အခန်း ၃၃၂

အခန်း (၃၃၂) - တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ခြင်း

‘မှော်ပညာရှင်တစ်ယောက်ပါလား...’

ခွမ်ဖုန်းကိုယ်ရံတော်အဖွဲ့အစည်းမှ ကိုယ်ရံတော်များ၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားကြလေသည်။

သူတို့သည် အကျပ်ရိုက်နေသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေကြချေပြီ။

အကယ်၍ သူတို့အနောက်ရှိ ကုန်ပစ္စည်းများအား မဟူရာမိုးမခအဖွဲ့အစည်းသို့ မပို့ဆောင်နိုင်ပါက မဟူရာမိုးမခအဖွဲ့အစည်း၏ ပြင်းထန်သော အပြစ်ပေးမှုကို မလွဲမသွေ ခံရပေလိမ့်မည်။

ထိုအခါ သူတို့၏ အသက်ရှင်သန်နိုင်ခြေမှာ အလွန်နည်းပါးသွားလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤမှော်ပညာရှင်အား ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် အတင်းအကြပ် ကြိုးစားမည်ဆိုပါကလည်း သေဆုံးရန် အခွင့်အလမ်း အလွန်များပြားနေပေသည်။

လူတိုင်း အထိတ်တလန့် ဖြစ်နေချိန်တွင် ရွှီနင်တစ်ယောက်တည်းသာ တည်ငြိမ်နေလေသည်။

‘ငါ့ရှေ့ကလူဆီကနေ ဖိအားတွေ၊ အန္တရာယ်ငွေ့တွေ ရနေတယ်ဆိုပေမဲ့ ငါလုံးဝ ပြန်မခုခံနိုင်လောက်တဲ့ အဆင့်အထိတော့ မဟုတ်ဘူးပဲ...’

ရွှီနင် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

‘ငါခန့်မှန်းတာ မမှားဘူးဆိုရင် ဒီလူက အဆင့်တစ် အလယ်အလတ်အဆင့်လောက်ပဲ ရှိရမယ်။ ဒီလောက် မှော်ပညာရှင်မျိုးကိုတော့ ငါအနိုင်ယူနိုင်လောက်ပါတယ်...’

ထိုသို့တွေးတောပြီးနောက် ရွှီနင်သည် တိုက်ပွဲဝင်ရန် တိတ်တဆိတ် ပြင်ဆင်နေလေတော့သည်။

သူသည် မှော်ပညာရှင်များနှင့် တိုက်ခိုက်ဖူးသည့် အတွေ့အကြုံ မရှိသော်လည်း သွမ့်ဟွေးယောင့် ပေးထားသော မှတ်ဉာဏ်ပုံဆောင်ခဲထဲတွင် မှော်ပညာရှင်များအကြောင်း၊ အထူးသဖြင့် အဆင့်နိမ့် မှော်ပညာရှင်များ၏ အချက်အလက်များ အသေးစိတ် ပါဝင်နေပေသည်။

“မင်းတို့ရဲ့ ညာဘက်လက်ကို ချိုးပစ်လိုက်လို့ ပြောနေတာ မကြားဘူးလား”

ဦးထုပ်ဆောင်းထားသော အဘိုးအိုက ရုတ်တရက် လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

“မင်းတို့က စကားမှနားမထောင်တာဆိုတော့ ငါ့ကို ရက်စက်တယ်လို့ မပြစ်တင်နဲ့တော့”

ဦးထုပ်ဆောင်းထားသော အဘိုးအိုသည် သူ၏ လက်စရှည်ကြီးအား ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အဆိပ်ငွေ့လုံးတစ်လုံးသည် လက်စရှည်ကြီးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခွမ်ဖုန်းကိုယ်ရံတော်အဖွဲ့အစည်းဝင်များထံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် လွင့်စင်လာလေသည်။

‘အဆိပ်ငွေ့တွေလား...’

ရွှီနင် အသက်အောင့်ထားလိုက်သည်။

သဘာဝတရားအား အသုံးချကာ ဧရိယာအသေးစားတစ်ခုအတွင်း သက်ရောက်မှုရှိစေသည့် ဤနည်းစနစ်မှာ အဆင့်နိမ့် မှော်ပညာရှင်များ၏ အဓိက တိုက်ခိုက်ရေးနည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော နည်းဗျူဟာသည် အုပ်စုလိုက် ထိခိုက်ပျက်စီးမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သောကြောင့် အတော်လေး ထိရောက်လှပေသည်။

‘ဒုက္ခပဲ...’

လူတိုင်းသည် ရွှီနင်ကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိကြပေ။ ရှေ့ဆုံးတွင်ရှိနေသော ခွမ်ဖုန်းကိုယ်ရံတော်အဖွဲ့အစည်းမှ ကိုယ်ရံတော်များသည် အချိန်မီ မရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ကြချေ။

အဆိပ်ငွေ့များ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး သူတို့သည် မြင်းပေါ်မှ လျင်မြန်စွာ ပြုတ်ကျသွားကြလေတော့သည်။

“သူတို့ကိုသတ်ပြီး ပစ္စည်းတွေကို ယူကြ”

အဘိုးအိုသည် သူ့ဘေးရှိ လူလေးယောက်အား အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ”

လူလေးယောက်သည် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာကြလေသည်။

ခွမ်ဖုန်းကိုယ်ရံတော်အဖွဲ့အစည်းဝင် လူအနည်းငယ်မှာ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း မှော်ပညာရှင်တစ်ဦးအား ရင်ဆိုင်နေရသဖြင့် သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာမှာ အကြီးအကျယ် ထိခိုက်နေပြီး စွမ်းအားအပြည့်အဝကို အသုံးမချနိုင်ကြတော့ပေ။

နှစ်ဖက်အဖွဲ့ စတင်တိုက်ခိုက်ကြလေပြီ။

ထိုအထဲမှ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူတစ်ယောက်သည် ရွှီနင်ထံသို့ ပြေးဝင်လာလေသည်။

‘ဒီလူလေးယောက်က သိပ်ပြီး အန္တရာယ်မရှိဘူး။ အဓိကက ဦးထုပ်ဆောင်းထားတဲ့ အဘိုးကြီးကို ရှင်းနိုင်ဖို့ပဲ’

ရွှီနင်သည် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူကို အရင်ဆုံး ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရင်း ဦးထုပ်ဆောင်းထားသော အဘိုးအိုကို တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်နေလေသည်။

ဘုန်း...

ရုတ်တရက် ရွှီနင်သည် တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ပြီးနောက် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ကာ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူကို သတ်ဖြတ်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူသည် ရှေ့သို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်သွားပြီး ဦးထုပ်ဆောင်းထားသော အဘိုးအိုအား ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။

“ဘာ...”

ရွှီနင်၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် အခြားသူများအား အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

ယောင်ဖုန်၊ တုရှောင်နှင့် အခြားသူများသည် ရွှီနင်တစ်ယောက် မှော်ပညာရှင်အား ရဲရဲဝံ့ဝံ့ တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ကြပေ။

ဦးထုပ်ဆောင်းထားသော အဘိုးအိုပင်လျှင် ရွှီနင် ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

သို့သော် သူသည် အခြေအနေကို ချက်ချင်း တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့သည်။ အဘိုးအိုသည် နောက်သို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် အနက်ရောင်ချွဲကျိကျိအရည်လုံးတစ်လုံးကို စုစည်းကာ ရွှီနင်ထံသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်လေသည်။

ဘုန်း...

အနက်ရောင်ချွဲကျိကျိအရည်လုံးသည် ရွှီနင်အနားသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

အနက်ရောင်အရည်များမှာ ရွှီနင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့သို့ ကျရောက်တော့မည့်ပုံပင်။

ယင်းကိုမြင်သော်လည်း ရွှီနင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။ သူ၏လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကြီးမှာ လည်ပတ်သွားပြီး အနက်ရောင်အရည်များအားလုံးကို ကာကွယ်ပစ်လိုက်သည်။ အဆုံးတွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ အရည်တစ်စက်မျှပင် လွင့်စင်မလာခဲ့ချေ။

သို့သော် သူ ဒဏ်ရာမရခဲ့သော်ငြား ဓားရှည်၏ မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံးမှာမူ တိုက်စားကာ ပျက်စီးသွားခဲ့လေပြီ။

“တကယ်ကို အစွမ်းထက်တဲ့ နည်းစနစ်ပါလား”

ရွှီနင်သည် လက်ထဲမှ ဓားရှည်ကြီးအား ပစ်လွှတ်လိုက်ကာ အဘိုးအို ဆုတ်ခွာမည့်လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်လေသည်။

ဦးထုပ်ဆောင်းထားသော အဘိုးအိုသည် ရွှီနင် အကောင်းပကတိ ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရွှီနင်၏ ထူးခြားသည့် စွမ်းရည်များကို သိရှိသွားတော့သည်။

သူသည် အဆင့်တစ် မှော်ပညာရှင်ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ အလွန်အားနည်းလှပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုမှာလည်း သာမန်လူသားတစ်ဦးထက် ပိုမသာပေ။ ရွှီနင်သာ သူ့အနားသို့ ကပ်လာနိုင်ပါက သူ ဒုက္ခရောက်ပေလိမ့်မည်။

“ငါ့ကို ကယ်ကြပါဦး”

ဦးထုပ်ဆောင်းထားသော အဘိုးအိုက ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်အော်လိုက်သည်။

ခွမ်ဖုန်းကိုယ်ရံတော်အဖွဲ့ဝင်များနှင့် တိုက်ခိုက်နေဆဲဖြစ်သော အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူသုံးယောက်သည် နောက်ဆုတ်လာကြသည်။

ထို့နောက် ဦးထုပ်ဆောင်းထားသော အဘိုးအိုသည် သူ၏လက်ထဲတွင် တိုက်စားပျက်စီးစေနိုင်သော အနက်ရောင်ချွဲကျိကျိအရည်လုံးအား နောက်တစ်ကြိမ် စုစည်းကာ ရွှီနင်အား တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။

သို့သော် ယခင်အတွေ့အကြုံအရ ရွှီနင်သည် ဤနည်းစနစ်ကို ရှောင်တိမ်းရန် ပိုမို ကျွမ်းကျင်နေခဲ့ချေပြီ။

ရွှီနင်သည် အနက်ရောင်ချွဲကျိကျိအရည်လုံးကို အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းလိုက်လေသည်။

ရွှစ်...

ရွှီနင်သည် သူ၏ခါးမှ ဓားတိုတစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

သူသည် ဦးထုပ်ဆောင်းထားသော အဘိုးအိုရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့လေပြီ။

ဦးထုပ်ဆောင်းထားသော အဘိုးအို၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေတော့သည်။

ရွှစ်...

ဦးထုပ်ဆောင်းထားသော အဘိုးအိုသည် တစ်စုံတစ်ရာ ပြောဆိုချင်သော်လည်း ရွှီနင်၏ ဓားတိုမှာ လည်ပင်းအား ဖြတ်တောက်သွားသဖြင့် ရပ်တန့်သွားရလေသည်။

သွေးများ နေရာအနှံ့သို့ ပန်းထွက်သွားပြီး သူ သေဆုံးသွားတော့သည်။

“ဟာ...”

အဝေးမှ လက်နက်ကိုင် ကိုယ်ရံတော်များသည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြလေသည်။

ရွှီနင်သည် အဆင့်တစ် မှော်ပညာရှင်တစ်ဦးအား အမှန်တကယ်ပင် သတ်ဖြတ်လိုက်လေပြီ။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူသုံးယောက်သည် ၎င်းကိုမြင်သောအခါ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

သူတို့သည် နောက်လှည့်ကာ ထွက်ပြေးချင်သော်လည်း ရွှီနင်သည် သူတို့နောက်သို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လိုက်လံဖမ်းဆီးကာ အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်လိုက်လေသည်။

“အစ်ကိုယောင်... လူတွေကို မြန်မြန်ပြန်စုပြီး ခရီးဆက်ကြရအောင်”

လူသုံးယောက်အား သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ရွှီနင်သည် ကြက်သေ သေနေသော ယောင်ဖုန်အား ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယောင်ဖုန်တစ်ယောက် အသိစိတ် ပြန်ဝင်လာသည်။

“မြန်မြန်... အဖွဲ့ကို ပြန်စုကြ”

လူတိုင်းသည် သေဘေးမှ လွတ်မြောက်လာခဲ့သဖြင့် တွေဝေငေးမောနေကြဆဲပင်။

ရွှီနင်သည် ဤအခွင့်အရေးအား အရယူကာ အဘိုးအို၏ အလောင်းကို ရှာဖွေလိုက်သည်။

အဘိုးအို၏ ခါးမှ အဝတ်အိတ်တစ်လုံးကို သူ တွေ့လိုက်လေသည်။

အိတ်ထဲတွင် ထူးခြားသော စွမ်းအင်များ ပါဝင်သည့် ကျိုးပဲ့နေသော ကျောက်တုံးအချို့ ရှိနေလေသည်။

ထိုကျောက်တုံးများသည် သိုင်းပညာမျက်နှာပြင်မှ အသိပေးချက်တစ်ခုကိုပင် ပေါ်လာစေခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ထဲတွင် အသုံးပြုနိုင်သော စွမ်းအင်များ ပါဝင်ကြောင်း ညွှန်ပြနေလေသည်။

သို့သော် ရွှီနင်သည် ၎င်းတို့အား တိုက်ရိုက်မစုပ်ယူဘဲ အဝတ်အိတ်ထဲသို့သာ ပြန်ထည့်သိမ်းထားလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူတို့အဖွဲ့သည် လုံခြုံမည့်နေရာသို့ ဆက်လက်၍ အလျင်အမြန် ခရီးဆက်ကြလေတော့သည်။

“ငါတို့နောက်က လိုက်လာမယ့်သူတွေ ထပ်မရှိလောက်တော့ဘူး မဟုတ်လား”

တုရှောင်က မြင်းပေါ်မှနေ၍ စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

“မရှိလောက်တော့ပါဘူး”

ရွှီနင်က ပြောလိုက်သည်။

“စောစောက မှော်ပညာရှင်က နောက်ခံအဖွဲ့အစည်းမရှိတဲ့ တစ်ကိုယ်တော် မှော်ပညာရှင်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဒါမှမဟုတ်ရင် သူ ဒီလိုမျိုး လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး”

“ဟုတ်တယ်”

ယောင်ဖုန်ကလည်း ဝင်ပြောလေသည်။

“အဖွဲ့အစည်းရှိတဲ့ မှော်ပညာရှင်တွေအားလုံးမှာ ခိုင်မာတဲ့ အရင်းအမြစ်လမ်းကြောင်းတွေ ရှိကြတယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့က ဒီလိုမျိုး လုံးဝလုပ်မှာမဟုတ်ဘူး။ အဲဒီအဘိုးကြီးက ငါတို့ မဟူရာမိုးမခအဖွဲ့အစည်းကို ပစ္စည်းပို့မယ်ဆိုတာ တစ်နေရာရာကနေ သတင်းကြားပြီး ပစ္စည်းတွေကို လာလုချင်တာ ဖြစ်ရမယ်”

ထိုသို့ ရှင်းပြပြီးနောက် လူအများမှာ ပိုမို၍ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။

ထိုဖြစ်ရပ်ပြီးနောက် အဖွဲ့ထဲတွင် လူရှစ်ယောက်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

“ညီလေးရွှီ... မင်းကိုပဲ ထပ်ပြီး ကျေးဇူးတင်ရပြန်ပြီ”

ယောင်ဖုန်က ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ယခင်က ရွှီနင်၏ စွမ်းအားကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးဖြစ်သော်လည်း ယခု သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်သည် သူတို့အား အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

“ရပါတယ်ဗျာ... ကျွန်တော်က အလုပ်လုပ်ဖို့ ပိုက်ဆံယူထားတာပဲဟာ”

ရွှီနင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

လူတိုင်း လျင်မြန်စွာ ခရီးဆက်ခဲ့ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် ခရိုင်မြို့သို့ ရောက်ရှိသွားကြလေသည်။

သူတို့သည် မျှော်မှန်းထားသည်ထက် တစ်ရက်ပိုကာ ခရိုင်မြို့၌ သုံးရက်ကြာ အနားယူခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ခရီးဆက်ကြပြီး ကုန်ပစ္စည်းများ ပို့ဆောင်ရန် မဟူရာမိုးမခအဖွဲ့အစည်းသို့ သွားရောက်ခဲ့ကြသည်။

နောက်ထပ် တစ်လကုန်ဆုံးသွားလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ထိုအဖွဲ့သည် မှောင်မည်းနေသော တောအုပ်တစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ကာ မဟူရာမိုးမခအဖွဲ့အစည်းသို့ ရောက်ရှိသွားကြလေသည်။

ဤတစ်လတာ ခရီးစဉ်မှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုချောမွေ့ခဲ့လေသည်။

သူတို့သည် ကြီးမားသော အန္တရာယ်များနှင့် ထပ်မကြုံရတော့ဘဲ မြင်းစီးဓားပြ နှစ်ဖွဲ့ခန့်နှင့်သာ ထပ်မံဆုံတွေ့ခဲ့လေသည်။

ထိုမြင်းစီးဓားပြများကိုလည်း ရွှီနင်က အလွယ်တကူ မောင်းထုတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် သူတို့အဖွဲ့မှ မည်သူမျှ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရခြင်း၊ သေဆုံးခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

“မဟူရာမိုးမခအဖွဲ့အစည်း...”

ရွှီနင်သည် သူ၏ရှေ့မှောက်ရှိ ဧရာမအိမ်တော်ကြီးကို လှမ်းမြင်လိုက်ရလေတော့သည်။