အခန်း (၂၃၁-၂၃၂)

အပိုင်း(၂၃၁)

ဝှစ်...

ကျင်းကလန် ၏ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် ဖြစ်သော ကျင်းတိုင်ရှို့ သည် ဘေးဘက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်၏။ ထို့နောက် ပုန်ကန်နေသော သူ၏ မျိုးဆက်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားစေလိုက်၏။

ကျင်းလုံ မြွေသင်္ချိုင်းမြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်မှာ နှစ်ဝက်ပင် မပြည့်သေးပေ။ ကျင်းတိုင်ရှို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မလှုပ်ရှားမီ လအနည်းငယ်ခန့် အချိန်ရဦးမည်ဟု သူ မျှော်လင့်ထားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်ရောက်လျှင် သူ့အနေဖြင့် အခွင့်အရေး ပိုမို ရရှိလာနိုင်ပေသည်။

သူသည် အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် ၏ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုကို အထင်သေးခဲ့မိသည်။ သို့မဟုတ် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် မာနကို အထင်ကြီးလွန်းခဲ့မိခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်၏။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျင်းလုံ ပေးဆပ်ရန် အဆင်သင့် မဖြစ်မီမှာပင် ကျသင့်ငွေ တောင်းခံလွှာသည် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုမျှနှင့်ပင် သူ၏ ကလဲ့စားချေမှုသည် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ဘုန်း...

ဆင်းသက်လာမှု၏ ရိုက်ခတ်အားသည် ကျင်းလုံ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။ သူ၏ အရိုးများ တုန်ခါသွားကာ အောက်ဘက်ရှိ လမ်းပေါ်မှ အုတ်ခဲများသည် အက်ကွဲသွားကြ၏။ သန့်စင်သော အဖြူရောင် လှံရိုးသည် မြေကြီးထဲသို့ နှစ်ပေခန့် စိုက်ဝင်သွားခဲ့သည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လျက် အနေအထားဖြင့် ဆင်းသက်မိသွားခဲ့သည်။

သို့သော် မြေကြီးနှင့် ဆောင့်မိခြင်းသည် ဤနေရာ၌ ကျင်းတိုင်ရှို့ ကို တွေ့မြင်လိုက်ရခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက မည်သို့မျှ မပြောပလောက်ပေ။ ထိုအဘိုးအိုသည် နှစ်တစ်ရာကြာ လုံးလုံးလျားလျား အုပ်စိုးမှုမှ ပေါက်ဖွားလာသော ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်သည့် စွမ်းအားများဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

တိုက်စားဖျက်ဆီးတတ်သော အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် အော်ရာ တစ်ခုသည် နီးကပ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ သဲမြွေပွေး ဂိုခရန် ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ပြုတ်ကျသံကို ကြားခဲ့ရမည် ဖြစ်၏။ ကျင်းလုံ၏ မာဒြာများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာမှုကိုလည်း အာရုံခံမိပြီး ထောင်ချောက်မိသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်းကို သိရှိသွားမည်မှာ သေချာလှသည်။

သူသည် ကျင်းအဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် ကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။ သူက ကျင်းတိုင်ရှို့သည် ကျင်းလုံကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သော ကျင်းအကြီးအကဲ တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်မည်ဟု တွေးထင်ထားမည် ဖြစ်သည်။

သူသည် လာရောက် ကူညီရန် ကြိုးစားမည် ဖြစ်၏။

ကျင်းလုံ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲတွင် ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် ၏ မျက်လုံးများကို ရင်ဆိုင်ကြည့်ရန် မိမိကိုယ်ကို အတင်းအကျပ် တွန်းအားပေးလိုက်၏။

"ဒီအဆင့်နိမ့် ဂျူနီယာက ခေါင်းဆောင်ကြီးကို အရိုအသေ ပေးပါတယ်..."

သူက တည်ကြည်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူ သေဆုံးရတော့မည် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ အကြောက်တရားကို ပြသစရာ မလိုပေ။

ကျင်းတိုင်ရှို့သည် သူ့ကို တည့်တည့်ကြည့်ရန် လှည့်လာခဲ့သည်။ အရေတွန့်နေသော သူ၏ မျက်နှာသည် မျက်နှာဖုံးတစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားချက် ကင်းမဲ့နေ၏။ ကျင်းလုံ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး တုန်လာခဲ့သည်။ အဘိုးအို၏ အကြည့်သည် အေးခဲနေသော ရေကန်တစ်ခုကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။ သို့သော် ကျင်းလုံသည် ဆာလောင်နေသော နဂါးတစ်ကောင်ကို စိုက်ကြည့်နေရသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

"မင်းက ကိုယ့်ကလန်က ကျင့်ကြံသူ တွေကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်... အချိန်အတော်ကြာကတည်းကပေါ့..."

ခေါင်းဆောင်ကြီး က ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ လေသံသည် ဘက်လိုက်မှုကင်းကာ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ပြစ်ဒဏ်ကို ကျွန်တော့် အပေါ်မှာပဲ ကျရောက်ပါစေ..."

ကျင်းလုံက အံကြိတ်ထားလျက် ပူလောင်နေသော လည်ချောင်းမှတစ်ဆင့် ပြောလိုက်သည်။ ထိုစကားလုံးများသည် ခါးသက်လှ၏။ သူသည် အာခံကာ ခေါင်းဆောင်ကြီး ၏ နှလုံးသားထဲသို့ လှံဖြင့် ထိုးသွင်းရင်း သေဆုံးသွားချင်စိတ် ပေါက်နေခဲ့သည်။

သို့သော် အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင်သည် ကျင်းလုံ၏ လှုပ်ရှားမှုများအကြောင်းကို သိရှိနေခဲ့ပါက သူ အရာအားလုံးကို သိရှိထားသည်ဟု ယူဆခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။ မြို့ထဲတွင် ကျင်းချန် ရှိနေခြင်း အပါအဝင် အရာအားလုံးကိုပင် ဖြစ်၏။

အကယ်၍ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် သည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်လာခဲ့လျှင် သူ၏ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် သူမကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ပေသည်။

ကျင်းလုံ အနေဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် သေဒဏ်ကို တားဆီးရန် မည်သည့်အရာမျှ ပြုလုပ်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် နှမဖြစ်သူကို ကယ်တင်ရန်အတွက် သူ၏ နောက်ဆုံးထွက်သက်အထိ ဦးညွှတ်ခစားရမည် ဆိုလျှင်ပင် အကြိမ်တစ်ထောင်မက အရှက်ကွဲခံရန် သူ ဝန်လေးမည် မဟုတ်ချေ။

ကျင်းတိုင်ရှို့ က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"ကိုယ့်ထက် အင်အားကြီးတဲ့သူနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ နှိမ့်ချတတ်တာက ကောင်းမြတ်တဲ့ အလေ့အကျင့် တစ်ခုပဲ... မင်းရဲ့ မာနကို ဘယ်လို မျိုသိပ်ရမလဲဆိုတာ မင်း သင်ယူတတ်မြောက်သွားတဲ့အတွက် ငါ ဝမ်းသာတယ်..."

သူသည် ကျင်းလုံ ရှိရာသို့ နှေးကွေးလေးလံသော ခြေလှမ်းများဖြင့် တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ဖိအားများသည် တိုးပွားလာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် တစ်ပေခန့် အကွာ၌ ရပ်တန့်သွား၏။ ၎င်းသည် ငလျင်တစ်ခုနှင့် လက်တစ်ကမ်း အကွာအဝေးတွင် ရှိနေရသကဲ့သို့ ခံစားရပေသည်။

ခေါင်းဆောင်ကြီးက သူ၏ လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

ခေါင်းဆောင်ကြီး ဘာကို လိုချင်နေသည်ကို ကျင်းလုံ သိရှိထားသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် သူ၏ မာနကို ပို၍ပင် လျှော့ချပစ်လိုက်၏။ ထို့နောက် ပေါင်တစ်ထောင်ခန့် လေးလံနေသည့်အလား ဘိုးဘေးလှံ ကို မြေကြီးထဲမှ နှေးကွေးစွာ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ထိုလှံကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ဆောင်ကာ ပေးအပ်လိုက်၏။

အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် သည် ထိုလှံကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူ၏ အိုမင်းနေသော မျက်နှာပေါ်၌ ကျင်းလုံ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့သော ကျေနပ်သည့် အမူအရာမျိုး ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ သူသည် လှံကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားပြီး အခြား လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လက်နက်ပေါ်မှ အစီအရင် များကို စမ်းသပ်ကြည့်နေခဲ့သည်။

လှံသွားသည် လေထဲတွင် အဖြူရောင် မျဉ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ နှေးကွေးသော စက်ဝိုင်းခြမ်းပုံစံ တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းသွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကျင်းတိုင်ရှို့ သည် သူ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားကာ ထိုခံစားမှုကို အရသာခံနေခဲ့၏။

"မင်းရဲ့ ညီမက ငါ့လက်ထဲ ရောက်နေပြီ..."

ကျင်းတိုင်ရှို့ က မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလျက်ပင် ပြောလိုက်သည်။ ထိုအခါ ကျင်းလုံ၏ နှလုံးသားသည် ပြာအဖြစ်သို့ ပြိုကွဲကာ လွင့်စဉ်သွားတော့၏။

"ငါ့လူတွေက ကျင်းချန်ကို လွန်ခဲ့တဲ့ နာရီပိုင်းလောက်တုန်းက ဖမ်းခေါ်လာခဲ့တာ... မင်းကိုယ်မင်း သေတွင်းထဲကို ဇွတ်ဆင်းမယ့်လုပ်ရပ်ကနေ တားဆီးဖို့အတွက် သူ့ရဲ့ အသက်ကို အသုံးပြုဖို့ ငါ ရည်ရွယ်ထားခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ မင်းဆီမှာ အနည်းဆုံးတော့ ဉာဏ်ပညာ အရိပ်အယောင်လေး ရှိနေသေးတာပဲ..."

သူမကို လူသူကင်းမဲ့သော တောရိုင်းမြေ ထဲမှ ခေါ်ထုတ်လာခဲ့ခြင်းသည် အမှားတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိထားခဲ့သည်။ သူ သိထားခဲ့သော်လည်း သူမကို မည်သည့်နေရာတွင် ထားခဲ့နိုင်မည်နည်း။ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် တစ်ယောက် မရောက်နိုင်မည့် နေရာဟူ၍ ဘယ်မှာ ရှိနိုင်မည်နည်း။

ကျင်းလုံသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝပ်စင်းချလိုက်သည်။ သဲများကပ်နေသော အုတ်ခဲများဖြင့် သူ၏ အဝတ်မျက်နှာဖုံးကို ပွတ်တိုက်မိလျက် ရှိ၏။

"ကျွန်တော် လုပ်ခဲ့တဲ့ အလုပ်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သူ ဘာမှ မသိပါဘူး... ကျေးဇူးပြုပြီး သူ့ကို ချမ်းသာပေးပါ..."

"မင်းကြောင့် ငါ့မှာ အဆင့်နိမ့် ရွှေအဆင့် နှစ်ဆယ့်သုံးယောက်၊ အဆင့်မြင့် ရွှေအဆင့် ရှစ်ယောက် နဲ့ အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် သုံးယောက် ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်... အခုအချိန်အထိပေါ့... ပိုအရေးကြီးတာက အီသန် အာရီလီယပ် အပေါ် လုပ်ဆောင်မယ့် ငါ့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို မင်းက ရပ်တန့်သွားအောင် တွန်းအားပေးခဲ့တယ်... အဲဒီအတွက် အစေခံ မိသားစု တစ်စုက ငါတို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို ကျော်လွန်ပြီး အင်ပါယာရဲ့ မဟာ ကလန်ကြီးတွေထဲကို ဝင်ရောက်လာဖို့ အခွင့်အရေး ရသွားခဲ့တယ်..."

မြင့်တက်လာသော နေမင်းကဲ့သို့ မာဒြာ များသည် ရုတ်တရက် တောက်ပလာခဲ့သည်။ ကျင်းလုံသည် အုတ်ကြွပ်ပြားများပေါ်မှ သူ၏ ခေါင်းကို အလျင်အမြန် မော့ကြည့်လိုက်၏။ ကျင်းတိုင်ရှို့ သည် အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုနှင့် အတူ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သူ အချိန်မီ မြင်လိုက်ရသည်။

ခဏအကြာတွင် သူ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ သူသည် သားမွေးကော်လာ၏ နောက်ကျောမှနေ၍ ဂိုခရန် ကို ဆွဲကိုင်ထားခဲ့၏။ သဲမြွေပွေး၏ မီးခိုးရောင် ဆံပင်များသည် ရှုပ်ပွနေခဲ့ပြီး သူ၏ ဘယ်ဘက် ခြေထောက်မှာ ကျိုးနေပုံရသည်။ သူသည် စကားတစ်ခွန်းကို အားယူပြောရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ကျင်းအဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် က သူ့ကို လွှတ်ချလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပုံကျသွားတော့၏။

"ငါ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသမျှ အရာအားလုံးအတွက် မင်း ပြန်လည် ပေးဆပ်ရမယ်..."

အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် က ပြောလိုက်သည်။ သူနှင့် ဂိုခရန် နှစ်ယောက်စလုံး အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်း ကျင်းလုံ သိရှိသွားခဲ့၏။ သူသည် ကျင်းကလန် အား အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် သုံးယောက် အကြွေးတင်နေခဲ့သည်။ ယခု ဤနေရာတွင်မူ ခူးဆွတ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသော နှစ်ယောက် ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျင်းချန် အတွက်မူ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ရန် အခွင့်အရေး ရှိနေသေးသည်။

ကျင်းလုံသည် ထပ်မံတောင်းပန်ရန်အတွက် သူ၏ ကိုယ်ကို နှိမ့်ချလိုက်သည်။ သို့သော် ခေါင်းဆောင်ကြီး သည် ဘိုးဘေး၏ လှံ ကို ရာဇလှံတံတစ်ခုကဲ့သို့ မြှောက်ကိုင်ထားလိုက်၏။ သူသည် ထိုလက်နက်ကို အကဲခတ်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သံပရာသီးကို ကိုက်ထားရသကဲ့သို့ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများကို စုချွန်ထား၏။

"ဝမ်းနည်းစရာကောင်းတာက ငါ့မှာ အချိန်သိပ်မကျန်တော့ဘူး... သူတို့ပြောတာကတော့ အလွန်ဆုံး ငါးနှစ်ပဲတဲ့... ဒီလို တိုတောင်းလှတဲ့ အချိန်တောအတွင်းမှာ ငါ့နေရာကို အစားထိုးနိုင်မယ့်သူကို တစ်ကလန်လုံးမှာ တစ်ယောက်မှ မတွေ့ခဲ့ရဘူး..."

ကျင်းလုံ၏ အသက်ရှူနှုန်းများသည် ပိုမို မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။ ခေါင်းဆောင်ကြီး သည် သူ၏ သက်တမ်းကုန်ဆုံးချိန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်းကို သူ သိထားခဲ့၏။ သို့သော် သူက ငါးနှစ်ဟု ပြောခဲ့ပါလျှင် နှစ်နှစ် သို့မဟုတ် သုံးနှစ်သာ ဖြစ်နိုင်ချေ ပိုများပေသည်။ ထိုအဘိုးအိုသည် မိမိအကျိုးအတွက် အချက်အလက်များကို အမြဲတမ်း ချဲ့ကားပြောဆိုတတ်သူ ဖြစ်သည်။

"လှံရှိနေရင်တောင်မှလား..."

ကျင်းလုံက ယဉ်ကျေးစွာ မေးလိုက်သည်။ သူ၏ နှမဖြစ်သူအတွက် အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် ၏ မျက်နှာကို ကြည့်ကာ ရယ်မောပစ်ချင်သော ဆန္ဒကို သူ ထိန်းချုပ်ထားလိုက်၏။ သစ္စာရှိသော ကျင်းကလန် အဖွဲ့ဝင် သိန်းနှင့်ချီ၍ ရှိနေခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့အထဲတွင် ကျင်းလုံနှင့် ယှဉ်နိုင်မည့်သူ တစ်ယောက်ကိုမျှ သူ မရှာတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။ ထိုနောင်တတရားများက သူ့ကို လောင်ကျွမ်းသွားစေရန် သူ မျှော်လင့်မိ၏။

***

အပိုင်း(၂၃၂)

အဘိုးအိုသည် လှံကို အနှေးဆုံး အမြန်နှုန်းဖြင့် လှည့်လည်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် စိတ်ပျက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် နှေးကွေးနေ၏။ သို့သော် လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် ချောမွေ့ကာ ပြီးပြည့်စုံနေခဲ့သည်။ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့သော လေ့ကျင့်မှုများသည် သူတို့၏ အလေ့အကျင့်များကို နက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်နေစေခဲ့သည်။

"လှံက အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ လက်နက်တန်ဆာ တစ်ခုပါ... ဒါပေမဲ့ လက်နက်ဆိုတာ လက်နက်သက်သက်ပါပဲ... အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ဖို့က ဘယ်လက်နက်ကမှ မပေးစွမ်းနိုင်တဲ့ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုနဲ့ စိတ်ကူးဉာဏ် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု လိုအပ်တယ်... မင်းရဲ့ မာဒြာတွေကို တိုးပွားလာအောင်နဲ့ သန့်စင်လာအောင် လုပ်တာက ရွှေအဆင့် ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေဆီကိုပဲ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်... အဲဒီထက်ပိုပြီး သွားလို့မရဘူး..."

ဂိုခရန် နှင့် ကျင်းလုံ နှစ်ယောက်စလုံးသည် အသံတစ်သံမျှ မထွက်ရဲခဲ့ကြပေ။ အဘိုးအို ဖြုန်းတီးပစ်လိုက်သော စက္ကန့်တိုင်းသည် သူတို့ အသက်ရှင်ရန်အတွက် နောက်ထပ် ထွက်သက်ဝင်သက် တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

"အကယ်လို့ ငါ့ရဲ့ အကြီးအကဲတွေထဲက တစ်ယောက်ယောက်သာ ငါ့ရဲ့ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် နေရာကို အစားထိုးနိုင်မယ်ဆိုရင် သူတို့ အစားထိုးပြီးလောက်ပြီ..."

ကျင်းတိုင်ရှို့ သည် သူ၏ လှံဖြင့် ကခုန်နေရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဘိုးဘေးရဲ့ လှံက သူတို့ကို အဲဒီ ကွာဟချက်ကို ကျော်လွှားနိုင်အောင် ခွင့်ပြုပေးမှာ မဟုတ်ဘူး... တစ်ချိန်တုန်းက ငါ့မှာ အရိုက်အရာ ဆက်ခံနိုင်မယ့်သူတွေ အများကြီး ရှိခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ သူတို့က တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ငါ့ကို စိတ်ပျက်စေခဲ့တယ်... ဒါကြောင့် ငါ မင်းဆီကို ပြန်လှည့်လာခဲ့ရတာပဲ... ငါ့ရဲ့ အကူအညီသာ ပါမယ်ဆိုရင် နောက်တစ်နှစ်အတွင်းမှာ မင်းက အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် ဖြစ်လာနိုင်တယ်..."

ကျင်းလုံ၏ နှလုံးသားအတွင်း၌ ဖြစ်ပွားနေသော ဒေါသ၊ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနှင့် အရှက်ရမှုတို့ထဲ၌ သေးငယ်သော မျှော်လင့်ချက်လေး တစ်ခုသည် ပူးပေါင်းပါဝင်လာခဲ့သည်။

"ငါ မရှိတဲ့အချိန်မှာ မင်းက ကလန်ကို ကာကွယ်ပေးဖို့ သက်သက်ပဲ... သေချာတာကတော့ မင်းက ဆက်ခံရမှာ မဟုတ်ဘူး... ကြယ်တာရာ လှံ လမ်းစဉ် ကနေ စစ်မှန်တဲ့ အမွေဆက်ခံသူ တစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာတဲ့အထိ ခွေးအတွေကို အဝေးမှာ ရပ်တန့်နေအောင် ထိန်းထားပေးမယ့် ယာယီ အစီအမံ တစ်ခုအနေနဲ့ပဲ... မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ငါ့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ အကြွင်းမဲ့ အပြည့်အဝ ပေးအပ်ရမယ်... အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ မင်းက အသုံးပြုလို့ရတဲ့ ကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်..."

သူသည် လှုပ်ရှားမှုကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ လှံကို သူ၏ ပခုံးပေါ်တွင် တင်ထားလိုက်၏။ ထို့နောက် ကျင်းလုံကို ငုံ့ကြည့်ကာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

"ကျွန်တော့် ညီမလေး..."

ကျင်းလုံက မချိတင်ကဲ အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ ကလန် အစောင့်အရှောက်ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော နှမ ဖြစ်တဲ့အတွက် ကျင်းတွေ ပေးစွမ်းနိုင်သမျှ အကောင်းဆုံး ကုသမှုတွေကို သူမ ရရှိမှာ သေချာပါတယ်…”

ကျင်းလုံ ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်၏။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝိညာဉ်နဲ့ စွမ်းအားကို တိုင်တည်ပြီး ကျင်းခေါင်းဆောင်ကြီး ဒါမှမဟုတ် ကျင်းကလန်ကို ဆန့်ကျင်တဲ့ ဘယ်လုပ်ရပ်ကိုမှ မလုပ်ပါဘူးလို့ သစ္စာဆိုပါတယ်... ကျင်းခေါင်းဆောင်ကြီးရဲ့ အမိန့်တွေကို အတိအကျ လိုက်နာပြီး ကျင်းကလန်ရဲ့ အကျိုးစီးပွားအတွက် အမြဲတမ်း လုပ်ဆောင်သွားပါ့မယ်..."

သူ၏ ဝိညာဉ်သည် တင်းကျပ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် စကားလုံးများဖြင့် ကန့်သတ်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် စစ်မှန်သော သစ္စာဆိုမှု တစ်ခုသည် အမြဲတမ်း နှစ်ဖက်ရှိစမြဲ ဖြစ်သည်။

ကျင်းတိုင်ရှို့ က ချက်ချင်းပင် စကားဆိုလိုက်၏။

"အပြန်အလှန်အားဖြင့် သစ္စာရှိနေသရွေ့ ကျင်းလုံ နဲ့ ကျင်းချန် ကို ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် သားသမီးတွေလို ကာကွယ်ပေးပါ့မယ်လို့ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်နဲ့ စွမ်းအားကို တိုင်တည်ပြီး ငါ သစ္စာဆိုတယ်..."

ဤသည်မှာ ခိုင်ခံ့မှုမရှိသော ဒိုင်းလွှားတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော်... မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဒိုင်းလွှားတစ်ခုတော့ ဖြစ်နေဆဲပင်။ ၎င်းသည် သူနှင့် ကျင်းချန် တို့ တောရိုင်းမြေထဲတွင် ကိုယ့်ဖာသာ နေထိုင်ခဲ့စဉ်က ရရှိခဲ့ဖူးသမျှသော ကာကွယ်မှုများထက် များစွာ ပိုမို ကောင်းမွန်ပေသည်။

ကျင်းလုံ၏ ဝိညာဉ်တစ်ဝိုက်တွင် အထုံးတစ်ခုကို ချည်နှောင်လိုက်သကဲ့သို့ မာဒြာ များအားလုံးသည် တင်းမာသွားခဲ့သည်။ သို့သော် ထို့နောက်တွင် ထိုခံစားမှုသည် ပြေလျော့သွား၏။ သူ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

သူ၏ ခေါင်းထဲမှ အသံတစ်ခုက သူ့ကို သတ္တိကြောင်သူဟု ကျိန်ဆဲနေခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် စိတ်သက်သာရာရမှုကြောင့် တုန်ယင်နေခဲ့၏။ သူ၏ နှမအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်မှုက အခြားအရာအားလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူ သေချင်ခဲ့သည်တော့ မဟုတ်ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ ကျင်းကလန် ၏ ခွေးတစ်ကောင်အဖြစ် အသက်ရှင်ရခြင်းက ကျင်းချန် အတွက် ကုသမှုတစ်ခုကို ရရှိစေမည် ဖြစ်သည်။

ကျင်းတိုင်ရှို့ သည် ဘိုးဘေး၏ လှံ ကို လက်မောင်းတစ်ဖက်အောက်တွင် ညှပ်ထားလိုက်၏။

"မင်း ဒါကို သုံးခဲ့တာ လုံလောက်ပါပြီ... ဒါက အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် တွေကို မမွေးထုတ်ပေးနိုင်ပေမဲ့ ငါကတော့ အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် တွေကို အမြဲတမ်း အသုံးချနိုင်ပါတယ်..."

သူသည် သဲမြွေပွေး ဂိုခရန် ကို သူ၏ ဖိနပ်ထိပ်တွင် ကပ်ပါလာသော အရာတစ်ခုကို ကြည့်သကဲ့သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။

"ကဲ... မင်း အခုလေးတင် တွေ့မြင်လိုက်ရတာတွေက အရေးကြီးတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေပဲ..."

ကျင်းလုံ၏ စိတ်သက်သာရာရမှုအပေါ်သို့ တိမ်မည်းတစ်ခု ကျဆင်းလာခဲ့သည်။ သူသည် ဆွေးနွေးမှုအပေါ်တွင် အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်နေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ မျက်မြင်သက်သေအကြောင်း တွေးတောရန် သတိမရခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ခေါင်းဆောင်ကြီး သည် သူ၏ လက်ညှိုးကို ကွေးလိုက်သည်။ ထိုအခါ ကျင်းလုံသည် သူ၏ အနီးသို့ ယိုင်နဲ့စွာ ရောက်ရှိသွား၏။ ၎င်းသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ဆွဲငင်ခံရသကဲ့သို့ အလွန် ပြင်းထန်သော တွန်းအားတစ်ခုဖြင့် ဆွဲတင်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် တွေဟာ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ကောင်းချီးပေးတာကို ခံရပေမဲ့ ငါတို့က သူတော်စင်တွေ မဟုတ်ဘူး... လိုအပ်လာတဲ့အခါမှာ ငါတို့ရဲ့ လက်တွေကို ညစ်ပတ်ခံရမှာပဲ..."

အဘိုးအိုသည် သူ၏ လက်များကို နောက်ပစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် နေဝင်သွားခဲ့သော တောင်ထိပ်ပေါ်မှ ပျောက်ကွယ်နေသည့် အလင်းရောင်ဆီသို့ မျက်နှာမူလိုက်၏။ သူသည် အခြား မည်သည့်စကားကိုမျှ မပြောတော့ပေ။

ကျင်းလုံသည် မာဒြာ များကို စုစည်းလိုက်ပြီး ဂိုခရန် ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ သဲမြွေပွေး ၏ အသားအရေသည် ဖြူရော်နေခဲ့၏။ ထို့ပြင် သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အကြောက်တရားများ ရှိနေခဲ့သည်။

အကြောက်တရားနှင့် နာကြည်းမှုများပင်...။ သူသည် သူ၏ သားအတွက် ကလဲ့စားချေမှုကို တစ်ခါမျှ မမြင်တွေ့ခဲ့ရပေ။

"သူ့ကို သစ္စာဆိုခွင့် ပြုပါ..."

ကျင်းလုံက ပြောလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ကံစမ်းဖို့ ကြိုးစားလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။ ကျင်းတိုင်ရှို့ သည် ထိုရိုင်းစိုင်းမှုကြောင့် သူ့ကို ရိုက်ချပစ်နိုင်ပေသည်။ သို့သော် သူ ကြိုးစားရမည် ဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါရန် သူ၏ ဂိုဏ်း တည်ရှိမှုကိုပါ စွန့်စားခဲ့သော ထိုလူအတွက် သူ လုပ်ပေးနိုင်သည့် အနည်းဆုံး အရာပင် ဖြစ်သည်။

အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင်သည် ကိုယ်တစ်ပိုင်း လှည့်လာခဲ့ပြီး ကျင်းလုံအား အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဆင်ခြင်တုံတရားကို သုံးပြီး မင်းဆန္ဒရှိတဲ့အတိုင်း လုပ်ပါ... ဒါပေမဲ့ ပိုနေတဲ့ သစ္စာဆိုမှုတွေရဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကိုတော့ ငါ ထမ်းထားမှာ မဟုတ်ဘူး…”

သူက ကျောခိုင်းလိုက်၏။ သတ္တုကြိုးမျှင်များကဲ့သို့ ရှည်လျားသော ဆံပင်များသည် သူ၏ နောက်ကျောတွင် ယိမ်းနွဲ့သွားကြ၏။

"ဒါပေမဲ့ မြန်မြန်လုပ်..."

သူက ပြောလိုက်သည်။

"မင်းကို ခိုင်းစရာ အလုပ်တစ်ခု ရှိတယ်..."

ခေါင်းဆောင်ကြီး စိတ်မပြောင်းသွားမီ ကျင်းလုံက အလျင်အမြန် စကားဆိုလိုက်သည်။

"သဲမြွေပွေး ဂိုခရန်... တကယ်လို့ မင်း ဒီနေ့ ဒီနေရာမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာတွေထဲက တစ်ခွန်းကိုတောင် ပြန်ပြောခဲ့ရင် ဒါမှမဟုတ် ငါတို့ကို ရန်သူတွေဆီမှာ သစ္စာဖောက်ခဲ့ရင်... မင်းကို ကွပ်မျက်ပစ်မယ်လို့ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်နဲ့ စွမ်းအားကို တိုင်တည်ပြီး သစ္စာဆိုတယ်..."

ဂိုခရန် ၏ မျက်နှာသည် လင်းလက်သွားပြီး သူ၏ ကျောကို မတ်လိုက်သည်။

"ကျင်းခေါင်းဆောင်ကြီး နဲ့ အရှင်တို့ရဲ့ စကားပြောဆိုမှုတွေထဲက တစ်ခွန်းကိုမှ ဖွင့်ဟပြောဆိုမှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ပြီးတော့ အရှင်တို့ရဲ့ ရန်သူတွေကို ဘယ်လို သတင်းအချက်အလက် ဒါမှမဟုတ် အကူအညီကိုမှ ပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူးလို့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝိညာဉ်နဲ့ စွမ်းအားကို တိုင်တည်ပြီး သစ္စာဆိုပါတယ်... ကျွန်တော့်ရဲ့ အသက်ကို စပေါ်တင်ပါတယ်..."

သစ္စာဆိုမှု ပြီးမြောက်သွားပြီးနောက် ကျင်းလုံသည် ကျင်းအဆင့်နိမ့် အရှင်သခင်၏ ကျောပြင်ကို ဦးညွှတ်လိုက်၏။ ယခုအခါ သူ၏ အခန်းကဏ္ဍသည် လမ်းညွှန်ချက်များကို စောင့်ဆိုင်းရန်သာ ဖြစ်သည်။

"အီသန် အာရီလီယပ်ရဲ့ တပည့်တွေက မဟူရာ မီးတောက် စမ်းသပ်မှု တွေကို စိန်ခေါ်နေကြတယ်..."

ကျင်းတိုင်ရှို့ က ပြောလိုက်သည်။ မဟူရာ မီးတောက် မိသားစု ကျဆုံးသွားပြီးနောက်ပိုင်း ထိုစမ်းသပ်မှုများကို လမ်းစဉ် များစွာမှ တပည့်များအား လေ့ကျင့်ပေးရန် အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ သင့်လျော်သော ဝင်ရောက်ခွင့် သော့များရှိသူများသည် မဟူရာ မီးတောက် မာဒြာ မရှိလျှင်ပင် စမ်းသပ်မှုများကို အသက်သွင်းနိုင်ပေသည်။ ထိုစမ်းသပ်မှုနေရာသည် မဟူရာ မီးတောက် လမ်းစဉ်ကို လေ့ကျင့်သူ တစ်ယောက်တည်းကိုသာ မဟုတ်ဘဲ မည်သည့် အဆင့်နိမ့် ရွှေအဆင့် ကိုမဆို စိန်ခေါ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

နာရူ ကလန်သည် နှစ်စဉ် တပည့် လက်တစ်ဆုပ်စာခန့်ကိုသာ မဟူရာ မီးတောက် စမ်းသပ်မှု များကို အသုံးပြုခွင့် ပေးထားသည်။ သို့သော် အာရီလီယပ် မိသားစုကမူ ထိုစမ်းသပ်မှုနေရာကို ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းပေးထားခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့တွင် ဝင်ရောက်ခွင့် ရှိနေခြင်းက ယုတ္တိတန်ပေသည်။ သို့သော် ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ စမ်းသပ်မှုများကို အသုံးပြုခြင်းကမူ ပညာမဲ့သော လုပ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပုံရသည်။

အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် အများစုသည် အင်ပါယာ မိသားစုကို မည်သည့်အခါမျှ ဖီဆန်ရဲကြမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် အီသန် အာရီလီယပ် ကမူ...

"အာရီလီယပ် ခေါင်းဆောင်ကြီး က သူ့ရဲ့ စိတ်ကူးအတိုင်း လုပ်တတ်တာပဲ..."

ကျင်းလုံက ပြောလိုက်သည်။

"ဒါမှမဟုတ်... သူ့ရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ယောက်ကများ မဟူရာ မီးတောက်တွေရဲ့ မျိုးဆက်များ ဖြစ်နေမလား..."

အကယ်၍ ထိုသို့သာ မှန်ကန်ပါက ၎င်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ကြက်သီးမွေးညင်း ထစရာ ကောင်းလှသည်။ မဟူရာ မီးတောက် လမ်းစဉ် ပေါ်၌ ကျင့်ကြံသူ အသစ်တစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာခြင်းသည် အင်ပါယာ တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေမည့် အရှုပ်တော်ပုံကြီး တစ်ခု ဖြစ်လာပေမည်။

ကျင်းတိုင်ရှို့က ပြန်လှည့်လာပြီး သူ၏ မျိုးဆက်ကို လှောင်ပြောင်သည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"လုံးဝ မဟုတ်ဘူး... သူတို့ဆီမှာရှိတဲ့ တစ်ခုတည်းသော မဟူရာ မီးတောက်က ဟိုရူးသွပ်နေတဲ့ လိပ်ကြီးပဲ၊ ပြီးတော့ သူက စာချုပ်ချုပ်ဖို့အတွက် အရမ်းကို အိုမင်းနေပြီ... အမှန်တရားက အဲဒီလောက်ကို ဆိုးရွားနေပြီ... တကယ်လို့ အီသန် အာရီလီယပ် က နာရူ မိသားစုရဲ့ မကျေနပ်မှုကို စွန့်စားပြီး မဟူရာ မီးတောက် စမ်းသပ်မှု တွေကို ဖွင့်ပေးတာက တန်ဖိုးရှိတယ်လို့ တွေးခဲ့မယ်ဆိုရင်... သူ့ရဲ့ တပည့်က မင်းကို ယှဉ်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရှိတယ်လို့ သူ ယုံကြည်နေလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်..."

ကျင်းလုံသည် ထိုသတင်းအချက်အလက်ကို ယုတ္တိတန်သည့် မည်သည့် ပုံစံမျိုးဖြင့်မဆို နားလည်နိုင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဝေ့ရှီလင်းတုန်း သည် သံမဏိအဆင့် တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့က သူ့ကို ရေအစား ဆေးရည်များ တိုက်ပြီး၊ အစာအစား မာဒြာပြား များကို ကျွေးမွေးခဲ့လျှင်ပင် အလွန်ဆုံး ကျောက်စိမ်းအဆင့် သို့သာ ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကောင်းကင်ဘုံ ကိုယ်တိုင်က သူ့အတွက် ဆင်းသက်လာခဲ့လျှင် အဆင့်နိမ့် ရွှေအဆင့် သို့ ရောက်ရှိကောင်း ရောက်ရှိလာနိုင်ပေသည်။ သို့သော် ကျင်းလုံသည် လင်းတုန်း ဆယ်ယောက်နှင့် တိုက်ခိုက်ရလျှင်ပင် နောက်ဆုတ်သွားမည် မဟုတ်ချေ။

***