အခန်း ၃၃၁

အခန်း (၃၃၁) - ဂမ္ဘီရပညာရှင်နှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ဆုံတွေ့ခြင်း

ရွှီနင် သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဂမ္ဘီရပညာရှင်များနှင့် ထိတွေ့ခွင့်ရတော့မည် ဖြစ်လေသည်။

အကယ်၍ သူသာ ဤအခွင့်အရေးအား ဆုပ်ကိုင်နိုင်ပြီး ဂမ္ဘီရပညာရှင်များ၏ အရင်းအမြစ်များကို ရယူနိုင်ခဲ့လျှင် သို့မဟုတ် မဟူရာမိုးမခကျောင်းတော်သို့ ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်ခွင့် ရခဲ့မည်ဆိုပါက သူ၏ ဂမ္ဘီရပညာရှင်ဘဝ ခရီးလမ်းကို တရားဝင် စတင်နိုင်တော့မည် ဖြစ်ပေသည်။

“ကောင်းပြီလေ”

ရွှီနင်က အလုပ်ကို လက်ခံလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ တုရှောင်လည်း ပြုံးလိုက်လေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ လမ်းခရီးတွင် အန္တရာယ်များ ရှိနေဆဲဖြစ်ရာ ရွှီနင် ငြင်းဆန်သွားမည်ကို သူ စိုးရိမ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဘယ်တော့လောက် ထွက်ကြမလဲ”

ရွှီနင်က မေးလိုက်သည်။

“မနက်ဖြန်မနက် ထွက်မယ်”

တုရှောင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင်လည်း ကျုပ် ပစ္စည်းတွေသိမ်းပြီး ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ခွမ်ဖုန်းကိုယ်ရံတော်အဖွဲ့အစည်းဆီကို ဒီညပဲ လာခဲ့မယ်”

ရွှီနင်က ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပါပြီ”

တုရှောင်က ပြန်ဖြေလေသည်။

…

တစ်လဟူသော အချိန်ကာလမှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေသည်။

သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသော မိုးကြောင့် လမ်းများပေါ်တွင် ရွှံ့ဗွက်များ ထနေလေသည်။

ကိုယ်ကျပ်အဝတ်အစားများနှင့် မိုးကာအင်္ကျီများကို ဝတ်ဆင်ထားကြသော လူတစ်စုသည် မြင်းများအား စီးနင်းကာ ကုန်ပစ္စည်းများ တင်ဆောင်ထားသော လှည်းတစ်စီးကို ဝန်းရံထားကြလေသည်။

သူတို့ထဲမှ အများစု၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သတိထားနေမှုများကို တွေ့မြင်နိုင်ပေသည်။

သူတို့မှာ မဟူရာမိုးမခကျောင်းတော်သို့ ကုန်ပစ္စည်းများ ပို့ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်နေကြသော ခွမ်ဖုန်းကိုယ်ရံတော်အဖွဲ့အစည်းမှ အဖွဲ့ဝင်များပင် ဖြစ်သည်။

“နောက်ထပ် မိုင်နှစ်ဆယ်လောက်သွားရင် ရှေ့က ခရိုင်မြို့ကို ရောက်ပြီ။ အဲဒီရောက်ရင် တည်းခိုစရာနေရာရှာပြီး နှစ်ရက်လောက် နားကြမယ်၊ ပြီးမှပဲ ခရီးဆက်ကြတာပေါ့”

အဖွဲ့၏ ရှေ့ဆုံးမှ မြင်းစီးလာသော လူသန်ကြီးက နောက်သို့လှည့်ကာ အော်ပြောလိုက်သည်။

ထိုလူသန်ကြီးမှာ ယောင်ဖုန်ဟု အမည်ရသော ခွမ်ဖုန်းကိုယ်ရံတော်အဖွဲ့အစည်း၏ ခေါင်းဆောင်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဤအစောင့်အရှောက်တာဝန်မှာ အလွန်အရေးကြီးသောကြောင့် ယောင်ဖုန်ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယောင်ဖုန်၏ အော်သံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ နောက်မှလိုက်ပါလာသော လူတစ်ဒါဇင်ခန့်၏ မျက်နှာများတွင် အပြုံးကိုယ်စီ ပေါ်လာကြသည်။

သူတို့သည် ခရီးစဉ်တစ်လျှောက်လုံး မနားတမ်း ခရီးနှင်လာခဲ့ကြသဖြင့် ကိုယ်ရောစိတ်ပါ အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူတို့သာ နှစ်ရက်ခန့် အနားယူနိုင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် အကျိုးရှိပေလိမ့်မည်။

ရွှီနင်သည် ဤအဖွဲ့ထဲတွင် ပါဝင်လာခဲ့သော်လည်း သူ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေများမှာ အခြားသူများထက် ပိုကောင်းလေသည်။

“ညီလေးရွှီ”

ရွှီနင်အား ဤအစောင့်အရှောက်တာဝန်ကို လိုက်ပါရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သော တုရှောင်သည် မြင်းစီး၍ အနားသို့ ရောက်လာသည်။

သူသည် ရွှီနင်အပေါ် အလွန် ယဉ်ကျေးပျူငှာလေသည်။

လွန်ခဲ့သော တစ်လတာကာလအတွင်း ခွမ်ဖုန်းကိုယ်ရံတော်အဖွဲ့အစည်းမှ အဖွဲ့ဝင်များသည် ဓားပြအဖွဲ့ သုံးဖွဲ့နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

ပထမ အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့မှာ အဖွဲ့အသေးလေးများသာ ဖြစ်သဖြင့် ခွမ်ဖုန်းကိုယ်ရံတော်အဖွဲ့အစည်းမှ အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် တတိယအကြိမ်တွင်မူ သူတို့သည် အစွမ်းထက်သော မြင်းစီးဓားပြအဖွဲ့နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရလေသည်။

ထိုမြင်းစီးဓားပြများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ခွမ်ဖုန်းကိုယ်ရံတော်အဖွဲ့အစည်းမှ အဖွဲ့ဝင်များအားလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြပြီး လူအများအပြား အသက်ပေးရတော့မည်ဟုပင် တွေးထင်ထားခဲ့ကြလေသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ရွှီနင်သည် ရှေ့သို့ထွက်လာပြီး လျှပ်စီးသကဲ့သို့ အမြန်နှုန်းဖြင့် မြင်းစီးဓားပြခေါင်းဆောင်၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ချလိုက်ရာ အသေအပျောက်များ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည့် တိုက်ပွဲအား အလွယ်တကူပင် ပြေလည်သွားစေခဲ့သည်။

ဤအဖြစ်အပျက်သည် ခွမ်ဖုန်းကိုယ်ရံတော်အဖွဲ့အစည်းမှ လူများအား သူတို့ရှေ့ရှိ ဓားသမားမှာ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်ကြောင်း သိရှိသွားစေခဲ့သည်။

ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် ရွှီနင်သည် ခွမ်ဖုန်းကိုယ်ရံတော်အဖွဲ့အစည်းအတွင်း၌ ကြီးမားသော ဂုဏ်သိက္ခာများကို ရရှိခဲ့ပြီး အဖွဲ့ဝင်အများအပြား၏ လေးစားမှုကိုလည်း ရရှိခဲ့လေသည်။

“အစ်ကိုတု”

တစ်လခန့် အတူတကွ ခရီးသွားခဲ့ပြီးနောက် ရွှီနင်သည် တုရှောင်နှင့် အတော်လေး ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

“မင်း ငါတို့နဲ့အတူ လိုက်လာတာဆိုတော့ ငါတို့ ပိုပြီး စိတ်အေးရတာပေါ့”

တုရှောင်သည် ရွှီနင်အား ဆွဲခေါ်လာခဲ့မိသည့်အတွက် ဝမ်းသာနေမိသည်။

“ငါတို့ ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ရောက်သွားရင် မင်းကို အပိုဆုကြေး ထပ်ပေးမယ်လို့ ငါ့အစ်ကိုက ပြောတယ်”

တုရှောင်က ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင်လည်း ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်ဗျာ”

ရွှီနင်က ထိုသို့ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏ ရင်ထဲတွင်မူ မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိခဲ့ချေ။

ခွပ်... ခွပ်... ခွပ်...

မိုးရေထဲတွင် မြင်းခွာသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေလေသည်။

အဖွဲ့သည် ရှေ့သို့ ဆက်လက်ချီတက်သွားကြသည်။

“ဟင်”

ရုတ်တရက် အလိုအလျောက် သိမြင်နိုင်သော အန္တရာယ်အာရုံတစ်ခုသည် ရွှီနင်၏ ရင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး သူ၏ စိတ်အာရုံတစ်ခုလုံး တင်းမာသွားရတော့သည်။

ရွှစ်...

ချွန်ထက်သော မြားတစ်စင်းသည် ထူထပ်သော တောအုပ်ထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

“သတိထားကြ”

ရွှီနင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဖတ်...

ရှေ့ဆုံးမှ မြင်းစီးလာသော ယောင်ဖုန်၏ လက်မောင်းကို မြားထိမှန်သွားလေသည်။

“ရန်သူတွေ လာပြီ”

ယောင်ဖုန် ထိတ်လန့်သွားရသည်။

ရွှီနင် အော်ဟစ်လိုက်ချိန်တွင် ယောင်ဖုန်သည်လည်း အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။

သူသည် အလျင်အမြန် ရှောင်တိမ်းလိုက်သော်လည်း ခြေတစ်လှမ်း နောက်ကျသွားခဲ့သဖြင့် မြားထိမှန်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

“မြားမှာ အဆိပ်တွေ သုတ်ထားတယ်”

ယောင်ဖုန်သည် သူ၏ ဒဏ်ရာကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ ဒဏ်ရာထဲတွင် အစိမ်းပုပ်ရောင် အဆိပ်များ ပျံ့နှံ့နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်လေသည်။

ယောင်ဖုန်သည် အံကြိတ်ကာ သူ၏ ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ဒဏ်ရာရနေသော လက်မောင်းကို ဖြတ်ချလိုက်တော့သည်။

ယောင်ဖုန်၏ သိုင်းလောကအတွင်း နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အတွေ့အကြုံများအရ အကယ်၍ သူသာ ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့ပါက လက်မောင်းအစား အသက်ကိုပါ ဆုံးရှုံးရပေလိမ့်မည်။

အဖွဲ့သည် တိုက်ခိုက်ခံရချိန်တွင် ထိတ်လန့်သွားကြပြီး သူတို့၏ အစီအစဉ်များမှာ ရှုပ်ထွေးသွားရတော့သည်။

ရွှစ်...

မြားမိုးများ ရွာကျလာလေသည်။

သို့သော် ဤကိုယ်ရံတော်များသည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီး အတွေ့အကြုံရှိသူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ မြားထိမှန်ခြင်း မရှိခဲ့ကြပေ။

ထိုအချိန်မှာပင် မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော လူတစ်ဒါဇင်ကျော်ခန့်သည် ထူထပ်သော တောအုပ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာကြပြီး ကိုယ်ရံတော်အဖွဲ့ဝင်များဆီသို့ ပြေးဝင်လာကြလေတော့သည်။

“ရန်သူတွေကို တိုက်ခိုက်ကြ”

ယောင်ဖုန်က ချက်ချင်းပင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် နှစ်ဖက်အုပ်စုတို့မှာ စတင် တိုက်ခိုက်ကြလေသည်။

‘ဒီတစ်ခေါက် ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှုက အရင်ကနဲ့ မတူသလိုပဲ’

ရွှီနင်သည် ရန်သူကို ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းရင်း စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။

‘အရင်တုန်းက ငါတို့ကို လုယက်တဲ့လူတွေက ကျပန်းပစ်မှတ်တွေအနေနဲ့ပဲ သတ်မှတ်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ဒီအဖွဲ့က ငါတို့ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပစ်မှတ်ထားနေတဲ့ပုံပဲ’

ရွှစ်...

ရွှီနင်သည် သူ့ကို လုပ်ကြံရန် ကြိုးစားနေသူအား သတ်ဖြတ်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူသည် နောက်သို့လှည့်ကာ ပိုမိုအစွမ်းထက်သော ရန်သူအချို့အား ဦးဆောင်တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

တိုက်ပွဲပြီးဆုံးချိန်တွင် ရွှီနင်သည် ခက်ခဲသော ပစ်မှတ်များအားလုံးကို အခြေခံအားဖြင့် ရှင်းလင်းပစ်နိုင်ခဲ့သည်။

ခွမ်ဖုန်းကိုယ်ရံတော်အဖွဲ့အစည်းဘက်တွင်မူ သူတို့သည် တိုက်ခိုက်မှုပုံစံကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားနိုင်ခဲ့ပြီး ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်ခြင်း သို့မဟုတ် မောင်းထုတ်ခြင်းများ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

“ရန်သူတွေ ဆုတ်ခွာသွားပြီ”

ယောင်ဖုန်သည် ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ပြောလိုက်သည်။

“မြန်မြန်... ကုန်ပစ္စည်းတွေကို ကာကွယ်ထား၊ ခရီးကို မြန်မြန်ဆက်ကြစို့”

ယောင်ဖုန်သည် ခရိုင်မြို့ထဲသို့ အမြန်ဆုံး ဝင်ရောက်ချင်နေပေတော့သည်။ မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မှသာ သူ၏ လုံခြုံရေးအတွက် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အာမခံချက် ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

လူတိုင်းသည် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ လှုပ်ရှားလာကြသည်။

“ခဏနေဦး”

ရွှီနင်က ရုတ်တရက် အားလုံးကို တားဆီးလိုက်လေသည်။

လူတိုင်း နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေချိန်မှာပင် မိုးရေထဲတွင် ခပ်လှမ်းလှမ်းမှ လျှောက်လာနေသော လူရိပ်အချို့ကို တွေ့လိုက်ကြရသည်။

ရှေ့ဆုံးမှ လျှောက်လာသူများမှာ အနက်ရောင် ဝတ်စုံများအား ဝတ်ဆင်ထားပြီး အေးစက်သော အသွင်အပြင်ရှိသည့် လူလေးယောက် ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်နေပြီး လက်ထဲတွင် ဓားရှည်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အေးစက်သော စိတ်ဝိညာဉ်အငွေ့အသက်များ ရှိနေပြီး ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှပေသည်။

ထိုလူလေးယောက်မှာ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့အနောက်မှ လူတစ်ယောက် ထွက်လာလေသည်။

ထိုသူသည် ပွယောင်းသော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခေါင်းတွင် ဦးထုပ်တစ်လုံးကို ဆောင်းထားလေသည်။ မိုးပေါက်များသည် သူ၏ ဦးထုပ်မှတစ်ဆင့် အဝတ်အစားများပေါ်သို့ လျှောကျသွားသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

သူ၏ အဝတ်အစားများအား မည်သည့် ပစ္စည်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားကြောင်း မသိရသော်လည်း မိုးရေစိုရွှဲနေခြင်းတော့ မရှိချေ။

“ဒါက...”

ရွှီနင်သည် ဦးထုပ်ဆောင်းထားသော လူကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်မှောင်ကြုံ့လေသည်။

ရွှီနင်၏ စိတ်ထဲမှ ထိုဦးထုပ်ဆောင်းထားသော လူမှာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး သူ့ကို သတ်ဖြတ်နိုင်သည့် စွမ်းအား ရှိနေကြောင်း သတိပေးနေလေသည်။

‘ဖြစ်နိုင်တာက...’

ရွှီနင် ဖြစ်နိုင်ချေတစ်ခုကို စဉ်းစားမိလိုက်သည်။

‘သူက မှော်ပညာရှင်များ ဖြစ်နေမလား’

ဤသို့ ကောက်ချက်ချရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ရွှီနင်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားသည် သာမန်လူသားတစ်ဦး၏ အမြင့်ဆုံးအကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး သူ တတ်မြောက်ထားသော သိုင်းပညာနည်းစနစ်မှာလည်း သိုင်းလောကမှ နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ခဲ့ရသော အနှစ်သာရများ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ဆိုရလျှင် ရွှီနင်သည် သာမန်လူသားများကြားတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်နေလေသည်။

ဤလောကရှိ ထူးခြားသော စွမ်းအားများနှင့် ထိတွေ့ဖူးသည့် မှော်ပညာရှင်များမှလွဲ၍ မည်သူကမျှ ရွှီနင်အား ဤကဲ့သို့သော ဖိအားမျိုးကို ပေးစွမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“ပစ္စည်းတွေ ထားခဲ့ပြီး မင်းတို့ရဲ့ ညာဘက်လက်မောင်းတွေကို ချိုးပစ်လိုက်၊ ဒါဆိုရင် မင်းတို့အားလုံးကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးမယ်”

ဝတ်ရုံဝတ်ထားသော လူက ဦးထုပ်ကို မလိုက်ရာ အိုမင်းပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာလေသည်။

“ဒါ...”

ယောင်ဖုန်၊ တုရှောင်နှင့် အခြား အတွေ့အကြုံရှိ ကိုယ်ရံတော်များ၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပြောင်းလဲသွားကြတော့သည်။

သူတို့ရှေ့မှ ဦးထုပ်ဆောင်းထားသော အဘိုးအိုမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မှော်ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေကြောင်း သူတို့ သဘောပေါက်လိုက်ကြလေသည်။

ရန်သူက တကယ်ပဲ ဂမ္ဘီရပညာရှင် ဖြစ်နေလေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ အလွန်တင်းမာနေလေသည်။