အခန်း (၂၂၉-၂၃၀)

အပိုင်း(၂၂၉)

ပုံမှန်အားဖြင့် တိုက်ခိုက်သူ စမ်းသပ်မှုကို ကြီးကြပ်ရာ၌ ကပ်ဆီးယပ်စ် ပြုလုပ်ရန် ကိစ္စများစွာ မရှိပေ။ သူသည် လှံများကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လမ်းညွှန်ပေးနိုင်သည်။ သို့မဟုတ် ၎င်းတို့ကို သူ၏ ဓား မာဒြာများဖြင့် စွမ်းအင် ဖြည့်တင်းပေးနိုင်၏။ သို့သော် ထိုအရာများထဲမှ မည်သည့်အရာကမျှ စမ်းသပ်မှု၏ ခက်ခဲမှု သို့မဟုတ် တန်ဖိုးကို သိသိသာသာ တိုးတက်လာစေမည် မဟုတ်ပေ။

သူ၏ အဓိက အခန်းကဏ္ဍသည် အုပ်ချုပ်သူ စမ်းသပ်မှုတွင် စတင်မည် ဖြစ်သည်။ ထိုစမ်းသပ်မှုသည် မဟူရာ မီးတောက် စမ်းသပ်မှု သုံးခုအနက် အခက်ခဲဆုံး ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သူသည် ထိုစမ်းသပ်မှု၏ စွမ်းအင်သိုလှောင်ရာ နေရာများသို့ စွမ်းအင်များ ဖြည့်တင်းရာ၌ သူ၏ အချိန်အများစုကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ကာကွယ်သူ စမ်းသပ်မှုကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့သကဲ့သို့ ထိုအုပ်ချုပ်သူ စမ်းသပ်မှုကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဖြတ်ကျော်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူ အာမခံရဲသည်။

ကပ်ဆီးယပ်စ်သည် အစီရင်ခံစာများကို ဖတ်ရှုနေစဉ် အော်သို ရောက်ရှိလာကြောင်းကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။ သူသည် အော်သို၏ ဇာတ်လမ်းများကို ကြားနာရင်း ကြီးပြင်းလာခဲ့ရသူ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် အစပိုင်းတွင် သူ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် လင်းတုန်း၏ စာချုပ်အကြောင်းကို ပြန်လည် သတိရလိုက်သောအခါ သူ၏ စိုးရိမ်မှုများ လျော့ပါးသွားခဲ့သည်။ ထိုအထွတ်အမြတ် သားရဲကြီးသည် ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမို တည်ငြိမ်နေသင့်ပေသည်။

ထိုအချက်က သူ့ကို စိတ်သက်သာရာ ရစေခဲ့၏။ အကယ်၍ ထိုသားရဲကြီးသာ ရူးသွပ်သွားခဲ့လျှင် ကလေးများ၏ အသက်အန္တရာယ်တစ်ခုတည်းသာ စိုးရိမ်စရာ ရှိသည်မဟုတ်ပေ။ ဤစမ်းသပ်မှုနေရာသည် အင်ပါယာထံမှ ငှားရမ်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အာရီလီယပ် မိသားစု၏ တစ်နှစ်စာ ဝင်ငွေထက်ပင် ပို၍ တန်ဖိုးကြီးမားလှ၏။ အကယ်၍ အော်သိုသာ ၎င်းကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လျှင် ကပ်ဆီးယပ်စ် အနေဖြင့် ဌာနခွဲ ခေါင်းဆောင်များကို ဖြေရှင်းချက် ပေးရမည် ဖြစ်သည်။

ယခု ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်မိမှသာ အီသန်က သူ့ကို တာဝန်ပေးခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းကို သူ နားလည်လာခဲ့သည်။

သူသည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီးနောက် အစီရင်ခံစာများဆီသို့ အာရုံပြန်လှည့်လိုက်၏။ ကျင်းကလန် သည် သူတို့၏ ရန်လိုမှုများကို လျှော့ချလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မိသားစုအတွက် နောက်ဆုံးတွင် အသက်ရှူချောင်သွားစေရန် အခွင့်အရေး ရရှိသွားခဲ့သည်။ အီသန် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး အလုပ်လုပ်နေခြင်းက အကျိုးသက်ရောက်မှု အချို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပုံ ရသည်။

သူသည် အစီရင်ခံစာများကို ဆက်လက် ဖတ်ရှုနေစဉ် မဟူရာ မီးတောက် စွမ်းအားများ ရုတ်တရက် တောက်လောင်လာသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။

“ဘာလဲ...”

ကပ်ဆီးယပ်စ် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်၏။ သူသည် တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်လိုက်မိသည်။ သို့သော် ရန်သူမှာ အပြင်ဘက်တွင်သာ ရှိနေကြောင်းကို သူ ချက်ချင်း ပြန်လည် သတိရသွားခဲ့သည်။

သူသည် မှော်ပြတင်းပေါက်ကို ချိန်ညှိလိုက်သည်။ ထို့နောက် တိုက်ခိုက်သူ စမ်းသပ်မှုဆီသို့ အာရုံစိုက်လိုက်ပြီး အော်သိုကို စောင့်ကြည့်နေလိုက်၏။ လိပ်ကြီးသည် ရူးသွပ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မဟူရာ မီးတောက် မာဒြာများကို အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပန်းထုတ်နေ၏။ ထို့ပြင် မြေကြီးများနှင့် ကျောက်တုံးများကိုပါ အတူတကွ ဖျက်ဆီးပစ်နေခဲ့သည်။ ၎င်းသည် မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်း သူ့ကိုယ်သူ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွားစေမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော်... စာချုပ်သည် သူ့ကို ထိန်းချုပ်ရန် မလုံလောက်ခဲ့လျှင် ကပ်ဆီးယပ်စ် အနေဖြင့် အီသန် ကို ခေါ်ယူရန် လိုအပ်လာမည် ဖြစ်၏။

ထိုစဉ် အပြာရင့်ရောင် ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသော လူရိပ်တစ်ခုသည် အော်သို အနီးသို့ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်သွားသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ကပ်ဆီးယပ်စ်သည် အစပိုင်းတွင် သူ၏ ပြတင်းပေါက် ချို့ယွင်းနေသည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့၏။

လင်းတုန်းသည် လိပ်ကြီး၏ အနောက်သို့ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူ၏ လွယ်အိတ်ကို လှမ်းယူလိုက်၏။ ထိုလွယ်အိတ်သည် အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင်ပင် ပျက်စီးမသွားဘဲ ကျန်ရစ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် လင်းတုန်းသည် ကာကွယ်သူ စမ်းသပ်မှု ရှိရာဘက်သို့ အလျင်အမြန် ပြန်လည် ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

အော်သိုသည် လင်းတုန်း၏ တည်ရှိမှုကို အာရုံခံမိမည်မှာ သေချာလှသည်။ သို့သော် မည်သို့သော အကြောင်းကြောင့်မှန်း မသိရဘဲ လိပ်ကြီးသည် သူ့ကို မသတ်ခဲ့ပေ။

ကပ်ဆီးယပ်စ်သည် နှေးကွေးလေးလံစွာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ စားပွဲဆီသို့ ပြန်သွားခဲ့၏။ သူ စာရွက်အသစ် တစ်ရွက်ကို ဆွဲယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် အီသန် ထံသို့ ပေးပို့ရန် အစီရင်ခံစာ တစ်စောင်ကို စတင် ရေးသားလိုက်တော့သည်။

လင်းတုန်းနှင့် ယီရင်တို့သည် ရက်အနည်းငယ်ကြာသည်အထိ တိုက်ခိုက်သူ စမ်းသပ်မှုကို ထပ်မံ မကြိုးစားခဲ့ကြပေ။ ထိုအစား သူတို့သည် အော်သိုထံမှ ပုန်းရှောင်နေခဲ့ကြသည်။ လိပ်ကြီးသည် စမ်းသပ်မှု နေရာ၌ ဒေါသများကို ဖြေဖျောက်ပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် ဥမင်လှိုဏ်ခေါင်းများထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားခဲ့၏။ သို့သော် သူသည် သိပ်ဝေးဝေးသို့ မသွားခဲ့ပေ။ သူသည် အနီးအနားရှိ ဥမင်လှိုဏ်ခေါင်းများထဲတွင် လှည့်လည်သွားလာနေကြောင်း လင်းတုန်း အာရုံခံနိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် တိုက်ခိုက်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော သားရဲတစ်ကောင်နှင့် တူနေ၏။

လင်းတုန်းသည် ဆယ်လ်ဗန် မြစ်မျိုးစေ့ကို ယူဆောင်ကာ အော်သိုကို ကုသပေးရန် ကြိုးစားခဲ့သေးသည်။ သို့သော် လိပ်ကြီးသည် သူ့ကို မြင်မြင်ချင်းပင် တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် သူသည် အဝေး၌သာ နေထိုင်ခဲ့သည်။ အော်သို ပုံမှန်အသိစိတ် ပြန်လည်ရရှိလာမည့် နောက်တစ်ကြိမ်တွင်မှ ထပ်မံ ကြိုးစားရန် သူ ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့သည်။

လင်းတုန်းသည် ဂူထဲတွင် သုံးရက်ခန့် နေထိုင်ခဲ့ရသော်လည်း အချိန်ကို အလဟဿ မဖြုန်းတီးခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူသည် အကြံဉာဏ်တစ်ခုကို လက်တွေ့ စမ်းသပ်နေခဲ့သည်။

သူ့ထံတွင် မဟူရာ မီးတောက် မာဒြာများကို အော်သိုကဲ့သို့ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်မည့် ကျွမ်းကျင်မှု မရှိခဲ့ပေ။ ထိုအရာသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ခဲ့ရမှု၏ ရလဒ်ဖြစ်သည်။ လင်းတုန်းကမူ ယခုချက်ချင်း ရလဒ်ထွက်ပေါ်လာခြင်းကိုသာ လိုလားနေ၏။

သို့သော်... သူသည် သူ၏ တိုက်ခိုက်သူ နည်းစနစ်ဖြင့် တိမ်တိုက်များကို ဖောက်ထွင်းပစ်ရန် မလိုအပ်ပေ။ သူသည် အော်ရာ ဒိုင်းကာတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ကာ ပစ်မှတ်အချို့ကို မှန်ကန်စွာ ပစ်ခတ်နိုင်ရန်သာ လိုအပ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူက မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည် မေးခွန်းထုတ်ခဲ့သည်။ နဂါး အသက်ရှူခြင်း နည်းစနစ်ကို ပြီးမြောက်ရန် သူ အနည်းဆုံး ဘာတွေ လိုအပ်မည်နည်း။

နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် ဂူများထဲမှ တိတ်တဆိတ် ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် တိုက်ခိုက်သူ စမ်းသပ်မှုဆီသို့ ပြန်လည် ဦးတည်သွားခဲ့ကြစဉ် လင်းတုန်းက ထိုလုပ်ငန်းစဉ်အကြောင်းကို ယီရင်အား ရှင်းပြနေခဲ့သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ လွယ်အိတ်သည် အများအားဖြင့် အလွတ်ဖြစ်နေခဲ့၏။ မရှိမဖြစ် လိုအပ်သည့် ပစ္စည်းအနည်းငယ်ဖြင့် တစ်ဝက်ခန့်သာ ပြည့်နေခဲ့သည်။

"မာဒြာတွေကို စက္ကန့်အနည်းငယ်လောက် ထိန်းထားပေးနိုင်မယ့် အရာတစ်ခုပဲ ငါ လိုအပ်တာ..."

တိုက်ခိုက်သူ စမ်းသပ်မှုရှိရာ မုခ်ဦးကို ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်စဉ် သူက ပြောလိုက်သည်။

"မာဒြာတွေက လုံလုံလောက်လောက် သိပ်သည်းသွားပြီဆိုရင် ထိန်းချုပ်ရတာ ပိုလွယ်ကူသွားပြီ... ပြီးတော့ နဂါး အသက်ရှူထုတ်ခြင်းကလည်း ငါ လိုချင်တဲ့ အကွာအဝေးအထိ ရောက်သွားလိမ့်မယ်... ဒါကြောင့် ငါ ဒီအခွံတွေကို စဉ်းစားမိခဲ့တာ... အဲဒါတွေက သန့်စင်တဲ့ မာဒြာတွေနဲ့ ဖန်တီးထားတာ... ဒါကြောင့် သူတို့ အရည်ပျော်မသွားခင် အချိန်လေးအတွင်းမှာ မဟူရာ မီးတောက် စွမ်းအားကို နေရာမှာ တည်ငြိမ်နေအောင် ထိန်းထားပေးနိုင်တယ်..."

မီးခိုးရောင် အော်ရာ နံရံကြီးသည် ပွက်ပွက်ဆူလာခဲ့သည်။ ယီရင်က သူမ၏ လည်ပင်းကို ကုတ်လိုက်၏။

"နင့်အတွက် ဂုဏ်ပြုပါတယ်... ဒါပေမဲ့ နင် တိုက်ခိုက်သူ နည်းစနစ်ကို သင်ယူတတ်မြောက်သွားတဲ့ပုံတော့ မပေါက်ဘူး..."

"မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါ တတ်သွားပါပြီ... တကယ် တတ်သွားတာပါ၊ ငါက... အကူအညီ ပစ္စည်းတချို့ကို သုံးနေရုံလေးပါ..."

သူမက သူမ၏ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရင်း ခေါင်းစောင်း၍ သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"တိုက်ပွဲထဲမှာ နည်းစနစ်တစ်ခုကို ပထမဆုံးအကြိမ် စမ်းသပ်သုံးကြည့်မယ်ဆိုရင်... နင့်ရဲ့ အူတွေကို လက်နဲ့ ကိုင်ပြီး ပြန်လာရလိမ့်မယ်..."

လင်းတုန်းသည် သူ၏ အိတ်ထဲသို့ နှိုက်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူ၏ လက်အရွယ်အစားခန့်ရှိသော အပြာနှင့်အဖြူ ရောစပ်နေသည့် လုံးဝန်းသော အခွံ ခြောက်ခုခန့်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်၏။ ၎င်းတို့ကို ကွဲကြေလွယ်သည့် ဖန်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ သူက မြေကြီးပေါ်တွင် အသာအယာ ချထားလိုက်သည်။ အနည်းငယ်မျှ ထိခိုက်မိသည်နှင့် ၎င်းတို့သည် ဖုန်မှုန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်သည်။ သန့်စင်သော မာဒြာသည် ဖန်တီးထားလျှင်တောင်မှ ထိရောက်သော လက်နက်တစ်ခု မဟုတ်ပေ။

"ငါ လေ့ကျင့်ထားပါတယ်..."

ရက်အနည်းငယ်သာ ကြာသေးသော်လည်း လင်းတုန်းက ပြောလိုက်သည်။

"လှံတွေကို အဝေးမှာ ရပ်တန့်နေအောင် ထိန်းထားပေးပါ... ပစ်မှတ်တွေကို ငါ ဖျက်ဆီးနိုင်ပါတယ်..."

"ငါက လိမ်လည်လှည့်ဖျားတာတွေကို သိပ်သဘောမကျဘူးဆိုတာ နင် မှတ်မိမှာပါ..."

ယီရင်က သူ့ကို သတိပေးလိုက်သည်။

"နင့်ကို သင်ခန်းစာ အမှားတွေ မရသွားစေချင်ဘူး..."

"ငါတို့ ဒီကနေ ထွက်သွားတဲ့အခါ တိုက်ခိုက်သူ နည်းစနစ်ကို သေချာ လေ့ကျင့်ပါ့မယ်... ငါ ဟိုမာဒြာပြားတွေကို ရပြီး နင်လည်း နင့်ရဲ့ ဆေးလုံးကို ရသွားတဲ့အခါကျရင်ပေါ့..."

သူမက သူ့ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ငါတို့ သဘောတူညီမှု ရပြီ..."

လင်းတုန်းသည် သန့်စင်သော မာဒြာ အခွံလွတ်တစ်ခုကို လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်လျက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးသည် အော်ရာ နံရံကြီးဘက်သို့ မျက်နှာမူလိုက်ကြ၏။ မှုန်ဝါးနေသော အတားအဆီး၏ အနောက်ဘက်တွင် အမည်းရောင် အစိုင်အခဲ သုံးခုသည် ပေါလောပေါ်နေခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်အထိ ၎င်းတို့သည် ငြိမ်သက်နေဆဲပင်။

တိုက်ခိုက်သူ စမ်းသပ်မှုသည် သေးငယ်သော လှုပ်ရှားမှုများကို တုံ့ပြန်ပုံ မပေါ်ပေ။ သို့မဟုတ်ပါက လှံများသည် လာနေခြင်းမှ ရပ်တန့်သွားမည် မဟုတ်ချေ။ ကြီးမားမြန်ဆန်သော လှုပ်ရှားမှုများကသာ ထိုစမ်းသပ်မှု၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယီရင်သည် လုံးဝ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေခဲ့သည်။ သူမ၏ ရွှေအမှတ်အသားသည် ပခုံးတစ်ဖက်ပေါ်တွင် အသင့်အနေအထား ရှိနေပြီး အဖြူရောင် ဓားကိုမူ ဘေးတစ်ဖက်သို့ ဆွဲထုတ်ထားခဲ့၏။

လင်းတုန်းသည် သူ့ လက်ထဲရှိ သန့်စင်သော မာဒြာ အခွံကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အလယ်ဗဟိုထဲသို့ မဟူရာ မီးတောက် အလုံးတစ်လုံးကို ပို့လွှတ်လိုက်၏။ အလင်းပေါက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော မာဒြာများကြားမှ အမည်းရောင် အစွန်းအထင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူက မဟူရာ မီးတောက်များကို ပိုမို လောင်းထည့်လိုက်လေ ၎င်းသည် ပိုမို ကြီးမားလာလေ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုသည် တစ်ကြိမ် လွတ်ထွက်သွားခဲ့သေးသည်။ သို့သော် ပေါက်ကွဲသွားမည့်အစား ထိုတစ်ဝက်တစ်ပျက် ဖြစ်ပေါ်နေသော နည်းစနစ်သည် အခွံ၏ အတွင်းဘက်အလွှာကို ရေခဲဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ စားသုံးဖျက်ဆီးပစ်လိုက်၏။ ယခုအခါ အတားအဆီးသည် ပိုမို ပါးလွှာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် မဟူရာ မီးတောက် များကို အတွင်းသို့ ဆက်လက် လောင်းထည့်နေခဲ့သည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ် အကြာတွင် ၎င်းသည် မာဒြာ ပူဖောင်း၏ အပြင်ဘက်အလွှာကို အရည်ပျော်သွားစေခဲ့သည်။ ထိုအခါ လင်းတုန်းသည် သူ၏ လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကြား၌ လည်ပတ်နေသော မဟူရာ မီးတောက် မာဒြာ အလုံးတစ်လုံးကို လေထဲတွင် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့၏။ ယခုအခါ ၎င်းသည် တည်ငြိမ်နေပြီဖြစ်ကာ ထိန်းချုပ်ထားရန် များစွာ ပိုမို လွယ်ကူနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ပေါက်ကွဲမှုကို တားဆီးရန်အတွက် အာရုံစိုက်ရန် လိုအပ်သည်မှာ ၎င်း စတင်ဖြစ်ပေါ်နေချိန်တွင်သာ ဖြစ်သည်။

"နင် လုပ်လို့ ပြီးခါနီးပြီလား..."

ယီရင်က သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို မသိမသာသာ လှုပ်ရှားလျက် သူ့ကို မေးလိုက်သည်။ သူတို့ မည်မျှပင် ကျယ်လောင်စွာ စကားပြောစေကာမူ တိုက်ခိုက်သူ စမ်းသပ်မှုအတွက် အရေးပါပုံ မပေါ်ပေ။ သို့သော် သူမသည် သတိထား၍သာ နေထိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့သည်။

"အခုပဲ..."

***

အပိုင်း(၂၃၀)

"အခုပဲ..."

လင်းတုန်း ပြောလိုက်သည်နှင့် သူမသည် ဘယ်ဘက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်သည်။ လှံတစ်လက်သည် သူမဆီသို့ ပစ်ဝင်လာခဲ့၏။ သူမက ၎င်းကို ဘေးသို့ ပုတ်ချလိုက်သော်လည်း နောက်ထပ် လှံတစ်လက်သည် လေထဲမှတစ်ဆင့် ထပ်မံ ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြန်သည်။

လင်းတုန်းသည် အမည်းရောင် မီးလုံးကို လက်နှစ်ဖက်ကြားတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ပစ်မှတ်တစ်ခုနှင့် တစ်တန်းတည်း ဖြစ်သွားသည်အထိ မြှောက်တင်လိုက်ပြီး တွန်းထုတ်လိုက်၏။

သူ၏ လက်မောင်းခန့် တုတ်ခိုင်သော မဟူရာ မီးတောက် တန်းကြီးတစ်ခုသည် လေထုကို ဆုတ်ဖြဲသွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် မီးခိုးရောင် အော်ရာ နံရံကြီးကို ဖြတ်သန်း စီးဆင်းသွား၏။ ထို့နောက် အလယ်ဗဟိုရှိ ပစ်မှတ်ကို ဖြတ်သန်းသွားကာ တိမ်စလေးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။

ကျန်ရှိနေသော ပစ်မှတ် နှစ်ခုစလုံးက လှံများကို ပစ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။ ယီရင်က ၎င်းတို့ကို ရိုက်ချပစ်ခဲ့သော်လည်း နောက်ထပ် များစွာ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ ၎င်းတို့သည် ပိုမို မြန်ဆန်လာပုံ ရသည်။

လင်းတုန်းသည် ပျောက်ကွယ်သွားသော ပစ်မှတ်ကို ကြည့်ရင်း အံကြိတ်ထားလိုက်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းသည် ဤအခြေအနေမှ ပြန်လည် ပေါင်းစည်းလာခဲ့ပါက...။

တောင်ကြားထဲတွင် ကြေးစည်သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ကာကွယ်သူ စမ်းသပ်မှုတွင် ကျရှုံးကြောင်း ကြေညာခဲ့သည့် ကြေးစည်သံပင် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ပစ်မှတ်သည် ပြန်လည် ပေါင်းစည်းမလာတော့ပေ။

လှံများသည် ယခုအခါ အလွန် လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာသဖြင့် ယီရင်၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် မှုန်ဝါးနေခဲ့သည်။

"နောက်ထပ်... နှစ်ခု... ကျန်သေးတယ်..."

စဉ်ဆက်မပြတ် တိုးဝင်လာနေသော လက်နက်များကို ဖျက်ဆီးပစ်နေသည့် ကြားမှပင် သူမက အားယူ၍ ပြောလိုက်သည်။

လင်းတုန်းသည် နောက်ထပ် အခွံလွတ်ဖြစ်နေသော သန့်စင်သည့် မာဒြာ အလုံးကို ဆွဲယူလိုက်တော့သည်။

တတိယမြောက် ကြေးစည်သံ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ကပ်ဆီးယပ်စ်သည် သူ၏ စာရွက်စာတမ်း အလုပ်များမှ ခွာလိုက်သည်။ တိုက်ခိုက်သူ စမ်းသပ်မှုအတွက် သူတို့သည် ဆယ်ရက်သာ အချိန်ယူခဲ့ရ၏။ သို့သော် သူတို့၏ အောင်မြင်သွားသော နောက်ဆုံးအကြိမ် ကြိုးစားမှုကိုမူ သူ မကြည့်ရှုခဲ့မိပေ။ အော်သိုသည် လင်းတုန်းကို အကြံဉာဏ်အချို့ ပေးခဲ့သည်မှာ သေချာလှသည်။

ကပ်ဆီးယပ်စ်သည် သူ၏ မာဒြာများကို လည်ပတ်စေလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ ဝိညာဉ်ဖြင့် ဓားကို ရစ်ပတ်နေသော ငွေရောင် အော်ရာကို ထိတွေ့လိုက်ပြီး အသင့်ပြင်လိုက်၏။ အုပ်ချုပ်သူ စမ်းသပ်မှုသည် အစစ်အမှန် စမ်းသပ်မှုပင် ဖြစ်သည်။ သူ ပိုင်ဆိုင်သမျှ စွမ်းအားအားလုံးကို ဤစမ်းသပ်မှုထဲသို့ သူ လောင်းထည့်သွားမည် ဖြစ်၏။ သူတို့သည် လက်လျှော့အရှုံးပေးသွားကြမည် ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက အီသန် တွေးထင်ထားခဲ့သည်မှာ မှန်ကန်ကြောင်း သူ ဝန်ခံရတော့မည် ဖြစ်၏။

သူသည် ယနေ့ရောက်ရှိလာသော အစီရင်ခံစာ နှစ်စောင်ကို ချထားကာ ထိန်းချုပ်မှု ကိရိယာပြားဆီသို့ သွားရောက်လိုက်သည်။ ထိုအစီရင်ခံစာ နှစ်စောင်စလုံးသည် မြို့တော်၏ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် များနှင့် ပတ်သက်နေခဲ့၏။

ပထမဆုံး သတင်းစကားက ကျင်းတိုင်ရှို့သည် ယနေ့ သူ၏ အချိန်ဇယားများမှ သွေဖည်သွားကြောင်း သတိပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ကျင်းလုံ ၏ ပုန်ကန်မှုကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဖြေရှင်းတော့မည့်ပုံ ရသည်။ အီသန် အနေဖြင့် ထိုကိစ္စကို တစ်မျိုးတစ်ဖုံ တွေးတောနိုင်သော်လည်း ၎င်းက ကပ်ဆီးယပ်စ်အတွက်မူ စိတ်သက်သာရာ ရစေခဲ့၏။ အကယ်၍ ကျင်းအဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် သာ လှုပ်ရှားလာခဲ့လျှင် လင်းတုန်းနှင့် တိုက်ခိုက်ရန် ကျင်းလုံ အသက်ရှင်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ဒုတိယ သတင်းစကားတွင် အီသန် မြို့တော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ပါရှိသည်။ သူသည် လွန်ခဲ့သော တစ်ပတ်ခန့်ကမှ ထပ်မံ ထွက်ခွာသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ကပ်ဆီးယပ်စ် အနေဖြင့် သူ့ကို ရက်သတ္တပတ် အတော်ကြာသည်အထိ ပြန်လာမည်ဟု မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

ယခု အီသန် ပြန်ရောက်လာရာ သူ့ အနေဖြင့် အော်သို နှင့် ပတ်သက်သော အစီရင်ခံစာကို လက်ခံရရှိခဲ့ပြီးဖြစ်မည်မှာ သေချာလှသည်။ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် မှလွဲ၍ အာရီလီယပ် မိသားစု အတွင်း၌ အော်သိုကို သေဆုံးမသွားစေဘဲ ငြိမ်သက်သွားအောင် ပြုလုပ်ပေးနိုင်သူ မရှိပေ။

စာနှစ်စောင်စလုံးတွင် တန်ဖိုးရှိသော သတင်းအချက်အလက်များ ပါဝင်သော်လည်း စိုးရိမ်ထိတ်လန့်စရာ အကြောင်းအရာများ မပါဝင်ခဲ့ပေ။ အကယ်၍ ကျင်းတိုင်ရှို့ နှင့် ကျင်းလုံ တို့ တွေ့ဆုံခြင်းသည် စိုးရိမ်စရာ အကြောင်းရင်း ဖြစ်နေခဲ့လျှင် အီသန်သည် ထိုအရာကို သိရှိပြီး ဖြေရှင်းနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ကပ်ဆီးယပ်စ် အနေဖြင့် သူ၏ တာဝန်ကိုသာ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ထားနိုင်ပေသည်။

အနည်းဆုံးတော့ ဤသို့သော အခြေအနေမျိုးများတွင် အီသန်သည် ယုံကြည်စိတ်ချရသူ တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

...

လပေါင်းများစွာတိုင်အောင် ကျင်းလုံနှင့် သဲမြွေပွေးများသည် ကျင်းကလန်ကို ပြောက်ကျားစနစ်ဖြင့် တိုက်ခိုက်နေခဲ့ကြသည်။ ကျင်းကလန်က အာရီလီယပ် မိသားစုကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားနေချိန်တွင် သူတို့က ကြားဖြတ်တိုက်ခိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအချက်ကပင် ကျင်းလုံကို ရယ်မောစေနိုင်ခဲ့သည်။

ကျင်းကလန်က အာရီလီယပ်တို့၏ ကုန်လှောင်ရုံများကို သိမ်းပိုက်ရန် ကြိုးစားတိုင်း၊ ကျင်းလုံသည် သူ၏ လှံအတွက် အစာရှာရန် အသင့်ရှိနေခဲ့သည်။

ညအမှောင်ကို အကာအကွယ်ယူ၍ အာရီလီယပ်တို့၏ လမ်းပေါ်ရှိ အဖွဲ့များကို သူတို့ တိုက်ခိုက်တိုင်း၊ ကျင်းလုံသည် သူတို့၏ သွေးများကို လမ်းမများပေါ်တွင် သွန်ချပစ်ခဲ့သည်။

ထိုအခါ အမည်းရောင် လခြမ်း အမှတ်အသားပါသော အစေခံများသည် သွေးများကို သန့်စင်ရန်အတွက် အမြဲတမ်း အသင့်ရှိနေတတ်ကြသည်။

ကျင်းလုံသည် အာရီလီယပ် မိသားစုကို သူတို့၏ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် ထက်ပင် ပိုမို ကောင်းမွန်စွာ ကာကွယ်ပေးနေခဲ့သည်။

အာရီလီယပ် သွေးမျိုးဆက်၏ ဒဏ္ဍာရီလာ စွမ်းအားများနှင့် ပတ်သက်၍ ကျင်းလုံ တစ်ကြိမ်မက တွေးတောမိခဲ့ဖူးသည်။

ပုံပြင်များတွင် ဆိုထားသကဲ့သို့ ပေတစ်ရာမြင့်သော ခေါင်မိုးထက်မှ အုတ်ကြွပ်ပြား တစ်ချပ်ပေါ်ရှိ ဖုန်မှုန့်လေး တစ်မှုန့်ကို သူတို့ အမှန်တကယ်ပင် အာရုံခံနိုင်စွမ်း ရှိပါက၊ သူ မြို့ထဲတွင် ဘာလုပ်နေသည်ကို အီသန် သိထားရမည် ဖြစ်သည်။

မွေးစား တပည့်အတွက် တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာနေသော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုကို ဖယ်ရှားရန် အီသန်သည် သူ့ကို အချိန်မရွေး တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုတပည့်အတွက် တိုက်ပွဲတစ်ခုကို အစကတည်းက ကတိပေးခဲ့သူမှာ အီသန် ပင် ဖြစ်သည်။ အာရီလီယပ် မိသားစုအတွက် အလုပ်မလုပ်ရသည်ကို ကျင်းလုံ ဝမ်းသာမိ၏။ ထိုမိသားစုသည် သူတို့၏ တပည့်များ၏ အသက်ကို မီးမွှေးရန် ထင်းများကဲ့သို့ သဘောထားသည်မှာ သေချာလှသည်။

ကျင်းလုံနှင့် ဂိုခရန်တို့၏ ကျေးဇူးကြောင့် ကျင်းကလန်သည် သူတို့၏ ရန်သူများ အထူးသဖြင့် အာရီလီယပ် မိသားစု အပေါ် ဖိအားပေးမှုကို လျှော့ချခဲ့ရသည်။ ကျင်းအဆင့်နိမ့် ရွှေအဆင့် များသည် ယခုအခါ ညမထွက်ရ အမိန့် ထုတ်ပြန်ခံထားရ၏။ ကလန်သည် သံသယဖြစ်ဖွယ် တွေ့ရှိမှုများကို သတင်းပို့ရန်အတွက် တန်ဖိုးကြီးမားသော ဆက်သွယ်ရေး မှော်ပစ္စည်းများကို ဖြန့်ဝေထားခဲ့သည်။ ကလန်၏ အများစုသည် သူတို့၏ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် နှင့် တတ်နိုင်သမျှ နီးကပ်စွာ နေထိုင်ရန်အတွက် ရှီရုတောင်၏ ထိပ်ဖျားသို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။ အိမ်တိုင်းတွင် အဆင့်မြင့် ရွှေအဆင့် တစ်ဦးစီကိုလည်း တာဝန်ချထားပေး၏။

သို့သော် ထိုအရာများက သူတို့အတွက် ကောင်းကျိုးတစ်ခုမျှ ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ပေ။ ကျင်းလုံသည် လွန်ခဲ့သော ရက်သတ္တပတ်များစွာကပင် အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် သို့ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် အဆင့်နိမ့် ရွှေအဆင့်များထံမှ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်များကို စုပ်ယူခြင်းက သူ၏ အမြုတေကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးရုံမှလွဲ၍ ဘာမျှ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။ အဆင့်မြင့် ရွှေအဆင့်များ သို့မဟုတ် ထို့ထက် ပိုမိုမြင့်မားသူများကသာ သူ၏ တိုးတက်မှုကို အထောက်အကူ ပြုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့်များသည် အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ကျင်းလုံသည် ယခုနေရာသို့ ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ကျင်းကလန်၏ အရေးမပါလှသော နန်းတော်များထဲမှ တစ်ခု၏ ခေါင်းမိုးပေါ်တွင် ဝပ်တွားနေခဲ့၏။ ထို့နောက် ညဉ့်ဦးပိုင်း၏ ပထမဆုံးသော အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် ကင်းလှည့်အဖွဲ့ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

နေမင်းသည် တောင်ကုန်းနောက်သို့ ဝင်ရောက်သွားကာ မြွေသင်္ချိုင်းမြို့တော်အပေါ်သို့ အရိပ်ရှည်ကြီးများကို ဖြာကျစေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သန်းခေါင်ယံအချိန်ထက် ယခုအချိန်တွင် ပိုမို၍ မြင်တွေ့ရခက်ခဲမည် ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် နေဝင်ချိန်တွင် ကျင်းကလန် အိမ်တော်များ အပြင်ဘက်ရှိ လမ်းမများသည် လူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတတ်သည်။ သို့သော် ညမထွက်ရ အမိန့်ကြောင့် သတ်မှတ်ထားသော ကလန် အစောင့်များမှလွဲ၍ အားလုံးသည် အမှောင်မကျမီ ဘေးကင်းရာအိမ်များအတွင်း၌ နေထိုင်ကြရမည် ဖြစ်၏။ ဤရပ်ကွက်ရှိ နန်းတော်များထဲမှ မည်သည့်နေရာကမျှ လုံခြုံမှုမရှိသောကြောင့် ၎င်းတို့သည် အလွတ်ဖြစ်နေမည် ဖြစ်သည်။ ရှည်လျားသော ကင်းလှည့်မှုအစတွင် အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် တစ်ဦးတည်းကသာ ကာကွယ်ပေးထားမည် ဖြစ်သည်။

ကျင်းလုံ ဘိုးဘေးလှံ ထည့်ထားသော အိတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ပြိုင်ဘက် တစ်ဦးတည်းသာ ရှိမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်ကို ဖမ်းဆီးရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ သူသည် ထိုအကြီးအကဲကို လမ်းမပေါ်တွင်ပင် ခမ်းခြောက်သွားသည်အထိ စုပ်ယူပစ်နိုင်သည်။ မျက်မြင်သက်သေများလည်း ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ ကျင်းလုံ တစ်စုံတစ်ရာ အခက်အခဲ ကြုံတွေ့ပါက အကူအညီပေးနိုင်ရန် ဂိုခရန်နှင့် သဲမြွေပွေး အဆင့်မြင့် ရွှေအဆင့် နှစ်ဦးသည် အနီးအနားတွင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်။ သူသည် ယခုအခါ ကျင်းကလန်၏ ထိပ်တန်း အယောက် နှစ်ဆယ် သို့မဟုတ် သုံးဆယ် စာရင်းဝင်နိုင်လောက်အောင် စွမ်းအားကြီးမားနေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် အစစ်အမှန် အကြီးအကဲတစ်ဦးသည် ကျင်းလုံ မမွေးဖွားမီကတည်းက ကျင့်ကြံသူ လမ်းစဉ်ကို လေ့ကျင့်လာခဲ့သူ ဖြစ်၏။ သူတို့တွင် မည်ကဲ့သို့သော လှည့်ကွက်များ ပြင်ဆင်ထားမည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။

ကျင်းလုံသည် သူ၏ ဝိညာဉ်ကို တည်ငြိမ်စွာထား၍ ဖြည်းညင်းစွာ မာဒြာ လည်ပတ်နေစဉ် သူ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသော အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် ဝိညာဉ်တစ်ခု၏ စွမ်းအားကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။

၎င်းသည် အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုရန်အတွက် ပစ်မှတ်ကို တိုက်ရိုက် စစ်ဆေးဖို့ မလိုအပ်ခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် မိမိ၏ စွမ်းအားကို ဖုံးကွယ်ထားရန် မကြိုးစားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူ့ကိုယ်သူ ဖုံးကွယ်ထားရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း လမ်းတစ်ဝက်တွင် လက်လျှော့လိုက်သကဲ့သို့ အနည်းငယ် မှုန်ဝါးနေသော ခံစားချက်မျိုး ရှိနေခဲ့၏။ ၎င်းက တမင်တကာ ပြုလုပ်ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။ အာရုံကြောများက မာဒြာလည်ပတ်ခြင်းကို အနှောင့်အယှက် ပေးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် မှောင်မိုက်ထဲမှ တိုက်ခိုက်သူကို ကြောက်ရွံ့နေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

အကယ်၍ ထိုအချက်သာ မှန်ကန်ပါက သူသည် တိုက်ခိုက်မည့်အစား ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားကာ အချက်ပေးခေါင်းလောင်းကို တီးခတ်ကြမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျင်းလုံသည် သူ အော်ဟစ်ဖို့ အခွင့်အရေး မရနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ရမည် ဖြစ်သည်။

ဖြူရော်သော ဆံပင်နှင့် အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသူ တစ်ဦးသည် သူ၏ အောက်ဘက်၌ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့၏။ ထိုသူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ထားသည်။ အရိပ်များကြား၌ ထိုသူသည် ယောက်ျား သို့မဟုတ် မိန်းမ ဖြစ်ကြောင်းကို ကျင်းလုံ ခွဲခြား၍ မရနိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် တစ်ဦး၏ စွမ်းအားများသည် ထိုသူ့ထံမှ ဖြာထွက်နေခဲ့သည်။

ဝှစ်...

ကျင်းလုံ အဆောက်အအုံပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။ ဘိုးဘေးလှံ သည် သူ၏ ဆုပ်ကိုင်ထားမှုထဲတွင် တောက်ပနေ၏။ ကြယ်တာရာ လှံ မာဒြာများသည် သူ၏ ကြွက်သားများနှင့် အရိုးများထဲသို့ စီးဆင်းသွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့က ဆင်းသက်ရန်အတွက် ကာကွယ်သူ စွမ်းအင်ဖြင့် အားဖြည့်ပေးကာ တိုက်ခိုက်ရန် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသင့်ပြင်ဆင်ပေးထားခဲ့သည်။

ကျင်းလုံ အောက်သို့ ပြုတ်ကျလာစဉ် စီးဆင်းနေသော ကြယ်ရောင် နည်းစနစ်သည် အသက်ဝင်လာခဲ့သည်။ လေတိုက်ခတ်မှုများသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလာရသည်အထိပင် ဖြစ်၏။ ဆံပင်ဖြူနှင့် ဦးခေါင်းသည် မော့လာခဲ့သည်။ ထိုအခါ ကျင်းလုံသည် ရိုက်ခတ်မှုအတွက် မိမိကိုယ်ကို အသင့်ပြင်ထားလိုက်သည်။

ထို့နောက် မှောင်မိုက်နေသော မျက်လုံးများသည် သူ့ကို ကြည့်ရန် မော့လာခဲ့ကြသည်။ ထိုမျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်မှု တစ်စုံတစ်ရာမျှ ရှိမနေခဲ့ပေ။

မျက်မြင်မရသော လက်သီးတစ်ဖက်သည် ကျင်းလုံ၏ နှလုံးသားကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ညှစ်ချေလိုက်သကဲ့သို့ ရှိသွားခဲ့တော့သည်။

***