အခန်း ၁၄၁

အခန်း။ ၁၄၁

“ဟင်... ဒီလိုခန္ဓာကိုယ်မျိုးက ငါကိုယ်တိုင်တောင် တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါလား”

အတန်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ရှိန်းယွင်ကျီသည် ရုတ်ချည်းပင် အံ့ဩစွာ ရေရွတ်လိုက်မိပြီး “ဒါက ရေဓာတ်ဝိညာဉ်ခန္ဓာရဲ့ အသွင်ပြောင်းလဲမှုတစ်မျိုး ဖြစ်နိုင်မလား”

“ကျင့်ကြံဖော် ရှိန်းယွင်ကျီရဲ့ ကျယ်ပြန့်တဲ့ ဗဟုသုတအမြင်က ငါ့ထက် တကယ်ကို သာလွန်တယ်”

ဆရာကြီးဟယ်လင်က သူ၏အံ့သြမှုကို ထုတ်ဖော်ပြောဆို လိုက်သည်။

“မင်းတောင် မကြားဖူးဘူးဆိုရင်တော့ ဒီကလေးရဲ့ ပါရမီက တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသေးတဲ့ အသွင်ပြောင်း ရေဓာတ်ဝိညာဉ်ခန္ဓာ ဖြစ်ရမယ်”

သူတို့၏ဘေးတွင်မူ ဆရာကြီးပေါင်ချန်းသည် မျက်နှာပျက်လျက် တိတ်ဆိတ်နေတော့သည်။ သူသည် မူလက ဆရာကြီးဟယ်လင် အရှက်ရမည့်မြင်ကွင်းကို လာရောက်ကြည့်ရှုခြင်းဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ သူကိုယ်တိုင်သာ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေရချေပြီ။

ထိုစဉ် စက်ကွင်းပြားပေါ်မှ အလင်းတန်းများသည် တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားတော့သည်။ ကုယွမ်သည် သူ၏လက်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ

ချွင်…..

နဂါးဟိန်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်လှသော ဓားမြည်သံတစ်ခုနှင့်အတူ စက်ကွင်းပြား၏ မျက်နှာပြင်ထက်တွင် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်ချည်း ပေါ်ထွက်လာပြန်သည်။

ထိုဓားအလင်းတန်းမှာ ရေနဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အဆမတန် လျင်မြန်ဆန်းကြယ်စွာ လှည့်ပတ်ပျံသန်းနေပြီး အတုမရှိသော ထက်မြက်မှုကို ထုတ်ဖော်ပြသနေ၏။

၎င်းမှာ ပုံရိပ်ယောင် ဓားအလင်းမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ခြံဝင်းအတွင်းရှိ လူတိုင်းမှာ သူတို့၏ အရေပြားပေါ်တွင် စူးရှသော အရှိန်အဝါတစ်ခု လာရောက်ထိမှန်သကဲ့သို့ စပ်ဖျဉ်းဖျဉ်း ခံစားလိုက်ကြရသည်။

ကုယွမ်ကိုယ်တိုင်လည်း အံ့အားသင့်သွားမိသည်။ သူ၏ ဓားနှလုံးသား ပါရမီကိုပါ စမ်းသပ်တွေ့ရှိသွားလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

“...”

ခြံဝင်းတစ်ခုလုံးသည် ရုတ်ချည်းပင် ထူးဆန်းစွာ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ လူတိုင်းမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ ဘာပြောရမှန်းမသိ ဖြစ်နေကြ၏။

“ဘာ...”

ရွှေအမြုတေအဆင့် အင်အားကြီးကျင့်ကြံသူများဖြစ်ကြသည့် ရှိန်းယွင်ကျီနှင့် ဆရာကြီးပေါင်ချန်းတို့ပင်လျှင် တည်ငြိမ်မှုကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။

"ရေဓာတ်ဝိညာဉ်ခန္ဓာ ပေါ်လာတာက ထားပါဦး... အခုလို ဓားအလင်းတန်းပါ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတာက ဘာသဘောလဲ။ ရေဓာတ်ဝိညာဉ်ခန္ဓာအပြင် ဓားလမ်းစဉ်ပါရမီပါ ပိုင်ဆိုင်ထားတာလား... လူတစ်ယောက်တည်းက ပါရမီနှစ်မျိုးစလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာလား။ ဒီလို အံ့ဩစရာမျိုးကိုတော့... ငါတို့တစ်သက်မှာ တစ်ခါမှတောင် မကြားဖူးခဲ့ဘူး"

“ဒီဓားအလင်းက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ ဓားလမ်းစဉ်ပါရမီလား”

“မှန်တယ်... ပြီးတော့ ဝိညာဉ်ခန္ဓာအဆင့် ပါရမီမျိုး ဖြစ်ဖို့လည်း အလွန်နီးစပ်တယ်”

“ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ လူတစ်ယောက်တည်းက ဝိညာဉ်ခန္ဓာပါရမီ နှစ်ခုစလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်လို့လား”

“ယုတ္တိဗေဒအရဆိုရင်တော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခု မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ပေါ်လာခဲ့ပြီလေ”

“ငါ ပိုပြီးသိချင်တာကတော့ သူ့ရဲ့ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းပဲ။ ဒီလို ပါရမီနှစ်မျိုးစလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ကလေးရဲ့ အနာဂတ်က အတိုင်းအဆမရှိ ကြီးမားလာမှာ သေချာတယ်...”

“တခြား ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ရင်တော့ ဒီတစ်ခေါက် စမ်းသပ်မှုမှာ ကုယွမ်ရဲ့ ပါရမီက အဆင့်တစ် ဖြစ်ရမယ် မဟုတ်ဘူးလား။ ပါရမီနှစ်ခုက တစ်ခုထက်တော့ ပိုပြီး အစွမ်းထက်မှာပေါ့”

“...”

ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ခြံဝင်းတစ်ခုလုံးသည် တုန်ဟုန်စွာဖြင့် ပြန်လည်ဆူညံပွက်လောရိုက်လာတော့သည်။

အချို့သူများက လီချန်ချင်းကို ပြောင်လှောင်သော အကြည့်များဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြ၏။ စောစောကပင် ဤလူသည် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အရေးအကြီးဆုံးပုဂ္ဂိုလ်ကဲ့သို့ မောက်မာရိုင်းစိုင်းစွာ ပြုမူခဲ့ခြင်းပင်။

လူအများမှာ လီမိသားစု၏ ဂုဏ်သတင်းကြောင့် အတိအလင်း မပြောရဲကြသော်လည်း စိတ်ထဲမှမူ မနာလိုငြူစူနေကြသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ ယခုအခါ လီချန်ချင်းကို ကျော်လွန်သွားနိုင်သော ကုယွမ် ပေါ်ထွက်လာသည့်အတွက် သူတို့ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြခြင်းပင်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ အကြည့်မျိုးစုံကြောင့် လီချန်ချင်း၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် ပျက်ယွင်းသွားတော့သည်။

သို့သော်လည်း ကုယွမ်သာ အမှန်တကယ် ကျင့်ကြံတက်လှမ်းနိုင်ခဲ့လျှင် သူ၏ ပါရမီအရ နောင်တစ်ချိန်တွင် အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦး ဖြစ်လာလိမ့်မည်ကိုမူ သူ ဝန်ခံရပေလိမ့်မည်။

“ဒါက... ဓားနှလုံးသား ပါရမီလား”

ဆရာကြီးဟယ်လင်သည်လည်း မှင်တက်သွားမိသည်။ သူ မျှော်လင့်မထားသော အခြေအနေမျိုး ဖြစ်သဖြင့် သူ၏မျက်နှာတွင် အံ့သြခြင်းနှင့် ဝမ်းသာခြင်း အရိပ်အယောင်များ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

ထို့နောက် သူသည် လျင်မြန်စွာပင် ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်ပြီး ကုယွမ်၏အရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကာ မျက်လုံးများ တောက်ပလျက် ညင်သာသော လေသံဖြင့်

“မင်းနာမည်က ကုယွမ် မဟုတ်လား။ ငါ မင်းကို မှတ်မိတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် ပိုင်လျန်မြို့ကို ငါလာတုန်းက မင်းလည်း ရှိနေခဲ့တာပဲ”

"အဲဒီတုန်းက... ကုယွမ်ရဲ့ ပါရမီက မဆိုးရုံလောက်ပဲ ရှိပြီး ဓားလမ်းစဉ်မှာလည်း နည်းနည်းပါးပါးလောက်ပဲ နားလည်တာလို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ။

ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ... ကုယွမ်က ငါ့ကို ဒီလောက်အထိ ကြီးမားတဲ့ အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုမျိုး ပေးလိမ့်မယ်လို့"

ရေဓာတ်ဝိညာဉ်ခန္ဓာမှာပင် အလွန်ရှားပါးလှသော ပါရမီဖြစ်ရာ ယခု ၎င်းနှင့်အပြိုင် ဓားနှလုံးသား ပါရမီပါ ထပ်မံတွေ့ရှိရခြင်းပင်။

သူ၏အမြင်တွင် ဒုတိယပါရမီမှာ ပို၍ပင် အရေးကြီးသေး၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူကိုယ်တိုင်သည်လည်း စစ်မှန်သော ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

"ဝိညာဉ်ခန္ဓာတွေဆိုတာ ရှားပါးတယ်ဆိုပေမဲ့... ဆေးဘုရင်တောင်တန်းက တံခါးဖွင့်ပြီး စမ်းသပ်စစ်ဆေးတဲ့အခါမျိုးမှာ တစ်ခါတလေ တစ်ယောက်စ၊ နှစ်ယောက်စတော့ တွေ့ရတတ်သေးတယ်။

ဒါပေမဲ့... ဓားနှလုံးသား၊ ဓားရိုးဒါမှမဟုတ် ဓားဝိညာဉ်နဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ ဓားလမ်းစဉ်ပါရမီတွေကျတော့... အဲဒီထက်မက ပိုပြီးတော့ကို ရှားပါးလွန်းတာ။

အခုတော့... ငါ့ရှေ့မှာရှိနေတဲ့ ဒီကောင်လေးက နှစ်မျိုးစလုံးကို ပြိုင်တူပိုင်ဆိုင်ထားတယ်ဆိုတော့... ဒါက ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းတဲ့ ကံတရားကြီးလဲ"

ကုယွမ်က ရိုသေစွာဖြင့် “ဟုတ်ကဲ့ပါ တပည့် ကုယွမ်... ဆရာကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းတယ် ကလေး... အခမ်းအနားတွေ အများကြီး လုပ်မနေပါနဲ့ ထပါဦး”

ဆရာကြီးဟယ်လင်၏ မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးများ ဝေဆာနေပြီး လူငယ်လေးကို အထပ်ထပ် အခါခါ ကြည့်ရင်း ပို၍ပင် သဘောကျလာမိသည်။

ဘေးမှ ဆရာကြီးပေါင်ချန်း၏ ညိုမှိုင်းနေသော မျက်နှာကို ကြည့်ရသည်မှာပင် သူ့အဖို့ ပျော်စရာ ကောင်းနေတော့သည်။

ရှမင်ယန်မှာမူ မျက်စိပင် ဝေဝါးသွားသကဲ့သို့ ခံစားရသဖြင့် မျက်လုံးကို ပွတ်ကြည့်လိုက်မိသည်။ ဆရာကြီးဟယ်လင်သည် ဂိုဏ်းအတွင်း၌ အေးစက်တည်ငြိမ်ပြီး ပြတ်သားရက်စက်သူ၊ သူ၏ ပျံသန်းနိုင်သောဓားဖြင့် ရန်သူပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သူအဖြစ် ကျော်ကြားသည်။

တပည့်များစွာက သူ့ကို ကွယ်ရာတွင် မျက်နှာသေ လူသတ်နတ်ဘုရားဟုပင် ခေါ်ဆိုကြ၏။ သို့သော် ယခုအခါ တပည့်များ ကြောက်ရွံ့ရိုသေကြသော ထိုဆရာကြီးက ပန်းတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ ပြုံးရွှင်နေသည်မှာ ရှမင်ယန်အဖို့ ကြည့်ရသည်မှာ အဆင်မပြေလှပေ။

ဆရာကြီးဟယ်လင်၏ အေးစက်ရက်စက်သော ပုံရိပ်မှာ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ရုတ်ချည်းပင် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားတော့သည်။

ဆရာကြီးဟယ်လင်က ခဏမျှ တွေးတောပြီးနောက် လက်လှမ်းပြကာ ရှမင်ယန်ကို ခေါ်လိုက်သည်။

“ကိုးယောက်မြောက် အကြီးအကဲ”

ရှမင်ယန်က ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုလိုက်ပြီးနောက် ဘေးတွင်ရှိနေသော ကုယွမ်ကို ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။

“ငါ အကဲဖြတ် မှားသွားခဲ့တာပဲ...”

သူ စိတ်ထဲမှ နောင်တရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

အကယ်၍ ကုယွမ်၌ ဤမျှအထိ ထူးကဲသော ပါရမီ ရှိနေမှန်းသာ သိခဲ့လျှင် သူသည် ကုယွမ်နှင့် ရင်းနှီးအောင် ကြိုတင် ကြိုးပမ်းခဲ့မည်ပင်။ သူ၏သမီးကို ကုယွမ်နှင့် လက်ထပ်ပေးရမည်ဆိုလျှင်ပင် ဆိုးဝါးသော အကွက်တစ်ခု မဟုတ်ပေ။

ဤမျှ ထူးချွန်သော ကျင့်ကြံရေးမျိုးစေ့သည် နောင်တစ်ချိန်တွင် ကျင့်ကြံခြင်းလောက၌ အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာသည်။

သို့သော် ယခုမူ နောင်တရရန် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရှေးလူကြီးများ ပြောလေ့ရှိသကဲ့သို့ပင် ရင်းနှီးမှုဟူသည် ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေချိန် သို့မဟုတ် သာမန်အခြေအနေတွင် တည်ဆောက်ရလွယ်ကူလှသည်။

ကုယွမ် မအောင်မြင်သေးမီက သူသည် သာမန်တောင်သူ့သားလေးမျှသာ ဖြစ်ရာ အသက်အရွယ်လည်း ငယ်ရွယ်သေးသဖြင့် သူသာ အောက်ကျခံကာ စည်းရုံးခဲ့လျှင် ကုယွမ်၏ နှလုံးသားကို ရရှိနိုင်မည်ပင်။

သို့သော် ထိုစဉ်က သူသည် ကုယွမ်ကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ ယခုအခါ ကုယွမ်ကို ဆရာကြီးဟယ်လင်က ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ သူ၏ အဆင့်အတန်းနှင့် ဂုဏ်ပုဒ်မှာလည်း များစွာ ပြောင်းလဲသွားချေပြီ။ ထို့ကြောင့် ယခုမှ ရင်းနှီးအောင် ကြိုးပမ်းခြင်းမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဆရာကြီးဟယ်လင်က “မင်း ကုယွမ်ကို လမ်းညွှန်ပေးခဲ့တာလား” ဟု မေးလိုက်သည်။

“အစီရင်ခံပါတယ် ဆရာကြီး... ကျွန်တော် လမ်းညွှန်ပေးခဲ့တာပါ”

ရှမင်ယန်က တည်ငြိမ်စွာ ဖြေကြားလိုက်၏။

ဆရာကြီးဟယ်လင်က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး ကုယွမ်၏ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းကို အသေးစိတ် မေးမြန်းသည်။ ကုယွမ်၏ နောက်ခံမှာ စင်ကြယ်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းကို မကြာသေးမီကမှ စတင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူသည် အလွန်ပင် ကျေနပ်သွားကာ ရှမင်ယန်ကို ပြန်လည်စေလွှတ်လိုက်ပြီး ကုယွမ်ကို ကြည့်၍

“မင်း စောစောက ကြားခဲ့တဲ့အတိုင်းပဲ... မင်းရဲ့ ပါရမီအရဆိုရင် ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ စစ်မှန်သောတပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့ အပြည့်အဝ အရည်အချင်းရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဆေးဘုရင်တောင်တန်းမှာ စစ်မှန်သောတပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ဆိုတာ မလွယ်ကူဘူး။ အထက်တန်းအကြီးအကဲ နှစ်ဦးရဲ့ သဘောတူညီချက်ကို ရယူရမယ် ဒါမှမဟုတ် ကောင်းကင်ဘုံလူသားအဆင့်ကို ရောက်တဲ့အခါ တခြားကျင့်ကြံဖော်တွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ပြီး အနိုင်ရမှသာ စစ်မှန်သောတပည့် ဖြစ်ခွင့်ရှိတာ။ ဒါကြောင့် အခုလောလောဆယ်တော့ မင်းကို အတွင်းစည်းတပည့်အဖြစ်ပဲ သတ်မှတ်ပေးနိုင်မယ်။ နားလည်ရဲ့လား”

ကုယွမ်က ရိုသေစွာ လက်အုပ်ချီလျက် တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာဖြင့် “တပည့် နားလည်ပါပြီ ” ဟု ဖြေကြားလိုက်သည်။