အခန်း ၂၁၅၄

အခန်း (၂၁၅၄) အင်ပါယာစစ်ပွဲ တရားဝင် စတင်ပြီ

“ဟိန်းးးးး!”

ကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံကြီးများနှင့်အတူ၊ အန်လုရှန်း၏ အမိန့်အောက်တွင် ယိုကျိုးတပ်၊ ဂိုဂူလျောတပ်နှင့် အရှေ့ တာ့ခ် စစ်တပ်ကြီး အပါအဝင် နိုင်ငံအသီးသီးမှ စစ်သည်အင်အား စုစုပေါင်း နှစ်သန်း ကျော်မှာ ခန့်ညားထည်ဝါလှသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့်၊ လေပြင်းများက တိမ်တိုက်များကို တိုက်စားသွားသည့်အလား တောင်ဘက်ရှိ သံမဏိခံတပ် ဆီသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ချီတက်သွားကြတော့သည်။

ထိုစစ်တပ်ကြီး၏ အနောက်ဘက်တွင်မူ အခြားသော နိုင်ငံအလံများထက် များစွာ ကြီးမားထွားကျိုင်းလှသော ဧရာမ စစ်အလံတိုင်ကြီး နှစ်ခုကို မရေမတွက်နိုင်သော လူများ၏ စုပေါင်းအားဖြင့် ဝုန်းခနဲ မတ်မတ် စိုက်ထူလိုက်ကြတော့သည်။

ထို ဧရာမအလံတိုင်ကြီး နှစ်ခုပေါ်ရှိ စစ်အလံကြီးများမှာ လေထဲတွင် တဖျပ်ဖျပ် လွင့်ပျံနေလျက်၊ အလံတစ်ခုပေါ်တွင် “ယို” ဟူသော စာလုံးကို ရေးထိုးထားပြီး၊ အခြားတစ်ခုပေါ်တွင်မူ “မဟာမိတ်” ဟူသော စာလုံးကို ရေးထိုးထားပေသည်။

စစ်အလံများ တဖျပ်ဖျပ် မြည်ဟည်းနေသည့် ဤအခိုက်အတန့်၌၊ နိုင်ငံအသီးသီး၏ မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့ကြီးမှာ တရားဝင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

နိုင်ငံအသီးသီး၏ မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့ကြီး စတင် ထွက်ခွာလာချိန်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင်၊ မိုင်ပေါင်း ဆယ်ချီ ဝေးကွာသော နေရာ၌ စူးရှလှသော မြည်သံတစ်ခုနှင့်အတူ၊ ကောင်းကင်ယံရှိ ဧရာမ သိမ်းငှက်ကြီး တစ်ကောင်မှာ အကြိမ်အနည်းငယ် ဝဲပျံပြီးနောက် တောင်ဘက်အရပ်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

“အန်လုရှန်း စတင် လှုပ်ရှားပြီ၊ ဒီသတင်းကို အရှင်ဆီ အမြန်ဆုံး သွားပြီး တင်ပြရမယ်”

ဝေးကွာလှသော မြေပြင်ပေါ်၌ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသော မြင်းစီးစစ်သည် တစ်ဦးက မြင်းခေါင်းကို ချက်ချင်း လှည့်လိုက်ပြီး အဝေးဆီသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

“သတင်းပို့ပါတယ်”

“ရန်သူတွေ ကျူးကျော်လာပါပြီ၊ ယိုကျိုးတပ် စတင် လှုပ်ရှားလာပါပြီ”

ခဏတာမျှ အချိန်အတွင်းမှာပင် အရှေ့မြောက်ဘက် ယိုကျိုး၏လှုပ်ရှားမှုသတင်းမှာ ရှေ့တန်းရှိ သံမဏိခံတပ်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

အေးစိမ့်လှသော လေပြင်းများမှာ တစ်ညံညံ တိုက်ခတ်နေလျက် ပြင်းထန်လှသော လေတိုက်နှုန်းမှာ မျက်နှာကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရိုက်ခတ်နေသော်လည်း၊ မြင့်မားလှသော သံမဏိမြို့ရိုးပေါ်၌ မတ်မတ်ရပ်နေသော ဝမ်ချောင်သည် ဤသတင်းကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

သူသည် အနောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကာ လက်ဟန်ခြေဟန်တစ်ခုကိုသာ ပြုလုပ်လိုက်၏။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် အစီအစဉ်ကျလှသော ယန္တရား မောင်းတံသံများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သံမဏိခံတပ်တစ်ခုလုံး၌ ဟိန်းထွက်သွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ သံမဏိခံတပ် အတွင်း၌ မူလက စုစည်းထားသော စစ်သည် ခုနစ်သိန်း၊ ရှစ်သိန်းခန့် ရှိနေပါသော်လည်း၊ ဤအခိုက်အတန့်၌မူ သံမဏိခံတပ် တစ်ခုလုံးမှာ လျင်မြန်စွာပင် မြို့ပျက်ကြီးတစ်ခုနှယ် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး၊ စစ်သည်အားလုံးမှာ မိမိတို့ တာဝန်ကျရာ နေရာအသီးသီးရှိ ပုန်းအောင်းရာ နေရာများအတွင်းသို့ စနစ်တကျ ဝင်ရောက်သွားကြတော့သည်။

သံမဏိခံတပ်၏အလယ်ဗဟို နေရာတွင်မူ၊ လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေသည့်ကြား၌ ပေပေါင်း နှစ်ရာကျော် မြင့်မားလှသော မဟာထန်စစ်အလံကြီးတစ်ခုမှာ ခန့်ညားစွာ မတ်မတ်စိုက်ထူထားလေသည်။ ထိုစစ်အလံကြီး၏ အလျားမှာပင် ပေနှစ်ဆယ်ကျော် ရှည်လျားလှပေရာ၊ အလွန်ဝေးကွာသော နေရာမှပင် ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါ တစ်ခုကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ ခံစားနေရခြင်းပင်။

“စီနီယာ... စတင်လို့ ရပါပြီ”

အဝေးဆီမှ သူ၏အကြည့်ကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် ဝမ်ချောင်သည် သူ၏အနောက် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်နေသော ဝင်္ကပါအဖိုးအိုဆီသို့ လှည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

“အင်း”

နောက်တစ်ဦးက စကားအများကြီး မဆိုပါချေ။ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် လျင်မြန်စွာပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး၊ သံမဏိခံတပ်၏ မြေအောက် လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းများအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

အရှေ့တောင်၊ အနောက်တောင်၊ အရှေ့မြောက်၊ အနောက်မြောက်…… စသဖြင့် သံမဏိခံတပ်တစ်ခုလုံး၏ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှနေ၍ မြည်ဟည်းသံများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ မသိမသာဖြင့် အားနည်းလှသော အလင်းတန်းများမှာ လျှပ်စီးတန်းများအလား သံမဏိခံတပ်၏ မြေပြင်အနှံ့ လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီးနောက် မြည်ဟည်းသံကြီးနှင့်အတူ ပြိုင်ဘက်ကင်းလှသော အစီအရင်ကြီး၏အရှိန်အဝါမှာ မြေအောက်အနက်တစ်နေရာမှနေ၍ ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ဤသည်မှာ သမိုင်းတစ်လျှောက် မကြုံစဖူးသော ဧရာမ စစ်အစီအရင်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေရာ၊ သံမဏိများကို စွမ်းအင်သယ်ဆောင်ရာအဖြစ် အသုံးပြုထားပြီး၊ ချန်းကျိုးနှင့် ယင်ကျိုး အစရှိသော ဒေသများ၏ မိုင်ပေါင်း ရာနှင့်ချီသော မြေကမ္ဘာ၏ စွမ်းအားများကို မောင်းနှင်အားအဖြစ် အသုံးပြုထားသော အစွမ်းထက်လှသည့် စစ်အစီအရင်ကြီးပင် ဖြစ်တော့သည်။

ခဏတာမျှ အချိန်အတွင်းမှာပင်၊ အလင်းရောင် တစ်ချက် လက်သွားခဲ့ပြီးနောက်၊ ပြိုင်ဘက်ကင်းလှသော စစ်အစီအရင် စွမ်းအားများမှာ ကောင်းကင်ယံ အမိုးခုံးအလင်း တစ်ခုအသွင်ဖြင့် တစ်သံမဏိခံတပ် တစ်ပြင်လုံး ကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်၌၊ သံမဏိခံတပ်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် အသစ်တည်ဆောက်ထားသော စစ်ရေးနှင့် အုပ်ချုပ်ရေး အဆောက်အဦးငယ်တစ်ခု ရှိနေပေသည်။ ထိုအဆောင်အတွင်း၌ ပုံရိပ်အချို့မှာ ဧရာမ စစ်မြေပြင် သဲပုံစံငယ်ကြီးတစ်ခု၏ရှေ့တွင် ရပ်နေကြပြီး၊ သူတို့သည်လည်း ဤအရှိန်အဝါ ပြောင်းလဲမှုများကို ခံစားမိလိုက်ကြသဖြင့် ဦးခေါင်းကို ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်ကြတော့သည်။

“နောက်ဆုံးတော့ စတင်ပြီပေါ့ ဟုတ်လား”

ဝမ်ကျုံးစစ်သည် စစ်ဝတ်စုံကို အပြည့်အစုံ ဆင်မြန်းထားလျက်၊သူ၏ ဦးခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ မော့ကြည့်လိုက်ရင်း ဝမ်ချောင်ရှိရာ အရပ်မျက်နှာဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲ၌ စူးရှလှသော အလင်းရောင် တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

စစ်သည်များကို နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ မွေးမြူထားခြင်းမှာ၊ အရေးကြီးသော အချိန်အခါ တစ်ခုတည်းအတွက်သာ ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလော။

စစ်အာဏာများကို လွှဲပြောင်းပေးအပ်ပြီးနောက် အိမ်ရှေ့စံ၏ အကြံပေးအရာရှိ ရာထူးကို လက်ခံခဲ့စဉ်ကတည်းက၊ ဝမ်ကျုံးစစ်သည် မိမိအနေဖြင့် စစ်မြေပြင်သို့ ထပ်မံ ရောက်ရှိရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ဖူးသလို၊ ဤမျှ ကြီးမားလှသော စစ်ပွဲကြီးအတွင်း၌ ပါဝင်ခွင့်ရလိမ့်မည်ဟုလည်း လုံးဝ မတွေးမိခဲ့ပါချေ။

စစ်မှန်သော စစ်သည်တော် တစ်ဦးအတွက်မူ၊ ၎င်းမှာ တကယ့်ကို နှိပ်စက်မှု တစ်ခုပင် ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း ဝမ်ချောင်၏ ပေါ်ထွက်လာမှုမှာ ဝမ်ကျုံးစစ်၏ ကံကြမ္မာကို လုံးဝပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။ အနောက်မြောက်ဘက် တိုက်ပွဲတွင် စစ်သည်အင်အား သန်းနှင့်ချီသော စစ်ပွဲကြီးမှာ၊ မဟာထန်၏ စစ်နတ်ဘုရားဖြစ်သော ဝမ်ကျုံးစစ် အတွက်ပင်လျှင် မှန်းဆရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

ဤကဲ့သို့သော သမိုင်းဝင် ထိပ်တန်း စစ်ပွဲကြီးအတွင်း၌ ပါဝင်ခွင့်ရခြင်းမှာ၊ စစ်သည်များနှင့် စစ်သူကြီးများအတွက်မူ အကြီးမားဆုံးသော ဂုဏ်ယူဖွယ်ရာပင်။ သာမန် အခြေအနေမျိုးတွင် လူအများအပြားမှာ တစ်သက်လုံးတွင် တစ်ခါမျှပင် ကြုံတွေ့ရရန် ခဲယဉ်းလှသော်လည်း၊ ဝမ်ကျုံးစစ်မှာမူ တစ်ကြိမ်ထက်မက ပါဝင်ခဲ့ရုံတင်မကဘဲ၊ ယခုအခါတွင်လည်း ပိုမိုကြီးမားလှသော အင်ပါယာများကြားမှ စစ်ပွဲကြီးကို ရင်ဆိုင်ရတော့မည် ဖြစ်၏။

အရှေ့ တာ့ခ်၊ ဂိုဂူလျော၊ ယွီစန်း၊ ရှီ၊ ခီတန် အစရှိသော မဟာထန်ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နိုင်ငံအသီးသီး၏ မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့ကြီးမှာ၊ တောင်ဘက်သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာကြပြီဖြစ်ရာ မဟာထန်အနေဖြင့် တစ်နိုင်ငံတည်း၏ အင်အားဖြင့် နိုင်ငံအသီးသီးအား ပြန်လည် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။ ဤမျှ ကြီးမားလှသော အင်ပါယာများကြားမှ စစ်ပွဲကြီးကို ဝမ်ကျုံးစစ်ပင်လျှင် တစ်ခါမျှ မတွေးဝံ့ခဲ့ပါချေ။

“ထွက်သွားကြရအောင်၊ ငါတို့အတွက် သတ်မှတ်ထားတဲ့ စစ်ပွဲကို သွားပြီး ကြိုဆိုရတော့မယ်!”

ဝမ်ကျုံးစစ် က သက်ပြင်းချကာ ဆိုလိုက်သည်။

သူ၏အမူအရာမှာ ခိုင်မာနေလျက်၊ ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် သူ၏ခါးမှ ဓားရိုးကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ အနည်းငယ်မျှ တွေဝေခြင်း မရှိဘဲ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးလှမ်းသွားခဲ့ပြီး ကန့်လန့်ကာကို ပင့်မလျက် နှင်းမုန်တိုင်းများကြားသို့ တိုးဝင်ကာ ဝမ်ချောင်ရှိရာဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။

“ဒီ စစ်ပွဲကြီးမှာ ပါဝင်ခွင့်ရတာကတင်၊ ငါ့ဘဝရဲ့ အကြီးမားဆုံး ဂုဏ်ယူမှု ဖြစ်နေပါပြီ!”

“ဒီဘဝမှာတော့ နောင်တရစရာ မရှိတော့ဘူး!”

စစ်မြေပြင်ပုံစံငယ်၏အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ၊ ထုံလော့စစ်သူကြီးချုပ် အာပုစစ် သည်လည်း လေထုအတွင်းရှိ အေးစိမ့်လှသော သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများကို ခံစားမိလိုက်သည်။ သူသည် သံချပ်ကာဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းထားလျက် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျုံ့လိုက်ပြီးနောက်၊ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

အခြားသူများနှင့် မတူညီသည်မှာ ထုံလော့မျိုးနွယ်စုသည် တိုက်ပွဲဝင်ရန်အတွက်သာ မွေးဖွားလာခြင်း ဖြစ်ပေရာ စစ်မြေပြင်တွင် သေဆုံးရခြင်းမှာ ထုံလော့မျိုးနွယ်စု အတွက်မူ အလွန်ပင် ဂုဏ်ယူဖွယ်ရာ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်၏။

“မြေအိုးဟာ ရေတွင်းဝမှာ ကွဲတတ်သလို၊ စစ်သူကြီးဟာလည်း စစ်မြေပြင်မှာ သေဆုံးရတာက သဘာဝပဲ” ဟူသော စကားအတိုင်း၊ စစ်သည်တစ်ဦးအတွက်မူ စစ်မြေပြင်တွင် သေဆုံးရခြင်းမှာ သေချာပေါက် ဂုဏ်သိက္ခာအရှိဆုံးသော သေဆုံးခြင်း နည်းလမ်းပင် ဖြစ်တော့သည်။

အင်ပါယာကြီး ငါးခုကြားမှ အဆင့်မြင့် စစ်ပွဲကြီး။

ဤအရာမှာ ထုံလော့မျိုးနွယ်စု မှ ရှေးလူကြီးများပင်လျှင် မှန်းဆရန် ခက်ခဲလှပေလိမ့်မည်။ လေထုအတွင်းရှိ တင်းမာလှသော စစ်ပွဲ၏အငွေ့အသက်များကို ခံစားမိသည့်အခါ၊ အာပုစစ်သည် သူ၏ ကိုယ်တွင်းမှ သွေးများမှာပင် ဆူပွက်နေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ စစ်ပွဲအပေါ် တောင့်တမှု တစ်မျိုးဖြစ်သလို၊ ကံကြမ္မာ၏ ခေါ်ယူမှု တစ်မျိုးလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤကဲ့သို့သော မော်ကွန်းတင်လောက်သည့် ဧရာမ စစ်ပွဲကြီးအတွင်း၌ ပါဝင်ခွင့်ရခြင်းမှာ၊ ထုံလော့မျိုးနွယ်စု အတွက်မူ အမြင့်ဆုံးသော ဆုလာဘ်ပင် ဖြစ်တော့သည်။

ရှင်ခြင်း သေခြင်းမှာ အရေးမကြီးတော့ပါချေ။ အာပုစစ်သည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ်၊ တစ်ထုံလော့မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံး အနေဖြင့် ထိုက်ကျုံး ဧကရာဇ်ခေတ်ကာလတွင် မဟာထန်ဆီသို့ ခိုလှုံခဲ့ခြင်းမှာ၊ သမိုင်းတစ်လျှောက် မကြုံစဖူးသော မှန်ကန်လှသည့် ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရခြင်းပင်။

အလင်းရောင် တစ်ချက် လက်သွားခဲ့ပြီးနောက်၊ အာပုစစ်သည် ခြေလှမ်းများကို ပြင်လိုက်ကာ ဝမ်ကျုံးစစ်၏ အနောက်မှနေ၍ အနီးကပ် လိုက်ပါသွားလျက် ဝမ်ချောင်ရှိရာဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။

ထိုသူနှစ်ဦး၏ အနောက်တွင်မူ ကော်ကျစ်ယီ၊ စုဟန်ရှင်း၊ ချူးလော့ဟို၊ ထို့ပြင် များမကြာမီကမှ လွှဲပြောင်း ရောက်ရှိလာသော စွန်ကျီမင်၊ ချန်ပုရန်နှင့် ကျန်းရှို့ကျီ အစရှိသူတို့မှာလည်း တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး နောက်မှ လိုက်ပါ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

နန်းဆောင်ပြင်ပ၌မူ အေးစိမ့်လှသော လေပြင်းများမှာ တစ်ညံညံ တိုက်ခတ်နေ၏။

သံမဏိခံတပ်တစ်ခုလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပါသော်လည်း ခဏတာမျှ အချိန်အတွင်းမှာပင် မြောက်ဘက်အရပ်မှ မြေကြီး တုန်ခါသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ အဝေးဆီမှ လှမ်းကြည့်လိုက်လျှင်၊ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းရှိ နှင်းထုများမှာ ဆူပွက်နေလျက်၊ ပါးလွှာသော အဖြူရောင် လိုင်းတစ်ခုမှာ ပင်လယ်လှိုင်းလုံးကြီး တစ်ခုအလား သံမဏိခံတပ် ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ တစ်ဟုန်ထိုး တိုးဝင်လာနေခြင်းပင်။

ထိုတုန်ခါမှုမှာ အစပိုင်းတွင် မထင်ရှားလှသော်လည်း၊ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်လာခဲ့ပြီး အလွန်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါလှပေသည်။

“ဟီးးးးး”

“သတ်စမ်း”

စူးရှလှသော စစ်မြင်းများ၏ ဟီသံများ၊ သတ်ဖြတ်သံများ၊ သံချပ်ကာများ၏ တုန်ခါသံများမှာ တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားကြတော့သည်။ မြင့်မားလှသော မြို့ရိုးပေါ်၌ ရပ်နေလျက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည့်အခါ၊ မြောက်ဘက်အရပ် တစ်ပြင်လုံး၌ နိုင်ငံအသီးသီး၏ မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့များမှာ အဆုံးမရှိသော ပင်လယ်ပြင်ကြီးအလား ဤနေရာသို့ တစ်ဟုန်ထိုး တိုးဝင်လာနေကြခြင်းပင်။

ထိုစစ်တပ်ကြီးများ အားလုံး၏ အလယ်ဗဟိုတွင်မူ၊ ဧရာမ စစ်အလံကြီးတစ်ခုမှာ လေထဲတွင် တဖျပ်ဖျပ် လွင့်ပျံနေလျက် လူတိုင်းရှိရာဆီသို့ ဦးတည်လာနေသည်။ ထို စစ်အလံပေါ်တွင် အနီရောင် နောက်ခံ၌ အနက်ရောင် စာလုံးဖြင့်၊ ဧရာမ “ယို” ဟူသော စာလုံးကို ရေးထိုးထားရာ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ထင်ရှားလှပေသည်။

အန်လုရှန်း

ထိုစစ်အလံကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ၊ လူတိုင်း၏ ဦးနှောက်ထဲ၌ အတွေးတစ်ခု လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ပြီး၊ သူတို့၏ အမူအရာများမှာလည်း အလွန်အမင်း လေးနက်သွားကြတော့သည်။

စစ်ပွဲကြီးမှာ နောက်ဆုံးတော့ အမှန်တကယ် စတင်တော့မည် ဖြစ်၏!

မြေကြီး၏ တုန်ခါမှုမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာတော့သည်။ နိုင်ငံအသီးသီးမှ သန်းနှင့်ချီသော စစ်သည်အင်အားများမှာ တစ်နေရာတည်းတွင် စုစည်းလျက်၊ ပင်လယ်ဒီရေလှိုင်းများအလား ဤနေရာသို့ တစ်ဟုန်ထိုး တိုးဝင်လာသည့် အခါတွင်မူ၊ ထိုအရှိန်အဝါကြီးမှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပြီး လူတိုင်းအား ထိတ်လန့်သွားစေရန် လုံလောက်လှပေသည်။

ဤမျှသာမကဘဲ ထိုစစ်တပ်ကြီး ရှေ့သို့ တိုးလာသည်နှင့်အမျှ၊ အဝေးဆီမှ လှမ်းကြည့်လိုက်လျှင် နိုင်ငံအသီးသီး၏ မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့များ၏ အထက် ကောင်းကင်ယံ၌ လေထုမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး၊ ပြင်းထန်လှသော နှင်းမုန်တိုင်းကြီးများမှာ ယိုကျိုး အရပ်မှနေ၍ တောင်ဘက်ရှိ သံမဏိခံတပ် ဆီသို့ တစ်ဟုန်ထိုး လွှမ်းမိုးလာနေတော့သည်။

မိုးကြိုးသံကြီးများမှာ နားထဲသို့ အဆက်မပြတ် တိုးဝင်လာခဲ့ပြီး၊ အဝေးဆီမှ လှမ်းကြည့်လိုက်လျှင် လျှပ်စီးတန်းများမှာ တိမ်တိုက်များကြားမှနေ၍ တစ်ခုပြီးတစ်ခု အဆက်မပြတ် ပစ်ချနေသဖြင့်၊ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်း ဆန်းပြားလှပေသည်။

ထိုနိုင်ငံအသီးသီး၏စစ်တပ်များ ရှေ့သို့ တိုးလာသည်နှင့်အမျှ၊ သံမဏိခံတပ် ရှိရာ အရပ်၌လည်း အပူချိန်မှာ သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်လောက်အောင်ပင် လျင်မြန်စွာ ကျဆင်းလာတော့သည်။

မြို့ရိုးပေါ်တွင် ကျန်းရှို့ကျီသည် လူတိုင်း၏ အနောက်၌ ရပ်နေလျက် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုနေစဉ်၊ ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူ၏မျက်လုံးထောင့်မှနေ၍ ဖြူဖွေးလှသော အလင်းရောင်တစ်ချက် လက်သွားကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ကျန်းရှို့ကျ သည် မသိစိတ်ဖြင့် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ထိုအရာကို ဖမ်းယူလိုက်ရာ၊ သေသေချာချာ ကြည့်ရှုလိုက်သည့် အခါတွင်မူ သူသည် တစ်ခဏအတွင်း မှင်တက်သွားခဲ့ရ၏။

ကျန်းရှို့ကျီ၏ လက်ဝါးပေါ်၌ တင်ရှိနေသည်မှာ၊ ယခင်ကထက် သိသိသာသာ ပိုကြီးမားလှသော ငှက်မွေးတစ်ခုအလား ရှိသော ဧရာမ နှင်းပွင့်ကြီးတစ်ခုပင် ဖြစ်တော့သည်။

ထိုနှင်းပွင့်မှာ လက်ဝါးပေါ်၌ တည်ရှိနေလျက်၊ အလွန်အမင်း အေးစိမ့်နေရုံတင်မကဘဲ ထူးခြားလှသော အေးစိမ့်သည့် အငွေ့အသက်များကိုလည်း ထုတ်လွှတ်နေပေသည်။

“ဒါက……”

ကျန်းရှို့ကျီ၏ မျက်နှာမှာ မှင်တက်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရသည်။ သူသည် မသိစိတ်ဖြင့် ဦးခေါင်းကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ၊ နိုင်ငံအသီးသီး၏ မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့များ ရောက်ရှိလာသည်နှင့်အမျှ၊ သံမဏိခံတပ်၏ အထက်ကောင်းကင်ယံ၌ မူလက သေးငယ်လှသော နှင်းပွင့်များကြားတွင်၊ ဧရာမ ငှက်မွေးနှယ် ရှိသော နှင်းပွင့်ကြီးများမှာလည်း တစ်ဖွဲဖွဲနှင့် စိပ်လှစွာ ကျဆင်းလာနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်းပင်။

သူသည် ဦးခေါင်းကို ထပ်မံ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ အမူအရာမှာလည်း ယခင်နှင့် လုံးဝ မတူညီတော့ပါချေ။

“မျက်နှာချင်းဆိုင်ဘက်မှာ ကောင်းကင်ယံ အပြောင်းအလဲကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့သူ ရှိနေတယ်!”

ထိုအချိန်မှာပင် လူအုပ်ကြားထဲမှ ထုံလော့စစ်သူကြီးချုပ် အာပုစစ်သည် လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ရုတ်တရက် စကားဆိုလာတော့သည်။

အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသော အင်ပါယာ စစ်သူကြီးချုပ်တစ်ဦး ဖြစ်သည့်အလျောက်၊ အာပုစစ်၏ အာရုံခံစားမှုမှာ အလွန်ပင် ထက်မြက်လှပေသည်။ ဤအရာမှာ သာမန် ကောင်းကင်ယံ ပြောင်းလဲမှုမျိုး မဟုတ်ကြောင်း၊ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ နိုင်ငံအသီးသီး၏ မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့များနှင့် ကြီးမားလှသော ဆက်နွှယ်မှု ရှိနေကြောင်းကို သူ ခံစားမိနေခြင်း ဖြစ်၏။

ဤမျှသာမကဘဲ ထိုသက်ရောက်မှုမှာ သံမဏိခံတပ် တည်ရှိရာ နယ်မြေ တစ်ခုတည်း တွင်သာ ဖြစ်ပေါ်နေကြောင်းကိုလည်း အာပုစစ် ခံစားမိနေပေသည်။

အာပုစစ်၏စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လူတိုင်း၏ အမူအရာများမှာလည်း အလွန်အမင်း လေးနက်သွားကြတော့သည်။

ယခုအခိုက်အတန့်၌၊ မြောက်ဘက် မြေပြင်ပေါ်တွင်မူ အေးစိမ့်လှသော အလင်းရောင်များ တစ်လက်လက် တောက်ပနေလျက် သန်းနှင့်ချီသော နိုင်ငံအသီးသီး၏ စစ်တပ်ကြီးမှာ တောင်ဘက်သို့ တစ်ဟုန်ထိုး ကျူးကျော်လာနေပေရာ ထိုအရှိန်အဝါကြီးမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် အရောင်ပြောင်းသွားစေတော့သည်။

ထိုနိုင်ငံအသီးသီး၏ မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့ကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတွင်မူ၊ အန်လုရှန်းသည် သံချပ်ကာအပြည့် ဆင်မြန်းထားလျက်၊ မှင်ကဲ့သို့ နက်မှောင်လှသော မြင်းကြီးတစ်ကောင်ကို စီးနှင်းကာ လူတိုင်း၏ ဝန်းရံမှုအောက်တွင် တက်ကြွလှသော အရှိန်အဝါများဖြင့် တောင်ဘက်ရှိ သံမဏိခံတပ် ဆီသို့ ဦးတည် လာနေတော့သည်။

“နောက်ဆုံးတော့ ဒီနေ့ကို ရောက်လာခဲ့ပြီပေါ့၊ ဒီတစ်ခါတော့ ငါ့ကို ဘယ်သူမှ တားလို့ ရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး”

အန်လုရှန်းသည် ဇက်ကြိုးကို ကိုင်ထားလျက်၊ ကျောပြင်ကို မတ်မတ်ထားကာ လူတစ်ကိုယ်လုံးမှာလည်း တက်ကြွမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

ကျန်းရှို့ကွေးဆီမှာ အဖမ်းခံရပြီး အန်းတုန်းထဲကို ရောက်သွားခဲ့တဲ့ အချိန်ကတည်းက၊ သူဟာ ဒီလို မြင်ကွင်းမျိုးကို အကြိမ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ဖူးတာပဲ။ အခုတော့ သူ မျှော်လင့်ခဲ့တဲ့ အချိန်ကို ရောက်လာခဲ့ပြီ။ ပညာရှိတွေ၊ စစ်သူကြီးတွေ၊ ထက်မြက်လှတဲ့ အကြံပေးတွေ၊ ပြီးတော့ သန်းနဲ့ချီတဲ့ စစ်သည်တော်တွေ အားလုံးဟာ၊ အခုတော့ သူ့ရဲ့ ခြေဖဝါးအောက်မှာ ရှိနေကြပြီ မဟုတ်ပါလား။

ဒီ လောက တစ်ခုလုံး မှာ၊ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်တဲ့သူ ဘယ်သူ ရှိဦးမှာလဲ။

“ဝမ်ချောင်... ဒီတစ်ခါတော့ ငါတို့တွေ သိက္ခာရှိရှိနဲ့ အသေအလဲ တိုက်ပွဲဝင်ကြရအောင်!”

“ငါ မင်းကို အမြစ်ပြတ် အနိုင်ယူပြီး၊ အရှက်ရမှုတွေရဲ့ အရသာကို မင်းကို မြည်းစမ်းစေရမယ်”

အန်လုရှန်း၏ အကြည့်များမှာ လျှပ်စစ်တန်းတစ်ခုအလား စူးရှနေလျက်၊ သူသည် အဝေးဆီမှ သံမဏိမြို့ရိုးပေါ်ရှိ ဝမ်ချောင်အား ချက်ချင်းပင် သတိပြုမိလိုက်တော့သည်။

******