အခန်း ၁၁၄၆

အခန်း(၁၁၄၆) ပြန်လည်ရောက်လာသော နန်ယန်

"အင်ပါယာခုံရုံးကို လှည့်စားဖို့ သက်သက် ဖန်တီးထားတာလား" လူများ၏ခန့်မှန်းချက်များက နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာနနှင့် အခြားသူများ၏ရင်တွင်းရှိ သံသယများကိုလည်း ထင်ဟပ်နေသည်။

အနောက်တောင်စီရင်စု အစိုးရရုံးခန်းအတွင်းတွင်..

သခင်ကြီး ရန်မင်လီက ဖုန်းရှီနှင့် အမည်ခံစစ်သူကြီးများစွာအခြံအရံဖြင့် ခန်းမကြီးထဲတွင် ရှိနေသည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် မည်သူမျှထိုင်မနေကြပေ။

အမြဲတစေတွက်ချက်တတ်ပြီး တိကျသေချာသော သခင်ကြီးရန်က ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အမှန်တကယ် ခန့်မှန်းချက်လွဲချော်သွားခဲ့သည်။

မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီး၏ စီရင်စု နှစ်ဆယ့်ခုနစ်ခုလုံးတွင်၊ယနေ့အထိ နတ်ဆိုးကပ်ဘေး တစ်ခုမျှ ပေါ်ပေါက်လာခြင်း မရှိပေ။

နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော ကြမ်းတမ်းသည့် မဟာနတ်ဆိုးကြီး သုံးကောင်က စုန့်ဖုန်းစီရင်စု တိုက်ပွဲတွင် စစ်သူကြီးနန်ယန်ကို လုံးဝ ကြောက်ရွံ့သွားခြင်းကြောင့်လော မသိရသော်လည်း၊ ဤတစ်သက်တွင်တစ်ခါသာ ရနိုင်မည့် အခွင့်အရေးကြီးကို အမှန်တကယ်ပင်လက်လွှတ်လိုက်ကြ၏။

"ဒါ ရှင်တို့အပြစ် မဟုတ်ပါဘူး" ဖုန်းရှီပင်လျှင် ဤအခိုက်အတန့်၌တစ်ဖက်လူကို အပြစ်တင်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။

အကြောင်းမူကား နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏လုပ်ရပ်များက ယုတ္တိတန်မှုအားလုံးကို ချိုးဖောက်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဒါ့အပြင်ရှင်ပြောသလိုပဲ နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာနရဲ့အင်အားနဲ့ဆိုရင် ကျွန်မတို့ ထွက်သွားရင်တောင် သိသာတဲ့ အပြောင်းအလဲ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလေ" သခင်ကြီး ရန်မင်လီက လက်နောက်ပစ်လျက် ရပ်နေပြီး၊ သူ၏ခြောက်သွေ့နေသောနှုတ်ခမ်းများ တုန်ယင်နေကာ အက်ကွဲခက်ခဲသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ထိုင်ပြီး အလဟဿ စောင့်နေတာထက်စာရင် နည်းနည်းလေးတော့ ပိုကောင်းမှာပေါ့"

အကယ်၍ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းက ဗောဓိဂိုဏ်းကြောင့်အနည်းငယ်သာ ဆုံးရှုံးမှုရှိခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ကိုယ်ပိုင် တွက်ချက်မှုမှားယွင်းမှုကြောင့် အင်ပါယာခုံရုံးက ဝင်မပါနိုင်ခဲ့ဘဲ၊ ထိုကျမ်းစာပို့ဆောင်သည့် အဖွဲ့ကို နတ်ဘုရားနယ်မြေပေါ်သို့ ခြေချခွင့်ပြုလိုက်မည်ဆိုပါက၊ ထိုသို့ဆိုပါက ရန်ဟူသော နာမည်ခံထားသည့် သူပ အကြိမ်တစ်ထောင် သေသင့်သော ရာဇဝတ်ကောင်ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

အရာရာတိုင်းကိုသိပ်ပြီး မစိုးရိမ်ဘဲ သူ၏ရည်ရွယ်ချက်များအတိုင်း လိုက်လုပ်တတ်သော ယန်လန်ထင်က သဘာဝတရားနှင့် ပိုမိုကိုက်ညီပြီး တာအို၏မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိနိုင်ခြေ ပိုများနေသလောဟု တွေးစရာပင်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ အမည်ခွစစ်သူကြီး အများအပြားသည် အသံမထွက်ရဲကြပေ။

သခင်ကြီးယန် ဒဏ်ရာပြင်းထန်ပြီး မသက်သာသေးသည့်အပြင်၊ သခင်ကြီးရန်၏စိတ်အခြေအနေကလည်း ပိုမို မှိုင်းညို့လာကာ၊ လမ်းစဥ်သုံးသွယ်မှ အားကောင်းသောကျွမ်းကျင်သူများ အမှန်တကယ် လှုပ်ရှားမှု မလုပ်သေးချိန်မှာပင်၊ သူတို့၏တောင်ပိုင်းကာကွယ်ရေး စစ်သူကြီးချုပ်က စွမ်းဆောင်ရည် ကျဆင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဖုန်းရှီ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ့ကို ဆက်လက် ဖျောင်းဖျမနေတော့ပေ။

သူတို့သည် အစကတည်းက ကံကြမ္မာကို ပုံအပ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့်၊ ယခုအခါ တိတ်တဆိတ်သတင်းစောင့်နေရန်သာ ရှိတော့သည်။

အားလုံး အနောက်ဘက်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

တောက်ပသော ဝေါယာဉ်တစ်စီးကို အားကောင်းသော အာဟတ်တစ်ပါးမြှောက်ကိုင်ထားမှုနှင့်အတူ အချိန်မရွေးပေါ်လာတော့မည့်အလားပင်။

အချိန်များ ကုန်လွန်သွားပြီး၊ မည်မျှကြာသွားသည်ကို ပြောရန်ခက်ခဲသည်။

ဖုန်းရှီ ရုတ်တရက် မျက်ခုံးပင့်လိုက်၏။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် အနည်းငယ်သောပြောင်းလဲမှုလေးကပင် လူတိုင်း၏နှလုံးသားထဲ၌ လှိုင်းဂယက်များ ထသွားစေသည်။

သို့သော် သူတို့၏အမြင်အာရုံထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်မှာ စိတ်ကူးထားသောတောက်ပသည့် အလင်းရောင် မဟုတ်ဘဲ၊ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော ပုံရိပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။

မုတ်ဆိတ်မွေးနက်နှင့် လူက အစက စုန့်ဖုန်းစီရင်စုကို စောင့်ကြပ်ခဲ့သော အမည်ခံစစ်သူကြီးပင်။

နတ်ဆိုးကပ်ဘေး မရှိကြောင်းကို တွေ့ရှိပြီးနောက်တွင်၊ သူရှေ့သို့ထွက်ကာ သတင်းစုံစမ်းရန် ကိုယ်တိုင်ဆန္ဒပြုခဲ့သော်လည်း၊ နေ့တစ်ဝက်တောင် မကြာမီမှာပင် ပြန်ရောက်လာခဲ့၏။

ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော စတုတ္ထအဆင့် ထိုက်ယင်အစစ်အမှန်မသေမျိုး တစ်ဦးအနေဖြင့်၊ သူ ဆင်းသက်လာသည့် အချိန်တွင် သူ၏ခြေလှမ်းများမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေသည်။

ဤသို့ ပုံမှန်မဟုတ်သော မြင်ကွင်းကြောင့် လူတိုင်း၏နှလုံးသားကို တင်းကျပ်သွားစေသည်။

အာဟတ်များ အမှန်တကယ် ရောက်လာလျှင်ပင်အားလုံးက ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်ရာ၊ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှထိတ်လန့်နေသော အသွင်အပြင် ရှိနေရသနည်းဟု တွေးစရာပင်။

"ဟူး... ဟူး..." မုတ်ဆိတ်မွေးနက်နှင့် လူက အသက်ရှူမဝဖြစ်နေပြီး၊ သူ၏အကြည့်များ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များနှင့် အထက်လူကြီးများအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားကာ၊ သူ၏နှုတ်ခမ်းများပင် အနည်းငယ်တုန်ယင်နေပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူက တောရိုင်းတိရစ္ဆာန် တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အက်ကွဲနေသော အသံဖြင့် အော်လိုက်၏။ "သေပြီ အားလုံး သေကုန်ပြီ"

ဤရုတ်တရက်ထွက်လာသော စကားကြောင့် သခင်ကြီး ရန်မင်လီကို တစ်ခဏတာ မှင်တက်သွားစေသော်လည်း၊ မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီး နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာန၏ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်အနေဖြင့်၊ နောက်ထပ် ဖြစ်လာမည့် အရာများကိုရင်ဆိုင်ရန် သူ၏စိတ်ဓာတ်များကို စုစည်းထားရမည်ဖြစ်သည်။

"ဖြည်းဖြည်းပြော တကယ်တမ်း ဘာဖြစ်သွားတာလဲ" ဤစကားကို ကြားသောအခါ မုတ်ဆိတ်မွေးနက်နှင့် လူက လက်သီးကိုတင်းတင်းဆုပ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ရင်တွင်းရှိ တုန်လှုပ်မှုကို အပြည့်အဝ မချေဖျက်နိုင်သေးသည့် အသွင်ဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်၏။

"ဗောဓိဂိုဏ်းက အာဟတ်တွေနဲ့ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းက ကောင်းကင်ပါရမီရှင်တွေ စုစုပေါင်း လူဆယ့်ခြောက်ယောက်လုံး ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်းအလင်းဘုရင် နဲ့ ထိုက်ရွှီဆေးဧကရာဇ်တို့ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးသွားကြတယ်"

"ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံးကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတယ် အထူးသဖြင့် ထျန်းဝူတောင်က ချစ်လှစွာသောတပည့်နှစ်ဦးဖြစ်တဲ့ ချင်းလွမ် နဲ့ ရွှမ်းဝူကို ဆက်တိုက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ် ထျန်းဝူ ဘိုးဘေးက ဒေါသထွက်ပြီး ဗောဓိဂိုဏ်းဆီ ထွက်သွားပြီလို့ ကောလာဟလ ထွက်နေတယ်"

"ပြီးတော့ အစစ်အမှန်ကျမ်းစာကို နောက်ဆုံးမြင်လိုက်ရတာက ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်းအလင်းဘုရင်ရဲ့ လက်ထဲမှာပဲ ထိုက်ရွှီဆေးဧကရာဇ်က လမ်းမှာ ကြားဖြတ်လုယူပြီးနှစ်ယောက်စလုံး ထိုက်ရွှီနယ်ပယ်ထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတယ် ဒီနေ့အထိ ဘာသတင်းမှ မရသေးဘူး"

ဤစကား သုံးခွန်းအပြီးတွင်၊ တတိယအဆင့်များဖြစ်သော သခင်ကြီး ရန်မင်လီနှင့် ဖုန်းရှီတို့ပင်လျှင် မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားကြ၏။

ကျမ်းစာပို့ဆောင်သည့် ကိစ္စက တကယ်တမ်းတော့ နတ်ဘုရားမင်းဆက်၏အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ဖြိုခွင်းမည့် ကိစ္စဖြစ်ပြီး၊အခြား မဟာဂိုဏ်းနှစ်ခုကြားရှိ ပြိုင်ဆိုင်မှုထဲတွင် ပိတ်မိနေခြင်းသာဖြစ်သည်။

သို့သော် ပြိုင်ဆိုင်မှု သက်သက်အတွက် ဤမျှ ပြင်းထန်သော သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲမျိုးလုပ်စရာ မလိုအပ်ပေ။

ဤစကားအနည်းငယ်ဖြင့်ပင်၊ နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာနက သတ်မှတ်ထားသော မသေမျိုးစာရင်းတွင် ထိပ်ဆုံး အယောက်ငါးဆယ်၏ထက်ဝက်ခန့် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရာ၊ ၎င်းက မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေလောက်အောင်အရေးကြီးသော အဖြစ်အပျက် တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သေချာသည်။

သို့သော် အကြောက်စရာအကောင်းဆုံးမှာ မုတ်ဆိတ်မွေးနက်နှင့် လူ၏ပထမဆုံး စကားပေါ်တွင် တည်ရှိနေသည်။

"ထိုက်ရွှီဆေးဧကရာဇ်... ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်းအလင်းဘုရင်..." ရန်မင်လီ၏ အသက်ရှူသံက အနည်းငယ် ပြင်းထန်နေ၏။ လမ်းစဉ်သုံးသွယ်၏အခြေခံအုတ်မြစ်ကို သူ ဘယ်သောအခါမျှ အထင်မသေးခဲ့သော်လည်း၊ စစ်သူကြီး နန်ယန်၏ စွမ်းဆောင်ချက်များက လွန်စွာအံ့သြစရာကောင်းလွန်းလှသည်။

မဟာနတ်ဆိုးကြီး ရှစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းက သူ့ကို လမ်းစဉ်သုံးသွယ်နှင့်ယှဉ်ပြိုင်လိုသော ဆန္ဒတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

သို့သော် တကယ်တမ်းရင်ဆိုင်ရမှသာ လမ်းစဉ်သုံးသွယ်က မည်မျှကြောက်စရာကောင်းနိုင်ကြောင်းကို သိရှိနိုင်ပါလိမ့်မည်။

ဥပမာအားဖြင့်၊ဘယ်ဆီကမှန်းမသိ ပေါ်လာသော လမ်းစဉ်သုံးသွယ်မှ ဤကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးက နှစ်ပေါင်းများစွာဖုံးကွယ်ပြုစုပျိုးထောင်ထားသော ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ မဟာအာဟတ်များနှင့် ကောင်းကင်ပါရမီရှင်များ ရှစ်ဦးစီကို သူတို့ဘာသာသတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိကြ၏။

သူတို့ တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ မည်မျှပင်ကြောက်စရာကောင်းလာမည်ကို တွေးကြည့်၍ပင် မရနိုင်ပေ။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ကျွန်မတို့အတွက် သတင်းကောင်းပဲ" ဖုန်းရှီ ဘေးသို့တစ်ချက်ကြည့်ပြီး နှုတ်ခမ်းကိုတွန့်လိုက်၏။

"အနည်းဆုံးတော့ လောလောဆယ်အတွက်ပေါ့"

အနာဂတ်အတွက်အားကောင်းသော ရန်သူနှစ်ဦးကို ယှဉ်ပြိုင်ရန်ခက်ခဲမှန်း သိထားသော်လည်း၊ ယခုအချိန်အထိ သူတို့နှစ်ဦးအနိုင်အရှုံးမဆုံးဖြတ်ရသေးမီတွင် အစစ်အမှန်ကျမ်းစာကို တင်ဆောင်လာသည့် ဝေါယာဉ်က နတ်ဘုရားမင်းဆက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤအချိန်အတွင်း၌ အင်ပါယာမြို့တော်အနေဖြင့် တန်ပြန်ဗျူဟာတစ်ခုကို ရေးဆွဲရန် အခွင့်အရေး ရရှိပါလိမ့်မည်။

"ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပါတယ်" ရန်မင်လီ လှည့်ထွက်ချင်သော်လည်း သူ၏ခြေလှမ်းများ ရုတ်တရက် တန့်သွား၏။

သူ၏ဘေးနားရှိ အမည်ခံစစ်သူကြီးက အလျင်အမြန်ထိန်းကိုင်ပေးလိုက်ပြီး မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ တောင်ပိုင်းကာကွယ်ရေး စစ်သူကြီးချုပ်၏မျက်လုံးများတွင် အလင်းရောင် ကင်းမဲ့နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

သခင်ကြီးရန် အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ တုံ့ပြန်ရသနည်းဆိုတာကို သူအမှန်တကယ် သိရှိပါသည်။

အကြောင်းမူကား သူ၏စရိုက်သဘာဝအရ၊ သူက မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးကို စွန့်လွှတ်ထားခဲ့သည်မှာကြာပြီဖြစ်ပြီး၊ လက်ရှိအခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းရန် သူ၏တာဝန်ကိုသာ ထမ်းဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် စုန့်ဖုန်းစီရင်စုအဖြစ်အပျက်များ အပြီးတွင်၊ သခင်ကြီးရန်က နှုတ်အားဖြင့် လက်မြှောက်အရှုံးပေးထားသောအသွင်ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားသော်လည်း၊ သူ၏ရင်တွင်း၌ မျှော်လင့်ချက်မီးပွားလေးတစ်ခု အသစ်ဖြစ်တည်နေသည်မှာ ရှင်းလင်းလှသည်။

ထိုမျှော်လင့်ချက် မီးပွားလေးကို စစ်သူကြီး နန်ယန်က ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် နန်ယန်က မည်သူ့ကိုမျှနှုတ်မဆက်ဘဲ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားခဲ့လျှင်ပင် သခင်ကြီးရန်က ဘာမျှမပြောဘဲ တစ်ဖက်လူပြန်လာနိုင်သည်ဆိုသော အတွေးကို ဆက်လက် စွဲကိုင်ထားဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင် ထိုက်ရွှီဆေးဧကရာဇ်နှင့် ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်းအလင်းဘုရင်တို့၏ကမ္ဘာကိုတုန်လှုပ်စေသော စွမ်းဆောင်ချက်များကြောင့် သခင်ကြီးရန်၏မျက်လုံးထဲမှ နောက်ဆုံး မျှော်လင့်ချက် မီးပွားလေးမှာ ငြိမ်းသက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"အထဲမှာ အနားယူဖို့ ကျွန်တော် ကူညီပေးပါ့မယ်" ပုံမှန်အားဖြင့် တောင်ပိုင်းကာကွယ်ရေး စစ်သူကြီးချုပ် တစ်ယောက်အနေဖြင့် မည်သည့်အခြေအနေမျိုးတွင်မှ အားနည်းချက်ကို မပြသသင့်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းက အခြားသူများ၏ ယုံကြည်မှုကို အလွယ်တကူတုန်လှုပ်သွားစေနိုင်သောကြောင့်ပင်။

ဥပမာအားဖြင့် သခင်ကြီးယန်က ဒဏ်ရာပြင်းထန်နေလျှင်ပင် နန်ယန်နှင့် အခြားစစ်သူကြီးများကို တွေ့ဆုံရန် အတင်းအကျပ်တောင်းဆိုနေဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများ၏ စောင့်ကြည့်နေသော မျက်လုံးများစွာရှေ့တွင် ရန်မင်လီက သူ့ကိုကူညီရန် ကမ်းလင့်လာသော လက်ကို မငြင်းပယ်ခဲ့ဘဲ၊ဤအချက်များကို သူ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့သည်မှာ ရှင်းလင်းနေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် လူအုပ်ကြီးနောက်မှ သခင်မဖုန်း၏ရှုပ်ထွေးပြီး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်နေသော အသံ ထွက်လာ၏။ "နင်..."

လူတိုင်း အလိုအလျောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ခန်းမပြင်ပတွင် အရပ်မြင့်မြင့်ပုံရိပ်တစ်ခုက မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ရောက်နေမှန်းမသိ ပေါ်လာခဲ့သည်။ ရင်းနှီးနေသော အဝတ်အစားနှင့်အတူဖြူဖျော့ချောမောသည့် မျက်နှာပေါ်မှအမြဲတစေ တည်ငြိမ်နေသော အမူအရာ၊ ပျောက်ဆုံးနေသည့် စစ်သူကြီးနန်ယန် မဟုတ်လျှင် အခြားမည်သူဖြစ်နိုင်ဦးမည်နည်း။

"နင် ပြန်လာပြီပဲ" ဖုန်းရှီတွင် အပြစ်တင်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ၊ သူမ၏မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာမှုများသာ ပြည့်နှက်နေပါသည်။

မည်သည့်အရာများပင် ဖြစ်ခဲ့စေကာမူ၊ တစ်ဖက်လူက ဤကဲ့သို့သောအခြေအနေမျိုးတွင် ပြန်လာရန်ဆန္ဒရှိနေခြင်းကပင် ဝမ်းသာအံ့သြဖွယ်အရာတစ်ခုဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

အခြားနေ့ရက်များတွင်ဆိုလျှင် ရန်မင်လီက ရှင်းလင်းသောရှင်းပြချက်ကို တောင်းဆိုမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ဤအခိုက်အတန့်တွင်မူ သူက ခေါင်းကို တိတ်တဆိတ်လှည့်ကာ ရှန်းယီကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနှုတ်ဆက်သည့်အနေဖြင့် ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ညိတ်ပြလိုက်ကာ၊ ထို့နောက် သူ၏အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းပြီး ခန်းမထဲသို့ ဆက်လက် လျှောက်သွားခဲ့၏။

"နင် ဘယ်သွားနေတာလဲ" ဖုန်းရှီက စစ်ဆေးမေးမြန်းနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ စိုးရိမ်မှုကို ဖော်ပြနေရင်းနှင့် အမည်ခံစစ်သူကြီးများက မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးကို ဆက်လက်စောင့်ကြပ်နေသည့် အကြောင်းရင်းကိုလည်း ရှင်းပြနေခြင်းဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့အားလုံးက အင်ပါယာခုံရုံး၏ကျေးဇူးကို ခံစားနေရသူများဖြစ်ကြရာ၊ နန်ယန်က သူ၏စွမ်းအားကြောင့် ဆန္ဒရှိသလိုထွက်သွားပြီး၊ သူတို့ကမူသေရမည်ဆိုလျှင်ပင် ဤမြေကိုဆက်လက် ကာကွယ်ရမည်ဆိုသည်မှာ မမှန်ကန်ပေ။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊ အမည်ခံစစ်သူကြီးအများအပြားက ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်များဖြင့် ဤဘက်သို့ ပို့လွှတ်နေကြသည်။

သူတို့က တရားမျှတမှုကို ရှာဖွေနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ နန်ယန်က သူတို့ကိုမည်သို့သော ဆင်ခြေမျိုးပင်ပေးစေ၊ သူတို့ကိုယ်သူတို့ တည်ငြိမ်မှုရှိစေရန်အတွက်သာလိုအပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

"..."

ဝူရှန်း လူအုပ်ကြီးကို တိုးဝှေ့ပြီး လက်ဟန်ခြေဟန်ဖြင့် အရူးအမူးပြသနေကာ၊ နန်ယန်အနေဖြင့် ညီအစ်ကိုများ၏စိတ်နှလုံးကို အနည်းဆုံးတော့ နှစ်သိမ့်ပေးရန် မျှော်လင့်နေသည်။

သို့သော် ရှန်းယီက သူ၏အရိပ်အမြွက်ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး သူ၏လက်ကောက်ဝတ်ကို ပွတ်သပ်ကာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည့် ဟန်ဖြင့် ခန်းမထဲသို့ ခြေလှမ်းဝင်ရောက်သွား၏။

"ကျွန်တော် သတင်းစကား တစ်ခုရလို့ တစ်ခုခု သွားယူတာပါ" သူ စကားပြောနေရင်း စားပွဲဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး၊ သူ၏လက်စွပ်ထဲမှနေ၍ ထူးခြားမှုမရှိသော ရှေးဟောင်းစာအုပ်တစ်အုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဆွဲထုတ်ကာ စားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။

ကြည့်နေသူများက စူးစမ်းသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြပြီး၊ သူတို့၏မျက်လုံးများက စာအုပ်မျက်နှာဖုံးပေါ်သို့ ရောက်သွားသောအခါ တောက်ပနေသောစာလုံးအချို့ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူတို့၏မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျုံ့ဝင်သွားကြ၏။

"ဝိညာဉ်စွမ်းအားအကာအကွယ်ကျမ်းစာ"

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ခန်းမကြီးတစ်ခုလုံး လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနောက်လှည့်ကြည့်လိုက်သော ရန်မင်လီပင် မိုးကြိုးပစ်ခံရသကဲ့သို့ နေရာမှာပင်ရပ်တန့်သွားသည်။

ဗောဓိဂိုဏ်း၏အစစ်အမှန်ကျမ်းစာ၊ တတိယအဆင့် ဗောဓိသတ္တအသီးအပွင့်၏ရတနာကို ကိုယ်စားပြုသောအရာက အနောက်တောင်စီရင်စု ရုံးခန်းရှိ စားပွဲတစ်လုံးပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာရှိနေပါသည်။