အခန်း ၄၆၃
Vol. 31 Ch. 463
အခန်း (၄၆၃) - ဝဲပျံနေသော လင်းတများနှင့် စောင့်မျှော်ခဲ့ရသော ရတနာသေတ္တာ
ဤဧရာမငှက်ကြီး၏ ကိုယ်ထည်မှာ ထူထပ်သော အမွှေးအတောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး လည်ပင်းတစ်ဝိုက်တွင် နွေးထွေးပုံရသည့် ခြင်္သေ့လည်ဆံကဲ့သို့သော အမွေးပတ်ကြီး ရှိနေသော်လည်း ဦးခေါင်းတစ်ခုလုံးမှာမူ အမွှေးမရှိဘဲ ပြောင်သလင်းခါနေသဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသလို တစ်မျိုးလည်း ရယ်ချင်စရာ ကောင်းနေပေသည်။
ရွှီရှင်း၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်များမှာ ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားခဲ့၏။
ဤသည်မှာ လင်းတ ပင် ဖြစ်ပေသည်။
ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် အကြီးဆုံးသော ပျံသန်းနိုင်သည့် သတ္တဝါ ဖြစ်ပေသည်။
ကွန်ဒေါ ဟုလည်း လူသိများသော လင်းတသည် ရွှီရှင်း အစောပိုင်းက ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အမေရိကန်လင်းယုန်ကဲ့သို့ပင် သိမ်းငှက် မျိုးရင်းဝင် ဧရာမ သားရဲငှက်တစ်မျိုး ဖြစ်၏။
၎င်းတို့သည် အတောင်ပံမခတ်ဘဲ လေဟုန်စီးလျက် ကောင်းကင်ယံတွင် ငါးနာရီကြာအောင် နေနိုင်ပြီး အမြင့်ပိုင်းတွင် ကီလိုမီတာ ၁၇၀ ကျော် အကွာအဝေးအထိ လွယ်ကူစွာ သွားလာနိုင်သဖြင့် လေဟုန်စီးခြင်း၏ ထိပ်တန်းဆရာကြီးများ ဖြစ်ကြပေသည်။
ထို့ပြင် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ကွန်ဒေါလင်းတ အများစုမှာ အမေရိကန်လင်းယုန်များထက် များစွာ ပိုမိုကြီးမားကြပေသည်။
သို့သော် ၎င်းတို့၏ ဧရာမ ကိုယ်ထည်ကြောင့် အတောင်ပံများ ရှည်လျားသော်လည်း ပျံသန်းရန်အတွက် တစ်စုံတစ်ရာသော အကူအညီ လိုအပ်ပေသည်။
လင်းတအများစုမှာ လေတိုက်နှုန်း ကောင်းမွန်သော နေရာများတွင် နေထိုင်ရသည်ကို နှစ်သက်ကြပြီး ထိုမှသာ အထက်သို့ ပင့်တင်ပေးသော လေစီးကြောင်းများပေါ်တွင် အားစိုက်စရာမလိုဘဲ လေဟုန်စီးကာ ကောင်းကင်ယံ၌ လွတ်လပ်စွာ ဝဲပျံနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။
ဤဒေသတွင် ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်ပြီး အထက်သို့ ပင့်တင်ပေးသော လေစီးကြောင်းများ ရှိနေရသနည်းဟု သူ တွေးနေမိခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
သူကတော့ တောင်တက်ရန်အတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်နေခဲ့သော်လည်း တကယ်တော့ ဧရာမ လင်းတကြီးများအတွက် ပျံသန်းရန် အကောင်းဆုံး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖန်တီးပေးနေခြင်းသာ ဖြစ်နေ၏။
နေပါဦး...။
အစောပိုင်းက ကြားလိုက်ရသော အသံမှာ ဤတစ်ကောင်တည်းထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံ ဟုတ်ပုံမရပေ။
မှန်ပေသည်၊ ရွှီရှင်း၏ ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်နေသည့် မြင်ကွင်းအောက်တွင် ပထမဆုံး လင်းတကြီး လေဟုန်စီး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ထိုးထွက်နေသော ကျောက်နံရံပေါ်မှနေ၍ လင်းတကြီးများ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ခုန်ဆင်းလာကြပါတော့သည်။
အဆုံးမရှိသော တန်းစီနေသည့် လင်းတအုပ်ကြီးပင် ဖြစ်၏။
၎င်းတို့သည် ဤဧရာမ ကျောက်တိုင်ကြီးကို ပတ်၍ ကင်းလှည့်နေကြသကဲ့သို့ ဝဲပျံနေကြပြီး ဤမြင့်မားလှသော တောင်ထိပ်သို့ တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားသူမှန်သမျှကို သတ်ဖြတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပုံရပေသည်။
ရွှီရှင်းမှာ လုံးဝ မလှုပ်ရဲပါပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျောက်နံရံပေါ်မှ ပထမဆုံး ပျံထွက်လာသော လင်းတကြီးမှာ သူ့ထံသို့ သိသိသာသာ ဦးတည်လာနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။
၎င်းသည် ကျောက်တိုင်ကြီးမှ ဝဲပျံထွက်လာပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် အောက်သို့ ထိုးဆင်းလာကာ ရွှီရှင်းကို တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးပမ်းတော့သည်။
သို့သော် ရွှီရှင်းမှာ ကျောက်နံရံပေါ်တွင် မလှုပ်မယှက် တွဲခိုနေသဖြင့် ၎င်းသည် ပစ်မှတ်ကို ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ချေပြီ။
ရွှီရှင်း၏ နောက်ကျောဘက်တွင် နှစ်ပတ်ခန့် ဝဲပျံပြီးနောက် ပစ်မှတ်ကို ရှာမတွေ့သဖြင့် ၎င်းသည် ရွှီရှင်း တက်ထားသော အမြင့်တွင်ပင် ကျောက်တိုင်ကြီးကို ပတ်၍ စတင် ဝဲပျံနေပါတော့သည်။
ရွှီရှင်းမှာ စိတ်အေးသွားကာ သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်မိ၏။
၎င်းမှာ မလှုပ်ရှားသော သားကောင်ကို မဖမ်းနိုင်သောကြောင့် မဟုတ်ပါချေ။
လင်းတများသည် သားရဲငှက်များ ဖြစ်ကြ၏။
၎င်းတို့၏ အမြင်အာရုံမှာ အလွန်ပင် စူးရှလှပြီး လူသားများထက် ရှစ်ဆခန့် ပိုမို အားကောင်းလှပေသည်။
အမြင့်ပိုင်းတွင် ဝဲပျံနေစဉ်မှာပင် မြေပြင်ပေါ်ရှိ သားကောင်ငယ်လေးများကို အလွယ်တကူ မြင်တွေ့နိုင်စွမ်း ရှိကြပေသည်။
၎င်းက ပစ်မှတ်ကို ပျောက်ဆုံးသွားရခြင်းမှာ ရွှီရှင်း ယခု ဝတ်ဆင်ထားသော ပစ္စည်းကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။
[ကိုယ်ပျောက်ဝတ်ရုံ ခရမ်းရောင်အဆင့် : ဝတ်ဆင်သူ၏ အငွေ့အသက်ကို ဖုံးကွယ်ပေးနိုင်သော ဝတ်ရုံဖြစ်သည်။ ရှင်ကျန်သူက ၎င်းကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ငြိမ်သက်စွာ နေမည်ဆိုပါက ရန်သူများက သူ့ကို လမ်းဘေးက ကျောက်တုံးတစ်တုံးကဲ့သို့ပင် လျစ်လျူရှုသွားကြလိမ့်မည်။]
မှန်ပေသည်၊ သူ့ထံသို့ ဦးတည်လာသော လင်းတကြီးမှာ ကျောက်နံရံပေါ်တွင် မလှုပ်မယှက် ရှိနေသော ရွှီရှင်းကို ကျောက်ဆောင်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ထင်မှတ်ကာ လျစ်လျူရှုသွားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ထိုလင်းတကြီးမှာလည်း အံ့သြနေပုံရပြီး ထိုအမြင့်တွင်သာ ဆက်လက် ဝဲပျံနေခြင်း ဖြစ်၏။
ရွှီရှင်းမှာ ထိုလင်းတကြီး ဘာတွေးနေမည်ကိုပင် ခန့်မှန်းမိနေပေသည်။
'ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ သားကောင်က ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက် ပျောက်သွားရတာလဲ။ ခုနကတင် ဒီမှာ ရှိနေတာ မဟုတ်ဘူးလား' ဟုပင်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်း၏ လှုပ်ရှားမှုများကြောင့် အခြားသော လင်းတအုပ်ကြီးမှာလည်း ထိုအမြင့်သို့ ရောက်ရှိလာကြပေသည်။
၎င်းတို့သည် အထက်သို့ ပင့်တင်ပေးသော လေစီးကြောင်းကို အသုံးပြု၍ အတောင်ပံများကို ဖြန့်ကာ ကျောက်တိုင်ကြီးကို ဝဲပတ်နေကြတော့၏။
ရွှီရှင်းမှာ ကျောက်ဆောင်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ခေါင်းကို ဘေးသို့စောင်းလျက် သူ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရပေသည်။
လက်ရှိတွင် သူ၏ နောက်ကျောဘက်၌ ဝဲပျံနေသော လင်းတပေါင်းမှာ နှစ်ဆယ်မှ သုံးဆယ်ခန့်အထိ ရှိနေချေပြီ။
ဘုရား ဘုရား....
တကယ်ကို များလွန်းလှပေသည်။
အကယ်၍ နှစ်ကောင် သုံးကောင်မျှသာ ဆိုပါက သူသည် ချိတ်မြှားကို အသုံးပြုကာ ကျောက်နံရံတွင် တွဲခိုလျက် လင်းတများကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်နိုင်သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ အကောင် နှစ်ဆယ် သုံးဆယ်ဆိုလျှင်တော့ သူ လုံးဝ မလှုပ်ရဲပါပေ။
အနည်းငယ်မျှ လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် ၎င်းတို့၏ ဝိုင်းဝန်း ထိုးဆိတ်ခြင်းကို ချက်ချင်း ခံရမည် မဟုတ်ပါလော။
ထို့ပြင် ဤလင်းတများတွင် မည်သည့် သွေးရောင် အမှတ်အသားမျှ မရှိပါပေ။
၎င်းတို့မှာ အလွန်ကြီးမားပုံရပြီး ယခင် ကြုံတွေ့ခဲ့သော အမေရိကန်လင်းယုန်များထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားသော်လည်း ကမ္ဘာပေါ်တွင် အကြီးဆုံးဖြစ်သော အင်ဒီယန် ကွန်ဒေါ နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အနည်းငယ်မျှသာ ပို၍ ကြီးမားနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်းတို့၏ အရွယ်အစားမှာ ဤကမ္ဘာရှိ သတ္တဝါများ၏ ပုံမှန်အတိုင်းအတာအတွင်း ရှိနေခြင်း ဖြစ်ပြီး ဧရာမ သားရဲသွေး ၏ သက်ရောက်မှုကြောင့် ကမ္ဘာမြေပေါ်ကထက် အနည်းငယ် ပိုမိုကြီးမားနေခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။
တစ်နည်းအားဖြင့် ဤလင်းတများသည် ဤကမ္ဘာရှိ သာမန်သတ္တဝါများသာ ဖြစ်ကြပေသည်။
သူသည် ဗီဇမပြောင်းထားသော စစ်မှန်သော သားရဲငှက်အုပ်ကြီးနှင့် ကြုံတွေ့လိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်၏။
ဗီဇမပြောင်းထားသော သားရဲငှက်များနှင့် ကြုံတွေ့ရခြင်းမှာ သီအိုရီအရ ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါများထက် အားနည်းသဖြင့် ကံကောင်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း လက်ရှိ အခြေအနေမှာမူ ရွှီရှင်းအတွက် လုံးဝ ပိတ်မိနေသည့် အခြေအနေ ဖြစ်နေပေသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့မှာ သွေးရောင်သတ္တဝါများ ဖြစ်ပါက သူသည် စွမ်းအင်အနှစ်သာရကို အသုံးပြု၍ မောင်းထုတ်နိုင်သော်လည်း သာမန်သတ္တဝါများအတွက်မူ စွမ်းအင်အနှစ်သာရမှ ထွက်ပေါ်သော အလင်းမှာ ၎င်းတို့ကို မောင်းထုတ်နိုင်မည် မဟုတ်သည့်အပြင် ၎င်းတို့၏ အာရုံကိုပင် ဆွဲဆောင်မိသွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။
သာမန် သားရဲငှက်အုပ်ကြီးမှာ ကိုင်တွယ်ရ ဤမျှ ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပါပေ။
အကယ်၍ မြေပြင်ပေါ်မှာသာ ဆိုပါက ရွှီရှင်းအနေဖြင့် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ မြင့်မားလှသော ချောက်ကမ်းပါးယံတွင် တွဲခိုနေရသည့် အခြေအနေမှာမူ ဤလင်းတအုပ်ကို ရင်ဆိုင်ရန် မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်ပါပေ။
သူ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် ဝဲပျံနေသော ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အကြမ်းဆုံး ဧရာမငှက်ကြီးများကြောင့် ရွှီရှင်းမှာ အတော်လေး အခက်တွေ့နေရပါတော့သည်။
သူ လုံးဝ မလှုပ်ရဲပါပေ၊ အနည်းငယ်ပင် မလှုပ်ဝံ့ပါပေ။
သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ချိတ်မြှားကို အသုံးပြုကာ ကျောက်နံရံတွင် တွဲခိုလျက် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် သို့မဟုတ် မီတာလေးဆယ်ခန့် အကွာက စင်္ကြံပေါ်သို့ အမြန် တက်ရန် အစရှိသော နည်းလမ်းများစွာကို စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ထိုအကြံများအားလုံးကို ပြန်လည် ပယ်ဖျက်လိုက်၏။
အခန်း ၄၆၃ ပြီး။