← Chapters

အခန်း ၄၆

Vol. 5 Ch. 46

အခန်း ၄၆

Vol. 5 Ch. 46

အခန်း (၄၆) ဒြပ်ဆွဲအားကျောက်တုံးတောအုပ်နှင့် မိစ္ဆာကျောက်တုံးမျှော်စင်

​ကျယ်ပြောလှပြီး အဆုံးအစမရှိသော တောင်တန်းကြီးပေါ်တွင် ရှုချွမ်းနှင့် နင်ယို့ချီတို့က ဘေးချင်းယှဉ်လျက် လမ်းလျှောက်ရင်း 'ထိုက်ယင်ဂိုဏ်းအပျက်အစီး' ဆီသို့ ဦးတည်သွားနေခဲ့ကြသည်။

​ထိုက်ယင်ဂိုဏ်းအပျက်အစီးက အမှောင်ဝိညာဉ်တောင်တန်း၏ အလယ်ဗဟိုနယ်မြေတွင် တည်ရှိနေခြင်း ဖြစ်ရာ ပုံမှန်အတိုင်းဆိုလျှင် သူတို့က လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် အစွမ်းထက်သော သားရဲအမြောက်အမြားနှင့် ကြုံတွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း နင်ယို့ချီ၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် သူတို့က တစ်ကောင်နှင့်မျှ တိုးမိခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

နင်ယို့ချီက အထူးနည်းလမ်းများကို အသုံးပြုကာ ၎င်းတို့အားလုံးကို ရှောင်ကွင်းသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သိသာထင်ရှားသည်မှာ သူမက ထိုက်ယင်ဂိုဏ်းအပျက်အစီးသို့ သွားရန်အတွက် အစော ကတည်းက ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး စိတ်ကူးပေါက်ရုံသက်သက်ဖြင့် လာခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။

​နေ့ တစ်ဝက်ခန့် လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် နင်ယို့ချီက ခြေလှမ်းရပ်လိုက်သည်။

သူတို့၏ ရှေ့မှောက်တွင် ထူးဆန်းသော ကျောက်တုံးပုံသဏ္ဌာန်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ကျောက်တုံးတောအုပ်တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

​“ဒီကျောက်တုံးတောအုပ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးတာနဲ့ ကျွန်မတို့ ထိုက်ယင်ဂိုဏ်းရဲ့ နယ်မြေထဲကို ဝင်ရတော့မယ်။ သတိထားနော်”

နင်ယို့ချီက နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ ရှုချွမ်းကို မှာကြားလိုက်သည်။

​ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှုချွမ်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အရှေ့ရှိ ကျောက်တုံးတောအုပ်ကို လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံက ဤကျောက်တုံးတောအုပ်က မရိုးရှင်းကြောင်း သူ့ကို သတိပေးနေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ရှုချွမ်းက အရှေ့တွင်ရှိမည့် အန္တရာယ်ကို သတိထားသည့်အနေဖြင့် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ နတ်ဘုရားသတ်ဓားကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

​“ဘာဖြစ်လို့လဲ”

နင်ယို့ချီက ရှုချွမ်း၏ ထူးခြားသော အမူအရာကို သတိပြုမိသွားပြီး လှမ်းမေးလိုက်သည်။

​“ဒီကျောက်တုံးတောအုပ်က တစ်ခုခု မှားနေသလိုပဲ၊ အန္တရာယ် ရှိနိုင်တယ်။ ဖြတ်သွားတဲ့အခါ သတိထားပါ”

ရှုချွမ်းက ပြောလိုက်သည်။

​သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် နင်ယို့ချီ၏ မျက်နှာထားသည်လည်း လေးနက်တည်ကြည်သွားခဲ့သည်။

သူမက ရှုချွမ်း စကား၏ မှန်ကန်မှုကို လုံးဝ သံသယမဝင်ခဲ့ပေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှုချွမ်းက သေမျိုးအဆင့်ကျော်လွန်ခြင်းနယ်ပယ် အဆင့် ၂ ကျင့်ကြံမှုဖြင့် နတ်ဘုရားစွမ်းအားနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြား၏ လက်ထဲမှ လွတ်မြောက်လာနိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်ရာ ကံကောင်းခြင်းနှင့် ကံဆိုးခြင်းများကို အာရုံခံသည့်နေရာတွင် ထူးခြားသော စွမ်းရည်ရှိနေမည်မှာ အသေအချာပင်။

ထို့ကြောင့် သူမသည်လည်း သူမ၏ ကျောမှ မြားနှင့် လေးကို ထုတ်ယူကာ တိုက်ပွဲအတွက် အသင့်ပြင်လိုက်ပြီးနောက် ကျောက်တုံးတောအုပ်ထဲသို့ ခြေချလိုက်တော့သည်။

​ဘုန်း

​ရှုချွမ်းနှင့် နင်ယို့ချီတို့ ကျောက်တုံးတောအုပ်ထဲသို့ ခြေချလိုက်သည့် ခဏ၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ခုက ကောင်းကင်ယံထက်မှ သူတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာခဲ့သည်။

​“ဒြပ်ဆွဲအားနယ်မြေ”

ရှုချွမ်းက ဖိအားကို တောင့်ခံရင်း တအံ့တဩ ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

​ဤကျောက်တုံးတောအုပ်က ဒြပ်ဆွဲအား အစီအရင်တစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားခြင်း ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

ရှုချွမ်းပင်လျှင် စိတ်ထဲက မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ၊ ထိုက်ယင်ဂိုဏ်းက တကယ့်ကို အသုံးအဖြုန်း ကြီးလှပေသည်။

ဤကျောက်တုံးတောအုပ်၏ ဧရိယာမှာ သေးငယ်သည်မဟုတ်ဘဲ ဤမျှကျယ်ပြန့်သော နယ်မြေကို ဒြပ်ဆွဲအားအစီအရင်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းရန်အတွက် အမြောက်အမြား ကုန်ကျမည် ဖြစ်သည်။

​တကယ်တော့ ရှုချွမ်းက စိတ်ထဲကသာ သက်ပြင်းချလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤဒြပ်ဆွဲအားနယ်မြေက အားကောင်းလှသော်လည်း ရှုချွမ်းကိုမူ ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း မရှိသေးပေ။

သို့သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦး ရှေ့သို့ ပို၍ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝင်ရောက်လာလေလေ ကျောက်တုံးတောအုပ်အတွင်းရှိ ဖိအားမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာလေလေ ဖြစ်သည်။

​နောက်ဆုံးတွင်မူ ၎င်းက ကျောပေါ်၌ တောင်တစ်လုံးကို ထမ်းထားရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့ရာ ရှုချွမ်းက ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းပြီးတိုင်း အချိန်အကြာကြီး ရပ်နားကာ အနားယူခဲ့ရသည်။

နင်ယို့ချီမှာမူ သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ရှုချွမ်းထက် မြင့်မားသောကြောင့် ကြီးမားသော ဖိအားအောက်တွင် ရှိနေသော်လည်း ရှုချွမ်းလောက်မူ ပင်ပန်းဆင်းရဲခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

​“ဒီကျောက်တုံးတောအုပ်က ထိုက်ယင်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေအတွက် စမ်းသပ်တယ့်နေရာ များ ဖြစ်မလားမသိဘူး”

ရှုချွမ်းက ပြင်းထန်သော ဖိအားကို တောင့်ခံရင်း သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

​ဤဒြပ်ဆွဲအားနယ်မြေင သေမျိုးအဆင့်ကျော်လွန်ခြင်းနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များအတွက်သာ အသုံးဝင်ခြင်း ဖြစ်ပြီး သာမန် သေမျိုးအဆင့်ကျော်လွန်ခြင်း ကျင့်ကြံသူများဆိုလျှင် ဤနေရာ၌ လှုပ်ရှားနိုင်ရန်ပင် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

သူ့ကိုယ်သူ အဆက်မပြတ် ကျင့်ကြံနိုင်မှသာ ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဒြပ်ဆွဲအားကို အံတုပြီး ထွက်ခွာသွားနိုင်ရန် မျှော်လင့်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ရှုချွမ်းက ဤနေရာကို ထိုက်ယင်ဂိုဏ်း၏ စမ်းသပ်ရာနေရာ ဖြစ်မည်ဟု သံသယဝင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

​ကျောက်တုံးတောအုပ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် ရှုချွမ်းက ဖိအားများ ချက်ချင်း လွင့်ပြယ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး တစ်ကိုယ်လုံး အလွန်တရာ ပေါ့ပါးသွားခဲ့သည်။

သိသာသည်မှာ သူတို့က ဒြပ်ဆွဲအား ဖုံးလွှမ်းထားသော နယ်မြေမှ ထွက်လာနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

​“နောက်ဆုံးတော့ ထွက်လာနိုင်ပြီ”

ရှုချွမ်း အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။

​အရှေ့ဘက်တွင် ကျောက်တုံးမျှော်စင်အုပ်စုတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းတို့က အရေအတွက်အားဖြင့် ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိနေပုံရသည်။

ဤကျောက်တုံးမျှော်စင်များက အသည်းယားစရာကောင်းသော ကတ္တရာစေးကဲ့သို့ မည်းနက်နေခဲ့ရာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ညွှန်ပြနေခဲ့သည်။

​ရှုချွမ်း မပေါ့ဆရဲတော့ဘဲ လက်ထဲရှိ နတ်ဘုရားသတ်ဓားကို တင်းတင်းကြုတ်ကြုတ် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။

သူက သတိကြီးစွာဖြင့် ကျောက်တုံးမျှော်စင်များ ရှိရာ နယ်မြေထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်။

​ရုတ်တရက် ရှုချွမ်း၏ နောက်ကွယ်ရှိ ကျောက်တုံးမျှော်စင်တစ်ခုအတွင်းမှ ထူထဲသော လက်တံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူ၏ ကျောပြင်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လာခဲ့သည်။

​“သတိထား”

နောက်မှ မြင်လိုက်ရသော နင်ယို့ချီက သူ့ကို အမြန် သတိပေးလိုက်သည်။

​သူမ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသော်လည်း ရှုချွမ်း၏ မျက်နှာထားမှာ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိဘဲ လက်ထဲရှိ နတ်ဘုရားသတ်ဓားကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

အတိုင်းအဆမဲ့သော သတ်ဖြတ်ခြင်းချီ များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအလင်းတစ်ခုက ဟိန်းဟောက်ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ထိုလက်တံကို တိုက်ရိုက်ပင် ဖြတ်တောက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ချပစ်လိုက်သည်။

​မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီးနောက် ထိုလက်တံက သေဆုံးသွားခြင်းမရှိဘဲ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလိုမျိုး မြေအောက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

​“ဒီကျောက်တုံးမျှော်စင်တွေက ထူးဆန်းတယ်၊ ဒါတွေက သားရဲတွေ ဖြစ်ရမယ်။ သတိထား”

ရှုချွမ်းက သားရဲ၏ စစ်မှန်သော ပုံစံကို ရှာဖွေရန်အတွက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျောက်တုံးမျှော်စင်များကို စစ်ဆေးရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

​သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် ကျောက်တုံးမျှော်စင်များအတွင်းမှ လက်တံအသစ်များ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ရှုချွမ်းနှင့် နင်ယို့ချီတို့ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လာခဲ့ကြသည်။

​“သေချင်နေတာပဲ”

ရှုချွမ်းက အော်ဟစ် လိုက်ရင်း နောက်ထပ် ဓားချက်တစ်ချက်ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

​သို့သော်လည်း ဤလက်တံက မျှော်လင့်ထားသလို ပြတ်တောက်သွားခြင်းမရှိဘဲ ဓားချက်ကို တိုက်ရိုက်ပင် ခုခံလိုက်ပြီးနောက် အရှိန်အဟုန်မပျက်ဘဲ ရှုချွမ်းဆီသို့ ရိုက်ခတ်လာခဲ့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ နင်ယို့ချီသည်လည်း ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံနေရသည်။

ဤလက်တံများက အဆုံးမရှိသည့်အလား ဖြစ်နေခဲ့သည်၊ ပြတ်တောက်သွားပြီးတိုင်း မည်းနက်သော ကျောက်တုံးမျှော်စင်များအတွင်းမှ လက်တံအသစ်များ ထပ်မံ ရုန်းထွက်လာကြသည်။

​ခဏမျှအတွင်း သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ခုခံတိုက်ခိုက်ရန် ရုန်းကန်နေခဲ့ရသည်။

ထို့ပြင် ဤလက်တံများက အဆက်မပြတ် ပိုမိုသန်မာလာနေခဲ့သည် ဖြတ်တောက်ခံရသည့် အကြိမ်အရေအတွက် များလေလေ၊ အသစ်ထွက်လာသော လက်တံများက ပို၍ မာကျောထက်မြက်လာလေလေ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင်မူ ရှုချွမ်းက ဤအသစ်ထွက်ပေါ်လာသော လက်တံများကို ဖြတ်တောက်ရန်ပင် မတတ်နိုင်တော့ပေ။

သူက အဆက်မပြတ် ရှောင်ကွင်းနေရရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

​“ဒီအတိုင်း ဆက်သွားလို့ မဖြစ်ဘူး”

ရှုချွမ်း၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့သည်။

​သူက 'သတ်ဖြတ်ခြင်း ဓားသိုင်း' ကို ဆက်လက် မသုံးတော့ဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ 'မဟာယန်မူလချီ' များကို နတ်ဘုရားသတ်ဓားပေါ်သို့ ပို့လွှတ်ကာ လက်တံများကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

​ဤတစ်ကြိမ်တွင် လက်တံများက သူတို့၏ သဘာဝရန်သူနှင့် တွေ့ဆုံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်၊ အလွန်တရာ မာကျောလှသော လက်တံများက မဟာယန်မူလချီနှင့် ထိမိသွားသည့် ခဏ၌ စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်၊ မည်းနက်သော မီးခိုးငွေ့တစ်လိပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လုံးဝဥဿုံ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။

ပြီးတော့ ထိုကျောက်တုံးမျှော်စင်ကိုယ်တိုင်ကလည်း အမည်းရောင်မှ အဖြူရောင်သို့ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

​“ဒီလက်တံတွေက မဟာယန်မူလချီကို ကြောက်ကြတာပဲ”

ရှုချွမ်းက ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဝမ်းသာသွားခဲ့သည်။

​အားနည်းချက်ရှိနေလျှင် ကိုင်တွယ်ရသည်မှာ ပို၍ လွယ်ကူလှသည်၊ အားနည်းချက်မရှိသည့် အခြေအနေမျိုးကသာ ပြဿနာ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ရှုချွမ်းက သူ၏ ခွန်အား များကို ဆက်လက် မဖုံးကွယ်တော့ဘဲ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ မဟာယန်မူလချီများကို အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး နတ်ဘုရားသတ်ဓားကို အဆက်မပြတ် ခုတ်ပိုင်းတော့သည်။ မဟာယန်မူလချီများနှင့် ရောယှက်နေသော ဓားအလင်းများက သိပ်သည်းသော ကွန်ရက်တစ်ခုအဖြစ် ရက်လုပ်သွားခဲ့ပြီး လက်တံများကို ချက်ချင်းပင် သုတ်သင်ရှင်းလင်းပစ်လိုက်သည်။

​ထို့နောက် သူက ကျောက်တုံးမျှော်စင်တောအုပ်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

သူ ဖြတ်သန်းသွားသည့် နေရာတိုင်းတွင် ကျောက်တုံးမျှော်စင်များမှ ရုန်းထွက်လာသော လက်တံအားလုံးကို ရှုချွမ်းက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြတ်တောက်ချပစ်လိုက်သည်။

ပြီးတော့ ထိုကျောက်တုံးမျှော်စင်များသည်လည်း အဖြူရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြသည်။

မကြာမီမှာပင် ရှုချွမ်းသည် ဤပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဘေးကင်းသော လေဟာနယ်ဇုန်တစ်ခုကို ရှင်းလင်းပေးနိုင်ခဲ့သည်။

​တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နင်ယို့ချီသည်လည်း သူမ၏ အစွမ်းထက်သော ပြိုင်ဘက်ကင်းသိုင်းပညာ ကို အသုံးပြုခဲ့သည်၊ သူမ၏ လေးရှည်မှတစ်ဆင့် တောက်လောင်နေသော ထိုက်ယင်အော်ရာ များ ကိန်းအောင်းနေသည့် မြားများကို အဆက်မပြတ် ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

မြားချက် ထိမှန်သွားသည့် လက်တံတိုင်းက ရေခဲနှင့် နှင်းများကဲ့သို့ အရည်ပျော် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

​ဤအချိန်တွင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး စကားတစ်ခွန်းမျှ ထပ်မံ မပြောကြတော့ပေ။

သူတို့က သူတို့၏ ရှေ့မှောက်ရှိ လက်တံများကို ရှင်းလင်းရန်အတွက်သာ အာရုံစိုက်ထားခဲ့ကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦး၏ ပူးပေါင်းကြိုးပမ်းမှုအောက်တွင် ဤထောင်ပေါင်းများစွာသော ကျောက်တုံးမျှော်စင်များက ဖြည်းဖြည်းချင်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် အဖြူရောင်သို့ ပြောင်းလဲလာခဲ့ကြသည်။

​“ဟူး”

နောက်ဆုံး လက်တံကို ရှင်းလင်းပြီးသွားချိန်တွင် နှစ်ဦးစလုံး သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

လက်တံများ၏ အရေအတွက်မှာ အလွန်တရာ များပြားလွန်းလှသည်။

ယခုအချိန်တွင် ရှုချွမ်းနှင့် နင်ယို့ချီတို့က အင်အားများ အလွန် ကုန်ခမ်းနေခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

​မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ကြရင်း နှစ်ဦးစလုံးက 'ယွမ်ကျောက်တုံး' များကို ထုတ်ယူကာ မူလချီ များကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းကြတော့သည်။

သူတို့၏ မူလချီ များ အပြည့်အဝ ပြန်လည်ပြည့်ဝ လာပြီးနောက် နှစ်ဦးစလုံးက ဤအဖြူရောင် ကျောက်တုံးမျှော်စင်များကို ဂရုတစိုက် စတင် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ကြသည်။

​“ဒီကျောက်တုံးမျှော်စင်တွေက... တစ်နေရာရာကို ကူးပြောင်းပေးတဲ့ တည်နေရာ ကူးပြောင်းခြင်း အစီအရင်တစ်ခုကို ဖန်တီးထားတာလား”

ရှုချွမ်းက ခဏမျှ စောင့်ကြည့်လေ့လာပြီးနောက် အနည်းငယ် မရေမရာ ပုံစံဖြင့် လှမ်းပြောလိုက်သည်။

​“ဒါက ထိုက်ယင်ဂိုဏ်းအပျက်အစီးဆီကို သွားမယ့် တည်နေရာ ကူးပြောင်းခြင်း အစီအရင် ဖြစ်ရမယ်”

နင်ယို့ချီ၏ မျက်လုံးများက တောက်ပနေခဲ့သည်။ “ကျွန်မ ရရှိထားတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေအရ ထိုက်ယင်ဂိုဏ်းအပျက်အစီးက ပျက်စီးနေတဲ့ ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုထဲမှာ တည်ရှိနေတာ။ ဒီတည်နေရာ ကူးပြောင်းခြင်း အစီအရင်ကို အဲ့ဒီကမ္ဘာငယ်လေးထဲ ဝင်ဖို့အတွက် အသုံးပြုတာ ဖြစ်မယ်”

​ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမက ကျောက်တုံးမျှော်စင်တောအုပ်၏ အလယ် ဗဟိုဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့ပြီး 'ထိုက်ယင်' ဟု ကမ္ပည်းရေးထိုးထားသော ကျောက်စိမ်းအဆောင်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ သူမ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ရှုချွမ်းက ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

​ဝူး... ဝူး... ဝူး...

​ကျောက်စိမ်းအဆောင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ ကျောက်တုံးမျှော်စင်တောအုပ်က စတင် လည်ပတ်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင်တော့ နှစ်ဦးစလုံးက ငွေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခြင်းနှင့်အတူ ထိုနေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြတော့သည်။

​

All Chapters