အခန်း ၁၁၄၀

အခန်း (၁၁၄၀) ထိုက်ရွှီဆေးဧကရာဇ် ထွက်ပေါ်လာခြင်း

တောင်ပေါ်မှ ဆင်းသက်လာစဉ်တွင် မကြာမီကျရောက်လာတော့မည့် ကပ်ဘေးကြီး၏ကြမ်းကြုတ်မှုကို သူတို့ သိရှိထားကြပြီး၊အသက်ကို စတေးရန် ကျိန်ဆိုထားကာ သေခြင်းရှင်ခြင်း တိုက်ပွဲကို ရင်ဆိုင်ရန် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိခဲ့ကြသော်လည်း၊ တစ်ယောက်ယောက် အမှန်တကယ်သေဆုံးသွားချိန်တွင်မူ လူတိုင်း၏နှလုံးသားက ဧရာမ လက်ကြီးတစ်ဖက်၏ဆုပ်ကိုင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး၊ သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး အရိုးအထိ စိမ့်တက်သွားသည်။

ကပ်ဘေးကာလအတွင်း သေဆုံးရမည်ဆိုလျှင်ပင်၊ သာမန်ပြည်သူအားလုံး၏အကြည့်အောက်ရှိ မြင့်မားသောတောင်ထွတ်တစ်ခုပေါ်တွင် အခြားသောအားကောင်းသည့် စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးနှင့် အားအင်ကုန်ခမ်းသည်အထိ တိုက်ခိုက်ပြီးမှသာ သေဆုံးရလိမ့်မည်ဟု သူတို့ စိတ်ကူးယဉ်ထားခဲ့ကြသည်။

ရှုံးနိမ့်သွားလျှင်ပက်၊ သူတို့၏နာမည်များက ခေတ်အဆက်ဆက် အမှတ်ရနေဦးမည်ထင်ခဲ့သည်။

ကြက်များခွေးများကို သတ်ဖြတ်လိုပ်သကဲ့သို့ ဤကဲ့သို့သောခြောက်ကပ်ပြီး အထီးကျန်ဆန်သော နေရာမျိုးတွင် သေချာပေါက် မဟုတ်ပေ။

"ဘာတွေ ကြောင်ကြည့်နေကြတာလဲ၊ သတ်လေ" အာဟတ် ဓမ္မခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုက ထျန်းဝူရွှမ်းဝူ၏နေရာကို အစားထိုး ဝင်ရောက်လာပြီး၊ သူ၏အသံက ခေါင်းလောင်းသံကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းပြီး ပဲ့တင်ထပ်သွားရာ၊နားများနှင့် နှလုံးသားများထဲကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်သွားပြီး၊ ကြီးမားသော အခွင့်အရေးကိုလက်လွတ်မခံရန် ဤ တွေဝေနေသူများအုပ်စုကို တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

အလင်းဘုရင်လည်း သေဆုံးသွားကာ ရွှမ်းဝူ၏ရဲရင့်မှုနှင့် အထောက်အပံ့မရှိတော့သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း၏အဖွဲ့က ကျမ်းစာပို့ဆောင်ခြင်းကို အနည်းငယ်မျှပင် ဟန့်တားနိုင်စွမ်းရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့အတူ ဤကြီးမားသည် အခွင့်အရေးမှာ မိုးနှင့်မြေကို ဆက်သွယ်ပေးထားသည့် ရွှေရောင်မြစ်ပင်ဖြစ်သည်။

ရှန်းယီ ရွှမ်းဝူကို ခေါင်းဖြတ်လိုက်ချိန်မှာပင်၊ ဤ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လှိုင်းလုံးကြီးက သူ့ဆီသို့ တိုက်ခတ်လာပြီးဖြစ်သည်။

ရှုပ်ထွေးသော နည်းစနစ်ပေါင်းများစွာ ရှိသည့် မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းနှင့် မတူဘဲ၊ ဗောဓိဂိုဏ်းက အနည်းငယ်ပိုမိုသန့်စင်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ပေါင်းစပ်တိုက်ခိုက်မှုက ပို၍ပင်ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

မဟာအာဟတ် ရှစ်ပါး၏ကပ်ဘေးစွမ်းအားကို စုစည်းထားသော ဤလှုပ်ရှားမှုက ယခင်က ထျန်းဝူရွှမ်းဝူ ထုတ်လွှတ်ခဲ့သော ဓားခုတ်ချက်ထက် များစွာသာလွန်ပါသည်။

နည်းစနစ် တစ်သောင်းကို ချိုးဖျက်နိုင်သော ရွှေရောင်မြစ်၏ချေမှုန်းလွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင်၊ ပြိုင်ဘက်က ထိုက်ရွှီနယ်ပယ်သို့ လွတ်မြောက်ရန် အိပ်မက်ပင်မက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"..."

ရွှေရောင်သမုဒ္ဒရာ၏အန္တရာယ်များလှသော နက်ရှိုင်းမှုအောက်တွင်၊ ရှန်းယီက လွတ်မြောက်စရာလမ်းမရှိဘဲ မျက်လုံးများကိုဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်လိုက်သည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း လူးလွန့်နေသော ရွှေရောင်ချည်မျှင် ခြောက်ခုက ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်းမဟာအသီးအပွင့်အတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာပေါင်းစပ်သွားပြီး၊ပယင်းလုံးပ ရုတ်တရက် တောက်ပလာသည်။

ဤရွှေရောင်ချည်မျှင်များက လက်တစ်ထောင် ဗောဓိသတ္တ ချန်ထားရစ်ခဲ့သောအကြွင်းအကျန် တစ်ဝိုက်တွင် စုစည်းသွားပြီး ၎င်းကိုမြှင့်တင်ပေးလိုက်သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင်၊ ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်းမဟာအလင်းဘုရင်၏ အနောက်ရှိ လက်မောင်းလေးဖက်သည် ကောင်းကင်သို့ ပစ်တက်သွားသော ရွှေရောင်အလင်းတန်း လေးခုအဖြစ်သို့ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ သူ၏ကိုယ်ပိုင်ပုံစံထက်အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုကြီးမားသော တည်ရှိမှုတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြန်လည် စုစည်းသွားသည်။

ကောင်းကင်တိုင်လုံး လေးခုကဲ့သို့ပင်၊ သူတို့က ရွှေရောင်သမုဒ္ဒရာ၏ကျယ်ပြန့်မှုကို အတင်းအကျပ်ထောက်ထားသည်။

ပြွတ်

လက်မောင်းလေးဖက်က တစ်ပြိုင်နက်တည်း အင်အားသုံးလိုက်ရာ၊အဝတ်အထည်များ ဆုတ်ဖြဲခံရသည့်အသံသည် ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး၊သူက ရွှေရောင်သမုဒ္ဒရာကို ကြမ်းတမ်းစွာဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်ကာ၊ ၎င်းကိုရွှေရောင်မိုးစက်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ပြီးသေမျိုးလောကသို့ ရွာကျစေခဲ့သည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင်၊ ကောင်းကင်တိုင်လုံးများကပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ လက်မောင်းလေးဖက်ကသူတို့၏မူလ အခြေအနေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားကာ၊ ခြင်္သေ့နှင့် ခရီးသည်ဝံပုလွေ အာဟတ်တို့၏အံ့သြမှင်တက်နေသော မျက်နှာများကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

ရှန်းယီ သူ၏လက်မောင်းများကို ပြင်းထန်စွာ လွှဲယမ်းလိုက်ပြီး၊အာဟတ်လေးပါးကို သူတို့ လာရာလမ်းအတိုင်းနောက်သို့ ပစ်ပေါက်လိုက်၏။

အာဟတ်များ၏ဧရာမ ပုံရိပ်များက ကြယ်ပျံများကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ပြုတ်ကျသွားပြီး၊ မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေသည်။ ဆင်ဖြူတော်နှင့် မိစ္ဆာခြင်္သေ့တို့က အချိန်မီမရှောင်တိမ်းနိုင်ဘဲ လွင့်စင်သွားကြသည်။

သူတို့ ပြန်မထနိုင်မီမှာပင်၊ ရှန်းယီ၏အနောက်ရှိ လက်မောင်းလေးဖက်က နောက်တစ်ကြိမ် ခုန်အုပ်လိုက်ပြီး၊သူတို့အားလုံးကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ဖိနှိပ်ထားလိုက်သည်။

"မဟာအလင်းဘုရင်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မလိမ်ညာပါနဲ့"

"မင်းရဲ့ဗုဒ္ဓဘာသာ သဘာဝနဲ့ဆိုရင်၊ မကြာခင် အချိန်အတွင်းမှာ မင်း သေချာပေါက် တတိယအဆင့် အစစ်အမှန်ကျမ်းစာကို ရရှိပြီး မဟာဂိုဏ်းတစ်ခုရဲ့ ဗောဓိသတ္တဖြစ်လာလိမ့်မယ်... မင်းနဲ့ ရွှေဖားပြုတ်အာဟတ်တို့က သင်္ကန်းတွေကို ဝတ်ဆင်ပြီးအနာဂတ်မှာ ဗုဒ္ဓကြာပလ္လင်ပေါ် ထိုင်ရုံသာမက ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ရဲ့နေရာကိုတောင် တက်လှမ်းနိုင်မှာ"

"ဘာလို့ဒီလောက် အအဆုံးထိတွန်းပို့ဖို့ လောနေရတာလဲ"

မဟာအာဟတ် ရှစ်ပါးက ဤလက်မောင်းလေးဖက်၏ခိုင်မာစွာ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသောအခါ၊ သူတို့အစောပိုင်းက ခုခံရန် ကပ်ဘေးစွမ်းအားကို စုစည်းခဲ့လျှင်ပင်၊ ၎င်းက အချည်းနှီးသာဖြစ်နိုင်ချေများကြောင်း သူတို့ သဘောပေါက်သွားခဲ့ကြသည်။

တစ်ဖက်လူက သူ၏အနာဂတ် အလားအလာများကိုဖျက်ဆီးပစ်ရန် အဘယ်ကြောင့် ရွေးချယ်ခဲ့သည်ကို သူတို့ နားမလည်နိုင်အောင်ဖြစ်နေကြ၏။

အခြားသူများက ဗောဓိသတ္တ အသီးအပွင့်အဆင့် အစစ်အမှန် ကျမ်းစာကိုမရရှိမည်ကို ကြောက်ရွံ့ကြသော်လည်း၊ သူက ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်း မဟာအလင်းဘုရင် ဖြစ်သည်။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင်၊ ဤ အစစ်အမှန် ကျမ်းစာကို အင်ပါယာမြို့တော်သို့ ပို့ဆောင်လိုက်ရုံဖြင့်၊ ဂိုဏ်းသို့ပြန်ရောက်သောအခါ အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓများက သူတို့၏ ယနည်းလမ်းများကို သူ့အား သင်ကြားပေးမည် မဟုတ်ပါလော။

နောက်တစ်ခဏတွင် မဟာအာဟတ် ရှစ်ပါးက ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။

လောကတွင်အယုံကြည်နိုင်စရာ အကောင်းဆုံးသော ယအဖြစ်အပျက်ကို သူတို့ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်လိုက်ရသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်းမဟာအလင်းဘုရင်က လေထဲတွင်လွင့်မျှောနေပြီး အောက်သို့ ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာငုံ့ကြည့်နေသည်ကို သူတို့ မြင်လိုက်ရပြီး၊ နောက်တစ်ခဏတွင် သူပါးစပ်ကို ဟလိုက်သည်။

လူအများ၏အကြည့်အောက်မှာပင်၊ တောက်ပသော ရွှေရောင်ဆေးလုံးတစ်လုံးက သူ၏ပါးစပ်ထဲမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ယခင်က အသုံးပြုခဲ့သော ရှန်းရွှီတောင်၏ နည်းစနစ်များနှင့် ဆက်စပ်ကြည့်လိုက်ပါက၊ အဖြေမှာ ဤမျှထက်ပို၍ ရှင်းလင်းနိုင်အုံးမည်လော။

"ထိုက်ရွှီ... ဆေးဧကရာဇ်..."

ဤသည်မှာ အာဟတ်များ၏စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသောနောက်ဆုံး အတွေးဖြစ်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နောက်တစ်ခဏတွင် သူတို့ရွှေရောင်ခန္ဓာများ၏မျက်ခုံးများတွင် အပေါက်တစ်ခုစီ ပေါ်လာသောကြောင့်ပင်။

ကပ်ဘေးစွမ်းအား ခြောက်ထောင့်ငါးရာကျော် ပါဝင်သော ထိုက်ရွှီရွှေရောင်ဆေးလုံးက သူတို့၏ဦးခေါင်းခွံများကို တိတ်ဆိတ်စွာ ဖောက်ထွင်းသွားခဲ့ပြီး၊၎င်းအတွင်း၌ ပါဝင်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ကပ်ဘေးစွမ်းအားက အာဟတ်ဓမ္မခန္ဓာကိုယ်များကို ချက်ချင်း အနိုင်ယူသွားခဲ့သည်။

ဆိတ်မုတ်ဆိတ်နှင့် လူက သူ၏ခြေလက်များ ထုံကျဉ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်က ရှန်းရွှီတောင်ပေါ်တွင် ဆေးဧကရာဇက ကပ်ဘေးကိုရင်ဆိုင်ရဲခြင်း ရှိမရှိ မေးခွန်းထုတ်ကာ ရှောင်လွှဲရန်အကြောင်းပြချက်များကို ရှာဖွေခဲ့သူမှာသူပင်။

ဆေးဧကရာဇ်က အခြားမည်သူ့ထက်မဆို စောစီးစွာရောက်ရှိနေခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားနေပါသည်။

ကျမ်းစာများကို စောင့်ကြပ်ခြင်း... ကျမ်းစာများကို ခိုးယူခြင်း... အားလုံးက လူတစ်ယောက်တည်းပင်။

လမ်းစဉ်သုံးသွယ်၏ဒုတိယ မျိုးဆက် တပည့်များကြားတွင်၊အထွတ်အထိပ်၌ ရပ်တည်နေကာ၊ သူက ဘွဲ့အမည်နှစ်ခုကို တစ်ယောက်တည်း ရယူထားပါသည်။

ရွှေရောင်ဆေးလုံး ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင်..

သူတို့တွင် အသုံးမပြုရသေးသော နည်းစနစ်များစွာကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း၊ လူတိုင်းနီးပါး၏ မျက်နှာများသေလူကဲ့သို့ ဖြူရော်သွားခဲ့ကြ၏။ ပြိုင်ဘက်ကင်းသည်ဟု ယူဆထားပြီးသော အာဟတ်တစ်ပါးက ရှန်းရွှီတောင်၏လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောနည်းစနစ်များကိုပါ ရယူလိုက်သောအခါ၊ မည်သို့လုပ်၍၊

သူတို့အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ရန် ထို မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေးကိုမည်သည့်ရှာတွေ့နိုင်မည်နည်း ဆိုသည်ကို သူတို့ ဦးနှောက်စားနေအောင် တွေးသော်လည်း နားမလည်နိုင်အောင်ဖြစ်နေကြသည်။

၎င်းကို ရှာမတွေ့နိုင်ခင်တွင်၊ သူတို့က သေခြင်းတရားကိုလက်ခံရပါလိမ့်မည်။

ရှန်းယီ တည်ငြိမ်စွာနောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏လက်မောင်း ခြောက်ဖက်လုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားကာ၊ရွှေရောင် လက်ဖဝါးများက ထိုက်ရွှီနယ်ပယ်မှနေ၍ အမျိုးမျိုးသော ကောင်းကင်ပါရမီရှင်များကို ထိတွေ့ရန်ဆန့်ထွက်လာကြသည်။

အသက်များက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ငြိမ်းသက်သွားကြသည်။

ထူးချွန်သော ထိုးထွင်းသိမြင်မှုနှင့် အမြင်ရှိသော ဤ နာမည်ကျော်ပုဂ္ဂိုလ်များက အခြားသူများသာဆိုလျှင်ရုန်းကန်ကြမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ သူတို့ကအရာများစွာကိုမြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးဖြစ်သည်။

အခြေအနေကို သူတို့ နားလည်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊မည်သည့် မျှော်လင့်ချက်မျှ မရှိတော့ဘဲသေခြင်းတရားကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေကြ၏။

လမ်းစဉ်သုံးသွယ်ပင်လျှင် တစ်ခါမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ကပ်ဘေးကိုရင်ဆိုင်ရန် သူတို့ စေလွှတ်လိုက်သော တပည့်များက အရာအားလုံးမပြီးဆုံးမီ သေမျိုးလောကသို့ပင် ခြေမချနိုင်ခဲ့ကြောင်းကို သူတို့ မသိခဲ့ကြပေ။

"ဟူး"

ရှန်းယီ နောက်ကျိနေသော လေတစ်ချက်ကို ညင်သာစွာ မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

အမှန်တကယ်တော့၊အာဟတ်အုပ်စု ပြောခဲ့သောအရာများက အနည်းငယ် ယုတ္တိတန်ပါသည်။

သူက အင်ပါယာခုံရုံး၊လမ်းစဉ်သုံးသွယ် နှင့် မသေမျိုးခုံရုံးတို့တွင်ပင် မြင့်မားသောရာထူးများကို ကိုင်စွဲထားသော်လည်း၊ သေချာ စဉ်းစားကြည့်ပါက သူတွေ့ရှိပါလိမ့်မည်။

အင်ပါယာခုံရုံး၏စွမ်းအားက ကျဆင်းလာနေပြီး၊ ထို့ပြင်၊ထို တတိယအဆင့်ကျွမ်းကျင်သူများ ကိုယ်တိုင်က သူတို့၏ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းကြောင်းများတစ်လျှောက် တလွဲတချော်ဖြစ်ခဲ့ကြကာ၊ သူတို့၏နယ်ပယ်ကို အခွင့်အရေးတစ်ခုကြောင့် ရရှိခဲ့ကြခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သူတို့၏စွမ်းအားမှာလည်းတူညီသော အဆင့်ရှိ သူတို့၏ရွယ်တူများထက်များစွာ နိမ့်ကျနေသည်။