အခန်း ၁၁၃၇

အခန်း (၁၁၃၇) မင်းတို့အားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း လာခဲ့ကြ ၂

"ငါ အမိန့်ပေးတယ်... သူတို့ကို ဝေါယာဉ်အောက်ချခိုင်းလိုက်" လောင်းကြေးထပ် တိုက်ပွဲဖြစ်သောကြောင့် သေချာစွာတိုက်ခိုက်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ဝေါယာဉ်နှင့်အတူရှေ့သို့ ထွက်ပြေးရန်ကြိုးစားခြင်းမျိုး လွတ်လမ်းချန်မထားနိုင်ပေ။

ပြင်းထန်သောအော်ဟစ်ကြိမ်းမောင်းမှုနှင့်အတူ၊ တံဆိပ်တုံးငယ်လေးက အရှိန်အဟုန်ဖြင့်ပျံသန်းထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ပြုတ်ကျသွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ရှုပ်ထွေးသော အစီအရင်သင်္ကေတပုံစံများက လျင်မြန်စွာပြန့်နှံ့သွားပြီး၊ စူးရှသောအေးစိမ့်မှုက မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ကြမ်းတမ်းသောနှင်းမုန်တိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ၊ မိုင်တစ်သောင်းခန့်အထိ ဖျက်ဆီးပစ်သည်။

အမြင်အာရုံထဲတွင်ရှိသမျှ အရာအားလုံးက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောရေခဲများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွား၏။

များပြားလှသော ထူထဲသည့် ရေခဲသံကြိုးများမြေကြီးထဲမှ ရုတ်တရက်ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ လေထဲသို့ပျံတက်သွားသော ဧရာမ စပါးအုံးမြွေကြီးများကဲ့သို့၊ အာဟတ် ရှစ်ပါး၏ခြေလက်များနှင့် ခန္ဓာကိုယ်များကိုလျင်မြန်စွာ ရစ်ပတ်ချည်နှောင်လိုက်သည်။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရေခဲ၏အအေးဒဏ်က နောက်မှလိုက်လာပြီး၊ တောက်ပနေသော ရွှေရောင်ခန္ဓာများပေါ်တွင် ပါးလွှာသည့် နှင်းခဲလွှာလေးတစ်ခု ချန်ထားခဲ့၏။

ထိုရေခဲသံကြိုးများက သုံးပိုင်းထပ်ကွဲသွားပြီး၊ ကြာပန်းပလ္လင်ရတနာရထားလုံး တစ်ခုလုံးကို တင်းကျပ်စွာရစ်ပတ်လိုက်ကာ၊တောင်တန်းများနှင့် ပင်လယ်များကြားရှိ အလင်းဘုရင်၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တွယ်တက်သွားသည်။

မသေမျိုးအစီအရင်က ထိန်းချုပ်ရလွယ်ကူရန် ချက်ချင်း အစီအသင်္ကေတပုံစံပြောင်းလဲမှုများလိုအပ်သည်။

ဆိတ်မုတ်ဆိတ်နှင့် လူ ဤကဲ့သို့၊ တံဆိပ်တုံးငယ်လေးတစ်ခုကို ပစ်ချလိုက်ပြီးဘာမှမလုပ်ခြင်းက၊ သူ၏ကိုယ်ပိုင် စွမ်းရည်ကြောင့်မဟုတ်ဘဲ၊ မသေမျိုးဂိုဏ်းကပေးသနားထားသော အစီအရင်ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ဖို့များသည်။

ဤ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရေခဲထဲတွင် ပါဝင်နေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကပ်ဘေးစွမ်းအားကလည်း ၎င်းကိုအခြားရှုထောင့်တစ်ခုမှနေ၍ သက်သေပြနေသည်။

"အကောင်းပြောတာကို လက်မခံဘဲ အတင်းအကျပ် လုပ်မှရမယ့်လူ" ဆိတ်မုတ်ဆိတ်နှင့် လူက လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး၊ သူ၏လက်ဖဝါးကသိုလှောင်ရတနာကို နောက်တစ်ကြိမ်ဖုံးအုပ်သွားသည်။

"..."

ရှန်းယီ သူ၏ရွှေရောင်ခန္ဓာကို ရစ်ပတ်နေသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ရေခဲကိုအနည်းငယ် ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး၊ပခုံးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တွန့်လိုက်၏။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင်၊ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသော အက်ကွဲသံများက နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

များပြားလှသော ရေခဲသံကြိုးများအားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကွဲအက်သွားပြီး၊ အလားတူပင် မြေပြင်ကိုဖုံးလွှမ်းနေသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ရေခဲများပေါ်တွင်လည်း အက်ကွဲကြောင်းများ ရုတ်တရက်ပေါ်လာကာ၊သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သောအမြန်နှုန်းဖြင့် ရေခဲပြင်တစ်ခုလုံးသို့ ပြန့်နှံ့သွားသည်။

ဝုန်း

နောက်တစ်ခဏတွင်၊မြေကြီးတစ်ခုလုံး ကွဲအက်သွားသည့်အလား၊ ရေတွက်၍မရနိုင်သော ရေခဲပုံဆောင်ခဲများအရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ပြန့်ကျဲသွား၏။

အစီအရင်ထဲတွင်ရှိနေသော တံဆိပ်တုံးငယ်လေးက ပြင်းထန်စွာတုန်ခါလာပြီး၊ လူတိုင်း၏အကြည့်အောက်မှာပင် ၎င်းကလည်း ပေါက်ကွဲသွားသည်။

ရှန်းယီ သူ၏ကိုယ်ပေါ်မှ ကွဲအက်နေသော ရေခဲများကို ခါချလိုက်ပြီး၊အေးဆေးစွာ မတ်တပ်ရပ်ကာ၊ တောင်များနှင့်ပင်လယ်များပေါ်မှ ဖြတ်လျှောက်ပြီးခမ်းနားသော ဝေါယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့သည်။

"မင်း.." ဆိတ်မုတ်ဆိတ်နှင့် လူက ဒုတိယမြောက် တံဆိပ်တုံးငယ်လေးကို သူ၏လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားပြီး၊ သူ၏အသံမှာ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ စူးရှလာသည်။

တံဆိပ်တုံးလေးခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လွှတ်တင်လိုက်မည်ဆိုပါက မသေမျိုးအစီအရင်ကို ဖွဲ့စည်းနိုင်ပါသည်။

ဤသည်မှာ ဂိုဏ်းက သူ့ကို ပေးအပ်ထားသော ယုံကြည်မှုပင်။

သို့သော် အစီအရင်တံဆိပ်တုံးကို အသက်ဝင်လာစေရန်လိုအပ်သော ကပ်ဘေးစွမ်းအားကို အပြည့်အဝမစုစည်းရသေးမီမှာပင် သူ တစ်ခု ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ရှန်းယီ ရတနာရထားလုံးပေါ်မှ ဆင်းလာသည်ကို ကြည့်ပြီး၊ဆိတ်မုတ်ဆိတ်နှင့် လူက ဒုတိယ အစီအရင်တံဆိပ်တုံးကို အနည်းငယ်ထိတ်လန့်တကြား ပစ်ပေါက်လိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်သွား၏။

အသာစီးရရန်အတွက် သူအရင်ဆုံး တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း၊ ဤ အလင်းဘုရင်ကို သူတစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ရန်ရည်ရွယ်မထားခဲ့ပေ။

သို့သော် အစီအရင်တံဆိပ်တုံးက မြေပေါ် မကျသေးခင် ရွှေရောင်မြစ်တစ်စင်း၏ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး သဲလွန်စမကျန်ပျောက်ကွယ်သွား၏။

နောက်ထပ် အစီအရင်ရတနာတစ်ခု ဆုံးရှုံးသွားပြန်သည်။

ဆိတ်မုတ်ဆိတ်နှင့် လူ သူ၏နှလုံးသား သွေးစိမ့်ထွက်နေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ "မင်းကို ဝေါယာဉ်ချခိုင်းတာက အဲဒီအာဟတ်လေးပါးကို ပါဝင်ခိုင်းစေချင်လို့ပဲ၊ ငါတို့က အင်အားများတာကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး အနိုင်ကျင့်တယ်လို့ မင်း အပြစ်မတင်ရအောင်လို့လေ... မိုက်မဲတဲ့လူ"

"ငါတို့ ရှစ်ယောက်ကို မင်းတို့ ငါးယောက်တည်းနဲ့ ရင်ဆိုင်နိုင်မယ်လို့ တကယ်ထင်နေတာလား" ၎င်းက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

အမှန်တကယ်ပင်၊ ခြင်္သေ့ အာဟတ်နှင့် ခရီးသည် ဝံပုလွေအာဟတ်တို့က အနည်းငယ်နောက်ပြန်ကြည့်လိုက်ကြ၏။ "ငါတို့ အရင်သွားမယ်"

ဗောဓိဂိုဏ်းနှင့် မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း၏ရည်ရွယ်ချက်များက အခြေခံအားဖြင့် ကွာခြားသည်။

ဤ အစစ်အမှန်ကျမ်းစာကို နတ်ဘုရားမင်းဆက်ဆီ ပို့ဆောင်လိုက်ရုံဖြင့် သူတို့၏တာဝန်ကို ပြီးမြောက်ပြီဟု သတ်မှတ်နိုင်ပါသည်။ ဤ ကောင်းကင်ပါရမီရှင်များဆီမှ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရှာဖွေနေစရာ မလိုအပ်ဘဲနေ့တစ်ဝက်ခန့် သူတို့ကို တားဆီးထားနိုင်လျှင် လုံလောက်သည်။

ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်းမဟာအလင်းဘုရင်ဆီမှ ဤ လှုပ်ရှားမှုလေးတစ်ခုကြောင့်၊ များပြားလှသော အာဟတ်များ၏နှလုံးသားများက များစွာ တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။

"ဟက်" ထျန်းဝူ ရွှမ်းဝူ ဤအချိန်အထိ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေခဲ့ပြီး၊နောက်ဆုံးတွင် ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်သည်။

ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်းမဟာအလင်းဘုရင်တွင် တကယ်တမ်း မည်သို့သောသတ္တိမျိုးရှိသည်ကို သူ မြင်ချင်ရုံသက်သက်ဖြစ်၍ သူ မလှုပ်ရှားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤဘုန်းကြီးများဆီတွင် ဤနေရာမှထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်မည်ဟူသော ရယ်စရာကောင်းသည့်အတွေးမျိုး ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

မဟာအာဟတ် ငါးပါးကို သူ့ကို နေ့တစ်ဝက်ခန့် တားဆီးထားရန် ချန်ထားခဲ့မည်တဲ့လော။

၎င်းက အနည်းငယ် စိတ်ကူးယဉ်လွန်းနေပါသည်။

သို့သော်၊ ထျန်းဝူ ရွှမ်းဝူက သူ၏လက်ဖဝါးကို မြှောက်လိုက်တော့မည့် အချိန်မှာပင်၊ သူ၏ အမူအရာသည် ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲသွား၏။

ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်းမဟာအလင်းဘုရင်က နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ၊ ဆင်ဖြူတော်နှင့် မိစ္ဆာခြင်္သေ့ အာဟတ်တို့က ကြာပန်းပလ္လင်ရတနာဝေါယဉ်ကို ထမ်းပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည့် အချိန်တွင်၊ သူကြာပန်းပလ္လင်၏အစွန်းပေါ်သို့ လက်ကို တင်လိုက်သည်ကို သူ မြင်လိုက်ရ၏။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ သူ၏လက်ဖဝါးကို တကယ်ပင် ဖိချလိုက်သည်။

ဝုန်း

ကောင်းကင်ယံကို ဖုံးကွယ်ထားသော ကြာပန်းပလ္လင်က ရုတ်တရက်ဖိချခံလိုက်ရပြီး၊ ၎င်းအောက်ရှိ အာဟတ်လေးပါးက ကြိုတင်ပြင်ဆင်မထားရာ အံ့သြမှင်တက်နေသော မျက်နှာများဖြင့် ဖိချခံလိုက်ရ၏။

ဧရာမ ဆင်ဖြူတော်နှင့် မိစ္ဆာခြင်္သေ့ နှစ်ကောင်လုံး ဒူးထောက်သွားပြီး၊ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထောက်ပံ့ထားရန် ရုန်းကန်နေရသည်။

စုစုပေါင်း လက်မောင်းရှစ်ဖက်ရှိသော အာဟတ်လေးပါးလုံးကြွက်သားများ ဖောင်းကြွနေပြီး ရူးသွပ်စွာ တုန်ယင်နေကာ၊ သူတို့၏လက်ချောင်းများမှပင် အက်ကွဲသံများထွက်ပေါ်နေ၏။

ဤအရာအားလုံးမှာ၊ ကြာပန်းပလ္လင်၏အစွန်းရှိ ထို လက်ဖဝါးတစ်ဖက်တည်းကြောင့်ပင်။

"အလင်းဘုရင်... ဒါက ဘာသဘောလဲ" သူတို့ မေးလိုက်ကြသည်။

ခြင်္သေ့နှင့် ခရီးသည်ဝံပုလွေ အာဟတ်တို့က ကြောင်တောင်တောင် စိုက်ကြည့်နေကြပြီး၊ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း၏ဤ ကောင်းကင်ပါရမီရှင်များကို တားဆီးထားရန် ယုံကြည်မှုမရှိသဖြင့်၊ကူညီရန်အတွက်အနည်းငယ်ကျန်ထားစေရန် ရည်ရွယ်ခြင်းဖြစ်မည်ဟု တွေးမိကြသည်။

သို့သော် တစ်ဖက်လူက လက်ဖဝါးကို ပြန်မရုပ်သိမ်းဘဲ၊ အာဟတ်လေးပါးကို ဆက်လက်၍ အင်အားသုံး ဖိနှိပ်နေခြင်းက၊ ထိုကဲ့သို့သော ရည်ရွယ်ချက်ရှိပုံ မပေါ်ပေ။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ၊ ရှန်းယီက အာဟတ်အုပ်စုကို ဂရုမစိုက်သကဲ့သို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။

ရှစ်ယောက်ကို ငါးယောက်နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဟု သူတို့ ထင်နေကြသည်လော။

သူ့ နှုတ်ခမ်းကိုအနည်းငယ် ကွေးလိုက်ပြီး၊ ရက်စက်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်ကာ၊ သူ၏ပခုံးပေါ်ရှိ နဂါးကျား ခေါင်းများကလည်း ကြမ်းကြုတ်စွာဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသည်။

မှားတယ်..

ဆယ့်ခြောက်ယောက်ကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ရမှာ။

ယနေ့ မည်သူမျှ ဤအစစ်အမှန်ကျမ်းစာကို ယူသွားနိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ၊ ဤနေရာတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့မည့် အရာများထဲ၌ ဤကောင်းကင်ပါရမီရှင်များနှင့် အာဟတ်များ၏အသက်များလည်း ပါဝင်သည်။

တစ်ချိန်က ခရိုင်မြို့လေးတွင် ရဲမက်တစ်ဦးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ဖူးသော ရှန်းယီက၊ အထက်လူကြီးများ၏အတွေးတစ်ခုတည်းကြောင့် အသက်အန္တရာယ်ရှိသော ကပ်ဘေးတစ်ခုထဲသို့ သာမန်လူများပါဝင်ပတ်သက်သွားရသည့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို မည်သူ့ထက်မဆို ပိုသိသည်။

သူအမုန်းဆုံးအရာမှာ ထိုလူများက သူတို့၏မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းကို အသုံးချပြီး သာမန်လူများ၏အသက်များနှင့် ကစားရုံသာမကဘဲ၊ သူတို့၏စိတ်များကိုပါ ကစားကြခြင်းပင်။

ကံကောင်း၍ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများက ထို တရားခံများကိုပင် ကျေးဇူးတင်နေရသေး၏။

ရွှေရောင်အလင်းစီရင်စုဖြစ်စေ၊ စုန့်ဖုန်းစီရင်စုဖြစ်စေ၊ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းဖြသ်စေ၊ ဗောဓိဂိုဏ်းဖြစ်စေ၊ အားလုံးက ပုံစံခွက်တစ်ခုတည်းမှ ထွက်လာသကဲ့သို့ပင်။

ရှန်းယီတွင် ဒေါသမရှိသည်မဟုတ်ဘဲ၊ အားကိုးရာမဲ့သော ဒေါသကို ဖော်ပြခြင်းက အဓိပ္ပါယ်မရှိဟု သူ ထင်မှတ်၍သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ကပ်ဘေးစွမ်းအား အမှတ်အသားနှင့်၊ ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်း အသီးအပွင့်ထဲသို့ပေါင်းစပ်သွားသော ရွှေရောင်ချည်မျှင်၊ ဤအကြွေးများအားလုံးကို သူတစ်ခုမကျန် မှတ်သားထားပါသည်။