂူခံတပ်တစ်ခုလုံး

တုန်ခါသွားသည်။

“အစွမ်းကြီးလိုက်တာ”

“ဒုတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ်လား... ဒါမှမဟုတ် ပထမအဆင့်လား”

“မဖြစ်နိုင်တာ...”

သုံးဦးစလုံး၏ မျက်နှာများမှာ ညိုမည်းသွားသည်။ လင်းယမ်ကိုတောင် အနိုင်နိုင်

ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး ယခု ပို၍ စွမ်းအားကြီးသူတစ်ဦး ထပ်ပေါ်လာသည်။

သူတို့ စိတ်ထဲတွင် နောက်ဆုတ်ရန် အတွေးများ ပေါ်လာသည်။

“သွား”

သုံးဦးစလုံး တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် အနောက်မှ အနက်ရောင်

စွမ်းအင်များ ဓားအလား လှိမ့်ဝင်လာသည်။

“မင်းတို့ ငါ့ဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးပြီး ထွက်ပြေးမလို့လား” ယုဆောင်ဟိုင်းက အေးစက်စွာ

ပြောသည်။

“သေစမ်း... သူ့ကို တိုက်”

လုချန်ရှင်း သွားကို ကြိတ်လိုက်သည်။ “ဘုန်း တိုက်”

…

“ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး၊ ကယ်ပါဦး...”

“ဒါဒါဒါ၊ ဘယ်ပြေးမလို့လဲ”

ဘေးဘက်မှ ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လူအုပ်ကြီးမှာ ထိတ်လန့်စွာ

ပြေးလွှားနေကြပြီး သူတို့အနောက်တွင် လက်နက်ကြီးများ ပေါက်ကွဲသံများ ကြားနေရသည်။

“သူတို့ မထွက်သွားကြဘူးလား” လုချန်ရှင်း အံ့ဩသွားသည်။

“ဒါ ဘာလက်နက်လဲ” လဲ့ချူးက မေးသည်။

“သူဌေး လုပ်ထားတဲ့ လက်နက်တိုက်က ပစ္စည်းတွေလေ”

လုချန်ရှင်းက နယ်စပ်တိုက်ပွဲတွင် မြင်ဖူးသဖြင့် ရှင်းပြလိုက်သည်။

“ဘုန်း”

သံချပ်ကာ လက်နက်ကြီးမှာ ဧရာမ သားရဲကြီးအလား တစ်စစ ချဉ်းကပ်လာပြီး ပစ်ခတ်နေသည်။

ယုဆောင်ဟိုင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ “ဒါ ဘာကောင်ကြီးလဲ”

“အဘိုးကြီး၊ မသေသေးဘူးလား” လက်နက်ကြီးထဲမှ ခေါင်းတစ်လုံး ထွက်လာသည်။

“မင်းကောင်စုတ်၊ မင်းသေရင်တောင် ငါမသေဘူး”

“ဟဲဟဲ၊ ကြည့်နေလိုက်”

လက်နက်ကြီးက ပစ်ခတ်လိုက်သည်။ ယုဆောင်ဟိုင်းက လက်ကို မြှောက်ကာ အမြောက်ဆန်ကို

လက်ဖြင့် ဖမ်းလိုက်သည်။

“ဘုန်း”

အမြောက်ဆန်မှာ သူ့လက်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲသွားသည်။ မီးခိုးငွေ့များ

လွင့်ပျံ့သွားပြီးနောက်

ယုဆောင်ဟိုင်းမှာ လုံးဝ ထိခိုက်မှု မရှိဘဲ

ရပ်နေသည်။

“ဒါပဲလား ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ”

“ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး အစွမ်းထက်တယ် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး အစွမ်းကြီးတယ်”

လဆန်းဂိုဏ်းဝင်များ အော်ဟစ်ကြသည်။

ရှောင်ကျွယ် ကြောင်သွားသည် “သေစမ်း... လူတိုင်း ဒီလောက်တောင် ကြမ်းတာလား။ သူဌေးရေ၊

ဒီဟာက အလုပ်မဖြစ်ဘူး”

“သွားကြ၊ အမြန်ပြေးကြ” လုချန်ရှင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဒီကောင်က အခုမှ ကြွားလုံးထုတ်ပြီးတော့ ဘာမှ မဟုတ်ဘူး ဖြစ်နေတယ်။

လဆန်းဂိုဏ်းဝင်များက လိုက်လံတိုက်ခိုက်ကြသည်။ အခြေအနေမှာ တစ်ဖန်

ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။

ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ထက်၌ မိုးတိမ်များ ပေါ်လာပြီး လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာသည်။

မိုးခြိမ်းသံများ ကြားရပြီး လျှပ်စီးကြောင်းများ နေရာအနှံ့

ပေါ်လာသည်။

“စွမ်းအားနယ်မြေပဲ”

ယုဆောင်ဟိုင်းသည် သူ၏ စွမ်းအားနယ်မြေကို ဖွင့်လိုက်သည်။ အထဲတွင် ရှိနေသူများမှာ

လွတ်မြောက်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

“အသက်စွန့်ပြီး တိုက်ကြစို့”

လုချန်ရှင်းနှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့ သွားကို ကြိတ်လိုက်ကြသည်။

“ငရဲဓား စွမ်းအားနယ်မြေ”

“တစ်သောင်းသော ပုံရိပ်ယောင်”

စွမ်းအားနယ်မြေများ အပြည့်အဝ ဖွင့်လိုက်သည်။ ရှောင်ကျွယ်တို့မှာ ထိတ်လန့်စွာ

တုန်ခါနေသည်။ ‘ငါတော့ သေပြီ။ ဘာလို့များ ဒီတိုက်ပွဲထဲ ဝင်ပါမိရတာလဲ’

ကောင်းကင်ထက်မှ လျှပ်စီးတစ်ခုက ကျရောက်လာသည်။

“ဘုန်း”

လုချန်ရှင်းတို့ သုံးဦးစလုံး သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏

စွမ်းအားနယ်မြေများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး”

သူတို့၏ အကာအကွယ်ဖြင့် ရှောင်ကျွယ်တို့ အသက်ရှင်နေသော်လည်း မိုးတိမ်များမှာ ထပ်မံ

စုစည်းလာသည်။ ဒုတိယမြောက် လျှပ်စီးမှာ ကျရောက်တော့မည်။

အခန်း (၁၆၀) - သူဌေးကြီး၊ ကျွန်တော့်ကို စွမ်းအားများ ပေးသနားတော်မူပါ

ကောင်းကင်မှ ကျရောက်လာတော့မည့် လျှပ်စီးတန်းကို ကြည့်ကာ လူတိုင်း

ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြသည်။

ဤအရိပ်ပွားများမှာမူ ပြီးဆုံးသွားပြီ

ဖြစ်သည်။ နှစ်ပေါင်းသုံးရာ တရားကျင့်ခဲ့ရသော အားထုတ်မှုများမှာ

တစ်ခဏအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည်။

ပထမဆုံး လျှပ်စီးတန်းမှာ ကျရောက်လာပြီး လုချန်ရှင်းတို့၏ စွမ်းအားနယ်မြေများဖြင့်

အနည်းငယ် ခုခံနိုင်ခဲ့သော်လည်း ထိုသံချပ်ကာ လက်နက်ကြီးမှာမူ လုံးဝ

ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်သည်။ ရှောင်ကျွယ်၊ ယွင်ရီနှင့်

မူရုန်ပိုင်ချွမ်းတို့မှာ ဖုန်မှုန့်များ၊ မီးခိုးများဖြင့်

ပေကျံလျက် ထွက်လာကြသည်။

“သေစမ်း... ရွှေသန်းတစ်ရာ... အကုန်ကုန်သွားပြီ”

“လူတောင် သေတော့မှာကို ပိုက်ဆံအကြောင်း ပြောနေသေးတယ်”

“ဘိုးဘေးတို့... အဆင်ပြေကြရဲ့လား”

လုချန်ရှင်းတို့၏ အမူအရာမှာ လေးနက်နေသည်။ အရိပ်ပွားများ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမှာ

ကိစ္စမရှိသော်လည်း ဤသုံးဦးမှာမူ ခန္ဓာကိုယ်အရင်းအတိုင်း ရောက်နေခြင်း

ဖြစ်သည်။ ဒုတိယမြောက် လျှပ်စီးတန်းက ကျရောက်လာပြန်သည်။

“အသက်နဲ့လဲပြီး တိုက်ကြစို့ ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဝိုင်းတိုက်နိုင်ရင် အခွင့်အရေး

ရှိကောင်းရှိနိုင်တယ်”

“သွား”

သုံးဦးစလုံး တစ်ပြိုင်နက် ရွေ့လျားလိုက်သော်လည်း လျှပ်စီးမှာ အလျင်စလိုပင်

ကျရောက်လာသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် အစွမ်းမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လှသည်။

“အသုံးမကျတဲ့ လူမိုက်တွေ ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားနယ်မြေထဲမှာ မင်းတို့အားလုံးဟာ

ပုရွက်ဆိတ်တွေပဲ” ယုဆောင်ဟိုင်းက မောက်မာစွာ ရယ်မောသည်။

လုချန်ရှင်း၏ မျက်နှာမှာ ဝမ်းနည်းခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး “မင်းတို့ရဲ့

အသက်တွေ... ကံကြမ္မာ လက်ထဲမှာပဲ ရှိတော့တယ်” ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

လျှပ်စီးတန်းမှာ ကောင်းကင်ကို ဖောက်ထွင်းကာ ပြုတ်ကျလာသည်။ ရှောင်ကျွယ်တို့

သုံးဦးစလုံး သေခြင်းတရား၏ အနံ့ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ “သေစမ်း...

ဒီလောက်အန္တရာယ်များမှန်း သိရင် ဘယ်သူမှ လာမှာမဟုတ်ဘူး”

ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ထက်မှ ကျယ်လောင်ရှင်းလင်းသော အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပေရာပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော မီးငှက်ကြီးတစ်ခုသည် တောင်ပံခတ်ကာ

ပျံသန်းလာသည်။ ငှက်၏ ကျောပေါ်တွင် အရပ်မြင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ရပ်နေသည်။

သူသည် မျက်နှာဖုံးကို စွပ်ထားသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ရီနေသည်။

ထိုသူနှင့် ငှက်ကြီးမှာ ရှောင်တိမ်းခြင်း မရှိဘဲ လျှပ်စီးတန်းအတွင်းသို့

တိုးဝင်သွားသည်။

“သူဌေးကြီး... ကျွန်တော့်ကို စွမ်းအားများ ပေးသနားတော်မူပါ”

“ဘုန်း” ဟူသော ကျယ်လောင်သည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ လျှပ်စီးအလင်းများကြားတွင်

ပေတစ်ထောင်ကျော် မြင့်သော ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဓမ္မအရုပ်ပွားတော်။

သူ့အတွက်မူ ယိုးဂူခံတပ်အတွင်းရှိသူများမှာ ပုရွက်ဆိတ်များပင်။ သူသည် လက်ကို

နောက်ပစ်ကာ ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား

အားလုံးကို ငုံ့ကြည့်နေသည်။

“ဒါက...” လဲ့ချူး ကြောက်လန့်တကြား အော်လိုက်သည်။

“အဲဒါ ငါ့ရဲ့ တပည့်ပဲ ဟားဟား၊ ငါ မေ့သွားတယ်၊ အဲဒီကောင်မှာ သူဌေးပေးထားတဲ့

နည်းလမ်းတွေ ရှိတယ်လေ” ရှောင်ကျွယ် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။

လုချန်ရှင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “သူဌေးက ငါ့ကို တစ်ခါ ထပ်ကယ်ပြန်ပြီ”

ယိုးဂူခံတပ်၏ အခြားတစ်ဖက်၌ တိုက်ပွဲဝင်နေသူများ ရပ်တန့်သွားပြီး ထိုဧရာမ

ပုံရိပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ ကြောင်အသွားကြသည်။

“သူ... သူက ဘယ်သူလဲ”

“ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ စွမ်းအားနယ်မြေကိုတောင် တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တယ်”

လဆန်းဂိုဏ်းဝင်များ တုန်လှုပ်နေကြသည်။ ဝူမင်းဆက် တန်ခိုးရှင်များကမူ “အဲဒီပုံရိပ်က

အရမ်းရင်းနှီးနေတယ်”

“သူဌေးပဲ ဒါ သူဌေးပဲ”

လေးမျက်နှာဆောင်မှ လူများမှာမူ “သူဌေးဆိုတာ ဘယ်သူလဲ။ ဘာတွေ ရောင်းတာလဲ” ဟု

မေးမြန်းနေကြသည်။

“သူက... အခွင့်အရေးကို ရောင်းတာ”

လဲ့ချူးနှင့် ဟန်ယန်တို့လည်း သိချင်နေကြသည်။ သူဌေးဆိုတာ ဘယ်သူလဲ။

ကောင်းကင်ထက်ရှိ ပုံရိပ်ကြီးသည် အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ မျက်နှာကို

ဝေဝါးနေစေသော်လည်း ပြင်းထန်သော ဖိအားများက အသက်ရှူရပင်

ခက်ခဲစေသည်။ ယုဆောင်ဟိုင်းမှာ တုန်ယင်နေသည်။ ဤအောက်ကမ္ဘာတွင် ဒီလောက်

စွမ်းအားကြီးသူ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားမိပေ။

ထိုသူသည် တုံ့ပြန်ရန် စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ပေတစ်ထောင်ကျော် ပုံရိပ်မှာ ရုတ်တရက်

ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး၊ ဘာလုပ်ကြမလဲ” လင်းယမ်က ချွေးများကို သုတ်ရင်း မေးသည်။

“ဒီလူက ငါတို့ကို သတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘူး။ အဲဒီငှက်ကြီးက ငါတို့ကို

မောင်းထုတ်နေတာ ဖြစ်မယ်” ယုဆောင်ဟိုင်း စိတ်ကို

ပြန်ထိန်းလိုက်သည်။ “ချက်ချင်း နောက်ဆုတ်ကြ”

“ဟုတ်ကဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး”

မကြာမီပင် ယုဆောင်ဟိုင်းတို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

မီးငှက်ကြီးသည် ဆင်းသက်လာပြီး ချူးဟ ခုန်ချလိုက်သည်။

“အစ်ကိုကြီး စီယူ... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အလုပ်ရှုပ်သွားပြီ”

မီးငှက်ကြီးသည် အော်ဟစ်ကာ ကောင်းကင်သို့ ပျံသန်းသွားသည်။ ချူးဟသည် မောက်မာသော

ဟန်ပန်ဖြင့် လမ်းလျှောက်လာသည်။

“ဟေ့ကောင်၊ ဘာလို့ သူတို့ကို မသတ်လိုက်တာလဲ” ရှောင်ကျွယ်က သူ့လည်ပင်းကို ဆွဲကာ

မေးသည်။

“အဘိုးကြီး၊ ကျွန်တော့်ကို ဟန်လုပ်ခွင့်လေး နည်းနည်းလောက် ပေးပါဦးဗျာ”

“မင်း အခုထိ ဟန်လုပ်တာ မလုံလောက်သေးဘူးလား သူဌေးရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို သုံးပြီး

အကုန်သတ်ပစ်လိုက်မှာပေါ့”

ချူးဟက ပုခုံးတွန့်လိုက်သည် “သူဌေးရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို ကျွန်တော့်ကို နှစ်ခါပဲ

ပေးထားတာ။ အကုန်သုံးပြီးပြီ”

“နှစ်ခါ တစ်ခါပဲ သုံးတာ မဟုတ်ဘူးလား”

“တစ်ခါက လူတစ်ယောက်ကို ကယ်ဖို့ သုံးလိုက်ရတာလေ”

ချူးဟ မုသားမသုံးပါ။ ချူးဟသည် ထိုအဖြစ်အပျက်ကို ရှင်းပြပြီးနောက် လူတိုင်းမှာ

အံ့ဩသွားကြသည်။ သူဌေး၏ လက်ဆောင်မှာ ဤမျှ စွမ်းအားကြီးသည်ကို သူတို့

မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။

“ဒီလဆန်းဂိုဏ်းက တကယ့်ကို ထူးခြားတယ်။ ဒီနေ့က တကယ့်ကို အန္တရာယ်များတဲ့နေ့ပဲ”

လုချန်ရှင်း ခေါင်းညိတ်သည်။

“ဒါပေမဲ့ သူတို့က ကောင်းကင်နယ်မြေက လူတွေပဲ။ တကယ့်ကို ပြဿနာပဲ”

“ဒီကိစ္စကို နောက်မှ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့။ ဒီနေ့တော့ သူဌေးရဲ့ အရှိန်အဝါကြောင့် သူတို့

ကြောက်သွားကြလိမ့်မယ်”

“အဲဒီ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ သူဌေးအကြောင်း သိချင်လိုက်တာ။ သူ့ဆီ သွားလည်ရအောင်”

“ဟုတ်ကဲ့၊ ရွှေတွေ အများကြီး ယူသွားကြဦး။ သူက စီးပွားရေးသမားမို့လို့”