အခန်း ၄၆၂

အခန်း (၄၆၂) - အဆင့်သစ်တစ်ခု၏ အစနှင့် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်ခြင်း၂

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် ထိုဂူအတွင်း၌ အချိန်အတော်အတန် ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်ပေသည်။

အချိန်များစွာ ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း ရွှီရှင်းမှာ အနည်းငယ် စိုးရိမ်စိတ်ဝင်နေမိ၏။

အပေါ်တွင် မည်သည့်အရာများနှင့် ကြုံတွေ့ရဦးမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပါပေ။

ထို့ပြင် သေဆုံးမသွားဘဲ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားသော ဗီဇပြောင်းလဲထားသည့် အမေရိကန်လင်းယုန်တစ်ကောင် ရှိနေသေးသဖြင့် ၎င်းမှာ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လာနိုင်သောကြောင့် သတိကြီးစွာထားရန် လိုအပ်ပေသည်။

ထိုလင်းယုန်များမှာ အသံတိတ် ရောက်ရှိလာတတ်ကြပြီး စောစောက သူ တိုက်ခိုက်ခံရစဉ်တွင်ပင် သူ၏ ထူးကဲသောအကြားအာရုံဖြင့် လေခွဲသံကိုသာ အချိန်မီ ကြားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ဤနေရာတွင် ကျောက်ဆောင်ချိုင့်ခွက်များနှင့် ခြေကုပ်ယူစရာ နေရာများစွာ ရှိနေသဖြင့် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ရန်တော့ မလိုပါချေ။

အအေးဓာတ်များ ထုတ်လွှတ်နေသော ကျောက်ဆောင်များ ရှိနေသော်လည်း တောင်၏ အတွင်းပိုင်းဂူထဲသို့ မဝင်သရွေ့ အပြင်ဘက် အပူချိန်မှာ အနုတ် ၅၀ ဒီဂရီ အထက်တွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပေရာ လက်များ အေးစက်နေသည်မှအပ တောင့်ခံနိုင်ပါသေးသည်။

သူသည် အပေါ်သို့ ဆက်လက်တက်ခဲ့၏။

သူ စိုးရိမ်ထားသကဲ့သို့ လွတ်မြောက်သွားသော လင်းယုန်က ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လာခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ပါပေ။

အပေါ်သို့ တက်လာလေလေ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျောက်ကျင်းများမှာ တဖြည်းဖြည်း နည်းပါးသွားပြီး သူဆုပ်ကိုင်ထားသော ကျောက်နံရံ၏ အပူချိန်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရကာ အအေးဒဏ်မှာလည်း ပြေလျော့လာခဲ့ချေပြီ။

ကျောက်ဆောင်၏ အပူချိန်မှာ အနုတ် ၅၀ ဒီဂရီ အထက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ပတ်ဝန်းကျင် အပူချိန်မှာလည်း ဆီးနှင်းမြေခွေးလည်စည်းဖြင့် အနိုင်နိုင်တောင့်ခံရသည့် အခြေအနေမျိုး မဟုတ်တော့ပါပေ။

အချိန်ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းမှ နေမင်းမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာပြီး တောက်ပသော နေရောင်ခြည်မှာ ရွှီရှင်းပေါ်သို့ ကျရောက်လာသဖြင့် သူသည် နွေးထွေးမှုကို အနည်းငယ် ခံစားလိုက်ရပေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြူထုများမှာလည်း စတင်ပါးလျလာပြီး မကြာမီ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည့်ပုံ ပေါ်နေ၏။

မကြာမီမှာပင် ရွှီရှင်းသည် ကျောက်ကျင်းတစ်ခု၏ အစွန်းကို ဆွဲကိုင်ကာ အားစိုက်၍ အတွင်းသို့ လှိမ့်ဝင်ကာ ထိုင်ချလိုက်ပေသည်။

သူသည် အောက်ဘက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ယခု သူရောက်နေသည့် နေရာမှာ အမြင့် မီတာငါးရာ သို့မဟုတ် ခြောက်ရာခန့် ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်၏။

ဤတောင်တက်ခရီးစဉ်မှာ အတော်လေး ချောမွေ့နေခဲ့ပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စောစောက သူပစ်ခတ်ခဲ့သော ပေါက်ကွဲမြားကြောင့် နှင်းပြိုမှု ဖြစ်ကာ နှင်းအများစုမှာ ပြိုကျသွားခဲ့သဖြင့် တောင်တက်ရသည်မှာ ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမိုလွယ်ကူသွားသောကြောင့် ဖြစ်၏။

သူသည် အပေါ်သို့ ထပ်မံမော့ကြည့်လိုက်ရာ တိမ်တိုက်များနှင့် အလွန်နီးကပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရပေသည်။

အတန်ငယ်ထူပုံ ရသော ထိုတိမ်တိုက်မှာ မနေ့ညက နှင်းများကျဆင်းခဲ့ရာမှ ကျန်ရှိနေသော တိမ်တိုက်များ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

တိမ်တိုက်များ၏ အောက်ခြေမှာ မြေပြင်မှ မီတာရှစ်ရာ သို့မဟုတ် ကိုးရာခန့်သာ ကွာဝေးသဖြင့် သူသည် နောက်ထပ် မီတာသုံးရာခန့် တက်ရုံဖြင့် ထိုတိမ်တိုက်များအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်၏။

တိမ်တိုက်များ၏ အပေါ်ဘက်တွင်မူ ဧရာမ တောင်ကြီး၏ ထိပ်ဖျား ရှိနေပေလိမ့်မည်။

ယခင် အကဲခတ်ချက်များနှင့် သူ၏ တောင်တက်အကွာအဝေးအရ ဤတိမ်တိုက်လွှာမှာ မီတာသုံးလေးရာခန့်သာ ထူထဲမည်ဖြစ်ရာ အလွန်ထူထဲလှသည်တော့ မဟုတ်ပါချေ။

အချို့သော မိုးတိမ်တိုက်များမှာ မီတာထောင်ချီ သို့မဟုတ် သောင်းချီ ထူထဲတတ်ကြသော်လည်း ရွှီရှင်း၏ အပေါ်ရှိ တိမ်တိုက်ငယ်လေးမှာမူ ဖြူစင်ဝင်းပနေပြီး မည်သည့်အန္တရာယ်မျှ မရှိသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရပေသည်။

တိမ်တိုက်များ၏ အထူနှင့် ၎င်းအပေါ်မှ ထိုးထွက်နေသော တောင်ထိပ်၏ အချိုးအစားအရ ဤဧရာမ တောင်ထိပ်ကြီး၏ အမြင့်မှာ မီတာ ၁၅၀၀ နှင့် ၁၈၀၀ ကြားတွင် ရှိနေနိုင်ကြောင်း သူ အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းလိုက်၏။

တစ်နည်းအားဖြင့် သူသည် ခရီးစဉ်၏ သုံးပုံတစ်ပုံခန့်ကို တက်လှမ်းပြီးပြီ ဖြစ်ပေသည်။

အချိန်မှာမူ နှစ်နာရီပင် မပြည့်သေးဘဲ ထိုအချိန်၏ ထက်ဝက်ကျော်မှာ ဂူအတွင်း စူးစမ်းခြင်းနှင့် လင်းယုန်များနှင့် ရင်ဆိုင်ခြင်းတို့တွင် ကုန်ဆုံးခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် အချိန်များစွာ ကျန်ရှိနေသေးပေသည်။

သူ၏ ခွန်အားကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပြီးနောက် ရွှီရှင်းသည် အပေါ်သို့ ဆက်လက်တက်ပြန်သည်။

မီတာတစ်ရာခန့် ထပ်မံတက်ပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ချေပြီ။

အနားယူနိုင်သော ကျောက်ကျင်းများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အထက်သို့ ဆက်တက်ရာတွင် ကျောက်နံရံမှာ မညီမညာ ဖြစ်နေသော်လည်း အနားယူရန် နေရာမရှိတော့သဖြင့် တစ်ဆက်တည်း တက်ရုံသာ ရှိတော့ပေသည်။

သူသည် နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပုံရပေသည်။

လက်ရှိ အမြင့်မှာ မီတာခုနစ်ရာခန့် ရှိနေချေပြီ။

ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် မီတာ ၃၀၀မှ၇၀၀ အတွင်းရှိ အပူချိန်အလွန်နိမ့်ကျသော နေရာကို ကျော်ဖြတ်လာခဲ့ပြီး နောက်ထပ် တောင်တက်အဆင့်တစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်၏။

စောစောက ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အမေရိကန်လင်းယုန်များမှာ သေးငယ်သော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်နိုင်ပြီး ၎င်းတို့မှာ ယခင်အဆင့်တွင် ရှိနေသင့်သည့်အရာများ မဟုတ်နိုင်ပါပေ။

၎င်းတို့မှာ မြေအောက်မြို့တော်မှ ကျန်ရစ်နေသူများ ဖြစ်နိုင်ပြီး သူသာ စွမ်းအင်အနှစ်သာရ အပိုင်းအစကို ထုတ်မပြခဲ့လျှင် ထိုဗီဇပြောင်းလင်းယုန်များ ထွက်ပေါ်လာမည် မဟုတ်ပါပေ။

သူသည် အထက်သို့ ဇွတ်မတက်သေးဘဲ ဤခရီးစဉ် ကို စတင်အကဲခတ်လိုက်၏။

တိမ်တိုက်များ၏ အောက်ခြေသို့ ရောက်ရန် မီတာနှစ်ရာခန့်သာ လိုတော့ပေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ပတ်ဝန်းကျင်၌ လေများ စတင်တိုက်ခတ်လာပြီး မြူများမှာလည်း လေနှင့်အတူ စီးဆင်းလာခဲ့ချေပြီ။

ကံကောင်းသည်မှာ ဤလေမှာ ပြင်းထန်ခြင်း မရှိဘဲ လေပြေလေညင်းမျှသာ ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ တောင်တက်လုံခြုံရေးကို မထိခိုက်ပါပေ။

"ဟင်"

ရွှီရှင်းသည် မျက်လုံးကိုမှေးကာ အပေါ်ဘက် မီတာတစ်ရာခန့်အကွာကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

ထိုနေရာတွင် တောင်နံရံမှာ စက်ဝိုင်းပုံစံ အပြင်ဘက်သို့ ထိုးထွက်နေသည်ကို မထင်မှတ်ဘဲ တွေ့ရှိလိုက်ရပေသည်။

သူ၏ မြင်ကွင်းအဆုံးတွင် ဧရာမ တောင်ထိပ်ကြီး၏ ကျောက်နံရံမှာ စက်ဝိုင်းပုံစံဖြင့် တစ်ခုလုံး အပြင်သို့ ထွက်နေခြင်း ဖြစ်၏။

တစ်မီတာခန့် ထိုးထွက်နေသော ထိုကျောက်နံရံမှာ မြင့်မားသော တိုက်ကြီးမှ ဆန့်ထွက်နေသည့် ဝရန်တာတစ်ခုနှင့် တူနေပေသည်။

ထိုကဲ့သို့ သပ်ရပ်သော စက်ဝိုင်းပုံစံမှာ သူ့ကို အံ့သြသွားစေခဲ့၏။

ထိုနေရာတွင် စင်္ကြံတစ်ခု ရှိနေနိုင်၏။

အဲဒီမှာ တစ်ခုခု ရှိနေမှာလား...။

ရတနာများ ရှိနေနိုင်မလား...။

ရွှီရှင်း၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားခဲ့ချေပြီ။

ထိုနေရာ၏ အမြင့်မှာ မီတာရှစ်ရာခန့် ရှိရာ သူ၏ ယခင် တွက်ချက်မှုများအရ ၎င်းမှာ ဤဧရာမ ကျောက်တိုင်ကြီး၏ အလယ်ဗဟို အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ထိုနေရာတွင် ကောင်းမွန်သော အရာတစ်ခုခု ရှိနေနိုင်သည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်၏။

ရွှီရှင်းသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်ဓာတ်များ တက်ကြွလာကာ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူပြီး သူ၏ လက်မောင်းများကို အားစိုက်လိုက်ရာ အထက်သို့ သုံးမီတာခန့် ရုတ်တရက် တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပေသည်။

အစီအစဥ်အတွက် ဆုလာဘ်များ မရရှိခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ ရတနာတစ်ခု ရှိနေနိုင်သော နေရာသို့ ရောက်ရန် မီတာတစ်ရာခန့်သာ လိုတော့သည်ဟူသော အတွေးက သူ့ကို စိတ်လှုပ်ရှားစေခဲ့၏။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အဆက်မပြတ် မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေအရှိန်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာသော်လည်း ရွှီရှင်းမှာမူ များစွာ သက်ရောက်မှု မရှိပါချေ။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူသည် ပို၍ပင် သက်တောင့်သက်သာ ရှိလာခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တောင်စောင်းတစ်လျှောက် တိုက်ခတ်နေသော လေမှာ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကြောင့် အထက်သို့ ပင့်တင်ပေးသော လေစီးကြောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအထက်သို့ ပင့်တင်ပေးသော လေစီးကြောင်းမှာ သူ့ကို မြှင့်တင်ပေးသဖြင့် သူ၏ လက်မောင်းများအပေါ် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှာ များစွာ လျော့ပါးသွားခဲ့ချေပြီ။

မှန်ပေသည်၊ လေ၏ ကူညီမှုကိုပင် ရရှိနေခြင်းပင်။

အပေါ်သို့ဆက်လက်တက်လာပြီးနောက် ထိုထိုးထွက်နေသော စင်္ကြံနှင့် မီတာ လေးငါးဆယ်ခန့် အကွာသို့ ရောက်သောအခါ သူ၏ မျက်မှောင်မှာ ရုတ်တရက် အနည်းငယ် တွန့်သွားခဲ့၏။

လေပြင်းလာသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ အပေါ်ဘက်ရှိ စင်္ကြံမှ အသံတစ်စုံတစ်ရာကို သူ ကြားလိုက်ရပုံ ပေါ်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ရွှီရှင်းသည် အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လျက် အသေအချာ နားစွင့်လိုက်၏။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေတိုက်သံများကြောင့် အပေါ်မှ အသံမှာ ဘာလဲဆိုသည်ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ မကြားရသေးပါပေ။

နောက်ထပ် မီတာဆယ်ဂဏန်းခန့် ထပ်မံတက်ပြီးနောက် ထိုအသံမှာ တဖြည်းဖြည်း ကြည်လင်လာခဲ့ပြီး ရွှီရှင်း၏ အမူအရာမှာလည်း ပိုမိုလေးနက်လာကာ သူ၏ တောင်တက်လှုပ်ရှားမှုများကို လုံးဝ ရပ်တန့်လိုက်ပါတော့သည်။

မှန်ပေသည်၊ အပေါ်တွင် လှုပ်ရှားမှုများ ရှိနေခြင်းပင်။

ထူးဆန်းသော အသံများ ထွက်ပေါ်နေပေသည်။

တစ်စုံတစ်ခုက ပွတ်တိုက်နေသည့် အသံနှင့် ကျောက်နံရံကို ကုတ်ခြစ်နေသည့် အသံမျိုး ဖြစ်နေ၏။

၎င်းမှာ သက်ရှိသတ္တဝါ တစ်ကောင် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ပြင် အကောင်များစွာ ရှိနေပုံရ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုထိုးထွက်နေသော စင်္ကြံ၏ နေရာအနှံ့အပြားမှ ထိုကဲ့သို့သော အသံများ ထွက်ပေါ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ယံ အမြင့်ပိုင်းတွင် ပေါ်ထွက်လာသော သတ္တဝါများသည် ရင်းနှီးဖော်ရွေလိမ့်မည်ဟု ရွှီရှင်း မထင်ပါပေ။

ရွှီရှင်းက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ခန့်မှန်းနေစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် အပေါ်ဘက်မှ ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ထို့နောက် သူ၏ ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကြောင့် သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားပါတော့သည်။

ထိုထိုးထွက်နေသော စင်္ကြံပေါ်မှနေ၍ ဧရာမငှက်ကြီးတစ်ကောင်မှာ ရုတ်တရက် ခုန်ဆင်းလာပြီး အတောင်ပံများကို ဖြန့်လိုက်၏။

ထိုငှက်ကြီးမှာ တစ်ကိုယ်လုံး အမည်းရောင်နှင့် မီးခိုးရောင်အမွှေးများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး တောင်ပံအကျယ်မှာ လေးမီတာထက်မက ရှိရာ နေရောင်ခြည်ကိုပင် ခဏတာ ကွယ်သွားစေ၏။

တိမ်တိုက်များကို ဖုံးလွှမ်းကာ နေရောင်ကိုပင် ကွယ်နိုင်လောက်သည်အထိ ထိုငှက်မှာ တကယ်ပင် ကြီးမားလှချေသည်။

အခန်း ၄၆၂ ပြီး။