အခန်း ၂၁၅၆

အခန်း (၂၁၅၆) ထက်မြက်လှသော ဓားသွားများကြားမှ အားပြိုင်မှု

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခုလုံးသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့ရ၏။

မြောက်ဘက်အရပ် တစ်ပြင်လုံးရှိ သန်းနှင့်ချီသော စစ်တပ်ကြီးများ ဖြစ်ကြသည့် အရှေ့ တာ့ခ်၊ ဂိုဂူလျော၊ ရှီ၊ ခီတန်နှင့် ယိုကျိုး၏ စစ်တပ်ကြီးများ အားလုံးမှာ အပ်ကျသံပင် မကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေကြပြီး၊ နိုင်ငံအသီးသီး၏ အရှင်သခင်များ အားလုံးသည်လည်း ရှေ့ဆုံးတွင်ရှိသော အန်းလုရှန်းအား ကြည့်ရှုနေကြလျက် သူ့အားသာ အဓိက ခေါင်းဆောင်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြပေသည်။

ဤကဲ့သို့သော တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုမှာမူ လူသားတို့အား ပိုမိုကြီးမားလှသော ဖိအားများကိုသာ ပေးစွမ်းနေတော့သည်။

အခြားတစ်ဖက်ရှိ တောင်ဘက်အရပ်မှ ဧရာမ သံမဏိခံတပ်ကြီးအတွင်း၌လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်နေ၏။

နှစ်ဖက်စစ်တပ်မှာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေကြပြီဖြစ်ရာ ယခုအခါ အသီးသီးသော စစ်သေနာပတိများမှာ ရှေ့သို့ထွက်ကာ စကားနာထိုးလျက် အားပြိုင်နေကြခြင်းမှာ စစ်ပွဲကြီး စတင်ရန် မဝေးတော့ကြောင်းကို ဖော်ပြနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

စစ်ပွဲမှာ စတင်ခြင်း မရှိသေးပါသော်လည်း လေထုအတွင်းရှိ တင်းမာမှုများမှာမူ ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမိုပြင်းထန်နေတော့သည်။

မြို့ရိုးပေါ်တွင် အန်းလုရှန်းဘက်မှ အော်ဟစ်သံများ အဆုံးသတ်သွားသည့်အခါ၊ အင်ပါယာ၏ ဗိုလ်ချုပ်များ ဖြစ်ကြသော ဝမ်ကျုံးစစ် နှင့် အာပုစစ်တို့၏ မျက်ဝန်းများမှာ မှေးကျဉ်းသွားခဲ့ပြီး သူတို့၏မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်သော အရိပ်အယောင်များ မသိမသာ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ရသည်။

နှစ်ဖက်စစ်တပ် မတိုက်ခိုက်မီတွင် စစ်သေနာပတိများ ရှေ့သို့ထွက်ကာ စကားပြောဆို အားပြိုင်ခြင်းမှာ အချည်းနှီးသော စကားများ မဟုတ်သလို၊ အပိုအလုပ်များလည်း မဟုတ်ပါချေ၊ ထို့ပြင် ၎င်းမှာ စစ်ပွဲများတွင် ပြုလုပ်လေ့ရှိသော ထုံးတမ်းစဉ်လာသက်သက်လည်း မဟုတ်ပါချေ။

အန်းလုရှန်းအနေဖြင့် မြားကို အရင်ဆုံး ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီးမှ အသံကို ထုတ်ဖော်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သလို၊ ထိုအသံမှာလည်း အလွန်ပင် ကျယ်လောင်လှသဖြင့် သံမဏိခံတပ်၏ ထောင့်တိုင်းသို့ ပျံ့လွင့်သွားခဲ့ခြင်းမှာ စစ်တပ်ကြီး၏ စိတ်ဓာတ်နှင့် အရှိန်အဝါကို ထိုးနှက်တိုက်ခိုက်ရန်အတွက်ပင် ဖြစ်သည်။

"အဆင့်မြင့်စစ်ဗျူဟာက အကြံအစည်ကို တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အဆင့်နိမ့်စစ်ဗျူဟာကတော့ စစ်သည်ကို တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်တယ်" ဟူသော စကားလည်း ရှိသလို၊ "ပထမတစ်ကြိမ် ဗုံတီးလျှင် စိတ်ဓာတ်တက်ကြွသော်လည်း၊ ဒုတိယတစ်ကြိမ်တွင် လျော့ကျကာ၊ တတိယတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကုန်ဆုံးသွားတတ်သည်"ဟူသော အချက်များလည်း ရှိပေရာ၊ အကယ်၍ စစ်သည်တို့၏ စိတ်ဓာတ်သာ ကျဆင်းသွားမည်ဆိုပါက စစ်သည်အင်အား မည်မျှပင် များပြားနေပါစေဦး၊ တိုက်ခိုက်စရာမလိုဘဲ သူ့အလိုလို ပြိုလဲသွားနိုင်ပေသည်။ သို့သော် ထိုသူနှစ်ဦး ပိုမိုစိုးရိမ်နေသည်မှာ သူတော်စင် ဧကရာဇ်သည် နတ်ရွာစံသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ ယနေ့တိုင်အောင် မဟာထန်၏ စစ်တပ်အတွင်းနှင့် ပြည်သူများကြားတွင် အလွန်ကြီးမားလှသော ဂုဏ်သတင်းကျော်စောမှုများ ရှိနေဆဲ ဖြစ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အန်းလုရှန်းက သူတော်စင် ဧကရာဇ်အကြောင်းကို တမင်တကာ ထည့်သွင်းပြောဆိုသွားခြင်းဖြစ်ကာ၊ အထူးသဖြင့် ထိုက်ကျီနန်းဆောင်မှ ဖြစ်ရပ်မှာ ဝမ်ချောင်အတွက် အလွယ်တကူ ရှင်းပြရန် ခက်ခဲလှသော ကိစ္စရပ်ပင် ဖြစ်၏။

အမှန်စင်စစ်အားဖြင့် နှစ်ဖက်စစ်တပ် တိုက်ခိုက်နေကြစဉ်အတွင်း၌ ရှည်လျားလှသော ရှင်းပြချက်များကို မည်သူကမျှ နားထောင်နေကြလိမ့်မည် မဟုတ်ပါချေ၊ အန်းလုရှန်းအနေဖြင့် ဝမ်ချောင်၏ ရှင်းပြချက်ကို ဂရုစိုက်နေရန် မလိုဘဲ၊ ဤကိစ္စကို ထုတ်ဖော်ပြောလိုက်ရုံမျှဖြင့် လုံလောက်လှပေသည်။ အကယ်၍ ဝမ်ချောင်သာ ဤအခြေအနေကို ကောင်းမွန်စွာ မကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့ပါက မဟာထန်၏ စစ်သည်တို့၏ စိတ်ဓာတ်ကို ထိခိုက်စေရန် လုံလောက်လှပေရာ၊ စစ်မတိုက်မီကပင် ရှုံးနိမ့်သွားနိုင်ပေသည်။

ဤသည်မှာ စစ်မှန်သော "အဆင့်မြင့်စစ်ဗျူဟာမှာ အကြံအစည်ကို တိုက်ခိုက်ခြင်း"ပင် ဖြစ်တော့သည်။

အန်းလုရှန်းတစ်ဦးတည်း၏ စွမ်းဆောင်ရည်ဖြင့်မူ ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း မရှိသည်မှာ ထင်ရှားလှပေရာ၊ သူ၏အနောက်တွင် သေချာပေါက် ထူးချွန်လှသော ပညာရှိတစ်ဦး၏ လမ်းညွှန်မှုများ ရှိနေရပေမည်။

"ဝမ်ချောင်"

ထိုသူနှစ်ဦးသည် ဝမ်ချောင်၏ ခိုင်မာပြီး မတ်မတ်ရှိလှသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း စကားကို ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်မိကြသည်။ သူတို့၏ရင်ထဲ၌ စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသော်လည်း၊ ဝမ်ချောင်မှာ စစ်တပ် သုံးတပ်စလုံး၏ မဟာဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဖြစ်နေသဖြင့် ထိုသူနှစ်ဦးသည် ဝမ်ချောင်ကိုသာ ယုံကြည်ရန် ရွေးချယ်လိုက်ကြပြီး၊ ဝမ်ချောင်ကိုယ်တိုင် ဤကိစ္စကို ဖြေရှင်းနိုင်ရန် ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်ကြတော့သည်။

"မဆိုးဘူးပဲ"

မြင့်မားလှသော မြို့ရိုးပေါ်တွင် ဝမ်ချောင်သည် နှင်းမုန်တိုင်းများကြား၌ ဝင့်ထည်စွာ ရပ်နေလျက်၊ အန်းလုရှန်း၏ စစ်ကြေညာသစ္စာဆိုချက်များကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ သူ မျက်နှာပေါ်၌ တည်ငြိမ်မှုများသာ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အနည်းငယ်မျှ ဒေါသထွက်ခြင်း မရှိပါချေ၊ သူသည် လက်ခုပ်ကိုသာ အသာအယာ တီးလိုက်ရင်း သူ၏အသံအတွင်း၌ လှောင်ပြောင်မှုအချို့ ပါဝင်နေတော့သည်။

"အန်းလုရှန်းမင်း နာမည်က အန်းလုရှန်းဖြစ်ဖြစ် ဒါမှမဟုတ် အန်းယာလုရှန်း ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီစာကို မင်း အလွတ်ကျက်ထားရတာ အတော်ကြာပြီ မဟုတ်လား.. ပင်ပန်းသွားမှာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့အရည်အချင်းနဲ့တော့ ဒီလိုမျိုး စာပေအဖွဲ့အနွဲ့တွေကို ရေးနိုင်မှာ မဟုတ်သလို၊ ဒီလို စွမ်းဆောင်ရည်မျိုးလည်း မင်းမှာ မရှိပါဘူး။ ထင်မှတ်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ မင်းရဲ့ အနောက်မှာရှိတဲ့ စစ်ဗျူဟာရှင် ကောင်းရှန်းက ရေးပေးလိုက်တာ ဖြစ်ရမယ်"

ဝမ်ချောင်၏အသံမှာ အလွန်ပင် ကျယ်လောင်လှသဖြင့် စစ်မြေပြင် တစ်ပြင်လုံးတွင် ဟိန်းထွက်သွားခဲ့ပြီး၊ ပြင်းထန်လှသော နှင်းမုန်တိုင်းများပင်လျှင် ထိုအသံကို လွင့်ပါးသွားအောင် မပြုလုပ်နိုင်ပါချေ။

ဤစကားကို ပြောဆိုလိုက်သည့် အချိန်၌ ဝမ်ချောင်သည် အဝေးဆီမှ လူအုပ်ကြားထဲတွင် အန်းလုရှန်း၏ အနောက်၌ ရပ်နေသော ကောင်းရှန်းကိုလည်း တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သေးသည်။

လူအုပ်ကြားထဲတွင် ကောင်းရှန်း ၏ မျက်မှောင်မှာ အနည်းငယ် လှုပ်ခါသွားခဲ့ရ၏၊ ဤ စစ်ကြေညာစာမှာ သူကိုယ်တိုင် ရေးသားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ဝမ်ချောင်က ရိပ်မိသွားခြင်းမှာလည်း အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပါချေ၊ သို့သော်လည်း စစ်ပွဲကြီး စတင်တော့မည့် အချိန်၌ ဝမ်ချောင်က ဤကိစ္စကို တမင်တကာ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်ခြင်းမှာ သူ၏ ရင်ထဲ၌ မသိမသာ တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့ပြီး မကောင်းသော ခံစားချက်တစ်ခုကို ပေးစွမ်းနေတော့သည်။

ကောင်းရှန်း ဘက်မှ စကားတစ်ခွန်းမျှ ပြန်မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ၊ ဝမ်ချောင်သည် သူ၏ ရင်ထဲ၌ တစ်ချက် ပြုံးလိုက်မိပြီးနောက် လျင်မြန်စွာပင် ဆက်လက် စကားဆိုလိုက်တော့သည်။

"ဆရာ့ရဲ့ စာပေအရည်အချင်းက တကယ်ကို မဆိုးလှပါဘူး၊ ဒီလိုဆိုရင်တော့ ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက် နိုင်ငံပေါင်းစုံ စားပွဲတော်တုန်းကတော့ တကယ်ကို နှမြောစရာ ကောင်းသွားခဲ့တာပဲ၊ ယန်ကျွမ်းတစ်ယောက်တည်းပဲ အသတ်ခံလိုက်ရပြီး ဆရာကတော့ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ လွတ်မြောက်သွားခဲ့တာကိုး"

ဝမ်ချောင်၏ ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ကောင်းရှန်း ၏ ရင်ထဲ၌ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ရ၏။ မြို့တော်ခရီးစဉ်အတွင်း၌ ယန်ကျွမ်းက သူ့ကိုယ်စား အသေခံပေးသွားခဲ့ခြင်းမှာ ကောင်းရှန်းအတွက် အစဉ်အမြဲ နာကျင်နေရသော အနာဟောင်းတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

"ဝမ်ချောင်မင်း အနေနဲ့ စကားလမ်းကြောင်းကို တခြားဆီ လွှဲနေစရာ မလိုဘူး။"

ကောင်းရှန်း တစ်ယောက် ဝမ်ချောင်၏ စကားများကြားတွင် အကျပ်ရိုက်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ၊ အန်းလုရှန်းသည် နောက်ဆုံး၌ မနေနိုင်တော့ဘဲ ကျယ်လောင်စွာ ဟောက်လိုက်တော့သည်။

"သူတော်စင် ဧကရာဇ်က မင်း အပေါ်မှာ ဒီလောက်တောင် ယုံကြည်ခဲ့ပြီး၊ မင်းတို့ ဝမ်မိသားစုကိုလည်း တစ်ဦးတည်း မြှောက်စားခဲ့တာ၊ မင်းတို့ ဝမ်မိသားစုကတော့ ဝံပုလွေလို ရည်မှန်းချက်တွေရှိပြီး ဒီနေ့မှာလည်း အင်ပါယာရဲ့ စစ်တပ်ကြီးကို ဦးဆောင်ပြီး ငါနဲ့ ရင်ဆိုင်ဖို့ မျက်နှာပြဝံ့သေးတယ်ပေါ့။ ငါသာ မင်းနေရာမှာဆိုရင်၊ ဒီနေရာမှာတင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေပြီး တစ်လောကလုံးကို တောင်းပန်လိုက်မှာပဲ။"

"ဟားဟား အန်းလုရှန်းမတွေ့ရတာ လပိုင်းလောက်ပဲ ရှိသေးပေမဲ့ မင်းရဲ့ အရည်အချင်းတွေက တကယ်ပဲ တိုးတက်လာတာပဲ။"

ဝမ်ချောင်သည် ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

"အန်းလုရှန်းသူတော်စင် ဧကရာဇ်က မင်းအပေါ်မှာ တောင်ကြီးတစ်လုံးအလား ကျေးဇူးရှိခဲ့တယ်လို့ မင်း ပြောခဲ့တာဆိုတော့၊ ငါမင်းကို မေးပါရစေဦး၊ သူတော်စင် ဧကရာဇ်ရဲ့အမိန့်တော်ကို မင်း လိုက်နာမှာလား?"

ဝမ်ချောင်၏စကားသံ အဆုံးတွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြား၌ တိတ်ဆိတ်မှုများ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပြီး၊ အန်းလုရှန်းအပါအဝင် သူ၏ အနောက်တွင်ရှိသော ကောင်းရှန်း တို့ပါမကျန် အားလုံးမှာ မကောင်းသော ခံစားချက်တစ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရရှိလိုက်ကြတော့သည်။

နှစ်ဖက်စစ်တပ် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေချိန်တွင် တရားမျှတမှုရှိသော အကြောင်းပြချက်ရှိရန် လိုအပ်ပေရာ၊ ဝမ်ချောင်ကို အရင်ဆုံး ထိုးနှက်တိုက်ခိုက်ရန်မှာ သူတို့ အစောပိုင်းကတည်းက စီစဉ်ထားခဲ့သော ဗျူဟာတစ်ခုပင် ဖြစ်၏၊ ထိုသူနှစ်ဦးသည်လည်း ယခင်က အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တွက်ချက်ခဲ့ဖူးပေရာ၊ ဝမ်ချောင်က မည်သို့ပင် ရှင်းပြသည်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ငြင်းဆိုသည်ဖြစ်စေ သူတို့၏ ကျော့ကွင်းအတွင်းသို့ သေချာပေါက် ကျရောက်သွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ဝမ်ချောင်က ဤကဲ့သို့သော စကားတစ်ခွန်းကို ရုတ်တရက် ဆိုလာလိမ့်မည်ဟု ထိုသူနှစ်ဦး လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပါချေ။

ခဏတာမျှ အချိန်အတွင်း၌ ထိုသူနှစ်ဦးသည် ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ကူးကို လုံးဝ ခန့်မှန်းနိုင်ခြင်း မရှိကြတော့ပါချေ။

"ဝမ်ချောင်မင်းလို သစ္စာဖောက်ကြီးက သူတော်စင် ဧကရာဇ်အကြောင်းကို ပြောဖို့ မျက်နှာရှိသေးတယ်ပေါ့၊ ငါ အန်းလုရှန်းကတော့ သူတော်စင် ဧကရာဇ် အပေါ်မှာ လုံးဝ သစ္စာရှိတာကို ကောင်းကင်ကြီးက သက်သေတည်နိုင်တယ်၊ ငါကိုယ်တိုင် စစ်လွှတ်လာတာဟာ သူတော်စင် ဧကရာဇ်အတွက် တိုက်ပွဲဝင်ဖို့နဲ့ မင်းလို သစ္စာဖောက်ကို သုတ်သင်ဖို့ပဲ"

"ကောင်းကင်ကြီးက မင်းကို အပြစ်မပေးရင်တောင်မှ၊ ငါ အန်းလုရှန်းကတော့ မင်းကို သေချာပေါက် သတ်ပြရမယ်"

ဝမ်ချောင်၏ ဆိုလိုရင်းကို ခန့်မှန်း၍ မရပါသော်လည်း၊ အန်းလုရှန်းသည် ပြတ်သားလှသော အမူအရာဖြင့် တည်ကြည်စွာ ပြောဆိုလိုက်ပြီး၊ စကားအဆုံးတွင်မူ အန်းလုရှန်း၏မျက်ဝန်းများမှာ နီရဲလာခဲ့ကာ မျက်ရည်များပင် ဝဲနေခဲ့ရာ၊ သူကိုယ်တိုင်ပင် မိမိ၏ သရုပ်ဆောင်မှုအပေါ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည့်အလားပင်။

"ကောင်းပြီ၊ မင်းရဲ့ဒီစကားကိုပဲ စောင့်နေတာ"

ဝမ်ချောင်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အေးစိမ့်စွာ ပြုံးလိုက်မိပြီး၊ ဤအရာမှာ သူ ကြိုတင် သိရှိထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်နေတော့သည်။ သူသည် အန်းလုရှန်းစကားပြန်ပြောရန်ပင် မစောင့်တော့ဘဲ လက်ကို တစ်ချက် ခါယမ်းလိုက်ရာ၊ ဝှစ် ဟူသော အသံနှင့်အတူ ဧကရာဇ်၏ အမိန့်တော် တစ်စောင်ကို ဖြန့်လိုက်တော့သည်။

"အန်းလုရှန်းအမိန့်တော်ကို နာခံစေ"

"မင်းရဲ့ရင်ထဲမှာ ယုတ်မာတဲ့ အကြံအစည်တွေ ရှိနေပြီး အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်ကို မျက်စိကျနေတာ၊ အရင်တုန်းက အနောက်မြောက်ဘက် တိုက်ပွဲမှာ အာရပ် ဧကရာဇ် မူတာဆင်သုံးနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး၊ သူ့ဆီကိုလည်း အဖိုးတန် ရတနာတွေ အများကြီး ပို့ပေးခဲ့တာတွေကို၊ သူတော်စင် ဧကရာဇ်က မင်းရဲ့ဝံပုလွေလို ရည်မှန်းချက်တွေကို အစောပိုင်းကတည်းက ရိပ်မိခဲ့ပြီးသားပဲ၊ နောင်တစ်ချိန်မှာ မင်း သေချာပေါက် ပုန်ကန်လိမ့်မယ်ဆိုတာကိုလည်း သိထားတာကြောင့်၊ ငါကိုယ်တိုင် မင်းကို သုတ်သင်နိုင်ဖို့အတွက် သေတမ်းစာကို ကြိုတင် ချန်ထားခဲ့ပြီးသားပဲ"

"ကောင်းကင်ဘုံရဲ့အလိုတော်အတိုင်း၊ ဧကရာဇ်မင်းမြတ် မိန့်ကြားတော်မူသည်မှာ"

"ငါကိုယ်တော်အနေနဲ့ နတ်ရွာစံမယ့်အချိန် ရောက်နေပြီဆိုတာကို သိရှိရတဲ့အတွက်၊ မကွယ်လွန်မီမှာ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင် ဝမ်ချောင်အား အထူးအမိန့်တော် ချမှတ်ခဲ့တယ်၊ ပထမအချက်ကတော့ ငါကိုယ်တော်ရဲ့ကိုယ်စား တိုင်းပြည်ကို စောင့်ရှောက်ဖို့နဲ့၊ အိမ်ရှေ့စံ လီဟန်ကို ကူညီပြီး ကျိုကျိုးပြည်သူတွေကို အုပ်ချုပ်ဖို့ပဲ၊ ဒုတိယအချက်ကတော့ အရှေ့မြောက်ဘက်က အန္တရာယ်တွေကို ကာကွယ်ဖို့နဲ့ နောင်တစ်ချိန်မှာ အမြစ်ပြတ် နှိမ်နင်းဖို့ပဲ။"

"အန်းတုန်း ကာကွယ်ရေးဗိုလ်ချုပ် အန်းယာလုရှန်းကတော့ မွေးကတည်းက သစ္စာဖောက်မယ့် အရိုးပါလာသူဖြစ်ပြီး၊ သူက ရင်ထဲမှာ ယုတ်မာတဲ့ အကြံတွေ ရှိနေတာပဲ၊ ငါကိုယ်တော် နတ်ရွာစံပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူဟာ ငါကိုယ်တော်ရဲ့ နာမည်ကို အသုံးချပြီး ပုန်ကန်မှုတွေ သေချာပေါက် လုပ်လိမ့်မယ်၊ ဒါကြောင့်မို့လို့ ဒီသေတမ်းစာ တစ်စောင်ကို ချန်ထားရခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ တစ်လောကလုံးကို အမှန်တရား သိစေဖို့အတွက် မျိုးနွယ်ခြားဘုရင် ဝမ်ချောင်အား ငါကိုယ်တော်ရဲ့ကိုယ်စား သူ့ကို သုတ်သင်ဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်တယ်။"

"အမိန့်တော်အတိုင်း"

ဝမ်ချောင်သည် အမိန့်တော်ကို ဖတ်ကြားပြီးနောက်တွင်မူ၊ ဝှစ် ဟူသော အသံနှင့်အတူ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး၊ မြင့်မားလှသော နေရာမှနေ၍ အဝေးဆီမှ အန်းလုရှန်းအား အေးစိမ့်စွာ ကြည့်ရင်း ဆိုလိုက်တော့သည်။

"ဒီ သေတမ်းစာကို ထိုက်ရှီ၊ ထိုက်ဖု၊ အခမ်းအနား ဝန်ကြီးဌာနနဲ့ အမတ်ဝန်ကြီးဌာန အရာရှိတွေ အားလုံးက အတူတူ စစ်ဆေးထားကြပြီးသားဖြစ်လို့ လုံးဝမှန်ကန်နေတယ်။ အန်းလုရှန်းမင်းက သူတော်စင် ဧကရာဇ်အပေါ်မှာ တကယ်ပဲ သစ္စာရှိတာမှန်ရင်၊ ပြီးတော့ ပုန်ကန်လိုတဲ့ စိတ်လည်း မရှိဘူးဆိုရင်တော့၊ ဒီနေရာမှာတင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေပြလိုက်ပါ၊ မင်းမှာ ပုန်ကန်လိုတဲ့ စိတ်မရှိဘူးဆိုတာကို တစ်လောကလုံးနဲ့ သူတော်စင် ဧကရာဇ် အရှေ့မှာ သက်သေပြလိုက်စမ်း"

ဝမ်ချောင်၏အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေပါသော်လည်း၊ ထိုကျယ်လောင်လှသော အသံကြီးမှာ ဧရာမ ခေါင်းလောင်းကြီး တစ်လုံးကို တီးခတ်လိုက်သည့်အလား ကောင်းကင်ယံအထိ ဟိန်းထွက်သွားခဲ့ပြီး စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။

မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင်မူ ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အန်းလုရှန်းနှင့် ကောင်းရှန်းတို့၏ ရင်ထဲ၌ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရပြီး မျက်နှာများလည်း ချက်ချင်းပင် ပျက်ယွင်းသွားကြတော့သည်၊ ဝူဆူမစ်ရှ် ခါဂန်း နှင့် အခြားသူများမှာလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်၏။

ဝမ်ချောင်တွင် ဤကဲ့သို့သော လက်နက်တစ်ခု ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူကမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပါချေ။

သူတော်စင် ဧကရာဇ် ရဲ့ သေတမ်းစာ

လူတိုင်းမှာ ဤသေတမ်းစာအကြောင်းကို ယခင်က တစ်ခါမျှပင် မကြားဖူးခဲ့ကြပါချေ၊ ဝမ်ချောင်သည် ဤအရာကို သူ၏လက်ထဲ၌ အနည်းဆုံး လပိုင်းလောက်အထိ ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သော်လည်း မည်သည့် သတင်းစကားမျှ ထွက်ပေါ်လာအောင် မပြုလုပ်ခဲ့ပါချေ၊ ၎င်းမှာ အန်းလုရှန်းအား ကိုင်တွယ်ရန်အတွက် ဤသေတမ်းစာကို အသုံးပြုရန် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

အန်းလုရှန်း၏စစ်ကြေညာစာမှာ သူတော်စင် ဧကရာဇ်ရဲ့နာမည်ကို အသုံးချကာ မိမိကိုယ်မိမိ တရားမျှတမှုရှိကြောင်း ပြသရန်နှင့် သူတော်စင် ဧကရာဇ်အပေါ် သစ္စာရှိကြောင်း သက်သေပြလျက် ရန်သူ၏စိတ်ဓာတ်ကို ထိုးနှက်ရန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ မိမိကိုယ်မိမိ ပြန်လည် ပိတ်လှောင်မိသွားသည့်အလား ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်၏။

ယခုအခိုက်အတန့်၌ မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ဝမ်ချောင်အား ကြည့်ရင်း၊ အန်းလုရှန်း၏ ရင်ထဲ၌ နောက်ဆုံးတွင်မူ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုအချို့ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်ကျမှသာ သူသည် ရှင်းလင်းစွာ နားလည်သွားခဲ့ရသည်မှာ၊ သူ စစ်ကြေညာစာကို ပစ်လွှတ်လိုက်စဉ်က ဝမ်ချောင်အဘယ်ကြောင့် အလောတကြီး မဖြစ်ဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ရှိနေခဲ့သနည်းဆိုသည်မှာ သူ၏သရုပ်ဆောင်မှုများကို စောင့်ကြည့်နေခြင်းဖြစ်ကာ၊ ဝမ်ချောင်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင်လည်း အဘယ်ကြောင့် ထိုကဲ့သို့သော တည်ငြိမ်လှသည့် အပြုံးမျိုး ရှိနေခဲ့ရသနည်း ဆိုသည်ကိုပင်။

"ဒါက... ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို ဖြစ်သွားရတာလဲ"

အန်းလုရှန်းသည် အပြင်ပန်းတွင် တည်ငြိမ်နေသကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ သူ၏လက်သီးနှစ်ဖက်မှာ အသံမြည်အောင် ဆုပ်ထားလျက်ရှိပြီး သူ၏ရင်ထဲ၌လည်း အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေတော့သည်။

သူသည် သူတော်စင် ဧကရာဇ်နှင့် တစ်ကြိမ်သာ ဆုံတွေ့ခဲ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သလို၊ ထိုစဉ်က အခြေအနေများအရ ကြည့်မည်ဆိုပါက သူတော်စင် ဧကရာဇ်အနေဖြင့် တစ်စုံတစ်ရာကို ရိပ်မိခဲ့ပုံ မရပါချေ၊ သို့မဟုတ်ပါက သူသည် နိုင်ငံပေါင်းစုံ စားပွဲတော်မှ အကောင်းအတိုင်း ပြန်လည်ထွက်ခွာနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါချေ။

သို့သော်လည်း အန်းလုရှန်းလုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့သည်မှာ သူတော်စင် ဧကရာဇ် အနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော လှည့်ကွက်မျိုးကို ချန်ထားခဲ့လိမ့်မည်ဟူ၍ ဖြစ်၏။

ခဏတာမျှ အချိန်အတွင်း၌ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ လူတိုင်းမှာ သူ့အား တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှမ်းကြည့်လိုက်ကြတော့ရာ၊ လက်ရှိ အခြေအနေမှာ သူ့အတွက် အလွန်ပင် ဆိုးရွားနေတော့သည်။

"သိပ်ကောင်းတာပဲ"

မဟာထန်ဘက်တွင်မူ၊ ကော်ကျစ်ယီ၊ စွန်ကျီမင်နှင့် ချန်ပုရန်တို့၏ ရင်ထဲ၌ အချိန်အတော်ကြာ တင်းမာနေခဲ့သမျှ၊ ယခုအခါ ဝမ်ချောင်က ထူးခြားလှသော ဗျူဟာတစ်ခုကို အသုံးပြုကာ အန်းလုရှန်းအား မတရားသူတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ၊ လူတိုင်းမှာ သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ကို ချလိုက်နိုင်ပြီး များစွာတက်ကြွသွားကြတော့သည်။

ရှေ့ဆုံးတွင်မူ ဝမ်ကျုံးစစ်နှင့် အာပုစစ်တို့သည် လှုပ်ရှားခြင်းမရှိဘဲ ရှိနေကြသော်လည်း သူတို့၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခုစီ ပေါ်ထွက်နေတော့သည်။

ဝမ်ချောင်သည် တစ်လောကလုံးမှ အသိအမှတ်ပြုထားသော စစ်နတ်ဘုရားဖြစ်ပေရာ၊ သူ၏အဆင့်အတန်းနှင့် ခွန်အားမှာ နိုင်ငံအသီးသီးရှိ ဗိုလ်ချုပ်များထက် များစွာသာလွန်လှပေသည်။ အန်းလုရှန်းအနေဖြင့် ဝမ်ချောင်၏ ရှေ့မှောက်၌ စိတ်ဓာတ်စစ်ဆင်ရေး ဗျူဟာများကို ကစားရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ မိမိကိုယ်မိမိ အရှက်ခွဲလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်တော့သည်။

အဝေးဆီတွင်မူ ကောင်းရှန်းသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ ရင်ထဲ၌ တစ်ချက် တုန်ခါသွားခဲ့ရ၏။

သူသည် မဟာထန်၏ "စစ်နတ်ဘုရား"ဖြစ်သော ဝမ်ချောင်အား မည်သည့်အခါမျှ အထင်မသေးခဲ့ပါချေ၊ သို့သော်လည်း ဝမ်ချောင်၏နည်းလမ်းများမှာ သူ ထင်မှတ်ထားသည်ထက် များစွာပိုမိုအစွမ်းထက်လှပေသည်။ လက်ရှိ အခြေအနေအရ ကြည့်မည်ဆိုပါက သူတို့ဘက်မှ လှုပ်ရှားမှုများ အားလုံးမှာ တစ်ဖက်လူ၏ တွက်ချက်မှုအတွင်း၌သာ ရှိနေခဲ့ခြင်းပင်။

ဝမ်ချောင်သည် သူတော်စင် ဧကရာဇ်၏ သေတမ်းစာကိုပင် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

ဤသို့ဖြင့် ထိုစစ်ကြေညာစာမှာ မိမိ၏ ခြေထောက်ကို မိမိ ပြန်လည် ထုနှက်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်၏။

ဝမ်ချောင်သည် စကားပြောဆိုရာတွင် အလွန်ထက်မြက်လှသလို နည်းလမ်းများစွာလည်း ရှိနေပေရာ၊ အန်းလုရှန်းအနေဖြင့် သူ၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ နှစ်ဖက်စစ်တပ် တိုက်ခိုက်ခြင်းကိုသာ လျင်မြန်စွာ ပြုလုပ်ခြင်းက အကောင်းဆုံးသော နည်းလမ်းပင် ဖြစ်တော့သည်။

ယခုအခါ တစ်ခုတည်းသော အားသာချက်မှာ အန်းလုရှန်းသည် ဝမ်ချောင်နှင့် စကားပြောဆိုရာတွင် ထန်စကားကိုသာ အသုံးပြုနေခြင်းဖြစ်ကာ၊ ယိုကျိုးတပ်အတွင်း၌ ဟူလူမျိုးများသာ အဓိက ပါဝင်နေကြသဖြင့်၊ ဝမ်ချောင်၏ သူတော်စင် ဧကရာဇ်ရဲ့ သေတမ်းစာကို နားလည်နိုင်သူမှာ အကန့်အသတ်သာ ရှိပေရာ၊ ဟူလူမျိုး များအပေါ်တွင် သက်ရောက်မှုမှာ များစွာ ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပါချေ။

ဤအချက်အားလုံးမှာ ကောင်းရှန်းအနေဖြင့် ကြိုတင်စဉ်းစားထားခဲ့သော အချက်များပင် ဖြစ်၏။

"ဝမ်ချောင်မင်းနဲ့လီဟန်တို့က တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ပူးပေါင်းပြီး၊ ထိုက်ဖုနဲ့ အင်ပါယာကိုပါ စည်းရုံးလိုက်ကြတာပဲ၊ မင်း ရဲ့ စကားတွေကို ငါက ယုံကြည်လိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာလား"

အန်းလုရှန်းသည်လည်း အပြင်ပန်းတွင် မောက်မာဟန်ပြလျက် ကျယ်လောင်စွာ ဟောက်လိုက်လေသည်။ သူသည် ဤအခိုက်အတန့်၌ အနည်းငယ်မျှ ထိတ်လန့်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

"အရှင်သခင်... သူ့ကို စကားနဲ့ ပြန်ပြိုင်မနေပါနဲ့တော့ နှစ်ဖက်စစ်တပ် တိုက်ခိုက်ဖို့ကိုပဲ အမြန်ဆုံး လုပ်ဆောင်ရပါမယ်"

ကောင်းရှန်းက ရှေ့သို့ နှစ်လှမ်းခန့် တိုးလာပြီးနောက် လေသံခပ်တိုးတိုးဖြင့် သတိပေးလိုက်သည်။

သို့သော်ငြားလည်း ကောင်းရှန်းသည် ဝမ်ချောင်အား များစွာအထင်သေးနေခဲ့ဆဲပင် ဖြစ်၏။

အန်းလုရှန်းအနေဖြင့် ဝမ်ချောင်၏ ရှေ့မှောက်၌ "စစ်ကြေညာစာ" ပစ်လွှတ်ကာ အစွမ်းပြရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ၊ ဝမ်ချောင်သည် ယခင်က စစ်နှင့် စာပေ အငြင်းပွားမှုဖြစ်ပွားစဉ်က တစ်ဦးတည်းသော အင်အားဖြင့် လူပေါင်း သောင်းနှင့်ချီသော ပညာရှင်များကို အနိုင်ယူခဲ့သလို၊ တစ်လောကလုံးရှိ ပညာရှင်များကို ရင်ဆိုင်လျက် စာပေလောကတစ်ခုလုံးကို ရှုပ်ထွေးသွားစေခဲ့ပြီး ကျူးကျီကိုပင် ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်ကို မေ့လျော့နေပုံ ရပေသည်။

အန်းလုရှန်းက သူ့အား အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်နေခဲ့ခြင်းလား။

ဤ "စိတ်ဓာတ်စစ်ဆင်ရေး"မှာ အန်းလုရှန်းမှ စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါသော်လည်း၊ တစ်ကြိမ် စတင်လိုက်ပြီဆိုသည်နှင့် ၎င်းမှာ သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိတော့မည် မဟုတ်ပါချေ။

မည်သည့်အချိန်တွင် အဆုံးသတ်ရမည်နည်း ဆိုသည်မှာလည်း ဝမ်ချောင်ကသာ ဆုံးဖြတ်ရပေလိမ့်မည်။

"အန်းလုရှန်းမင်း ယုံသည်ဖြစ်စေ မယုံသည်ဖြစ်စေ ဒီပန်းဝမ်ကတော့ အနည်းငယ်မျှ ဂရုမစိုက်ပါဘူး"

ဝမ်ချောင်က အေးအေးဆေးဆေးပင် ဆိုလိုက်ရာ ထို ကျယ်လောင်လှသော အသံမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြား၌ ဟိန်းထွက်သွားတော့သည်။

"ဒါပေမဲ့ အပြန်အလှန် မရှိရင် မယဉ်ကျေးရာ ရောက်မှာစိုးလို့ ငါကလည်း မင်း အတွက် 'လက်ဆောင်'တစ်ခု ပေးပါရစေဦး။ ဒါ ဘယ်သူလဲဆိုတာကို မင်း တစ်ချက်လောက် ကြည့်လိုက်စမ်း"

ဝမ်ချောင်သည် ဤစကားကို ပြောဆိုပြီးနောက် အနောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကာ လက်ဟန်ခြေဟန် တစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်တော့သည်။

******