အခန်း ၄၅၄

အခန်း (၄၅၄) - တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဖြစ်ပေါ်လာသော စည်းမျဉ်းများ

ရင်းနှီးနေသော အသံနှင့် ရင်းနှီးနေသော အကြောင်းအရာများ နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာပြန်ပေသည်။

[ဂုဏ်ယူပါတယ် ရှင်ကျန်သူတို့၊ သင်တို့ဟာ နှင်းတောင်တက်ခြင်း အစီအစဥ်ကို စတင်လိုက်ပါပြီ]

[ဆက်လက်ပြီး အစီအစဥ်ရဲ့ အကြောင်းအရာကို မိတ်ဆက်ပေးပါ့မယ်။ ရှင်ကျန်သူတို့ သေချာနားထောင်ပေးကြပါ]

[တောတွင်း ဆောင်းရာသီရဲ့ အအေးဆုံးအချိန်ကို ရောက်ရှိလာပါပြီ။ နှင်းသတ္တဝါတွေ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီးနောက်မှာတော့ မြေပြင်ကနေ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ဧရာမ တောင်ထိပ်ကြီးတွေ ထိုးထွက်လာခဲ့ပါပြီ]

[မြင့်မားလှတဲ့ နှင်းဖုံးတောင်ထိပ် တစ်ခုချင်းစီရဲ့ ထိပ်ဖျားမှာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေနဲ့ ရတနာတွေ ရှိနေပါတယ်။]

[လျှို့ဝှက်ချက်နဲ့ ရတနာတွေကို ရရှိတဲ့ ရှင်ကျန်သူတွေဟာ ဒီကမ္ဘာမှာ အမှန်တကယ် လွတ်လပ်ခွင့်နဲ့ ဘဝသစ်ကို ရရှိမှာ ဖြစ်ပါတယ်]

[တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အဲဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို တူညီတဲ့ နယ်မြေထဲက ဘယ်သူနဲ့မဆို မျှဝေနိုင်မှာဖြစ်ပြီး သင်တို့ရဲ့ အောင်မြင်မှုဟာ နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို အကျိုးပြုမှာပါ]

[အစီအစဥ်အတွက် သတ်မှတ်ထားတဲ့ အချိန်ကတော့ ရှင်ကျန်သူတွေ တရားဝင် ပါဝင်ပြီးနောက် ၁၂ နာရီအတွင်း ဖြစ်ပါတယ်။]

[နောင်တစ်ချိန် ရှင်သန်နိုင်ဖို့နဲ့ နယ်မြေတစ်ခုလုံးရဲ့ ရှင်သန်မှုအတွက် နှင်းဖုံးတောင်ထိပ်ရဲ့ ထိပ်ဖျား၊ တိမ်တိုက်တွေပေါ်က ကီလိုမီတာ အကွာအဝေးအထိ တက်လှမ်းနိုင်အောင် ကြိုးစားကြပါ]

[သတိပေးချက် - ဒီအစီအစဥ်ဟာ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ အစီအစဥ် ဖြစ်ပြီး ရှင်ကျန်သူတွေအနေနဲ့ ပါဝင်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ငြင်းပယ်ဖို့ ရွေးချယ်နိုင်ပါတယ်။]

[အကယ်၍ ပါဝင်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့ရင် အစီအစဥ်ကို ပြီးဆုံးအောင် လုပ်ဆောင်ရပါမယ်၊ ဒါကတော့ နှင်းဖုံးတောင်ထိပ်ပေါ် ရောက်အောင် တက်ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ပါဝင်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး ပြီးဆုံးအောင် မလုပ်ဆောင်နိုင်တဲ့ ရှင်ကျန်သူတွေဟာ ဒီလှပတဲ့ ကမ္ဘာကြီးကနေ ထာဝရ နှုတ်ဆက်သွားရပါလိမ့်မယ်။]

[ဒါပေမဲ့ သတိထားရမှာက ရှင်ကျန်သူ တစ်ဦးချင်းစီမှာ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ အစီအစဥ် တွေကို ငြင်းပယ်ဖို့ အခွင့်အရေး သုံးကြိမ်ပဲ ရှိပါတယ်။ သုံးကြိမ် ပြည့်သွားပြီးနောက် နောက်ထပ် အစီအစဥ်တစ်ခုနဲ့ ကြုံတွေ့ရမယ်ဆိုရင်တော့ မဖြစ်မနေ ပါဝင်ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။]

[ရှင်ကျန်သူတို့ သေသေချာချာ စဉ်းစားကြပါ]

[နှင်းတောင်တက် အစီအစဥ်မှာ ပါဝင်မှာလား]

[စက္ကန့်နှစ်ဆယ်အတွင်း ဆုံးဖြတ်ပေးပါ၊ မဟုတ်ရင် အလိုအလျောက် ငြင်းပယ်တယ်လို့ သတ်မှတ်ပါ့မယ်။]

ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသော အစီအစဥ်အကြောင်းကြားချက်ကြောင့် ရွှီရှင်းနှင့် ကျိချောင်းယန်တို့ နှစ်ဦးလုံးမှာ ထိတ်လန့်သွားကြပေသည်။

မီတာဆယ်ဂဏန်းခန့် ကွာဝေးနေသော ၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး တစ်ဦး၏ မျက်လုံးထဲတွင် တစ်ဦးက တုန်လှုပ်မှုကို မြင်တွေ့နေရ၏။

ဤကျောက်တိုင်တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ မီတာငါးဆယ်ကျော် တက်လိုက်မိသောအခါတွင်မှ အစီအစဥ်တစ်ခု စတင်လာလိမ့်မည်ဟု ၎င်းတို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါပေ။

၎င်းမှာ ပထမအဆင့်က လှုပ်ရှားမှုများနှင့် ဆင်တူသော်လည်း မိတ်ဆက်ချက်အရ ဤအဆင့်မှာ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဖြစ်ပေါ်လာသော အစီအစဥ် သာ ဖြစ်ပေသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ရှင်ကျန်သူများ စူးစမ်းရှာဖွေနေစဉ်တွင် မိမိတို့ ဆန္ဒရှိသည်ဖြစ်စေ မရှိသည်ဖြစ်စေ သတ်မှတ်ချက်တစ်ခုနှင့် ကိုက်ညီသွားပါက အစီအစဥ်ခုကို မထင်မှတ်ဘဲ စတင်မိသွားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထို့အပြင် တစ်ကြိမ် လက်ခံလိုက်သည်နှင့် ပြီးဆုံးအောင် လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်ပြီး မဟုတ်ပါက ဒီလှပတဲ့ ကမ္ဘာကြီးကနေ နှုတ်ဆက်သွားရမည် ဖြစ်ပေသည်။

ငြင်းပယ်နိုင်သော်လည်း သုံးကြိမ်သာ အခွင့်အရေး ရှိသည် မဟုတ်လား။

ရွှီရှင်း အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်၏။

ကီလိုမီတာ တစ်ထောင်ကျော် မြင့်မားလှသော တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ တက်ရောက်ရန်မှာ လုံးဝ မလွယ်ကူသော အလုပ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် သူ့တွင် ပြည့်စုံသော ကိရိယာများနှင့် ဤအစီအစဥ်အတွက် အလွန်ပင် ကိုက်ညီလှသော လက်မောင်းခွန်အား ဖြည့်တင်းမှု စွမ်းရည် ရှိနေပေသည်။

သူ၏ အားသာချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသဖြင့် လက်ရှိ အခြေအနေတွင် သူ့ထက် ပိုမို ကိုက်ညီသော ရှင်ကျန်သူမှာ တစ်ကမ္ဘာလုံးတွင်ပင် အနည်းငယ်သာ ရှိပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ယခု ကြောက်ရွံ့စိတ်ကြောင့် ငြင်းပယ်လိုက်ပြီး အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်ကို အလဟဿ အဖြုန်းခံလိုက်ပါက နောင်တွင် ပို၍သာ ခက်ခဲလာပေလိမ့်မည်။

ရွှီရှင်း စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် စက္ကန့်နှစ်ဆယ်မှာ ပြည့်လုနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့ချေပြီ။

အချိန်မရှိတော့ပါပေ။

ရွှီရှင်းနှင့် ကျိချောင်းယန်တို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး တစ်ဦး၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို တစ်ဦးက နားလည်သွားသဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပေသည်။

"ပါဝင်မယ်" ဟု ရွှီရှင်းက ချက်ချင်း ကြေညာလိုက်၏။

[ရှင်ကျန်သူက နှင်းတောင်တက် အစီအစဥ်မှာ ပါဝင်ဖို့ အတည်ပြုလိုက်ပါပြီ။ အချိန်စတင် မှတ်သားပါပြီ]

[ရှင်ကျန်သူတို့ ၁၂ နာရီအတွင်း နှင်းတောင်ထိပ်ပေါ်ကို ရောက်အောင် တက်လှမ်းပြီး စစ်မှန်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်နဲ့ ရတနာတွေကို ရယူနိုင်အောင် ကြိုးစားကြပါ]

[အချိန်မဖြုန်းကြပါနဲ့၊ တာဝန်ကို ပြီးဆုံးအောင် မလုပ်ဆောင်နိုင်တဲ့ ရှင်ကျန်သူတွေဟာ ဒီလှပတဲ့ ကမ္ဘာကြီးကနေ ထာဝရ နှုတ်ဆက်သွားရမှာ ဖြစ်ပါတယ်]

ထို့နောက် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော အသံမှာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ၎င်းတို့၏ နားမှာ ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားချေသည်။

သို့သော် အစီအစဥ်မှာ စတင်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ရွှီရှင်း သိရှိထား၏။

သူသည် ကျောက်နံရံကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ အောက်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပေသည်။

မီတာငါးဆယ်ဆိုသည်မှာ အတော်လေး မြင့်မားနေပြီဖြစ်ရာ ရင်ခုန်သံများပင် မြန်လာခဲ့ရ၏။

လက်များနှင့် ချိတ်မြှားများကိုသာ အသုံးပြု၍ ကီလိုမီတာ တစ်ထောင်ကျော် မြင့်သော တောင်ထိပ်သို့ တက်ရမည်ဟူသော အတွေးမှာ အတော်လေး ရင်ဖိုစရာ ကောင်းလှပေသည်။

သို့သော်လည်း ချိတ်မြှားများ ရှိနေသဖြင့် ပြုတ်ကျမည်ကို စိုးရိမ်ရန် မလိုပေ။

သူသည် အပေါ်သို့ မီတာအနည်းငယ် ထပ်မံ တက်ကြည့်လိုက်ရာ မီတာငါးဆယ်အထက်မှ ကျောက်နံရံကို ခံစားမိလိုက်ပေသည်။

ပိုမိုချောမွေ့လာပြီး နှင်းများ များပြားလာသော်လည်း သူ့အတွက်မူ ပြဿနာ မဟုတ်ပါချေ။

သူ့တွင် ရွေးချယ်ရန် ကျန်ရှိနေသေးသော စွမ်းအားဖြည့်တင်းမှုတစ်ခု ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလော။

ဘာကို ရွေးချယ်ရမည်နည်း။

ကျိချောင်းယန်နှင့် တိုင်ပင်ပြီး ညှိနှိုင်းလျှင် ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

"ဟင်"

ရွှီရှင်းသည် ကျိချောင်းယန် တက်နေသော ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ့ကို မတွေ့ရတော့ပါချေ။

"ဒီလောက်တောင် မြန်မြန် တက်သွားတာလား" ဟု တွေးကာ အပေါ်သို့ မော့ကြည့်သော်လည်း ကျိချောင်းယန်၏ အရိပ်အယောင်ကို မမြင်ရသလို၊ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်ရာတွင်လည်း မတွေ့ရချေ။

"...ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ" ဟု ရွှီရှင်းက လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်၏။

"သူ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ"

သူသည် ကျိချောင်းယန်ကို ဆက်သွယ်ရန် သူ၏ လက်ပတ်နာရီကို ချက်ချင်း ဖွင့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း နာရီ၏ မျက်နှာပြင်မှာ ပေါ်မလာဘဲ လုံးဝ ဆက်သွယ်၍ မရတော့ချေ။

မျက်နှာပြင် မပေါ်သဖြင့် စွမ်းအားဖြည့်တင်းမှုကိုပင် သူ ရွေးချယ်၍ မရနိုင်တော့ပေ။

သစ်ပင်အိမ်နှင့် တစ်ကီလိုမီတာပင် မဝေးသော ကျောက်နံရံပေါ်တွင် ရှိနေပါလျက် အဘယ်ကြောင့် နာရီက အလုပ်မလုပ်ရသနည်း။

သူသည် ကျောက်နံရံကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ သစ်ပင်အိမ်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

သူ၏ သစ်ပင်အိမ်မှာ မူလနေရာမှာပင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်ရသောအခါမှ သူ စိတ်သက်သာရာ ရသွားတော့သည်။

ထူးဆန်းသည့် နေရာသို့ ရောက်သွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ နာရီသာ အလုပ်မလုပ်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် အကြောင်းရင်းမှာ ဘာဖြစ်နိုင်သနည်း။

သစ်ပင်အိမ်၏ ကာကွယ်ရေး နယ်မြေအတွင်းမှာ ရှိနေပါလျက် အဘယ်ကြောင့် လိုင်းများ ပြတ်တောက်နေရသနည်း။

ဖြစ်နိုင်တာက မီတာငါးဆယ် အထက်သည် သစ်ပင်အိမ်၏ ကာကွယ်ရေး နယ်မြေအတွင်းမှာ မရှိတော့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

သစ်မြစ်များမှာ မီတာငါးဆယ်အထိ မရောက်နိုင်ပါပေ။

အစီအစဥ်ကို လက်ခံလိုက်ခြင်းကြောင့် နာရီနှင့် သစ်ပင်အိမ်ကြား ဆက်သွယ်မှု ပြတ်တောက်သွားခြင်းလော။

မဟုတ်နိုင်ပါချေ။

အတွေ့အကြုံများအရ ဆက်သွယ်မှု ပြတ်တောက်ခြင်းမှာ တည်နေရာကြောင့် ဖြစ်လေ့ရှိပြီး လက်ရှိ တည်နေရာမှာ ဆီးနှင်းတောင် ၏ မီတာငါးဆယ် အထက်တွင် ဖြစ်နေခြင်းပင် ဖြစ်၏။

သူသည် မီတာငါးဆယ် အောက်ဘက်သို့ ချက်ချင်း ပြန်ဆင်းလိုက်၏။

"ရွှီရှင်း" ဟု ကျိချောင်းယန်၏ အသံကို ချက်ချင်း ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ ခန့်မှန်းချက် မှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ပေသည်။

၎င်းတို့ နှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အချက်အလက်များ ဖလှယ်လိုက်ကြ၏။

"ဒါဆို မီတာငါးဆယ် အထက်က သီးခြား လွတ်လပ်နေတဲ့ ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခု ဖြစ်နေတာပေါ့။ ငါတို့ရဲ့ နာရီတွေက ပြင်ပကမ္ဘာနဲ့ ဆက်သွယ်လို့ မရသလို၊ တစ်ချိန်တည်း ဝင်သွားတဲ့ ရှင်ကျန်သူတွေတောင် တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် တွေ့လို့ မရနိုင်ဘူးပေါ့၊ ဟုတ်လား" ဟု ကျိချောင်းယန်က အနှစ်ချုပ်လိုက်ပေသည်။

"အတိအကျပဲ" ဟု ရွှီရှင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

၎င်းတို့ နှစ်ဦးမှာ ဆက်လက် မတက်သေးဘဲ စူးစမ်းရှာဖွေသူများ အဖွဲ့သို့ အစီအစဥ်၏ စည်းမျဉ်းများကို အသိပေးလိုက်ကြပေသည်။

မကြာမီပင် လီဝမ်ရှီးထံမှ စိုးရိမ်တကြီး ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု ရောက်ရှိလာ၏။

"နင် ဘာလို့ လက်ခံလိုက်တာလဲ။ ပြီးအောင် မလုပ်နိုင်ရင် သေမှာလေ။ ဒါက တကယ့်ကို မဆင်မခြင် လုပ်လိုက်တာပဲ" ဟု သူမက စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်နေတော့သည်။

ရွှီရှင်းက ဆုံးဖြတ်ရန် စက္ကန့်နှစ်ဆယ်သာ ရသဖြင့် မတတ်နိုင်ကြောင်း ရှင်းပြကာ သူမကို ပြန်လည် နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်ရပေသည်။

"၁၂ နာရီအတွင်း နင် ပြန်မလာရင် ငါလည်း ဒီတောင်ပေါ်ကို တက်လာမှာပဲ" ဟု လီဝမ်ရှီးက ခေါင်းမာစွာ ပြောလိုက်၏။

ရွှီရှင်းက သူမကို သေချာပေါက် ပြန်လာမည်ဖြစ်ကြောင်း ကတိပေးကာ အိမ်မှာပဲ စောင့်နေရန် မှာကြားလိုက်ပေသည်။

ကျိချောင်းယန်၏ အဆိုအရ ဝမ်ကွေ့ရှင်းနှင့် ကျောက်ရှောင်ချွမ်းတို့ကလည်း တက်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြပေသည်။

၎င်းတို့ လေးဦးမှာ တောင်ထိပ်နှစ်ခုကို တက်ကြမည် ဖြစ်သည်။

ရွှီရှင်းသည် ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ညိတ်လိုက်၏။

ဤဧရာမ ကျောက်တိုင်ကြီးများသည် အချိန်အကြာကြီး ရှိနေဦးမည်ဖြစ်ရာ အားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း တက်ရန် မလိုပါချေ။

၎င်းတို့ လေးဦးကသာ ဤပထမဆုံး တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဖြစ်ပေါ်လာသော အစီအစဥ်၏ ခက်ခဲမှုကို စတင် ရင်ဆိုင်ကြည့်ကြရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြခြင်းပင်။

အခန်း ၄၅၄ ပြီး။