အခန်း ၁၁၃၁

အခန်း (၁၁၃၁) ဆေးလုံးတစ်ရာ၊ကပ်ဘေးတစ်သောင်းနှင့် ရှန်းရွှီနိုးထလာခြင်း ၂

ဝူရှန်း ရှန်းယီ၏ဒဏ်ရာရရှိနေသော အခြေအနေကို တစ်ခါက မြင်တွေ့ခဲ့ဖူး၏။

ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်ပင်၊ သူက ပြင်ပကမ္ဘာကို လုံးဝဂရုမစိုက်ဘဲ နတ်ဆိုးဖိနှိပ်ရေး မျှော်စင်၏အပြင်ဘက်တွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆက်လက် ထိုင်နေခဲ့ပြီး၊ ဟန်ဆောင်မှုကင်းမဲ့ကာ သူတို့၏ဒဏ်ရာများကိုအခြားသူများထံမှ ဖုံးကွယ်တတ်သူများနှင့် လုံးဝမတူညီခဲ့ချေ။

"ဒီလိုပဲ ဖြစ်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ရတာပေါ့" ယဲ့လန်က အတင်းအကျပ်ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူမ၏နှလုံးသားထဲတွင်ရှင်းပြ၍မရသော ထူးဆန်းမှုတစ်ခုကို ခံစားနေရ၏။

လောကကြီးရှိ ပရမ်းပတာအခြေအနေများပိုမို ဆိုးရွားလာနေသည်မှာ ရှင်းလင်းနေသော်လည်း၊ သူမကိုယ်သူမယခင်ကထက် ပိုမိုသက်တောင့်သက်သာရှိပြီးအေးဆေးသော အခြေအနေတစ်ခုတွင် ရောက်ရှိနေကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။

အနောက်ဘက်ရှိ စီရင်စုကိုးခု၏ဧရိယာတစ်ခုလုံးမှာ နတ်ဆိုးဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုမျှမရှိဘဲ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် တည်ငြိမ်နေပါသည်။

ဤသိသာထင်ရှားသော ခြားနားချက်က သူမကို အနည်းငယ် တွေဝေသွားစေခဲ့၏။

ဤကဲ့သို့သော ထူးဆန်းလှသည့် အခြေအနေမျိုးအတွက်၊အိမ်ထဲရှိ လူငယ် သိုင်းဦးလေးမှလွဲ၍ အခြား မည်သည့်ရှင်းပြချက်ကိုမျှ ယဲ့လန် ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ချေ။

"နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်လောက် အနားယူပြီးရင်ပြန်သွားဖို့ အချိန်တန်လောက်ပြီ" ဝူရှန်းက ပျင်းရိစွာ အကြောဆန့်လိုက်၏။

.....

သုံးရက်အတွင်းမှာပင်၊ ကျန်းယန်စီရင်စု၏ ကောင်းကင်ယံကိုဖြတ်၍ အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ ရောက်ရှိလာသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် လူပင်။

"စစ်သူကြီးနန်ယန်က နတ်ဆိုးဘေးအန္တရာယ်တွေကိုကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရာမှာ ကြီးမားတဲ့ပံ့ပိုးကူညီမှုတွေပြုလုပ်ခဲ့တဲ့အတွက် ဆုလာဘ်ကို လက်ခံရယူဖို့ ရှေ့ထွက်လာခဲ့ပါ"

သူသည် လူသားဧကရာဇ်၏အမိန့်စာများပြီးလျှင် ဒုတိယဖြစ်သော၊မသေမျိုးဌာနက ထုတ်ပေးသည့် အမှတ်အသားတစ်ခုဖြစ်သည့် နတ်ဘုရားမင်းဆက် ကျောက်စိမ်းအမှတ်အသားကို ပြသရန် သူ၏လက်ကို ဖြန့်လိုက်သည်။

"ဝိုး" ဝူရှန်း အနည်းငယ်အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ကျောက်တုံးခုံပေါ်မှ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး၊ တစ်ခဏမျှဘာလုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်သွား၏။

လူအများ၏မြင်ကွင်းမှရှောင်ကြဉ်သော ရုံးတစ်ခုဖြစ်သည့် နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာနက မည်သည့်အချိန်ကစ၍ ဤကဲ့သို့ တရားဝင်ပြသမှုများကို စတင်ပြုလုပ်ခဲ့သနည်း ဟူသည်ကို သူတွေးမိသွားသည်။

သူတို့ ဤနေ့အနောက်ဘက်မှ နေထွက်နေသည်လောဟုပင် ထင်သွား၏။

ယဲ့လန် သူမ၏လက်များကို အောက်သို့ချကာ ရပ်နေခဲ့ပြီး၊နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ကူကယ်ရာမဲ့သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်နေသည်။

သူမ၏သိုင်းဦးလေးက အသေးအဖွဲကိစ္စလေးများအတွက် တစ်ခါမျှလှုပ်ရှားလေ့မရှိသူဖြစ်ကြောင်း သူမ သိထား၏။

သို့တိုင်အောင်၊သူမ ကြိုတင် မျှော်လင့်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ရှန်းယီအိမ်ထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့်လူက ကျောက်စိမ်းအမိန့်စာကို ဖတ်ပြပြီးနောက်၊စားပွဲပေါ်တွင် အင်ပါယာအဝါရောင်ပိုးသားတစ်စကို ရိုသေစွာဖြန့်ခင်းကာ၊ ဧကရာဇ်ချီဆေးလုံးများအပြည့်ကို စားပွဲတစ်ခုလုံးကို ဂရုတစိုက်စီစဉ်ခင်းကျင်းလိုက်ချိန်တွင်မူ၊ ယဲ့လန်၏နှလုံးသားမှာ တစ်ချက် ခုန်သွားခဲ့ပြီး သူမ၏ မျက်နှာမှာ ခံစားချက် ကင်းမဲ့နေခဲ့သည်။

ဧကရာဇ်ချီဆေးလုံး တစ်ရာ၊ စုစုပေါင်း ကပ်ဘေး တစ်သောင်း..

သင့်လျော်သောလူသာရှိမည်ဆိုပါက၊ ဤဆေးလုံးများသက်သက်ဖြင့်ပင် စတုတ္ထအဆင့် ထိုက်ယင်အစစ်အမှန်မသေမျိုးဆယ်ယောက်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန် လုံလောက်သည်။

အမည်ခံစစ်သူကြီးတစ်ဦးအဖြစ် နှစ်ပေါင်းများစွာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး၊ ရှန်းရွှီတောင်၏ တောင်ထိပ်သခင်တစ်ဦးဖြစ်သည့် သူမ၏အဆင့်အတန်းမှရရှိသော အဆက်အသွယ်ကိုပင် အသုံးချခဲ့သည့် ယဲ့လန်က သူမ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များထက်များစွာ ပိုမို ရရှိခဲ့သော်လည်း၊ သူမ၏စုဆောင်းငွေ အားလုံးပေါင်းမှာ ကပ်ဘေးတစ်ထောင်ခန့်သာ ရှိသည်။

"..."

ဝူရှန်း ကျောက်တုံးခုံပေါ်သို့ပြန်လည် ထိုင်ချလိုက်ပြီး၊ သူ၏ခြေထောက်များ အနည်းငယ် အားနည်းသွားခဲ့၏။ ၎င်းမှာ ဤကဲ့သို့ရက်ရောသော ဆုလာဘ်ကြောင့် သူ ကြောက်ရွံ့သွား၍တော့ မဟုတ်ပေ။

ကောင်းပြီလေ၊သူ ဒီလောက်များတဲ့ ရွှေရောင်ဆေးလုံးကို တစ်ကြိမ်တည်းမှာ တစ်ခါမှမမြင်ဖူးခဲ့တာတော့အမှန်ပဲ။

သို့သော် ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ၊ နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာန၏ အဖွဲ့ဝင်ဟောင်းတစ်ဦး အနေဖြင့်၊ ဤမျှကြီးမားသော ဆုလာဘ်ကြီး၏ နောက်ကွယ်တွင် မည်မျှကြီးမားသော ကပ်ဘေးကြီးများ ရှိနေမည်ကို သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားသောကြောင့်ဖြစ်၏။

ရှန်းယီ ပြန်ရောက်လာစဉ်က အေးဆေးတည်ငြိမ်နေမှုကိုပြန်လည်အမှတ်ရမိသောအခါ၊ ထိတ်လန့်စရာကောင်းဖွယ်မြင့်မားသော အန္တရာယ်အဆင့်မှာ ပိုမိုမြင့်တက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် အမှန်တကယ်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောအရာမှာ မဟာနတ်ဆိုးများ မဟုတ်ဘဲ၊ သူ၏ရှေ့မှောက်ရှိ ဤ လူငယ်စစ်သူကြီးပင်။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် လူ၏ အနေရခက်သော စကားများက ယဲ့လန်နှင့် ဝူရှန်းတို့ နှစ်ဦးစလုံးကို အေးခဲသွားစေခဲ့၏။ "တောင်းပန်ပါတယ်၊ဆုလာဘ်က တကယ်တော့ ကပ်ဘေး တစ်သောင်းနှစ်ထောင်စာ ဧကရာဇ်ချီရွှေရောင်ဆေးလုံးတွေ ဖြစ်ပေမယ့်၊ မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးမှာ သိုလှောင်ထားတာ မလုံလောက်တဲ့အတွက်၊ အင်ပါယာမြို့တော်ကနေ လွှဲပြောင်းယူရမှာမို့လို့၊ ဒါကြောင့်..."

"ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ ခင်ဗျားကိုကပ်ဘေး နှစ်ထောင်စာ အကြွေးတင်နေပါတယ်"

ထိုလူ စကားပြောပြီးသွားချိန်တွင်၊ သူ၏မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ နီရဲနေသည်။

နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာနကို တည်ထောင်ပြီးကတည်းက၊လစာအကြွေးတင်သည့် ပြဿနာ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းမှာ ဤသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ စစ်သူကြီးနန်ယန်က သူတို့၏အမြင်အာရုံများကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ကျယ်ပြန့်သွားစေခဲ့သည်မှာလည်း သေချာလှပါသည်။

"ရပါတယ်" ရှန်းယီ ရွှေရောင်ဆေးလုံးများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး သိမ်းဆည်းလိုက်၏။ လောလောဆယ် သူ၏စိတ်ထဲတွင်ရှိနေသော စိတ်ကူးများကို စမ်းသပ်ရန်အတွက် ဤဧကရာဇ်ချီက လုံလောက်ပါသည်။

"ဒါနဲ့၊ ကျွန်တော်တို့ ခင်ဗျားကိုလည်း ကပ်ဘေး တစ်ထောင်စာ အကြွေးတင်နေပါတယ်" မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် လူက ယဲ့လန်ဘက်သို့လှည့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့အတွက်ပါ ပါတာကိုး" ယဲ့လန် သတိပြန်ဝင်လာပြီး ရုတ်တရက်တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားခဲ့၏။

ရှန်းယီက တံခါးများကိုပိတ်ထားပြီး အပြင်ထွက်မလာခြင်း နှင့် ဝူရှန်းခြံဝင်းထဲတွင် ဆေးကုသမှုခံယူနေရခြင်းတို့ကြောင့်၊အနောက်ဘက် စီရင်စုကိုးခုရှိ နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေး ကိစ္စရပ်များအားလုံးက သူမ၏ပခုံးပေါ်သို့ ကျရောက်လာခဲ့သည်။

ထိုနတ်ဆိုးဘေးအန္တရာယ်များက ထူးဆန်းစွာ ၎င်းတို့ဘာသာ ပြေလည်သွားခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းတို့နှင့် သက်ဆိုင်သောအောင်မြင်မှုများကို တရားဝင် မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး ဖုံးကွယ်မထားခဲ့ချေ။

"..."

ပြန်လည်ဆပ်ခြင်းအကြောင်းပြောဆိုစရာ မရှိသည်မှာရှင်းလင်းနေသော်လည်း၊ ဤသည်မှာ နောက်ဆုံးတွင်အကြွေးပြန်ဆပ်ရန်အတွက် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုမျှသာဖြစ်သည်။

ယဲ့လန်က ယခင်က ရှန်းရွှီတောင်တွင် သူမ ပေးခဲ့သော ရွှေရောင်ဆေးလုံးဆယ်လုံးကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိပြီး ရှန်းယီကိုရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူမ၏ကူကယ်ရာမဲ့မှု ရယ်မောချင်စိတ်အနည်းငယ်နှင့် ရောနှောနေခဲ့၏။

သူမ၏သိုင်းဦးလေးက မျက်နှာကိုအတော်လေး ဂရုစိုက်တတ်ကြောင်း ပေါ်လွင်နေသည်။

ဤမလိုအပ်သော လုပ်ရပ်၏အဓိပ္ပါယ်ကို သူမ နားမလည်ခဲ့ခြင်းသာဖြစ်၏။

"ရပါတယ်၊ ကျွန်မအလောတကြီး မလိုပါဘူး" ယဲ့လန် သူမ၏အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သူမ၏တိုးတက်မှုရပ်တန့်နေသော အခြေအနေက ပြေလျော့လာနေကြောင်း သူမ ခံစားနေရသည်မှာ အချိန်အတန်ကြာပြီ ဖြစ်၏။

မဟာထိုက်ရွှီဓားအသီးအပွင့်ကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။ သူမ ထိုအဆင့်ကို အမှန်တကယ် ဖြတ်ကျော်နိုင်သောအခါမှ ဧကရာဇ်ချီကိုယူ၍ အဆင့်တက်ပါကနောက်ကျမည်မဟုတ်ပေ။

"ဒါဆို ကျွန်တော် သွားခွင့်ပြုပါဦး" မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် လူက ပတ်ဝန်းကျင်ကိုတစ်ချက်ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်၏။ အစောပိုင်းက သူ ရောက်လာစဉ်က သူ ပို၍သေချာကြည့်ရှုခဲ့ပြီး၊ အမှန်တကယ်ပင် ဤအနောက်ဘက်ရှိ စီရင်စုကိုးခု က ပရမ်းပတာအခြေအနေများကြားရှိ သန့်စင်သောမြေတစ်နေရာနှင့် တူနေပါသည်။

ဖြစ်ရပ်များစွာဖြစ်ပွားနေသော်လည်း၊ ဤနေရာတွင် မည်သည့်နှောင့်ယှက်မှုအရိပ်အယောင်မျှ မရှိချေ။

သူ၏နယ်မြေတွင်လည်း မည်သည့်အချိန်တွင် ဤကဲ့သို့သောငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် သဟဇာတဖြစ်မှု အခြေအနေသို့ရောက်ရှိလာမည်ကို သူ တွေးတောနေမိသည်။

အမည်ခံစစ်သူကြီးကို ပြန်လည်ပို့ဆောင်ပြီးနောက်၊ ရှန်းယီက ကျန်နှစ်ဦးနှင့်များစွာ စကားစမြည် မပြောတော့ချေ။ အပြန်အလှန်နှုတ်ခွန်းဆက်စကားများ ပြောဆိုပြီးနောက်၊ သူတိတ်ဆိတ်သော ခြံဝင်းတစ်ခုကို ရှာဖွေလိုက်ပြီး၊ ဆေးမီးဖိုနှင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို ထုတ်ယူကာ၊ သူ၏ဆုလာဘ်ဖြစ်သော ဧကရာဇ်ချီကို စတင် စုပ်ယူရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သူက ဤနေ့ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။

ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်း မဟာအသီးအပွင့်အဆင့် အတွင်းရှိရွှေရောင်ချည်မျှင်ကို ပထမဆုံး သတိပြုမိချိန်ကတည်းက ရှန်းယီသဘောပေါက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

တတိယအဆင့်နှင့် စတုတ္ထအဆင့်ကြားရှိ ကွာခြားချက်မှာ အရေအတွက်ပြဿနာ သက်သက် မဟုတ်ချေ။

ထိုနတ်ဘုရားများ၊ ဗုဒ္ဓများနှင့် မသေမျိုးအရှင်များက ကပ်ဘေးစွမ်းအားအတွင်း၌တစ်စုံတစ်ရာတစ်ခုခုကိုရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြပြီး၊ ၎င်းမှာ တတိယအဆင့်သို့တက်လှမ်းရန် သော့ချက်ဖြစ်နေသည်။

တစ်နည်းဆိုရသော်၊ ဧကရာဇ်ချီရွှေရောင်ဆေးလုံး၏အစိတ်အပိုင်းတိုင်းကို မည်သည့် ဆုံးရှုံးမှုမျှမရှိဘဲစုပ်ယူနိုင်မည် ဆိုလျှင်ပင် ရှန်းယီက မိုးမြေကြားတွင် ကပ်ဘေးတစ်ထောင်ကိုကျော်လွန်နိုင်သော ပထမဆုံးထိုက်ယင်အစစ်အမှန်မသေမျိုး ဖြစ်လာနိုင်သော်လည်း၊ သူက ထိုက်ယင်အစစ်အမှန်မသေမျိုးတစ်ပါးသာ ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ မြင့်မြတ်လှသော တာ့လော်မသေမျိုးအရှင်များနှင့် မယှဉ်နိုင်သေးပေ။

"စမ်းကြည့်ရအောင်" ရှန်းယီ သူ၏အသက်ရှူနှုန်းကို ညှိယူလိုက်၏။ ဤကာလအတွင်း၊ သူ လက်တစ်ထောင် ဗောဓိသတ္တချန်ထားရစ်ခဲ့သော ရွှေရောင်ချည်မျှင်ကို အကြိမ်ကြိမ်ခံစားခဲ့ရပြီး၊ ၎င်း၏အရှိန်အဝါမှာ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ရိုက်နှိပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

သူလုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည်မှာ ကပ်ဘေးစွမ်းအားအတွင်းမှ ဆင်တူသောအရာ တစ်ခုကို ခွဲခြားသိမြင်ရန်ပင်။

သူ၏လက်ရှိ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း တာအိုကျွမ်းကျင်မှုဖြင့်၊ကပ်ဘေးစွမ်းအားများပါဝင်သော ဤအဆင့်နိမ့်ဆေးလုံးများကို ဖန်တီးခြင်းမှာ ရေနဲ့ထမင်းစားရသကဲ့သို့ ရိုးရှင်းလှပြီး၊ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဆေးမီးဖိုဆယ်ခုအထိပြဿနာမရှိ ကိုင်တွယ်နိုင်ပါသည်။

အပင်ပန်းခံနေစရာ မလိုချေ။

ဆေးမီးဖို စတင်လောင်ကျွမ်းလာသောအခါ၊ ရှန်းယီမျက်လုံးများကိုဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်လိုက်၏။ သူ၏လက်ချောင်းထိပ်များ လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ၊ ဧကရာဇ်ချီ ရွှေရောင်ဆေးလုံးများနှင့် ရောစပ်ထားသောဆေးဖက်ဝင်အပင်များက ဆေးမီးဖိုအတွင်းသို့ ကျဆင်းသွားသည်။

အချိန်များဖြည်းညှင်းစွာ ကုန်လွန်သွားပြီး၊ ဆေးမီးဖို တုန်ခါသွားသည့်အခိုက်အတန့်တွင်၊ ကပ်ဘေးတစ်ထောင်ရွှေရောင်ဆေးလုံးများ အားလုံးက ဆေးလုံးအတွင်းသို့ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်၏။

သူမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း၊ ဆုံးရှုံးမှုမှာ ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ ရှိသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ ရှန်းယီ စနစ်မျက်နှာပြင်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖွင့်လိုက်ပြီး၊ဆေးလုံးကို မြိုချကာ၊နောက်ထပ် ကပ်ဘေးဆေးလုံးများတစ်သုတ်ကို စတင်ဖော်စပ်လိုက်၏။

သူ အသိစိတ်တစ်ခုတည်းဖြင့် အလုပ်သုံးခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လုပ်ဆောင်နေခြင်းပင်။

ကျန်ရှိနေသော နတ်ဆိုးသက်တမ်းကပ်ဘေးလေးရာကို ထိုက်ရွှီတာအိုနည်းစနစ် အတွင်းသို့ ဖြည်းညှင်းစွာလောင်းထည့်လိုက်ပြီး၊ ဆေးစွမ်းအင်ကို စုပ်ယူရန်သရုပ်ဖော်ခြင်းကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

[ပထမ ကပ်ဘေး - သင်က ကပ်ဘေးတစ်ထောင် မဟာဆေးလုံးကိုမြိုချလိုက်ပြီး၊ နတ်ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခုစလုံးက ကပ်ဘေးစွမ်းအားများဖြင့် လွှမ်းခြုံခံရကာ၊ဆေးစွမ်းအင်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ အစာချေဖျက်နေသည်...]

ရှန်းယီ အဆုံးမရှိသောမြူခိုးများအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ယခင်ကအလားတူကပ်ဘေးဆေးလုံးများကို အကြိမ်များစွာ မြိုချဖူးသဖြင့်နောက်ဆက်တွဲ မည်သို့ဖြစ်လာမည်ကို သိရှိထားသည်။

ဤမြူခိုးများကိုမကြာမီ သူ လုံးဝ စုပ်ယူသွားပါလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူအနည်းငယ် ပိုကြာကြာ နေချင်ခဲ့၏။

ရှန်းယီ သူ၏စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီး၊ဆေးစွမ်းအင်စုပ်ယူခြင်းကိုဆန့်ကျင်ကာ၊ သူ၏စိတ်ထဲရှိအရှိန်အဝါနောက်ကိုလိုက်၍ ဤကျယ်ပြန့်လှသောမြူခိုးများထဲတွင် စတင်ရှာဖွေလိုက်သည်။

သို့သော်၊ ဤလုပ်ငန်းစဉ်မှာ မကြာမီမှာပင်ပြီးဆုံးသွားခဲ့၏။

နွေးထွေးသော ခံစားချက်တစ်ခု သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ပျံ့နှံ့သွားပြီး ထိုက်ရွှီရွှေရောင်ဆေးလုံး အတွင်းသို့ဝင်ရောက်သွားချိန်တွင်၊ ရှန်းယီသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲမျက်လုံးများကိုဖွင့်လိုက်သည်။ "..."

သရုပ်ဖော်ကောက်ချက်ချခြင်းပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ပြီး၊ထိုက်ရွှီရွှေရောင်ဆေးလုံး၏ကျင့်ကြံခြင်းက ကပ်ဘေး ၄၅၀ဝကျော်သို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်၏။

သူ၏နယ်ပယ်အဆင့်မှာ ကြီးမားစွာတိုးတက်သွားသော်လည်း၊ ဤလုပ်ငန်းစဉ်က သူထင်ထားသည်ထက်များစွာ ပိုမိုခက်ခဲနေသဖြင့် ရှန်းယီအပြုံးတစ်ခုထုတ်ဖော်ရန်ပင်ခက်ခဲနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်၊ ဧကရာဇ်ချီရွှေရောင်ဆေးလုံးများအများအပြားရှိနေသေး၏။

ရှန်းယီ လက်ကိုအနည်းငယ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ နောက်ထပ်ဆေးလုံးတစ်သုတ်ဆေးမီးဖိုထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ သူ ၎င်းတို့ကိုလျင်မြန်စွာမြိုချလိုက်ပြီး နောက်ထပ်သရုပ်ဖော်ကောက်ချက်ချခြင်း တစ်ကြိမ်ကို စတင်လိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင်၊အလားတူမြင်ကွင်းမျိုးခြံဝင်းထဲတွင် ထပ်မံဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။

ယခုအခါ လူငယ်လေး၏အနက်ရောင် မျက်ဝန်းများတွင်တွေဝေမှု အရိပ်အယောင်အနည်းငယ် ပါဝင်လာခဲ့သည်။

ကပ်ဘေး ၅၅၀ဝ ကျော်..

ဆေးမီးဖိုကို နောက်တစ်ကြိမ်အပူပေးလိုက်ပြီး၊ ဆေးလုံးကိုထပ်မံမြိုချလိုက်ပြန်သည်။

ကပ်ဘေး ၆၅၀ဝ ကျော်..

"..."

ရှန်းယီ သူ၏လက်ဖဝါးထဲရှိ ဆေးလုံးနှင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပြည့်နှက်နေသော ကျစ်လစ်သိပ်သည်းသည့် ကပ်ဘေးစွမ်းအားများကို ကြည့်လိုက်ရင်း၊သူ၏နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစက်များ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောနယ်ပယ်က နောက်ဆုံးတွင် သူ့ထံသို့ပြဿနာတစ်ခုယူဆောင်လာခဲ့ချေပြီ။

သူ ကျန်းယန်စီရင်စုရှိ သူ၏နေအိမ်တွင် ရှင်းလင်းစွာ ရှိနေသော်လည်း၊ သူ၏နတ်ဝိညာဉ်က ထိုက်ရွှီနယ်ပယ်၏လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာဆွဲငင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်အိပ်ပျော်နေရာမှ နိုးလာစဉ် ပျင်းရိခြင်းများနှင့် အရသာရှိသော အစားအစာများကိုမြင်တွေ့ရချိန်တွင်ဖြစ်ပေါ်လာသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့်လောဘတို့ ရောနှောနေသည့် တံတွေးမျိုချသံများကိုပင် သူ၏နားထဲတွင် ကြားလိုက်ရပါသည်။

"ကောင်းကင်ဆေးလုံး... ကောင်းကင်ဆေးလုံး" အက်ကွဲနေသောအသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အတူ၊ ရှန်းယီက သူ၏ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစက်သွားသလိုခံစားလိုက်ရပြီး၊ဆေးလုံးကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော သူ၏လက်မှာ တင်းကျပ်သွားခဲ့သည်။

ထိုက်ရွှီရွှေရောင်ဆေးလုံး၏အပြောင်းအလဲများက ရှန်းရွှီဘိုးဘေးကို အမှန်တကယ်နိုးထလာစေခဲ့ကြောင်း ရှင်းလင်းလှပါသည်။