အခန်း ၁၀၄၇

ကမ္ဘာပျက်ကြီး၏နဂါးဧကရာဇ်။ အပိုင်း (၁၀၄၇)

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

True Immortal Team

ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်၏ ဒုတိယအတွဲ။

ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ယှက်နွယ်မှုဆိုသည်မှာ အလွန်တရာ အဆင့်မြင့်မားလှသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နည်းစနစ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး မြင့်မြတ်နယ်မြေအတွင်း၌ပင် ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ သို့သော် မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ သူက နဂါးမျိုးနွယ်မှ လက်ဆင့်ကမ်း ပေးအပ်ထားသော ဤနက်နဲလှသည့် နည်းစနစ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားဆဲပင်။

မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ အာရုံစိုက်လိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အားလုံးကို နဂါးသွေးကြောထဲသို့ စုစည်းလိုက်၏။ အဆင့်မြင့် နဂါးသွေးနွယ်ဖွား တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ နဂါးသွေးသန့်စင်မှုမှာ အလွန်ပင် မြင့်မားလှသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို သွေးကြောများအတွင်း စီးဆင်းစေလိုက်ရာ သူ၏ အသိစိတ်သည် ရုပ်ခန္ဓာအပြင်ဘက်သို့ ထွက်ခွာလွင့်မျောသွားသည်။

ရွှေရောင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို မရေမတွက်နိုင်သော နက်နဲသည့် မှော်စာလုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး နဂါးမလေး မိုဟန်အား လွှမ်းခြုံလိုက်၏။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ အစွမ်းထက်သော ရွှေရောင်စွမ်းအင်များဖြင့် ရစ်ပတ်ခြင်းခံလိုက်ရပြီး လေထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ မြင့်တက်သွားသည်။

အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ မျက်နှာထက်၌ ကောက်ကျစ်သော အပြုံးတစ်ခု ထပ်မံပေါ်လာ၏။ ထို့နောက် သူက မြေဆွဲအားမဲ့သွားသကဲ့သို့ သူမဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လွင့်မျောသွားသည်။ ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ယှက်နွယ်မှုဆိုသည်မှာ ကိုယ်၌၏ ဆန္ဒကို တစ်ဖက်လူ၏ ဝိညာဉ်ပေါ်တွင် ထာဝရ ကမ္ပည်းတင်လိုက်ခြင်းပင်။

နဂါးမလေး၏ အထက်တည့်တည့်၌ လွင့်မျောနေရင်း အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ပိုမို တိုးကပ်သွားလိုက်သည်။ သုံးမီတာ ၊ တစ်မီတာ ၊ စင်တီမီတာ ငါးဆယ်... ရွှေရောင်စွမ်းအင်များဖြင့် သူတို့၏ စိတ်အာရုံများကို ချိတ်ဆက်တော့မည့်ဆဲဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝိညာဉ်များ ချိတ်ဆက်မိသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ပြင်းထန်လှသော တွန်းကန်မှုကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုမှထွက်ပေါ်လာသော ဧရာမ စွမ်းအင်လှိုင်းလုံးကြီးကြောင့် သူတို့နှစ်ဦး လွင့်စဉ်သွားကြရ၏။

"အားးးး"

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားမှာ ခေါင်းကိုက်ခဲလွန်းလှသဖြင့် ခေါင်းကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်ရ၏။ သူ၏ ဝိညာဉ်ပင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် မိုဟန်ကမူ လုံးဝ အထိအခိုက်မရှိဘဲ ရှိနေခဲ့သည်။

အိမ်ရှေ့စံမင်းသား ပြန်လည်သက်သာလာစေရန် အချိန်အတော်ကြာ ယူလိုက်ရပြီး သူ၏ ချောမောသော မျက်နှာမှာ မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ရှုံ့မဲ့သွား၏။ မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ကျရှုံးသွားရသည်နည်း။ နဂါးမလေး၏ ဝိညာဉ်မှာ ဗလာနတ္ထိ ဖြစ်နေသည်က အထင်အရှားပင်။ မည်သည့်အတွက်ကြောင့် သူ၏ ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ယှက်နွယ်မှုကို သူမ၏ဝိညာဉ်က ငြင်းပယ်လိုက်ရသည်နည်း။

လက်မခံနိုင်စွာဖြင့် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မံ ကြိုးစားလိုက်သည်။

"ဘန်းးးး"

ပြင်းထန်လှသော တွန်းကန်အားက ထပ်မံ ရိုက်ခတ်လာသည်။ သူ နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားပြီး ခေါင်းထဲမှ ပေါက်ကွဲမတတ် နာကျင်မှုက ထွက်ပေါ်လာပြန်၏။

ပထမအကြိမ် ကျရှုံးမှုသည် မတော်တဆမှုတစ်ခုဟု သတ်မှတ်၍ ရနိုင်သော်လည်း ဒုတိယတစ်ကြိမ်မှာမူ တိုက်ဆိုင်မှု လုံးဝ မဟုတ်နိုင်တော့ချေ။ ဤသည်က မဖြစ်နိုင်သော အရာတစ်ခုကိုသာ သက်သေပြနေ၏။ မိုဟန်၏ ဝိညာဉ်သည် အခြားသူတစ်ဦးတစ်ယောက်နှင့် ယှက်နွယ်ပြီးနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သေချာသည်။

သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ယှက်နွယ်မှုဆိုသည်မှာ လုံခြုံစွာ ထိန်းသိမ်းထားသည့် ရှေးဟောင်း လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်၏။ မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ တော်ဝင်မိသားစုမှလွဲ၍ ဤလောက၌ မည်သူကမှ မည်သို့ လုပ်ဆောင်ရမည်ကို မသိကြချေ။

ထိုမျှမက သူ၏ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ကျရှုံးခဲ့သော ယှက်နွယ်ရန်ကြိုးပမ်းမှုက မိုဟန်၏ စိတ်ထဲရှိ နက်ရှိုင်းသော မှတ်ဉာဏ်တစ်ခုကို လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်ပုံရ၏။ သူမ အပြင်းအထန် စဉ်းစားလိုက်သည်။ သူမက ရိုးရှင်းသော စိတ်အာရုံကို အကန့်အသတ်အထိ တွန်းပို့လိုက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် နာမည်တစ်ခုကို ပြန်လည် သတိရသွားလေ၏။

"တုပိုင်..." သူမ ရုတ်တရက် အော်ပြောလိုက်သည်။

ထိုနာမည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်၌ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားရသည်။ မိုဟန်၏ မှတ်ဉာဏ်များ အားလုံးကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ခေါင်းထဲတွင် နာမည်တစ်ခုမျှပင် ကျန်ရှိမနေသင့်ချေ။ သူမက မည်သည့်အတွက်ကြောင့် တုပိုင်ကို သတိရနေရသည်နည်း။

ဤသည်က အခြားသူတစ်ယောက်သည် မိုဟန်အား ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ယှက်နွယ်မှု ပြုလုပ်ထားပြီး ဖြစ်ကြောင်း အသေအချာပင် သက်သေပြနေ၏။ ထိုသူက အခြားသူမဟုတ်ဘဲ တုပိုင်ပင်။

သို့သော် မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ တုပိုင်ဆိုသည်မှာ အောက်တန်းကျလှသော သာမန် လူသားတစ်ဦးသာ ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ကြီး၏ ကျယ်ဝန်းမှုကို မသိရှာသော ရေတွင်းထဲမှ ဖားတစ်ကောင်သာ ဖြစ်၏။ ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ယှက်နွယ်မှုကဲ့သို့သော အဆင့်မြင့် လျှို့ဝှက်ချက်ကို သူက မည်သို့ သိရှိနိုင်မည်နည်း။

ဤသည်မှာ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ထိပ်တန်း အင်အားကြီး နိုင်ငံတစ်ခုက အဆက်အသွယ်ပြတ်တောက်နေသည့် လူရိုင်းမျိုးနွယ်စု တစ်စုသည် အလင်းထက်မြန်သော အာကာသခရီးသွားလာမှုကို တတ်မြောက်နေကြောင်း ရုတ်တရက် ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သကဲ့သို့ပင် အဓိပ္ပာယ်မဲ့လွန်းလှ၏။

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက အေးစက်စက် အသံဖြင့် မေးသည်။ "မင်း တုပိုင်ကို မှတ်မိနေတာလား..."

မိုဟန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ထပ်မေးလိုက်ပြန်သည်။ "သူ... မင်းကို နမ်းခဲ့ဖူးလား..."

မိုဟန်၏ ပါးပြင်လေးများ ရဲတက်သွား၏။ ရုတ်တရက် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်လေး တုန်တက်သွားပြီး ထိတ်လန့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ နှလုံးသား နက်ရှိုင်းရာမှ ထူးဆန်းသော ထုံကျဉ်ကျဉ် ခံစားချက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမက တွန့်ဆုတ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

သူမလေးသည် လှပပြီး မြင့်မြတ်ကာ အစွမ်းထက်လှသော နဂါးမျိုးနွယ်ဝင် တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီးနောက်တွင်ပင် ရိုးအလှပြီး အပြစ်ကင်းစင်နေဆဲပင်။ မလိမ်တတ်ချေ။

အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ မျက်နှာမှာ ဆိုးရွားစွာ ရှုံ့မဲ့သွားရသည်။

ဤတင့်တယ်လှပလှသော နဂါးမလေးကို ဖန်တီးရန်အတွက် သူ မည်မျှ ကြီးမားသော တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ခဲ့ရသည်နည်း။ စွမ်းအင်ပိုက်လိုင်းများကို တည်ဆောက်ရန်အတွက်ပင် မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ နှစ်အတော်ကြာ ရန်ပုံငွေများကို အကုန်အကျခံခဲ့သည်။

သူမကို မွေးဖွားလာစေရန် ပြုလုပ်ခဲ့သည့် ဧရာမ ပေါက်ကွဲမှုကြီးအတွက် သူတို့၏ တစ်နှစ်စာ စွမ်းအင်သိုလှောင်မှု၏ သုံးဆယ့်ကိုးရာခိုင်နှုန်းကို အသုံးပြုခဲ့ရ၏။

လောကီစည်းစိမ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲတွက်ချက်မည်ဆိုပါက ဒေါ်လာ ထရီလီယံပေါင်းများစွာနှင့် ညီမျှပေလိမ့်မည်။

သမိုင်းတစ်လျှောက် အပြစ်အနာအဆာ အကင်းဆုံးနှင့် အခမ်းနားဆုံးသော လက်ရာမွန်တစ်ခုကို ဖန်တီးရန် မရေမတွက်နိုင်သော တန်ဖိုးများကို ပေးဆပ်ခဲ့ရ၏။ သို့သော် အဆုံးတွင် တုပိုင်က ဝင်ရောက်လာပြီး သူမ၏ ဝိညာဉ်ကို ဦးစွာ ယှက်နွယ်ကာ အန္တိမ ဆုလာဘ်ကြီးကို ရယူသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားမှာ ရူးသွပ်တော့မတတ် ဖြစ်သွားရ၏။ သူ၏ ပုံမှန် တည်ငြိမ်ပြီး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ဟန်ပန်ကို ဆက်လက် မထိန်းသိမ်းထားနိုင်တော့ချေ။

သူက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "ငရဲကိုသာ သွားလိုက်စမ်း တုပိုင်... အစောင့်တွေ... တုပိုင်ကို အခုချက်ချင်း ဒီကို ခေါ်လာခဲ့စမ်း..."

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် အစောင့်များက တုပိုင်အား အခန်းထဲသို့ ဆွဲခေါ်လာကြ၏။

မှော်ဆရာခေါင်းဆောင်က သတိထားကာ အရိုအသေပေးသည်။ "အိမ်ရှေ့စံမင်းသား... အမိန့်အတိုင်း တုပိုင်အတွက် မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ အစွမ်းအထက်ဆုံးနဲ့ အဆင့်အမြင့်ဆုံး စွမ်းအင်ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖန်တီးပေးထားပါတယ်။ ဒီအန်အေတွေကအစ မူလခန္ဓာကိုယ်နဲ့ တစ်ထပ်တည်းပါပဲ။ ဒါပေမဲ့... သူ့ရဲ့ စိတ်အာရုံကတော့ ပျောက်ကွယ်သွားပါပြီ။ သူက လုံးဝ ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်လို ဖြစ်သွားပါပြီ..."

ထိုစကားမှာ မှန်ကန်၏။ ခေါ်ဆောင်လာခြင်း ခံရသော တုပိုင်မှာ အသက်ရှူနေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် အစွမ်းထက်သည့် စွမ်းအင်ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံမှာ အပြစ်ကင်းစင်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာလည်း လွန်စွာ ချောမောနေ၏။

သို့သော် လုံးဝ တုံ့ပြန်မှု မရှိချေ။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ မှိုင်းညှို့နေပြီး အသက်ဝင်မှု မရှိတော့ချေ။ တံတွေးများ ယိုကျနေသည်အထိ ရုပ်မပျက်နေသော်လည်း ပြင်ပကမ္ဘာကိုမူ လုံးဝ တုံ့ပြန်မှု မပြတော့ချေ။

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး တုပိုင်၏ မေးရိုးကို ကြမ်းတမ်းစွာ ဆွဲဟလိုက်၏။ သူ၏ ဟနေသော ပါးစပ်ထောင့်မှ တံတွေးများ ချက်ချင်းပင် စီးကျလာသည်။

"ဟားဟားဟား..." အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး မိုဟန်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ "မင်း ဒါကို မြင်လား... မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်နဲ့ ယှက်နွယ်ထားတဲ့ လက်တွဲဖော်ဆိုတာက တံတွေးတွေ ကျနေတဲ့ အရူးတစ်ယောက်ပဲ... သူ့ဆီကနေ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ယှက်နွယ်မှုကို အခုချက်ချင်း ဖြတ်တောက်လိုက်စမ်း... ပြီးတော့ မင်းရဲ့ စိတ်ကို ငါနဲ့ပဲ ယှက်နွယ်လိုက်တော့..."

"တုပိုင်..." မိုဟန်က ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်၏။ သူမက ပြေးသွားပြီး တုံ့ပြန်မှု မရှိသော တုပိုင်အား သိုင်းဖက်လိုက်သည်။

ရင်းနှီးနေသည့် နှစ်သိမ့်မှုအငွေ့အသက်များကို သူမ နောက်တစ်ကြိမ် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ​မ​လေးမှာ အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာသွားပြီး ဆက်၍ မစောင့်ဆိုင်းနိုင်တော့ဘဲ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို တုပိုင်၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်သို့ ချက်ချင်း ဖိကပ်လိုက်သည်။

"အား... ရွံစရာကြီး"

သို့သော် ထိုသည်က ရင်းနှီးနေသည့် ခံစားချက်မျိုးပင်။ မိုဟန်၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားပြီး ထိတ်လန့်မှုနှင့် ထူးဆန်းသော ပျော်ရွှင်မှုတို့ ရောယှက်နေသည့် ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုသည်က ချဉ်သော အစားအစာများကို နှစ်သက်သူ တစ်ဦးသည် သံပရာသီးစိမ်းကို စားလိုက်ရသကဲ့သို့ပင် ပြင်းထန်သော ချဉ်စူးစူး အရသာကြောင့် တုန်ရီကာ မျက်နှာရှုံ့မဲ့သွားသော်လည်း နောက်တစ်ခါ ထပ်စားရန် မစောင့်နိုင်တော့သကဲ့သို့ပင်။

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားမှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြိုလဲတော့မတတ် ဖြစ်သွားရ၏။ တုပိုင်သည် လမ်းလျှောက်နေသည့် ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်အဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူမက သူ့ကို မငြင်းပယ်သေးဘူးလော။

အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ သည်းခံနိုင်စွမ်းများ လုံးဝ ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်သော ဒေါသများဖြင့် ရှုံ့မဲ့သွား၏။ "အစောင့်တွေ... တုပိုင်ကို ခေါ်သွားကြစမ်း... သူ့ရဲ့ လက်တွေ ခြေထောက်တွေကို ခုတ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကိုပဲ ချန်ထားခဲ့... ပြီးတော့ စည်ပိုင်းအကြီးကြီးတစ်ခုထဲ ထည့်ထားလိုက်... ငါ သူ့ကို လူသား ပန်းအိုးတစ်လုံးလို အသက်ရှင်လျက် ရှိနေစေချင်တယ်..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား..." မှော်ဆရာ အများအပြားက တုပိုင်ကို ချက်ချင်းပင် ဆွဲခေါ်သွားကြ၏။

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက မိုဟန်အား ရက်စက်သော အကြည့်ဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်ရင်း ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "ငါ မင်းကို ညင်သာမှုတွေ ပေးခဲ့ပေမဲ့ မင်းက ငြင်းပယ်ခဲ့တယ်... မင်းကို ဖြစ်တည်လာစေဖို့ ငါ အဆမတန် ကြီးမားတဲ့ တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ခဲ့ရတယ်... ဒါကြောင့် မင်းကို ငါ့အိပ်ရာပေါ် ရကို ရစေရမယ်... မင်းရဲ့ စိတ်အာရုံက ဗလာနတ္ထိ ဖြစ်နေပြီး ငါနဲ့ ဝိညာဉ်ယှက်နွယ်ဖို့ ငြင်းဆန်နေမှတော့ မင်းကို အတင်းအကျပ် ယူရမှာ ငါ နည်းနည်းလေးမှ တွန့်ဆုတ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး..."

အကယ်၍ ရန်ယဲ့ရှောင်ကဲ့သို့ ကောက်ကျစ်ပြီး ပါးနပ်သည့် မိန်းမတစ်ဦးနှင့် ဆက်ဆံနေရမည်ဆိုပါက အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် အကြမ်းဖက်သည့် နည်းလမ်းကို မည်သည့်အခါမျှ အသုံးပြုမည် မဟုတ်ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းက အောင်နိုင်ခြင်း၏ သိမ်မွေ့သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ သို့သော် မိုဟန်သည် အသစ်တဖန် မွေးဖွားလာသော နဂါးတစ်ကောင်သာ ဖြစ်၏။

သူမ၏ စိတ်ရောကိုယ်ပါ လုံးဝ အပြစ်ကင်းစင်ပြီး ရိုးအလွန်းလှသည်။ ထို့ကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်ထားရန် မလိုအပ်တော့ချေ။

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက သူ၏ အပြင်ဘက် ဝတ်ရုံကို ဆွဲချွတ်လိုက်ပြီး သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူမဆီသို့ ခုန်အုပ်လိုက်၏။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် မိုဟန်၏ လှပသည့် မျက်လုံးများမှ စူးရှတောက်ပသည့် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းလောက်အောင် တောက်ပကာ ခမ်းနားလှသည့် အရှိန်အဝါတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

မြင့်မြတ်နယ်မြေ နန်းတော်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အလယ်ဗဟို၌ ရွှေရောင်တောင်ဝှေးထိပ်ရှိ ကျောက်သလင်းမှာ ရုတ်တရက် ကွဲကြေသွားပြီ ဖြစ်သည်။

"ဝေါင်းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး"

မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ နာကျင်စွာ ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခုက ခန်းမများတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။ ဤသည်ကား နဂါးတစ်ကောင်၏ ဟိန်းဟောက်သံပင်။

ဧရာမ နဂါးကြီး၏ ပုံရိပ်ယောင်ထဲတွင် ပိတ်လှောင်ခံထားရသည့် အမှောင်ဝိညာဉ်မှာ ထိန်းချုပ်မရနိုင်အောင် ကြီးထွားလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကြီးမားသော အက်ကွဲကြောင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာအောင် အကြမ်းပတမ်း ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်သည်။ ထိုအက်ကွဲကြောင်းထဲမှ ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရိပ်ဝိညာဉ်တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာ၏။

အိပ်မက်ဆိုး မိစ္ဆာဘုရင်၏ ဝိညာဉ်က နဂါး၏ ဝိညာဉ်ထဲမှနေ၍ သူ့ကိုယ်သူ လွတ်မြောက်အောင် ဆွဲဖြဲထွက်လာခဲ့ခြင်းပင်။

ဤသည်မှာ ထရိုဂျန်မြင်း စစ်ဆင်ရေးတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ စာအုပ်ထဲမှအတိုင်း အပြစ်အနာအဆာကင်းစွာ အကောင်အထည်ဖော်ထားသည့် ထရိုဂျန်မြင်း အကြံအစည်ကြီးပင်။

အိပ်မက်ဆိုး မိစ္ဆာဘုရင်က သူ၏ ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားတစ်ခုကို နဂါးပုံရိပ်ယောင်ထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ထည့်သွင်းထားခဲ့ပြီး ရွှေရောင်တောင်ဝှေးထိပ်ရှိ ကျောက်သလင်းထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ ပုန်းအောင်းနေစေခဲ့၏။

ထို့နောက် ထိုတောင်ဝှေးကို မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားထံ ဆက်သလိုက်ခြင်းဖြင့် နဂါးစွမ်းအင် အကာအကွယ်များကို ကျော်လွန်ကာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်၍ မရနိုင်သော မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ လောကထဲသို့ အလွယ်တကူ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဟားဟားဟား... အဟားဟားဟားးး"

ယခုအခါ အပြည့်အဝ လွတ်မြောက်လာပြီဖြစ်သည့် အိပ်မက်ဆိုး မိစ္ဆာဘုရင်၏ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှသည့် ဝိညာဉ်ကြီးမှာ တစ်ကီလိုမီတာခန့် ကျယ်ဝန်းသော ဧရာမ အရိပ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ကြီးထွားလာ၏။

"မိုက်မဲပြီး မောက်မာလှတဲ့ မြင့်မြတ်နယ်မြေက ကောင်တွေ... ပျက်စီးကြစမ်း... နဂါးသွေးနွယ်ဖွားတွေ အားလုံး သေကြစမ်း... ဟားဟားဟား..." သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ရယ်မောသံကြီးက နယ်မြေတစ်ခွင်လုံး ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။ "မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ ဘုရင်မ... မင်းကို ငါ အကြိမ်တစ်ထောင် ၊ အကြိမ်တစ်သောင်းမက ဖျက်ဆီးပစ်မယ်... ဟားဟားဟား..."

ကမ္ဘာပျက်ကြီး၏နဂါးဧကရာဇ်။ အပိုင်း (၁၀၄၇) ပြီး။

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

True Immortal Team

ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်၏ ဒုတိယအတွဲ။