အခန်း ၁၁၃၈

အခန်း (၁၁၃၈) မင်းတို့အားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း လာခဲ့ကြ ၃

အရင်းကို ပြန်မရနိုင်လျှင်ပင် အတိုးကိုရေတွက်ဖို့အချိန်တန်ပြီဖြစ်သည်။

"အခုချက်ချင်း မင်းရဲ့လက်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်စမ်း၊ မင်းသား။ ဒါမှမဟုတ်ရင် ငါတို့ ပြန်လည်ခုခံတာကို အပြစ်မတင်နဲ့" ဆင်ဖြူတော်နှင့် မိစ္ဆာခြင်္သေ့ အာဟတ်တို့က တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြ၏။

သူတို့သည် ယခုအချိန်အထိ သည်းခံနေခဲ့ပြီး၊ ကပ်ဘေးစွမ်းအားကို စုစည်းခြင်းမပြုသေးသည်မှာ၊ ပြိုင်ဘက်ကိုကြောက်ရွံ့၍ မဟုတ်ဘဲ ကျမ်းစာစောင့်ရှောက်သူ တစ်ဦးအဖြစ် အလင်းဘုရင်၏ အဆင့်အတန်းကို လေးစားသောကြောင့်ပင်။

"မင်းတို့ သဘောပဲ"

ရှန်းယီ ရတနာဝေါယာဉ်ကို ကျောခိုင်း၍၊ လမ်းစဉ်သုံးသွယ်မှ စတုတ္ထအဆင့်အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူဆယ့်ခြောက်ဦးကြားတွင် မတ်တပ်ရပ်လိုက်၏။

ထျန်းဝူ ရွှမ်းဝူ အပါအဝင် မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းမှ ပါရမီရှင်များအားလုံးက ဤရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲကြောင့် တစ်ခဏမျှမှင်တက်သွားကြသည်။

"မင်းက သေချင်နေတာပဲ" ရှန်းယီ ဆိုလိုသည့် အဓိပ္ပါယ်ကို သူတို့အပြည့်အဝ သဘောပေါက်သွားချိန်တွင်၊ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများကို ခံစားခဲ့ရခါစဖြစ်သော ဆိတ်မုတ်ဆိတ်နှင့် လူပင်လျှင် ကျန်ရှိနေသော တံဆိပ်တုံးငယ်နှစ်ခုကို အသက်သွင်းရန် မတုံ့ဆိုင်းတော့ပေ။

အားလုံးက ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး၊ ဤကဲ့သို့ အထင်သေးခံရခြင်းကို မည်သူမျှ သည်းမခံနိုင်ကြပေ။

ထျန်းဝူ ရွှမ်းဝူ၏အမူအရာမှာ မှောင်မိုက်နေပြီး၊ သူသည် နောက်ထပ် စကားမပြောတော့ဘဲ သူ၏ခါးမှ အနက်ရောင်တာအိုဓားကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ဓားအိမ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဓားသွား၏အသံက ရွှေရောင်ကျီးကန်း တစ်ကောင်၏အော်ဟစ်သံကဲ့သို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး၊ ထိုအော်ဟစ်သံနှင့်အတူ အလွန်အမင်း သန့်စင်သော အနက်ရောင်မီးတောက်တစ်ခုက ဓားတစ်လျှောက် လောင်ကျွမ်းသွားကာ၊ ကြမ်းကြုတ်သော ရှေးဟောင်းငှက်ကြီးတစ်ကောင်တောင်ပံခတ်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင်၊ ထူထပ်သော သဲဝါများက တိုက်ခတ်လာပြီး၊ မိုးကြိုးသံများ အဆက်မပြတ်မြည်ဟည်းနေကာ၊ ၎င်း၏အလယ်တွင် ဓားအလင်းတန်းများ လူးလွန့်နေပြီး၊ ကျယ်ပြန့်နက်ရှိုင်းလှသောသမုဒ္ဒရာထဲတွင် ခိုအောင်းနေသည့် နဂါးကြီးတစ်ကောင်နှင့် တူနေသည်။

အထက်တွင်မူ၊ကြာပန်းပလ္လင်ထက်ပင် ပိုမို ကျယ်ပြန့်သော အစိမ်းရောင်တံဆိပ်တုံးကြီး တစ်ခုက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ မိုးကြိုးပစ်ချသကဲ့သို့ ကျဆင်းလာ၏။

ဤမြင်ကွင်းက လောကကြီး ပျက်သုဉ်းတော့မည့် ကပ်ဘေးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ မသေမျိုးနည်းလမ်းအားလုံးနီးပါး ပါဝင်နေကာ၊ ဤကြီးမားလှသော မသေမျိုးဂိုဏ်းများက သူတို့၏တပည့်များအားပေးသနားထားသော အကာအကွယ် ဓမ္မရတနာအမျိုးအစားအားလုံးကို စုစည်းထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သူတို့၏ပစ်မှတ်မှာ တစ်ဦးတည်းသာ ဖြစ်ပြီး၊ တိုက်ပွဲမြေပြင်မှ အမြင့်မားဆုံးသောပုံရိပ်ကြီးပင်။

ဓားအလင်းတန်းက ခုတ်ပိုင်းလိုက်ချိန်တွင်၊ တံဆိပ်တုံးကြီးကျဆင်းလာပြီး၊ မြေပြင်တစ်ခွင် မိုးကြိုးများပဲ့တင်ထပ်သွားကာ၊ လေတိုက်ခတ်သံမှလွဲ၍ အခြား ဘာမှမကျန်ရစ်တော့ပေ။

သဲဝါများက ကောင်းကင်သို့ထိုးတက်နေသော နံရံကြီးများကဲ့သို့ ပိုမို ထူထပ်လာခဲ့၏။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင်၊ သဲနံရံထဲမှ ထူထဲသော ရွှေရောင်လက်ဖဝါးကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းက ပြင်းထန်သောလေကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပုံရပြီး၊များပြားလှသော အကြည့်များအောက်မှာပင် ကောင်းကင်ကန့်လန့်ကာကို လက်ဖြင့် ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်၏။

ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း

ပခုံးပေါ်တွင် နဂါးနှင့်ကျားကို သယ်ဆောင်ထားသော ဘီလူးကြီး၏ကိုယ်ပေါ်တွင် မိုးကြိုးရာများနှင့် ဓားဒဏ်ရာများဖုံးလွှမ်းနေပြီး၊ သူ၏အခြား လက်တစ်ဖက်ကကြီးမားလှသော အစိမ်းရောင် တံဆိပ်တုံးကြီးကို ထောက်ထားကာ ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လာခဲ့၏။

"..."

ဤမြင်ကွင်းကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်လိုက်ရသော ထျန်းဝူ ရွှမ်းဝူပင်လျှင် သူ၏မျက်ခွံများ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အခြားအရာများအားလုံးကို ဘေးဖယ်ထားမည်ဆိုလျှင်၊ အကာအကွယ်စွမ်းအား တစ်ခုတည်းမှာပင်၊ သူသည် တစ်ဖက်လူထက်များစွာ နိမ့်ကျနေသည်။

သို့သော် ချီသန့်စင်သူများက လောကခရီးသည်များနှင့် အကာအကွယ်စွမ်းအား ယှဉ်ပြိုင်ရန် မလိုအပ်ခဲ့ပေ။

ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီဖြစ်လျှင် ရွှေရောင်ကျီးကန်းက ထျန်းဝူအပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာကာ၊ ထွက်ပေါ်လာတော့မည့် နံနက်ခင်းနေမင်းကြီးကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

"ဒီဓား၊မင်းအတွက် ငါစုစည်းထားတာ အတော်ကြာပြီ"

ထျန်းဝူ ရွှမ်းဝူ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ လောကကြီးက အဆုံးအစမဲ့သောညဉ့်နက်ယံကဲ့သို့ မှောင်မိုက်သွားပြီး၊ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည့် လူးလွန့်နေသော အနက်ရောင်မီးတောက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

သို့တိုင်အောင်၊ ဤအမှောင်ထုထဲမှနေ၍ ရွှေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ နေထွက်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်ကာ၊အရာအားလုံးကို ပြာကျသွားစေနိုင်လောက်သော အပူရှိန်ကို သယ်ဆောင်လျက်၊ထို မြင့်မားလှသော ပုံရိပ်ကြီး၏မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားသို့ တည့်တည့် ထိုးစိုက်သွား၏။

ရှန်းယီ မတ်မတ် ရပ်နေခဲ့သည်။

သူကလည်း ဤကဲ့သို့သော ကပ်ဘေးစွမ်းအား ရတနာများကိုတစ်ချိန်က ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသည်။ သူ နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာနသို့ ပထမဆုံး ဝင်ရောက်စဉ်က၊ ချင်းမိန်ဘိုးဘေး၏တပည့်က ဆဋ္ဌမမြောက် ကပ်ဘေး၏စွမ်းအားပါဝင်သော ပိုက်ကွန်တစ်ခုကို ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ရှေ့မှောက်ရှိ ဤဓားတွင် အနည်းဆုံး ကပ်ဘေးသုံးထောင်နှင့် အထက် ပါဝင်နေပြီး၊ ထျန်းဝူ ရွှမ်းဝူ၏ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ၊ သူတို့၏အပြန်အလှန် နားလည်မှုက မသေမျိုးတံဆိပ်တုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကဲ့သို့ ရိုးရှင်းသောစွမ်းအာဖြည့်ထည့်ခြင်းကို ကျော်လွန်သွားကာ၊ ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားမျိုးဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်...

ရှန်းယီ သူ၏လက်ဖဝါးထဲရှိ အစိမ်းရောင် တံဆိပ်တုံးကြီးကို ပြင်းထန်စွာဖိချလိုက်၏။

စွမ်းအားတစ်ခုက နည်းစနစ်တစ်သောင်းကို ချိုးဖျက်နိုင်သည်။

ဤဆိုရိုးစကားရှိ စွမ်းအားက ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကပ်ဘေး၏စွမ်းအားဖြစ်ပြီး၊ ကပ်ဘေး ကိုးထောင့်ငါးရာကျော်ပင်ဖြစ်သည်။

နဂါးနှင့် ကျား အတူတကွ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ၊ လွှမ်းခြုံထားသော အနက်ရောင်မီးတောက်များအားလုံးကွဲသွားခဲ့၏။ အစိမ်းရောင် တံဆိပ်တုံးကြီးက ကြီးမားလှသော အင်အားအောက်တွင် ကွဲကြေသွားပြီး၊ ရှန်းယီ၏လက်ဖဝါးက ရှေ့သို့ ဆက်လက် ရွေ့လျားသွားကာ၊ သူ၏လက်ချောင်းများ ရုတ်တရက် တင်းကျပ်သွားပြီး ထိုရွှေရောင်ကျီးကန်း ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ဟူး...

ထျန်းဝူ ရွှမ်းဝူ၏မျက်လုံးများထဲတွင်၊ ဓားပေါ်ရှိ ရွှေရောင်အလင်းတန်းက ရုတ်တရက်ငြိမ်းသက်သွားပြီး၊ထို့နောက် အမြင်အာရုံကိုပိုမိုသက်ရောက်သော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများက လွှမ်းမိုးသွားခဲ့၏။

အစစ်အမှန် မဟာနေမင်းကြီး၏ရှေ့မှောက်တွင် နံနက်ခင်း နေရောင်ခြည်၏တောက်ပမှုမှာ မှေးမှိန်သွားသည်။

သူက သူ၏ရှေ့ရှိ ဧရာမ ဘီလူးကြီးကို ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချွေးအေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေခဲ့သည်။

စတုတ္ထအဆင့် လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် တစ်ယောက်ယောက်က ဤမျှအထိအဝေးကြီး လျှောက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်စရာပင်။ သူ၏ကိုယ်ပိုင် အဆုံးမှတ်တိုင်မှာ တစ်ဖက်လူ၏ခရီးစဉ်တစ်ဝက်ခန့်ပင် မရှိပေ။

ထူးဆန်းသော သတ္တဝါကြီးပင်။ ဤသည်မှာ လွန်စွာထူးဆန်းသော သတ္တဝါကြီးပင်ဖြစ်သည်။