အခန်း (၂၀၃-၂၀၄)

အခန်း ၂၀၃ - ငါ မဖြေရှင်းနိုင်လို့ တခြားလူကို အကူအညီ တောင်းမယ်

'သူက အမြဲတမ်း တခြားလူတွေကို လက်ဝါးနဲ့ ရိုက်တတ်တဲ့သူ ဖြစ်နေလျက်နဲ့ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း သူက ဘာလို့ အမြဲတမ်း အရိုက်ခံနေရတာလဲ...'

'ဒီ မိန်းမတွေက သူ့ရဲ့ ခေါင်းကို မုန့်ညက်နဲ့ လုပ်ထားတယ်လို့ ထင်နေပြီး သူတို့ အဆင်ပြေသလို သူ့ရဲ့ နဖူးကို ခေါက်လို့ ရတယ်လို့ ထင်နေကြတာလား...'

အိုးယန်သည် ဒေါသပေါက်ကွဲပြီး ဤမုဆိုးမ ဆရာကတော်ကို ပညာပြရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေ၏။

သို့သော် မုယွင်ကဲ့က လှည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်...

"တကယ်လို့ အဲဒါက အသိစိတ် ဝင်လာတဲ့ အင်မော်တယ် အကြွင်းအကျန်တွေ သက်သက် ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင် အတွက် အဲဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာ မဟုတ်ပါဘူး... ပြဿနာက အဲဒီ အင်မော်တယ် အကြွင်းအကျန်တွေရဲ့ အသိစိတ်က ထွက်ပြေးသွားတာပဲ..."

'ဖုတ်ကောင် တစ်ကောင်က သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်ကို ထွက်ပြေးစေနိုင်တာလား... ကျင့်ကြံခြင်း လောကက ဖုတ်ကောင်တွေက ရုပ်ရှင် ထဲက ကောင်တွေထက် အများကြီး ပိုပြီး အစွမ်းထက်နေတာလား...' အိုးယန်သည် အံ့အားသင့်စွာ တွေးတောမိလေ၏။

"ဆရာကတော်... အဲဒီ ထွက်ပြေးသွားတဲ့ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်ကို ကျွန်တော် ရှာဖို့ လိုအပ်လား ဆိုတာ မေးခွင့်ပြုပါ..." အိုးယန်သည် မသေချာမရေရာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

မုယွင်ကဲ့က ခေါင်းခါယမ်းကာ ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"မင်း သူ့ကို မြင်ပြီးပါပြီ..."

'ငါ သူ့ကို မြင်ပြီးပြီ ဟုတ်လား...' အိုးယန်သည် မုယွင်ကဲ့၏ စကားများကြောင့် ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားပြီးနောက် သူ နားလည်သွားကာ မသေချာမရေရာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ပေသည်...

"ဒုတိယ တောင်သခင် ယွင်ဟိုင်ကို ပြောချင်တာလား..."

မုယွင်ကဲ့သည် နာကျင်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းနည်းမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေလျက် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"တကယ်လို့ အဲဒါက ငါသာ ဖြစ်ခဲ့ရင် ဘယ်လောက်ကောင်းမလဲ... ဘာလို့ သူက ယွင်ဟိုင်ကို ရွေးချယ်ခဲ့ရတာလဲ..."

အိုးယန်၏ စိတ်ထဲတွင် ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော ဆံပင်များနှင့် ဖြူစင်ပြီး ကျိုးပဲ့လွယ်သော ဖန် ကဲ့သို့သော အရှိန်အဝါကို ပေးစွမ်းသည့် ခုနက အမျိုးသမီးကို ပြန်လည် မြင်ယောင်လာခဲ့ပေသည်။

'မုယွင်ဟိုင် ဟုတ်လား...'

'အလောင်း အဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားတဲ့ ဘိုးဘေးရဲ့ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်က အဲဒီ အမျိုးသမီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ထဲကို ထွက်ပြေးသွားတာလား...'

ထိုအခါမှသာ အိုးယန် ရုတ်တရက် နားလည်သွားခဲ့လေ၏။ ဇာတ်လမ်း အပြည့်အစုံက နောက်ဆုံးတော့ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။ 'ဒါကြောင့် ဟူယန်က သူ့ကို လုပ်ခိုင်းချင်တာ ဒါကိုး...' ဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။

"ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုတည်းမှာ ဝိညာဉ် နှစ်ခု လား..." အိုးယန်သည် စမ်းသပ်သည့်အနေဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

'ဒီ အခြေအနေက သေမျိုးနယ်ပယ်က ဧကရာဇ်အိုကြီးနဲ့ လက်ဖက်စိမ်းမ ရွှမ်အာ တို့ရဲ့ အခြေအနေနဲ့ တော်တော်လေး တူနေပုံ ရတယ်...' ဟု ဆက်တွေးလိုက်လေ၏။

မုယွင်ကဲ့သည် အိုးယန်ကို မဖြေကြားခဲ့ချေ။ ထိုအစား သူမက သွားများကို ကြိတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ငါ့ ညီမရဲ့ အသက်ကို မထိခိုက်စေဘဲ ဒီကိစ္စကို မင်း ဖြေရှင်းနိုင်သရွေ့ ငါ့ရဲ့ ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်ရဲ့ အင်မော်တယ် နှိမ်နင်းခြင်း တာအိုရတနာကို မင်းဆီ ငှားလို့ ရတယ်..."

အဖြေ မရှိခြင်းသည် သဘောတူခြင်း ဖြစ်ပြီး သူမသည် တာဝန် ဆုလာဘ်ကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြခဲ့ပြီ ဖြစ်လေ၏။ အိုးယန်သည် ယခုအခါ ယေဘုယျ အခြေအနေကို အပြည့်အဝ နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ဇာတ်လမ်း အပြည့်အစုံမှာ ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်သည် အင်မော်တယ် နှိမ်နင်းခြင်း တာအိုရတနာ တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဤအင်မော်တယ် နှိမ်နင်းခြင်း တာအိုရတနာ အတွင်းတွင် ရှေးခေတ် အင်မော်တယ် တစ်ပါးကို နှိမ်နင်းထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤအင်မော်တယ်သည် ရှေးခေတ် ဓားအင်မော်တယ်၏ ပရိသတ် တစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ပြီး လီထိုက်ပိုင် နှင့် အိုးယဲ့ကျီ တို့၏ အနောက်သို့ လိုက်ကာ ပါပါရာဇီ တစ်ယောက်အဖြစ် သူမ၏ တစ်သက်လုံး အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီး လီထိုက်ပိုင်၏ ဘေးတွင် ရှိနေရမည့်သူမှာ သူမသာ ဖြစ်သင့်သည်ဟု စိတ်ကူးယဉ် အထင်မှား နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေမည်။

ထို့နောက် ဤအင်မော်တယ် သေဆုံးသွားခဲ့လေ၏။ သူမသည် ရှောင်ပိုင်၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသလား သို့မဟုတ် သူမဘာသာ သေဆုံးသွားသလား ဆိုသည်ကို မသိရသော်လည်း မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

သူမ သေဆုံးပြီးနောက် သူမ၏ အလောင်းသည် အသွင်ပြောင်းသွားပြီး အသိစိတ် ဝင်လာခဲ့လေ၏။

သို့သော် ဤအသိစိတ်သည် ဖုတ်ကောင် တစ်ကောင် ဖြစ်ရခြင်းမှာ အနာဂတ် မရှိဟု ခံစားရသဖြင့် ထွက်ပြေးသွားပြီး မုယွင်ကဲ့၏ ညီမ မုယွင်ဟိုင်ကို ဝင်ပူးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ တာဝန် ရည်ရွယ်ချက်မှာ မုယွင်ဟိုင်ကို မထိခိုက်စေဘဲ ဤဖုတ်ကောင်ကို မူလ နေရာသို့ ပြန်လည် ထုပ်ပိုးရန် မည်သို့ လုပ်ဆောင်ရမည် ဆိုသည်ကို ရှာဖွေရန် ပင် ဖြစ်လေ၏။

ထိုအရာသည် အားလုံးထက် သူ၏ တာဝန် အကြောင်းအရာ အပြည့်အစုံ ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ရိုးရှင်းပုံ ရသော်လည်း ထိုအရာက အိုးယန်ကို တိတ်ဆိတ်သွားစေခဲ့လေ၏။

မုယွင်ဟိုင်သည် မုယွင်ကဲ့ လောက် အစွမ်းမထက်သော်လည်း သူမသည် ကပ်ဘေးဒုက္ခ ဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့်မှ မဟာကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်နေဆဲ ပင် ဖြစ်ပေသည်။ ဤကဲ့သို့ ဝင်ပူးခံရခြင်း နှင့် မုယွင်ကဲ့ရော ဟူယန်ပါ ကူကယ်ရာမဲ့ ဖြစ်နေခြင်းတို့က ဤကိစ္စသည် သေချာပေါက် ရိုးရှင်းမည် မဟုတ်ကြောင်း ဖော်ပြနေလေ၏။

အိုးယန်သည် အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် မေးမြန်းလိုက်ပေသည်...

"ဆရာကတော်... ကိစ္စတွေက ဒီအခြေအနေ အထိ ရောက်နေပြီ ဆိုမှတော့ အရင် စားကြရအောင်..."

မုယွင်ကဲ့သည် တောက်ပသော အကြံဉာဏ် တစ်ခုခု ရလာလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ကာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စဉ်းစားနေသော အိုးယန်ကို ကြည့်နေခဲ့လေ၏။ အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် အိုးယန်က စားရန်သာ တောင်းဆိုလိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

မုယွင်ကဲ့သည် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့သော်လည်း ထိုအရာမှာ ပုံမှန် ပင် ဖြစ်လေ၏။ ကပ်ဘေးဒုက္ခ ဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့်မှ စွမ်းအားရှင် အများအပြားသည် သူမ၏ ညီမ၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် လာရောက်ခဲ့ကြသော်လည်း အားလုံး အလဟဿ ပင် ဖြစ်ခဲ့ပေသည်။

'အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိနေသော လူငယ်လေး တစ်ယောက် ဆီမှာ အဖြေ တစ်ခု ရှိနေမယ်လို့ ငါ ဘယ်လိုလုပ် မျှော်လင့်နိုင်မှာလဲ...' ဟု သူမ တွေးတောမိသည်။

သူမသည် အမှန်တကယ် စိတ်ပျက်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း အချိန် ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီမှာ ရှင်းလင်းနေပေသည်။

အိုးယန်သည် မုယွင်ကဲ့ကို ဝေခွဲမရစွာ ကြည့်လိုက်လေ၏။ ဤအမျိုးသမီးသည် အမှောင်ကျတော့မည့်ပုံ ပေါ်နေပြီး ထိုအရာက အိုးယန်၏ ညာလက်ကို စတင် ယားယံလာစေခဲ့သော်လည်း အသိဉာဏ်ရှိသော အိုးယန်သည် ဖုန်လိုင် တောင်သခင်ကို လက်ဝါးဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ချင်စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ထားခဲ့ဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

"ဆရာကတော်... ဒီကိစ္စရဲ့ အစအဆုံးကို အပြည့်အစုံ ပြောပြတာ အကောင်းဆုံးပဲ... ဒါမှမဟုတ်ရင် ကျွန်တော် ဘာမှ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..." အိုးယန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

သူမ ကဲ့သို့သော အမျိုးသမီးများ၏ အဆိုးရွားဆုံး အရာမှာ ပြဿနာ တစ်ခု နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ထိတ်လန့်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက် မချနိုင် ဖြစ်သွားတတ်ခြင်း ပင် ဖြစ်ပေသည်။

မုယွင်ကဲ့က အိုးယန်ကို ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ဂီတ တာအိုကို သက်သက် မှီခိုပြီး ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်ဟာ မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေကိုးခု ထဲက တစ်ခု အဖြစ် ဘယ်လို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့လဲ ဆိုတာ မင်း သိလား..."

"အသေးစိတ် သိချင်ပါတယ်..."

အိုးယန်သည် ကုလားထိုင် ပေါ်တွင် အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်ကာ သူ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ မုယွင်ကဲ့ကို ကြည့်လျက် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်ဟာ အရှေ့ပင်လယ်၏ မျက်လုံးမှာ တည်ရှိပြီး အရပ်လေးမျက်နှာစလုံး ရေတွေ ဝန်းရံထားကာ သယံဇာတတွေ ပေါများတယ်... ဒါတွေက ပြင်ပ အခြေအနေတွေပါ... ဒါပေမဲ့ ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်ရဲ့ တောင်သခင် တိုင်းဟာ တကယ်တော့ ခြေလှမ်းတစ်ဝက် အင်မော်တယ် ဖြစ်တယ် ဆိုတာ မင်း သိလား..."

မုယွင်ကဲ့သည် ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်၏ အကြီးမားဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်ကို အိုးယန်အား ဖြည်းညင်းစွာ ထုတ်ဖော် ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

ဤအချက်က အိုးယန်၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို နှိုးဆွပေးလိုက်လေ၏။ ချင်းယွင်ဂိုဏ်း ဖြစ်စေ၊ ဓားဂိုဏ်း ဖြစ်စေ... တုန်းရွှီဇီ နှင့် ထိုက်အယ် တို့သည် ဂိုဏ်း နှစ်ခု၏ ဂိုဏ်းချုပ်များ အဖြစ် ကပ်ဘေးဒုက္ခ ဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့် ကိုးလွှာတွင် ရှိကြလေ၏။

သို့သော် မုယွင်ကဲ့က ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်၏ တောင်သခင်သည် ခြေလှမ်းတစ်ဝက် အင်မော်တယ် ဖြစ်ကြောင်း အဆက်မပြတ် ပြောဆိုနေပေသည်။

သူ၏ စနစ်သည် အားနည်းသော်လည်း မုယွင်ကဲ့၏ အချက်အလက်ပြဘုတ်တွင် သူမမှာ ကပ်ဘေးဒုက္ခ ဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့် ရှစ်လွှာတွင်သာ ရှိကြောင်း ဖော်ပြနေပြီး ထိုအရာမှာ တုန်းရွှီဇီ နှင့် ထိုက်အယ် တို့ထက်ပင် အားနည်းသေးလေ၏။ 'သူမက ဘာကြောင့် ငါ့အရှေ့မှာ ဒီလောက် အရေးပါတဲ့ လူကြီး တစ်ယောက်လို ဟန်ဆောင်နေရတာလဲ...' ဟု သူ တွေးတောမိသည်။

အိုးယန်၏ ဝေခွဲမရသော အကြည့်ကို မြင်သောအခါ မုယွင်ကဲ့သည် ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်လေသည်...

"ရှေးခေတ် ပြီးတဲ့နောက် ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ အင်မော်တယ် လမ်းကြောင်းဟာ ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီး အဲဒီအချိန်ကတည်းက အင်မော်တယ်တွေ မရှိတော့ဘူး... ဒါကို မင်း သိသင့်တယ် မဟုတ်လား..."

အိုးယန် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။ သူသည်လည်း ဤအချက်ကို သိထားပေသည်... အထူးသဖြင့် ရှောင်ပိုင်သည် အင်မော်တယ်များကို ကြက်တွေလို သတ်ဖြတ်နေချိန်တွင် သူက ဘေးမှ ဖရဲသီး စားနေခဲ့သောကြောင့် ပင် ဖြစ်လေ၏။

မုယွင်ကဲ့က တိုးညှင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်...

"ငါက တကယ်တော့ ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်ရဲ့ တောင်သခင် မဖြစ်သင့်ဘူး... အစစ်အမှန် တောင်သခင်က ငါ့ရဲ့ ညီမ မုယွင်ဟိုင် ဖြစ်သင့်တာပါ... ဘာလို့လဲဆိုတော့ တကယ်တမ်းမှာ ရှေးခေတ် ကတည်းက ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်ရဲ့ တောင်သခင်ဟာ တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိခဲ့ဖူးလို့ပဲ..."

မုယွင်ကဲ့၏ အသံသည် အလွန် တိုးညှင်းနေပြီး အခြားတစ်ယောက်ယောက် ကြားသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေသော ကပ်ဘေးဒုက္ခ ဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့် ရှစ်လွှာမှ မဟာကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးနှင့် တူနေပေသည်။ ပြောပြီးနောက် သူမ၏ မျက်လုံးများသည် မသိစိတ်မှပင် ဘယ်ညာသို့ လှည့်ကြည့်နေခဲ့လေ၏။

အိုးယန်သည် မတ်မတ် ထိုင်လိုက်ပြီး စားပွဲကို ခေါက်ကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ခင်ဗျား ဆိုလိုတာက ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင် တည်ထောင်ကတည်းက ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်ရဲ့ တောင်သခင်က တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိခဲ့တယ် ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်လား... အဲဒီ လူက အဲဒီ ဘိုးဘေးတော့ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား..."

'လက်ရှိ တောင်သခင်နဲ့ ရုပ်ပုံစံ အတိအကျ တူပေမယ့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် အမူအရာ ရှိတဲ့ အဲဒီ မုယွင်ဟိုင်ဟာ ဘိုးဘေးရဲ့ ရွေးချယ်ခံရတဲ့ ဆက်ခံသူနဲ့ ဝင်ပူးပြီး ပြန်လည်မွေးဖွားဖို့ ပစ်မှတ် လား...'

'အဲဒါက ငါ တွေ့ခဲ့ဖူးတဲ့ လင်းဖုန်းနဲ့ အရမ်း တူသလို ဧကရာဇ်အိုကြီးက ရွှမ်အာကို ဝင်ပူးတာနဲ့လည်း တူနေတယ်... ဒါတွေ ကြားထဲမှာ မရှိမဖြစ် လိုအပ်တဲ့ ဆက်စပ်မှု တစ်ခုခု ရှိနေလို့လား...'

တစ်ခဏမျှ အိုးယန် စဉ်းစား၍ မရနိုင်ခဲ့ချေ။

တိတ်ဆိတ်ခြင်းသည် အကောင်းဆုံး အဖြေ ပင် ဖြစ်လေ၏။ ဤကဲ့သို့ တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ ကိစ္စရပ်သည် ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်၏ အကြီးမားဆုံး လျှို့ဝှက်ချက် အဖြစ် အမြဲတမ်း တည်ရှိနေခဲ့ပေသည်။

ပန်း ခန်းမ တစ်ခုလုံးတွင် အိုးယန်၏ လက်ချောင်းများ စားပွဲပေါ်တွင် မသိစိတ်မှ ခေါက်နေသည့် အသံသာ ကျန်ရစ်တော့လေ၏။

ရုတ်တရက် စားပွဲကို ခေါက်နေသော လက်ချောင်းများ၏ အသံသည် ရပ်တန့်သွားပြီး လက်ဝါး တစ်ချက် စားပွဲပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည့် အသံ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပေသည်။

အိုးယန်သည် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏...

"သောက်ကျိုးနည်း... ကျွန်တော် အဲဒါကို စဉ်းစားလို့ မရဘူး... ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ အသိပညာ မျက်ကွယ်ဇုန်နဲ့ တကယ် သက်ဆိုင်နေတာပဲ..."

ခေါင်းငုံ့ထားသော မုယွင်ကဲ့သည် အထက်သို့ မော့မကြည့်ခဲ့ချေ... သူမသည် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ အတွင်း ဤကဲ့သို့သောအရာများကို အကြိမ်များစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့်အလား ပင် ဖြစ်လေ၏။

သို့သော် အိုးယန်၏ ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့နေသော အသံသည် နောက်ထပ် တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်...

"ဒါပေမဲ့ ဆရာကတော်... စိတ်မပူပါနဲ့... နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်တွေ အကြောင်း ပြောရမယ် ဆိုရင် ကျွန်တော့်ဆီမှာ သင့်တော်တဲ့ ကိုယ်စားလှယ် တစ်ယောက် ရှိတယ်... ပြီးတော့ အင်မော်တယ်တွေ အကြောင်း ပြောရမယ် ဆိုရင်လည်း ကျွန်တော့်ဆီမှာ သင့်တော်တဲ့ ကိုယ်စားလှယ် တစ်ယောက် ရှိတယ်... ကျွန်တော် လူတစ်ယောက်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်ဦးမယ်... ခဏလေး စောင့်..."

---

အခန်း ၂၀၄ - ယုန် ကို မမြင်ရမချင်း လင်းယုန် ကို မလွှတ်တဲ့ သူ နှစ်ယောက်

အိုးယန်သည် ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်မှ ချင်းယွင်ဂိုဏ်းသို့ မနားတမ်း ပြန်လာခဲ့ပြီး သူ၏ တောင်ထိပ်ဆီသို့ လျန်ကျိုက်ကို စီးကာ ချက်ချင်း သွားခဲ့လေ၏။

တောင်ထိပ်သို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အိုးယန်သည် ခြံဝင်းထဲသို့ မအော်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ...

"တတိယ ညီငယ်... ရှောင်ပိုင်... ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်ကို ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့ကြ..."

သစ်ပင် တစ်ပင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသော ပိုင်ယွီသည် လက်တစ်ဖက်တွင် ပေတံ တစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားပြီး နောက်လက်တစ်ဖက်တွင် ဆယ်ကျော်သက်အရွယ် စိတ်ကူးယဉ်ဆန်လွန်းသော မှတ်စုစာအုပ်ကို ကိုင်ထားလေ၏။ သူသည် ခေါင်းမမော့ဘဲ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ကျွန်တော် အခု အလုပ်များနေတယ်... တတိယ အစ်ကို့ကို သွားရှာလိုက်ပါ..."

ချန်ချန်ရှန်းသည် မီးဖိုချောင်ထဲမှ ထွက်လာပြီး တောင်းပန်သည့် လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏...

"စီနီယာအစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော် မကြာသေးခင်က ရုတ်တရက် အသိအမြင် တစ်ခု ရထားလို့ ကျွန်တော့် အတွက်လည်း အဆင်မပြေဘူး..."

သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက တစ်ပြိုင်တည်း သူ့ကို ငြင်းဆိုလိုက်ခြင်းမှာ အိုးယန်အတွက် အံ့သြစရာ မဟုတ်ချေ... မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့တွင် အမှန်တကယ် လုပ်စရာ မရှိပါက သူ့ကို ငြင်းဆိုမည် မဟုတ်ပေ။

အိုးယန်သည် ကူကယ်ရာမဲ့ ဟန်ဆောင်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဟုတ်လား... ဒါဆိုရင် လီထိုက်ပိုင်ရဲ့ တာအိုလက်တွဲဖော်ကတော့ ကယ်လို့ မရတော့ဘူး ထင်တယ်..."

အိုးယန်၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ပိုင်ယွီ၏ လက်ထဲရှိ ပေတံ နှင့် မှတ်စုစာအုပ်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ပေသည်။ သူသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ခွေး တစ်ကောင်ပေါ်၌ ရပ်နေသော အိုးယန်ကို မော့ကြည့်ကာ အသက်ရှူမှားလျက် ပြောဆိုလိုက်လေသည်...

"ခင်ဗျား ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ..."

ပိုင်ယွီ၏ ပခုံးပေါ်တွင် နားနေသော ငှက်စိမ်းလေး သည် ပိုင်ယွီ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှု ကြောင့် ပြုတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ပေသည်။ ထိုအရာက မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ ပိုင်ယွီကို ဝေခွဲမရစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ သခင်သည် ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် ဤမျှ စိတ်လှုပ်ရှားနေသနည်းဟု တွေးတောမိလေ၏။

အိုးယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် စကားပြောင်းကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ဖုန်လိုင်ရဲ့ ဒုတိယ တောင်သခင်ကို အင်မော်တယ် တစ်ပါးက ဝင်ပူး နေတယ်လို့ ငါ ကြားတယ်... အဲဒါကြောင့် ဆရာက အဲဒါကို ဖြေရှင်းဖို့ ငါ့ကို အထူးတလည် လွှတ်လိုက်တာ..."

မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ပြန်ဝင်တော့မည့် ချန်ချန်ရှန်းသည် ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားပြီး အိုးယန် ဆက်ပြောမည့်အရာကို စောင့်နေသည့်အလား အိုးယန်ကို ရိုးသားသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေလေ၏。

'ငါ့ရဲ့ ယခင်ဘဝမှာ ငါ့မှာ တာအိုလက်တွဲဖော် တစ်ယောက် ဘယ်တုန်းက ရှိခဲ့တာလဲ...'

'အင်မော်တယ် ဝင်ပူးတာ ဟုတ်လား... ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ဝင်ပူးခြင်းက အင်မော်တယ်တွေပဲ ပိုင်ဆိုင်တဲ့ နည်းလမ်း တစ်ခုလား...'

အိုးယန်၏ ရိုးရှင်းသော စကား နှစ်ခွန်းသည် ပိုင်ယွီနှင့် ချန်ချန်ရှန်းတို့၏ အာရုံကြောများကို လုံးဝ လှုပ်ရှားသွားစေခဲ့ပေသည်။

တစ်ယောက်မှာ သူ၏ အတိတ်ဘဝက တာအိုလက်တွဲဖော် တစ်ယောက် အကြောင်းမဲ့ ရရှိခဲ့ခြင်းအတွက် အံ့အားသင့်နေခဲ့လေ၏။

အခြားတစ်ယောက်မှာမူ အင်မော်တယ် တစ်ပါးသည် ပြီးပြည့်စုံသော ဝင်ပူးခြင်းကို မည်သို့ ရရှိနိုင်သနည်း ဆိုသည်ကို စဉ်းစားနေခဲ့ပေသည်။

သို့သော် အိုးယန်က ပျင်းရိစွာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်...

"ဒါပေမဲ့ ဒီ စီနီယာအစ်ကိုက အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတယ် ဆိုတာ မင်းတို့ မသိဘူးလေ... ဒီကိစ္စကို ငါ တကယ် မကူညီနိုင်ဘူး... အဲဒါကြောင့် ငါတို့ ငြင်းလိုက်တာပဲ ကောင်းပါတယ်..."

"ကျွန်တော် အခု အားသွားပြီ... အဲဒီ ရှေးခေတ် ဓားအင်မော်တယ် စီနီယာရဲ့ တာအိုလက်တွဲဖော်က ဘယ်လိုပုံစံ ရှိလဲ ဆိုတာ သွားကြည့်ဖို့ စီနီယာအစ်ကိုကြီးနဲ့ လိုက်ခဲ့မယ်..." ပိုင်ယွီသည် သစ်ပင်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလာပြီး အိုးယန်၏ ဘေးတွင် ရပ်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ချန်ချန်ရှန်းသည်လည်း ပျံတက်လာပြီး တရားမျှတစွာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ချင်းယွင်ဂိုဏ်းနဲ့ ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်ဟာ မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေကိုးခု ထဲမှာ ပါဝင်ပြီး တစ်သားတည်း ဆက်စပ်နေတယ်... စီနီယာအစ်ကိုကြီး... ဒီလို ငြင်းဆန်လိုက်တာက မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေကိုးခုရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ထိခိုက်စေလိမ့်မယ်... ကျွန်တော်တို့ တကယ်ပဲ သွားသင့်ပါတယ်..."

ဤပုန်ကန်တတ်သော တပည့် နှစ်ဦးသည် အကျိုးအမြတ်ကို မမြင်ရမချင်း လှုပ်ရှားမည် မဟုတ်သော အမျိုးအစားများ ပင် ဖြစ်ကြလေ၏။

တစ်ယောက်က လီထိုက်ပိုင်၏ အတိတ်ဘဝ ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ယောက်က ဝင်ပူးခြင်း အကြောင်း ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လျှပ်စစ် ခလုတ် တစ်ခုကို နင်းမိသွားသည့်အလား တုံ့ပြန်လေ၏။

အိုးယန်သည် သူ၏ လျင်မြန်သော တွေးခေါ်မှု အတွက် ဂုဏ်ယူခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။

ဘေးတွင် ရှိနေသော ပိုင်ယွီမှာမူ လုံးဝ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေခဲ့လေ၏။

'ဘာတွေ အတိအကျ ဖြစ်နေတာလဲ...'

'ပထမဆုံး ငါ့ရဲ့ သင်္ချိုင်း တူးဖော်ခံရတယ်... အခုကျတော့ အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ငါ့မှာ တာအိုလက်တွဲဖော် တစ်ယောက် ရှိနေပြီ ဟုတ်လား...'

သူ၏ ယခင်ဘဝတွင် သူ မှတ်မိနိုင်ချိန်မှစ၍ သေဆုံးချိန်အထိ တာအိုလက်တွဲဖော်ကို မဆိုထားနှင့် မိန်းမများနှင့် စကား အခွန်း တစ်ရာ ထက်ပို၍ပင် မပြောခဲ့ဖူးချေ။

'ငါ တာအိုလက်တွဲဖော် တစ်ယောက်ကို ဘယ်ကနေ ရလာတာလဲ...'

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ချန်ချန်ရှန်းသည် အိုးယန်ကို တောက်လောင်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေလေ၏။ သူသည် လက်ရှိတွင် ဇူယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ရန် လုပ်ဆောင်နေသော်လည်း ပို၍ ကြီးမားသော စိန်ခေါ်မှုမှာ သူ၏ ယခင်ဘဝက ဇူယွမ် ကဲ့သို့ ပြီးပြည့်စုံသော ဝင်ပူးခြင်းကို ရရှိရန်နှင့် အခြားသူ တစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ရန် မည်သို့ လုပ်ဆောင်ရမည်နည်း ဆိုသည် ပင် ဖြစ်လေ၏။

ထိုကဲ့သို့သော နည်းလမ်းသည် သူ့အား ဇူယွမ်ကို အောင်မြင်စွာ ပုံတူကူးနိုင်စေရုံသာမက သူ၏ ရုပ်သေးရုပ် နည်းလမ်းများကိုလည်း များစွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုနှစ်ဦး၏ သဘောထားများသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ယနေ့တွင် သူတို့ လုံးဝ သွားရမည်ဟူသော အသွင်အပြင် ရှိနေကြလေ၏။

သို့သော် အိုးယန်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"မင်းတို့ နှစ်ယောက်စလုံးမှာ အခု အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေ ရှိနေတယ် မဟုတ်လား... ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်နဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ ကိစ္စ သေးသေးလေး တစ်ခု အတွက် မင်းတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို ဘယ်လိုလုပ် နှောင့်နှေးခံနိုင်မှာလဲ... ဟင့်အင်း... ဟင့်အင်း... ငါ သဘောမတူဘူး..."

"ဒီနေ့ ခင်ဗျား သဘောတူသည်ဖြစ်စေ သဘောမတူသည်ဖြစ်စေ သဘောတူရမှာပဲ..."

ပိုင်ယွီနှင့် ချန်ချန်ရှန်းတို့သည် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြလေ၏။ သူတို့သည် အိုးယန်၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ရပ်ကာ သူ့ကို တိုက်ရိုက် မတင်လိုက်ပြီး ချင်းယွင်တောင်ထိပ် နေရာကူးပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြတော့လေ၏။

ငှက်စိမ်းလေး တျောက်မောက်သည် အမီလိုက်ရန် အရှေ့သို့ ပျံသန်းတော့မည့် အချိန်တွင် သူ၏ ခြေသည်းသည် အောက်သို့ လေးကျသွားလေ၏။ မျောက် ရှောင်ပြေစန်းက သူ၏ ခြေသည်းကို တစ်ချိန်ချိန်က ဆွဲကိုင်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ရိုးရှင်းသော မျောက် အပြုံး တစ်ခုဖြင့် သူက ချန်ချန်ရှန်းကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ သူ လည်း သွားချင်ကြောင်း ဖော်ပြနေလေ၏။

ဘေးတွင် ရှိနေသော တိဗက်မြေခွေးသည်လည်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပေသည်။ ကပ်ဘေးဒုက္ခ ဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့်မှ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးအနေဖြင့် မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေကိုးခု ထဲမှ တစ်ခုလည်း ဖြစ်သော ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်သည် သူ၏ မျိုးနွယ်ဝင်ကို မည်သည့် အကျိုးကျေးဇူးများ ပေးစွမ်းနိုင်မည်နည်း ဆိုသည်ကို သူလည်း မြင်တွေ့ချင်လေ၏။

ဤအချိန်တွင် တောင်ထိပ်ငယ်လေး အဖွဲ့ တစ်ခုလုံးသည် နောက်ထပ် တစ်ကြိမ် လှုပ်ရှားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

အိုးယန် ပြန်သယ်လာသော သတင်း ကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ကြသော ထိုနှစ်ဦးသည် ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်တွင် ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သနည်း ဆိုသည်ကိုသာ သိချင်နေကြလေ၏။

သူတို့၏ စီနီယာအစ်ကိုကြီးသည် နာရီအနည်းငယ်သာ အပြင်ထွက်ခဲ့သော်လည်း ဤမျှ ကြီးမားသော အတင်းအဖျင်း သတင်းနှင့်အတူ ပြန်ရောက်လာခဲ့ပေသည်။ ထိုနှစ်ဦးသည် ယခုအခါ ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်နှင့် ပတ်သက်၍ အလွန် စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်လေ၏။

ပိုင်ယွီနှင့် ချန်ချန်ရှန်းတို့သည် အိုးယန်ကို တစ်ဖက်တစ်ချက်စီမှ မတင်ကာ ချင်းယွင်တောင်ထိပ်ဆီသို့ သူတို့၏ အမြန်ဆုံး အရှိန်ဖြင့် ပျံသန်းသွားကြလေ၏။ သူတို့၏ အနောက်တွင် ငှက်စိမ်းလေးသည် အစိမ်းရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု အဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းသွားပြီး အနီးကပ် လိုက်ပါလာခဲ့ပေသည်။ ငှက်စိမ်းလေး၏ ခြေသည်းကို တွယ်ကပ်ထားသော မျောက် ရှောင်ပြေစန်းသည် စူးရှသော မျောက် အော်သံ တစ်ခုကို အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။

မျောက် တစ်ကောင် အနေဖြင့် ဤသည်မှာ သူ၏ ပထမဆုံး အကြိမ် ပျံသန်းဖူးခြင်း ပင် ဖြစ်ပေသည်။

တိဗက်မြေခွေးသည် အနောက်ဆုံးတွင် အေးအေးဆေးဆေး လိုက်ပါလာခဲ့လေ၏။

တောင်စောင့်ဝင်္ကပါမှ တပည့်များသည် အိုးယန် နေရာကူးပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါထဲမှ ပြေးထွက်လာပြီး သူ၏ ခွေးပေါ်တွင် ပျံသန်းသွားသည်ကို မျက်လုံးပြူးလျက် ကြည့်နေခဲ့ကြပေသည်။

သိပ်မကြာမီမှာပင် သူသည် သူတော်စင် နှင့် ထို အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် ဓားကျင့်ကြံသူ စီနီယာအစ်ကို တို့နှင့်အတူ ပြန်ရောက်လာပြီး နေရာကူးပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါထဲသို့ ပြန်လည် အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်သွားခဲ့လေ၏။

ထို့ပြင် သူတို့၏ အနောက်တွင် ငှက် တစ်ကောင်၊ မျောက် တစ်ကောင်နှင့် ထုံထိုင်းပုံရသော တိဗက်မြေခွေး တစ်ကောင် ပါလာသေးလေ၏။

"ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်က ဖျက်ဆီးခံရတော့မလို့လား... ဒီ စီနီယာအစ်ကိုတွေ အားလုံးက သူတို့ရဲ့ အိမ်တွေ မီးလောင်နေတဲ့ ပုံပေါက်နေတယ်..." တပည့် တစ်ဦးက သူ၏ ဘေးရှိ တပည့်ကို မမေးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

"ငါ မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ သူတော်စင်က ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ် ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ တပည့်ကို သတ်တုန်းကတောင် ဒီလောက် မလောခဲ့ဘူးလေ..." သူ၏ ဘေးရှိ ဂျူနီယာ တပည့်က ထောက်ခံလိုက်ပေသည်။

သူတို့၏ အမြင်အာရုံများ ဝေဝါးသွားပြီး ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်၏ နေရာကူးပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါ အရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့ကြလေ၏။ မုယွင်ကဲ့သည် ဟူထူ၏ လက်ကို ကိုင်ကာ တံခါး အရှေ့တွင် ရပ်နေပြီး သူမ၏ အရှေ့ရှိ လူငယ် သုံးဦးကို အကဲခတ်နေခဲ့ပေသည်။

ပိုင်ယွီသည် သူ၏ အဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် တွဲကျနေသော ဓားနှင့်အတူ သာမန်မဟုတ်သော အမူအရာ ရှိပြီး နူးညံ့ကာ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပြီး သက်တောင့်သက်သာ ရှိသော နွေဦးရာသီ ကဲ့သို့ အရှိန်အဝါကို ပေးစွမ်းလေ၏။

ချန်ချန်ရှန်းသည် သူ၏ ခရမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် မျက်နှာဖုံးနှင့်အတူ ထူးခြားစွာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နေပြီး လူများကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှု ခံစားရစေသည့် အေးစက်သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေပေသည်။

အမူအရာကို သက်သက် ကြည့်လျှင်ပင် ထိုနှစ်ဦးကို ထူးချွန်သော လူပုဂ္ဂိုလ်များ အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပြီ ဖြစ်ပြီး သူတို့ထံမှ ထုတ်လွှတ်နေသော အရှိန်အဝါကို မဆိုထားနှင့်... သူတို့မှာ အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့်မှ ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ညွှန်ပြနေပေသည်။

'ဆယ့်ခြောက်နှစ် သို့မဟုတ် ဆယ့်ခုနစ်နှစ် အရွယ်မှာ အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် ဟုတ်လား...'

'ဟူယန်က ဒီ ပါရမီရှင် အုပ်စုကို ဘယ်ကနေ ရှာတွေ့ခဲ့တာလဲ...'

မုယွင်ကဲ့သည် သူမ၏ အရှေ့ရှိ ပိုင်ယွီနှင့် ချန်ချန်ရှန်းတို့ကို တအံ့တသြဖြင့် ကြည့်လိုက်ပေသည်။

အိုးယန်သည် ချင်းယွင်ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲ သို့မဟုတ် မဟာဆရာသခင် တစ်ဦးဦးကို ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်လာမည်ဟု မုယွင်ကဲ့ မူလက ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း သူထက်ပင် ငယ်ရွယ်သော လူငယ် နှစ်ဦးကို ခေါ်ထုတ်လာလိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

သူတို့သည် ထူးခြားသော ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း သူတို့မှာ အလွန် ငယ်ရွယ်လွန်းနေသေးလေ၏။ သူတို့က ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်၏ ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းပေးမည် ဆိုသည်မှာ ဟာသ တစ်ခုနှင့် တူနေပေသည်။

မုယွင်ကဲ့၏ သံသယဖြစ်နေသော အကြည့် နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အိုးယန်သည် ချန်ချန်ရှန်းနှင့် ပိုင်ယွီတို့၏ လက်များမှ ရုန်းထွက်လိုက်ပြီး လျန်ကျိုက်ကို သူ၏ ခါးတွင် ပြန်လည် ချိတ်ဆွဲကာ မုယွင်ကဲ့အနီးသို့ လျှောက်သွားပြီး မိတ်ဆက်ပေးလိုက်လေသည်။

"ဒါက ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်ရဲ့ တောင်သခင်... တောင်သခင် မုယွင်ကဲ့ ပဲ... လာ... သူ့ကို ဆရာကတော် လို့ ခေါ်လိုက်ကြ..."

ချန်ချန်ရှန်းနှင့် ပိုင်ယွီတို့ အေးခဲသွားပြီးနောက် သူတို့၏ အမူအရာများ ထူးဆန်းသွားခဲ့ပေသည်။ သူတို့၏ ဆရာသည် သူ၏ လက်တံများကို ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်သို့ ဆန့်ထုတ်ထားပြီး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

သို့သော် ထိုနှစ်ဦးသည် မုယွင်ကဲ့ကို လေးစားစွာ အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်ကြလေသည်...

"ဂါရဝပြုပါတယ် ဆရာကတော်..."

ဤအချက်က မုယွင်ကဲ့ကို နီရဲသွားစေခဲ့လေ၏။ သူမ၏ ရှည်လျားသော နှစ်ကာလများ အတွင်းတွင် အိုးယန်က သူမကို ယနေ့ ဒေါသထွက်အောင် လုပ်ခဲ့သော အကြိမ်အရေအတွက်မှာ သူမ ဟူယန် နှင့် ပထမဆုံး တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်က ပြီးလျှင် ဒုတိယ အများဆုံး ပင် ဖြစ်ပေသည်။

မုယွင်ကဲ့သည် သူမ၏ ကျောက်စိမ်း လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ အိုးယန်၏

နားရွက်ကို ဆွဲကိုင်ပြီး သူ့ကို အထက်သို့ မြှောက်တင်လိုက်လေသည်။

"ကောင်စုတ်လေး... ဒီကိစ္စကို မင်း မဖြေရှင်းနိုင်ရင် မင်းကို ငါ တကယ် သင်းကွပ် ပစ်မယ်..."