အခန်း ၁၁၃၅

အခန်း (၁၁၃၅) ခမ်းနားသော ကျမ်းစာပို့ဆောင်ခြင်းခရီး

ဟူး... ငါ့မှာ ဒီလိုအလကားဘွဲ့နာမည်တွေမလိုအပ်ဘူး။ ငါ့ခါးမှာ ချိတ်ဆွဲထားတဲ့ တာအိုဓားတစ်လက်တည်းနဲ့တင်၊ ငါက မိုးမြေက ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ နတ်ဆိုးတွေကိုအသေသတ်၊ သေမျိုးလောကရဲ့ကံကြမ္မာတွေကိုစုပ်ယူပြီး၊တတိယအဆင့်ကို တစ်ဟုန်ထိုးတက်လှမ်းပြီး၊ လောကကြီးရဲ့မသေမျိုးဧကရာဇ်ဆိုတဲ့ အမြင့်ဆုံးနေရာကိုသိမ်းပိုက်လို့ ရနေပြီပဲ။

"ထပ်ပြီး စောင့်နေစရာ မလိုတော့ဘူး" တာအိုသခင်ရွှမ်းဝူက လှည့်၍တောင်ထိပ်ရှိခြံဝင်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားပြီး အနောက်ဘက်သို့ တည့်တည့်ဦးတည်သွားသည်။

နောက်ဆံတင်းသူများက နောက်ဆုံးတွင် မည်သည့်အောင်မြင်မှုကိုမျှ မရရှိနိုင်ချေ။

ပထမဦးစွာ၊ နတ်ဘုရားမင်းဆက်၏အပြင်ဘက်ရှိ အာဟတ်ကို သတ်ဖြတ်ပြီး၊ မသေမျိုးဂိုဏ်းမှ ကောင်းကင်ပါရမီရှင်လူငယ်များကို စုစည်းကာ၊ ထို့နောက်မဟာနတ်ဆိုးများကို နတ်ဘုရားမင်းဆက်အတွင်းသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရန် မောင်းနှင်ပြီး၊သက်ရှိသတ္တဝါဆယ်သန်းကို ပထမဆုံးသေဆုံးခိုင်းလိုက်မည်။

ထို့နောက်မှ တာအိုဓားဖြင့်တိုက်ကြီးလေးခုကို ကာကွယ်ပြီး သေမျိုးလောက၏ဧကရာဇ်ချီကို ဝါးမျိုပစ်မည်။

ဤကဲ့သို့သော ရိုးရှင်းသည့်ကိစ္စရပ်လေးတစ်ခုကို အဘယ်ကြောင့် ဤမျှထိရှုပ်ထွေးနေရသနည်း။

"..."

ကျန်ရှိနေသော ကောင်းကင်ပါရမီရှင်များ အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး သူတို့လည်းအတွေးနက်သွားကြ၏။

အချို့က စိုးရိမ်နေကြပြီး၊ အချို့ကမူ ရွှမ်းဝူက မိမိကိုယ်ကိုယ်ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်ခြင်းအပေါ် မကျေမနပ်ဖြစ်နေကြသည်။ စတုတ္ထနယ်ပယ်အဆင့်အတွင်း ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှပိုမိုရှေ့ရောက်နေရုံသာရှိပြီး၊ တတိယအဆင့်သို့ အမှန်တကယ်ဝင်ရောက်သွားသောအခါမည်သူက ပိုမို အားကောင်းပြီး မည်သူက ပိုမိုအားနည်းသွားမည်ဆိုသည်မှာ မသေချာသေးချေ။

သို့သော် မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊အကယ်၍ သူတို့က ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ဤမဟာကျမ်းစာကို လုယူလိုပါက၊ ယခုအခါ သူတို့သူ့ကိုသာ အားကိုးရပါတော့မည်။

ဤအရာကို တွေးတောမိသောအခါ လူတိုင်းသည် သူ့နောက်မှ အနီးကပ် လိုက်ပါသွားကြပြီး ရှန်းရွှီတောင်မှ ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။

...

နတ်ဘုရားမင်းဆက်၊မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီး တွင်..

ခန်းမကြီးအတွင်း၌လေးနက်သော အသံကြီးတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

"သူတို့ကို စီရင်စုနှစ်ဆယ့်ခုနစ်ခုအပြင်ဘက်မှာ တားဆီးရမယ်" အမည်ခံစစ်သူကြီး အချို့က အလွန်ဖြောင့်မတ်ဟန်ဖြင့် ဒေါသများပြည့်နှက်နေလျက်ခန်းမပြင်ပသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြ၏။

အခြားသော တိုက်ကြီးသုံးခု၏ကိစ္စရပ်များကို သူတို့ မစီမံနိုင်သော်လည်း၊ ထို အာဟတ်အုပ်စုအား မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးမှတဆင့် လုံးဝ ဝင်ရောက်လာခွင့် မရှိချေ။

အကယ်၍ ထိုကျမ်းစာပို့ဆောင်ရေး ရထားလုံးကို တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးအတွင်းသို့ ဖြတ်သန်းသွားလာခွင့်ပြုပြီး ဧကရာဇ်ချီအား မတည်ငြိမ်မှုများဖြစ်ပေါ်လာစေမည်ဆိုပါက၊ နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာနနှင့် အင်ပါယာခုံရုံး၏ကိစ္စရပ်များက ပိုမိုခက်ခဲလာမည်သာဖြစ်ပြီး တားဆီးမရနိုင်စွာထိန်းချုပ်ခံရသောအခြေအနေတစ်ခုသို့ကျရောက်သွားပါလိမ့်မည်။

"သူတို့ကို ဘယ်သူ တားမလဲ" ရန်မင်လီက စားပွဲခုံနောက်တွင်တိတ်ဆိတ်စွာထိုင်နေပြီး၊ မေးခွန်းတစ်ခု မေးနေသကဲ့သို့ဖြစ်သော်လည်း သူ၏နောက်ကျိနေသောမျက်လုံးများတွင် မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိဘဲ အဖြေတစ်ခုရရန်ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝ မပြသခဲ့ဘဲ၊၎င်းအစား လှောင်ပြောင်မှုတစ်ခုနှင့် ပိုတူနေပါသည်။

အမည်ခံစစ်သူကြီး အများအပြားတစ်ပြိုင်နက်တည်းရှေ့ထွက်လာကြပြီး စကားလုံးများပါးစပ်မှ ထွက်ကျလုနီးပါးတွင်၊ သခင်ကြီးရန်၏မျက်လုံးများနှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ရသောအခါ သူတို့အားလုံး ရုတ်တရက်တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားကြပြီး တွေဝေသွားကြသည်။

ဗောဓိဂိုဏ်း ကျမ်းစာပို့ဆောင်မည့်ကိစ္စကို မသေမျိုးဂိုဏ်း၊အင်ပါယာခုံရုံးနှင့် သတ္တဝါအားလုံး သိရှိထားကြရုံသာမက၊ထိုနတ်ဆိုးအုပ်စုကလည်း သိရှိထားကြ၏။

အရူးမဟုတ်သူ မည်သူမဆို အင်ပါယာခုံရုံးက ငြင်းဆန်၍မရနိုင်သော်လည်း သေချာပေါက် ကိစ္စများကိုရှုပ်ထွေးအောင်ကြိုးစားလိမ့်မည် ဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်သောကြောင့်ပင်၊ အတွင်းပိုင်း ကာကွယ်ရေးများ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေချိန်မှာ ၎င်းတို့အတွက်တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်ကောင်းကြီးတစ်ခုဖြစ်လိမ့်မည်။

ယခင်က စုန့်ဖုန်းစီရင်စုတွင်၊ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်က ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများကို ခံစားခဲ့ရပုံပေါ်သော်လည်း၊ မဟာနတ်ဆိုး သုံးကောင်အကြား ခွဲဝေလိုက်ပါက စတုတ္ထအဆင့် နတ်ဆိုးမသေမျိုး ရှစ်ကောင်မှာ တစ်ယောက်လျှင် သုံးကောင်ထက်ပင် နည်းပါးစွာဆုံးရှုံးခဲ့သေး၏။

၎င်းမှာကြီးမားလှသော ရှုံးနိမ့်မှုကြီးနှင့် များစွာ ကွာဝေးသေးသည်။

အလားတူတိုက်ခိုက်မှုမျိုးကို သေချာပေါက် နောက်တစ်ကြိမ် စီစဉ်နိုင်သေးသည်။

ထို့ပြင်ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က အတွေ့အကြုံများအရ၊ မဟာနတ်ဆိုးများက ၎င်းတို့လူအားလုံးကို နေရာတစ်ခုတည်းသို့မိုက်မဲစွာ စုစည်းလွှတ်ထားတော့မည် မဟုတ်ဘဲ၊ သေချာပေါက်နေရာအနှံ့ ဖြန့်ကျက်ကာအရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ထိုးဖောက်ရန်ကြိုးပမ်းကြပါလိမ့်မည်။

"နောက်ကို ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းလောက် ဆုတ်ကြည့်ရအောင်" ရန်မင်လီ သူ၏လက်ဖြင့် မသေမျိုးစာရင်းကို လှန်လှောကြည့်လိုက်၏။

"နတ်ဘုရားမင်းဆက်ကနေ ထွက်ခွာသွားပြီး၊ ဧကရာဇ်ချီရဲ့ဖိနှိပ်မှုမရှိတော့ရင် အဲဒီ ကောင်းကင်ပါရမီရှင်တွေနဲ့ မဟာအာဟတ်တွေရဲ့ရှေ့မှာ မင်းတို့ကိုယ်မင်းတို့ စတုတ္ထအဆင့်ကျင့်ကြံသူတွေလို့ တကယ်ပဲ မှတ်ယူနိုင်သေးရဲ့လား"

"..."

လူအုပ်ကြီး၏မျက်နှာများ နောက်တစ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး၊ကူကယ်ရာမဲ့မှုများနှင့် ခါးသီးမှုများ ရောနှောနေခဲ့၏။

သခင်ကြီးရန် ဘာတွေများဖြစ်နေတာလဲ။ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ကိုယ့်လူတွေရဲ့ဂုဏ်သိက္ခာကို အရင် ဖျက်ဆီးနေရတယ်လို့၊ တကယ်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာပဲ။

"ကျွန်မ သွားမယ်" ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဖုန်းရှီက ဖြည်းညှင်းစွာမတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး အပြင်ဘက် ခန်းမဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

တတိယအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးအနေဖြင့်၊ မဟာအာဟတ်များနှင့် ထိုက်ယင်အစစ်အမှန်မသေမျိုးအုပ်စုတစ်စုကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခြင်းမှာ သူမ၏စွမ်းဆောင်နိုင်ရည်များ အတွင်းလုံးဝရှိနေသည်။

ရန်မင်လီ သူ၏မျက်ခွံများကိုပင် မပင့်ခဲ့ချေ။ "မင်း သွားချင်တယ်ဆိုရင် ငါ မတားပါဘူး။ ငါ သတိပေးချင်တာတစ်ခုကတော့၊အပြင်ဘက်မှာ မင်းကို စောင့်နေတဲ့သူတွေအများကြီး ရှိတယ်ဆိုတာပဲ"

ထိုဗောဓိသတ္တများနှင့် တာ့လော်မသေမျိုးအရှင်များ၊ထို့အတူ တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်တို့က မိမိတို့ကိုယ်မိမိတို့အလွန်မြင့်မြတ်သည်ဟု ယူဆကာ အလွယ်တကူအန္တရာယ်ကို စွန့်စားကြမည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် အကယ်၍အခွင့်အရေးက ရှေ့ရောက်နေပြီး၊ မည်သည့်ထိခိုက်မှုမျှမရှိနိုင်ကြောင်း သေချာကာ၊ နတ်ဘုရားမင်းဆက်၏တတိယအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်နိုင်မည်ဆိုပါက သူတို့လှုပ်ရှားရန် ဝန်လေးနေမည်မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ ဖုန်းရှီသေဆုံးသွားမည်ဆိုလျှင်၊ ဗောဓိဂိုဏ်းက ကျမ်းစာများကိုအောင်မြင်စွာပို့ဆောင်သွားခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါကများစွာ ကွာခြားလိမ့်မည်မဟုတ်ဟုပင်ဆိုနိုင်သည်။

"မင်း သေသွားပြီးတော့ ယန်လန်ထင် က ပြင်းပြင်းထန်ထန်ဒဏ်ရာရထားရင်၊ မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးကိုစောင့်ကြပ်ဖို့ ငါတစ်ယောက်တည်းပဲ ကျန်တော့မှာလေ... ကောင်းပြီ၊ဘာဖြစ်လာမလဲ စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့"

ရန်မင်လီ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏လှောင်ပြောင်မှုကို အဆုံးသတ်လိုက်သော်လည်း၊လှောင်ပြောင်ခံရသူများထဲတွင် သူကိုယ်တိုင်လည်းပါဝင်နေပုံရသည်။

သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများက သူ့ကို မနှစ်သက်ရုံသာမက သူကိုယ်တိုင်လည်း အရာအားလုံးကိုအများကြီးတွေးလွန်းတတ်သော သူ၏အကျင့်ကို မနှစ်သက်ချေ။

အရာအားလုံးကိုအမြဲတစေကြိုတင် စဉ်းစားထားရပြီး၊နောက်ထပ် ခြေလှမ်းတိုင်းကိုကြိုတင်သိမြင်ချင်သော်လည်း၊သူ ပိုတွေးလေလေ အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေးလုံးဝမရှိတော့သလို ပိုခံစားရလေလေပင်။

"ဒါဆို ဘာလုပ်ရမလဲ" အမည်ခံစစ်သူကြီးများက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး၊တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားကာ သခင်မဖုန်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြ၏။

"နန်ယန်"

ဖုန်းရှီ သူမ၏အနောက်မှ အကြည့်များကို ခံစားနေရသော်လည်း ပြန်လည်လှည့်မကြည့်ခဲ့ဘဲ၊ သူမ၏ကျက်သရေရှိသော မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများတဖြည်းဖြည်းပြည့်နှက်လာခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်၊ အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များလှသော်လည်းအခြေအနေကို အမှန်တကယ်ချိုးဖျက်နိုင်စွမ်းရှိသူမှာ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိပါသည်။

ဝူရှန်း သက်ပြင်းချလိုက်၏။ "သခင်မဖုန်း က အရင်ကကြိုးစားကြည့်ပြီးပါပြီ။ အစတုန်းက ကျွန်တော်ရွှေရောင်အလင်းစီရင်စုကို ပြန်သွားခဲ့ပြီး၊အဲဒီနောက်မှာ ယဲ့လန်က ရှန်းရွှီတောင်ရဲ့ဆင့်ခေါ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတယ်။ဒါကြောင့် ကျန်းယန်စီရင်စုမှာဆေးဖော်စပ်ဖို့ စစ်သူကြီးနန်ယန် တစ်ယောက်တည်းပဲ ကျန်ခဲ့ပေမယ့်၊ ကျွန်တော် လူပြန်ရှာဖို့သွားတဲ့အခါ သူက ပျောက်သွားပြီ။ ဘာတွေအလုပ်ရှုပ်နေမှန်းမသိဘူး၊ သူ့ကို ဆက်သွယ်ဖို့က တကယ်ကို မဖြစ်နိုင်ဘူး"

"..."

သခင်ကြီးရန် သူ၏လက်ထဲရှိ မသေမျိုးမှတ်ပုံတင်စာအုပ်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပိတ်လိုက်သည်။ ဖုန်းရှီက နန်ယန်အကြောင်းကို မပြောဘဲ ကိုယ်တိုင်သွားရောက်ရန် ကမ်းလှမ်းကတည်းက သူ အကြမ်းဖျင်းခန့်မှန်းမိခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။

စည်းမျဉ်းများအရ၊ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ထွက်ခွာသွားပြီး ရုတ်တရက်အဆက်အသွယ်ပြတ်တောက်သွားသော အမည်ခံစစ်သူကြီး တစ်ဦးကကြီးလေးသော ရာဇဝတ်မှုတစ်ခုကို ကျူးလွန်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့ပြင်တွေးကြည့်ပါက၊ တစ်ဖက်လူက ဤအခြေအနေကိုကြိုတင် ခန့်မှန်းမိပြီးဖြစ်သော်လည်းအန္တရာယ်ကို မစွန့်စားလိုသောကြောင့်၊ တိတ်တဆိတ်ထွက်ခွာသွားပြီး အာရုံစိုက်မှုကို ယာယီရှောင်ရှားနေခြင်းဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပါသည်။

သခင်ကြီးရန် ထိုလူငယ်လေးကို ဤကဲ့သို့သော ဆိုးရွားသောခန့်မှန်းချက်များဖြင့် မဆက်ဆံလိုသဖြင့် ဆက်လက်၍ မတွေးတောတော့ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ...

စစ်သူကြီးနန်ယန်က နတ်ဘုရားမင်းဆက်မှ တိုက်ရိုက်ထွက်ခွာသွားပြီး ဘယ်သောအခါမှ ပြန်မလာတော့လျှင်ပင်၊ သူက တစ်ချိန်က စုန့်ဖုန်းစီရင်စုကို ကာကွယ်ခဲ့သောကြီးမြတ်သူတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ နတ်ဘုရားမင်းဆက်အပေါ် အပြည့်အဝဖြောင့်မတ်ကာကြင်နာမှုရှိခဲ့သည်။

"လူစုခွဲလိုက်၊ ဖြစ်ချင်တာဖြစ်ပါစေတော့" သခင်ကြီးရန် သူ၏လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီးကုလားထိုင်ပေါ်တွင် နောက်သို့မှီကာ အနားယူရန်မျက်လုံးများကို စတင် မှိတ်လိုက်၏။

သို့သော် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မှိုင်းညို့နေသော အငွေ့အသက်များက သေခါနီးလူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ရုတ်တရက်ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာခဲ့၏။

"ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားလိုက်မလို့လား" ဖုန်းရှီက နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"မကိုင်တွယ်နိုင်တော့ဘူး" သခင်ကြီးရန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။ ဧကရာဇ်၏လစာကို စားသုံးပြီး ဧကရာဇ်၏စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ထမ်းဆောင်ရသော်လည်း၊လူသားဧကရာဇ် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည့်ကိစ္စရပ်များမှာ ကြီးမားလွန်းလှရာ သူ၏စွမ်းဆောင်ရည်မှာ လုံးဝ မလုံလောက်တော့ချေ။

အဆိုးဆုံးအခြေအနေတွင်၊သူ၏အသက်ကို အင်ပါယာခုံရုံးသို့ပြန်လည် ပေးအပ်လိုက်ပြီး တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးကို တတ်နိုင်သလောက်အချိန်ကြာကြာ ကာကွယ်ပေးလိုက်မည်သာဖြစ်သည်။

"အခွင့်အရေး ရှိသေးလား" ဖုန်းရှီက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်၏။

"ရှိတယ်" သခင်ကြီးရန် ခေါင်းကိုလှည့်လိုက်ချိန်တွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံပေါ်နေသည်။

"မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းက ဒါကို ဒီအတိုင်း လက်ပိုက်ကြည့်နေပြီး သူတို့ကိုအေးအေးဆေးဆေး တိုက်ခိုက်ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး"

နတ်ဘုရားမင်းဆက်၏ကိစ္စရပ်များက နောက်ဆုံးတွင်ပြင်ပလူများအပေါ်၌သာ မျှော်လင့်ချက် အားလုံးကို ပုံအပ်ထားရပြီး၊ ဤပြင်ပလူများက မိတ်ဆွေများထက်ရန်သူများပိုဖြစ်နေကြလေသည်။

ဤလုံးဝကူကယ်ရာမဲ့နေသော ခံစားချက်က တတိယအဆင့် တစ်ဦးအတွက် ကြီးမားသော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။

သူ အမှန်တကယ်ပင် ပင်ပန်းနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

...

မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီး၏အနောက်ဘက်၊ နတ်ဘုရားမင်းဆက်၏အပြင်ဘက်တွင်..

ဍုမေဏုရတနာတောင်၏ကျယ်ပြန့်သောမြေပြင်ပေါ်တွင် နေကိုဖုံးလွှမ်းသွားစေသည့် ကြီးမားလှသောအရာကြီးတစ်ခုဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

၎င်းမှာ အလျားကျန်းလေးထောင် နှင့် အနံကျန်းနှစ်ထောင်ခန့်ရှိပြီး သုံးလွှာခွဲခြားထားပါသည်။

အောက်ဆုံးအလွှာမှာ အရောင်ကိုးမျိုးပါကြာပန်းပလ္လင်ဖြစ်ပြီး၊အလယ်အလွှာမှာ ပင်လယ်ခုနစ်စင်းနှင့် တောင်ခုနစ်လုံး၏လွင့်မျောနေသော ပုံရိပ်ဖြစ်ကာ၊ အပေါ်ဆုံးအလွှာမှာ ဘုရားစေတီတစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်း၏အပေါ်ဆုံးချွန်ထက်သော အစိတ်အပိုင်းအတွင်း၌သေတ္တာငယ်လေးတစ်လုံးရှိကာ တောက်ပသောအလင်းရောင်များထုတ်လွှတ်နေပြီး လောကကြီး၏အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နေသည်။

၎င်းကိုကြာပန်းပလ္လင်ရတနာဝေါယဉ်ဟု ခေါ်ဆိုသော်လည်း၊၎င်းက မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့နှင့် ပိုတူနေပါသည်။

ထိုအရာကြီးကိုရှေ့သို့ ချီတက်နေသော ခမ်းနားထည်ဝါသည့်ပုံရိပ်လေးခုက ထမ်းပိုးထားကြလေ၏။

ဘယ်ဘက်တွင် ဆင်ဖြူတော်နှစ်ကောင်ရှိပြီး သူတို့၏ခြေထောက်များက တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များကိုနင်းဖြတ်နေကြကာ၊ ညာဘက်တွင် ကြမ်းကြုတ်သောမျက်နှာသွင်ပြင်ရှိသည့် ခြင်္သေ့ပြာနှစ်ကောင် ရှိလေသည်။

ဆင်များနှင့်ခြင်္သေ့များအပေါ်တွင် အလားတူ ကြီးမားလှသော အာဟတ်ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်လေးခု ထိုင်နေကြပြီး၊သူတို့က လက်မောင်းများကို ဆန့်ထုတ်ကာလေးထောင့်ပုံစံဖြင့် ကြာပန်းပလ္လင်ရတနာရထားလုံးကို ပင့်ထားကြ၏။

ဤတိရစ္ဆာန်များက နတ်ဆိုးသားရဲစီးတော်ယာဉ်များမဟုတ်သကဲ့သို့ သက်ရှိသတ္တဝါများလည်း မဟုတ်ကြဘဲ၊ သူတို့၏မဟာဓမ္မအသီးအပွင့်များ၏ကိုယ်ထည်ကိုယ်စားပြုမှုများသာဖြစ်ကြသည်။

ရထားလုံး၏ရှေ့ဘက်တွင် အလားတူ ပုံရိပ်လေးခုရှိနေသေး၏။

ရှေ့ဆုံးတွင် ဆွမ်နီဖြစ်ပြီး အနောက်တွင်တော့ ခရီးသည်ဝံပုလွေပင်။

ထို့အတူ မဟာအာဟတ်လေးပါးက လက်ပိုက်ကာ ထိုင်နေကြပြီး၊သူတို့၏တည်ငြိမ်သော အကြည့်များသည် ရှေ့သို့ စူးစိုက်နေလေသည်။

သူတို့ ရှေ့သို့ တစ်ခါရွေ့လျားသွားသည်နှင့် စီးတော်ယာဉ်များ၏ခြေတစ်လှမ်းတိုင်းက ကျန်းတစ်ထောင်ခန့်ကိုလွှမ်းခြုံသွားသည်။

သူတို့က သူတို့မျက်နှာမူထားသော ဦးတည်ရာသို့ တည်ငြိမ်စွာချီတက်သွားကြသည်။

တောင်တန်းများနှင့်မြစ်များကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် သူတို့၏ခြေလှမ်းများက ဆိတ်သုန်းနေသောဒေသတစ်ခုသို့ တဖြည်းဖြည်းဝင်ရောက်သွားချိန်တွင်၊သူတို့တစ်စုံတစ်ခုကို စောင့်ဆိုင်းနေသည့်အလား သေသပ်စွာရပ်တန့်လိုက်ကြ၏။

မကြာမီမှာပင် ကောင်းကင်ယံမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

ရထားလုံးပေါ်သို့မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့၏။

အသစ်ရောက်ရှိလာသူမှာ တောင်တန်းတစ်ခုကဲ့သို့ မြင့်မားနေပုံရပြီး၊ နဂါးနှင့်ကျားခေါင်းများက သူ၏ပခုံးများပေါ်တွင် ယိမ်းနွဲ့နေကာ၊ သူ၏တောင့်တင်းသောကျောရိုးမှ လက်မောင်းလေးဖက်ထွက်ပေါ်နေပြီး၊ လက်ဖဝါးတစ်ခုစီတိုင်းသည် မိုးနှင့်မြေကိုဖန်တီးနိုင်စွမ်းရှိသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည့်အလားပင်။

သူက ဘုရားစေတီအောက်၊တောင်ခုနစ်လုံးနှင့် ပင်လယ်များအကြားတင်ပျဉ်ခွေ၍ထိုင်လိုက်သည်။

သူ၏လက်ဖဝါးများက ဒူးများပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာတင်ထားခဲ့၏။

ထိုနေရာတွင် ထိုင်နေရုံဖြင့်ပင်၊ တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များကိုဝါးမျိုကာ မိစ္ဆာဝိညာဉ်များကို ဖယ်ရှားပစ်နိုင်သည့်အရှိန်အဝါတစ်ခု ရှိနေပါသည်။

မဟာအာဟတ် ရှစ်ပါးကကြည့်ရှုနေကြပြီး၊ ထို နက်ရှိုင်းလှသောကပ်ဘေးစွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ သူတို့၏မျက်လုံးများထဲရှိ သံသယများချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ဤရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်က ဤနေရာတွင် စောင့်ကြပ်နေမှတော့၊ ဗောဓိဂိုဏ်း၏ဗုဒ္ဓအသံတော်ကို နတ်ဘုရားမင်းဆက်တစ်ခွင်လုံး ပဲ့တင်ထပ်စေရန်အတွက်တိုက်ကြီးလေးခုကို ဖြတ်သန်းသွားလာရာတွင် မည်သည့်စိုးရိမ်စရာများရှိတော့မည်နည်း။

"ကျွန်တော်တို့ ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်း မဟာအလင်းဘုရင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်" ဆင်ဖြူတော်နှင့် မိစ္ဆာခြင်္သေ့တို့က ဒူးထောက်လိုက်ကြပြီး၊ ဆွမ်နီနှင့် ခရီးသည်ဝံပုလွေတို့က နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ၊ မဟာအာဟတ်ရှစ်ပါးက သူတို့၏လက်ဖဝါးများကို အလိုအလျောက်ပူးကပ်လိုက်ပြီး အပေါ်သို့ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုလိုက်ကြသည်။

"..."

အလင်းဘုရင်က တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီး၊ ဘုရားစေတီ၏အပေါ်ဆုံးဆီသို့သာ အာရုံစိုက်နေခဲ့၏။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း သူ မှားယွင်းမနေခဲ့ပေ။ လောကကြီးကို အလင်းရောင်ပေးရန် အတုအယောင်များဖြင့်လုံလောက်မည် မဟုတ်ချေ။

ဤဗုဒ္ဓ၏အလင်းရောင်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အတွင်း၌အစစ်အမှန်ကျမ်းစာ အမှန်တကယ် ပါဝင်နေမည်မှာ သေချာလှပါသည်။