အခန်း ၂၁၅၁

အခန်း (၂၁၅၁) လီဟန် စစ်သူကြီး ခန့်အပ်ခြင်း

ထိုအမျိုးသမီး၏ ကိုယ်ဟန်မှာ အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှပေသည်။ သူမ၏ ဆံနွယ်ရှည်များမှာ ရွှေရောင်သရဖူမှတစ်ဆင့် လေထဲတွင် တဖျပ်ဖျပ် လွင့်ပျံနေ၏။ နှင်းမှုန်များ တဖွဲဖွဲ ကျဆင်းနေသော၊ အလွန်အမင်း အေးစိမ့်လှသော ကမ္ဘာကြီးထဲတွင် သူမသည် နက်ပြာရောင် ပါးလွှာသော ခြုံလွှာတစ်ထည်ကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားရာ၊ အအေးဒဏ်ကို လုံးဝမခံစားရသည့်အလား သူမ၏ ချောမွေ့သော ဝမ်းဗိုက်နှင့် လှပသော ချက်လေးမှာ ပေါ်လွင်နေပေသည်။ သေသေချာချာ ကြည့်ရှုလိုက်မည်ဆိုပါက သူမ၏ ချက်တွင် ရေခဲပြာရောင် နှင်းပွင့်ပုံစံ ဆွဲသီး လေးတစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားပြီး၊ လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း လှပစွာ ယိမ်းနွဲ့နေလျက် သူမအား အဆုံးမဲ့သော ဆွဲဆောင်မှုများကို ပေးစွမ်းနေတော့သည်။

ထိုနက်ပြာရောင် ခြုံလွှာပါးလေး၏ အတွင်းဘက်မှနေ၍၊ ရင်စည်းဖြင့် စည်းနှောင်ထားသော ဖြူဖွေးလှသည့် အလှတရားများမှာ မသိမသာ မြင်တွေ့နေရသဖြင့် လူသားတို့အား အဆုံးမရှိသော စိတ်ကူးယဉ်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေပေသည်။ သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ပါးလွှာသော ရွှေရောင်မျက်နှာဖုံးကို ဆင်မြန်းထားသလို၊ သူမ၏ ဖီးနစ်မျက်ဝန်း အစုံမှာလည်း အထက်သို့ အနည်းငယ် စွေစောင်းနေလျက်၊ အကြည့်တစ်ချက် ဝေ့လိုက်ရုံမျှဖြင့် လူတို့၏ ဝိညာဉ်ကို ဖမ်းစားနိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပြတ်သားလှသော အရှိန်အဝါ တစ်ခုကိုလည်း သယ်ဆောင်ထားပေသည်။

ဤသူကား ရှီမျိုးနွယ်စု၏ ဘုရင်မပင် ဖြစ်တော့သည်။

တစ်လောကလုံးရှိ လူတိုင်း သိရှိထားကြသည်မှာ ရှီမျိုးနွယ်စုမှ စစ်သည်များသည် အသက်ကို ပဓာနမထားဘဲ တိုက်ပွဲဝင်ဝံ့ကြသူများ ဖြစ်သော်လည်း၊ ရှီမျိုးနွယ်စု၏ ခေါင်းဆောင်မှာ ဤမျှအထိ ငယ်ရွယ်ချောမောသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟုမူ လူအနည်းငယ်သာ သိရှိကြပေရာ၊ သူမအား ရှီဘုရင်မဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။ အရှေ့မြောက်ဘက် နယ်မြေတွင် ရှီဘုရင်မအား လူကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ဖူးသူမှာ လက်ချိုးရေတွက်၍ပင် ရနိုင်ပါသော်လည်း၊ ယခုတစ်ကြိမ် မဟာအအေးလှိုင်း ဆိုက်ရောက်လာသည့် အခါတွင်မူ၊ လူအများအပြား အမည်ကိုသာ ကြားဖူးပြီး လူကို မမြင်ဖူးခဲ့သော ရှီဘုရင်မသည် နောက်ဆုံး၌ လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

နိုင်ငံအသီးသီး မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်း၌ ရှီနှင့် ခီတန်တို့မှာ အလွန်နီးကပ်စွာ တည်ရှိနေကြသဖြင့်၊ ထိုမျိုးနွယ်စုကြီးနှစ်ခုမှာ မိမိတို့၏အစွမ်းထက်ဆုံးသော စစ်သည်များကို ဦးစွာပေါင်းစပ်လိုက်ကြတော့သည်။

ရှီဘုရင်မသည် မြင်းကျောပေါ်၌ ထိုင်နေလျက် ခရမ်းရွှေရောင် အာဏာစုံအဆောင်အယောင်တုတ်တံကို အထက်သို့ မြှောက်လိုက်သည့် အခါတွင်မူ

“ဝုန်း! ဝုန်း! ဝုန်း!”

မြေကမ္ဘာကြီးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ရ၏။ ခီတန်ဘုရင်နှင့် ရှီဘုရင်မတို့၏ အမိန့်အောက်တွင်၊ သောင်းနှင့်ချီသော ခီတန်စစ်သည်များနှင့် ရှီစစ်သည်များမှာ ခန့်ညားထည်ဝါလှသော သံမဏိရေစီးကြောင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ၊ နှင်းမုန်တိုင်းများကြားမှနေ၍ ယိုကျိုးအရပ်ဆီသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ချီတက်သွားကြတော့သည်။

နိုင်ငံအသီးသီး၏ မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့ကြီး စုစည်းလိုက်သည့် အရှိန်အဝါမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် အရောင်ပြောင်းသွားစေရန် လုံလောက်လှပေသည်။ ကောင်းကင်ယံ အပြောင်းအလဲအတွင်း၌လည်း၊ နိုင်ငံအသီးသီး၏ မဟာမိတ်ဖွဲ့မှုကြောင့် ပိုမို၍ ရှုပ်ထွေး ပရမ်းပတာ ဖြစ်လာတော့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်၌၊ ယွီစန်းကုန်းမြင့်တွင် ဖြစ်၏။

ဧရာမ ကုန်းမြင့်ကြီး တစ်ခုလုံးသည်၊ တစ်ချိန်က စိမ်းလန်းစိုပြည်လျက် နွားနှင့် မြင်းများကို လွှတ်ကျောင်းရာ ယွီစန်းလူမျိုးများအတွက် နတ်ဘုံနတ်နန်းနှယ် ရှိခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ နှင်းများဖြင့် အထပ်ထပ် ဖုံးလွှမ်းနေလျက်၊ ထူထဲလှသော နှင်းစောင်ကြီး တစ်ခုကို ခြုံထားသည့်အလား ရှိနေတော့သည်။

ထိုနှင်းထုအောက်၌ မြက်ခင်းပြင်များမှာလည်း အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ညှိုးနွမ်းပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ စားကျက်မြေများ ဆုံးရှုံးသွားသောလူတိုင်း၏ ကံကြမ္မာမှာ မည်သို့ ဖြစ်လာမည်ကို ခန့်မှန်းရန် မခက်ခဲပါချေ။

“အင်ပါယာဝန်ကြီးချုပ်... လေးပေါ်တင်ထားတဲ့ မြားက နောက်ပြန်လှည့်လို့ မရတော့ဘူး။ အရှင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးပြီလား?”

ခန့်ညားလှသော ယွီစန်းနန်းတော်ရှေ့၌၊ အသံတစ်ခုက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်၏။ နန်ရီစုန့်ထျန်းသည် စစ်ဝတ်စုံကို အပြည့်အစုံ ဆင်မြန်းထားလျက်၊ မိမိ၏ရှေ့မှ အင်ပါယာဝန်ကြီးချုပ် တာ့လုံချင်းလင်အား ကြည့်ရင်း သူ၏မျက်ဝန်းထဲ၌ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

အရှေ့မြောက်ဘက်ရှိ နိုင်ငံအသီးသီးမှ စာလိပ်များမှာ အစောပိုင်းကတည်းက ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သလို၊ အလယ်ပိုင်းဒေသ၏ နဂါးအရှိန်အဝါ ပြောင်းလဲမှုများကိုလည်း ဝေးကွာလှသော ယွီစန်းမှပင် သူတို့ ခံစားနေရပြီ ဖြစ်သည်။

တိုက်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် မတိုက်ဘူးလား?

ဒီနေ့မှာပဲ ယွီစန်း အနေနဲ့ ပြတ်သားတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုကို ချမှတ်ရတော့မည်။

အနောက် တာ့ခ်ဘက်မှာ မဟာထန်ဘက်သို့ လုံးဝ ပါဝင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ၊ ယွီစန်းအင်ပါယာနှင့် နိုင်ငံအသီးသီး မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့များ ပူးပေါင်းမည့် အစီအစဉ်မှာ လုံးဝပျက်ပြားသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်၏။ ယွီစန်းနှင့် နိုင်ငံအသီးသီးကြားတွင် မိုင်ပေါင်း သောင်းချီသော အတားအဆီးကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ရာ၊ အခြေအနေမှာ ယွီစန်းအတွက် အလွန်ပင် ဆိုးရွားနေပေသည်။ အကယ်၍ နိုင်ငံအသီးသီးသာ စစ်ရှုံးသွားခဲ့မည်ဆိုပါက၊ ယွီစန်းကို စောင့်ကြိုနေမည်မှာ ပျက်သုဉ်းခြင်း လမ်းစဉ်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မဟာထန်မြို့တော်ရှိ ထို ပုဂ္ဂိုလ်၏ အကျင့်စရိုက်အရဆိုလျှင်၊ သူသည် ယွီစန်းအား လုံးဝ လွှတ်ပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ပါချေ။ ယွီစန်းအင်ပါယာတစ်ခုလုံး၏ ကံကြမ္မာမှာ ဤအခိုက်အတန့်၌ တာ့လုံချင်းလင်၏ အတွေးတစ်ချက်အပေါ်တွင်သာ မူတည်နေတော့သည်။

တာ့လုံချင်းလင် မှာ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုပါချေ။

သူသည် မြင်းတစ်ကောင်ပေါ်၌ ထိုင်နေလျက်၊ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိဘဲ ရှိနေသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လောကတစ်ခွင် ကျော်ကြားလှသော၊ ဉာဏ်ပညာ ကြီးမားလှသော တာ့လုံချင်းလင် ပင်လျှင်၊ ဤအခိုက်အတန့်၌ သူ၏ရင်ထဲတွင် အတွေးများစွာ ဗျာများနေလျက် ကြီးမားလှသော ရွေးချယ်မှုတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်နေရခြင်းပင် ဖြစ်၏။

“ဟူး!”

သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်မှာ နှင်းမုန်တိုင်းများကို ဖြတ်ကျော်လျက် ဟာလာဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ အဝေးဆီသို့ လွင့်ပျံသွားတော့သည်။ နောက်တစ်ခဏ၌ နန်ရီစုန့်ထျန်း၏အကြည့်များအောက်တွင်၊ တာ့လုံချင်းလင်သည် လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ကာ သူ၏ခါးမှ လခြမ်းကွေးဓားကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်လေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ သူ၏အကြည့်များမှာလည်း ရုတ်တရက် ပြတ်သားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

“အမိန့်ထုတ်ပြန်လိုက်စမ်း... စစ်တပ်တစ်ခုလုံး ထွက်ခွာမယ်၊ အခုချက်ချင်း ချီတက်ကြစမ်း”

စကားသံ မဆုံးမီမှာပင် ဟူသော အသံနှင့်အတူ တာ့လုံချင်းလင်သည် သူ၏ခါးမှ ဓားရှည်ကို အနည်းငယ်မျှ တွေဝေခြင်း မရှိဘဲ ဆွဲထုတ်လိုက်ကာ၊ ထက်မြက်လှသော ဓားဖျားဖြင့် ကောင်းကင်ယံသို့ ညွှန်ပြလိုက်လေသည်။ တာ့လုံချင်းလင်၏အမိန့်နှင့်အတူ၊ ဟာလာဟင်းလင်းပြင်ထဲရှိ ယွီစန်းအင်ပါယာတစ်ခုလုံးကို ကိုယ်စားပြုသော ကောင်းကင်ယံ အပြောင်းအလဲ များသည်လည်း လိုက်ပါပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး၊ ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါတစ်ခုမှာ လေဟာနယ်များကို ဖောက်ထွက်လျက်၊ ဓားရှည်တစ်စင်းအလား အလယ်ပိုင်းဒေသရှိရာ အရပ်ဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်သွားတော့သည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင်မူ၊ ကမ္ဘာနှင့် မြေကြီးကြား၌ ပထမတွင် တိတ်ဆိတ်နေပါသော်လည်း၊ ခဏတာမျှ အချိန်အတွင်းမှာပင် ယွီစန်းတစ်ခုမြေပြင် တစ်ခုလုံးသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာတော့သည်။ ထိုတုန်ခါမှုမှာ အစပိုင်းတွင် အားနည်းနေသဖြင့် သတိမမူမိနိုင်သော်လည်း၊ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် မိုးကြိုးသံများအလား ကမ္ဘာမြေကြီးကို တုန်ဟိန်းသွားစေတော့သည်။

“ဟီးးးးး!”

လေပြင်းများမှာ တစ်ညံညံ တိုက်ခတ်နေလျက်၊ စူးရှလှသော စစ်မြင်းများ၏ ဟီသံများမှာ အဝေးဆီမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အဝေးဆီမှ လှမ်းကြည့်လိုက်လျှင် တာ့လုံချင်းလင်၏ အနောက်ဘက်၊ ယွီစန်းနန်းတော်၏ ဘယ်ညာ နှစ်ဖက်စလုံးမှနေ၍၊ ပါးလွှာသော အနက်ရောင် မြင်းတပ်တန်းနှစ်ခုမှာ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းမှနေ၍ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးလွှားလာကြသည်။ အစပိုင်းတွင် မထင်ရှားသော်လည်း၊ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ပင်လယ်လှိုင်းလုံးကြီးများအလား တစ်ဟုန်ထိုး တိုးဝင်လာကြတော့သည်။

“သတ်စမ်း!”

လျှပ်စစ်မီးပွင့်သည့်အလား မြန်ဆန်လှသော အရှိန်အတွင်း၌၊ မရေမတွက်နိုင်သော ယွီစန်းသံချပ်ကာမြင်းတပ်များမှာ အဆုံးမရှိသော ပင်လယ်ပြင်ကြီးအလား ဤနေရာသို့ တစ်ဟုန်ထိုး တိုးဝင်လာကြသည်။ ခဏတာမျှ အချိန်အတွင်းမှာပင် တာ့လုံချင်းလင် ၏ ဘေးမှနေ၍ ဖြတ်ကျော်သွားကြပြီး၊ အနောက်သို့ လုံးဝ လှည့်မကြည့်တော့ဘဲ၊ ယွီစန်းအင်ပါယာတစ်ခုလုံး၏ အဆုံးစွန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်များကို သယ်ဆောင်လျက်၊ အနောက် တာ့ခ် အင်ပါယာအရပ်ဆီသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ချီတက်သွားကြတော့သည်။

ကောင်းကင်ယံ အပြောင်းအလဲများနှင့်အတူ၊ တစ်လောကလုံးသည်လည်း လိုက်ပါပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ဂိုဂူလျောသည် မဟာထန်အား တရားဝင် စစ်ကြေညာလိုက်ပြီ။

တာ့ခ်သည် မဟာထန်အား တရားဝင် စစ်ကြေညာလိုက်ပြီ။

ယွီစန်း သည် မဟာထန်အား တရားဝင် စစ်ကြေညာလိုက်ပြီ။

ရှီနှင့် ခီတန်တို့သည်လည်း မဟာထန်အား တရားဝင် စစ်ကြေညာလိုက်ပြီ။

တစ်ရက်တာမျှသော အချိန်တိုအတွင်းမှာပင်၊ မဟာထန်၏ မြောက်ဘက်ခြမ်းရှိ နိုင်ငံအသီးသီး အားလုံးမှာ ပူးပေါင်းကာ မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့ကြီးကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ကြပြီး၊ တစ်ပြိုင်နက်တည်း မဟာထန်အား စစ်ကြေညာလိုက်သည့် ဤသတင်းမှာ တစ်လောကလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေတော့သည်။

သို့သော်လည်း အားလုံးထက် ပို၍ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းသည်မှာ၊ နောက်ဆုံးမှ ထွက်ပေါ်လာသော သတင်းပင် ဖြစ်၏။

အန်းတုန်းကာကွယ်ရေးမှူးသည် ပုန်ကန်လိုက်ပြီ။

အန်းတုန်း ခန့်အပ်ခံရသူ အသစ်သည် ယိုကျိုးရှိ သံချပ်ကာမြင်းတပ် ခြောက်သိန်းကို ဦးဆောင်လျက်၊ နိုင်ငံအသီးသီးနှင့် ပူးပေါင်းကာ မဟာထန်အား တရားဝင် စစ်ကြေညာလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိတ်လန့်လိုက်တာ။

အလယ်ပိုင်းဒေသရှိ ပြည်သူအားလုံးမှာ ဤသတင်းများကြောင့် လုံးဝစကားမပြောနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားကြရသည်။

တကယ်တော့ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။

အန်ယာလုရှန်းဆိုတာ နန်းတွင်းက အသစ်ခန့်အပ်ထားတဲ့ အန်းတုန်း ကာကွယ်ရေးဗိုလ်ချုပ် ပြီးတော့ သူက အင်ပါယာအတွက်လည်း အကျိုးပြုခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။

ဘာလို့ သူက နန်းတွင်းကို ရုတ်တရက် သစ္စာဖောက်ပြီး ပုန်ကန်ရတာလဲ။

ပြီးတော့၊ မဟာထန်က ဂိုဂူလျော တစ်နိုင်ငံတည်းကိုပဲ စစ်ကြေညာခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား?

ဘာလို့ တခြား နိုင်ငံတွေကပါ ဒီစစ်ပွဲထဲကို ပါဝင်လာကြတာလဲ?

အေးစိမ့်လှသော ရာသီဥတုအောက်၌၊ တစ်ညတာအတွင်းမှာတင် လူတိုင်းမှာ ကောင်းကင်ကြီး ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ကြရ၏!

သမိုင်းတစ်လျှောက် မကြုံစဖူးသော အင်ပါယာများကြားမှ ဧရာမ စစ်ပွဲကြီးတစ်ခုမှာ အရှေ့ဘက်ဒေသတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအခိုက်အတန့်၌ အလယ်ပိုင်းဒေသတစ်ခုလုံး၏အာရုံစိုက်မှုများမှာ မြို့တော်ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ စုပြုံရောက်ရှိသွားတော့သည်။ လူတိုင်းမှာ အင်ပါယာအစိုးရ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသလို၊ ပို၍ တိကျစွာ ပြောရလျှင် ထို ပုဂ္ဂိုလ်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို စောင့်ကြည့်နေကြခြင်းပင်။

“တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် မနေနိုင်ကြတော့ဘူးပေါ့ ဟုတ်လား”

နန်းတော်၏ အနောက်တောင်ဘက် ခန့်ညားထည်ဝါလှသော မျိုးနွယ်ခြားဘုရင် အိမ်တော်အတွင်း၌၊ ဝမ်ချောင်သည် နန်းဆောင်ရှေ့၌ မတ်မတ်ရပ်နေလျက် ရှိ၏။ သူ၏ ဦးခေါင်းထက်၌ နှင်းမှုန်များမှာ တဖွဲဖွဲ ကျဆင်းနေပါသော်လည်း၊ နှင်းပွင့်လေး တစ်ပွင့်မျှပင် သူ၏ ပခုံးပေါ်သို့ မကျရောက်နိုင်ပါချေ။ ဝမ်ချောင်၏ ပတ်ဝန်းကျင် သုံးပေခန့် အကွာအဝေးတွင်မူ၊ နှင်းပွင့်များ အားလုံးမှာ ပုံသဏ္ဌာန် မရှိသော အတားအဆီးတစ်ခုနှင့် တွေ့ဆုံလိုက်ရသည့်အလား ဘေးဘက်သို့ လွင့်စဉ် ကျဆင်းသွားကြတော့သည်။

ဝမ်ချောင်၏အကြည့်များမှာ မောက်မာလှပေသည်။ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးမှနေ၍ အဆုံးမရှိသော အာဏာရှင် အရှိန်အဝါ များ ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။

“တိုက်ချင်တယ် ဆိုမှတော့၊ ဒီပန်းဝမ် အဆုံးထိ တိုက်ပြီး မင်းတို့ကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ပေးရမှာပေါ့!”

သူသည် လက်ချောင်းဖြင့် တစ်ချက် ခါယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ လက်ထဲရှိ ကျန်းချွယ်ဆီမှ ရောက်ရှိလာသော စာလိပ်မှာ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားခဲ့ပြီးနောက်၊ ဘုန်း ဟူသော အသံနှင့်အတူ အစိပ်စိပ်အမွှာမွှာ ပေါက်ကွဲသွားကာ၊ မရေမတွက်နိုင်သော စက္ကူစများအဖြစ် လေထဲတွင် လွင့်ပျံသွားပြီး မြို့တော်တစ်ခုလုံးဆီသို့ ပြန့်ကျဲသွားတော့သည်။

နိုင်ငံအသီးသီးက နောက်ဆုံးတော့ ပူးပေါင်းလိုက်ကြပြီပေါ့။

ဤသတင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဝမ်ချောင်သည် ထိတ်လန့်ခြင်းလည်း မရှိသလို၊ အံ့ဩခြင်းလည်း မရှိပါချေ။ မရေမတွက်နိုင်သော နေ့ရက်များကို အစွမ်းကုန် ကြိုးပမ်းရင်း သူ၏ ကိုင်တွယ်မှုအောက်တွင်၊ မဟာထန်သည် ယခင်နှင့် လုံးဝ မတူညီတော့ပါချေ။

အကယ်၍ ယခင်ဘဝကအတိုင်း သူတော်စင်ဧကရာဇ် ကွယ်လွန်ချိန်၌ နိုင်ငံအသီးသီး၏ မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့များ ကျူးကျော်လာခဲ့မည်ဆိုပါက၊ တစ်အလယ်ပိုင်းဒေသ တစ်ခုလုံးမှာ မုန်တိုင်းထဲမှ မီးအိမ်နှယ် ဖြစ်နေခဲ့ပြီး ၎င်းကို ခုခံရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲလှပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုအခါ မဟာထန်မှာမူ နိုင်ငံအသီးသီးမှ အစဉ်အမြဲ မော့ကြည့်နေရမည့်၊ တုန်လှုပ်နေရမည့် အခိုင်မာဆုံးသော အတားအဆီးကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေပေပြီ။ ထိုအတားအဆီး၏ အနောက်ဘက်၌မူ၊ မဟာထန်၏ စစ်သည်တော် တစ်သန်းမှာ နိုင်ငံအသီးသီးအတွက် အစဉ်အမြဲ နက်ရှိုင်းလှသော အိပ်မက်ဆိုးကြီး ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သလို၊ သူတို့အား ထာဝရ ကြောက်ရွံ့နေစေမည် ဖြစ်၏။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဝမ်ချောင်သည် နိုင်ငံအသီးသီးအား မည်သည့် အခွင့်အရေးမျိုးမျှ ထပ်မံပေးတော့မည် မဟုတ်ပါချေ။ သူသည် ဤကုန်းမြေကြီးပေါ်ရှိ နိုင်ငံများကြားမှ အဆုံးမရှိသော စစ်ပွဲများကို အပြီးသတ် အဆုံးသတ်ပေးတော့မည် ဖြစ်သည်။

စစ်ရပ်စဲခြင်း မရှိစေရ။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ၊ အနိုင်ရသူကသာ အရာရာကို ပိုင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်တည်းသာလျှင် ဤကုန်းမြေကြီး၏ အထွတ်အထိပ်၌ မတ်မတ်ရပ်နိုင်လိမ့်မည်။

“လီကျင်းကျုံး... အရှင်မင်းမြတ် ဘက်ကရော အသင့်ဖြစ်ပြီလား”

ဝမ်ချောင်၏ မှင်ကဲ့သို့ နက်မှောင်လှသော ဆံပင်ရှည်များမှာ လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေလျက်၊ သူသည် အနောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“အရှင်... တော်ဝင်နန်းတော်က တစ်ညလုံး အစည်းအဝေး ခေါ်ယူခဲ့ပြီး၊ အရာရာတိုင်းကို ပြင်ဆင်ပြီးပါပြီ။ စစ်ရေးဝန်ကြီးဌာန၊ အမတ်ဝန်ကြီးဌာန၊ အခမ်းအနား ဝန်ကြီးဌာန၊ လုပ်ငန်း ဝန်ကြီးဌာန အစရှိတဲ့ ဝန်ကြီးဌာန ခြောက်ခုစလုံးက အစွမ်းကုန် လည်ပတ်နေပါတယ်။ အရှင်မင်းမြတ်ကလည်း အမိန့်တော် ချမှတ်လိုက်ပါပြီ၊ မင်းသားအနေနဲ့ အင်ပါယာရဲ့ မည်သည့် အင်အားကိုမဆို စိတ်ကြိုက် ခိုင်းစေနိုင်ပါတယ်။ ဒါ့အပြင် အရှင်မင်းမြတ်က မိန့်ကြားခဲ့တာကတော့၊ အခုကစပြီး မင်းသား ပြောတဲ့စကားဟာ အရှင်မင်းမြတ်ရဲ့စကားနဲ့ ထပ်တူပါပဲ၊ အမိန့်တော်ဟာ တောင်ကြီးတစ်လုံးအလား ခိုင်မာရမယ်၊ ဘယ်သူမှ မလွန်ဆန်ရဘူး တဲ့”

ဝမ်ချောင်၏အနောက် ငါးလှမ်း ခြောက်လှမ်းခန့်အကွာတွင် လီကျင်းကျုံးသည် ကိုယ်ကိုကိုင်းလျက် အသက်ပင် ပြင်းပြင်း မရှူဝံ့ဘဲ၊ အလွန်အမင်း ရိုသေဟန်ဖြင့် လျှောက်တင်လိုက်သည်။

ယခုအခါ မဟာထန်တွင် စစ်သည်တော် တစ်သန်း ရှိနေပြီး၊ ဝမ်ချောင်မှာမူ ဧကန်အမှန်ပင် နံပါတ်တစ် ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်ပေတော့သည်။ အထက်ရှိ ဧရာဇ်အသစ်မှသည် အောက်ခြေရှိ ကျိုကျိုးပြည်သူများအထိ၊ စစ်သည်အင်အား အားလုံးနှင့် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးရှိ စစ်သူကြီးများ အားလုံးမှာ၊ ဝမ်ချောင်၏ အမိန့်ကိုသာ နာခံကြရမည် ဖြစ်၏။

အကယ်၍ ဝမ်ချောင်သာ ပုန်ကန်လိုစိတ် ရှိမည်ဆိုပါက၊ မည်သူကမျှ သူ့အား တားဆီးနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်း ဆိုနိုင်ပေသည်။

ဤသည်မှာ မည်မျှအထိ ကြီးမားလှသော အာဏာပါနည်း။

သို့သော်လည်း အစိုးရတစ်ခုလုံးသည် အထက်မှ အောက်အထိ၊ လီဟန် အပါအဝင် အားလုံးမှာ ဝမ်ချောင်အပေါ် အလွန်အမင်း ယုံကြည်ကြပေရာ၊ ဤသည်မှာ ဝမ်ချောင်၏ လက်ရှိ အဆင့်အတန်းပင် ဖြစ်တော့သည်။

“ဒါ့အပြင် အရှင်မင်းမြတ်က စကားပါးလိုက်ပါတယ်၊ သူက မြောက်ဘက်ဆင်ခြေဖုံး လေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှာ အရှင့်ကို စောင့်နေပါတယ် တဲ့”

လီကျင်းကျုံးသည် ကိုယ်ကိုကိုင်းလျက်၊ တံတွေးကို တစ်ချက် မျိုချကာ ဆက်လက် လျှောက်တင်လိုက်သည်။

“အင်!”

ဝမ်ချောင်သည် မသိမသာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက်၊ နောက်တစ်ခဏ၌ သူ၏ကိုယ်မှာ တစ်ချက် လှုပ်ရှားသွားခဲ့ပြီး တစ္ဆေတစ်ကောင်နှယ် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့ရာ၊ လီကျင်းကျုံး ပင်လျှင် ဝမ်ချောင်မည်သို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မတွေ့လိုက်ရပါချေ။

မြို့တော် မြောက်ဘက်ဆင်ခြေဖုံး လေ့ကျင့်ရေးကွင်း။

အေးစိမ့်လှသော လေပြင်းများမှာ တစ်ဝူးဝူး တိုက်ခတ်နေလျက်၊ တိမ်တိုက်များကြားမှနေ၍ နှင်းပွင့်များမှာ တဖွဲဖွဲ ကျဆင်းနေတော့သည်။

ယခုအခိုက်အတန့်၌ မြောက်ဘက်ဆင်ခြေဖုံး လေ့ကျင့်ရေးကွင်း တစ်ပြင်လုံးမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေပေသည်။ ဧရာမ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းကြီး တစ်ခုလုံး၌ သောင်းနှင့်ချီသော သံချပ်ကာမြင်းတပ်များမှာ စနစ်တကျ တန်းစီလျက် ရှိနေကြပြီး၊ သူတို့၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှနေ၍ ကောင်းကင်ယံအထိ ပျံ့လွင့်နေသော သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများမှာ ဟာလာဟင်းလင်းပြင်ကြီးကိုပင် တုန်ခါစေတော့သည်။

လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏ အစွန်ဆုံး မြောက်ဘက်အရပ်၊ မြင့်မားလှသော ပလ္လင်ပေါ်၌၊ ဧရာမ နဂါးအလံကြီးတစ်ခုမှာ လေထဲတွင် တဖျပ်ဖျပ် လွင့်ပျံနေ၏။ ထိုနဂါးအလံ၏ အောက်တွင်မူ၊ ငယ်ရွယ်သော ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ဧကရာဇ်ဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းထားလျက်၊ ကျောပြင်ကို မတ်မတ်ထားကာ၊ အကြည့်တစ်ချက် ဝေ့လိုက်ရုံမျှဖြင့် လူကို တုန်လှုပ်စေနိုင်သော အရှိန်အဝါများ ရှိနေပေသည်။ သေသေချာချာ ကြည့်ရှုလိုက်မည်ဆိုပါက ထိုမျက်နှာမှာ ငယ်ရွယ်ပါသော်လည်း၊ ကြံ့ခိုင်သော ပုံရိပ်နှင့်အတူ သာမန်လူတို့တွင် မရှိသော အင်ပါယာ ဧကရာဇ် တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါများ ရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

သူမှာ အခြားသူ မဟုတ်ဘဲ မဟာထန်ဧကရာဇ်အသစ် လီဟန်ပင် ဖြစ်တော့သည်။

အေးစိမ့်လှသော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေစဉ် လီဟန်၏ အနောက်၌ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၊ ထိုက်ရှီ၊ ထိုက်ဖု၊ ဖုန်းယန်စစ်သူကြီးနှင့် နန်းတွင်း တစ်ခုလုံးရှိ အမတ်အများစုမှာ ဤနေရာသို့ စုစည်းရောက်ရှိနေကြပြီး၊ လူတိုင်းမှာ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြခြင်းပင်။

အလင်းရောင် တစ်ချက် လက်သွားခဲ့ပြီးနောက် မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ မရှိဘဲ ဝမ်ချောင်သည် သံချပ်ကာဝတ်စုံကို အပြည့်အစုံ ဆင်မြန်းထားလျက်၊ ဝတ်ရုံစမှာ လေထဲတွင် တဖျပ်ဖျပ် လွင့်ပျံနေကာ လီဟန်၏ ရှေ့မှောက်၌ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

“ကျွန်တော်မျိုး ဝမ်ချောင် အရှင်မင်းမြတ်အား ဖူးမြော်ပါတယ်”

ကျယ်လောင်လှသော အသံမှာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတစ်ခုလုံး၌ ဟိန်းထွက်သွားခဲ့ပြီး၊ ဝမ်ချောင်သည် ဒူးတစ်ဖက်ကို ကွေးလိုက်ကာ လီဟန်၏ ရှေ့မှောက်၌ လျင်မြန်စွာ ဒူးထောက် ဝပ်တွားလိုက်လေသည်။

ရှေးယခင်ကတည်းက စစ်မြေပြင်သို့ မထွက်ခွာမီ၊ ကြီးမားလှသော ကိစ္စရပ်တိုင်းတွင် အရှင်သခင်သည် အလံကို စိုက်ထူကာ စင်မြင့်ကို တည်ဆောက်လျက် ဗိုလ်ချုပ်ခန့်အပ်ခြင်းကို ပြုလုပ်လေ့ ရှိကြပေသည်။

******