အခန်း (၂၀၁-၂၀၂)

အခန်း ၂၀၁ - တာအိုလက်တွဲဖော် ရှောင်ပိုင် ဟုတ်လား

အိုးယန်၏ အကြံအစည်မှာ အခြေအမြစ် တစ်ခု ရှိလေ၏... အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ အရှေ့ရှိ ပန်းပင်လယ်တွင် နစ်မြုပ်နေသော တောင်ထိပ်၏ ပုံသဏ္ဍာန်မှာ တကယ်ကို ထူးဆန်းနေသောကြောင့် ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ကတော့ပုံ တောင်မြင့်ကြီးသည် ပန်းပင်လယ်၏ အလယ်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်နေသော်လည်း ဤတောင်မြင့်ကြီး၏ အခြေမှာ အဝိုင်းပြား တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေ၏။

ထိုအရာသည် အိုးယန် လွမ်းဆွတ်နေသော သူ၏ ယခင်ဘဝက ဂီတတူရိယာ တစ်ခုနှင့် အလွန် တူနေပေသည်။

'နှဲ တစ်လက်လား...'

'အင်မော်တယ် နှိမ်နင်းခြင်း တာအိုရတနာက နှဲ တစ်လက် ဖြစ်နေနိုင်မလား...'

ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်သည် ဂီတ တာအိုကို အဓိက အခြေခံထားသည် ဆိုမှတော့ တူရိယာ ဟု တင်စားကြသော နှဲသည်လည်း နေရာတစ်နေရာ ရရှိသင့်သည် ပင် ဖြစ်လေ၏။

ဆိုရိုးစကား တစ်ခု ရှိလေသည်... နှဲ တီးတဲ့ အခါ အခေါင်းတွေ အမြှောက်ခံရပြီး အမေတွေ ငိုကြတယ် ဟူ၍ ဖြစ်ပေသည်။

အလွန် ရယ်စရာကောင်းနေသော်လည်း ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်၏ အင်မော်တယ် နှိမ်နင်းခြင်း တာအိုရတနာမှာ နှဲ တစ်လက် ဖြစ်နေသည် ဆိုသည်က အဓိပ္ပာယ် ရှိပုံ ရလေ၏။

အိုးယန်က မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ...

"ဒေါ်လေး... ကျွန်တော်တို့ ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်ရဲ့ အင်မော်တယ် နှိမ်နင်းခြင်း တာအိုရတနာကို ဈာပနအခမ်းအနား တွေမှာ အသုံးပြုတာတော့ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား..."

မုယွင်ကဲ့သည် အိုးယန်ကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်...

"ငါ့ရဲ့ ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်ရဲ့ အင်မော်တယ် နှိမ်နင်းခြင်း တာအိုရတနာဟာ ရှေးဟောင်း တောက်ပတဲ့ ဂီတတူရိယာ တစ်ခုပါ... တူရိယာ အားလုံးရဲ့ ဘုရင် အစစ်အမှန် ပါ... ကောင်စုတ်လေး... အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လျှောက်မပြောနဲ့..."

"ဟုတ်ပါပြီ... ဟုတ်ပါပြီ... ခင်ဗျား ပြောတာ မှန်ပါတယ်..." အိုးယန်က ရယ်မောလျက် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။ 'နှဲရဲ့ အသံ ထွက်လာတဲ့ အခါ တခြား တူရိယာတွေ တကယ်ပဲ ဖယ်ပေးရတာလေ... အဲဒါကို အလကားနေရင်း တူရိယာ လို့ ခေါ်တာမှ မဟုတ်တာ...'

သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် ဟူထူက နှဲ တစ်လက်ကို ကိုင်ကာ ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေမည့် တေးဂီတများကို တီးမှုတ်နေသည်ကို စိတ်ကူးကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုအရာမှာ အဆင့်အတန်း မရှိသကဲ့သို့ ခံစားရလေ၏။

မုယွင်ကဲ့သည် သူတို့၏ အရှေ့ရှိ နှဲ တောင်ကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ဖုန်လိုင်ရဲ့ အင်မော်တယ် နှိမ်နင်းခြင်း တာအိုရတနာကို ဘာလို့ အင်မော်တယ် နှိမ်နင်းခြင်း တာအိုရတနာ လို့ ခေါ်လဲ မင်း သိလား..."

"ဖြစ်နိုင်တာက အင်မော်တယ် တစ်ပါးကို နှိမ်နင်းထားလို့များလား..." အိုးယန်က ပြီးစလွယ် ပြန်ဖြေလိုက်သော်လည်း သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ထိုအရာကို အလေးအနက် မထားခဲ့ချေ။

'ဘယ်သူကများ ကိုယ့်ပစ္စည်း ကိုယ့်ဟာကို ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ နာမည်မျိုး မပေးဘဲ နေမှာလဲ...'

'ငါ့ရဲ့ တောင်ထိပ်ငယ်လေးက အိမ်သာကိုတောင် ကောင်းကင် နန်းဆောင်ကို မျက်နှာမူခြင်း လို့ နာမည်ပေးထားသေးတာပဲ လေ...'

သို့သော် မုယွင်ကဲ့က အိုးယန်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ဟူယန်က မင်းကို အဲဒါတောင် ပြောပြထားတာလား..."

မုယွင်ကဲ့၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် တွေးတောစရာ တစ်ခုသည် အိုးယန်၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူ ချက်ချင်း စိတ်ဝင်စားသွားကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဒီ အင်မော်တယ် နှိမ်နင်းခြင်း တာအိုရတနာက တကယ်ပဲ အင်မော်တယ် တစ်ပါးကို နှိမ်နင်းထားတာလား..."

မူလက ထိုအရာသည် ချဲ့ကားပြောဆိုမှု တစ်ခုဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ထိုအရာသည် လက်တွေ့ကျသော ဖော်ပြချက် တစ်ခု ဖြစ်နေမည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

မုယွင်ကဲ့က ခေါင်းခါယမ်းကာ ငြင်းဆိုလိုက်ပေသည်။

"အဲဒါက အင်မော်တယ် တစ်ပါးကို နှိမ်နင်းခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး... အခုထိကို နှိမ်နင်းထားတုန်းပဲ..."

'သောက်ကျိုးနည်း... သောက်ကျိုးနည်း... သောက်ကျိုးနည်း... အမိုက်စားပဲ...'

ဧရာမ လှိုင်းလုံး ကြီးတစ်ခု အိုးယန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ချက်ချင်း လှိုင်းထန်သွားခဲ့လေ၏။ မူလက ဤအင်မော်တယ် နှိမ်နင်းခြင်း တာအိုရတနာသည် လက်တွေ့ကျသော ဖော်ပြချက် တစ်ခုဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ထိုအရာမှာ မှတ်တမ်းရုပ်ရှင် တစ်ခု ဖြစ်နေမည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

'အခုထိ အင်မော်တယ် တစ်ပါးကို နှိမ်နင်းထားတုန်းပဲ ဟုတ်လား...'

'ဒီ ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်က တကယ်ပဲ အင်မော်တယ် တစ်ပါးကို နှိမ်နင်းထားတာလား...'

'အဲဒါက ရှောင်ပိုင် သင်္ချိုင်းက အတုအယောင် ကောင်တော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး မဟုတ်လား... အဲဒီ အရူး အိုးယဲ့ကျီကလည်း သူ့ကိုယ်သူ အင်မော်တယ် လို့ ကြွေးကြော်ခဲ့ပေမယ့် သူ့ရဲ့ ခွန်အားကတော့ နည်းနည်း အားနည်းလွန်းတယ် လေ...'

အိုးယန်၏ သံသယဖြစ်နေသော အကြည့် အောက်တွင် မုယွင်ကဲ့က အထင်သေးစွာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ငါ့ရဲ့ ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်ဟာ မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေကိုးခု ထဲက တစ်ခုပဲ... ဒီမှာ အင်မော်တယ် တစ်ပါး နှိမ်နင်းခံထားရတာ ဘာ အံ့သြစရာ ရှိလို့လဲ..."

အိုးယန်သည် မယုံကြည်နိုင်သေးဘဲ မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

"ရှေးခေတ်က ဘယ် အင်မော်တယ်က ဒီမှာ နှိမ်နင်းခံထားရတာလဲ ဆိုတာ သိခွင့်ရမလား..."

မုယွင်ကဲ့က သဘာဝကျသောအရာ တစ်ခုကဲ့သို့ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်...

"ရှေးခေတ်ကို အဆုံးသတ်ပေးခဲ့တဲ့ ဓားအင်မော်တယ် လီထိုက်ပိုင် အကြောင်းကို မင်း သိပြီးသား ဖြစ်ရမယ်..."

"သိပါတယ်... သိပါတယ်... အဲဒါက နှိမ်နင်းခံထားရတဲ့ လီထိုက်ပိုင်တော့ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား..."

အိုးယန်က သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။ လီထိုက်ပိုင်၏ လူဝင်စားသည် တောင်ထိပ်ငယ်လေး ပေါ်ရှိ သစ်ပင် တစ်ပင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေဆဲ ဖြစ်ရာ အိုးယန်က ဘယ်လိုလုပ် မသိဘဲ နေမည်နည်း။

"ငါ့ရဲ့ ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်ရဲ့ တည်ထောင်သူဟာ လီထိုက်ပိုင်ရဲ့ တာအိုလက်တွဲဖော် ပါ..." လီထိုက်ပိုင်၏ တာအိုလက်တွဲဖော်မှာ သူမ ကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေသည့်အလား မုယွင်ကဲ့က ဂုဏ်ယူစွာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

'သောက်ကျိုးနည်း... သောက်ကျိုးနည်း... သောက်ကျိုးနည်း... ရှောင်ပိုင်က သူ့ရဲ့ ယခင်ဘဝမှာ တကယ် ဇနီး တစ်ယောက် ရှိခဲ့တာလား...'

'ဒီ ကြီးမားတဲ့ အတင်းအဖျင်း သတင်းကို သူ သေချာပေါက် အောက်ခြေအထိ တူးဖော်ရမယ်...'

အိုးယန်သည် သူမ၏ ဘိုးဘေး၏ ခင်ပွန်းမှာ လီထိုက်ပိုင် ဖြစ်ကြောင်း ဂုဏ်ယူစွာ ပြောဆိုနေသော မုယွင်ကဲ့ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အမူအရာမှာ တစ်ခဏမျှ ဗလာကျင်းသွားပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးများတွင် တောက်ပသော အလင်းတန်းများ လင်းလက်သွားကာ အတင်းအဖျင်း သတင်းကို စားသုံးရန် အသင့်ဖြစ်နေသည့်အလား ဖြစ်သွားခဲ့ပေသည်။

အိုးယန်သည် မုယွင်ကဲ့၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆွဲကိုင်ကာ အတင်းအဖျင်း ပြောလိုသော အကြည့်ဖြင့် မုယွင်ကဲ့အား စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏...

"ဒေါ်လေး... သွားရအောင်... သွားရအောင်... အသေးစိတ်ကို ကျွန်တော့်ကို ပြောပြပါဦး..."

မုယွင်ကဲ့သည် ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသော အိုးယန်ကို ဝေခွဲမရစွာ ကြည့်လိုက်သော်လည်း တိမ်ဖြူကို ပန်းပင်လယ် ထဲရှိ ပန်းအိမ် တစ်လုံး၏ အရှေ့တွင် ဆင်းသက်စေရန် လမ်းညွှန်ပေးလိုက်ပေသည်။

ဟူထူကို အောက်သို့ ချပေးလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူမ၏ အရှေ့ရှိ ပန်းပင်လယ်ကို ကြည့်ကာ သူမ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားခဲ့လေ၏။ သူမသည် ရွှင်မြူးစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ကစားရန် ပန်းပင်လယ် ထဲသို့ ချက်ချင်း ခုန်ဆင်းသွားတော့လေ၏။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမသည် ကလေး တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး ကစားခြင်းမှာ သူမ၏ သဘာဝ ဖြစ်ကာ အတင်းအဖျင်း သတင်းများထက် ပို၍ အရေးကြီးပေသည်။

မုယွင်ကဲ့သည် ပန်းပင်လယ် ထဲသို့ ခုန်ဆင်းသွားသော ဟူထူကို ကြည့်ကာ စိတ်ပျက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏...

"ဒီ ကလေးမလေးရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားက ကလေးဆန်လွန်းသေးတယ်... သူမကို သေချာ ပုံသွင်းပေးဖို့ လိုတယ်..."

ဟူထူ၏ ပါရမီ အလဟဿ မဖြစ်စေရန် ဟူထူကို သေချာ စည်းကမ်းသတ်မှတ်ရန် အိုးယန်အား မုယွင်ကဲ့ ပြောဆိုတော့မည့် အချိန်မှာပင် သူမ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အိုးယန်သည် ရေနွေး စတင် ကျိုနေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရပေသည်။

အိုးယန်သည် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ စားပွဲ တစ်လုံးကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ထိုအပေါ်တွင် ဖရဲစေ့များ၊ မြေပဲများနှင့် သကြားလုံး၊ ကိတ်မုန့် အချို့ကို တင်ထားလေ၏။

အိုးယန်က မုယွင်ကဲ့အား လုံ့လဝီရိယရှိစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ပေသည်...

"ဒေါ်လေး... ကျေးဇူးပြုပြီး အရင် ထိုင်ပါ... ရေကျက်ရင် မျောက် အရက် တစ်အိုး နွေးပေးပါ့မယ်..."

အိုးယန်သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဂျူနီယာညီလေး၏ အတင်းအဖျင်း သတင်းနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် မည်သည့် အားထုတ်မှုကိုမျှ မနှမြောချေ။

မုယွင်ကဲ့သည် စူးစမ်းလိုစိတ် အနည်းငယ်ဖြင့် စားပွဲတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး စားပွဲပေါ်မှ ကိတ်မုန့် တစ်ခုကို ယူကာ ကိုက်စားလိုက်လေ၏။ ထိုအရာသည် သူမ၏ ပါးစပ်ထဲတွင် မွှေးကြိုင်သော အရသာကို ချန်ထားခဲ့ပြီး စိတ်ကို ငြိမ်သက်စေကာ ချီကို စုစည်းစေသည့် အာနိသင် ပင် ရှိလေ၏။

ဤကိတ်မုန့်သည် အလွန် ကောင်းမွန်လှသဖြင့် ပဉ္စမ အဆင့် သို့မဟုတ် ဆဋ္ဌမ အဆင့် ဆေးလုံးဟု ခေါ်ဆိုလျှင်ပင် ချဲ့ကားပြောဆိုရာ ရောက်မည် မဟုတ်ချေ။ တကယ်ကို ဇိမ်ခံပစ္စည်း ပင် ဖြစ်လေ၏။

မုယွင်ကဲ့သည် သူမကို အရက် တစ်ခွက် လုံ့လဝီရိယရှိစွာ ငှဲ့ပေးနေပြီး ပန်း ဝတ်ရည် တစ်ခွက်ကိုပင် ထည့်ပေးနေသော အိုးယန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ဂရုတစိုက်ရှိသော အမူအရာမှာ အသေးစိတ်ကျသော လူယုတ်မာ တစ်ယောက်နှင့် တူနေပေသည်။

"မင်းနဲ့ မင်းရဲ့ ဆရာ ကိစ္စတွေကို လုပ်တဲ့ ပုံစံက တကယ်ကို ဆင်တူတာပဲ... လူတစ်ယောက် ဆီက တစ်ခုခု လိုအပ်တဲ့ အခါ မင်းတို့က သူတို့ရဲ့ ပတ်လည်မှာ လုံ့လဝီရိယရှိရှိ နဲ့ ရစ်ဝဲနေတတ်တယ်..." မုယွင်ကဲ့က ဟူယန်ကို တွေးမိပြီး အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

အိုးယန်သည် မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ ရယ်မောလိုက်ပြီး ဟန်ဆောင်နေရန် ဂရုမစိုက်တော့ချေ။ သူက ပြောဆိုလိုက်ပေသည်...

"ဆရာကတော်... ခင်ဗျား ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ... ကျွန်တော်တို့ မိသားစုနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စတွေကို ဘယ်လိုလုပ် လုံ့လဝီရိယရှိခြင်း လို့ ခေါ်လို့ ရမှာလဲ... ကျွန်တော်တို့ မိသားစုရဲ့ အင်မော်တယ် နှိမ်နင်းခြင်း တာအိုရတနာ အကြောင်းနဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဘိုးဘေးနဲ့ ဓားအင်မော်တယ် လီထိုက်ပိုင် တို့ရဲ့ သူရဲကောင်းဆန်တဲ့ အတိတ် အကြောင်းတွေကို မြန်မြန် ပြောပြပါဦး..."

မုယွင်ကဲ့သည် အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူနေသော အိုးယန်ကို မျက်လုံးလှန်ပြလိုက်ပေသည်။ သူမသည် သူမ၏ အရက်ခွက်ကို မြှောက်ကာ တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီးနောက် အဝေးရှိ နှဲ တောင်ကို ကြည့်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏...

"ရှေးခေတ်တုန်းက အင်မော်တယ်တွေဟာ လောကကြီး ထဲမှာ ရှိနေခဲ့ပြီး သက်ရှိတွေ အားလုံးဟာ ဝက်တွေ၊ ခွေးတွေ လို ဖြစ်ခဲ့တယ်... အင်မော်တယ်တွေဟာ ကောင်းကင်ယံကို သိမ်းပိုက်ထားပြီး ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးကို သူတို့ကိုယ်သူတို့ သန်မာလာစေဖို့ အာဟာရ အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ကြတယ်... အဲဒါက အရမ်းကို ယုတ်မာလွန်းတယ်... ဖုန်လိုင် ဘိုးဘေးနဲ့ ဓားအင်မော်တယ် လီထိုက်ပိုင် ဆိုတဲ့ ဇနီးမောင်နှံ ပေါ်ထွက်လာပြီး တိုက်ကြီး တစ်လျှောက် ခရီးလှည့်လည်ကာ လောကကြီး ထဲက အင်မော်တယ်တွေ အားလုံးကို ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့မှသာ ဒီကမ္ဘာကြီးဟာ ရှင်းလင်းမှုကို ပြန်လည် ရရှိခဲ့တာပဲ..."

အိုးယန်သည် မုယွင်ကဲ့၏ စကားများကို နားထောင်ရင်း သူ ပို၍ပို၍ နေရခက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပေသည်။

'ဒါက မမှန်ဘူးလေ... လီထိုက်ပိုင်မှာ မိန်းကလေး အဖော် တစ်ယောက် ဘယ်တုန်းက ရှိသွားတာလဲ... သူ့နောက်ကို အမြဲတမ်း လိုက်နေခဲ့တာ အိုးယဲ့ကျီ မဟုတ်ဘူးလား...'

'ဒီ ဖုန်လိုင် ဘိုးဘေးက တကယ်ကို မျက်နှာပြောင်တိုက်တာပဲ... သူနဲ့ လီထိုက်ပိုင်က တိုက်ကြီး တစ်လျှောက် ခရီးလှည့်လည် ခဲ့တယ်လို့ အရှက်မရှိ ကြွေးကြော်နေတယ် လေ...'

'တိုက်ကြီး တစ်လျှောက် ခရီးလှည့်လည် ခဲ့တယ် ဟုတ်လား...'

ဆိုးရွားသော အတွေးတစ်ခု အိုးယန်၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ဖြတ်သန်းသွားပြီး သူက စကားထစ်လျက် ပြောဆိုလိုက်ပေသည်...

"ဆရာကတော်... ကျွန်တော် အခု ပြောမယ့် စကားက မသင့်တော်ဘူး ဆိုပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဘိုးဘေးကို စော်ကားဖို့ တကယ် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး... ကျွန်တော် မေးချင်တာက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဘိုးဘေးက ယောကျ်ား လား... မိန်းမ လား..."

အိုးယန်၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် မုယွင်ကဲ့သည် အလိုအလျောက် အိုးယန်၏ ခေါင်းကို တစ်ချက် ခေါက်လိုက်ပြီး အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေသည့် အမူအရာဖြင့် သူ့ကို ဆူပူလိုက်လေ၏...

"မင်း ကောင်စုတ်လေး... ဘာလို့ အဲဒါကို ထူးထူးဆန်းဆန်း စိတ်ဝင်စားနေရတာလဲ... ဘိုးဘေးနဲ့ အဲဒီ လီထိုက်ပိုင် တို့က တာအိုလက်တွဲဖော် တွေလေ... ယောကျ်ားနဲ့ မိန်းမပဲ တာအိုလက်တွဲဖော် ဖြစ်နိုင်တာပေါ့..."

"သောက်ကျိုးနည်း... ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို သေမတတ် လန့်သွားအောင် လုပ်လိုက်တာပဲ... လီထိုက်ပိုင်နဲ့ အိုးယဲ့ကျီ တို့က နည်းနည်း မိန်းမလျာ ဆန်ပေမယ့် အနည်းဆုံးတော့ သူတို့ရဲ့ သူငယ်ချင်း သံယောဇဉ်ကို မချိုးဖောက်ခဲ့ဘူးလေ..." အိုးယန်သည် ခေါင်းကို အခေါက်ခံလိုက်ရသော်လည်း ကြီးမားသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီး တစ်ခု သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ ဖယ်ရှားခံလိုက်ရပေသည်။

ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်ရဲ့ ဘိုးဘေးဟာ အိုးယဲ့ကျီ ဖြစ်မယ်လို့ အိုးယန် ထင်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့လေ၏။ မုယွင်ကဲ့ ခုနက ပြောခဲ့သော စကားများက သူ၏ အတွေးများကို လမ်းလွဲသွားစေလုနီးပါး ပင် ဖြစ်ပေသည်။

---

အခန်း ၂၀၂ - အင်မော်တယ် ၏ အကြွင်းအကျန်များ

ပန်းပင်လယ် ထဲတွင် ထိုင်ရင်း သူမ၏ ဘိုးဘေး အတိတ်က ဇာတ်လမ်းများကို ပြောပြနေသည်ကို နားထောင်ရသည်မှာ အိုးယန်အဖို့ သူ၏ တင်ပါးများ ဆူးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသကဲ့သို့ ခံစားရစေပေသည်။

အိုးယန်သည် မုယွင်ကဲ့ ပြောပြသော ဇာတ်လမ်းများ အားလုံးနီးပါးကို သိထားလေ၏... မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် ငါက ဓားအင်မော်တယ် တစ်ပါးရဲ့ အကောင်းဆုံး သူငယ်ချင်းပါ ဆိုသော စနစ်၏ ဂိမ်းငယ်လေးကို ယခုလေးတင် ကစားခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။

မုယွင်ကဲ့ ပြောပြသောအရာများမှာ လီထိုက်ပိုင် နှင့် အိုးယဲ့ကျီ တို့ တိုက်ကြီး တစ်လျှောက် ခရီးလှည့်လည် ခဲ့ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ လုံးလုံးလျားလျား ဖြစ်ပြီး သူ ကိုယ်တိုင်လည်း ထိုအထဲတွင် တစ်ခါတစ်ရံ ပါဝင်ခဲ့ပေသည်။ အလယ်တွင် ချန်လှပ်ထားမှု အချို့ ရှိသော်လည်း ယေဘုယျအားဖြင့်မူ ကိုက်ညီမှု ရှိလေ၏။

ဤဖုန်လိုင် ဘိုးဘေးသည် ထူးခြားမှု မရှိချေ... သူသည် လီထိုက်ပိုင် နှင့် အိုးယဲ့ကျီ တို့၏ အတွေ့အကြုံများကို အမှန်တကယ် ယူဆောင်ကာ သူ့ကိုယ်သူ နှင့် လီထိုက်ပိုင်ကို တာအိုလက်တွဲဖော် များ အဖြစ် ဇာတ်လမ်း တစ်ပုဒ် ဖန်တီးခဲ့လေ၏။

အကယ်၍ လီထိုက်ပိုင် နှင့် အိုးယဲ့ကျီ တို့သာ ဤအကြောင်းကို သိပါက သူတို့သည် ဖုန်လိုင် ဘိုးဘေး၏ သင်္ချိုင်းကို တူးဖော်ပစ်လောက်ပေသည်။

သို့သော် အိုးယန်ကို ဝေခွဲမရ ဖြစ်စေသောအရာမှာ လီထိုက်ပိုင် နှင့် အိုးယဲ့ကျီ တို့သည် တိုက်ကြီး တစ်လျှောက် သူတို့ဘာသာသူတို့သာ ခရီးလှည့်လည် ခဲ့ကြပြီး... သူ ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် တစ်ခါတစ်ရံ စကား အနည်းငယ် ဝင်ပြောရုံသာ ရှိခဲ့ပေသည်။ ဤဖုန်လိုင် ဘိုးဘေးသည် ဤမျှ အသေးစိတ်ကျသော အရာများကို မည်သည့်နေရာမှ သိရှိခဲ့သနည်း။

'ဤ ဖုန်လိုင် ဘိုးဘေး၏ နောက်ခံသည် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေသကဲ့သို့ ခံစားရလေ၏...'

"ဘိုးဘေးက သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဓား တစ်လက် အဖြစ် အသွင်ပြောင်းလိုက်ပြီး ဓားအင်မော်တယ် လီထိုက်ပိုင်ရဲ့ နေရာကို ရယူနိုင်ခဲ့မှသာ လီထိုက်ပိုင်ဟာ လောကကြီး ထဲက အင်မော်တယ်တွေ အားလုံးကို သတ်ဖြတ်ပြီး ရှေးခေတ်ကြီးကို အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့တာ... ပြီးတော့ ဘိုးဘေးဟာ ဖုန်လိုင် အမွေအနှစ် ကိုပဲ ချန်ထားခဲ့ပြီး သေဆုံးသွားခဲ့တယ်..." မုယွင်ကဲ့သည် လီထိုက်ပိုင်၏ ဇာတ်လမ်းကို ဇနီးမောင်နှံ ဗားရှင်း အဖြစ် ပြန်လည် ပြောပြခဲ့လေ၏။

ထိုအရာသည် တော်တော်လေး ထူးခြားနေပုံ ရပေသည်။ လီထိုက်ပိုင် နှင့် အိုးယဲ့ကျီ တို့သည် အစကတည်းက အနည်းငယ် မိန်းမလျာ ဆန်နေခဲ့ပြီး ပထမဆုံး နားထောင်ကြည့်ရုံဖြင့် တော်တော်လေး သင့်တော်နေပုံ ရလေ၏။

အိုးယန်သည် စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ပြောပြရမည့် လီထိုက်ပိုင် နှင့် အိုးယဲ့ကျီ တို့၏ ဇာတ်လမ်း ၏ စိတ်ကူးယဉ် ဗားရှင်းကို နားထောင်ပြီးနောက် မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

"ဒီ တာအိုလက်တွဲဖော် နှစ်ယောက်က တော်တော်လေး လိုက်ဖက်တာပဲ... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တောင်ကို ဓားအင်မော်တယ် တစ်ပါးက ကာကွယ်ထားတယ် ဆိုမှတော့ ဆရာကတော်... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တောင်မှာ ဘာပြဿနာ ရှိနေလို့လဲ..."

ပို၍ပို၍ ရင်းနှီးလာသော အိုးယန်၏ စကားများကို နားထောင်ရင်း မုယွင်ကဲ့သည် ခေါင်းကို စောင်းကာ မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

"ပြဿနာက ငါ့ရဲ့ ဘိုးဘေး သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဓား တစ်လက် အဖြစ် အသွင်ပြောင်းလိုက်တဲ့ နေရာမှာ ရှိနေတာ... ကောင်လေး... အင်မော်တယ်၏ အကြွင်းအကျန်တွေ ဆိုတာကို မင်း ကြားဖူးလား..."

"အင်မော်တယ်၏ အကြွင်းအကျန်တွေ ဟုတ်လား... အဲဒါ ဘာလဲ..." အိုးယန်သည် ဝေခွဲမရသော အမူအရာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။ ဤဝေါဟာရသည် အနည်းငယ် အဆင့်မြင့်ပုံ ရပြီး အိုးယန်၏ အသိပညာ မျက်ကွယ်ဇုန်ကို ထိမိသွားခဲ့လေ၏။

မုယွင်ကဲ့ သက်ပြင်းချကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်...

"ငါ့ရဲ့ ဘိုးဘေးနဲ့ ဓားအင်မော်တယ် လီထိုက်ပိုင် တို့ဟာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ခွဲခွာလို့ မရခဲ့ဘူး... သူတို့ဟာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ကတည်းက စိတ်သဘောထား တစ်ခုတည်း ဖြစ်နေခဲ့ပြီး အင်မော်တယ် နယ်ပယ်ကို အတူတူ တက်လှမ်းခဲ့ကြတယ်... ဘိုးဘေးက ဓား တစ်လက် အဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားပြီး သူ့ရဲ့ အင်မော်တယ် ဝိညာဉ်က ဓား တစ်လက် ဖြစ်သွားပေမယ့် သူ့ရဲ့ အင်မော်တယ် ခန္ဓာကိုယ်ကို ချန်ထားခဲ့ပြီး ဒီ အင်မော်တယ် ခန္ဓာကိုယ်ဟာ အင်မော်တယ် အကြွင်းအကျန်တွေ ပဲ..."

မုယွင်ကဲ့သည် သူမ၏ ဘိုးဘေး၏ ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းသော်လည်း လှပသော အချစ် ဇာတ်လမ်းကို ချီးကျူးနေပြီး ဤကိုယ်ကျိုးမဖက်သော ကြီးမြတ်သည့် အချစ်ထဲတွင် နစ်မျောနေပုံ ရသော်လည်း ဘေးတွင် ရှိနေသော အိုးယန်မှာမူ သူ၏ အတွင်းစိတ်ထဲတွင် ရယ်ချင်စိတ်ကို မနည်း ထိန်းချုပ်ထားရပေသည်။

'ခွဲခွာလို့ မရဘူး ဟုတ်လား... ဓားရေး ကစားနေကြတာလား...'

'အကယ်၍ လီထိုက်ပိုင်နဲ့ အိုးယဲ့ကျီ တို့သာ ဒါကို ကြားလိုက်ရရင် သူတို့ရဲ့ သွားတွေကို အမှုန့်ဖြစ်တဲ့အထိ ကြိတ်မိလောက်တယ်...'

'စကားမစပ်... လီထိုက်ပိုင်မှာ ဘာလို့ အမည်းရောင် သမိုင်းတွေ ဒီလောက် အများကြီး ရှိနေရတာလဲ...'

'အဲဒါက ဓားကျင့်ကြံသူတွေ အရမ်း မောက်မာလွန်းလို့ပဲ... နှောင်းလူတွေက သူတို့ကို ဒီလိုမျိုး စီစဉ်တာ ခံရဖို့ ထိုက်တန်ပါတယ်...'

သို့သော် မုယွင်ကဲ့ ပြောခဲ့သော အင်မော်တယ် ခန္ဓာကိုယ်ကို ချန်ထားခဲ့သည် ဆိုသည်မှာ အိုးယဲ့ကျီ၏ ခန္ဓာကိုယ်များ ဖြစ်နေနိုင်မလားဟု စဉ်းစားမိလေ၏။

အိုးယန်သည် အဓိက အချက်ကို နားလည်သွားပုံ ရပြီး မုယွင်ကဲ့ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်...

"ဆရာကတော်... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဘိုးဘေးက ဖုတ်ကောင် ဖြစ်သွားတာလား..."

မုယွင်ကဲ့၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ရင်း အိုးယန်သည် အမြဲတမ်း ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု တစ်ခုကို ခံစားနေရပေသည်။ သူ၏ ယခင်ဘဝက ဖုတ်ကောင် ရုပ်ရှင်များတွင် ဤကဲ့သို့သောအရာမျိုးကို အိုးယန် အကြိမ်ကြိမ် မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးလေ၏။

သေဆုံးပြီးနောက် သေချာစွာ မြှုပ်နှံခြင်း သို့မဟုတ် မီးသင်္ဂြိုဟ်ခြင်း မခံရဘဲ ထူးဆန်းသော ပုံသဏ္ဍာန် ရှိသည့် နေရာ တစ်ခုခုတွင် မြှုပ်နှံခံရရန် အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဖုတ်ကောင် အကြီးကြီး တစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာကာ ရမ်းကားပြီး ကမ္ဘာကြီးကို ဘေးဒုက္ခ ယူဆောင်လာခဲ့လေ၏။

နောက်ဆုံးတွင် အဝါရောင် ဝတ်ရုံနှင့် တာအိုဘုန်းကြီး တစ်ပါးသည် ကြီးမားသော အခက်အခဲများကို ကျော်ဖြတ်ကာ အခက်အခဲ အားလုံးကို ဆန့်ကျင်ပြီး အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပေးလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။

မုယွင်ကဲ့၏ စကားများကို နားထောင်ရင်း အိုးယန်သည် ဤအချက်ကို သဘာဝကျကျ တွေးမိသွားခဲ့လေ၏။

'ဟူး... ဒီ ဘိုးဘေးက တကယ်ပဲ ဖုတ်ကောင် တစ်ကောင် ဖြစ်သွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်...'

နောက်ထပ် လက်ဆစ် ခေါက်ချက် တစ်ခု အိုးယန်၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ကျရောက်လာခဲ့လေ၏။ အိုးယန်သည် အခေါက်ခံရသော နေရာကို ပွတ်သပ်ရင်း အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားခဲ့ပေသည်။

'ဒီကမ္ဘာက မိန်းကလေး ကျင့်ကြံသူတွေက ဘာလို့ လူတွေရဲ့ နဖူးကို ခေါက်ရတာကို ဒီလောက်တောင် သဘောကျနေကြတာလဲ...'

"မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဘိုးဘေးကို အဲဒီလိုမျိုး သိက္ခာချရသလား... နေပါဦး... မင်းက ချင်းယွင်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့် လေ... သူက ဘယ်တုန်းက မင်းရဲ့ ဘိုးဘေး ဖြစ်သွားတာလဲ..." မုယွင်ကဲ့က ဒေါသတကြီး ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

သူမသည် သူမ၏ ဘိုးဘေး၏ ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းသော်လည်း လှပသော အချစ် ဇာတ်လမ်း ထဲတွင် နစ်မျောနေဆဲ ဖြစ်ပြီး မရည်ရွယ်ဘဲ ဤအရမ်း ရင်းနှီးလွန်းသော လူယုတ်မာလေး၏ လမ်းလွဲခြင်းကို ခံလိုက်ရပေသည်။

ထို့ပြင် ဤကလေးသည် သူ့ကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဘိုးဘေးဟု ခေါ်ကာ ဤကဲ့သို့ တရားလွန် စကားများကို ပြောဆိုရင်း သူ၏ စကားများတွင် ရိုးရှင်းစွာ ထိန်းချုပ်မှု မရှိခဲ့ချေ။

"ဘယ်ဟာက ခင်ဗျား ဟာ... ဘယ်ဟာက ကျွန်တော့် ဟာ လဲ... ဆရာကတော်... ခင်ဗျား ကျွန်တော်နဲ့ သူစိမ်း ပြင်ပြင် လုပ်နေတုန်းပဲလား..." အိုးယန်သည် နစ်နာသွားသည့်ဟန် ဆောင်ကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

မုယွင်ကဲ့သည် အိုးယန်ကို ပြင်းထန်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်လေ၏...

"အင်မော်တယ် အကြွင်းအကျန်တွေ ဆိုတာ အင်မော်တယ် တစ်ပါး ချန်ရစ်ခဲ့တဲ့ အမွေအနှစ်တွေပါ... ဒီ အရာဟာ အရမ်းကို မွန်မြတ်ပြီး ဘိုးဘေး မတက်လှမ်းခင်က သူ့ရဲ့ အင်မော်တယ် အသိအမြင်တွေ ပါဝင်နေတယ်... အဲဒါက ရတနာ တစ်ခုလို့ ပြောလို့ ရပြီး ကပ်ဘေးဒုက္ခ ဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့်က မဟာကျင့်ကြံသူ တွေတောင် သူတို့ရဲ့ တစ်သက်လုံးမှာ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးနိုင်တဲ့ အရာမျိုးပဲ..."

"ဆရာကတော်... ကြွားမနေပါနဲ့တော့... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဘိုးဘေးက ဖုတ်ကောင် ဖြစ်သွားတာလား... မဖြစ်သွားဘူးလား..." အိုးယန်က စိတ်မရှည်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

မုယွင်ကဲ့သည် အိုးယန်ကို အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏...

"ယခင် တောင်သခင်ရဲ့ ရှိချိန်တုန်းက အင်မော်တယ်၏ အကြွင်းအကျန်တွေ ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်... အဲဒါက အသိစိတ် ဝင်လာပုံ ရတယ်..."

အိုးယန်သည် သူ၏ လက်များကို ဖြန့်ကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်...

"ဒါဆို နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဘိုးဘေးက ဖုတ်ကောင် ဖြစ်သွားတာပဲလေ... ခင်ဗျား ပြောတော့ အလဟဿ... အား..."

အိုးယန် စကားမဆုံးမီ နောက်ထပ် လက်ဆစ် ခေါက်ချက် တစ်ခု သူ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ကျရောက်လာခဲ့လေ၏။ အိုးယန်သည် ခေါင်းကို ကိုင်ထားလိုက်ရာ သူ၏ နဖူး သိသိသာသာ ရောင်ရမ်းလာသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရပေသည်။

"ငါ မင်းကို သည်းခံနေတာ ကြာပြီ ကောင်လေး... မင်းရဲ့ စကားတွေက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာ ကောင်းနေရတာလဲ..." မုယွင်ကဲ့သည် သူမ၏ မိုးမခ ရွက် ကဲ့သို့သော မျက်ခုံးများကို ပင့်ကာ အိုးယန်ကို ကြည့်လျက် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ဘိုးဘေးသည် ဖုတ်ကောင် ဖြစ်သွားသည်ဟု ပြောခြင်းဖြင့် သူမ ဘယ်လိုလုပ် တိုက်ရိုက် သိက္ခာချနိုင်မည်နည်း။ ဤကလေးသည် သိက္ခာဖုံးလွှမ်းခြင်း ဆိုသည်ကို နားမလည်ဘူးလား ဟု သူမ တွေးတောမိသည်။

ဖုတ်ကောင်တွေ အကြောင်း ပြောနေတာ... သူ ဘယ်လို ရူးသွပ်မှုမျိုး ဖြစ်နေလဲ ဆိုတာ သူမ မသိချေ။

အိုးယန်သည် ခေါင်းကို ကိုင်ကာ မုယွင်ကဲ့ကို အနည်းငယ် နစ်နာစွာ ကြည့်လိုက်ပေသည်။

'အကယ်၍ ထိုအရာသာ ဖုတ်ကောင် တစ်ကောင် ဖြစ်သွားခဲ့လျှင် ထိုအရာမှာ ဖုတ်ကောင် တစ်ကောင် ဖြစ်သွားသည်ပေါ့... ဘာကြောင့် ဤမျှ ကြီးကျယ်ခမ်းနားအောင် ပြောနေရသနည်း...'

'သူတို့က ဖုတ်ကောင် တစ်ကောင်ကိုတောင် မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူး... ဒီကမ္ဘာက ကျင့်ကြံသူတွေက အတွေ့အကြုံ နည်းနည်း နုသေးတယ်...'

အိုးယန်သည် သူ၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ကာ မျက်နှာရှုံ့မဲ့လျက် ပြောဆိုလိုက်ပေသည်...

"ဆရာကတော်... တကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဘိုးဘေးသာ တကယ်... ကျွန်တော် ဆိုလိုတာက အင်မော်တယ်၏ အကြွင်းအကျန်တွေက အသိစိတ် ဝင်လာတယ် ဆိုရင် ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပေးပါ့မယ်..."

မုယွင်ကဲ့က လက်ကို ထပ်မြှောက်သည်ကို မြင်သောအခါ အိုးယန်သည် သူ၏ စကားများကို အလျင်အမြန် ပြောင်းလဲလိုက်လေ၏။

မုယွင်ကဲ့သည် အိုးယန်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

"မင်းမှာ နည်းလမ်း ရှိလို့လား..."

"ဟီးဟီး... ဆရာကတော် မသိပါဘူး... ကျွန်တော်က ချင်းယွင်ဂိုဏ်းမှာ တာအိုကို လုံ့လဝီရိယရှိရှိ နဲ့ နားထောင်နေခဲ့ပြီး မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ရှေးဟောင်း စာအုပ်တွေကို ဖတ်ခဲ့တာ... ဒီလို ကိစ္စမျိုးတွေ အတွက်ဆိုရင် ကျွန်တော်က အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်ပါတယ်..." အိုးယန်က ယုံကြည်မှုရှိရှိ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"မင်းမှာ ဘယ်လို နည်းလမ်း ရှိလဲ..." ယုံကြည်မှုရှိသော အိုးယန်၏ လှည့်စားမှုကို ခံလိုက်ရသဖြင့် မုယွင်ကဲ့က မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

"ဆရာကတော်... မလန့်ပါနဲ့... ပထမဆုံး စက္ကူ၊ စုတ်တံ၊ မှင်၊ ဓားနဲ့ ဓားရှည် တို့ကို ပြင်ဆင်ထားပါ..." အိုးယန်က ခမ်းနားကြီးကျယ်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"စက္ကူ၊ စုတ်တံ၊ မှင်၊ ဓားနဲ့ ဓားရှည် ဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ..." မုယွင်ကဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

အိုးယန် သက်ပြင်းချကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏...

"အဝါရောင် စက္ကူ၊ အနီရောင် စုတ်တံ၊ အမည်းရောင် မှင်၊ မီးဖိုချောင်သုံး ဓားနဲ့ မက်မွန် သစ်သား ဓားရှည် ပါ... ဒီ ပစ္စည်း ငါးခုက ဖုတ်ကောင်တွေကို နှိမ်နင်းတဲ့ နေရာမှာ အံ့မခန်း ထိရောက်မှု ရှိပါတယ်..."

မုယွင်ကဲ့သည် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများကို စတင် ပြောဆိုလာသည့် အိုးယန်ကို ကြည့်ကာ ဟူယန်သည် သူမကို ဖျော်ဖြေရန် ဤမျှ အားကိုးမရသော တပည့် တစ်ဦးကို စေလွှတ်ကာ သူမကို နောက်ပြောင်နေခြင်းများလားဟု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် အိုးယန်သည် နှဲ တောင် ဘက်သို့ ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ကောက်ကျစ်စွာ ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ကျွန်တော် ကောင်းကင်ဘုံ ဆရာသခင် အိုးယန်က ဒီက မကောင်းဆိုးဝါးတွေကို သေချာပေါက် ရှင်းလင်းပစ်မယ်... အား..."

ဟန်ရေးပြပြီးပြီးချင်းမှာပင် အိုးယန်၏ နဖူးကို နောက်ထပ် တစ်ကြိမ် အခေါက်ခံလိုက်ရလေ၏။

မုယွင်ကဲ့သည် အိုးယန်ကို အေးစက်သော မျက်နှာဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"အဲဒါက အင်မော်တယ်၏ အကြွင်းအကျန်တွေ လို့ ငါ မင်းကို ပြောပြီးပြီလေ... မင်းက ဘာ မကောင်းဆိုးဝါးတွေကို ရှင်းလင်းမှာလဲ..."