အခန်း (၂၀၉-၂၁၀)

အခန်း (၂၀၉)ကွယ်ဝှက်ထားသော အမှန်တရား

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး “ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခေါက်မှာတော့ တခြားပစ္စည်းတွေကိုလည်း ကျွန်တော် ယူလာခဲ့သေးတယ်” ဟု ဆိုလေသည်။

သူက လက်ကို တစ်ဖက်ပြန်၍ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ စင်မြင့်ထက်တွင် ရေရော၍ အာနိသင်လျှော့ထားသော ကမ္ဘာမြေခြင်ဆီအရည် တစ်ပုလင်းပေါ်ပေါက်လာချေသည်။

အဘိုးချန်သည် မျက်မှောင်ကို ကြုတ်လိုက်ပြီးနောက် ပုလင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ကောက်ယူကာ အနံ့ခံကြည့်လေသည်။

အသေအချာ အကဲဖြတ်ပြီးသည့်နောက်တွင်မူ သူ၏မျက်နှာထက်၌ တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ် အမူအရာများ ထင်ဟပ်လာပေတော့သည်။

“ဒါ... ဒါက ကမ္ဘာမြေခြင်ဆီအရည် မဟုတ်လား” ဟု အဘိုးချန်က မေးမြန်းလိုက်၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လျက် “အဘိုးချန်က အမြင်စူးရှတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါတွေအားလုံးက အာနိသင်လျှော့ထားတာတွေပါ” ဟု ဖြေကြားလိုက်သည်။

“နားလည်ပါပြီ” အဘိုးချန်က ခေါင်းညိတ်ရင်း “မိတ်ဆွေမှာ တကယ်ပဲ ကောင်းမွန်တဲ့ ရတနာတွေ အများကြီး ရှိနေတာပဲ” ဟု ဆိုလေသည်။

“မတော်တဆ ရရှိထားတာတွေပါပဲ” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခပ်အေးအေးပင် ဆိုလိုက်ပြီး “အခု ဒီပစ္စည်းတွေကို ဒီနေ့လေလံပွဲမှာ ရောင်းချနိုင်ဖို့ အဘိုးချန်ကိုပဲ အကူအညီ တောင်းရပါတော့မယ်” ဟု ဆက်ပြောသည်။

အဘိုးချန်က “မစိုးရိမ်ပါနဲ့ မိတ်ဆွေ” ဟု ခေါင်းညိတ် အာမခံလေသည်။

ထို့နောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုင်နေရာမှ ထလိုက်ကာ သီးသန့်ခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့ချေသည်။

ထိုအချိန်တွင် အဘိုးချန်သည် လေလံခန်းမအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး လင်ဇီအာ၏ နားအပါးသို့ ကပ်၍ တိုးတိုးတိတ်တိတ် တစ်စုံတစ်ရာကို ပြောကြားလိုက်လေသည်။

လင်ဇီအာ၏ မျက်လုံးများမှာ ဝင်းလက်တောက်ပသွားပြီး သီးသန့်ခန်းရှိရာဘက်သို့ သိသိသာသာတစ်မျိုး၊ မသိမသာတစ်ဖုံ လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်၏။

လင်ဇီအာအနေဖြင့် မိမိရောက်ရှိနေသည်ကို သိရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ချင်ယွမ်ဖုန်း သိလိုက်သည်။

ထင်သည့်အတိုင်းပင် လင်ဇီအာသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း ယူဆောင်လာခဲ့သော သန့်စင်သော နတ်ရေစင်နှင့် ကမ္ဘာမြေခြင်ဆီအရည်တို့ကို ချက်ချင်းပင် လေလံတင် ရောင်းချပေးလေတော့သည်။

သန့်စင်သော နတ်ရေစင် တစ်မျိုးတည်းနှင့်ပင် လူအများ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားနိုင်နေပြီ ဖြစ်ရာ ယခုအခါ ကမ္ဘာမြေခြင်ဆီအရည်ပါ ပါဝင်လာသဖြင့် လေလံခန်းမအတွင်းရှိ လူအပေါင်းမှာ ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားကြချေပြီ။

ကမ္ဘာမြေခြင်ဆီအရည်ဟူသည် ကမ္ဘာလောက၏ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးဆိုင်ရာ ဝိညာဉ်ပစ္စည်း တစ်ခုဖြစ်ပြီး ကြုံတောင့်ကြုံခဲလှသည့် ရတနာပင် ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာမြေခြင်ဆီအရည်ကို မည်သို့ရယူရမည်ကိုပင် မည်သူမျှ မသိရှိကြသဖြင့် ယင်းက အလွန်တရာ တန်ဖိုးကြီးမားလှပေသည်။

လေလံပွဲအပြီးတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သိန်းခန့် ထပ်မံရရှိလိုက်ရာ သူ၏ ငွေအိတ်မှာ ချက်ချင်းပင် ဖောင်းကားကြွယ်ဝသွားတော့သည်။

“တကယ်လို့ ဒီ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သိန်းလုံးကို စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး အနန္တပုံရိပ်ထဲကို ထည့်သွင်းလိုက်ရင် ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်သွားမလဲ”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မြက်ခင်းပြင်တွင် သူအသုံးပြုခဲ့သည့် တိုက်ခိုက်မှုကို ပြန်လည် အမှတ်ရနေမိသည်။

အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင်မျှနှင့်ပင် ကိုးဆင့်မြောက် မဟာဆရာနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့ချေသည်။

အကယ်၍ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သိန်းကိုသာ ယဇ်ပူဇော်လိုက်ပါက ယင်း၏ အစွမ်းမှာ ကမ္ဘာမြေတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားစေမည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပင်။

သို့သော် ယင်းက စိတ်ကူးသက်သက်သာ ဖြစ်ပေသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် အသက်အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့် အခြေအနေမျိုးမှလွဲ၍ ဤမျှများပြားသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို အကုန်အစင် ယဇ်ပူဇော်ရန် နှမြောနေမိသည်မှာ အမှန်ပင်။

ဆက်လက်၍ လေလံတင်သည့် ပစ္စည်းမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်း အလိုရှိနေသော ငွေရောင်သစ်ခွပန်းပင် ဖြစ်သည်။

ယင်းက ဆဋ္ဌမအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင် ဖြစ်ပြီး ဆေးလုံးအမျိုးမျိုး ဖော်စပ်ရာတွင် လိုအပ်သည့် ဆေးဘက်ဝင် ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် တန်ဖိုးမှာ မသေးလှချေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးထောင်ဖြင့် ယင်းကို ရရှိခဲ့လေသည်။

ထူးဆန်းသည်မှာ လင်ဇီအာသည် ငွေရောင်သစ်ခွပန်းကို လေလံတင်ပြီးသည်နှင့် သူမ၏ နေရာတွင် အခြားအမျိုးသမီးတစ်ဦးကို အစားထိုး၍ လေလံပွဲကို ဆက်လက်စေကာ သူမကိုယ်တိုင်မှာမူ နောက်ကွယ်သို့ တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာသွားခဲ့ချေသည်။

သို့သော်လည်း လူအပေါင်းမှာ သန့်စင်သော နတ်ရေစင်နှင့် ကမ္ဘာမြေခြင်ဆီအရည်တို့အပေါ်၌သာ အာရုံစိုက်နေကြသဖြင့် လင်ဇီအာ၏ လှုပ်ရှားမှုကို မည်သူမျှ သတိမထားမိကြပေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ငွေရောင်သစ်ခွပန်းကို လေလံအောင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ကျန်ရှိသော ပစ္စည်းများအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု လျော့နည်းသွားလေသည်။

အထူးသဖြင့် ရှောင်လင်၏ အကဲဖြတ်မှုများကို နားထောင်ပြီးနောက်တွင် ပို၍ပင် စိတ်မပါတော့ချေ။

ရှောင်လင်နှင့် အချိန်အတော်ကြာ ရှိနေခဲ့ပြီးနောက် သူသည်လည်း ရှောင်လင်နှင့် တူလာသကဲ့သို့ ခံစားနေရကာ ပစ္စည်းအလုံးစုံကို အမှိုက်ကောင်များသဖွယ် မြင်နေမိတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း သီးသန့်ခန်းမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အခန်းတံခါးမှာ ရုတ်တရက် ပွင့်လာလေသည်။

“ဘယ်သူလဲ”

ချင်ယွမ်ဖုန်း ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်၏။ ယေဘုယျအားဖြင့် သီးသန့်ခန်းတံခါးကို အခြားသူများက ဖွင့်လေ့မရှိပေ။ တစ်စုံတစ်ဦး ဝင်လာမည်ဆိုလျှင်ပင် အရင်ဆုံး တံခါးခေါက်ကြသည်မှာ ဓမ္မတာပင်။

“မထိတ်လန့်ပါနဲ့ မောင်လေးရဲ့၊ အမပါ” လင်ဇီအာသည် အခန်းထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဝင်ရောက်လာရာ သူမ၏ လှပကျော့ရှင်းသော ကိုယ်ဟန်မှာ ထူးခြားသော အရှိန်အဝါတစ်မျိုးကို ထုတ်လွှင့်နေသယောင် ရှိပေသည်။

သို့သော် လင်ဇီအာ မျှော်လင့်မထားသည်မှာ သီးသန့်ခန်းအတွင်း၌ အခြားသူများ ရှိနေခြင်းပင်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ခဏမျှ တောင့်တင်းသွားသော်လည်း လျင်မြန်စွာပင် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည် ပြုပြင်လိုက်လေသည်။

“အို... မောင်လေးက စိတ်ကြည်လင်နေတာပဲ၊ ဘေးမှာ အလှလေး နှစ်ယောက်တောင် အဖော်ပါတာလား” ဟု လင်ဇီအာက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လင်ဇီအာ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါမှ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။ သီးသန့်ခန်းအတွင်းတွင် သူတို့အားလုံး ဝတ်ရုံရှည်များကို ချွတ်ထားခဲ့ကြပြီး ဖြစ်သည်။

“အစ်မကလည်း ကျွန်တော့်ကို မစပါနဲ့၊ ဒီနှစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ရဲ့ ညီမလေးတွေပါ၊ ချန်ဒါချောင်နဲ့ ချန်ရှောင်ချောင်တဲ့”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက မိတ်ဆက်ပေးပြီးနောက် လင်ဇီအာကို လက်ညှိုးညွှန်ပြကာ “ဒါကတော့ နန်ဝူးမြို့ ချန်ဟုန်း ကုန်သည်ကြီးများအသင်းခွဲရဲ့ တာဝန်ခံ လင်ဇီအာပဲ ဖြစ်တယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“မင်္ဂလာပါ အစ်မ” ချန်ဒါချောင်နှင့် ချန်ရှောင်ချောင်တို့က လိမ္မာယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

လင်ဇီအာသည်လည်း ချန်ဒါချောင်နှင့် ချန်ရှောင်ချောင်တို့ထံသို့ စိတ်အားထက်သန်စွာ လျှောက်လှမ်းသွားပြီး သူမ၏ သိုလှောင်အိတ် အတွင်းမှ အဖိုးတန် ကျောက်မျက်ရတနာများ စီခြယ်ထားသည့် ခရမ်းရောင် လက်ကောက် နှစ်ကွင်းကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ ယင်းတို့မှာ အလွန်တန်ဖိုးကြီးပုံ ရပေသည်။

“ဒါက ငါတို့ ပထမဆုံးတွေ့ကြတာဆိုတော့ လက်ဆောင်ပေးဖို့ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဘာမှမရှိဘူး၊ ဒီလက်ကောက် နှစ်ကွင်းကို ညီမလေးတို့အတွက် လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးပါတယ်” ဟု လင်ဇီအာက ပြုံးရွှင်စွာ ဆိုလေသည်။

ချန်ဒါချောင်နှင့် ချန်ရှောင်ချောင်တို့မှာ ခေတ္တမျှ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်သွားကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို အားကိုးတကြီး လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်ကြ၏။

“ယူလိုက်ကြလေ” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

ထိုအခါမှသာ မိန်းကလေးနှစ်ဦးမှာ ပျော်ရွှင်စွာ လက်ခံရယူပြီး လက်ကောက်များကို ဝတ်ဆင်လိုက်ကြလေသည်။ ယင်းတို့မှာ ထိုညီအစ်မနှစ်ဦး၏ စရိုက်နှင့် အမှန်တကယ်ပင် လိုက်ဖက်လှပေသည်။

“အစ်မက ဒီလက်ကောက် နှစ်ကွင်းပေးဖို့သက်သက်ပဲ လာတာတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး ထင်တယ်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။

လင်ဇီအာက ခေါင်းညိတ်ရင်း “ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒီတစ်ခေါက်မှာ မောင်လေးဆီက အကူအညီ တောင်းစရာလေး တစ်ခုရှိလို့ပါ” ဟု ဆိုသည်။

“ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းသာ ပြောပါ”

“မောင်လေးဆီမှာ ကမ္ဘာမြေခြင်ဆီအရည် ရှိတယ်ဆိုတော့၊ အစ်မက အခုလောလောဆယ် စစ်မှန်တဲ့ ကမ္ဘာမြေခြင်ဆီအရည် အနည်းငယ် လိုအပ်နေလို့ပါ၊ အစ်မကို အချို့ ရောင်းပေးနိုင်မလားလို့ သိချင်မိတယ်” ဟု လင်ဇီအာက မေးမြန်းလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် “အစ်မက ဒီကမ္ဘာမြေခြင်ဆီအရည်ကို ဘာအတွက် သုံးမလို့လဲ” ဟု မေးလိုက်၏။

လင်ဇီအာက သက်ပြင်းချရင်း “အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် အစ်မက ချန်ဟုန်း ကုန်သည်ကြီးများအသင်းခွဲရဲ့ အကြီးအကဲ ဖြစ်နေပေမဲ့ မိသားစုရဲ့ ဖိအားပေးမှုကို ခံနေရဆဲပဲ၊ တကယ်လို့ အစ်မအနေနဲ့ ပဉ္စမအဆင့် မဟာဆရာနယ်ပယ်ကို အဆင့်မတက်နိုင်ဘူးဆိုရင် မိသားစုက အစ်မကို တခြားမိသားစုတစ်ခုနဲ့ လက်ထပ်ပေးဖို့ စီစဉ်ထားတယ်” ဟု ဆိုလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း အံ့အားသင့်သွားကာ “ဒါ ဘယ်လိုခေတ်ကြီးလဲ၊ ဒီလိုကိစ္စမျိုးတွေ ရှိနေသေးတာလား” ဟု မေးလိုက်သည်။

သို့သော် သူ မေ့လျော့နေသည်မှာ ဤနေရာသည် ကမ္ဘာမြေမဟုတ်သလို ပါတီ၏ အရိပ်အာဝါသအောက်တွင် ရှိနေသည်လည်း မဟုတ်ပေ။

ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးထက်တွင်မူ ထိုကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များမှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းလှသည် မဟုတ်ချေ။

“အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က မသန်မာဘူးဆိုရင် ကိုယ့်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုတောင် ကိုယ်တိုင် မချနိုင်ဘူး”

လင်ဇီအာက သက်ပြင်းချရင်း ချန်ဒါချောင်နှင့် ချန်ရှောင်ချောင်တို့ကို အားကျသည့် အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။

အနည်းဆုံးတော့ ဤမိန်းကလေးနှစ်ဦးမှာ အလွန်စိတ်သဘောထား ပြည့်ဝသူတစ်ဦး၏ နောက်သို့ လိုက်ပါခွင့် ရနေကြသည် မဟုတ်လော။

“ဒါဆို အစ်မက အဆင့်တက်နိုင်ဖို့အတွက် ကမ္ဘာမြေခြင်ဆီအရည်ကို လိုချင်တာပေါ့” ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လင်ဇီအာအတွက် အနည်းငယ် စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားမိသည်။

ပြင်ပတွင် မည်မျှပင် ထင်ပေါ်ကျော်ကြားနေပါစေ၊ သူမ၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ ကိုယ်တိုင်သာ သိနိုင်သော အခက်အခဲများ ရှိနေခဲ့သည်ပင်။

“ဟုတ်ပါတယ်၊ မောင်လေးက အစ်မကို ကူညီနိုင်မလားဆိုတာပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါတယ်” လင်ဇီအာက ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အလွန်လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ယောက်ျားပီသသော စိတ်ဓာတ်မှာ ပြန်လည် နိုးထလာကာ “ကောင်းပါပြီ၊ အစ်မကို ကျွန်တော် ကူညီပါ့မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကမ္ဘာမြေခြင်ဆီအရည်ကိုပဲ ကျွန်တော် ပေးနိုင်မယ်” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

“ကမ္ဘာမြေခြင်ဆီအရည် ရှိရင်တင် လုံလောက်ပါပြီ” လင်ဇီအာက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် “ကမ္ဘာမြေခြင်ဆီအရည်ကို ရပြီဆိုတာနဲ့ ငါ ပဉ္စမအဆင့် မဟာဆရာနယ်ပယ်ကို အဆင့်တက်နိုင်မယ်လို့ အပြည့်အဝ ယုံကြည်တယ်” ဟု ဆိုလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် သန့်စင်သော ကမ္ဘာမြေခြင်ဆီအရည်ကို ထုတ်မပေးဘဲ သူ၏ သိုလှောင်အိတ် အတွင်းမှ ကျောက်ခဲငယ်လေး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ ယင်းမှာ ကမ္ဘာမြေခြင်ဆီခဲပင် ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာမြေခြင်ဆီခဲဟူသည် ကမ္ဘာမြေခြင်ဆီအရည်မှ ထွက်ရှိလာသော အနှစ်သာရပင် ဖြစ်သည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံတွင် ယင်းမှာ ပိဿာပေါင်းများစွာ ရှိနေလေသည်။

လက်သည်းခွံခန့်ရှိသော ကမ္ဘာမြေခြင်ဆီခဲ တစ်ခုသည် ကမ္ဘာမြေခြင်ဆီအရည် ပုလင်းဆယ်လုံးနှင့် ညီမျှပေသည်။

အကယ်၍ ဤကိစ္စသာ လူသိရှင်ကြား ဖြစ်သွားပါက တစ်လောကလုံးရှိ လူများမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ကြမည်မှာ သေချာလှပေသည်၊ အကြောင်းမှာ ဤရတနာ၏ တန်ဖိုးမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလွန်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“မောင်လေးက အစ်မကို စနောက်နေတာလား” လင်ဇီအာသည် ကမ္ဘာမြေခြင်ဆီခဲကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသဖြင့် ထိုသို့ မေးမြန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး “အစ်မ၊ ဒါက ကမ္ဘာမြေခြင်ဆီအရည်ရဲ့ အနှစ်သာရပဲ၊ ဒါကို အစ်မကို ကျွန်တော် ပေးနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး လျှို့ဝှက်ထားပေးဖို့တော့ အစ်မ ကတိပေးရမယ်” ဟု ဆိုလေတော့သည်။

အခန်း (၂၁၀)ပြိုင်ပွဲကြီး စတင်ပြီ

လင်ဇီအာသည် မယုံကြည်နိုင်ဟန်ဖြင့် ကမ္ဘာမြေခြင်ဆီခဲကို ယူဆောင်၍ သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုလေသည်။

ထိုအရာအတွင်း၌ သမုဒ္ဒရာပြင်ကြီးကဲ့သို့ ကျယ်ပြောလှသည့် စွမ်းအင်များ ကိန်းအောင်းနေသည်ကို အာရုံခံမိပြီးမှသာ လင်ဇီအာမှာ အံ့ဩတကြီး ယုံကြည်သွားတော့သည်။

"တကယ်ပဲ ဒီလိုအရာမျိုး ရှိတာလား" ဟု လင်ဇီအာက မျက်လုံးအစုံ ပြူးကျယ်လျက် ရေရွတ်မိချေသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဒါကြောင့်မို့လည်း ဒါကို လျှို့ဝှက်ထားပေးဖို့ ပြောတာပေါ့၊ ကျွန်တော်မှာ နောက်ထပ် အပိုင်းအစ တချို့လည်း ရှိသေးတယ်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

အမှန်စင်စစ် ယင်းစကားမှာ လုံးလုံးလျားလျား မဟုတ်မမှန်ပေ။ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ သိုလှောင်အိတ်အတွင်း၌ ကမ္ဘာမြေခြင်ဆီခဲ ပိဿာချိန် ရာနှင့်ချီ၍ ရှိနေပေရာ ယခု လင်ဇီအာကို ပေးလိုက်သည်မှာ အလွန်သေးငယ်သော အပိုင်းအစလေးမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း သူတစ်ပါးတို့ သတိမမူမိစေရန်မှာ အရေးကြီးလှ၏။ အကယ်၍ လင်ဇီအာကပင် လိုချင်တပ်မက်စိတ် ပေါ်ပေါက်ခဲ့လျှင်လည်း ယင်းမှာ ဘေးဒုက္ခတစ်ခုသ ထိုကဲ့သို့သော အဖိုးတန်ပစ္စည်းမျိုးသည် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးအတွက် မည်မျှအန္တရာယ်ကြီးမားကြောင်း သူမ ကောင်းစွာ သိရှိလေသည်။

"ကျွန်မ လင်ဇီအာ၊ အသက်နဲ့ရင်းပြီး ကျိန်ဆိုပါတယ်။ အကယ်၍ သခင်လေးချင်ယွမ်ဖုန်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက် တစ်စုံတစ်ရာကို ပေါက်ကြားအောင် လုပ်ခဲ့ရင် မိုးကြိုးငါးချက်ပစ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် သေပါစေသား"

လင်ဇီအာက တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကျိန်ဆိုလေသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ လင်ဇီအာ ဤမျှအထိ ပြတ်သားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားသဖြင့် မှင်သက်သွားရချေသည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ ကျွန်တော် ယုံပါတယ်၊ မဟုတ်ရင်လည်း ဒါကို ပေးမှာမဟုတ်ဘူး" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက လျင်မြန်စွာပင် ပြောလိုက်ရတော့သည်။

ထိုအခါမှသာ လင်ဇီအာက ပြုံးပြပြီး သူမ၏ သိုလှောင်အိတ်အတွင်းမှ သေတ္တာတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ထိုသေတ္တာမှာ တစ်ထောင်ခန့်သာ ကျယ်ဝန်းပြီး ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ စနစ်တကျ ခွဲခြားထားသည့် ဝိညာဉ်ဆေးမြက်များနှင့် ဆေးဖော်စပ်ရာတွင် အသုံးပြုသည့် ပစ္စည်းများစွာ ပါဝင်နေသည်ကို တွေ့ရလေသည်။

"ဒါက ဘာလဲ"

"မောင်လေးလိုအပ်နေတဲ့ ဆေးမြက်တွေ အကုန်လုံးပဲ၊ အဖိုးတန်လွန်းတဲ့ ပစ္စည်းလေးမျိုးကလွဲရင် ကျန်တာတွေ အကုန်ဒီမှာ ရှိနေပြီ" ဟု လင်ဇီအာက ပြုံးလျက် ဆို၏။

ထိုသေတ္တာထဲတွင် ငွေရောင်သစ်ခွပန်းပင်ပင် ပါဝင်နေသေးသည်။

"ကြည့်ရတာ ဒီကို ငွေရောင်သစ်ခွပန်း လေလံဆွဲဖို့ လာခဲ့တာက တကယ်ပဲ မလိုအပ်တဲ့ အလုပ်ဖြစ်သွားတာပဲ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ခေါင်းခါရင်း ဆိုလိုက်သည်။

"ဟုတ်တာပေါ့၊ အဲဒီပန်းကို လေလံမတင်ခဲ့ရင် ဒီကို ရောက်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလေ" ဟု လင်ဇီအာက ရယ်မောလျက် ဆိုလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အံ့အားသင့်သွားရ၏။ လင်ဇီအာက သူ့ကို ခေါ်ယူရန် ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ အလွန်ပါးနပ်သော အကြံအစည်ပင်။

"အကယ်၍ ကျွန်တော်သာ ကမ္ဘာမြေခြင်ဆီခဲကို မပေးခဲ့ရင် အမ ဒီပစ္စည်းတွေကို ကျွန်တော်ကို ပေးမှာမဟုတ်ဘူးလား" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

လင်ဇီအာက တက်ကြွလှပသော ဟန်ပန်ဖြင့် ခေါင်းခါပြလေသည်။ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးထံတွင် ထိုကဲ့သို့ ချစ်စဖွယ် အမူအရာမျိုး တွေ့မြင်ရခြင်းမှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ကောင်းလှချေသည်။

"မှန်းကြည့်လေ"

ချင်ယွမ်ဖုန်း လက်ယမ်းပြလိုက်သည်။ အမျိုးသမီးတို့၏ စိတ်ကူးကို ခန့်မှန်းရသည်မှာ အခက်ခဲဆုံး မဟုတ်လော။

သေတ္တာကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် လင်ဇီအာက ချန်ဒါချောင်နှင့် ချန်ရှောင်ချောင်တို့ကို သီးသန့်ခန်းအတွင်းမှ တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်ကာ ၎င်းတို့နောက်သို့ လိုက်ပါသွားတော့သည်။

မကြာမီပင် ၎င်းတို့သည် လေလံရုံအတွင်းမှ ထွက်လာကြ၏။ လင်ဇီအာက ၎င်းတို့အား မြို့အတွင်းရှိ အဝတ်အထည်နှင့် ကျောက်စိမ်းရတနာများ ရောင်းချရာနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ချန်ဒါချောင်နှင့် ချန်ရှောင်ချောင်တို့အတွက် အဝတ်အစားများစွာ ရွေးချယ်ပေးလေသည်။

လင်ဇီအာ၏ အမြင်မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းထက် များစွာ သာလွန်ပေသည်။ သူမ ရွေးချယ်ပေးသော အဝတ်အစားများသည် ညီအစ်မနှစ်ဦး၏ ဟန်ပန်နှင့် အလွန်ပင် လိုက်ဖက်လှ၏။

"လူမှာ အဝတ် ဆိုတဲ့ စကားက တကယ်ကို မှန်တာပဲ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အဝတ်အစားသစ်များဖြင့် လှပနေသော ချန်ဒါချောင်နှင့် ချန်ရှောင်ချောင်တို့ကို ကြည့်ရင်း ချီးကျူးမိလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အထင်ကြောင့်ပင်လား မသိသော်လည်း လင်ဇီအာမှာ ယခင်ကထက် များစွာ တက်ကြွရွှင်လန်းနေသည်ဟု သူ ခံစားနေရ၏။

မိသားစု၏ ဖိအားများ မရှိတော့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်တန်ရာသည်။

သူမအနေဖြင့် မဟာဆရာနယ်ပယ်ငါးဆင့်မြောက်အထိ တိုးတက်အောင်မြင်သွားပါက မိသားစု၏ ချုပ်ကိုင်မှုများမှ လွတ်မြောက်ကာ သူမ အလိုရှိရာကို လုပ်ဆောင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

တစ်နေ့တာလုံးတွင် ချန်ဒါချောင်၊ ချန်ရှောင်ချောင်နှင့် လင်ဇီအာတို့မှာ ညီအစ်မများကဲ့သို့ ရင်းနှီးသွားကြပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာမူ ဘေးလူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ခံစားနေရတော့သည်။

"ဝမ်ချိုင်ရေ၊ ငါတို့ သွားသင့်ပြီ ထင်တယ်၊ အမျိုးသမီးတွေ ဈေးဝယ်ထွက်တာက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သတ္တဝါတွေပဲ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက သက်ပြင်းချလျက် ဆိုလိုက်သည်။

ဝမ်ချိုင်ကလည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ထောက်ခံသည့်အနေဖြင့် ညည်းညူသံလေး ပြုလေသည်။

နေဝင်ရီတရော အချိန်သို့ ရောက်သောအခါ လင်ဇီအာက စိတ်အပန်းပြေစေရန် အရက်သောက်ရန်ပင် အကြံပြုလေသည်။

ချန်ဒါချောင်နှင့် ချန်ရှောင်ချောင်တို့၏ မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်နေသော မျက်လုံးများကို မြင်သောအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်းကလည်း လိုလိုလားလားပင် သဘောတူလိုက်တော့သည်။

၎င်းတို့သည် နန်ဝူးမြို့ရှိ အကြီးဆုံး စားသောက်ဆိုင်သို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။ လင်ဇီအာက တည့်ခင်းဧည့်ခံပြီး စားသောက်ဖွယ်ရာနှင့် သောက်စရာများစွာကို မှာယူလိုက်သည်။

ထိုညတွင် လင်ဇီအာမှာ မူးယစ်ရီဝေသွားခဲ့သဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းက သူမကို ချန်ဟုန်း ကုန်သည်ကြီးများအသင်းသို့ ပြန်လည် ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ရလေသည်။

နောက်ထပ် နှစ်ရက်တာ ကာလအတွင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မြေနက်မြေ၌သာ နေထိုင်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ကာ သူ၏ အင်အားကို တည်ငြိမ်အောင် ဆောင်ရွက်နေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ ပြိုင်ပွဲကြီး ကျင်းပမည့်နေ့သို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။ ထိုနေ့တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ တပည့်ဝတ်စုံကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ကာ နံနက်စောစောကပင် ဂိုဏ်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အခြားသော ဂိုဏ်းများမှ တပည့်များကိုလည်း တွေ့မြင်ရတော့သည်။ ၎င်းတို့သည် ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီး၏ အရပ်ရပ်မှ ရောက်ရှိလာကြသူများ ဖြစ်ကြပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသော ထန်ဂူ၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည့် တစ္ဆေလက်သည်းမြေနှင့် စစ်မီးတောက်လောင်နေသော ဒေသများမှလည်း ပါဝင်ကြသည်။

ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ ပြိုင်ပွဲကြီးကို ဆယ်နှစ်လျှင် တစ်ကြိမ် ကျင်းပလေ့ရှိပြီး ဂိုဏ်းများက အလှည့်ကျ အိမ်ရှင်အဖြစ် လက်ခံကျင်းပရခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအကြိမ်မှာ ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ အလှည့်ဖြစ်ပြီး ယင်း၏ အတိုင်းအတာမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်ရာအတွင်း အကြီးမားဆုံးပင် ဖြစ်ပေသည်။

နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေ ပွင့်တော့မည် ဖြစ်ရာ ယင်းမှာ ဂိုဏ်းအားလုံးအတွက် အလွန်ပင် အရေးကြီးလှသော ကိစ္စရပ် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ပထမတန်းစားနှင့် ဒုတိယတန်းစား ဂိုဏ်းပေါင်း သုံးဆယ်ကျော်မှ ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ကြမည် ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ခန်းမဆောင် အပြင်ဘက်ရှိ ကွင်းပြင်ကျယ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ တပည့်များစွာ စုဝေးနေကြပြီး တစ်ဦးချင်းစီတွင် တာဝန်အသီးသီး ရှိနေကြလေသည်။

ဝေယျာဝစ္စတပည့်များနှင့် တရားဝင်တပည့်များသည် အခြားဂိုဏ်းများမှ လာရောက်သူများကို ကြိုဆိုဧည့်ခံရန် တာဝန်ယူရပြီး အပြင်စည်း၊ အတွင်းစည်းနှင့် တိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရ တပည့်များမှာမူ ပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ရမည့် အဓိက အင်အားစုများ ဖြစ်ကြသည်။

ဂိုဏ်းအတွင်း၌ တပည့်များ၏ အဆင့်အတန်းအလိုက် ဝတ်စုံအရောင်များမှာလည်း ကွဲပြားကြပေရာ ဝေယျာဝစ္စတပည့်များက အမည်းရောင်၊ တရားဝင်တပည့်များက ခရမ်းရောင်၊ အပြင်စည်းတပည့်များက မီးခိုးရောင်၊ အတွင်းစည်းတပည့်များက အပြာရောင်နှင့် တိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရ တပည့်များမှာမူ အနီရောင်ကို ဝတ်ဆင်ကြသဖြင့် ခွဲခြားရ လွယ်ကူလှသည်။

ဝေယျာဝစ္စတပည့်နှင့် တရားဝင်တပည့် အားလုံးမှာ အလုပ်ရှုပ်နေကြပြီး ဤနေရာသို့ စုဝေးလာကြသူများမှာ ပြိုင်ပွဲဝင်မည့်သူများသာ ဖြစ်ကြသည်။

အမည်းရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ချင်ယွမ်ဖုန်း တစ်ယောက်သာလျှင် ထိုနေရာ၌ အနည်းငယ် ထူးခြားနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေတော့သည်။

"ကဲ၊ ဒီပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ရမယ့် တပည့်စာရင်းက ငါ့ဆီမှာ ရှိတယ်။ ရွေးချယ်ခံရတဲ့သူတွေဟာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အစွမ်းရှိတယ်ဆိုတာ သက်သေပြနေတာပဲ။ ရွေးချယ်မခံရတဲ့သူတွေလည်း စိတ်ပျက်စရာ မလိုပါဘူး၊ မင်းတို့မှာ အချိန်လိုအပ်နေသေးတာပဲ ဖြစ်တယ်" ဟု ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်က တည်ငြိမ်စွာပင် ဆိုလိုက်သည်။

တပည့်များ အားလုံးမှာ ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားနေကြ၏။ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ ပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်ခွင့်ရခြင်းမှာ ဂိုဏ်းက ၎င်းတို့၏ အစွမ်းနှင့် ပါရမီကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး ဂုဏ်ယူဖွယ်ရာ ပြယုဂ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေသည်။

သာမက ထိုကဲ့သို့သော ပြိုင်ပွဲကြီးတွင် နာမည်ကျော်ကြားလာပါက ချက်ချင်းပင် လူသိများလာမည်ဖြစ်ရာ ယင်းမှာ သိုင်းပညာရှင်တိုင်း စိတ်ကူးယဉ်ကြသည့် ကိစ္စမျိုး ဖြစ်သည်။

"အပြင်စည်းတပည့် ဝမ်ဟန်၊ ဟွာယီ၊ ပိဖူကျန့်..."

မကြာမီပင် အပြင်စည်း၊ အတွင်းစည်းနှင့် တိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရ တပည့်များထဲမှ ပြိုင်ပွဲဝင်ရန် တပည့်ငါးဦးစီကို ရွေးချယ်လိုက်လေသည်။

ရွေးချယ်ခံရသူများမှာ အတိုင်းမသိ ဝမ်းမြောက်နေကြသော်လည်း ရွေးချယ်မခံရသူများမှာမူ အနည်းငယ် စိတ်မကောင်း ဖြစ်နေကြသည်။

"နောက်ဆုံးတစ်ယောက်ကတော့ ဝေယျာဝစ္စတပည့် ချင်ယွမ်ဖုန်းပဲ" ဟု ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်က အေးဆေးစွာပင် ကြေညာလိုက်လေသည်။

ထိုအမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မည်သူမျှ အံ့ဩခြင်း မရှိကြပေ။

အမှန်စင်စစ် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲတစ်ဦးကို လူအများရှေ့တွင်ပင် သတ်ဖြတ်ခဲ့သူ မဟုတ်လော။

ထိုဖြစ်ရပ်မှာ ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း တပည့်များ၏ စိတ်နှလုံးတွင် ဖျောက်ဖျက်၍မရအောင် စွဲထင်နေခဲ့ချေပြီ။ ၎င်းတို့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ နံပါတ်တစ် တပည့်အဖြစ်ပင် တိတ်တဆိတ် သတ်မှတ်ထားကြတော့သည်။

"ကဲ၊ ကူညီချင်တဲ့သူတွေ သွားကူညီကြ၊ မကူညီချင်တဲ့သူတွေကတော့ ပြိုင်ပွဲကို သွားကြည့်ကြတော့" ဟု ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်က လက်ယမ်းပြလိုက်ရာ တပည့်များ အသီးသီး လူစုခွဲသွားကြလေတော့သည်။