အခန်း (၂၆၃-၂၆၄)

အခန်း ၂၆၃ - ရှောင်ပိုင် ထိုက်ကျင်းနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေး.... တောင်ပေါ်မှ ဆင်းရန် ပြင်ဆင်ခြင်း....

အမှန်စင်စစ် တောက်ရွှမ်းနှင့် အဖွဲ့အတွက်မူ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းအပေါ် ရန်လိုသူတိုင်း သေရမည်ဟု မဆိုလိုပေ။

သူတို့က ယွမ်ယီလန်ကို သေထိုက်သည်ဟု ယူဆရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ..... သူသည် မိစ္ဆာဂိုဏ်းနှင့် ပူးပေါင်းကြံစည်ခဲ့သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

တောက်ရွှမ်းနှင့် အဖွဲ့မှာ ရှေးရိုးစွဲ အထက်လမ်း ပညာရှိကြီးများ ဖြစ်ကြသည့်အားလျော်စွာ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် အထက်လမ်းနှင့် အောက်လမ်း (မိစ္ဆာလမ်းစဉ်) ကို ပြတ်သားစွာ ပိုင်းခြားထားကြသည်။

သူတို့၏ အမြင်တွင် မိစ္ဆာဂိုဏ်းနှင့် ပူးပေါင်းကြံစည်ခြင်းမှာ..... လုံးဝ ခွင့်မလွှတ်နိုင်သော သေထိုက်သည့် အပြစ်ပင် ဖြစ်သည်။

ဂျိချန်းဖန်ကမူ သူတို့နှင့် မတူပေ။ သူ၏ အယူအဆမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ်အတွက်သာ ပို၍ အကျုံးဝင်သည်။

မည်သူမဆို သူ့ကို လာရောက် ရန်စလျှင်မူ..... တောင်းပန်စရာ မလိုဘဲ ထိုသူမှာ သေတွင်းတူးနေခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်....

ဂျိချန်းဖန်အတွက်မူ သူ၌ အဓိကထားသည့် စည်းတစ်ကြောင်းသာ ရှိသည်။

၎င်းမှာ သူ၏ အနားရှိ လူများပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ အနားရှိ လူများကို လာရောက် ထိပါး၍ မရပေ၊ မဟုတ်လျှင်မူ..... သူ၏ ရက်စက်မှုကို အပြစ်မတင်သင့်ပေ။

ဂျိချန်းဖန်သည် ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ တောင်ထိပ်အသီးသီးမှ အကြီးအကဲများကို လှည့်ကြည့်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည် -

“ဂျူနီယာ ဦးလေးတို့..... ဒီတစ်ခေါက် အဆိပ်တစ်သောင်းဂိုဏ်းကို ဝိုင်းရံချေမှုန်းတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်မှာ တပည့်အများစု အတွေ့အကြုံတွေ အများကြီး ရခဲ့ကြပါတယ်။ သူတို့ကို ခေါ်သွားပြီး ခဏလောက် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခိုင်းတာက ပိုကောင်းမယ် မဟုတ်လား........”

လှည့်ကြည့်လိုက်လျှင် ခန်းမထဲရှိ တပည့်အများစုမှာ စိတ်အာရုံ လွင့်ပျံ့နေကြသည်ကို တွေ့ရသည်။

သူတို့အားလုံးမှာ ဆုလာဘ်များစွာ ရရှိထားကြသဖြင့် အမြန်ဆုံး ပြန်သွားပြီး သေသေချာချာ ကျင့်ကြံလိုစိတ်များ ပြင်းပြနေကြ၏။

သူတို့ထဲတွင် ကျင်းရှူးရှူးနှင့် အခြားလူအချို့မှာ ရှန်ကျင်းဆေးလုံးကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ရရှိထားကြသည်။

သူတို့ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာမှ ပြန်ထွက်လာသည့် အချိန်တွင် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း၌ ရှန်ကျင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ အသစ်အချို့ ထပ်တိုးလာတော့မည်မှာ သေချာလှပေသည်.....။

ဆရာမကြီး ရွှေယွဲ့၊ ထျန်းပုရိ၊ ဦးလေးကျင်းနှင့် အခြား တောင်ထိပ်အကြီးအကဲများ အားလုံး၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးများ ပေါ်ပေါက်လာကြသည်။

အထူးသဖြင့် ဆရာမကြီး ရွယ်ယွဲ့ ဖြစ်သည်။

ဖြူစင်အေးစက်သော ဤတာအိုသခင်မမှာ လစန္ဒာရောင် တာအိုဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အလွန်ပင် ကျက်သရေ ရှိလှသည်။

သူမ၏ ပြစ်ချက်မရှိ လှပသော မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း အပြုံးဖျော့ဖျော့လေး တစ်ခု ရှိနေ၏။

သူမ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်နေပုံရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ တပည့်နှစ်ဦးစလုံးမှာ ရှန်ကျင်းဆေးလုံးကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ရရှိခဲ့သောကြောင့်ပင်။

အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ရှောင်ကျူးတောင်ထိပ်တွင် ရှန်ကျင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦး ထပ်တိုးလာတော့မည် ဖြစ်သည်။

သူမနှင့် လုရွှယ်ချီကိုပါ ထည့်တွက်မည်ဆိုလျှင် ရှောင်ကျူးတောင်ထိပ်၌ စုစုပေါင်း ရှန်ကျင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ လေးဦးအထိ ရှိလာပေလိမ့်မည်။

ဤအဆင့်မှာ ရှောင်ကျူးတောင်ထိပ်ကို ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံး၏ ထိပ်တန်း တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား အဖြစ်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားစေသဖြင့် သူမ မည်သို့ မပျော်ဘဲ နေပါမည်နည်း........

တောင်ထိပ်အကြီးအကဲများမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် ဂျိချန်းဖန်ကို အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြကြပြီးနောက် အသီးသီးသော မိမိတို့၏ တပည့်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ ယွီချင်းခန်းမအတွင်းမှ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

လုရွှယ်ချီသည်လည်း ဆရာမကြီး ရွယ်ယွဲ့နှင့်အတူ ရှောင်ကျူးတောင်ထိပ်သို့ ပြန်သွားခဲ့ပြီး ကျင့်ပင်အာ သည်လည်း သူမ၏ တပည့်ငယ် လေးဦးဖြစ်သော 'ချွန်း၊ ရှ၊ ချိုး၊ တုန်း' တို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ရွှမ်ချာဂိုဏ်းသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

(အရင်အပိုင်းမှ နွေ၊မိုး၊ဆောင်း တို့အား ချွန်း၊ရှ၊ ချိုး၊ တုန်း ဟု ပြောင်းထားပါသည်)

ခဏချင်းတွင်ပင် ကျယ်ဝန်းလှသော ယွီချင်းခန်းမကြီးမှာ ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

ခန်းမတစ်ခုလုံးတွင် ဂျိချန်းဖန်နှင့် တောက်ရွှမ်း နှစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရှိတော့၏။

“ဂျိချန်းဖန်။”

“မင်း တောင်ပိုင်းနယ်စပ်ကို ဘယ်တော့ သွားဖို့ ရည်ရွယ်ထားလဲ....”

တောက်ရွှမ်းက မေးလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဂျိချန်းဖန်က ခဏမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် “ကျွန်တော် ခဏနေရင် ထွက်သွားဖို့ ပြင်ဆင်ထားပါတယ်။”

လက်ရှိတွင် သူ၏ မင်္ဂလာပွဲအတွက် နှစ်လသာ လိုတော့သဖြင့် သေသေချာချာ ပြင်ဆင်ရန် အချိန် တစ်လခန့် ဖယ်ထားရန် လိုအပ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် မင်္ဂလာ ဖိတ်စာများ ပေးပို့ခြင်း၊ မင်္ဂလာဝတ်စုံများ ချုပ်လုပ်ခြင်း စသည်ဖြင့်။

သူသည် အသေးအဖွဲ ကိစ္စများကြောင့် သူ၏ မင်္ဂလာပွဲကို နှောင့်နှေးသွားခြင်းမျိုး မဖြစ်စေလိုပေ။

တောက်ရွှမ်းက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး “ဒါဆို မင်း ကျူရှန်းဓားကို ယူသွားချင်လား.... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ယွမ်ယီလန်က ထိုက်ကျင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်ပဲလေ.....”

“မလိုပါဘူး။”

ဂျိချန်းဖန်က လက်ကို ညင်သာစွာ ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ယွမ်ယီလန် တစ်ယောက်အတွက်လား....

သူ ကိုယ်တိုင် သွားရောက်ခြင်းကပင် တစ်ဖက်လူကို အလွန်အမင်း အလေးထားရာ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ကျူရှန်းဓားကိုပါ ယူသွားမည်ဆိုလျှင်မူ..... ပုရွက်ဆိတ်ကို သတ်ရန် ပုဆိန်နှင့် ပေါက်သလို ဖြစ်နေမည် မဟုတ်ပါလား....

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဂျိချန်းဖန်၏ လက်ရှိ အစွမ်းဖြင့် ထိုက်ကျင်းနယ်ပယ်ဖြစ်သော ယွမ်ယီလန်ကို သတ်ရန်မှာ အလွန်ပင် လွယ်ကူလှပေသည်။

“ကောင်းပြီလေ။”

တောက်ရွှမ်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ဂျိချန်းဖန်ကို ဘေးကင်းလုံခြုံရေးနှင့် အခြားကိစ္စရပ်များကို သတိပေးကာ ယွီချင်းခန်းမအတွင်းမှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ခဏချင်းတွင်ပင် ခန်းမကြီးထဲ၌ ဂျိချန်းဖန် တစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရှိတော့၏။

သူသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး ဗလာဖြစ်နေသော ခန်းမကြီးကို ကြည့်ကာ ချက်ချင်း ထွက်မသွားသေးပေ။

ထိုအစား သူသည် သူ၏ရင်ခွင်ထဲမှ ထူးခြားသော ဆေးလုံးပုလင်း တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဤဆေးလုံးပုလင်းမှာ မကြာသေးမီက သူ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေစဉ်အတွင်း "ကောင်းကင်ဧကရာဇ် မရဏကျောက်တုံး" ၏ အကူအညီဖြင့် ဖော်စပ်ထားသော အထူးဆေးလုံး ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ထူးခြားဆန်းပြားသော သားရဲများအတွက်သာ ထိရောက်မှု ရှိသည်.....။

'ကောင်းကင်ဧကရာဇ် မရဏကျောက်တုံးမှာ ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ သားရဲတွေရဲ့ သွေးမျိုးဆက်ကို သန့်စင်ပေးနိုင်ပြီး သူတို့ကို အရွယ်ရောက်အဆင့်ကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရောက်ရှိစေနိုင်သလို သူတို့ရဲ့ အတားအဆီးတွေကို ကျော်ဖြတ်ဖို့လည်း ကူညီပေးနိုင်သည်'

'ဒီဆေးလုံးရဲ့ အကူအညီနဲ့ဆိုရင် ရှောင်ပိုင်အနေနဲ့ ထိုက်ကျင်းနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိနိုင်တယ်'

ဂျိချန်းဖန်က သူ၏စိတ်ထဲတွင် တွေးတောနေမိသည်။

အမှန်စင်စစ် သူသည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်လာသည်နှင့် ဤဆေးလုံးကို ရှောင်ပိုင်ကို ပေးရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် မျှော်လင့်မထားသော ကိစ္စရပ်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သဖြင့်..... ဤကိစ္စမှာ နှောင့်နှေးသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုမူ သူသည် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းမှ တစ်ဖန် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေပြီဖြစ်ရာ ဤဆေးလုံးကို ရှောင်ပိုင်ကို အရင်ပေးထားခဲ့ခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

ဤအတွေးဖြင့် ဂျိချန်းဖန်၏ ပုံရိပ်မှာ လှုပ်ခတ်သွားပြီး ယွီချင်းခန်းမအတွင်းမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူ ပြန်လည် ပေါ်လာသောအခါ နောက်ဖက်တောင်ကုန်းရှိ အိမ်ရာဝင်းငယ်လေးတစ်ခု၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

“ကျွိ~”

ဝင်းတံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သောအခါ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ဝတ်စုံဖြူဝတ် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ဝင်းထဲတွင် တစ်ဦးတည်း ထိုင်ကာ အရက်သောက်နေသည်ကို တွေ့ရ၏။

သူမ၏ ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးလှသော ဆံနွယ်ရှည်များမှာ ပုခုံးပေါ်သို့ ဝဲကျနေပြီး သူမ၏ ပြစ်ချက်မရှိ လှပသော မျက်နှာလေးမှာ အနည်းငယ် နီမြန်းနေသည်။

ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း အနည်းငယ် မူးယစ်နေဟန် ရှိသည်။

“အိုး၊ အိုး၊ အိုး....”

ရှောင်ပိုင်က ဂျိချန်းဖန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ လှောင်ပြောင်သည့်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ကြည့်စမ်းပါဦး.... ဒါ ဘယ်သူလဲလို့.... အလုပ်များလှတဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဂျိတောင်မှ ငါလို မြေခွေးမဆီကို လာဖို့ အချိန်ရသေးတာပဲလား........”

“.....”

ဂျိချန်းဖန်သည် ဘာမှမတတ်သာဘဲ သူ၏ နဖူးကို ပွတ်လိုက်မိသည်။ သူသည် ရှောင်ပိုင်၏ ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်ကာ အရက်တစ်ခွက် ငှဲ့လိုက်ပြီးနောက် ရှင်းပြလိုက်သည်။

“ကိုယ် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာက ထွက်လာတော့ ဂိုဏ်းထဲမှာ ကိစ္စကြီးတွေ ဖြစ်နေတာနဲ့ မင်းဆီကို မလာဖြစ်တာပါ.....”

“ဟွန်း....” ရှောင်ပိုင်က မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ ခပ်တိုးတိုး နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

သူမသည် ရွှမ်ချာဂိုဏ်းတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို သဘာဝအတိုင်း ကြားသိထားပြီး ဖြစ်သည်။

သူမသည် ခုနက ဂျိချန်းဖန်ကို စနောက်လိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး သူမ၏ ရင်ထဲတွင် အမှန်တကယ် စိတ်ဆိုးနေခြင်း မဟုတ်ပေ။

“ကိုယ် ခဏနေရင် တောင်ပိုင်းနယ်စပ်ကို သွားရဦးမယ်။” ဂျိချန်းဖန်က ပြောလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ရှောင်ပိုင်မှာ ခဏမျှ ကြောင်သွားပြီးနောက် သူမ၏ ရှေ့ရှိ ဝတ်စုံနက်နှင့် လူငယ်လေးကို နားမလည်နိုင်ဟန်ဖြင့်

“တောင်ပိုင်းနယ်စပ်.... မင်း အဲဒီကို ဘာသွားလုပ်မှာလဲ....”

ဂျိချန်းဖန်က လေးနက်သော အသံဖြင့် “ယွမ်ယီလန်ကို သတ်ဖို့။”

“အာ........”

ရှောင်ပိုင်သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ဝင်စားမှု အရိပ်အယောင်အချို့ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

သူမက လျင်မြန်စွာဖြင့် “ငါ့ကိုလည်း ခေါ်သွားဦး.... ငါလည်း လိုက်ချင်တယ်....”

အကယ်၍ တောင်ပိုင်းနယ်စပ်ကို အလုပ်ကိစ္စအတွက် သွားမည်ဟု ပြောလျှင်မူ..... သူမ စိတ်ဝင်စားမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယွမ်ယီလန်ကို သတ်ရန် သွားမည်ဟု ဆိုလျှင်မူ........ သူမ အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ဝင်စားပေလိမ့်မည်....

ရှောင်ပိုင်သည် လျင်မြန်စွာပင် ဂျိချန်းဖန်၏ ပေါင်ပေါ်သို့ ခွထိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏ ဖြူဖွေးသော လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် သူ၏လည်ပင်းကို သိုင်းဖက်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားနေဟန် ရှိသည်.....။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ဂျိချန်းဖန်မှာ ဘာမှမတတ်သာဘဲ သူမကို အနည်းငယ် တွန်းထုတ်လိုက်ကာ

“မင်းက ဘာလိုက်လုပ်မှာလဲ.... သူ့ကို သတ်ရုံတင် သွားမှာပါဆို၊ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ပြန်လာမှာ.....”

“မင်း ဒီမှာပဲ အေးအေးဆေးဆေး ကျင့်ကြံနေတာက ပိုကောင်းတယ်။”

“ကျင့်ကြံရမယ်....” ရှောင်ပိုင်မှာ အနည်းငယ် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။

သူမက ဘာကို ကျင့်ကြံရမည်နည်း....

ဂျိချန်းဖန်သည် သူ၏ရင်ခွင်ထဲမှ ကောင်းကင်ဧကရာဇ် မရဏကျောက်တုံးဖြင့် ဖော်စပ်ထားသော ဆေးလုံးကို ထုတ်ယူကာ သူတို့ရှေ့ရှိ ကျောက်စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။

“ခလောက်”

သူသည် ဆေးလုံးထည့်ထားသော ကျောက်စိမ်းပုလင်းငယ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

တစ်ခဏချင်းတွင်ပင် ထူးခြားဆန်းပြားပြီး သင်းပျံ့သော ရနံ့တစ်ခုမှာ ဝင်းငယ်လေးအတွင်းသို့ ပြန့်လွင့်သွားတော့သည်။

“ဟင်........”

ရှောင်ပိုင်၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် ကျယ်သွားတော့သည်။ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ ရှေ့ရှိ ဆေးလုံးကို စူးစိုက်ကြည့်နေမိသည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဗီဇစိတ်က ဤအရာမှာ သူမအတွက် အလွန်ပင် ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်သည်ဟု ပြောနေသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ..... သူမ၏ ထိုက်ကျင်းနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေးမှာ ဤအရာထဲတွင် ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

…

အခန်း ၂၆၄ - ယွမ်ယီလန်... ထွက်လာပြီး အသေခံလှည့်...

“ဂလု~”

ရှောင်ပိုင်သည် သူမ၏တံတွေးကို အလှအပမပြင်နိုင်ဘဲ တစ်ချက်မျိုချလိုက်မိ၏။

သူမ၏ နုနယ်သောနှာခေါင်းလေးမှာ အနည်းငယ်လှုပ်ခတ်သွားပြီး ကျောက်စားပွဲပေါ်ရှိ ဆေးလုံးများကိုကြည့်ကာ ရင်ထဲမှတောင့်တမှုကို အတတ်နိုင်ဆုံး ထိန်းချုပ်နေရသည်။

ရှောင်ပိုင်သည် ဘေးနားရှိ ဂျိချန်းဖန်ကိုကြည့်ကာ “ဒီဆေးလုံးတွေက နတ်ဘုရားဧကရာဇ် မြေအောက်ကျောက်တုံးကို သုံးပြီး ရှင့်ဘာသာရှင် ဖော်စပ်ထားတာလား......”

“မှန်တယ်”

ဂျိချန်းဖန်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြကာ

“နတ်ဘုရားဧကရာဇ် မြေအောက်ကျောက်တုံးက မိစ္ဆာသားရဲတွေရဲ့ သွေးမျိုးဆက်ကို သန့်စင်ပေးနိုင်တယ်။ ဒီဆေးပုလင်းထဲမှာ ဆေးလုံး ၁၀ လုံးထက်မက ပါတယ်၊ မင်း အဲဒါတွေကို အနည်းငယ်စားမယ်ဆိုရင် ထိုက်ကျင်းနယ်ပယ်ကို အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မယ်.....”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှောင်ပိုင်၏မျက်ဝန်းများမှာ ချက်ချင်းပင် တောက်ပသွားတော့သည်။

ဂျိချန်းဖန် “ကျန်တဲ့ ဆေးလုံးအချို့ကိုတော့ တိုက်ကျူးတောင်ထိပ်ကို ပို့ပေးဖို့ မမေ့နဲ့ဦး။ အဲဒီမှာ ငါယဉ်ပါးအောင်လုပ်ထားတဲ့ နတ်သားရဲ ဖီးနစ်ငှက် ရှိတယ်။ အချိန်ရရင် သူ့ကို အရိုးသန့်စင်တဲ့နည်းလမ်းတွေလည်း သင်ပေးလိုက်ပါဦး။”

“ဪ၊ ပြီးတော့.....”

“လူအသွင်ပြောင်းတဲ့ နည်းလမ်းကော သင်ပေးလို့ရမလား...”

“ပြဿနာမရှိပါဘူး”

ရှောင်ပိုင်သည် ဆေးလုံးများကို စိတ်အားထက်သန်စွာ လက်ခံလိုက်၏။

ဆေးလုံး စုစုပေါင်း ၁၀ လုံးထက်မကရှိရာ သူမ အချို့ကိုစားမည်၊ ဖီးနစ်ငှက်ကို အနည်းငယ်ပေးမည်ဖြစ်ပြီး ကျန်ရှိသည်များကို ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း၏ တောင်စောင့်နတ်သားရဲ ရေကိရင်ကို ပေးနိုင်ပေသည်။

ဤနည်းဖြင့် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းတွင် ထိုက်ကျင်းနယ်ပယ်နှင့် တူညီသော အစွမ်းရှိသည့် တည်ရှိမှုများစွာ ပိုမိုရရှိလာမည်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ပိုနေသေးလျှင် ခြောက်မြှီးမြေခွေးနှင့် အခြားသူများကိုလည်း ပေးနိုင်သေးပေသည်။

“ကောင်းပြီ”

“ဒါဆို မင်း ကျင့်ကြံဖို့ ပြင်ဆင်တော့၊ ငါ သွားတော့မယ်”

ဂျိချန်းဖန်သည် နှုတ်ဆက်ရန် ထရပ်လိုက်၏။ ရှောင်ပိုင်ကမူ သူ့ကိုလိုက်ပို့ရန် အစီအစဉ်မရှိဘဲ လက်ကိုသာ ဝေ့ယမ်းပြလိုက်ပေသည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ဂျိချန်းဖန်မှာ မတတ်နိုင်သလို ခေါင်းခါလိုက်ပြီး အိမ်ရာငယ်လေးမှ ထွက်ခွာသွားကာ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းမှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။

...

...

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်.....

အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင် တစ်ခုလုံးတွင် ပျံ့နှံ့နေသော သတင်းကြီးများမှာ တောင်ပိုင်းနယ်စပ်သို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

အဆိပ်တစ်သောင်းဂိုဏ်း ပျက်စီးခြင်း၊ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း၏ ခုနစ်ရက်တာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး အစီအစဉ်နှင့် ဖန်ရှန်းဂူသည် မိစ္ဆာဂိုဏ်းနှင့် ပူးပေါင်းနေသည်ဟူသော သတင်းများပင် ဖြစ်သည်။

ဤသတင်း သုံးခုစလုံးမှာ တောင်ပိုင်းနယ်စပ် တစ်ခုလုံးတွင် အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။

အကြောင်းမှာ မည်သည့်သတင်းမဆို အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တောင်ပိုင်းနယ်စပ်ဒေသရှိ တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူအားလုံးမှာ ဤကိစ္စရပ်များကို ဝိုင်းဝန်းဆွေးနွေးနေကြတော့သည်။

“အဆိပ်တစ်သောင်းဂိုဏ်းက တကယ်ပဲ ပျက်စီးသွားတာလား...”

“ဟူး ယုံရခက်လိုက်တာ...”

“ဒါက သတင်းမှား ဖြစ်ရမယ် မဟုတ်လား... အဆိပ်တစ်သောင်းဂိုဏ်းက အဓိက မိစ္ဆာဂိုဏ်းကြီး လေးခုထဲမှာ အင်အားအကြီးဆုံးပဲဥစ္စာ၊ ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလောက် အလွယ်တကူ ပျက်စီးသွားနိုင်မှာလဲ...”

“သတင်းမှားဟုတ်လား...... ဒီကိစ္စက နတ်ဘုရားနယ်မြေ တစ်ခုလုံးမှာ ပျံ့နှံ့နေပြီလေ။ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းချုပ် ဂျိချန်းဖန်ကိုယ်တိုင် တောင်ထိပ်ခုနစ်ခုက ထူးချွန်တဲ့ တပည့်တွေကို ဦးဆောင်ပြီး အဆိပ်မြွေတောင်ကြားကို သွားခဲ့တာပဲ။ အဆိပ်တစ်သောင်းဂိုဏ်းက ဘာနဲ့ ခုခံနိုင်မှာလဲ......”

အချို့က သံသယရှိနေကြသော်လည်း အချို့ကမူ ယုံကြည်နေကြသည်။

အမှန်စင်စစ် တောင်ပိုင်းနယ်စပ်သည် အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်နှင့် မိုင်ပေါင်းသောင်းချီ ဝေးကွာလှသဖြင့် အချို့အချက်များကို သံသယရှိခြင်းမှာ သဘာဝပင် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် အဆိပ်တစ်သောင်းဂိုဏ်း ပျက်စီးခြင်းထက် တောင်ပိုင်းနယ်စပ်ရှိ တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူများသည် ‘ဖန်ရှန်းဂူ မိစ္ဆာဂိုဏ်းနှင့် ပူးပေါင်းခြင်း’ ကိစ္စကို ပို၍ စိတ်ဝင်တစား ရှိနေကြသည်။

ဤသတင်းမှာ တောင်ပိုင်းနယ်စပ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် ရေတွက်မရနိုင်သော တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူများအကြား ချက်ချင်းပင် ငြင်းခုံဆွေးနွေးမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

“ဖန်ရှန်းဂူက မိစ္ဆာဂိုဏ်းနဲ့ ပူးပေါင်းနေတယ် ဟုတ်လား......”

“ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ......”

“ဟုတ်ပ၊ ဟုတ်ပ၊ ဖန်ရှန်းဂူက မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ မျှော်စင်တောင်တန်းကို စောင့်ရှောက်လာခဲ့တာ၊ အမြဲတမ်းလည်း အထက်လမ်းဂိုဏ်းတွေရဲ့ အဓိကမဏ္ဍိုင် ဖြစ်ခဲ့တာပဲ။ သူတို့က ဘာလို့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းနဲ့ ပူးပေါင်းရမှာလဲ......”

ဖန်ရှန်းဂူနှင့် ပတ်သက်သည့် ဤသတင်းအပေါ် တောင်ပိုင်းနယ်စပ်ရှိ တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူ အများစုမှာ မယုံကြည်နိုင်ကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြောဆိုကြသည်။

သို့သော် ခိုင်လုံသော သက်သေအထောက်အထားများရှေ့တွင် သံသယအားလုံးမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ပေသည်။

ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းက ရှန်ကွမ်းချီနှင့် အကြီးအကဲ လူရွှယ်တို့၏ ရုပ်အလောင်းများနှင့်အတူ သူတို့၏ အသက်သွေးကြော မှော်ရတနာများကို ထုတ်ပြလိုက်သောအခါ လောကရှိ သံသယရှိသူအားလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားကြရတော့သည်။

ထိုခဏ၌ လောကရှိ လူသားအားလုံး၏ အကြည့်များသည် ဖန်ရှန်းဂူထံသို့ ရောက်ရှိသွားပေတော့သည်။

...

...

ဖန်ရှန်းဂူမှ လူများ ဤကိစ္စကို သိရှိသွားသောအခါ အားလုံးမှာ ဆွံ့အသွားကြရသည်။

ဖန်ရှန်းဂူက မိစ္ဆာဂိုဏ်းနှင့် ပူးပေါင်းနေတယ်... ငါတို့က ဘာလို့ မသိရတာလဲ...

ဖန်ရှန်းဂူ တပည့်အားလုံးမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြရသည်၊ သူတို့မှာ အမှန်တကယ်ပင် ဘာမျှ မသိရှိကြပေ။

အမှန်စင်စစ် မိစ္ဆာဂိုဏ်းနှင့် ပူးပေါင်းသူမှာ သူတို့မဟုတ်ဘဲ ယွမ်ယီလန်၊ ရှန်ကွမ်းချီနှင့် အခြားသော အဆင့်မြင့် အရာရှိကြီးများသာ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

“ဂူသခင်.....”

ဖန်ရှန်းဂူ၏ စီနီယာ အစ်မ ယန်ဟုန်သည် ယွမ်ယီလန် ကျင့်ကြံနေသည့် ကျင့်ကျူးဆောင် ဂူပေါက်ဝသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာ၏။

သူမသည် ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် “ဂူသခင်၊ တပည့် ယန်ဟုန် တွေ့ခွင့်တောင်းခံပါတယ်”

“ဘုန်း”

သူမ၏ အသံဆုံးသည်နှင့် ကျင့်ကျူးဆောင်၏ တံခါးမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်လာတော့သည်။

ဝတ်စုံနီနှင့် အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် ဖျာပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသည်ကို တွေ့ရ၏။ သူ၏ အကြည့်မှာ တည်ငြိမ်စွာ ဝေ့ကြည့်လာပြီး ဆူပူလိုက်သည်။

“ဒီလောက်တောင် လောလောလောလော ဖြစ်နေရအောင် မင်းမှာ ဘယ်လို အမူအကျင့်မျိုး ရှိနေတာလဲ...”

ယန်ဟုန်မှာ စကားပင် မပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။

အပြင်လောကတွင် ဤမျှကြီးမားသော ကိစ္စရပ်များ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မည်သို့လျှင် မလောဘဲ နေနိုင်မည်နည်း......

“ဘာဖြစ်လို့လဲ...” ယွမ်ယီလန်က အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

“ဂူသခင်..... အပြင်မှာ ထွက်နေတဲ့ သတင်းတွေအရ ငါတို့ ဖန်ရှန်းဂူဟာ မိစ္ဆာဂိုဏ်းနဲ့ ပူးပေါင်းနေတယ်လို့ ဆိုပါတယ်.....” ယန်ဟုန်မှာ အနည်းငယ် လန့်နေမိသည်။

သူမသည် အပြင်တွင် ပျံ့နှံ့နေသော သတင်းများကို အမြန်ဆုံး အစီရင်ခံလိုက်ပြီး ရှန်ကွမ်းချီနှင့် အကြီးအကဲ လူရွှယ်တို့ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းတွင် သေဆုံးသွားသည့် ကိစ္စကိုလည်း ထည့်သွင်းပြောကြားလိုက်၏။

“ဘုန်း”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယွမ်ယီလန်၏ မျက်လုံးများမှာ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သော စွမ်းအင်ဖိအားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပြင်းထန်လှသော ချီမှာ ယန်ဟုန်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ချက်ချင်းပင် ဖိချလိုက်ပေသည်။

“ဂူ..... ဂူသခင်.....”

ယန်ဟုန်၏ နုနယ်သော မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွားတော့သည်။ သူမသည် ရှေ့မှ ယွမ်ယီလန်ကို ဝမ်းနည်းရိပ်များဖြင့် ကြည့်လိုက်မိပြီး မျက်ရည်မကျရုံတမယ် ဖြစ်နေရရှာသည်။

ယွမ်ယီလန်၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် မှောင်မည်း နေ၏။

သူသည် သူ၏စွမ်းအင်ဖိအားကို ထိန်းချုပ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ ယန်ဟုန်ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ လေးလံသော အသံဖြင့် “မင်းပြောတာ ရှန်ကွမ်းချီနဲ့ အကြီးအကဲ လူရွှယ်တို့ နှစ်ယောက်လုံး ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းမှာ သေသွားပြီ ဟုတ်လား...”

“ဂူ..... ဂူသခင်၊ အပြင်မှာ အဲဒီလိုပဲ သတင်းတွေ ထွက်နေတာပါ” ယန်ဟုန်မှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ရင်း တုန်ရီနေသော အသံဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ရသည်။

ဤသည်ကို ကြားရသောအခါ ယွမ်ယီလန်၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် အကျည်းတန်သွားတော့သည်။

ရှန်ကွမ်းချီနှင့် အကြီးအကဲ လူရွှယ်တို့ နှစ်ယောက်လုံး သေသွားပြီလား...

ထိုသို့ဆိုလျှင်..... မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ အစီအစဉ် ကျရှုံးသွားပြီပေါ့...

တောက်...

ယခုအခါ သူ၏ ဖန်ရှန်းဂူသည် ရှန်ကျင်း အဆင့်မြင့် ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရရုံသာမက ဂုဏ်သိက္ခာမှာလည်း လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်...

မဖြစ်ဘူး... သူ ချက်ချင်းပင် လမ်းခွဲရမည်...

ယွမ်ယီလန်သည် သူ၏ ရင်ထဲ၌ အလွန်ပင် ရှင်းလင်းနေ၏။ ဤအချိန်တွင် သူသည် ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး ရှင်းလင်းချက် ပေးရမည်ဖြစ်သည်။

ရှန်ကွမ်းချီနှင့် အကြီးအကဲ လူရွှယ်တို့၏ လုပ်ရပ်များသည် သူတို့ဘာသာ လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်ဟု ပြောရမည်။

သူတို့သည် ဖန်ရှန်းဂူကို သစ္စာဖောက်သွားကြပြီဖြစ်သည်။ သူတို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့သမျှသည် ဖန်ရှန်းဂူနှင့် လုံးဝ မသက်ဆိုင်ပေ...

ဤသို့ ပြုလုပ်မှသာ ထိခိုက်မှုကို အနည်းဆုံး ဖြစ်အောင် လျှော့ချနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

မဟုတ်လျှင် အခြား ဘာလုပ်နိုင်ဦးမည်နည်း... ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းကို တိုက်ရိုက် စစ်ကြေညာရမည်လား...

ယွမ်ယီလန်မှာ မတတ်သာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

အကယ်၍ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းနှင့် အမှန်တကယ် စစ်ဖြစ်လျှင် သူတို့ ဖန်ရှန်းဂူမှာ အနိုင်ရရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ၊ အကြောင်းမှာ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းတွင် ထိုက်ကျင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးနှင့် ကျူးရှန်းဓား အစီအရင် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ဖန်ရှန်းဂူသည် အနီရောင်မီးဖို မှန်ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရရုံသာမက ယခုအခါ ရှစ်မျက်နှာ မီးတောက်အစီအရင်ပင် မရှိတော့ပေ။ သူတို့ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းကို ဘာနဲ့ သွားတိုက်ရမည်နည်း...

“ယန်ဟုန်၊ မင်း ချက်ချင်းပဲ ငါ့ကိုယ်စား အပြင်လောကကို ကြေညာလိုက်စမ်း ”

“ရှန်ကွမ်းချီနဲ့ အကြီးအကဲ လူရွှယ်တို့ဟာ ဖန်ရှန်းဂူကို သစ္စာဖောက်သွားကြပြီ။ သူတို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့တဲ့ အရာအားလုံးဟာ ဖန်ရှန်းဂူနဲ့ လုံးဝ မသက်ဆိုင်ဘူး...” ယွမ်ယီလန်က လေးလံသော လေသံဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“ရှင်...”

ယန်ဟုန်မှာ အနည်းငယ် ကြောင်သွားရ၏။ ဤသည်မှာ လူသိရှင်ကြား လမ်းခွဲခြင်း ဆိုတာမျိုးလား...

ထိုသို့ဆိုလျှင်..... သူတို့ ဖန်ရှန်းဂူက မိစ္ဆာဂိုဏ်းနဲ့ တကယ်ပဲ ပူးပေါင်းခဲ့တာလား......

ယန်ဟုန်မှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေမိတော့သည်။

“ဘာလို့ မသွားသေးတာလဲ...” ယွမ်ယီလန်၏ မျက်နှာမှာ စိတ်မရှည်သလို ဖြစ်လာသည်။

“ဟုတ်ကဲ့.....” ယန်ဟုန်မှာ အမြန်ပင် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ သူမ ထရပ်ပြီး ထွက်ခွာတော့မည့် ဆဲဆဲတွင်

“ဘုန်း”

ထိုခဏ၌ ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်ဖိအားတစ်ခုမှာ ကိုးထပ်ကောင်းကင်ယံမှ ရုတ်တရက် ဆင်းသက်လာပြီး ဖန်ရှန်းဂူ တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံကာ လူတိုင်းအပေါ် ဖိနှိပ်လိုက်တော့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြား၌ ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံကြီးတစ်ခု ဟိန်းထွက်သွားပေသည် ။

“ယွမ်ယီလန်၊ ထွက်လာပြီး အသေခံလှည့်...”

...

...