အခန်း (၂၀၅-၂၀၆)

အခန်း ၂၀၅ - တာအိုရတနာ မရှိတဲ့သူ ဘယ်သူရှိလို့လဲ

မုယွင်ကဲ့သည် သူမ၏ အရှေ့ရှိ လူငယ် နှစ်ဦးကို ကြည့်ပြီးနောက် သူမ၏ ဒေါသများ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။ သူမသည် အိုးယန်၏ နားရွက်ကို အနည်းငယ် ပို၍ အားစိုက်ကာ လိမ်ဆွဲလိုက်ရာ အိုးယန် မျက်နှာရှုံ့မဲ့သွားခဲ့ပေသည်။

"ကောင်စုတ်လေး... အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့်က ကလေး နှစ်ယောက်ကို ခေါ်လာတော့ကော ဘာအသုံးကျလို့လဲ..."

မုယွင်ကဲ့က သွားများကို ကြိတ်ကာ မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။ ဤကလေးသည် ကိစ္စ၏ ရှုပ်ထွေးမှုကို အလွန်အမင်း လျှော့တွက်နေသည်ဟု သူမ ခံစားရလေ၏။

အိုးယန်သည် မျက်နှာရှုံ့မဲ့လျက် မုယွင်ကဲ့၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖမ်းဆုပ်ရန် လက်ဆန့်တန်းလိုက်လေ၏။ သူ၏ ကြီးမားလှသော အစစ်အမှန်ယွမ်ချီသည် အလိုအလျောက် လှုပ်ရှားသွားပြီး ဤကပ်ဘေးဒုက္ခ ဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့်မှ မဟာကျင့်ကြံသူ၏ လက်ကို အတင်းအကျပ် ဖယ်ရှားလိုက်ပေသည်။

မုယွင်ကဲ့၏ အံ့အားသင့်နေသော အကြည့် အောက်တွင် သူသည် ချန်ချန်ရှန်းနှင့် ပိုင်ယွီတို့၏ ဘေးတွင် တည့်မတ်စွာ ရပ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် နီရဲကာ ရောင်ရမ်းနေသော သူ၏ နားရွက်ကို ပွတ်သပ်လိုက်လေ၏။ သူက ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ တတိယ ဂျူနီယာညီလေး ချန်ချန်ရှန်း ပါ... ဒါကတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ စတုတ္ထ ဂျူနီယာညီလေး ပိုင်ယွီ ပါ... ဦးလေးတော်... စာအုပ် တစ်အုပ်ကို အဖုံး ကြည့်ပြီး အကဲဖြတ်လို့ မရပါဘူး... ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒီ ဂျူနီယာညီလေး နှစ်ယောက်စလုံးက ကောင်းကင်ကိုတောင် ထိနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်တွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာပါ..."

အိုးယန် စကားပြောမဆုံးမီမှာပင် ငှက် တစ်ကောင်၊ မျောက် တစ်ကောင် နှင့် တိဗက်မြေခွေး တစ်ကောင်သည် နေရာကူးပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါထဲမှ တိုက်ရိုက် လိမ့်ထွက်လာခဲ့လေ၏။

ချင်းယွင်ဂိုဏ်း ဘက်ရှိ နေရာကူးပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါကို လည်ပတ်ရန် အသုံးပြုသော ထိပ်တန်းအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အဆီအနှစ်များ ကုန်သွားသောကြောင့် အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် သုံးကောင် ထွက်လာသည့် အရှိန်မှာ ရုတ်တရက် မြန်ဆန်သွားခဲ့ရလေ၏။ ကပ်ဘေးဒုက္ခ ဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့်မှ တိဗက်မြေခွေး ပင်လျှင် အချိန်မီ မတုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ချေ။

အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် သုံးကောင်သည် တစ်ကောင်နှင့်တစ်ကောင် ဝင်တိုက်မိကြပြီး အနီးနားရှိ ပန်းပင်လယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် လိမ့်ကျသွားကြလေ၏။ သူတို့၏ အနောက်ရှိ နေရာကူးပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါသည်လည်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့ပေသည်။

"လူချောကြီး... တျောက်မောက်... ပြေစန်း..." မုယွင်ကဲ့ ဆွဲခေါ်လာသော ဟူထူသည် စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် သုံးကောင်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးသွားလေတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် အိုးယန်၏ ခါးရှိ လျန်ကျိုက်သည် အိုးယန်ကို တိတ်တဆိတ် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အိုးယန်၏ ခါးမှ တိတ်တဆိတ် လျှောကျသွားကာ ခွေး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဟောင်ရင်း အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် သုံးကောင်၏ အနောက်သို့ ပြေးလိုက်သွားလေ၏။

ဤဖရိုဖရဲ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း မူလက သူ၏ ဆိုးသွမ်းသော သားများအကြောင်း ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြောဆိုချင်ခဲ့သော အိုးယန်သည် ဘယ်ကနေ စပြောရမှန်း မသိတော့ချေ။

ထိုအစား ချန်ချန်ရှန်းက ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး မုယွင်ကဲ့အား ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ဆရာကတော်က မကြာသေးခင်က ကိစ္စ တချို့ ကြောင့် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေတယ်လို့ ကြားပါတယ်... ဆရာ့ရဲ့ တပည့်တွေ အနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ လာပြီး ရိုသေမှု ပြသတာက သဘာဝကျပါတယ်... ဆရာကတော်ရဲ့ အမိန့်ကို ကျွန်တော်တို့ မဖီဆန်ရဲပါဘူး... ကျွန်တော်တို့က သေးငယ်ပြီး အားနည်းပေမယ့်လည်း နောက်တွန့်မနေရဲပါဘူး..."

ချန်ချန်ရှန်း၏ စကားများသည် အလွန် ရိုးသားလှသဖြင့် အိုးယန် ပင်လျှင် ယုံကြည်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ပေသည်။

မုယွင်ကဲ့သည် ရိုးသားပုံ ရသော ချန်ချန်ရှန်းကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် အလှမ်းကွာဝေးသည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေ၏။ သူမသည် လှည့်ကာ နေရောင်အောက်တွင် ဖြတ်သန်းသွားသော အပြုံးလေးဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသည့် ပိုင်ယွီကို ကြည့်လိုက်ပေသည်။

"ဟူယန်က တကယ်ပဲ တပည့်ကောင်း တချို့ကို လက်ခံခဲ့တာပဲ..." မုယွင်ကဲ့က ချီးကျူးလိုက်လေ၏။

'အမျိုးသမီးတွေဟာ တကယ်ပဲ မျက်နှာကိုသာ ကြည့်တတ်တဲ့ သတ္တဝါတွေပဲ...'

ချန်ချန်ရှန်း၏ ရှည်လျားသော အဓိပ္ပာယ်မရှိသည့် စကားများမှာ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေရုံမျှဖြင့် ပိုင်ယွီကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့ချေ။

သူ၏ ဆွဲဆောင်မှု ၁၁ မှတ်မှာ တကယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

အိုးယန် ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး ချန်ချန်ရှန်း၏ အနေခက်မှုကို သက်သာစေရန် အဖြစ်အပျက် တစ်ခုလုံးကို အသေးစိတ် ပြန်လည် ပြောပြလိုက်လေ၏။

ပိုင်ယွီနှင့် ချန်ချန်ရှန်းတို့သည် နားထောင်ရင်း မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြပေသည်။

'ငါ့မှာ တကယ်ပဲ တာအိုလက်တွဲဖော် ရှိတာလား...' ပိုင်ယွီသည် တစ်ခဏမျှ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သံသယ ဝင်သွားခဲ့လေ၏။

'ငါ့ရဲ့ လူဝင်စား ဖြစ်ခြင်းက ငါ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို မပြည့်မစုံ ဖြစ်သွားစေတာ များလား...'

စကားမစပ် သူသည် အလွန် အရေးကြီးသော ကိစ္စ အချို့ကို အမှန်တကယ် မေ့သွားပုံ ရသော်လည်း မည်မျှပင် ကြိုးစားတွေးတောစေကာမူ မှတ်မိနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

တစ်ခဏမျှ ပိုင်ယွီ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ထိုက်အယ်၏ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာကောင်းသော အသွင်အပြင်ကို သတိရသွားကာ ထိတ်လန့်စွာဖြင့် တွေးလိုက်မိသည်... 'အဲဒါက တကယ်ပဲ ငါ့ရဲ့ သားသမီး ဖြစ်နေနိုင်မလား...'

ချန်ချန်ရှန်းမှာမူ အင်မော်တယ် ဝင်ပူးခြင်း အကြောင်းနှင့် ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်သည် အမြဲတမ်း အင်မော်တယ် တစ်ပါး၏ ထိန်းချုပ်မှု အောက်တွင် ရှိနေခဲ့ကြောင်း ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု တောက်ပသွားခဲ့ပေသည်။

'ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ဝင်ပူးခြင်း အတွက် နည်းလမ်း တစ်ခု တကယ် ရှိနေတာပဲ...'

'ဒီလိုဆိုရင် သူ့ရဲ့ အစီအစဉ်ကို နောက်ဆုံးမှာ ပြီးပြည့်စုံအောင် အကောင်အထည် ဖော်နိုင်ပြီပေါ့...'

"ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းဖို့ လိုသေးတယ်... ဒါက ဆရာ့ရဲ့ မိသားစု ကိစ္စ ဆိုတော့ သဘာဝကျကျပဲ ငါတို့ မိသားစု ကိစ္စ လည်း ဖြစ်လာတာပေါ့..." အိုးယန်သည် ကိစ္စ၏ လမ်းကြောင်းကို သတ်မှတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"အမှန်ပါပဲ... ဒီ ဂီတတူရိယာက ထူထူနဲ့ တော်တော်လေး သင့်တော်တယ်... တပည့် တစ်ယောက် အနေနဲ့ ဖြစ်စေ စီနီယာအစ်ကို တစ်ယောက် အနေနဲ့ ဖြစ်စေ ဂျူနီယာညီမလေး အတွက် တစ်ခုခု အမြဲတမ်း လုပ်ပေးသင့်တာပေါ့..." ပိုင်ယွီသည် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စဉ်းစားပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ထူထူရဲ့ စရိုက်က နည်းနည်း ပျင်းတယ်... ဒီ ဂီတတူရိယာကို ရပြီးရင်တောင် သူမရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ပိုပြီး ကြီးကြပ်ပေးဖို့ လိုသေးတယ်..." ချန်ချန်ရှန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ ဝင်ပြောလိုက်လေ၏။

ဤဆိုးသွမ်းသော သား နှစ်ဦးသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ရည်ရွယ်ချက်များကို ပြောဆိုခြင်းမှ လုံးဝ ရှောင်ကြဉ်ခဲ့ပြီး ထိုအစား စီနီယာအစ်ကိုကောင်းများကဲ့သို့ ပြုမူနေကြသဖြင့် အိုးယန်၏ သွားများကို အနည်းငယ် ကိုက်ခဲသွားစေခဲ့ပေသည်။

မုယွင်ကဲ့သည် သူမ၏ အရှေ့ရှိ ကောင်လေး သုံးယောက်ကို ဝေခွဲမရစွာ ကြည့်နေခဲ့လေ၏။ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် တစ်ယောက်၊ အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် နှစ်ယောက်... ဤကဲ့သို့သော ဖွဲ့စည်းပုံမှာ ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်၏ တံခါးကို စောင့်ကြပ်ရန် အတွက်ပင် ပိုလျှံနေမည် ဖြစ်ပေသည်။

'အင်မော်တယ် နှိမ်နင်းခြင်း တာအိုရတနာကို ရရှိပြီးနောက် သူတို့ရဲ့ ဂျူနီယာညီမလေးကို ဘယ်လို သင်ကြားပေးရမလဲ ဆိုတာကို အခုကတည်းက စတင် ဆွေးနွေးရန် သူတို့က ဘယ်လိုလုပ် ရဲတင်းနေရတာလဲ...'

ဤပြဿနာသည် ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်ကို နှစ်သောင်းပေါင်းများစွာ သို့မဟုတ် ထိုထက်မက အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဒုက္ခပေးနေခဲ့ပြီး ဖြေရှင်းနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

သို့သော် ဤကောင်လေး သုံးယောက်၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ ထိုအရာသည် ဈေးဝယ်ထွက်ရသကဲ့သို့ ရိုးရှင်းသော ကိစ္စ တစ်ခု ပင် ဖြစ်နေလေ၏။

'သူတို့က ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ကြီးမားကျယ်ပြန့်မှုကို တကယ် နားမလည်ကြဘူးပဲ...'

မုယွင်ကဲ့က အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"မင်းတို့က ဟူယန်ရဲ့ တပည့်တွေ ဖြစ်နေရင်တောင်မှ ငါ့ရဲ့ ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်ကို ဒုက္ခပေးနေတဲ့ ဒီ နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိ ပြဿနာကို မင်းတို့ အရမ်း လျှော့တွက်နေကြတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

အိုးယန်နှင့် အခြား နှစ်ဦးသည် မုယွင်ကဲ့ကို ကြည့်ကာ အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး ဘာမှ မပြောခဲ့ကြချေ။

အိုးယန်သည် ပြုံးလျက် ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး ပြောဆိုလိုက်လေသည်...

"ဆရာကတော် ပြောတာ မှန်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ တခြား နည်းလမ်း မရှိဘူး မဟုတ်လား... ကျွန်တော်တို့ စမ်းကြည့်ရင်ကော ဘယ်လိုလဲ... အရင်ဆုံး ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ရမလဲ..."

မုယွင်ကဲ့သည် ပြုံးဖြီးဖြီး လုပ်နေသော အိုးယန်ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အဝေးရှိ နှဲ တောင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလျက် ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ဒီ အင်မော်တယ် နှိမ်နင်းခြင်း တာအိုရတနာက အင်မော်တယ် နှိမ်နင်းခြင်း လို့ နာမည်ပေးထားပေမယ့် တကယ်တော့ အဲဒါက ဘိုးဘေး အတွက် အင်မော်တယ်၏ အကြွင်းအကျန်တွေကို အားမွေးဖို့ နေရာ တစ်ခု သက်သက်ပါပဲ... ပထမ ပြဿနာက တာအိုရတနာကို ဘယ်လို နိုးထအောင် လုပ်မလဲ ဆိုတာပါပဲ..."

ချန်ချန်ရှန်းသည် သူ၏ အရှေ့ရှိ နှဲ တောင်ကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"တာအိုရတနာ တစ်ခုကို နိုးထစေဖို့ နည်းလမ်း နှစ်ခုပဲ ရှိတယ်... တစ်ခုက သူ့ရဲ့ သခင်ကို အသိအမှတ်ပြုခြင်း ကနေတစ်ဆင့် ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုက တခြား တာအိုရတနာ တစ်ခုက သူ့ကို တာအိုတုံ့ပြန်မှု ဖြစ်စေတာပဲ..."

မုယွင်ကဲ့သည် ချန်ချန်ရှန်းကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ပေသည်။ သူမ၏ အရှေ့ရှိ လူငယ်လေးသည် တာအိုရတနာများ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောဆိုနိုင်လေ၏။ သူသည် တစ်ခုခုတော့ စွမ်းဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိပုံ ရပေသည်။

သို့သော် မုယွင်ကဲ့က သက်ပြင်းကို ညင်သာစွာ ချလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်လေသည်...

"အမှန်ပါပဲ... ဒါပေမဲ့ တာအိုရတနာတွေက အရမ်းကို ရှားပါးတယ်... မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေကိုးခု မှာတောင် လူတိုင်းအတွက် တစ်ခု မရှိပါဘူး... သူတို့ကို ဘယ်လိုလုပ် လွယ်လွယ်ကူကူ ငှားလို့ ရမှာလဲ... ပြီးတော့ ဒီကိစ္စက ငါ့ရဲ့ ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်ရဲ့ အကြီးမားဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်နဲ့ သက်ဆိုင်နေတာ ဆိုတော့ တခြားသူတွေကို ဘယ်လိုလုပ် ထုတ်ဖော်ပြောပြလို့ ရမှာလဲ..."

အိုးယန်နှင့် အခြား နှစ်ဦးသည် အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး မုယွင်ကဲ့၏ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများကို မယုံကြည်ခဲ့ကြချေ။ သူတို့၏ တောင်သခင်သည် အမြဲတမ်း အရှက်မဲ့စွာ နေထိုင်ခဲ့သော အင်မော်တယ် တစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့ပြီး ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်မျိုးကို ပြင်ပကမ္ဘာသို့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မကြေညာနိုင်ကြောင်းကို သူတို့ ပို၍ ယုံကြည်ချင်ကြလေ၏။

ထို့ပြင် တစ်ဦးတည်းသော ပြီးတော့ နောက်ဆုံး အင်မော်တယ် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော သူမသည် တောင်သခင် ရာထူးကို ရရှိပြီးနောက် သူမ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သေချာပေါက် တင်းကြပ်စွာ ကာကွယ်ထားမည် ပင် ဖြစ်လေ၏။

အိုးယန်သည် ဤသိက္ခာဖုံးလွှမ်းမှုကို ဆွဲဖြဲရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိချေ။ သူသည် ခေါင်းကို ကုတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ တာအိုရတနာ တစ်ခုတော့ ရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ တာအိုရတနာ နှစ်ခု ကြားက တာအိုတုံ့ပြန်မှု ကို ဘယ်လို ဖြစ်ပေါ်စေရမလဲ..."

မုယွင်ကဲ့သည် အိုးယန်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်လေသည်...

"မင်းဆီမှာ တာအိုရတနာ တစ်ခု ရှိတယ် လို့..."

'ဒါက မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေကိုးခု တောင်မှ လူတိုင်း ပိုင်ဆိုင်ဖို့ အာမမခံနိုင်တဲ့ တာအိုရတနာ တစ်ခုလေ... အိုးယန် ဆီမှာ တကယ် ရှိနေတယ် ဟုတ်လား...'

'သူ့ရဲ့ လေသံ အရ သူက အဲဒါကို အမြဲတမ်း သယ်သွားသယ်လာ လုပ်နေပုံ ရတယ်...'

ဘေးတွင် ရှိနေသော ချန်ချန်ရှန်းသည် တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး အေးအေးဆေးဆေး ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"တာအိုရတနာတွေ ကြားက တာအိုတုံ့ပြန်မှု က အဲဒါကို အစပျိုးဖို့ ပိုင်ရှင် နှစ်ယောက်စလုံးက တာအိုရတနာကို ပူးပေါင်းပြီး အသက်သွင်းဖို့ လိုအပ်တယ်... စီနီယာအစ်ကိုကြီး ဆီမှာ တစ်ခု ရှိပေမယ့် ဆရာကတော်က ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်ရဲ့ ဒီ အင်မော်တယ် နှိမ်နင်းခြင်း တာအိုရတနာရဲ့ ပိုင်ရှင် မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် ယူဆတယ်..."

"တာအိုရတနာတွေ အကြောင်း ပြောရမယ် ဆိုရင် ကျွန်တော့်ဆီမှာလည်း တစ်ခု ရှိတယ်..." ပိုင်ယွီက ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်လေ၏။

ပိုင်ယွီ၏ စကားများက အိုးယန်နှင့် ချန်ချန်ရှန်း နှစ်ဦးစလုံးကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့ပြီး မုယွင်ကဲ့မှာမူ ပိုင်ယွီကို ကြောင်တောင်တောင် စိုက်ကြည့်နေမိလေ၏။ သူမ၏ ကပ်ဘေးဒုက္ခ ဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့် ရှစ်လွှာ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့်ပင် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ ဦးနှောက်သည် လုံလောက်မှု မရှိသကဲ့သို့ ခံစားနေရပေသည်။

'တာအိုရတနာတွေက ဘယ်တုန်းက ဂေါ်ဖီထုပ်တွေလို ပေါများသွားတာလဲ... ငါ့အရှေ့က ဒီ ကောင်လေး သုံးယောက် ဆီမှာ နှစ်ခုတောင် ရှိနေတယ် ဟုတ်လား...'

အိုးယန်နှင့် အခြား တစ်ယောက်သည် ပိုင်ယွီကို ဝေခွဲမရစွာ ကြည့်ရန် ခေါင်းလှည့်လိုက်ကြလေ၏။ ထိုအခါ ပိုင်ယွီသည် သူ၏ လက်ထဲရှိ ပေတံကို မြှောက်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောဆိုလိုက်ပေသည်...

"ဒါက ချင်းယွင်ဂိုဏ်းရဲ့ ချင်းယွင် လျှို့ဝှက်ရတနာ... ကောင်းကင်တိုင်းတာခြင်း ပေတံ ပါ..."

---

အခန်း ၂၀၆ - တာအိုတုံ့ပြန်မှု ဆိုတာ တိုက်မိခြင်းပဲ

မုယွင်ကဲ့ တစ်ယောက်တည်း သာမက အိုးယန်နှင့် ချန်ချန်ရှန်းတို့သည်လည်း သူ၏ လက်ထဲရှိ ကောင်းကင်တိုင်းတာခြင်း ပေတံကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကိုင်ထားသော ပိုင်ယွီကို အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြလေ၏။

ဤတာအိုရတနာ အကြောင်း ပိုင်ယွီ ပြောဆိုပုံမှာ သူက လမ်းပေါ်မှ ကောက်ရလာသကဲ့သို့ ပင် ဖြစ်နေလေ၏။

"အဲဒီ အလင်းတန်း ဘောလုံးကြီးက ဒီ ကောင်းကင်တိုင်းတာခြင်း ပေတံ လား..." အိုးယန် ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်တိုင်းတာခြင်း ပေတံကို ထိရန် လက်ဆန့်တန်းလိုက်သော်လည်း ပိုင်ယွီက သူ၏ လက်ကို ရိုက်ချလိုက်ပေသည်။

"စီနီယာအစ်ကိုကြီး... တာအိုရတနာ တစ်ခုမှာ ဝိညာဉ် ရှိတယ်... တခြားသူတွေကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပေးလို့ မရဘူး..."

ပိုင်ယွီသည် ဒေါသထွက်နေသော အိုးယန်ကို ကြည့်ကာ သဘာဝကျသည့်အရာ တစ်ခုကဲ့သို့ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

'တာအိုရတနာ မရှိတဲ့သူ ဘယ်သူရှိလို့လဲ... မင်းက ငါ့ကို အထင်သေးနေတာလား... ဘယ်လောက်တောင် ကပ်စေးနှဲလိုက်သလဲ... မင်းက ငါ့ကို ထိခွင့်တောင် မပေးဘူးလား...'

အိုးယန်သည် ပိုင်ယွီကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း သံသယ အရိပ်အယောင်တစ်ခု သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကျန်ရစ်နေခဲ့ပေသည်။

'ဒီ အမြဲတမ်း ကံဆိုးတတ်တဲ့ကောင်က ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက် ကံကောင်းသွားတာလဲ...'

ဤရှေးခေတ် ဓားအင်မော်တယ် လူဝင်စားတွင် သာမန်မဟုတ်သော ပါရမီနှင့် ဆွဲဆောင်မှု ရှိသော်လည်း ထို ထင်ရှားနေသော ကံတရား ၁ မှာ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

အိုးယန် ပိုင်ယွီ၏ ကံတရား ၁ ကို ပထမဆုံး မြင်တွေ့ခဲ့ချိန်တွင် သူက ပိုင်ယွီအား လှောင်ပြောင်ခဲ့လေ၏။

"ဘာလို့ ဓားကျင့်ကြံရတာလဲ... မင်းရဲ့ ပါရမီနဲ့ဆိုရင် မင်းက လှံကို ကျင့်ကြံသင့်တာ..."

'ရှေးခေတ် ကတည်းက လှံ အသုံးပြုသူတွေမှာ ကံတရား ရှိတယ် ဆိုတာ မင်း မသိဘူးလား...'

'တောင်ထိပ်ငယ်လေး ဒီရက်ပိုင်း ဖြတ်သန်းခဲ့ရသောအရာများကို ကြည့်လိုက်... ပထမဆုံး ရှောင်ပိုင်၏ သင်္ချိုင်းကို တူးဖော်ခံရပြီး ယခုအခါ အလောင်း မကောင်းဆိုးဝါး တစ်ကောင် ဖြစ်မည်ဟု သံသယရှိရသော သူ၏ တာအိုလက်တွဲဖော်ကို သုတ်သင်ရန် ပြင်ဆင်နေရပေသည်'

'ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး အတွက် တိုင် တစ်တိုင် ဖြစ်လာပြီး အရာအားလုံး အဖြစ် တိုက်ရိုက် အသွင်ပြောင်းသွားခဲ့တဲ့ သူ့ရဲ့ ယခင်ဘဝ အကြောင်း ကိုတော့ ပြောမနေနဲ့တော့... သူက အဲဒီလောက်တောင် သနားစရာ ကောင်းနေခဲ့တာတောင်မှ နေ့တိုင်း ကြွားလုံးထုတ်ပြီး လမ်းလျှောက်နေတုန်းပဲ... ဘာလို့လဲ...'

အိုးယန်သည် စပ်ဖျဉ်းဖျဉ်း ဖြစ်နေသော သူ၏ လက်ဖဝါးကို ပွတ်သပ်ကာ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

"မင်းက ချင်းယွင်ဂိုဏ်းရဲ့ တာအိုရတနာကို ထုတ်ယူလာတာလေ... ဂိုဏ်းချုပ် အဘိုးကြီးက မင်းကို မသတ်ဘူးလား..."

'အဲဒီ ကပ်စေးနှဲတဲ့ အဘိုးကြီးက သူ ရေးကူခဲ့တဲ့ အကြွေးစာချုပ်တွေကိုတောင် အသိအမှတ်မပြုခဲ့ဘူးလေ... ဒီတစ်ကြိမ်မှာ သူက ပိုင်ယွီကို ချင်းယွင်ဂိုဏ်းရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ပေးရလောက်အောင် ရက်ရောနေခဲ့တာလား...'

ပိုင်ယွီ ပခုံးတွန့်ကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်...

"ဂိုဏ်းချုပ်က ကျွန်တော့်ကို ဘာလို့ သတ်ရမှာလဲ... သူ ကိုယ်တိုင် ကျွန်တော့်ကို ပေးခဲ့တာလေ..."

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ... သူက အဲဒီလောက် သဘောကောင်းနိုင်လို့လား... ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ဆေးတောင်ထိပ် အတွက် အကြွေးစာချုပ် တစ်ခု ရေးပေးတုန်းက သူ ကျွန်တော့်ကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆုတ်ဖြဲလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တာ..." အိုးယန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ဆဲဆိုလိုက်လေ၏။

"အဲဒါ အမှန်ပါပဲ... စီနီယာအစ်ကို ပိုင် ပြောတာ မှန်ပါတယ်..." ချန်ချန်ရှန်းသည် ပိုင်ယွီ၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ချန်ရှန်း... မင်းလည်း ဒီအကြောင်းကို သိတာလား..." အိုးယန်သည် ချန်ချန်ရှန်း၏ စကားများကို ကြားသောအခါ အံ့အားသင့်စွာ ခေါင်းလှည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

ချန်ချန်ရှန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲ အနိုင်ရသူ အတွက် ဆုလာဘ်ကို စီနီယာအစ်ကိုကြီး မှတ်မိသေးလား..."

"အဲဒီ မျောက် ပြပွဲကို ဘယ်သူက မှတ်မိမှာလဲ... သူတို့က ဘယ်လို သူတောင်းစားရဲ့ အကျွင်းအကျန် မျိုးကို ပေးနိုင်မှာလဲ... နေပါဦး... ခဏလေး... အဲဒီ ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲရဲ့ ဆုလာဘ်က ဒီအရာလို့ မင်း ပြောနေတာလား..." အိုးယန်သည် ပိုင်ယွီ၏ လက်ထဲရှိ ကောင်းကင်တိုင်းတာခြင်း ပေတံကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

ချန်ချန်ရှန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"မူလက တာအို လေ့လာခြင်း ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ဂိုဏ်းချုပ်က ချင်းယွင်ဂိုဏ်းရဲ့ သူတော်စင်မှာ အသုံးဝင်တဲ့ ပစ္စည်း တစ်ခု ရှိသင့်တယ်လို့ ပြောပြီး ဒီ ကောင်းကင်တိုင်းတာခြင်း ပေတံကို ကျွန်တော့်ကို ပေးခဲ့တာပါ... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က အဲဒါနဲ့ ရေစက် မပါဘူးလေ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော် အဲဒါကို ကိုင်ထားလို့ မရခဲ့ဘူး... ဒါပေမဲ့ ဂျူနီယာညီလေး ပိုင် ဖြတ်သွားတဲ့ အခါ အဲဒါက သူ့ရဲ့ လက်ထဲကို အလိုအလျောက် ပျံသန်းသွားခဲ့တာပါ... ပါရမီ အရ ပြောရရင် ကျွန်တော်က ဂျူနီယာညီလေး ပိုင် ထက် တကယ်ပဲ ညံ့ပါတယ် ဆိုတာ ဝန်ခံရပါမယ်..."

ချန်ချန်ရှန်း စကားပြောချိန်တွင် သူ၏ မျက်နှာပေါ်၌ မနာလိုမှု အရိပ်အယောင်မျှ မရှိချေ... ထိုအစား ထိုအရာမှာ ပိုင်ယွီ၏ ပါရမီကို အမှန်တကယ် လေးစားအားကျမှု သက်သက်သာ ဖြစ်လေ၏။

ပိုင်ယွီမှာမူ နှိမ့်ချမှုကို ပြသသည့်အနေဖြင့် ချန်ချန်ရှန်းကို လက်အုပ်ချီလိုက်ပေသည်။

အိုးယန် တစ်ယောက်တည်းသာ ချဉ်စူးစူးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ဘာတွေ ဂုဏ်ယူစရာ ရှိလို့လဲ... နောက်ဆုံးတော့ မင်းက တတိယကောင် မလိုချင်တာကို ကောက်ယူလိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား... တခြားလူတွေ မလိုချင်တဲ့ အရာက မင်းအတွက်တော့ ရတနာ တစ်ခု ဖြစ်နေတာပေါ့..."

အိုးယန်၏ ချဉ်စူးစူး မနာလိုမှုကို ပိုင်ယွီက အလိုအလျောက် လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး ကောင်းကင်တိုင်းတာခြင်း ပေတံကိုသာ ကြည့်နေလေ၏။ သူ၏ အခွင့်အရေးသည် ဤနေရာတွင် ရှိနေသည်ဟု အမြဲတမ်း ခံစားနေရသော်လည်း တစ်ခဏမျှ ထို အခွင့်အရေးမှာ ဘာလဲ ဆိုသည်ကို သူ မသိခဲ့ချေ။

'ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို တိုင်းတာဖို့နဲ့ ကြီးမားတဲ့ ကံကြမ္မာအကျိုးဆက်နဲ့ တာအို ထဲကို ဝင်ရောက်ဖို့ ငါက ရည်ရွယ်ထားတာများလား...'

သူ၏ ယခင်ဘဝက ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်သော လုပ်ရပ်များကို တွေးမိပြီး ယခုအခါ ကောင်းကင်ကို လိုက်နာရန် ပြောဆိုခံရခြင်းက ပိုင်ယွီအတွက် ရယ်စရာ ကောင်းသည်ဟု ခံစားရပေသည်။

ပိုင်ယွီသည် သူ၏ လက်ထဲရှိ ကောင်းကင်တိုင်းတာခြင်း ပေတံကို ခါယမ်းကာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"တာအိုရတနာ တစ်ခုဟာ တာအိုရတနာ တစ်ခု ဖြစ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက အဲဒီထဲမှာ တာအို စည်းချက် ထက် ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ အရာတစ်ခု ပါဝင်နေလို့ပဲ... ဥပဒေသ ဆိုတာ ခန္ဓာကိုယ် ပေါင်းစပ်ခြင်း အဆင့်နဲ့ အထက်က မဟာကျင့်ကြံသူတွေပဲ စုစည်းနိုင်တဲ့ အရာလေ... မတူညီတဲ့ ဥပဒေသ နှစ်ခု ဆုံတွေ့တဲ့ အခါ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးမှာ တာအိုတုံ့ပြန်မှု တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မယ်..."

ဤအချိန်တွင် ပိုင်ယွီသည် အိုးယန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ပိုင်ယွီက သူ၏ ခွေး အကြောင်း ပြောနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း အိုးယန် ချက်ချင်း သိလိုက်လေ၏။

အိုးယန် ချက်ချင်း ရင်ကော့လိုက်ပေသည်။

'တန်ဖိုးရှိတဲ့ တာအိုရတနာ မရှိတဲ့သူ ဘယ်သူရှိလို့လဲ...'

ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီးနောက် အိုးယန်သည် လက်ဖဝါးကို ဆန့်ထုတ်ကာ အသံနက်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်...

"ခွေး... လာစမ်း..."

ပန်းပင်လယ် ထဲတွင် မျောက် ရှောင်ပြေစန်းနှင့် ဆော့ကစားနေသော လျန်ကျိုက်သည် ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားပြီး၎င်း၏ ခွေး မျက်နှာ ပေါ်တွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားကာ အိုးယန်၏ လက်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားလေတော့သည်။

အိုးယန်သည် ခွေးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ကာ လူတိုင်း မြင်နိုင်ရန် ဂုဏ်ယူစွာ မြှောက်ပြလိုက်ပြီးနောက် မုယွင်ကဲ့ကို ခေါင်းညိတ်ပြကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"နေနဲ့ လကို မျိုချနိုင်တဲ့ ဒီ ကောင်းကင်အူသံ ခွေး ဟာ ကျွန်တော့်ရဲ့ မွေးရာပါ တာအိုရတနာ ပဲ..."

"နေနဲ့ လကို မျိုချနိုင်တဲ့ ကောင်းကင်အူသံ ခွေး ဟုတ်လား... စီနီယာအစ်ကိုကြီး... အဲဒါကို လျန်ကျိုက် လို့ ခေါ်တာ မဟုတ်ဘူးလား..." ချန်ချန်ရှန်းက စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

အိုးယန်သည် ချန်ချန်ရှန်း၏ နဖူးကို ပြင်းထန်စွာ တစ်ချက် ခေါက်လိုက်ပေသည်။

'သူ ဟန်ရေးပြနေတာကို နှောင့်ယှက်တဲ့ ဒီလို ဂျူနီယာညီလေးမျိုး ရှိပါ့မလား...'

မုယွင်ကဲ့သည် အချင်းချင်း ငြင်းခုံနေကြသော လူငယ် သုံးဦးကို ကြည့်နေလေ၏။ ကပ်ဘေးဒုက္ခ ဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့် ရှစ်လွှာ ကျွမ်းကျင်သူနှင့် ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်၏ တောင်သခင် တစ်ဦးအနေဖြင့် ယနေ့ သူမ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အဖြစ်အပျက်များသည် ဤကမ္ဘာကြီး အပေါ် သူမ၏ နားလည်မှုကို များစွာ ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်လေ၏။

လူငယ် တစ်ဦးက တာအိုရတနာများအကြောင်း ရေရေလည်လည် ပြောဆိုနေလေ၏။

အခြား လူငယ် တစ်ဦးက တာအိုရတနာ တစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုတ်ယူလာလေ၏။

'ပြီးတော့ ထူးဆန်းတဲ့ ပုံသဏ္ဍာန် ရှိတဲ့ ခွေး တစ်ကောင်ကို ကိုင်ထားတဲ့ အိုးယန်က အဲဒါကို တာအိုရတနာ တစ်ခုလို့တောင် အခိုင်အမာ ပြောနေတယ် လေ...'

ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်၏ တောင်သခင် အနေဖြင့် သူမတွင် သူမ၏ မွေးရာပါ မှော်လက်နက် အဖြစ် တာအိုရတနာ တစ်ခုပင် မရှိခဲ့ချေ။

'ဒါပေမဲ့ ဒီ လူငယ် သုံးယောက်ရဲ့ လက်ထဲမှာတော့ တာအိုရတနာတွေက ဖုန်တွေလို ပေါများနေတယ် ဟုတ်လား...'

သို့သော် ပိုင်ယွီ၏ လက်ထဲရှိ ကောင်းကင်တိုင်းတာခြင်း ပေတံမှဖြစ်စေ၊ အိုးယန် ကိုင်ထားသော ခွေး ထံမှဖြစ်စေ... မုယွင်ကဲ့သည် သူတို့ထံမှ သိမ်မွေ့စွာ ထွက်ပေါ်နေသော ဖြူစင်သည့် တာအိုကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနိုင်ပေသည်

'အဲဒါက ဥပဒေသရဲ့ စွမ်းအား အစစ်အမှန် ပဲ...'

'သူတို့ရဲ့ လက်ထဲမှာ တကယ်ပဲ တာအိုရတနာတွေ ရှိနေကြတာပဲ...'

"ငါ့ရဲ့ ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်ဟာ အထီးကျန်နေခဲ့ပြီး အပြင်ကမ္ဘာက ဒီလောက်တောင် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နေပြီလား... ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ အပြင်ထွက်သွားတဲ့ တပည့်တွေက ဘာမှ ပြန်မယူလာကြဘဲ အများစုက ကိုယ်ဝန်တွေနဲ့ ပြန်လာကြတာလဲ..." မုယွင်ကဲ့သည် ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်၏ စနစ်ကို ရုတ်တရက် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သံသယ ဝင်လာခဲ့လေ၏။

ထိုအချိန်တွင် အိုးယန်သည် ခွေးကို မြှောက်ကိုင်ထားပြီး ပိုင်ယွီနှင့် ချန်ချန်ရှန်းတို့ကို မေးမြန်းလိုက်ပေသည်...

"အခု ဘယ်လိုလုပ်မလဲ... ငါတို့ အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ..."

ချန်ချန်ရှန်း တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ တာအိုရတနာ နှစ်ခု ရှိနေပြီ ဆိုတော့ သူတို့ကို တာအိုတုံ့ပြန်မှု တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေပြီး အဝေးမှာ ရှိနေတဲ့ အင်မော်တယ် နှိမ်နင်းခြင်း တာအိုရတနာကို ပါဝင်လာအောင် လှုံ့ဆော်ပေးလို့ ရပြီပေါ့..."

'တနည်းအားဖြင့် ကစားသမား နှစ်ယောက် ကစားတဲ့ ဂိမ်းကနေ ကစားသမား အများကြီး ကစားတဲ့ ဂိမ်း အဖြစ် ပြောင်းသွားတာပေါ့...'

'တာအိုရတနာတွေကို ဒီလို ဖောက်ပြန်တဲ့ နည်းလမ်း မျိုးနဲ့ ကစားကြတာလား...'

အိုးယန်သည် သူ၏ လက်ထဲရှိ လျန်ကျိုက်ကို ပိုင်ယွီထံသို့ အထင်သေးစွာ ပစ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် ချန်ချန်ရှန်းကို ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ဒီ တာအိုတုံ့ပြန်မှု ဆိုတာကို ဖြစ်ပေါ်လာအောင် သူတို့ကို ဘယ်လို လုပ်ရမှာလဲ..."

ချန်ချန်ရှန်းသည် သူ၏ လက်များကို ဖြန့်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"စီနီယာအစ်ကိုကြီး... အဲဒါကို ကျွန်တော် မသိဘူး... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တာအိုရတနာ တစ်ခု ရရှိဖို့ ဆိုတာကတောင် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် အတွက် ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အရေး တစ်ခု ဖြစ်နေပြီလေ... တာအိုရတနာတွေ ကြားက တာအိုတုံ့ပြန်မှုကို ဘယ်လို လှုံ့ဆော်ရမလဲ ဆိုတာကို ဘယ်သူက သိနိုင်မှာလဲ..."

ချန်ချန်ရှန်း စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လျန်ကျိုက်ကို ဖမ်းထားသော ပိုင်ယွီသည် ကောင်းကင်တိုင်းတာခြင်း ပေတံကို မြှောက်ကာ လျန်ကျိုက်၏ ခွေး ဖင်ကို ရိုက်လိုက်လေ၏။

ရုတ်တရက် အရိုက်ခံလိုက်ရသဖြင့် လျန်ကျိုက် တုန်ယင်သွားပြီး ထူးဆန်းသော သက်တောင့်သက်သာ ရှိမှု ခံစားချက် တစ်ခု ၎င်း၏ လည်ချောင်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာကာ အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ဟောင်လိုက်ပေသည်။

ပိုင်ယွီသည် လျန်ကျိုက်ကို အမူအရာ ကင်းမဲ့စွာ ကိုင်ထားပြီး ရိုက်နေရင်း ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"တာအိုရတနာတွေ ကြားက ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုဟာ သဘာဝကျကျပဲ တိုက်မိခြင်း ကနေတစ်ဆင့် လှုံ့ဆော်ပေးဖို့ လိုအပ်တယ်..."