အခန်း ၄၅၆

အခန်း (၄၅၆) - ချောက်ကမ်းပါးတွင်ရှိနေသော ဂူ ၂

သူသည် အပေါ်သို့ သတိကြီးစွာဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်၏။

ဤဧရာမတောင်ထိပ်ကြီးမှာ မီတာထောင်ချီ မြင့်မားသည်ဟု သူ ခဏခဏ ပြောခဲ့သော်လည်း မျက်မြင်ခန့်မှန်းချက်သက်သက်ဖြင့် အမြင့်ကို အတိအကျ မပြောနိုင်ခဲ့ပါချေ။

အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် မီတာတစ်ထောင်မှ နှစ်ထောင်ကြားတွင် ရှိနေနိုင်ပေသည်။

သူ တောင်တက်လာသည်မှာ ဆယ်မိနစ်ခန့်သာ ရှိသေးသော်လည်း မီတာသုံးရာကျော် အမြင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

လက်မောင်းခွန်အား ဖြည့်တင်းမှုကြောင့် တစ်ကြိမ်လျှင် နှစ်မီတာမှ သုံးမီတာအထိ တက်နိုင်သဖြင့် ဤမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရောက်လာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤနှုန်းအတိုင်းဆိုလျှင် တစ်နာရီအတွင်းမှာပင် တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားနိုင်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ရွှီရှင်းသည် အကောင်းမြင်လွန်းပြီး ပေါ့ပေါ့တန်တန် မတွေးပါချေ။

ဤစွန့်စားမှုကြီးမှာ ထင်သလောက် လွယ်ကူလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ပေ။

အပေါ်သို့ ဆက်လက်တက်ခြင်းက အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေများကို သယ်ဆောင်လာနိုင်သဖြင့် သူ၏ ခွန်အားများကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် လိုအပ်နေပေသည်။

သူ ယခုထိုင်နေသော ဂူလေးမှာ တကယ်တော့ အပြောင်းအလဲတစ်ခု၏ အစပင် ဖြစ်၏။

ဤကဲ့သို့သော ဂူ သို့မဟုတ် ကျင်းကြီးမျိုးကို ယခင် မီတာသုံးရာအထိ တက်လာစဉ်အတွင်း တစ်ခါမျှ မတွေ့ခဲ့ရပါပေ။

သူသည် အထက်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် မော့ကြည့်လိုက်ပြန်၏။

သူ၏ မြင်ကွင်းမှာ ကန့်သတ်ခံထားရသော်လည်း အပေါ်ဘက်တွင် ဤကဲ့သို့သော ကျောက်ဂူများစွာ ရှိနေသည်ကို ရွှီရှင်း မြင်နေရပေသည်။

ဤဧရာမ တောင်ထိပ်ကြီးမှာ အောက်ခြေမှ အထက်သို့ ကဏ္ဍအလိုက် ခွဲခြားထားပုံရပြီး ကဏ္ဍတစ်ခုချင်းစီ၏ ကျောက်နံရံမှာလည်း မတူညီကြပါပေ။

မြေပြင်မှ မီတာငါးဆယ်အထိမှာ ပထမကဏ္ဍဖြစ်၏။

ကျောက်နံရံမှာ ကြမ်းတမ်း၍ တက်ရန် လွယ်ကူကာ အပူချိန်မှာလည်း အနည်းငယ် မြင့်မားပေသည်။

မီတာငါးဆယ်မှ သုံးရာအထိမှာ ဒုတိယကဏ္ဍဖြစ်ပြီး ကျောက်ဆောင်များမှာ ပိုမိုချောမွေ့ကာ ချော်လွယ်လာပြီး ဆက်သွယ်မှုများ စတင်ပြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။

ယခု မီတာသုံးရာအထက်မှာမူ တတိယကဏ္ဍ ဖြစ်ပေသည်။

ဤကဏ္ဍတွင် မည်သည့်အရာများကို ကြုံတွေ့ရမည်နည်းဟု သူ မသိသော်လည်း ဤနေရာ၏ အပူချိန်မှာ တကယ့်ကို နိမ့်ကျလှပေသည်။

အနုတ် ၄၀ ဒီဂရီ အောက်သို့ ရောက်ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားရ၏။

လုံလောက်စွာ အနားယူပြီးနောက် ရွှီရှင်းသည် ကျောက်နံရံကို ဆုပ်ကိုင်ကာ စတင်တက်ပြန်သည်။

သူ ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ချေပြီ။

ကျောက်နံရံမှာ ချောမွေ့ခြင်းမရှိတော့ဘဲ ပို၍ ကြမ်းတမ်းလာသဖြင့် ရွှီရှင်းအတွက် ဆုပ်ကိုင်ရန် ပို၍ လွယ်ကူသွားစေသည်။

သို့သော်လည်း ကျောက်ဆောင်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်တိုင်း အေးစက်လှသော အအေးဓာတ်မှာ သူ၏ လက်ဖဝါးမှတစ်ဆင့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်လာပြီး ၎င်းအအေးဓာတ်မှာ ဆီးနှင်းမြေခွေးလည်စည်းပင်လျှင် မကာကွယ်နိုင်ဘဲ အရေပြားထဲအထိ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

တောင်တက်နေစဉ်အတွင်း အပူချိန်မှာ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ကျဆင်းရပါသနည်းဟူသော အကြောင်းရင်းကို ရွှီရှင်း နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့ချေပြီ။

ဤနေရာတွင် အပူချိန် အလွန်နိမ့်ကျနေရခြင်းမှာ ဤကျောက်နံရံများကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။

ဤနံရံများသည် အလွန်အေးစက်နေပြီး အအေးဓာတ်များကို တိုက်ရိုက် ထုတ်လွှတ်နေသဖြင့် အောက်ဘက်ရှိ အရာအားလုံးကို သက်ရောက်မှု ရှိနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ လက်များကို အေးစက်သွားစေသည်အထိ ဖြစ်နေပါက ဤကျောက်ဆောင်များ၏ အပူချိန်မှာ အနုတ် ၅၀ ဒီဂရီ အောက်တွင် ရှိနေပေလိမ့်မည်။

အလွန်ပင် အေးလှ၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကျောက်ဆောင်များ၏ အပူချိန်မှာ နိမ့်သော်လည်း လေထု၏ အပူချိန်မှာမူ အလွန်မနိမ့်လှပါချေ။

နေရောင်ခြည်၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် လေထုအပူချိန်မှာ အနုတ် ၄၀ ဒီဂရီ ဝန်းကျင်တွင်သာ ရှိနေသဖြင့် သူ၏ ဆီးနှင်းမြေခွေးလည်စည်းက တောင့်ခံနိုင်သည့် အတိုင်းအတာအတွင်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ရွှီရှင်းသည် အခိုးအငွေ့ဖြူဖြူများကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် ဂူတစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်၏။

ဤပတ်ဝန်းကျင်တွင် သူ၏ လက်များမှာ အအေးဓာတ်ကြောင့် အမြဲတမ်း တိုက်စားခံနေရသဖြင့် သူ၏ ခွန်အားများကို များစွာ ဆုံးရှုံးစေသည်။

သူ၏ ခွန်အားများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးနိုင်သော အပြာရောင်အဆင့် အက်ပရီကော့သီး ရှိနေသော်လည်း ဤမျှ ပြင်းထန်သော ဆုံးရှုံးမှုကိုတော့ မကာမိပါချေ။

ဂူနံရံများမှ ထုတ်လွှတ်နေသော အအေးဓာတ်ကြောင့် ဂူအတွင်းပိုင်း အပူချိန်မှာ အလွန်နိမ့်ကျနေပြီး သူ၏ ဆီးနှင်းမြေခွေးလည်စည်း တောင့်ခံနိုင်သည့် အကန့်အသတ်သို့ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေချေပြီ။

ရွှီရှင်းသည် ဂူဝတွင် ပုံနေသော နှင်းများကို ဖယ်ရှားလိုက်သော်လည်း ထိုင်ရန်တော့ မဝံ့ရဲပါပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အလွန်အေးစက်လှသဖြင့် သူ၏ တင်ပါးများမှာ ခဲသွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

ဂူငယ်လေးမှာ အမြင့် တစ်မီတာ ၂၀ ခန့်သာ ရှိသဖြင့် သူသည် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်၍သာ အနားယူရပေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ၏ ခရမ်းရောင်အဆင့် စတီးဖိနပ်များမှာ စိတ်ချရပြီး ဖိနပ်အောက်ခံမှာ ထူထဲလှသဖြင့် အနည်းဆုံးတော့ ခြေထောက်များတွင် စူးရှသော အအေးဒဏ်ကို မခံစားရပါပေ။

အတန်ကြာ တွေဝေပြီးနောက် ရွှီရှင်းသည် စွမ်းအင်အနှစ်သာရ အပိုင်းအစတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

မတတ်နိုင်ပါချေ၊ အလွန်အေးလွန်းလှသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် နွေးထွေးအောင် လုပ်ရန် လိုအပ်ပေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှာ နူးညံ့လှသော အလင်းဖြူလေးဖြင့် ချက်ချင်း လင်းထိန်သွားပြီး အပူချိန်မှာလည်း စတင် မြင့်တက်လာခဲ့ပေသည်။

အနုတ် ၅၀ ဒီဂရီ၊ အနုတ် ၄၀ ဒီဂရီ၊ အနုတ် ၃၀ ဒီဂရီ...။

နောက်ဆုံးတွင် အပူချိန် ၂၀ ဒီဂရီအထိ ရောက်ရှိသွားပါတော့သည်။

စွမ်းအင်အနှစ်သာရ အပိုင်းအစ၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင် အပူချိန်မှာ ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့ချေပြီ။

ရွှီရှင်းသည် စိတ်အေးသွားကာ သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်မိ၏။

တကယ့်ကို သက်တောင့်သက်သာ ရှိလှ၏။

ဤစွမ်းအင်အနှစ်သာရ အပိုင်းအစမှာ ဤမျှ နိမ့်ကျသော အပူချိန်မှ ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိအောင် လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်၏။

သို့သော်လည်း သူသည် ဤကဲ့သို့ ကြာရှည်စွာ မလုပ်ဝံ့ပါပေ။

စွမ်းအင်အနှစ်သာရ အပိုင်းအစ၏ တောက်ပမှုကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အလင်းမှာ ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမိုတောက်ပနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်ပေသည်။

ဤသည်မှာ စွမ်းအင်အနှစ်သာရ အပိုင်းအစသည် ပတ်ဝန်းကျင် အပူချိန်ကို ထိန်းညှိရန်အတွက် ၎င်း၏ စွမ်းအင်များကို အလွန်ပင် လျင်မြန်စွာ အသုံးပြုနေခြင်းကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရွှီရှင်းသည် ပုံမှန်အပူချိန်ကို တစ်မိနစ်ခန့်သာ ခံစားပြီးနောက် စွမ်းအင်အနှစ်သာရ အပိုင်းအစကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်ပေသည်။

ဤအဖိုးတန်သော စွမ်းအင်မှာ ပျော်ပါးရန်အတွက် မဟုတ်ဘဲ အပူချိန်မှာ တကယ်ပင် သည်းမခံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်လာမှသာ အသုံးပြုရမည် ဖြစ်ချေသည်။

သူသည် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် အသံဖျော့ဖျော့လေးတစ်ခု သူ၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာပါတော့သည်။

"ကချပ်..."

သူသည် ချက်ချင်းပင် တောင့်ခဲသွားပြီး ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော အသံကို ကြားနိုင်ရန် နားကို စွင့်လိုက်ပေသည်။

တောင်တက်လာသည့် တစ်လျှောက်တွင် မိမိကိုယ်တိုင်မှအပ အခြားသော အသံကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သူသည် ချက်ချင်းပင် သတိကြီးစွာ ထားလိုက်ပေသည်။

"ကချပ်..."

ထိုအသံဖျော့ဖျော့လေးမှာ တစ်စုံတစ်ခု အက်ကွဲသွားသည့် အသံနှင့် တူနေပေသည်။

ထိုအသံမှာ သူနှင့် အလွန်နီးကပ်နေပြီး သူ၏ ခေါင်းပေါ် ငါးမီတာ ခြောက်မီတာခန့် အကွာမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပုံရပေသည်။

ရွှီရှင်းသည် အချိန်အတော်ကြာအောင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေခဲ့သော်လည်း ထိုအသံမှာ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်မလာတော့ပါပေ။

အချိန်ဖြုန်းနေလို့ မဖြစ်ချေ။

သူ၏ ထူးကဲသော အကြားအာရုံကြောင့် အသံထွက်ပေါ်ရာ နေရာကို အတိအကျ သိရှိထားပြီး ဖြစ်၏။

အသံ ထပ်မထွက်လာသဖြင့် သူကိုယ်တိုင် သွားရောက် စူးစမ်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတော့သည်။

သူသည် ကျောက်နံရံကို ထပ်မံဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ အေးစက်လှသော အအေးဓာတ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသဖြင့် သူ တုန်ရင်သွားရ၏။

သူသည် မရပ်ဘဲ လက်မောင်းများကို အားစိုက်ကာ အပေါ်သို့ နှစ်မီတာ သုံးမီတာခန့် ထပ်မံ တက်လိုက်ပေသည်။

ထို့နောက် ကျောက်နံရံကို ပြန်လည်ဆုပ်ကိုင်ကာ ဂူဝတစ်ခုကို ချက်ချင်း လှမ်းကိုင်၍ နှင်းပုံထဲသို့ တိုးဝင်လိုက်၏။

အလွန်အေးစက်လှသော ကျောက်နံရံနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် နှင်းများမှာ မထင်မှတ်ဘဲ ပိုမို နွေးထွေးနေပေသည်။

သူသည် လက်မောင်းများကို အားပြုကာ ဂူအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်၏။

အေးလိုက်တာဟ...။

ရွှီရှင်းမှာ တုန်ရင်သွားရ၏။

ယခု သူ ဝင်ရောက်လိုက်သော ဂူမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ ကျင်းလေး မဟုတ်တော့ဘဲ စစ်မှန်သော ဂူတစ်ခု ဖြစ်နေပေသည်။

ဂူမှာ အမြင့် နှစ်မီတာခန့် ရှိသဖြင့် သူသည် မတ်တပ်ရပ်၍ လမ်းလျှောက်နိုင်သော်လည်း၊ ပြေးမည်ဆိုပါက ခေါင်းနှင့် ဆောင့်မိနိုင်ပေသည်။

ဂူမှာ အမှန်တကယ်ပင် နက်ရှိုင်းလှပေသည်။

အတွင်းပိုင်းမှာ မှောင်မည်းနေသော်လည်း အသီးနီများ စားထားသဖြင့် ရရှိထားသော ညကြည့်အာရုံကြောင့် ရွှီရှင်းမှာ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရ၏။

ကျဉ်းမြောင်းလှသော ဂူကြီးမှာ အမြင့် နှစ်မီတာနှင့် အကျယ် တစ်မီတာပင် မပြည့်ဘဲ အတွင်းဘက်သို့ မီတာအတော်ကြာအောင် ရှည်လျားသွားပြီးမှ တစ်ဖက်သို့ ကွေ့သွားသဖြင့် ဂူဝမှနေ၍ အဆုံးကို မမြင်နိုင်ချေ။

အစောပိုင်းက သူ၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာသော တစ်စုံတစ်ခု အက်ကွဲသွားသည့် အသံဖျော့ဖျော့မှာ ဤဂူအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အအေးဓာတ်များ ထုတ်လွှတ်နေသော ဂူနံရံများကြောင့် ရွှီရှင်းသည် ဂူဝတွင် ရပ်နေရုံနှင့်ပင် အအေးဓာတ်များ အမြဲတမ်း စိမ့်ထွက်နေသည်ကို ခံစားနေရ၏။

ဂူဝမှာပင် အနုတ် ၅၀ ဒီဂရီ ဝန်းကျင် ရှိနေပါက အတွင်းပိုင်းတွင်မူ ပို၍ပင် အေးစက်နေမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်၏။

မြေပြင်မှ မီတာရာချီ မြင့်မားသော လေဟာနယ်အတွင်းရှိ ဤကျဉ်းမြောင်းသော ဂူကြီးမှာ တကယ့်ကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှပေသည်။

အတွင်းတွင် မည်သည့်အရာများ ရှိနေပါသနည်း။

သို့သော် ၎င်းမှာ သူ၏ ရည်မှန်းချက်ဖြစ်သော တောင်ထိပ်သို့ တက်ရန်နှင့်တော့ ပတ်သက်ပုံ မရချေ။

"ကချပ်..."

အတွင်းပိုင်းမှ အသံဖျော့ဖျော့လေး တစ်ချက် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သဖြင့် ရွှီရှင်း၏ ရင်ခုန်သံမှာ မြန်လာခဲ့ရ၏။

သူသည် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက် စူးစမ်းသင့်လား သို့မဟုတ် ထွက်ခွာသင့်လားကိုယ်တိုင်ပင်မသိတော့ချေ။

အခန်း ၄၅၆ ပြီး။