အခန်း ၁၁၄၅

အခန်း(၁၁၄၅) ငါလည်း ကြာပန်းစင်မြင့်ပေါ်မှာ ထိုင်တယ်

[ပထမကပ်ဘေးအတွင်း၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အကာအကွယ်ကျမ်းစာကို သင် လေ့လာဖတ်ရှုနေစဉ်၊မှုန်ဝါးဝါး ပုံရိပ်တစ်ခုက သင့်စိတ်ထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ရှင်းလင်းစွာ မမြင်နိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းသည် သင်၏နတ်ဝိညာဉ်ထဲတွင် ရေးထွင်းထားသကဲ့သို့ဖြစ်နေကာ၊ မေ့ဖျောက်၍မရနိုင်ပေ]

ရှန်းယီ တင်ပျဉ်ခွေ၍ထိုင်နေပြီး၊ သူ၏မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များက ရွှေရောင်စက်ဝိုင်းတစ်ခု ဝန်းရံထားသည့်အလားတည်ငြိမ်စွာလင်းလက်နေ၏။

ဗောဓိသတ္တအသီးအပွင့်တွင် တိကျသော ပုံသဏ္ဌာန် မရှိဘဲ၊ ၎င်းသည် ရည်ရွယ်ချက်ဟူသော သဘောတရားနှင့် ပို၍ သက်ဆိုင်သည်။

စနစ်မျက်နှာပြင်အချက်ပြမှုထွက်ပေါ်လာချိန်တွင်၊ ထို မှုန်ဝါးဝါးပုံရိပ်နှင့် ပတ်သက်၍ မသဲကွဲသော ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုတစ်ခုကို သူ ခံစားလိုက်ရကြောင်း ရှန်းယီ သဘောပေါက်သွားသည်။

၎င်းမှာ ယခင်က သူမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးပြီး ၎င်း၏စွမ်းအား တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုပင် အသုံးပြုခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပါသည်။

ဤသို့ဆိုလျှင် လက်တစ်ထောင် ဗောဓိသတ္တ၏ဓမ္မခန္ဓာကိုယ်က ဤပုံရိပ်ယောင်မှမြစ်ဖျားခံလာခြင်း ဖြစ်မည်ဟု သူ တွေးမိလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအား အကာအကွယ်၊ အဓိကအရာမှာ လမ်းစဉ်ကိုကာကွယ်ခြင်းဟူသော စကားလုံးများအပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။

ရှန်းယီ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ရွှေရောင်ချည်မျှင် ခြောက်ချောင်းကို ပြန်လည်စုစည်းမှာ အနည်းငယ်ကိုးရိုးကားယားနိုင်ပြီး အစိမ်းသက်သက် ဖြစ်နေသည်။

အမွှေးများကဲ့သို့ လွင့်မျောနေသော ဤချည်မျှင်များက သူ၏နတ်ဝိညာဉ်ပေါ်တွင် ဧရာမတောင်တန်းများကဲ့သို့ လေးလံသောအလေးချိန်တစ်ခုဖြင့် ဖိချထားသကဲ့သို့ပင်။

၎င်းက လှုပ်ရှားရန်အခက်အခဲရှိသူ တစ်ဦးနှင့် တူနေပြီး၊တစ်စုံတစ်ခုကို မလိုက်ရုံမျှဖြင့် သူတို့၏လက်များတုန်ယင်သွားနေရာ၊ ၎င်းကို ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုအဖြစ်ယက်လုပ်ခြင်းကဲ့သို့သော အသေးစိတ်လုပ်ဆောင်ချက်များကို ပြုလုပ်ရန် ဆိုသည်မှာ ပို၍ပင်ခက်ခဲသည်။

သို့သော် အချိန်က အဆင်မပြေမှု အားလုံးကို ကုစားပေးနိုင်ပါသည်။

နတ်ဆိုးသက်တမ်းဖြင့် သရုပ်ဖော်တွက်ချက်မှုနှင့်ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်၊ ရွှေရောင်ချည်မျှင်ခြောက်ချောင်းက ပယင်းလုံး၏ပတ်လည်တွင် ရစ်ပတ်နိုင်ရန် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သောအခိုက်အတန့်က သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ပုံရိပ်ယောင်၏အစစ်အမှန်ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြန်လည် အမှတ်ရရင်း၊ ရှန်းယီ ဖြည်းညှင်းစွာ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ရွှေရောင်ချည်မျှင်များကို အချင်းချင်းယှက်နွယ်စေကာ ပယင်းလုံးကို လွှမ်းခြုံစေလိုက်၏။

သို့သော် ယက်လုပ်ဖန်တီးခြင်းမှာပင် အလွန်တရာကြမ်းတမ်းရာ လွင့်မျှောနေသောချည်မျှင် ခြောက်ချောင်းမျှဖြင့်၊ပြည့်စုံသောပုံရိပ်တစ်ခုကို မဖန်တီးနိုင်ဘဲ လူသားပုံသဏ္ဌာန်၏အပေါ်ပိုင်းထက်ဝက်ကိုသာ မနည်းတည်ဆောက်နိုင်ခဲ့၏။

ဤလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်းသို့ နတ်ဆိုးသက်တမ်းများကို လောင်းထည့်သည့်အမြန်နှုန်းကို သူ ရုတ်တရက် အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။

သက်တမ်းများကပ်ဘေးတစ်ထောင်တိုင်း ကုန်လွန်သွားသည်နှင့်အမျှ၊ သူ၏ကိုယ်တွင်း၌နောက်ထပ် ရွှေရောင်ချည်မျှင်တစ်ချောင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤ တတိယအဆင့် အစစ်အမှန်ကျမ်းစာကို အပြည့်အဝကျွမ်းကျင်သွားချိန်မှာတော့ ဤ ရွှေရောင်ချည်မျှင်များက တကယ်တမ်း မည်သည့်အရာဖြစ်ကြောင်းကို ရှန်းယီ နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့သည်။

အစစ်အမှန် နတ်ဘုရားများက ကောင်းကင်တာအို၏သရုပ်သကန်များဖြစ်ကြပြီး၊ သူတို့ကိုအတုယူလိုသော ကျင့်ကြံသူများက ကျယ်ပြန့်လှသောကပ်ဘေးစွမ်းအားထဲမှ မဟာတာအို၏မြစ်ဖျားခံရာကို ရှာဖွေရမည်။

ဤ ရွှေရောင်ချည်မျှင်များက မဟာတာအိုမှ ထိုကဲ့သို့သောစွမ်းအားတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး၊ ဗောဓိဂိုဏ်းက ၎င်းကို တာအိုအကာအကွယ်စွမ်းအားဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။

မကြာမီတွင်၊ နတ်ဆိုးသက်တမ်းလေးထောင်ကို ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက်၊ နောက်ထပ် ရွှေရောင်ချည်မျှင်လေးချောင်းက ပုံရိပ်၏အောက်ပိုင်း ထက်ဝက်ကိုကြီးမားသော အားထုတ်မှုဖြင့် အောင်မြင်စွာ ပြီးစီးနိုင်ခဲ့သည်။

ပယင်းလုံးက ထိုပုံရိပ်ငယ်လေး၏နှလုံးသားအလားဖြည်းညှင်းစွာအပေါ်သို့ လွင့်တက်သွားခဲ့၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ရှန်းယီ၏ကိုယ်ပိုင် နှလုံးသားကလည်း ဤ ပယင်းလုံးနှင့် တူညီသော အကြိမ်ရေဖြင့် စတင်ခုန်လာခဲ့သည်။

တောက်ပသောခြင်ဆီများ စီးဆင်းနေသည့် အရိုးများကဲ့သို့သော ရွှေရောင်ချည်မျှင်များက အရေပြားနှင့်တူသော ပါးလွှာသည့် အမြှေးပါးတစ်ခုကိုဖန်တီးလိုက်ပြီး၊ ၎င်းက ရွှေရောင်ပုံရိပ်၏လစ်ဟာနေရာများကိုဖုံးအုပ်ကာ အတွင်းရှိ ပယင်းလုံးကို ဖုံးကွယ်ထားလိုက်၏။

ဤအချိန်တွင်၊အချက်ပြမှု အသစ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

[တတိယအဆင့်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအားအကာအကွယ်ကျမ်းစာ (ပြီးပြည့်စုံခြင်းမရှိ) - စတင်ခြင်းအဆင့်]

များပြားလှသော ကပ်ဘေးများ၏စွမ်းအားနှင့် ရွှေရောင်ချည်မျှင်ဆယ်ချောင်းတို့က နောက်ဆုံးတွင်တတိယအဆင့်ရှိ ဗောဓိသတ္တအသီးအပွင့်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤအချိန်အထိ၊ ရှန်းယီက လက်တစ်ထောင်ဗောဓိသတ္တကဲ့သို့သော ဘွဲ့အမည်တစ်ခုကို မတောင်းဆိုနိုင်သေးပေ။

သူ၏ဗောဓိသတ္တအသီးအပွင့်က ကလေးငယ်အရွယ်သာ ရှိသေးပြီး၊ သူ၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးအချို့ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ ထို နတ်ဘုရားကဲ့သို့ထူးခြားသောအသွင်အပြင်များကို တည်ဆောက်ရန်အတွက် လုံလောက်သော ရွှေရောင်ချည်မျှင်များလိုအပ်နေသေးသည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင်၊ တောက်ပသောအလင်းစွမ်းအင်များကို မမြင်တွေ့မီက၊ ရှန်းယီက သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် အေးစက်မှုကိုခံစားခဲ့ရပြီးဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့ အကြမ်းထည် လူသားပုံသဏ္ဌာန် ကိုယ်ထည်ကိုယက်လုပ်ရန်ပင် သူ၏ချည်မျှင် ဆယ်ချောင်းကိုသုံးစွဲခဲ့ရပြီဖြစ်ရာ၊ထို ဗောဓိသတ္တက သူ၏လက်မောင်းတစ်ထောင်အတွက် ချည်မျှင်တစ်ထောင်ကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်မည်ဟု သူ တွေးမိလိုက်၏။

ယခုအခါတွင်တော့ ထိုသို့မဟုတ်ကြောင်း ပေါ်လွင်နေလေ၏။

တစ်ဖက်လူက သူ့ထက် ပိုမိုအားကောင်းနိုင်သော်လည်း ဤမျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အတိုင်းအတာအထိတော့ မဟုတ်ပေ။

ထိုသို့မဟုတ်ပါက၊ ရတနာခုနစ်ပါးဗောဓိသတ္တက သူ၏အသီးအပွင့်ကို ရရှိရန် ချည်မျှင်ခုနစ်ချောင်းသာ လိုအပ်ပါလိမ့်မည်။

၎င်းက တောက်ပသောစွမ်းအင်များ၏မတူညီသော ပုံဖော်မှုများနှင့် သက်ဆိုင်နေပုံရပါသည်။

"ဟူး" ရှန်းယီ သူ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်လိုက်ရာ၊သူ၏ပေါင်ပေါ်ရှိ မပြည့်စုံသော ကျမ်းစာက လေမတိုက်ဘဲ လှုပ်ရှားလာပြီး၊ ၎င်း၏ စာမျက်နှာများအားလန်သွားစေခဲ့သည်။

သူ သူ၏လက်ဖဝါးများကို ပူးကပ်လိုက်၏။

သာမန် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း၊ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ဝိုက်တွင် ရွှေရောင်ဗုဒ္ဓအလင်းရောင် တစ်ခုက တိတ်ဆိတ်စွာ လွှမ်းခြုံထားပါသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း မူလကတည်းက တည်ရှိနေသော ထိုရွှေရောင်ကြာပန်းက အလင်းစီးကြောင်းတစ်ခုအဖြစ်ဖြည်းညှင်းစွာထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏အောက်ဘက်တွင်ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းသွားသည်။

ရှန်းယီ သူ၏မျက်လုံးများကို နောက်တစ်ကြိမ် ဖွင့်လိုက်၏။ သူ၏မျက်လုံးသူငယ်အိမ် ပတ်လည်ရှိ ရွှေရောင်အလင်းများက ပိုမိုခိုင်မာလာပြီး၊ သူ၏တည်ရှိမှုကပင် ခမ်းနားထည်ဝါသော အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သူ ကြာပန်းစင်ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်ရင်းဖြင့် ရုတ်တရက်မြင့်မားသော ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။

...

စည်ကားနေသော စီရင်စုမြို့တော် တံခါးဝတွင်..

သန့်ရှင်းသပ်ရပ်စွာဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်ပညာရှင်တစ်ဦးက ဖြည်းညှင်းစွာဝင်ရောက်လာသည်။ သူ၏အသွင်အပြင်မှာ အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေပြီး၊မပြောင်းလဲသော တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ သူဆွဲခေါ်လာသည့် ခွေးနက်ပင်။

လက်တစ်ထောင် ဗောဓိသတ္တက မည်သည့် သတင်းစကားမျှပြန်လည်မရရှိသေးပေ။

၎င်းက သူ့ကို အနည်းငယ်စိတ်မရှည်ဖြစ်စေခဲ့ပြီး၊ သူ ကိုယ်တိုင် နတ်ဘုရားမင်းဆက်၏နယ်နိမိတ်များအတွင်းသို့ ခြေလှမ်းဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

ယခင်က သူချန်ထားခဲ့သော အရာမှ ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်းအလင်းဘုရင်အသက်ရှင်နေသေးကြောင်း သူ့ကိုရှင်းလင်းစွာ ခံစားသိရှိနိုင်စေသည်။

အကယ်၍ အသက်ရှင်နေသေးပါက အဘယ်ကြောင့် တိတ်ဆိတ်နေသနည်းဟု သူတွေးလိုက်မိသည်။

အများစုမှာ သူက ဗောဓိဂိုဏ်းကိုဆန့်ကျင်သွားခြင်း ဖြစ်တန်ရာ၏။

တာ့လော် မသေမျိုးအရှင် နှင့် ဗောဓိသတ္တများကဲ့သို့သောပုဂ္ဂိုလ်များက သက်သေအထောက်အထားများအပေါ်များစွာ အလေးမထားဘဲ၊ သူတို့၏နှလုံးသား ယုံကြည်ရာကိုသာလှုပ်ရှားကြသည်။

လက်တစ်ထောင် ဗောဓိသတ္တက ထို ရွှေရောင်ချည်မျှင်ကိုအသုံးပြု၍ ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်းအလင်းဘုရင်၏အသက်ကို ချက်ချင်းမယူလိုက်ခြင်းမှာ၊ကျမ်းစာများကို ကာကွယ်နေစဉ်အတွင်း အလင်းဘုရင်၏လုပ်ရပ်များကို သူနားလည်လာသောကြောင့်ပင်။

ရွယ်တူများကိုဖိနှိပ်ရာတွင် အလင်းဘုရင်၏စွမ်းဆောင်ရည်က ယခင်က ရွှေဖားပြုတ်အာဟတ်၏စွမ်းဆောင်ရည်ထက်ပင် သာလွန်နေခဲ့သည်။

အကယ်၍ ရွှေဖားပြုတ်ကကြာပန်းပလ္ဘင် ပေါ်သို့ တက်လှမ်းပြီး ဗောဓိသတ္တတစ်ပါး၏နေရာကို ရရှိသွားပါက၊ကပ်ဘေးများကို ရင်ဆိုင်ရန် သေမျိုးလောကသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လိုသည့် သူ၏ဆန္ဒမှာ မေးခွန်းထုတ်စရာဖြစ်လာမည်ဟု ယူဆရသည်။

ထိုအချိန်ရောက်လျှင်၊ ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်းအလင်းဘုရင်က ဗောဓိဂိုဏ်းတွင် အလားအလာ အကောင်းဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်လာနိုင်ပါသည်။

ဤကဲ့သို့ထက်မြက်ပြီး သန့်စင်သော ပါရမီရှင်တစ်ဦးကြောင့်၊ သူက ရှန်းယီအားသူ့ကိုတွေ့ဆုံရန် နောက်ထပ်အခွင့်အရေးတစ်ခုပေးလိုခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သံကြိုးက လက်ထဲတွင်ရှိနေသရွေ့၊ နတ်ဘုရားနယ်မြေမည်မျှ ကျယ်ပြန့်နေစေကာမူ သို့မဟုတ် မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်မည်မျှ ကြီးမားနေစေကာမူ တစ်ဖက်လူက ဘယ်သောအခါမှထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤ အလင်းဘုရင်ကိုရှာဖွေတွေ့ရှိရန်မှာ အချိန်ပြဿနာသာရှိသည်။

ဤအတွေးများဖြင့်၊ လက်တစ်ထောင် ဗောဓိသတ္တ က လူအုပ်ထဲသို့ တိတ်ဆိတ်စွာဝင်ရောက်သွားပြီး၊ သူ၏အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေကာ၊ မနှစ်မြို့ဖွယ်ကောင်းသောဆူညံသံများကို ကြားရချိန်တွင်သာ မသိမသာဖြင့်မျက်မှောင်သာကြုတ်နေ၏။

မဟာဗောဓိဂိုဏ်းက နတ်ဆိုးဘေးအန္တရာယ်များကို နှိမ်နင်းရာတွင်အင်ပါယာခုံရုံးကို ကူညီလိုကြောင်း ကောလာဟလများက ဆိုနေသော်လည်း၊အချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိရခြင်းအကြောင်းရင်းကို သူတို့ တွေးတောနေကြခြင်းဖြစ်သည်။