အခန်း ၁၁၅၀

အခန်း(၁၁၅၀) အကြွေးရှင်းမယ့် အချိန်ကိုသာ စောင့်နေလိုက် ၂

ထို့နောက် မြူခိုးများထဲမှ အစီအရင်ပစ္စည်း ရှစ်ခုလွင့်ပျံလာပြီး၊ တာအိုသခင် ကျင်းလဲ့၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။

အဖိုးအိုသည် သူ၏လက်ဖဝါးထဲရှိ အစီအရင်ပစ္စည်းများကို တိတ်ဆိတ်စွာကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ဆရာကို ထိုက်ရွှီနယ်ပယ်သို့ ရိုသေစွာ ပို့ဆောင်လိုက်ကာ၊ မျက်လုံးထဲတွင် အလင်းရောင် ကင်းမဲ့နေသော ယဲ့လန်ကို ဦးဆောင်၍ ရှန်းရွှီတောင်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ကပ်ဘေးကြီးများ ကျရောက်ချိန်တွင် ဤဂိုဏ်း ပေါ်ထွက်လာခြင်းမှာ ကံကောင်းခြင်းဖြစ်သည်ဟု တစ်စုံတစ်ယောက်က ထင်မှတ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ မသေမျိုးဆေးလုံးက သစ္စာမရှိဘဲရည်ရွယ်ချက်နှစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ထားကာ သေထိုက်သူဖြစ်နေပါသည်။

...

မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီး၏ စီရင်စု နှစ်ဆယ့်ခုနစ်ခု အနက်၊ လင်းကန်စီရင်စုက မြောက်ဘက်အကျဆုံး ဖြစ်သည်။

ဤနေရာမှ ထွက်ခွာပါက အင်ပါယာမြို့တော် ဆီသို့ ဦးတည်သွားပါလိမ့်မည်။

အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ပညာရှင်တစ်ဦးက ခွေးနက်တစ်ကောင်ကိုဆွဲကာ စီရင်စု မြို့တော်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ အဝတ်အစားများက လွင့်မျောနေကာ လူးလွန့်နေသောသင်္ကန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ သူ၏ချောမောသော မျက်နှာပေါ်တွင် အရေးအကြောင်းများစွာပေါ်လာကာ၊ သူ၏အနက်ရောင် ဆံပင်များက မီးလောင်ကျွမ်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီးပြောင်သွားခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး၊ သူ၏အနောက်တွင် ဒေါင်းတစ်ကောင် အမြီးဖြန့်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြန့်ကျက်လာသော လက်မောင်းပေါင်းများစွာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။

သူ၏ခြေအောက်တွင် ကြာပန်းပလ္လင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ့ကို လေထဲသို့ သယ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

လက်တစ်ထောင် ဗောဓိသတ္တက သူ၏ဓမ္မခန္ဓာကိုယ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ကရုဏာအရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှပင် မရှိပေ။

သူသည် ရှေ့အဝေးသို့ ငေးကြည့်ရင်း တီးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။ "မင်းက ဘယ်သွားနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလဲ"

ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်းအလင်းဘုရင်ဟူသော ဘွဲ့အမည်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး မြောက်ဘက်သို့ အဘယ်ကြောင့် ဦးတည်သွားသနည်း။ ယိမ်းယိုင်နေသော နတ်ဘုရားမင်းဆက် နှင့် ပူးပေါင်းရန် ရည်ရွယ်နေသည်လောဟု သူတွေးမိသည်။

သူ ချန်ထားခဲ့သော ရွှေရောင်ချည်မျှင် အစအနလေးက ထိုသူ၏တည်ရှိမှုကို အချိန်တိုင်း ခံစားနိုင်စေခဲ့ပြီး၊ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မဟုတ်လျှင်ပင် အကြမ်းဖျင်းဦးတည်ရာကို ဆုံးဖြတ်ရန် လုံလောက်ပါသည်။

ဤအရာကို တွေးမိသောအခါ၊ လက်တစ်ထောင် ဗောဓိသတ္တက တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ ခွေးနက်၏လည်ချောင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး၊ သူ၏နှုတ်ခမ်းများတွင် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။ "မင်းက ဗုဒ္ဓဘာသာ သဘာဝကို လက်ဆောင်ရထားပေမယ့်၊ ဗုဒ္ဓနှလုံးသားကင်းမဲ့နေတယ်။ ကောင်းကင်ဘုံက ပေးတဲ့ လက်ဆောင်တွေကိုဖြုန်းတီးပစ်တာပဲ။ တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ဖြစ်နေတာကမှ ပိုကောင်းသေးတယ်။ အဆုံးအစမဲ့သံသရာလည်ခြင်း စက်ဝန်းကိုခံစားပြီးမှ ငါ့ရဲ့ဗောဓိဂိုဏ်း ရဲ့ စွမ်းအားကို မင်း နားလည်နိုင်မှာ"

"ဝှီး"

ခွေးနက်က သူ၏ခြေလက်များကို အားနည်းစွာ ရမ်းခါလိုက်သည်။ ဗောဓိသတ္တ၏နောက်သို့ လိုက်လာသော လမ်းတွင်၊ သူ၏စစ်မှန်သော အဆင့်အတန်းကို အားလုံးနီးပါးမေ့လျော့သွားပြီး၊ နေ့ရောညပါရွတ်ဆိုနေသော ကျမ်းစာများကို မေ့လျော့သွားကာ၊ သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် တွန်းအားတစ်ခု တိုးပွားလာပြီး၊ လည်ချောင်းထဲတွင် ယားယံလာကာ၊ထုတ်ဖော်ရန် မထိန်းချုပ်နိုင်အောင် ဖြစ်လာခဲ့၏။

ဝုတ်..

၎င်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ခွေးတစ်ကောင် ဖြစ်လာနေပုံ ရသည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင်

မြောက်ဘက်သို့ဦးတည်နေသော ဤလမ်းပေါ်တွင် အနည်းငယ်ရှေ့သို့ ရောက်သောအခါ..

လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက မြင့်မားသော မီးတောက်များပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေပြီး၊ ပြင်းထန်သောမီးက တောင်ပံဖြန့်ထားသော ဖီးနစ်ငှက်ကြီး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ၊ သူမ၏ဘေးတွင် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်တစ်ဦး ရပ်နေသည်။

သေချာစွာ ကြည့်ရှုလိုက်ပါက၊ ဤမီးဖီးနစ်ငှက်၏အလယ်ဗဟိုတွင် သေးငယ်သော ကျောက်စိမ်းရောင်သစ်ကိုင်းလေး တစ်ခု ရှိနေကြောင်း တွေ့ရပါလိမ့်မည်။

ဤပစ္စည်းက မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးကိုဖြတ်ကျော်ခရီးသွားရန် အမြန်ဆုံးမှော်ရတနာ တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ဤကျောက်စိမ်းဖီးနစ်သစ်သားတည်ရှိနေခြင်းကြောင့်ပင် ဖုန်းရှီက တောင်ပိုင်းကာကွယ်ရေး စစ်သူကြီးချုပ် သုံးဦးကြားတွင် စူးစမ်းလေ့လာသူ နေရာကို တာဝန်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"တိုက်ကြီးလေးခုလို့ နာမည်ပေးထားပေမယ့် တကယ်တော့ အဲဒါက အင်ပါယာမြို့တော်ရဲ့တည်နေရာကြောင့် ခွဲခြားထားတာ သက်သက်ပဲ။ ကြားထဲမှာ ကျယ်ပြန့်တဲ့သမုဒ္ဒရာတွေ မရှိဘူး။ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ကုန်းမြေကြီး တစ်ခုတည်းဖြစ်လို့ နတ်ဘုရားနယ်မြေလို့ ခေါ်တာ"

စကားလုံး အနည်းငယ်ဖြင့် ဖုန်းရှီက ရှန်းယီ၏ စိတ်ထဲတွင် အကြမ်းဖျင်းပုံရိပ်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးလိုက်သည်။

ကျယ်ပြန့်လှသော တိုက်ကြီးလေးခု မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်၏အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ရှိသော အင်ပါယာမြို့တော်ဖြစ်သည်။

ရှန်းယီက မြို့တော်သို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ဝက်ရောက်ဖူးခြင်းမဟုတ်ပေ။ ယခင်က နန်ယန်ရတနာနယ်မြေတွင်၊ သူက မဟာချန်အင်ပါယာမြို့တော် သို့ မြင်းလှည်းဖြင့်ခရီးသွားခဲ့ဖူးပြီး၊ ထိုထူးဆန်းသော မင်းသားလေး နှင့် ကျန်ချိုလန်တို့ကြောင့် ဟာသများစွာပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။

ဆုလာဘ်များရယူရန် အင်ပါယာမြို့တော်သို့ သွားသော ဤခရီးစဉ်က သူ၏မှတ်ဉာဏ်အချို့ကို လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်။

ရှန်းယီသည် ရှေ့သို့တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေခဲ့၏။

ပြန်တွေးကြည့်ပါက၊အစမှအဆုံး ဆယ်နှစ်ပင် မပြည့်သေးဘဲ၊ ချီကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက်ပင် ကြာမြင့်သည်ဟု မယူဆနိုင်ပေ။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ တစ်ဘဝစာလောက်ကြာသွားပြီဆိုသော ရှင်းပြ၍မရသည့် ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေသည်။

"ဟူး" သူညင်သာစွာ လေမှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏အတွေးများကို စုစည်းလိုက်သည်။

တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးအတွက်၊ မြေပြင်က မည်မျှပင် ကျယ်ပြန့်နေစေကာမူ ၎င်းက တစ်လပင်မကြာသောအချိန်သာ ဖြစ်သည်။

မကြာမီ၊ သူ၏ရှေ့တွင် မည်သည့် ချီးကျူးစကားများနှင့်မဆို ထိုက်တန်သော ခမ်းနားကြီးကျယ်သည့် မြို့တော်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။

၎င်း၏ကြီးကျယ်ခမ်းနားမှုက မဟာချန် ထက် များစွာ သာလွန်သော်လည်း၊ ၎င်းက ရှန်းယီအား တစ်ချိန်ကခံစားခဲ့ရသော တုန်လှုပ်မှုကို မပေးစွမ်းနိုင်တော့ပေ။

သူသည် ဤသေမျိုးလောကနှင့် အနည်းငယ် ကင်းကွာနေသော အဆင့်မြင့်မသေမျိုး တစ်ပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ၊ ဤ သေမျိုးတို့၏ဖန်တီးမှုများက မသေမျိုး တစ်ပါး၏စိတ်နှလုံးကို မလှုပ်ခတ်နိုင်တော့ပေ။

ဤအတွေး သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ပေါ်လာစဉ်တွင် ..

ရှန်းယီသည် သူ၏ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစက်မှုတစ်ခုတက်လာသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရ၏။

သင်္ကန်းကို မလွမ်းခြုံထားလျှင်ပင် သူက ကြာပန်းပလ္လင်ပေါ်တွင်ထိုင်နေပြီး ထိုရိုသေလေးစားရသော နတ်ဘုရားများ သို့မဟုတ် မသေမျိုးများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်လာသကဲ့သို့ အမှန်တကယ် ခံစားလိုက်ရသည်။

အလွန်မြင့်မားသောနေရာတွင် ရပ်နေခြင်းက အမြဲတစေကောင်းမွန်သောအရာတစ်ခု မဟုတ်နိုင်ပေ။

ဖုန်းရှီက ရှန်းယီကိုသယ်ဆောင်ပြီး ဤအင်ပါယာမြို့တော်အတွင်းသို့ ခြေလှမ်းဝင်ရောက်သွားချိန်အထိ၊စည်ကားနေသော လူအုပ်ကြားတွင်၊ အမြဲတမ်း တိတ်ဆိတ်မှုကို နှစ်သက်သော ရှန်းယီသည် ရုတ်တရက်သက်သာရာရသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ကျောပြင်ပေါ်ရှိ အေးစက်မှုက တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားခဲ့သည်။

သူသည် မူလကတည်းက လမ်းရှည်ကြီး လျှောက်လာသူဖြစ်ရာ၊အနီရောင် ဖုန်မှုန့်များပြည့်နေသော သေမျိုးလောကထဲသို့ သူမည်သို့မရောနှောနိုင်ဘဲ နေမည်နည်း။

"ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့" ဖုန်းရှီက လမ်းပြပေးခဲ့ပြီး၊ အင်ပါယာခုံရုံးကိုကြိုတင် အကြောင်းကြားထားပြီးဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားပါသည်။

"နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာနက သာမန် နန်းတွင်း အရာရှိတွေနဲ့ မတူဘူး"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ငါတို့က တရားဝင်လစာတွေ မရဘူး၊သေမျိုးလောကရဲ့အနှစ်သာရကို စားသုံးပြီး အသက်ရှင်နေတာလေ"

ရှန်းယီ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ ရှုပ်ထွေးမှုကို မြင်သောအခါ၊ လူသားဧကရာဇ်ကို တွေ့ဆုံရန် နန်းတော်ထဲသို့ အဘယ်ကြောင့်မဝင်ရောက်ဘဲ အင်ပါယာမြို့တော်၏နက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ အဘယ်ကြောင့် ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းကို နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေပုံပေါ်သဖြင့်၊ ဖုန်းရှီကပြုံးလျက် ရှင်းပြလိုက်၏။

"နင်က အဲဒီပျင်းစရာကောင်းတဲ့ ရိုးရာထုံးစံတွေကို ဂရုမစိုက်ဘူးလို့ ငါထင်တယ်၊ ဒါကြောင့် ဒါက အဆင်ပြေပါတယ်"

"သဘောပေါက်ပြီ"

တောင်ပိုင်းဟုန်တွင် ရှိစဉ်က၊ အရှေ့နဂါးဘုရင် က ပဉ္စမအဆင့်အထက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများက လူသားဧကရာဇ် နှင့် တွေ့ဆုံရာတွင် ဦးညွှတ်ရန် မလိုအပ်ကြောင်းပြောခဲ့သည်ကို ရှန်းယီ ပြန်လည် သတိရသွားသည်။

လူသားဧကရာဇ်ကို အမှန်တကယ် တွေ့ဆုံချိန်တွင် သူက တတိယအဆင့် ဗောဓိသတ္တတစ်ပါး၏ကျင့်ကြံခြင်းရှိနေမည်ဟု မည်သူက တွေးထားခဲ့မည်နည်း။

အင်ပါယာမြို့တော်၏နက်ရှိုင်းသော နေရာက ရှန်းယီစိတ်ကူးထားသကဲ့သို့ လုံခြုံရေး တင်းကျပ်ထားသောနေရာ မဟုတ်ပေ။

ထိုအစား၊ ၎င်းက သန့်စင်ပြီး ကြော့ရှင်းသော နက်ရှိုင်းသည့် ခြံဝင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

ဧည့်ခံသူများမှာ သံချပ်ကာအပြည့်အစုံ ဝတ်ဆင်ထားသော စစ်သားများ မဟုတ်ဘဲ၊ ပန်းပွင့်များကဲ့သို့လှပသော အစေခံမိန်းကလေး တစ်စု ဖြစ်သည်။

"နင် အသားကျသွားမှာပါ" ဖုန်းရှီအတွက် အင်ပါယာမြို့တော်သို့ ပြန်လည် အစီရင်ခံခြင်းက ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားပါသည်။

သူမက ရှန်းယီကိုဦးဆောင်ကာ အစေခံမိန်းကလေး အုပ်စု၏နောက်သို့လိုက်ပြီး နက်ရှိုင်းသော နေရာများသို့ ဝင်ရောက်သွားကာ၊ရှည်လျားသော စင်္ကြံများကိုကွေ့ကောက်ဖြတ်သန်းပြီး ပန်းခြံကဲ့သို့သော ရှုခင်းများကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့၏။

အလင်းရောင်က ထူထပ်သောသစ်ပင်များကြောင့် တဖြည်းဖြည်းပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အနည်းငယ်မှောင်မိုက်သွားစေကာ၊ မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်၏အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ရှိနေပါလျက် မိုးကောင်းကင်၏မြင်ကွင်းကို တမင်တကာပိတ်ဆို့ထားကြောင်း ရှင်းလင်းနေသည်။

ရှေ့တွင် မြင်ကွင်းပွင့်သွားသောအခါ..

ရှန်းယီက လူသားဧကရာဇ်၏ပုံရိပ်ကို မတွေ့ရသေးဘဲ၊ တူညီစွာအားကောင်းသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် ကျင့်ကြံသူအနည်းငယ်ကို အရင်ဆုံး တွေ့လိုက်ရ၏။

သူတို့ တစ်ဦးစီတိုင်းက ဝတ်စားဆင်ယင်မှု မတူညီကြဘဲ၊အချို့မှာ အနည်းငယ် ရိုးရှင်းနေပုံပေါ်ကာ၊ နန်းတွင်းအရာရှိများနှင့် လုံးဝ မတူဘဲ ကျေးတောသားများနှင့် ပိုတူနေပါသည်။

"သူတို့က အခြားတိုက်ကြီးတွေက စစ်သူကြီးတွေပဲ"

ဖုန်းရှီ၏မိတ်ဆက်မှု ပြီးဆုံးပြီးနောက်တွင်၊ ထိုနေရာရှိလူအနည်းငယ်က ကြည့်ရှုလာကြပြီး၊ သူတို့၏အမူအရာများမှာ လေးနက်နေ၏။ "မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးကလည်း အရေးပေါ် အခြေအနေ ဖြစ်နေတာလား"

"လောလောဆယ်တော့ အဆင်ပြေပါသေးတယ်" ဖုန်းရှီက နှုတ်ခမ်းကိုတွန့်လိုက်ပြီး သူမ၏ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ ပြိုကျတော့မည့်အလားဖြစ်နေသော မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီး က အမှန်တကယ်တော့ တိုက်ကြီးလေးခု အနက် အခြေအနေ အကောင်းဆုံးဖြစ်နေသေးသည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ရန်မင်လီ အလွန်အမင်းအဆိုးမြင်နေသည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမ ရှန်းယီကိုရှေ့သို့ ဦးဆောင်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူတို့၏မြင်ကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်မှာ ကျယ်ပြန့်သောရေကန်တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ကျောက်ဆစ်ရုပ်တုများမရှိဘဲ ရေထဲမှထွက်ပေါ်နေသော ရစ်ခွေနေသည့် နဂါးတိုင်လုံး၏အပိုင်းတစ်ခုသာရှိကာ၊ ခုနစ်ပေ သို့မဟုတ် ရှစ်ပေခန့်မြင့်ပြီး၊ အကျယ်အဝန်းအရ ထွက်ပေါ်နေသောအပိုင်းသည် အလွန်ကြီးမားသည့် စင်မြင့်တစ်ခုဖြစ်နေသည်။

အသွင်အပြင်အရ၊ ဤအပိုင်းက တိုင်းတစ်ခုလုံးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက တစ်ရာခိုင်နှုန်းပင် မရှိပေ။

ဤအချိန်တွင်၊ ရှန်းယီက လူသားဧကရာဇ်ကို... သို့မဟုတ် သူ၏အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုကို နောက်ဆုံးတွင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ရေကန်အတွင်းမှ၊ပွယောင်းသော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထက်ဝက် ရေထဲတွင် နစ်မြုပ်နေကာရေပူစမ်းတွင် စိမ်နေသကဲ့သို့ ရေကန်အစွန်းတွင်လက်မောင်းများကို ပျင်းရိစွာ ထောက်ထားသော လူတစ်ဦးရှိနေသည်။

သူက လူအုပ်ကိုကျောခိုင်းထားသဖြင့် သူ၏မျက်နှာသွင်ပြင်ကို မြင်ရန်ခက်ခဲပါသည်။

သို့သော် ဤမြင်ကွင်းတစ်ခုတည်းကပင် အတိုင်းအဆမဲ့သောအသုံးအဖြုန်းကြီးသူတစ်ယောက်အဖြစ် ဖော်ပြနေသည်။

အထူးသဖြင့် အနံ့ခံရန်ပင်မလိုအပ်ဘဲ ပြင်းထန်သော အရက်နံ့ကိုရရှိနေသော ရှန်းယီအတွက်၊ ပေါ်လွင်နေသောအသားအရေက မူးယစ်နေခြင်းကြောင့် နီမြန်းနေကြောင်း သိသာနေသည်။

ဤ ဧရာမရေကန်ကြီးသည် အမှန်တကယ်တော့ အရက်ကန်ကြီးတစ်ခုဖြစ်နေသည်။

တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသော လက်အောက်ငယ်သားများကို လောကကြီးက တာ့လော်မသေမျိုးအရှင်များအဖြစ် သိရှိထားကြသည်။

သူတို့ထဲမှ မည်သူက ဧရာမပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ၊ဂိုဏ်းများကို တည်ထောင်သူများမဟုတ်ဘဲ နတ်ဘုရားမင်းဆက်အတွက် သေခြင်းရှင်း တိုက်ပွဲဝင်နေကြစဉ်တွင်၊ နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏စစ်မှန်သော ပိုင်ရှင်က သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများ၏အတွေးများကို ဂရုမစိုက်ဘဲအရက်ကန်ကြီးထဲတွင် စိမ်နေခဲ့သည်။

ထို့ပြင်၊ ဤမြင်ကွင်းက ရှန်းယီ ယခင်က ကြားဖူးခဲ့သောအင်အားပြန်လည်ပြည့်ဝလာသည့် အုပ်စိုးရှင် နှင့် မသက်ဆိုင်ပေ။

လူသစ်များရောက်လာမှန်း သိနေသည့်အလား၊ ထိုလူက ကျောခိုင်းထားဆဲဖြင့် လက်မောင်းများကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ရစ်ခွေနေသည့် နဂါးတိုင်လုံးကို လက်ညှိုးထိုးကာ၊ မူးယစ်နေသည့် အသံဖြင့် သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များပင် အနည်းငယ် မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေ၏။ "ဒီအရာက သာမန်လို့ ထင်ရပေမယ့်၊ဒီမှာထားရင် တိုက်ကြီးလေးခုရဲ့အပြင်ဘက်က ပင်လယ်ရှစ်စင်းကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်တယ်"

"ပင်လယ်ရှစ်စင်းရဲ့အနှစ်သာရကို စုဆောင်းပါ... ဒါမှသာ... ဟစ်... ကျောက်စိမ်းရည်ကန်တစ်ကန်ကို ဖော်စပ်နိုင်မှာ"

"ပြီးရင် ယောက်ချိုတစ်ခုယူပြီး မြည်းကြည့်လိုက်"

"..."

ဤစကားများက သူ့အတွက် ရည်ရွယ်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရှန်းယီသိရှိရန် သတိပေးစရာ မလိုအပ်ပေ။

သူက တိတ်ဆိတ်စွာရပ်နေပြီး၊ ရေကန်ထဲရှိ ပုံရိပ်ကိုအနည်းငယ် ဂရုမစိုက်သည့်အကြည့်ဖြင့် ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။