အခန်း (၁၉၉-၂၀၀)
Vol. 12 Ch. 199-200
အခန်း (၁၉၉) သတ်ဖြတ်ခြင်း
နှစ်ဦးနှစ်ဖက်၏ ကိုယ်ရံစွမ်းအင် အရှိန်အဝါတို့သည် တဒင်္ဂချင်းမှာပင် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်မိကြပြီး ထိုင်းမှိုင်းသော အသံဗလံများ ထွက်ပေါ်လာချေသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံး ကြေမွပျက်စီးတော့မည့်အလား ထင်မှတ်ရပြီး ရေခဲပြင်ပေါ်တွင် စုပုံနေသော နှင်းပွင့်များမှာလည်း အရပ်မျက်နှာအနှံ့ လွင့်စင်ထွက်ပြေးကုန်ကြတော့၏။
"ဝုန်း"
ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်ချက် ဟိန်းထွက်လာသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဓားအလင်းတန်းမှာ ကျူးကောက်တာ၏ ဓားချီစွမ်းအင်ကို အဆုံးစွန်ထိ မယှဉ်နိုင်ဘဲ တမဟုတ်ချင်းပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပျက်စီးသွားရရှာသည်။
ရေခဲပြင်ပေါ်တွင် ကြီးမားနက်ရှိုင်းသော ကျင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး ထိုကျင်းအနားသတ်များမှတစ်ဆင့် အက်ကြောင်းများသည် အဝေးတစ်နေရာအထိ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားချေသည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ နောက်သို့ သုံးလှမ်းခန့် ယိမ်းထိုးဆုတ်ခွာလိုက်ရပြီးမှ ကျူးကောက်တာ၏ ဓားချီများကို ဖယ်ရှားရန်အတွက် သူ၏ဓားကို တစ်ဖန် ပြန်လည်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရသည်။
ကျူးကောက်တာ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ အဋ္ဌမအဆင့် မဟာဆရာနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပင်လယ်အတွင်း၌ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေပေသည်။
ထိုအချက်ကို ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် လိုက်မမီနိုင်သည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ချေသည်။
ကျူးကောက်တာသည် သူ၏ဓားချီများနောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာသည်။
ဓားချီများ ကွယ်ပျောက်သွားသည်နှင့် သူသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီးဖြစ်ရာ သူ၏ဓားရှည်မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ စောင်းငဲ့၍ တစ်ဖန် ခုတ်ပိုင်းလာပြန်သည်။
တောက်ပ၍ စူးရှသော အလင်းတန်းတစ်ခုကဲ့သို့ အခြားသော ဓားချီစွမ်းအင်တစ်ခု ထပ်မံပေါ်ထွက်လာပြန်၏။
ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ စိတ်ထဲမှ ကြိတ်၍ ညည်းတွားလိုက်မိသည်။
သူ၏လက်ဝါးပြင်မှ မီးလျှံတစ်ခု ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာပြီး လုယန့်ဓားကို တမဟုတ်ချင်း ရစ်ပတ်သွားတော့သည်။
"မီးလျှံကောင်းကင် ခုတ်ချက်"
ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ပူပြင်းလှသော မီးလျှံဓားအလင်းတန်း တစ်ခုသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိုးထွက်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နှင်းများကို ချက်ချင်း အရည်ပျော်စေကာ သူတို့ခြေဖဝါးအောက်ရှိ ရေခဲပြင် အစိတ်အပိုင်း အတော်များများကိုပင် ကုန်စင်အောင် အရည်ပျော်သွားစေတော့သည်။
"ဒိုင်း"
ဓားချီနှင့် ဓားအလင်းတန်းတို့သည် တစ်ဖန် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်မိကြပြန်သည်။ ထိုကြီးမားလှသော အင်အားကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရေခဲပြင်များ အက်ကွဲသွားရပြီး ရေခဲပြင်ပေါ်တွင် အက်ကြောင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာကာ အောက်ခြေအထိပင် နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးဆင်းသွားချေသည်။
ထိုချောက်ကမ္ဘားပေါ်ရှိ ရေခဲလွှာများမှာ မည်မျှကြာမြင့်သော သက်တမ်းရှိခဲ့သည်ကို မသိနိုင်သော်လည်း ခိုင်မာလှသော လက်နက်သွန်းလုပ်သူ သုံးပစ္စည်းများထက်ပင် ပိုမိုမာကျောပေသည်။
သို့သော်လည်း ယခုအခါ သူတို့၏ တိုက်ပွဲအရှိန်ကြောင့် အရာအားလုံးမှာ ရှုပ်ထွေးပျက်စီးကုန်ပြီ ဖြစ်သည်။
အလင်းတန်းနှစ်ခုမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကွယ်ပျောက်သွားသော်လည်း ကျူးကောက်တာကမူ မဆုတ်မနစ် လိုက်လံတိုက်ခိုက်ဆဲပင်။ သူတို့၏ ပုံရိပ်များသည် အလွန်တရာ လျင်မြန်လှသဖြင့် ရိပ်ခနဲ မြင်ရသော ပုံရိပ်ယောင်နှစ်ခုအလား ရေခဲပြင်ပေါ်တွင် ဟိုဒီကူးလူး လှုပ်ရှားနေကြသည်။
ကျူးကောက်တာသည် လက်နက်သွန်းလုပ်သူ တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အားနည်းသည်တော့မဟုတ်ပေ။
ခဏအတွင်းမှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ နေရာအနှံ့ ပိတ်မိလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ဒဏ်ရာအချို့ ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။
"ဝမ်ချိုင်... သူ့ကို ငါ့အတွက် ကိုက်ပေးစမ်း" ချင်ယွမ်ဖုန်းက ထိုအခိုက်တွင် အကူအညီ လှမ်းတောင်းလိုက်သည်။
သို့သော်လည်း ဝမ်ချိုင်မှာမူ စိတ်ဓာတ်ကျနေသည့်အလား ရပ်နေပြီး နောက်ဆုံးတွင် လှဲလျောင်း၍ အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဓားရှည်မှာ ကျူးကောက်တာ၏ ဓားရှည်နှင့် ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်သွားပြီးနောက် တုန်ခါသွားသော အင်အားကို အသုံးချကာ ဆယ်လံခန့် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်ပြီး အသက်ကို ပြင်းထန်စွာ ရှူနေရသည်။
သူ၏ လက်ရှိအင်အားမှာ သတ္တမအဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးကို ယှဉ်နိုင်သည်ဆိုသော်လည်း ကျူးကောက်တာ၏ ရှေ့မှောက်တွင်မူ အနည်းငယ် လိုအပ်ချက် ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
"ဝမ်ချိုင်... မင်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဝမ်ချိုင်၏ ဘေးသို့ ရောက်လာပြီး ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်လိုက်မိသည်။
ကျူးကောက်တာမှာ ထိုအချိန်တွင် တဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး "ကဲ... ကြည့်မနေနဲ့တော့၊ မင်းရဲ့ခွေးကို ငါ အဆိပ်ခတ်ထားတာ၊ သူ အခုဆို သေတောင် သေနေလောက်ပြီ"
"ယုတ်မာလိုက်တာ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက ကျူးကောက်တာကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဝမ်ချိုင်ကို အမြန်စစ်ဆေးလိုက်သည်။
ဝမ်ချိုင်မှာ အသက်အန္တရာယ် မစိုးရိမ်ရဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အဆိပ်အတောက်များကို ဖယ်ရှားနေခြင်းကြောင့်သာ အိပ်ပျော်နေခြင်း ဖြစ်သည်ကို သူ သိလိုက်ရသည်။
ကျူးကောက်တာပင်လျှင် ဝမ်ချိုင်၏ အဆင့်မှာ အမှန်တကယ် မည်မျှမြင့်မားသည်ကို နားမလည်နိုင်ပေ။
အကယ်ဒမီ တစ်ခုလုံးတွင် ကျောင်းအုပ်ကြီး တစ်ဦးတည်းသာလျှင် ထိုအချက်ကို သိရှိနိုင်ဖွယ် ရှိသော်လည်း သူက ထုတ်ဖော်ပြောကြားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။
"ဟားဟားဟား... မင်းရဲ့ခွေး အကူအညီမပါရင်တော့ မင်း သေဖို့သာ ပြင်ထားပေတော့"
ကျူးကောက်တာက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ဓားရှည်ကို ရေခဲပြင်အတွင်းသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုမှာ ဓားရှည်မှတစ်ဆင့် ရေခဲပြင်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရပြီး ဝမ်ချိုင်ကို ဘေးသို့ တွန်းထုတ်ကာ အမြန် ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။
သို့သော် ထိုစွမ်းအင်၏ အရှိန်မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းထက် ပိုမိုမြန်ဆန်လှသဖြင့် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ နောက်ကျောဘက်သို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။
ရေခဲပြင်ပေါ်တွင် ရေခဲဆူးမြောက်မြားစွာမှာ တောအုပ်ငယ်လေးတစ်ခုအလား ရုတ်တရက် ထိုးထွက်လာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဆုတ်လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်ချေသည်။
ထို့ပြင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခြေဖဝါးအောက်မှလည်း ရေခဲဆူး အမြောက်အမြား ပေါက်ကွဲထွက်လာပြန်သည်။ ထိုရေခဲဆူးများမှာ အလွန်တရာ ထက်မြက်လှပြီး အေးစက်လှသော အလင်းတန်းများမှာလည်း သူတို့ပေါ်တွင် တဖိတ်ဖိတ် တောက်နေပေသည်။
ကျူးကောက်တာသည် သူ၏ အစွမ်းကို အသုံးပြု၍ အေးစက်လှသော ရေခဲများကို ထိန်းချုပ်ကာ ပုံသဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲနိုင်သည်မှာ အမှန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှပေသည်။
အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ လေထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ပျံတက်လိုက်ရသည်။ အနန္တပုံရိပ်မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကျောဘက်တွင် ပေါ်လာပြီး အတောင်ပံတစ်စုံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားချေသည်။
"ချင်ယွမ်ဖုန်း... ဒီနေ့ဟာ မင်း သေရမယ့်နေ့ပဲ"
ကျူးကောက်တာက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များ ဝေဖန်ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ သိုလှောင်အိတ် အတွင်းမှ ရတနာလက်နက် မြောက်မြားစွာ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
ဓားရှည်များ၊ လှံများ၊ ဓားမကြီးများ၊ ပုဆိန်ကြီးများနှင့် အခြားသော လက်နက်များသည် ကျူးကောက်တာ၏ နောက်ကျောတွင် စီတန်းလျက် ပေါ်ထွက်လာရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။
"ငါကိုယ်တိုင် သွန်းလုပ်ထားတဲ့ ရတနာလက်နက် ကိုးဆယ့်ကိုးခုဟာ မင်းကို သင်္ဂြိုဟ်ပေးမယ့် ပစ္စည်းတွေ ဖြစ်စေရမယ်"
ကျူးကောက်တာ၏ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်မှာ ထိုရတနာလက်နက်များကို ဦးဆောင်လျက် ရတနာလက်နက် စီးကြောင်းကြီးတစ်ခုအလား ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ တမဟုတ်ချင်း တိုက်ခိုက်လာတော့သည်။
ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသဖြင့် မည်သည့်နေရာသို့မျှ ထွက်ပြေးစရာ မရှိတော့ချေ။
ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ လုယန့်ဓားကို ကိုင်ဆွဲလျက် သူ့ထံ တိုးဝင်လာသော ရတနာလက်နက်များကို ရိုက်ထုတ်နေရသည်။
မီးပွင့်များမှာ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်နေပြီး လက်နက်ချင်း ထိမှန်သံများမှာလည်း အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေချေသည်။
အကယ်၍ ချင်ယွမ်ဖုန်းသာ အနည်းငယ် ဂရုမစိုက်မိပါက မြားတစ်ထောင် အထိုးခံရသည့် အဖြစ်မျိုးသို့ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်နှလုံးမှာ အလွန်တရာ လေးလံနေမိသည်။
အဋ္ဌမအဆင့်အထက်ရှိ မဟာဆရာများသည် သူတို့၏ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ ရတနာလက်နက်များကို အဝေးမှ ထိန်းချုပ် တိုက်ခိုက်နိုင်ပုံရသည်။
ကျူးကောက်တာသည် ရတနာလက်နက် ကိုးဆယ့်ကိုးခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်လွှတ်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို သေစေရန် ဆုံးဖြတ်ထားပုံရပေသည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်း ရိုက်ထုတ်လိုက်သော ရတနာလက်နက်များသည် လေထဲတွင် အနည်းငယ် ဝဲပျံသွားပြီးနောက် ရေခဲပြင်အတွင်းသို့ ထိုးစိုက်သွားကြသည်။
သို့သော်လည်း ကျူးကောက်တာ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ထိုလက်နက်များသည် ရေခဲပြင်မှ ပြန်လည်ပျံတက်လာကာ ရတနာလက်နက် စီးကြောင်းကြီးအတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာကြပြန်သည်။
တဖြည်းဖြည်းနှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အားနည်းလာသလို ခံစားလာရသည်။ သူ၏ အင်အားများမှာ အလွန်လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ဒဏ်ရာများ ပိုမိုများပြားလာသည်။
သေဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာမူ လက်မလျှော့သေးပေ။ ကျူးကောက်တာအနေဖြင့် ဤမျှကြီးမားသော တိုက်ကွက်ကို အသုံးပြုနေခြင်းကြောင့် သူ၏ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များစွာ ကုန်ဆုံးမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်ကျမှသာ တန်ပြန်သတ်ဖြတ်ရန် အခွင့်အရေး ရရှိပေလိမ့်မည်။
"ဟားဟားဟား... ချင်ယွမ်ဖုန်း... ငရဲကိုသွားတော့၊ ငရဲကိုသာ သွားလိုက်ပေတော့"
ထိုအခိုက်တွင် ကျူးကောက်တာမှာ လူရူးတစ်ယောက်အလား ဖြစ်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် ရက်စက်လှသော အပြုံးများ ပြည့်နှက်နေကာ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ ဝင်ရောက်နေသည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အံကို ကြိတ်လိုက်ပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ မမြင်နိုင်လောက်သော အလင်းတန်း သုံးခုမှာ လျှပ်ခနဲ ထွက်ပေါ်သွားတော့သည်။
အရာအားလုံးကို လွှမ်းမိုးထားသော ရတနာလက်နက် စီးကြောင်းကြီးမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို သေဆုံးစေတော့မည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ရတနာလက်နက် အားလုံးမှာ အင်အားများ ဆုံးရှုံးသွားသည့်အလား ကောင်းကင်ယံမှ ဆူညံစွာ ပြုတ်ကျလာကြတော့သည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်မိသည်။ သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်မှ မြူဖြူများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျူးကောက်တာ၏ ရှေ့မှောက်သို့ တခဏချင်း ရောက်ရှိသွားတော့သည်။
ထိုအချိန်တွင် ကျူးကောက်တာ၏ လည်ချောင်း၌ အလွန်သေးငယ်သော ဒဏ်ရာတစ်ခု ပေါ်ပေါက်နေပြီး ယင်းမှာ အလင်းမဲ့ ပျံလွှားဓားမြှောင်များ ဖြတ်သန်းသွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။
အခြားသော အလင်းမဲ့ ပျံလွှားဓားမြှောင် နှစ်စင်းမှာမူ ကျူးကောက်တာ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပင်လယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီး သူ၏ ကျင့်စဉ်များကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
ကျူးကောက်တာသည် စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ ဝင်ရောက်နေခဲ့သဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ သူ၏ လက်ထဲတွင် အဆုံးသတ်ရတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ကာ အစောင့်အရှောက်များကို လျှော့ချမိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၌ အလွန်တရာ ရှားပါးလှသော ဝိညာဉ်ရေးရာ မှော်လက်နက်များ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်ထားမိမည် မဟုတ်ပေ။
"ခင်ဗျားကို ကျွန်တော် မသတ်ချင်ခဲ့ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားကိုယ်တိုင်ကပဲ ကျွန်တော့်ကို အတင်းအကျပ် လုပ်ခိုင်းခဲ့တာပဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ကျူးကောက်တာသည် သူ၏လည်ချောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကျသွားကာ ပါးစပ်မှလည်း အသံဗလံအချို့သာ ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။
"နှမြောစရာကောင်းလိုက်တာ၊ မနာလိုစိတ်က လူတွေကို ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်စေတာပဲ၊ ခင်ဗျားကို ကျွန်တော် လွတ်မြောက်အောင် ကူညီပေးပါရစေ" ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူ၏လက်ကို ကျူးကောက်တာ၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ တင်လိုက်လေတော့သည်။
အခန်း (၂၀၀) လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်း
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အားကောင်းလှသော စုပ်ယူမှုအားတစ်ရပ် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စွမ်းအင်စုပ်ယူခြင်း မဟာပညာရပ်ကို အသုံးပြုကာ ကျူးကောက်တာ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်အားလုံးကို အကုန်အစင် စုပ်ယူလိုက်လေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း ပညာရပ်ကို အသုံးချကာ ကျူးကောက်တာ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ကြည့်ရှုစစ်ဆေးလိုက်၏။
အတိုင်းအဆမရှိသော ကျင့်စဉ်စွမ်းအင်များသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားပြီး သူ့ကို ဆဋ္ဌမအဆင့် မဟာဆရာနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိသွားစေသည်။
နောက်ထပ် အားဖြည့်မှု အနည်းငယ်မျှဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သတ္တမအဆင့် မဟာဆရာနယ်ပယ်သို့ တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။
သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့် မြင့်မားလာသည်နှင့်အမျှ နောက်ထပ်တက်လှမ်းရန် လိုအပ်သော စွမ်းအင်ပမာဏမှာလည်း ပိုမိုများပြားလာသည်။
ယခင်ကသာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အဋ္ဌမအဆင့် မဟာဆရာတစ်ဦး၏ ကျင့်စဉ်စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူခဲ့လျှင် ကျင့်စဉ်အဆင့် တိုက်ရိုက်တိုးတက်သွားလောက်ပေသည်။
သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူသည် ဆဋ္ဌမအဆင့်၏ အကန့်အသတ်သို့သာ ရောက်ရှိသေး၏။ အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ရန်အတွက် သူသည် နောက်ထပ် အားအင်များကို လိုအပ်နေသေးသည်။
ကျူးကောက်တာသည် မကျေမနပ်ဖြစ်လျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး သူ၏ အသက်ဝိညာဉ်မှာ ချုပ်ငြိမ်းသွားခဲ့လေပြီ။
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မောဟိုက်စွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ခွေခနဲ လဲကျသွားသည်။
စိတ်အေးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ချွေးများ ရွှဲရွှဲစိုထွက်လာပြီး အလွန်အမင်း နာကျင်ကိုက်ခဲမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ ဒဏ်ရာအမြောက်အမြား ပေါ်ထွက်လာပြီး သွေးများမှာလည်း အဝတ်အစားများတွင် စွန်းထင်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထိုဒဏ်ရာများထဲ၌ အသက်အန္တရာယ်စိုးရိမ်ရသော ဒဏ်ရာမျိုး မပါဝင်ပေ။
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နတ်သက်ကြွေဆေးမြက် အရွက်တစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူကာ စားသုံးလိုက်ပြီးနောက် ထိုအရွက်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်များကို စတင် သန့်စင်လေတော့သည်။
မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ နာကျင်ကိုက်ခဲမှုများမှာလည်း သိသိသာသာ သက်သာသွားခဲ့သည်။
“နှမြောစရာပါပဲ၊ သူက ဆရာကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်ခဲ့တာ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ကျူးကောက်တာ၏ အလောင်းကို ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။
ထိုစဉ်မှာပင် အနီးအနား၌ သတိလစ်နေခဲ့သော ဝမ်ချိုင်သည် ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ပြီး ကျူးကောက်တာ၏ အလောင်းဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားကာ ပြင်းထန်စွာ ကိုက်ခဲလိုက်လေသည်။
ခဏအကြာတွင် ကျူးကောက်တာ၏ အလောင်းမှာ အသားစိုင်ပုံတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
“နှမြောစရာပါပဲ၊ သူ့ကို အလောင်းကောင်ရုပ်သေးအဖြစ် သန့်စင်လိုက်ရင် အင်မတန် အစွမ်းထက်မှာ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
သို့သော် သူသည် ပါးစပ်မှသာ ပြောနေခြင်း ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူ့ကို အလောင်းကောင်ရုပ်သေးအဖြစ် အမှန်တကယ် သန့်စင်ခဲ့လျှင်ပင် အသုံးပြုရန် ရဲပါ့မလားဆိုသည်မှာ အခြားကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
အကယ်၍ သူက ထိုရုပ်သေးကို ထုတ်သုံးလိုက်ချိန်တွင် ရှန်းဝူအကယ်ဒမီမှ ဆရာတစ်ဦး ဖြစ်နေကြောင်း သိသွားပါက သူတစ်ပါးကို မည်သို့ ရှင်းပြရမည်နည်း။
ဒေါသကို ဖြေဖျောက်ပြီးနောက် ဝမ်ချိုင်သည် မကျေမနပ်ဖြစ်လျက် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဘေးသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ အဆိပ်အတောက်များမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်ပုံရသည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ လုယန့်ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ရေခဲပြင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော မြောင်းတစ်ခုကို တိုက်ရိုက် ခြစ်ထုတ်လိုက်ကာ ကျူးကောက်တာ၏ အလောင်းအပိုင်းအစများအားလုံးကို ထိုအက်ကြောင်းထဲသို့ လှည်းကျင်းထည့်လိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ကျူးကောက်တာ၏ ရတနာလက်နက် ကိုးဆယ့်ကိုးခုကိုလည်း သိမ်းဆည်းလိုက်၏။
ထိုရတနာလက်နက်များအပြင် ကျူးကောက်တာ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲတွင် လက်နက်သွန်းလုပ်ရန် ပစ္စည်းများနှင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အချို့လည်း ပါဝင်သော်လည်း အလွန် တန်ဖိုးကြီးသည့်အရာများ မပါဝင်ပေ။
မကြာမီအချိန်တွင် ထိုနေရာသည် နှင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့မည်ဖြစ်ရာ မည်သူမျှ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဝမ်ချိုင်၏ ကျောပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ယန်ရုအင်ပါယာဆီသို့ စတင် အပြေးနှင်တော့သည်။
“ရှောင်လင်၊ ငါ့ရဲ့ အရည်အချင်းပြကွက်ကို ပြစမ်းပါဦး” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောလိုက်သည်။
ပိုင်ရှင် - ချင်ယွမ်ဖုန်း
အသက် - ၁၈ နှစ်
ကျင့်စဉ်အဆင့် - ဆဋ္ဌမအဆင့် မဟာဆရာ၊ စတုတ္ထအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူ
တိုက်ခိုက်ရေးပညာရပ်များ - ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း ပညာရပ်၊ အဆိပ်တစ်သောင်း ပညာရပ်၊ မိုးတိမ်လွင့် ပညာရပ်၊ ကောင်းကင်ဘုံ သန့်စင်ခြင်း ပညာရပ်၊ အလောင်းကောင်ရုပ်သေး ပညာရပ်၊ သားရဲမီးလျှံ၊ ယင်ယန်ပေါင်းစပ်ခြင်း ပညာရပ်၊ ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေး ပညာရပ်၊ နဂါးဟိန်းသံပညာရပ်၊ ဓားဆွဲခုတ်ချက်၊ လင်းနို့အသွင်ပြောင်းခြင်း ပညာရပ်၊ သွေးပေါက်ကွဲခြင်း ပညာရပ်၊ မီးလျှံကောင်းကင် ခုတ်ချက်
ကျင့်စဉ် - စွမ်းအင်စုပ်ယူခြင်း မဟာပညာရပ်
ယုံကြည်မှုတန်ဖိုး - ၅၀၀၃၂၂
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ယုံကြည်မှုတန်ဖိုးမှာ ငါးသိန်းကျော် ကျန်ရှိနေသေးရာ ထိုတန်ဖိုးများမှာ အမှန်တကယ်ပင် ခဲရာခဲဆစ် ရရှိထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တိုက်ခိုက်ရေးပညာရပ်သစ်များ များစွာ မရရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ကျူးကောက်တာ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေပြီ။
ကျူးကောက်တာ၏ မှတ်ဉာဏ်များထဲ၌ အချိန်အများစုမှာ လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်းတွင်သာ ကုန်ဆုံးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်းမှအပ ကျူးကောက်တာ အနှစ်သက်ဆုံး အလုပ်မှာ ပြည့်တန်ဆာအိမ်များသို့ သွားရောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူသည် ရှန်းဝူအကယ်ဒမီသို့ မရောက်မီ လူငယ်ဘဝကတည်းက နာမည်ကျော်ကြားခဲ့သူ ဖြစ်ရာ နေ့ရက်များကို ပြည့်တန်ဆာအိမ်များတွင်သာ ကုန်လွန်စေခဲ့သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် ရှန်းဝူအကယ်ဒမီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ကျောင်းပြီးသောအခါ ဆရာအဖြစ် ဆက်လက် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုမြင်ကွင်းများကို တိုက်ရိုက်ပင် ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်၊ အချို့မှာ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းလွန်းလှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိနေသည်မှာ ကျူးကောက်တာ၏ ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကြာမြင့်ခဲ့သော လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်း အတွေ့အကြုံများသာ ဖြစ်သည်။
သူသည် လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဘာမျှမသိသောသူတစ်ဦးအဖြစ်မှ မဟာဆရာတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ချက်ချင်းပင် ကူးပြောင်းသွားခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်းတွင် ကျွမ်းကျင်လာစေရန် နောက်ထပ် လေ့ကျင့်မှုများ လိုအပ်နေသေးသည်။
ကျူးကောက်တာ၏ မှတ်ဉာဏ်များသည် ရတနာသိုက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်နက်သွန်းလုပ်နိုင်စွမ်းကို လျင်မြန်စွာ တိုးတက်စေမည် ဖြစ်ပေသည်။
“ဒါက မမျှော်လင့်ဘဲ ရလိုက်တဲ့ ဆုလာဘ်လို့ပဲ ပြောရမှာပဲ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ “တကယ်တော့ ငါပိုပြီး စိတ်ဝင်စားတာက ဒီရတနာလက်နက် ကိုးဆယ့်ကိုးခုပဲ”
ထိုရတနာလက်နက် ကိုးဆယ့်ကိုးခုလုံးသည် တတိယအဆင့်အထက်တွင် ရှိနေကြရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားသော လာဘ်လာဘကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
“ဝမ်ချိုင်၊ ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းဆီကို ဆက်ပြေးဦး၊ ငါ့ကို မနှောင့်ယှက်နဲ့၊ ငါခဏလောက် ကျင့်ကြံချင်လို့” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဝမ်ချိုင်၏ နားထဲသို့ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
ဝမ်ချိုင်က နားလည်ကြောင်း ပြသည့်အနေဖြင့် နှစ်ချက်မျှ ဟောင်လိုက်သည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ရှောင်လင်ကို ခေါ်ယူလိုက်သည်။
“ရှောင်လင်၊ ငါ့ကို အသိဉာဏ်ပွင့် ဆေးလုံးတစ်လုံးနဲ့ လဲပေးပါဦး” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။
ရှောင်လင်က ခေါင်းညိတ်ပြကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်အာရုံထဲရှိ စနစ်အရောင်းဆိုင်ကို ဖွင့်လှစ်ပြီးနောက် အသိဉာဏ်ပွင့် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် တိုက်ရိုက် လဲလှယ်ပေးလိုက်သည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အသိဉာဏ်ပွင့် ဆေးလုံး၏ အစွမ်းထက်သော အာနိသင်ကို ကြုံတွေ့ဖူးခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ယင်းက ကျင့်စဉ်ပညာရပ်များကိုပင် ပြည့်စုံအောင် ဖြည့်စွက်ပေးနိုင်သည်ကို သိရှိထားသည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အသိဉာဏ်ပွင့် ဆေးလုံးကို တစ်ငုံတည်းဖြင့် မြိုချလိုက်ရာ သူ၏ စိတ်အာရုံမှာ ချက်ချင်းပင် အလွန်အမင်း ကြည်လင်လာတော့သည်။
ထို့နောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးပညာရပ်များကို စိတ်ထဲမှ ပုံဖော်လေ့ကျင့်ပြီး ထိုပညာရပ်များအပေါ် နားလည်မှုနှင့် အမြင်များကို ပိုမို နက်ရှိုင်းစေကာ မပြည့်စုံသေးသော ကျင့်စဉ်ပညာရပ်များကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖြည့်စွက်လေတော့သည်။
ယခုအချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ တိုက်ခိုက်ရေးပညာရပ်များထဲမှ မိုးတိမ်လွင့် ပညာရပ်၊ ယင်ယန်ပေါင်းစပ်ခြင်း ပညာရပ်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံ သန့်စင်ခြင်း ပညာရပ်တို့မှာ မပြည့်စုံသေးပေ။
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယင်ယန်ပေါင်းစပ်ခြင်း ပညာရပ်ကို အလိုအလျောက်ပင် ကျော်ဖြတ်လိုက်သည်၊ ထိုသို့သော ယုတ်ညံ့သည့် ပညာရပ်မျိုးကို အသုံးပြုရန် သူက စက်ဆုပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ကျန်ရှိသော နှစ်ခုမှာ နတ်ဘုရားအဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးပညာရပ်များ ဖြစ်ကြရာ ၎င်းတို့ကို ပြည့်စုံအောင် ဖြည့်စွက်ရန်အတွက် အချိန်အမြောက်အမြား လိုအပ်မည် ဖြစ်သည်။
အချိန်များ တစ်မိနစ်ပြီး တစ်မိနစ် ကုန်လွန်သွားသည်နှင့်အမျှ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် မိုးတိမ်လွင့် ပညာရပ်ကို အဆက်မပြတ် ပုံဖော်နေသော်လည်း ကျင့်စဉ်၏ နောက်ပိုင်းအပိုင်းများကိုမူ ပြည့်စုံအောင် မလုပ်ဆောင်နိုင်သေးပေ။
သို့သော်လည်း မိုးတိမ်လွင့် ပညာရပ်အပေါ် သူ၏ နားလည်မှုမှာ ပိုမို နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။ နောက်ထပ် အသိဉာဏ်ပွင့် ဆေးလုံး နှစ်လုံးခန့်ရှိလျှင် မိုးတိမ်လွင့် ပညာရပ်ကို ပြည့်စုံအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်း ယုံကြည်နေသည်။
တစ်နာရီခန့် အချိန်မှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး အမွှေးတိုင်တစ်တိုင် ကုန်ဆုံးလုနီးပါး အချိန်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။
တိုက်ခိုက်ရေးပညာရပ်များအပေါ် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော နားလည်မှုက ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို တစ်ဆင့် မြှင့်တင်ပေးခဲ့သော်လည်း လက်ရှိ ကျင့်စဉ်နယ်ပယ်ကိုမူ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကျန်ရှိနေသော အချိန်များကို ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအတွက် အသုံးပြုရန် စီစဉ်လိုက်သည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် လာမည့်နှစ် ဧပြီလမတိုင်မီ သန့်စင်ခြင်းဆေးလုံး ဖော်စပ်ရန်အတွက် လိုအပ်သော ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများကို စုဆောင်းရန် လိုအပ်သည်သာမက ပဉ္စမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူ နယ်ပယ်သို့လည်း ရောက်ရှိရန်နှင့် ဆေးဖော်စပ်သူများအသင်း၏ ပြိုင်ပွဲတွင် ဗိုလ်စွဲရန်လည်း လိုအပ်နေသည်။
ထိုသို့ဖြစ်မှသာ ဆေးဖော်စပ်သူများအသင်းမှ အဋ္ဌမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူက သူ့ကို သန့်စင်ခြင်းဆေးလုံး ဖော်စပ်ရာတွင် ကူညီပေးမည် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ လက်ရှိတွင် စတုတ္ထအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူသာ ရှိသေးသည်။ ပဉ္စမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူ၏ အကန့်အသတ်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန်အတွက် သူသည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကို လေ့ကျင့်ရန် အချိန်များစွာ လိုအပ်နေသေးသည်။
အသိဉာဏ်ပွင့် ဆေးလုံး၏ အာနိသင်များ ရှိနေဆဲအချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကို လျင်မြန်စွာ စတင်လိုက်သည်။
ကောင်းကင်ဘုံ သန့်စင်ခြင်း ပညာရပ်ကို ကျင့်ကြံထားခြင်းကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အလင်းတန်း သုံးဆယ့်သုံးခုမှာ ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏ ဆေးလုံးဖော်စပ်မှုနှုန်းကို သာမန်ဆေးဖော်စပ်သူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သိသိသာသာ မြန်ဆန်စေခဲ့သည်။
အမွှေးတိုင်တစ်တိုင် ကုန်ဆုံးလုနီးပါး အချိန်အတွင်းမှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဆေးလုံး နှစ်သုတ်ကို ဖော်စပ်ခဲ့ပြီး ထိုဆေးလုံးအားလုံးမှာ နတ်ဘုရားပုံရိပ်များ ပါရှိသော ပြီးပြည့်စုံသည့် ဆေးလုံးများ ဖြစ်ကြလေသည်။
၎င်းက ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ဆေးလုံးဖော်စပ်ခြင်းတွင် ပိုမို ကျွမ်းကျင်လာစေခဲ့ပြီး ပဉ္စမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ အချိန်ပိုင်း ကိစ္စရပ်သာ ဖြစ်တော့ပေသည်။