အခန်း (၂၁၀)

အခန်း ၂၁၀ - ပြည်နယ် ၃၀၀၀ ၏ အသွင်ပြောင်းခြင်း။ သန်းပေါင်းများစွာသော သက်ရှိဝေနေယျတို့အတွက် ကောင်းချီးမင်္ဂလာ။

လင်းချန်သည်လည်း ခုနက ကောင်းကင်ဘုံတာအိုက သူအား အာဏာကုန် အပ်နှင်းလိုက်သည့် ဗျာဒိတ်သံကို ကြားလိုက်ရပြီး၊အသိစိတ်အာရုံပိုင်းတွင် ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို အထင်အရှား ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ တစ်ဆင့်မျှ တိုးတက်မလာခဲ့သော်လည်း...

ယခုအခါ သူ အလိုရှိပါက စိတ်ကူးတစ်ခုတည်းဖြင့် တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ ၏ မည်သည့်နေရာသို့မဆို ချက်ချင်း ရောက်ရှိနိုင်ကြောင်း ခံစားနေရသည်။

အကယ်၍ သူက တောင်ထွတ်တစ်ခုခုကို ပျောက်ကွယ်သွားစေချေချင်လျှင် ၎င်းသည် လေထဲတွင် အရည်ပျော်ကွယ်ပျောက်သွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ သဲကန္တာရထဲ၌ အဆုံးမဲ့သမုဒ္ဒရာကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာစေချင်လျှင်လည်း လွယ်ကူစွာပင် ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လောကကြီးတစ်ခုလုံးက သူ၏ လက်ဝါးတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ပင်။

ဤသည်မှာ ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအားကို ပြသခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဖန်ဆင်းခြင်းစွမ်းအား၏ ပုံရိပ်ထင်ဟပ်မှု ဖြစ်ပေသည်။

"ဒါက ကောင်းကင်ဘုံဧကရာဇ်အဆင့်ကို ရောက်တဲ့ ပညာရှင်တွေပဲ လုပ်နိုင်တဲ့ အရာမျိုးလား..."

အဆုံးတွင်မူ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်အဆင့်ရှိသော တည်ရှိမှုများသည် ကမ္ဘာလောကကြီးများကို အမှန်တကယ် ဖန်ဆင်းနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်မဟုတ်ပါလော။

အမှန်တကယ်တော့ ယခုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ဘုံတာအို၏ အာဏာကုန်က လင်းချန်အတွက် ပေးစွမ်းနိုင်သည့် အကြီးမားဆုံးသော အထောက်အကူမှာ... တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ ၏ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်နိယာမအားလုံးကို ပိုမိုပြတ်သားစွာ ခံစားသိရှိနိုင်ပြီး ၎င်းတို့ကို လွယ်ကူစွာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤနည်းဖြင့် နိယာမစည်းမျဉ်းများကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းသည့် လုပ်ငန်းစဉ်မှာ ပိုမို၍ လွယ်ကူချောမွေ့သွားတော့မည် ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံတာအိုသည် သူ့အပေါ် စေတနာကောင်း ထားရှိခဲ့သည်ဟု ဆိုရပေမည်။

လင်းချန်သည် သူ၏ အာရုံအားလုံးကို ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ရာ သူ၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ ပြည့်စုံလှသောဖရိုဖရဲနိယာမစည်းမျဉ်းများသည် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးသို့ စတင်ပျံ့နှံ့ကာ စိမ့်ဝင်သွားတော့သည်။

သူ၏မျက်ဝန်းအစုံ၏ စွမ်းအားများသည်လည်း ပြင်ပသို့ ရောင်ပြန်ဟပ်လျက် ဆန်းကြယ်လှသော အရှိန်အဝါလှိုင်းများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံတာအို၏ အာဏာဖြစ်စေ အခြားအရာဖြစ်စေ... သူ၏ လက်ရှိ အရေးအကြီးဆုံး ဦးစားပေးလုပ်ငန်းမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်နိယာမများကို ပြည့်စုံအောင် ဖြည့်တင်းရန်သာ ဖြစ်သည်။

ဖြည်းဖြည်းချင်းပင် လင်းချန်သည် ထိုပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်နိယာမများကို အာရုံခံမိလာပြီး ၎င်းတို့ကို အထင်အရှား ထိတွေ့နိုင်လာခဲ့သည်။

ထိုနိယာမစည်းမျဉ်းများမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု မတူညီကြချေ။ ပျောက်ဆုံးနေသော အစိတ်အပိုင်းများမှာ ကွဲပြားနေသလို ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားအဆင့်အတန်းများမှာလည်း အားကောင်းခြင်းမှ အားနည်းခြင်းအထိ ကွာခြားချက် ရှိနေသည်။

ဤအချက်က သူ့အား အသိအမြင်တစ်ခု ရရှိစေခဲ့သည်။ တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူများအကြာ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံချင်း တူညီပါသော်လည်း တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်တွင် ကွာခြားချက် အလွန်ကြီးမားနေရသည့် အခြေခံအကြောင်းရင်းမှာ သူတို့ နားလည်သဘောပေါက်ထားသည့် သဘောတရား နှင့် နက်ရှိုင်းသောအမှန်တရား များ မတူညီကြခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

အမှန်စင်စစ်တွင်မူ... ထိုအမြင့်မြတ်ဆုံးသော နိယာမများမှလွဲ၍ အခြားသော နိယာမစွမ်းအားအားလုံးသည် တန်းတူနီးပါး အားကောင်းသင့်ပြီး ဤမျှလောက်အထိ ကွာဟချက် မရှိသင့်ပါချေ။

လက်ရှိ တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ ၏ နိယာမစည်းမျဉ်းများမှာ အလွန်အမင်း အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်နေခဲ့သောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ပိုမိုပြည့်စုံစွာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် နိယာမစွမ်းအားအချို့က ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးသွားခဲ့သည့် နိယာမများထက် သဘာဝအလျောက် ပိုမိုသန်မာနေခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်းချန်သည် သူ၏ စိတ်ကို တည်ငြိမ်

အောင် ထားရှိပြီး ဖရိုဖရဲနိယာမ၏ စွမ်းအားကို အဆုံးစွန်အထိ တွန်းတင်လိုက်ကာ သူရင်ဆိုင်ရသမျှ ပျက်စီးနေသော နိယာမစည်းမျဉ်းများအဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းလဲလျက် တစ်စစီ တစ်စစ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံတာအို၏ အာဏာအကူအညီကြောင့် ဤလုပ်ငန်းစဉ်မှာ အလွန်အမင်း ချောမွေ့နေပြီး မည်သည့် တုံ့ပြန်ငြင်းပယ်မှုဒဏ်ကိုမျှ မကြုံတွေ့ရချေ။

ပျက်စီးနေသော နိယာမများကို ဖြည့်တင်းရာတွင် သူ၏ ဖရိုဖရဲနိယာမနှင့် အနှိုင်းမဲ့မျက်လုံးတို့၏ ထူးခြားချက်များကို အသုံးပြု၍ ဦးစွာ ပြည့်စုံသော နိယာမများကို ပုံဖော်ကာ ထိုမှတစ်ဆင့် ပျက်စီးနေသော နေရာများကို ပြောင်းပြန်တွက်ချက်၍ ပြန်လည်ဖာထေးပေးရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤဖြစ်စဉ်သည် ငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းပြီး အချိန်ကြာမြင့်မည်မှာ သေချာလှသော်လည်း လင်းချန်၏ နှလုံးသားမှာမူ လှုပ်ခတ်မှုမရှိသော ရေတွင်းအိုကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။

အကြောင်းမူကား ဤအရာသည် သူ အမြဲတမ်း လုပ်ဆောင်ချင်ခဲ့သော မလွဲမသွေ အောင်မြင်အောင် လုပ်ရမည့်အရာ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ဤအလုပ် မပြီးမချင်း သူ ရပ်တန့်မည် မဟုတ်ပါချေ။

လင်းချန်က ပျက်စီးနေသော နိယာမစည်းမျဉ်းများကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးနေစဉ်...

တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ ၏ နေရာအသီးသီးရှိ သက်ရှိဝေနေယျများသည် အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ကြသည်။

၎င်းမှာ... မိမိတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားများက တဖြည်းဖြည်းချင်း ပိုမိုသန်မာလာသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး ယခင်က မိမိတို့ နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့ဖူးသော သဘောတရားများနှင့် နက်ရှိုင်းသောအမှန်တရားများသည်လည်း တစ်ဆင့်ချင်း အသွင်ကူးပြောင်းကာ ပိုမိုပြည့်စုံလာပြီး ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်သို့ ချဉ်းကပ်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

နက်ရှိုင်းသော စွမ်းအားရှိကြသည့် ပညာရှင်ကြီးအချို့ဆိုလျှင် ဤအချက်ကို ပိုမိုပြတ်သားစွာ ခံစားမိကြသည်။ မိမိတို့၏ စွမ်းအားနှင့် နားလည်ထားသော သဘောတရားများတင်မကဘဲ... ပတ်ဝန်းကျင် ကမ္ဘာလောကကြီးအတွင်း အစဉ်အမြဲ လည်ပတ်နေသော ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်နိယာမစည်းမျဉ်းကိုယ်တိုင်ကလည်း ထိုကဲ့သို့သော ပြောင်းလဲမှုကို ကြုံတွေ့နေရခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါတို့ တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ ရဲ့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေပြင်နိယာမတွေ... တဖြည်းဖြည်းချင်း ပြည့်စုံလာနေပြီ။"

ဤအခြေအနေကို ခံစားမိလိုက်ရသည့်အခါ တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ ၏ သက်ရှိအားလုံးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်ကြတော့ချေ။

လင်းချန်အနေဖြင့် နိယာမစည်းမျဉ်းများကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းသည့် အလုပ်ကို စတင်လိုက်ရုံမျှရှိသေးသော်လည်း ဤမျှကြီးမားလှသော ပြောင်းလဲမှုကြီး ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ နိယာမစည်းမျဉ်းအားလုံးသာ ရာနှုန်းပြည့် ပြည့်စုံသွားခဲ့မည်ဆိုလျှင် မည်မျှလောက်အထိ ခမ်းနားထည်ဝါသော မြင်ကွင်းမျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မည်နည်း။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သက်ရှိအားလုံးသည် ထိုလှပသော အနာဂတ်ကို မျှော်လင့်တောင့်တလာကြတော့သည်။

နိယာမစည်းမျဉ်းများ တဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးတက်ကောင်းမွန်လာသည်နှင့်အမျှ အစိတ်လှုပ်ရှားဆုံး ဖြစ်နေကြသူများမှာ အခြားသူများမဟုတ်ဘဲ... ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီဖြစ်သော အဖွဲ့အစည်းများနှင့် မသားစုအသီးသီးမှ ဘိုးဘေးကြီး များပင် ဖြစ်ကြသည်။

တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ ၏ ယခင်က ပထမတန်းစား ပညာရှင်ကြီးများဖြစ်ကြသည့်အလျောက် သူတို့သည် ပြောင်းလဲမှုအားလုံးကို အထင်ရှားဆုံး ခံစားရသူများ ဖြစ်သည်။

နိယာမစည်းမျဉ်းများ တဖြည်းဖြည်းချင်း ပြည့်စုံလာမှုထဲတွင် သူတို့သည် မျှော်လင့်ချက်တစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ... မဟာဧကရာဇ် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက်ပင်။

မူလက လင်းချန် မဟာဧကရာဇ်ဖြစ်သွားသည့်အချိန်၌ သူတို့သည် ဤအတွေးကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ကြပြီးပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ထိုမျှော်လင့်ချက်မီးတောက်များက ပြန်လည်တောက်လောင်လာခဲ့ချေပြီ။ သူတို့သည် အခြားသော သက်ရှိများနှင့်အတူ ရင်ထဲကနေ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ဆုတောင်းပေးနေကြတော့သည်။

လင်းချန်အနေဖြင့် တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ ၏ နိယာမစည်းမျဉ်းအားလုံးကို အောင်မြင်စွာ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနိုင်ပါစေကြောင်း...

ထိုသို့သာ ဖြစ်လာခဲ့လျှင် သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ အရှိန်အဝါနှင့် စွမ်းပကားကို ခံစားခွင့်ရရှိတော့မည် မဟုတ်ပါလား။

နိယာမစည်းမျဉ်းများ တဖြည်းဖြည်းချင်း ပြည့်စုံလာမှုကြောင့် တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ အနှံ့ရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါ များမှာလည်း နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်နိုးထလာခဲ့သည်။

ယခင်ကပင် လွန်စွာသိပ်သည်းလှသော ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါများသည် ယခုအခါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဒီရေလှိုင်း တစ်ခုအသွင်ဖြင့် ပိုမို၍ စူးရှသိပ်သည်းလာခဲ့သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ပညာရှင်ကြီးများသည် ထိုဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဒီရေလှိုင်း ရောက်ရှိလာချိန်တွင် မိမိတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအကျဉ်းထောင်များကို ချိုးဖျက်ကာ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သစ်များဆီသို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ကြသည်။

တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ ခုလုံးသည် ယခင်က မှေးမှိန်ဝေဝါးမှုများကို ဖယ်ခွာလျက် မကြုံစူးဖူးသော အလင်းရောင်သစ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော သက်ရှိဝေနေယျများက ပျော်ပွဲကျင်းပကာ ဆုတောင်းပေးနေကြသော်လည်း... လင်းချန်တစ်ယောက်တည်းသာ ကောင်းကင်ယံအဆုံးတွင် ထိုင်လျက်နိယာမစည်းမျဉ်းများကို ဖြည့်တင်းပေးသည့် ငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းသော အလုပ်ကိုသာ ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။

တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ ၏ နေရာအနှံ့ တည်ရှိနေသော ကောင်းကင်ဘုံတာအိုသည်လည်း လင်းချန် နိယာမများကို ဖြည့်တင်းပေးနေစဉ်အတွင်း... နိယာမများ ပြည့်စုံလာမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ပထဝီဝင်ပြောင်းလဲမှုများကို အစဉ်တစိုက် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းညှိပေးနေခဲ့သည်။

လင်းချန်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံတာအိုတို့၏ ပူးပေါင်းအားထုတ်မှုကြောင့်သာ တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ ရှိ သန်းပေါင်းများစွာသော သက်ရှိများသည် နိယာမများ ပြည့်စုံလာမှု၏ အကျိုးကျေးဇူးများကို စိတ်အေးချမ်းသာစွာ ခံစားခွင့်ရရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်နိယာမများ ပြည့်စုံလာမှုကြောင့် တောင်တန်းများနှင့် မြစ်ချောင်းများ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခြင်းဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးဖွယ်ရာ ကပ်ဘေးများကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့ကြသည်။

မိဘနှစ်ပါး၏ တိတ်ဆိတ်လှသော မျှော်လင့်ခြင်းနှင့် ခွဲခွာခြင်းအရိပ်အယောင်

အချိန်များသည် ကုန်ဆုံးရလွယ်ကူလှရာ မကြာမီမှာပင် ရက်သတ္တပတ်နှစ်ပတ် ကုန်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။

ဤနှစ်ပတ်တာကာလအတွင်း တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ ၏ ယေဘုယျ ကျင့်ကြံခြင်းပတ်ဝန်းကျင်မှာ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။

တိုတောင်းလှသော လဝက်မျှသာ ရှိသေးသော်လည်း တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ တစ်ခုလုံးသည် ဘဝသစ်တစ်ခုကို ကြိုဆိုခွင့်ရရှိခဲ့ပြီး လုံးဝဥဿုံ အသွင်ကူးပြောင်းသွားခဲ့ပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။

တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ ရှိ သက်ရှိများ၏ ယေဘုယျ စွမ်းအားမှာလည်း ထိုအကြောင်းရင်းကြောင့် အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။

ရှေးဟောင်းလင်းမိသားစု သူတော်စင်အပေါင်းတို့၏ ရင်ပြင်တော်။

လဝက် ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် အဖွဲ့အစည်းများနှင့် မိသားစုအသီးသီးမှ ရောက်ရှိနေကြသော ပညာရှင်ကြီးများသည်လည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားကြပြီဖြစ်သလို ရှေးဟောင်းလင်းမိသားစု၏ ပညာရှင်အများစုမှာလည်း မိမိတို့နေရာအသီးသီးသို့ ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုရင်ပြင်တော်တစ်ခုလုံးတွင်... တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မှီတွဲလျက် ရှိနေကြသော လင်းဟောက်ရန်နှင့် ယွမ်ချင်းရိုတို့၏ ပုံရိပ်နှစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

လင်းဟောက်ရန်နှင့် ယွမ်ချင်းရိုတို့နှစ်ဦးလုံးသည် တူညီသော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်နေကြပြီး မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာများဖြင့် ကောင်းကင်ယံထက်သို့ မော့ကြည့်နေကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦးလုံးသည် လင်းချန် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး ထိုဝမ်းမြောက်ဖွယ် သတင်းကောင်းကို ပြောပြမည့်အချိန်ကို မျှော်လင့်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

မည်မျှပင် ကြာရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းရပါစေ... သူတို့သည် ဤနေရာ၌သာ ရှိနေကာ လင်းချန် ပြန်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ကြိုနေမည် ဖြစ်သည်။

လင်းချန်၏ မိဘများဖြစ်ကြသည့်အလျောက် သားဖြစ်သူက ဤမျှကြီးမားလှသော စွမ်းဆောင်ချက်ကြီးကို အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်လိုက်သည့်အခါ သူတို့ဘက်ကနေ မည်သည့်ခြွင်းချက်မျှမရှိဘဲ အားပေးချီးမွမ်းပေးရမည် မဟုတ်ပါလား။

ဤသည်မှာ လက်ရှိတွင် သူတို့အနေဖြင့် လင်းချန်အတွက် လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသောအရာလည်း ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ သားဖြစ်သူမှာ အလွန်အမင်း ထူးချွန်လွန်းလှသဖြင့် သူတို့ဘက်ကနေ လက်တွေ့ကျကျ ကူညီပေးနိုင်စရာ ဘာမျှမရှိတော့ချေ။

ယွမ်ချင်းရိုသည် ကောင်းကင်ထက်မှ သူမ၏အကြည့်ကို ရုတ်တရက် ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သက်ပြင်းခပ်ဖွဖွ ချလိုက်သည်။

"ချန်အာ ပြန်လာပြီးရင်... သူ အထက်လောက ကို တက်ရတော့မယ် မဟုတ်လား..."

"သူ ကောင်းကင်ဘုံကို ပတက်သွားပြီးရင်... ငါ သူ့ကို ဘယ်တော့မှ ပြန်လာတွေ့ရမလဲ မသိဘူးနော်..."

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လင်းဟောက်ရန်က တစ်ခွန်းမျှ ပြန်မပြောခဲ့သော်လည်း ယွမ်ချင်းရို၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော သူ၏လက်မှာ အနည်းငယ် ပိုမိုတင်းကျပ်သွားခဲ့သည်။

အမှန်ပင်... ချန်အာ ပြန်လာပြီးနောက်ပိုင်းတွင် သူ အထက်လောကသို့ တက်သွားဖို့သာ ရှိတော့သည်။

တစ်စုံတစ်ခုသော အကြောင်းရင်းကြောင့်...

သူသည် လင်းချန်ကို ဤမျှမြန်မြန် ပြန်မလာစေချင်တော့ဘဲ ဖြစ်မိသွားသည်။ အကြောင်းမူကား ထိုအခိုက်အတန့်သည် အောင်ပွဲအတွက် ဝမ်းမြောက်ရမည့် အချိန်ဖြစ်သလို... တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ခွဲခွာရမည့် အချိန်လည်း ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်...