အခန်း ၄၅၂

အခန်း (၄၅၂) - နှင်းတောင်တက် လှုပ်ရှားမှု စတင်ခြင်း ၂

လီဝမ်ရှီးအား ဤကပ်ပါးသစ်ပင်အိမ်၏ အမည်ခံပိုင်ရှင်အဖြစ် ထားရှိရန်မှာ ရွှီရှင်း စဉ်းစားထားတာ ကြာပြီဖြစ်သော အကြံတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ဤအခြေအနေကို အသုံးပြု၍ သူ၏ ယခင်ယူဆချက်အချို့ကိုလည်း စမ်းသပ်အတည်ပြုလိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မကြာမီမှာပင် ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် အလွတ်ဖြစ်နေသော ကပ်ပါးသစ်ပင်အိမ်အောက်သို့ ရောက်ရှိသွားကြပြီး ရွှီရှင်းက သစ်မြစ်များကို ထိန်းချုပ်ကာ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်၏။

"ကပ်ပါးသစ်ပင်အိမ်လား။ အာ... သိပြီ၊ နင် ငါ့ကို..."

[လီဝမ်ရှီးအား ကပ်ပါးသစ်ပင်အိမ် ၀၁ ၏ ပိုင်ရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ပါပြီ။]

မြေပုံပေါ်ရှိ လီဝမ်ရှီး၏ တည်နေရာတွင် အစိမ်းရောင်အစက်လေးတစ်ခု ငြိမ်သက်စွာ လင်းလာခဲ့ချေပြီ။

မှန်ပေသည်၊ ပင်မသစ်ပင်အိမ်တစ်ခုတည်းအောက်တွင် ရှိနေကြသော ပိုင်ရှင်များနှင့် ကပ်ပါးနေထိုင်သူများကိုသာ အဖော်များအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ဟင်"

ရွှီရှင်းသည် ရုတ်တရက် အံ့သြသောအသံ တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လီဝမ်ရှီး၏ ပင်မသစ်ပင်အိမ်နှင့် သူမ၏ ကပ်ပါးသစ်ပင်အိမ် နှစ်ခုလုံးတွင်လည်း အစိမ်းရောင်အစက်လေးများ အသီးသီး လင်းလာသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ပင်မသစ်ပင်အိမ်ရှိ အစိမ်းရောင်အစက်မှာ ပိုမိုတောက်ပနေပြီး အဆင့်နိမ့်ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါတစ်ကောင်၏ အစွမ်းရှိရာ ၎င်းမှာ လီဝမ်ရှီး၏ နွားမ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကပ်ပါးအိမ်နှစ်ခုရှိ အစိမ်းရောင်အစက်နှစ်ခုမှာမူ လီယာကျွင်းနှင့် လဲ့ယိုဖန်းတို့ ဖြစ်ကြပေသည်။

ရွှီရှင်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ဤသဘောတရားကို နားလည်သွားသောအခါ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှာ ပြုံးရောင်သန်းသွားခဲ့၏။

လီဝမ်ရှီး၏ လက်ရှိအခြေအနေမှာ လုဖေးအာနှင့် အတော်ပင် ဆင်တူလှသည်။

လုဖေးအာသည် ရွှီရှင်း၏ သစ်ပင်အိမ်အောက်တွင် ကပ်ပါးနေထိုင်သူ ဖြစ်လာသော်လည်း သူမတွင် ကိုယ်ပိုင်သစ်ပင်အိမ် ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

လီဝမ်ရှီးသည် ရွှီရှင်း၏ ပင်မသစ်ပင်အိမ်အောက်ရှိ ကပ်ပါးအိမ်ပိုင်ရှင် ဖြစ်လာသောအခါ သူမသည် သဘာဝအတိုင်း ရွှီရှင်း၏ အဖော် ဖြစ်သွားခဲ့ချေပြီ။

ထို့ကြောင့် လီဝမ်ရှီး၏ ပင်မအိမ်တွင် ကပ်ပါးနေထိုင်ကြသော လီယာကျွင်း နှင့် လဲ့ယိုဖန်းတို့သည်လည်း ၎င်းတို့၏ ကပ်ပါးသခင်မနှင့်အတူ စခန်းတစ်ခုတည်းတွင် ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်တော့သည်။

ဤသည်မှာ မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းတစ်မျိုးပင် ဖြစ်ချေသည်။

ထိုအချက်ကြောင့်ပင် မတူညီသော သစ်ပင်အိမ်များအကြား ကြားနေဖြစ်နေရသည့် ပြဿနာမှာ အဖြေပေါ်သွားခဲ့ချေပြီ။

"ဒါဆိုရင် နင် ဒီလိုမျိုး ဖြေရှင်းလိုက်တာပေါ့။ အခုဆိုရင် ငါလည်း နင့်ရဲ့ ကပ်ပါးနေထိုင်သူ ဖြစ်သွားပြီ" ဟု ဆိုကာ လီဝမ်ရှီးသည် ရွှီရှင်း၏ လက်မောင်းကို ဆွဲ၍ မျက်တောင်လေးများ ခတ်ကာ ကြည့်လိုက်၏။

"ငါ့ကို နင့်အိမ်ထဲ ဝင်ထွက်နိုင်မယ့် ခွင့်ပြုချက် အမြန်ပေးတော့"

သစ်ပင်အိမ်များနှင့် ပတ်သက်၍ ရွှီရှင်းထက်ပင် ပိုမိုနှံ့စပ်သူ ဖြစ်သဖြင့် ကပ်ပါးနေထိုင်သူများကို ဝင်ထွက်ခွင့် ပေးနိုင်သည်ကို လီဝမ်ရှီးက သိရှိထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရွှီရှင်းသည် သူ၏ အတွေးများထဲမှ နိုးထလာပြီး မတတ်သာသည့် အမူအရာဖြင့် ခွင့်ပြုချက်ကို ပေးလိုက်ပေသည်။

"ယေး"

ခွင့်ပြုချက်ရသည့် အချက်ပေးသံကို ကြားသည်နှင့် လီဝမ်ရှီးမှာ ဝမ်းသာအားရ ခုန်ပေါက်နေတော့၏။

"အခုဆိုရင် ငါ နင့်အိမ်ထဲကို စိတ်ကြိုက် ဝင်ထွက်လို့ ရပြီ"

ထို့နောက် သူမသည် ရွှီရှင်း၏ လည်ပင်းကို ဖက်ကာ နမ်းလိုက်ပေသည်။

ရွှီရှင်းကလည်း သူမ၏ ပါးပြင်လေးများ နီမြန်းပြီး တစ်ကိုယ်လုံး နူးညံ့ပျော့ပြောင်းသွားသည့် အချိန်အထိ ပြန်လည် တုံ့ပြန်ခဲ့၏။

သူသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်လေးကို ကပ်ပါးအိမ်ပေါ်မှ ပွေ့ချီဆင်းလာပြီး ပင်မသစ်ပင်အိမ်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပေသည်။

"ငါလုပ်မယ်" ဟု ဆိုကာ လီဝမ်ရှီးက သစ်မြစ်များကို ထိန်းချုပ်၍ ၎င်းတို့နှစ်ဦးအား အပေါ်သို့ ဆွဲတင်လိုက်၏။

ဆိုဖာပေါ်မှ ခဲခဲလေးမှာလည်း ၎င်းတို့ ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အံ့သြသွားပုံရပေသည်။

"ခဲခဲလေး... ငါ နင့်ကို လာပြီး အဖော်လုပ်ပေးတာ"

လီဝမ်ရှီးသည် ဆိုဖာပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ ခဲခဲလေးကို ပွေ့ချီလျက် ပွတ်သပ်ပေးနေတော့၏။

"ဒါဆိုရင် ငါ့အတွက် အိမ်ကို ကူကြည့်ပေးပါဦး" ဟု ရွှီရှင်းက ဆိုကာ လီဝမ်ရှီးအား ပြုံးပြလိုက်၏။

"ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်အိမ်ကိုပဲ အဓိကထားပြီး ကြည့်ပါ၊ တစ်ခုခုဆိုရင် ချက်ချင်းပြန်ပါ၊ ငါ့ဆီမှာက အလိုအလျောက် ကာကွယ်ရေးစနစ် ရှိပြီးသားဆိုတော့ သိပ်စိုးရိမ်စရာ မရှိပါဘူး။ ဒါနဲ့ လုဖေးအာက လူတွေ ခေါ်လာလိမ့်မယ်၊ နင် ချီရွှယ်ဖေးနဲ့ တိုင်ပင်ပြီးတော့ လူတွေကို ဘယ်လို ခွဲဝေမလဲဆိုတာ ဆွေးနွေးလိုက်ပါဦး"

"နင်ရော လူတွေ မလိုဘူးလား" ဟု လီဝမ်ရှီးက မေးမြန်းလိုက်၏။

ရွှီရှင်း ခေတ္တမျှ တွေဝေသွားခဲ့ရပေသည်။

အစကတော့ သူသည် သာမန်ရှင်ကျန်သူများကို ခေါ်ယူရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။

မနေ့က ဖြစ်ရပ်အရ ကပ်ပါးနေထိုင်သူ များပြားလေလေ သားရဲလှိုင်းလုံးမှာ ပိုမိုကြီးမားလေလေ ဖြစ်သဖြင့် နောင်တွင် အန္တရာယ် ပိုများနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် အပြန်အလှန်အားဖြင့် အခွင့်အရေးများလည်း ပိုမိုရရှိနိုင်ပေသည်။

လီဝမ်ရှီးကမူ သူမ၏ ဘက်တွင် လူများလာပါက သားရဲလှိုင်းလုံးဒဏ်ကို တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်သဖြင့် "အားလုံးကို ဒီမှာပဲ ကပ်ပါးနေထိုင်ခိုင်းရင်ရော မရဘူးလား။ ငါတို့ကြားမှာ တယ်လီပို့တံခါးတွေ ရှိတာပဲ၊ အလုပ်ရှိရင် ခေါ်လိုက်လို့ ရတယ်လေ" ဟု အကြံပြုလိုက်၏။

၎င်းမှာလည်း နည်းလမ်းကောင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။

"...ဒါကိုတော့ ငါတို့ ပြန်လာမှပဲ အတူတူ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့၊ လောလောဆယ်တော့ လူတွေရှိရင် ခဏ ထားထားလိုက်ပါဦး"

"ကောင်းပါပြီ၊ နားလည်ပါပြီရှင်"

လီဝမ်ရှီးက ပြန်ဖြေလိုက်သော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာမှာမူ ခွဲခွာရမည်ကို တွန့်ဆုတ်နေပုံရပေ၏။

၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ခဏပင် မခွဲလိုကြသေးပေ။

"နင် အခု သွားတော့မလို့လား။ သတိထားနော်၊ အဲဒီ နှင်းတောင်က အရမ်း အန္တရာယ်များမှာ၊ တစ်ခုခုဆိုရင် အသက်ရှင်ဖို့ကိုပဲ အဓိကထားပါ" ဟု သူမက စိုးရိမ်တကြီး မှာကြားနေတော့၏။

အခန်း ၄၅၂ ပြီး။